Vooraf een verheugend bericht
Vanaf vandaag donderdag 11 juni kunt u tickets bestellen (en meestal plaatsen reserveren) voor komende voorstellingen van het schouwburgprogramma van het seizoen 26/27.
____________
In ons historisch – juridisch – financieel overzicht over het verloop van het dossier ” gerenoveerde stadsschouwburg” zijn we nog niet eens toegekomen aan de gunning (in twee stappen!) van de “algemene aanneming” (de pure bouwwerken dus ) aan het bedrijf Furnibo uit Veurne.
We bleven nog steken in het stadium van het voorontwerp.
De gunning van die opdracht is (overigens net als bij nog andere plaatsingsprocedures) niet erg vlot verlopen, maar vandaag zijn we althans journalistiek bekeken wel verplicht om weer een sprong te maken naar de actualiteit.
Over zo’n heuse en heel recente kink in kabel kunnen we – vanuit onze IN HET ALGEMEEN ziekelijke hang naar transparantie (glasnost) in (Kortrijkse) dossiers – immers niet zwijgen.
(Trouwe lezers weten intussen wel dat we de geschiedenis van de “renovatie/restauratie en nieuwbouw “van de stadsschouwburg als een echte casus beschouwen voor een academische studie over overheidsopdrachten.)
U kon het weer eens totaal niet vernemen uit de reguliere regionale media, maar op een bepaald ogenblijk – begin vorige maand mei – zag het ernaar uit dat het openingsfeest van de ingrijpend herbouwde stadsschouwburg op de geplande datum van 4 november misschien in het gedrang zou kunnen komen.
Hoezo??
Ergens eind april (of begin mei) liet de algemene aannemer Furribo weten dat hij de uitbraak van de betonvloer achteraan in de historisch zaal niet als hun opdracht beschouwden en dus niet wilden, – echt weigerden om dit werk uit te voeren.
Consternatie natuurlijk. (Of niet?? Cf. infra.)
Men moest inderhaast de hulp inroepen van een ‘nevenaannemer’. (Hoe dit specifiek in zijn werk is gegaan weten we niet.)
En na die vloeruitbraak moesten uiteraard dan nog diverse aansluitende werken uitgevoerd, Zo bijvoorbeeld de heraanvulling van de rubberen dekvloer.
Er stelde zich daarenboven al onmiddellijk een juridisch probleem. Om vast te houden aan de vooropgestelde, nipte planning achtte de projectleiding het “niet opportuun” om de opdracht opnieuw “in de mark te plaatsen”, – lees: om een nieuwe aanbesteding uit te schrijven. Te omslachtig.
Men bedacht dus een minder tijdrovende plaatsingsprocedure:
de prijsvraag.
Hierbij moest men er juridisch-deontologisch wel degelijk van uitgaan dat de geraamde waarde van de opdracht lager zou liggen dan 30.000 euro (excl.btw) zodat men – mooi conform de wet op de overheidsopdrachten – via een aanvaarde factuur /bestelbon het werk zou kunnen gunnen.
Een goed idee !
De prijsvraag werd toegestuurd naar vier gespecialiseerde firma’s, maar tot overmaat van ramp werd geen enkele offerte ontvangen.
(Interessant gegeven alweer voor een scriptie over overheidsopdrachten.)
Na telefonisch contact met alle partijen én het verplaatsen van de indieningsdatum liepen dan toch twee offertes binnen. (Datum?)
De opdracht “Stadsschouwburg – rubbervloer historische zaal” werd uiteindelijk op 26 mei laatsleden gegund aan de firma met de meest voordelige offerte, zijnde Oxfloor-Multistep uit Kortrijk tegen het verbeterde offertebedrag van 52.647, 30 euro excl.btw (63.703,23 euro incl.btw.).
De andere kandidaat was vergeten te melden of zijn werken met of zonder btw waren geprijsd. (Wat stom hé!)
Nieuw propleem.
Dat bedrag overschreed de drempelwaarde van 30.000 euro (excl.btw) voor de toepassing van een gunning via aanvaarde factuur/bestelbon, – maar ja, de werken moesten dringend uitgevoerd om vast te houden aan de planning. En daarbij: het gaat om specialistenwerk, niet iedereen kan dat.
Zand erover. Voortdoen !
_______________
Was Stad als bouwheer wel verrast over de weigering van het Bouwbedrijf Furnibo om de vloer achteraan in de historische uit te breken?
Weerom zeer interessante vraag voor wie later een scriptie wil maken over de gang van zaken in het dossier “stadsschouwburg”.
Lezeres van deze alternatieve stadskrant hebben hier al een keer tersluiks vernomen dat er tussen Stad en Furnibo meer dan een haar in de boter zit. Al minstens van in november vorig jaar. En het geschil raakt blijkbaar niet opgelost.
Er zijn dus al van toen discussies gerezen omtrent planning, wijzigingen aan de opdracht, berekeningen en vergoedingen, naleving van wettelijke bepalingen inzake grondverzet, en dergelijke meer. Om hiervoor een oplossing te vinden is men toen in november 2025 overgegaan tot de aanstelling van een soort onafhankelijk bemiddelaar.
Maar het verslag van die externe deskundige voldeed op een of andere manier niet aan een wettelijk kader zodat men zich in maart van dit jaar 2026 verplicht zag om het onderhandelingsteam te versterken met een nieuwe deskundige om “de zaak op de rails te krijgen”. Een advocaat- specialist (prof!) in overheidsopdrachten nog wel.
Blijkbaar geraakt de zaak niet opgelost.
Het wordt een voorlopige oplevering en alleszins een eindafrekening om naar uit te kijken.
