Category Archives: schepencollege

Onze lefgozer is terug !

Ja, dat weet iedereen.
Onze Vincent Van Quickenborne – vaak een politieke beest genoemd – is van geen kleintje vervaard.
Pas ontslagnemend als Minister van Justitie of daar duikt hij alweer officieel op maandagochtend 23 oktober op in het Kortrijks stadhuis om, middels een persconferentie, maatregelen aan te kondigen die al meteen getuigen van zijn kaduuk moreel kompas, op politiek vlak alleszins.
Vincent Van Quickenborre is de letterlijke verpersoonlijking van een volstrekt Amorele politieker.
En dat heeft hij alweer aangetoond, zij het nu even in zaken die niet onmiddellijk van levensbelang zijn. Het gaat om akkefietjes, jawel, maar ze zijn alweer symptomatisch voor geheel het politieke zijn van onze burgemeester.

Ter vertroosting van de arme Ruthie, die tot vorige vrijdagavond 20 oktober nog waarnemend burgemeester mocht spelen, “bevordert” Quickie haar (zonder te lachen) tot wat hij noemt een “super-schepen“. Met een pak extra “bevoegdheden” nog wel!
Ja zeg. (Zie nog verder.)
Het begrip ‘super-schepen” in de juridische zin bestaat natuurlijk niet. Dat weten we allemaal; dat deze benaming figuurlijk is bedoeld. Maar als we dan toch even die term willen hanteren, dan is het toch voor elke waarnemer van de Kortrijkse politiek duidelijk dat we als DE tenoren van de huidige tripartite (in willekeurige volgorde) zondermeer en wel degelijk de schepenen Wout Maddens en Philippe De Coene kunnen aanzien. Zonder stilzwijgende goedkeuring van die twee schepenen gebeurt er hier niets.
Toegegeven. Waarnemend burgemeester Ruth Vandenberge had al die voorbije drie jaren weliswaar een heel belangrijke politiek-complementaire rol, met name die van een representatieve en zeer geliefde Miss Kortrijk. Op dat vlak schreef zij al geschiedenis, waarvoor dank van de Kortrijkzanen.
Juridisch is het tevens zo – en de gewezen Minister van Justitie, tevens jurist, weet daarvan hoor! – dat schepenen eigenlijk geen eigen bevoegdheid hebben, in die zin dat zij niet zelf, individueel kunnen beslissen. Een College besluit collegiaal. De zgn. ‘bevoegdheden’ van schepenen slaan op een interne werkafspraak, een taakverdeling. Straks dus meer over de nieuwe taken die Ruthie door haar baas (de eerste in rang!) zijn toebedeeld.

Burgemeester Van Quickenborne heeft blijkbaar ook “iets goed te maken” ten opzichte van zijn vervangster. Als lefgozer eerste klas heeft hij daarom Ruthie zonder verpinken alreeds op maandagochtend 23 oktober uitgeroepen tot eerste schepen.
Quickie springt als jurist gedurfd en kwistig om met decretale regelgeving. Om te beginnen deed hij die schijnbaar vertroostende geste ten opzichte van Ruthie zonder raadpleging of beluit van zijn schepencollege. Tegelijk weet Quickie maar al te goed dat de rangorde van een schepen wordt bepaald in een eerste gemeenteraadszitting na de verkiezingen en (sinds 3 april 2023) pas door een gemeenteraad kan worden gewijzigd.
Gewezen minister van Justitie Van Quickenborne begaat hiermee dus wat hij zelf in andere omstandigheden een “een fout, een onaanvaardbare fout” zou kunnen noemen.
En mogen we hierbij onze Ruthie in dit verband even een wetenswaardige toelichting geven?
De rangorde van een schepen was misschien vroeger van enig historisch belang, maar nu absoluut niet meer. Dat u eerste schepen wordt (in de plaats van Wout Maddens nog wel…) wil doodgewoon zeggen dat u in de eerste plaats in aanmerking komt als mogelijke vervanger van Quickie als hij een keer afwezig is. En bent u op dat moment toevallig zelf niet thuis? Dan is het de beurt aan de tweede schepen. (Is dat nu niet…Maddens?)

Op de website van Stad draagt Ruth Vandenberghe nu volgende titel: “Schepen van Dienstverlening, Energie, Nette Stad en Kortrijk Spreekt en 1ste schepen“.
Het domein “Energie” is nieuw voor haar want zij is nu zoals gezegd super-schepen. Een taak overgeheveld van de portefeuille van schepen Allijns. Volgens mij ligt die materie haar toch niet zo goed, net zo min als die andere nieuwe ‘bevoegdheid’: “Digitale Transformatie“. Die laatste materie behoorde vroeger tot de taak van burgemeester Van Quickenborne. En Quickie gaf haar ook nog “Protocol” mee als taakstelling. (Dat vinden we persoonlijk wel geschikt voor haar.) Van Allijns ten slotte kreeg zij nog “Toerisme“.
Onze eerste schepen kreeg dus vier nieuwe domeinen toegewezen als we een vergelijking maken met haar bevoegdheden van indertijd, als nieuwe schepen in het jaar 2019.
Maar ook – en dat is wel merkwaardig – “een pak” minder!
Wat raakte zij kwijt in vergelijking met haar taken in 2019?
Drie zaken, die Wouter Allijns nu allemaal in handen krijgt: ontmoetingscentra, coördinatie wijkteams, vrijwilligers. (Wat we niet verstaan is dat de kwestie “deelgemeenten” zowel bij Allijns als bij Ruthie gerangschikt staat.)

Voor het overige kunnen we nog vermelden dat Ruthie opnieuw verantwoordelijkheid draagt voor 12 domeinen die zij al kent en beheert van vroeger, van in het jaar 2019. Het lijstje vindt u op de site van Stad. (Het zijn er wel “slechts” 15 en geen 16 in totaal zoals aangekondigd op de persconferentie.)
Zij is door de jaren heen vooral bekend gebleven voor haar beleid inzake ‘nette stad’, ‘afvalbeleid’, ‘Kortrijk Spreekt’.


















Schepen Weydts mengt soorten van verbintenissen door mekaar

De schepen van Mobiliteit Axel Weydts heeft een keer uitgelegd waarom dat lang verwachte Lokaal Mobiliteitsplan (L.MPL) er in deze legislatuur niet meer komt. (Drie studiebureaus werken daar al drie jaar aan. Kostprijs tot op heden 175.000 euro.)
Die uitleg deed hij wél in een zgn. Raadscommissie (8 maart) maar niet in de gemeenteraad van die maand. (In de Raad zelf weigert hij ostentatief om daarover vragen van de VB-fractie te beantwoorden.)
We lichtten hier vroeger al toe wat de ware reden is van die verdaging: Weydts wil absoluut vermijden dat mobiliteit een thema wordt in de gemeenteraadsverkiezingen van 2024 en waarschijnlijk (dat gissen we) is er daarenboven binnen het College geen eensgezindheid over de inhoud van dat L.MPL.
Maar we hebben het daar nu niet over.

De schepen gaf in die raadscommissie van maart een paar plausibele redenen aan die de verlate opmaak van het mobiliteitsplan aannemelijk maken. Jawel. We citeren ongeveer woordelijk.
1. Het Regionaal Mobiliteitsplan (R.MPL) in de schoot van de Vervoerregio (VVR) is nog in opmaak. Beter is om hierop te wachten en rekening te houden met de uitkomsten van dit plan.
2. We gaan richting verkiezingen en vanuit democratisch oogpunt is het niet netjes om nu nog even een mobiliteitsplan vast te stellen dat sowieso pas kan uitgevoerd in een volgende bestuursperiode.

Dat is verstandige praat, duidelijk komende van een deontologisch correcte politicus. Schepen Axel Weydts verbindt er zich hier namelijk impliciet toe om in deze nog lopende legislatuur inzake mobiliteit géén beleidsdaden meer te stellen die het volgende, toekomstige stadsbestuur zouden kunnen bezwaren.
We noemen zo’n voornemen, zo’n toezegging, zo’n belofte een resultaatverbintenis en zeker geen inspanningsverbintenis. (Bij die laatste soort van verbintenis garandeert men enkel dat men zijn best zal doen om een bepaalde doelstelling na te komen. En als dat niet lukt, dan is dat jammer genoeg het geval.)

Maar onze perverse gemeenteraadwatcher heeft voor altijd beslist om schepen Weydts te beschouwen als een “caractériel” en zit dus al sinds maart ongeduldig te wachten tot het eerste moment waarop de schepen zijn aangegane resultaatverbintenis NIET zou nakomen.
Dat is dus nu al het geval! De met stelligheid geponeerde toezegging is verbroken. Onze gemeenteraadwatcher verschiet daar absoluut niet van, de schepen kennende. (Onze Axel noemt beslissingen zonder MPL “voorafnames” op dat nog op te maken MPL.)

Het Schepencollege (dus ook Weydts) heeft op 17 april een zgn. ‘startnota’ goedgekeurd omtrent een wijziging van een – nog wel – bovenlokaal fietsroutenetwerk. Concreet gaat het om een nog te maken ‘projectnota’ en een daaropvolgende ‘ontwerpstudie’ voor een alternatieve verbinding ten oosten van een huidig tracé langs de huidige Gullegemstraat in Wevelgem. (Op de details van die werken gaan we hier niet nader in. Doet er in deze optiek niet toe.)
Wat ons wel interesseert is dat Stad Kortrijk (Weydts) bemerkingen heeft gemaakt over dat voorkeurstracé, en vooral – ten tweede – dat er bij de realisatie van dat tracé gronden moeten verworven worden op Kortrijks grondgebied. (Hier is een goedkeuring van de gemeenteraad voor vereist.)
Dit alles geschiedt dus zonder te wachten op het Regionaal Mobiliteitsplan en – voor wat de verkoop van gronden betreft – zonder Lokaal Mobiliteitsplan. Dat is niet netjes.

U merkt: kortrijkwatcher is een Pietje Precies.


Listig gestuntel van schepen Weydts blijft achter betaalmuur van de pers verscholen (8ste bijdrage)

Een woordje vooraf
Onderhavig stuk vraagt om enige vergevingsgezindheid bij de lezer. Het onderwerp waarover we het hebben (de weergave van een partijpolitiek communiqué in een gazet) hebben we danig misbruikt om het nog maar eens in het algemeen te hebben over de kwaliteit van onze plaatselijke, totaal “embedded press”. De Kortrijkse regimepers! Het stuk valt dus wat lang uit, vooraleer tot de kern van de zaak te komen: het staatsmanschap van schepen Weydts.
So sorry !

Op 13 maart publiceerde de Kortrijkse fractie van het Vlaams Belang een zoveelste (het nr. 124) persbericht.
Voor één keer is dat communiqué (op 14 maart al) overgenomen door één plaatselijke krant (Het Nieuwsblad), maar dan ‘on line’, achter de betaalmuur. De printversie is nog altijd niet verschenen, en dat maakt dat de modale Kortrijkse kiezer geheel onwetend blijft van wat onze schepen van Mobiliteit, de heer Axel Weydts (van ‘Vooruit’), weer eens achter onze rug heeft bedisseld. Dat is eigenlijk het ergste.
Twintig capabele en gedreven burgers die in 2020 representatief gekozen werden om zijn mobiliteitsbeleid kritisch te volgen heeft hij al na twee vergaderingen stilletjes terug naar huis gestuurd. Staat in geen enkele gazet.

Kris Vanhee, auteur van het stuk – in de elektronische versie van HN – geeft het persbericht van het VB ietwat verkort maar correct weer, dat wel. Maar de collusie (in sommige gevallen zelfs camaraderie) van onze plaatselijke reporters met leden van het Schepencollege speelt altijd maar weer parten in de kwaliteit van hun politiek berichtgeving, – belet vooral dat zij de meer ongelukkige politieke daden van de tripartite aan het daglicht brengen. Wat ook een fameuze rol speelt als oorzaak van de veelal krakkemikkige politieke verslaggeving in onze lokale pers is dat de reporters gewoon onkundig zijn van de dossiers waarover zij verondersteld worden enige deskundige informatie te verstrekken. En een ongezouten mening over het Kortrijkse politieke gebeuren vertolken, dat is natuurlijk helemààl taboe.

Enfin.
Het onderwerp waarover we het voor de zoveelste keer hebben (vanwege het belang ervan) gaat dus over het feit dat schepen Weydts het maar goed vindt dat de opmaak en publicatie van het gemeentelijk Mobiliteitsplan (MPL) tot ergens volgend jaar wordt verdaagd. In elk geval tot er een regionaal plan komt voor heel de Vervoerregio van 13 gemeenten. (Onze journalisten beginnen nu al hier en daar het begrip “Vervoerregio” te kennen, maar de honderden pagina’s op Tinternet, geproduceerd door de organisatie, nog niet.)

Naar aanleiding van het persbericht van het VB hierover heeft reporter van HN zich instinctmatig stante pede gewend tot schepen Weydts. “Hoor en wederhoor”, weet je wel? En vooral niet op een slecht blaadje komen bij het College, dat is een constante zorg bij AL onze persjongens en -meisjes. Onze gazettenschrijvers denken dan dat ze met een telefoontje naar een schepen of burgemeester hun journalistiek plicht hebben vervuld en gaan er zelfs fier op dat zij een zogenaamde grondregel van hun beroep kennen én nog toepassen ook.
Soms niet hoor ! Namelijk NOOIT als een of andere lid van het College weer eens wat beweert of toelicht in een persbericht. (Of met hun rode telefoon Peter Lanssens van “Het Laatste Nieuws” instructies geven.) Dan achten zij het plotseling geenszins als hun deontologische plicht om ook maar eventjes te polsen naar een reactie van een fractieleider uit de oppositie. Ja, zo gaat het er hier aan toe.
Ten gronde. Onze reporters zijn niet helemaal in staat om een dusdanig soort gefundeerd stuk te schrijven (over een dossier dat zij beheersen) dat vragen om een “wederwoord” in de feiten totaal nutteloos is. Overbodig. Zij zijn ongetwijfeld van mening dat zo’n manier van werken niet kan, niet is geoorloofd.

Weydts krijgt dus vlot het woord in het NB. Veilig achter de betaalmuur.
Volgens hem “is het moment niet goed gekozen” om (nu) een mobiliteitsplan in te voeren. Het regionaal mobiliteitsplan (R.MPL) is nog in opmaak en “het is democratischer zo” om (nu) geen plan in te voeren dat pas in de volgende bestuursperiode kan uitgevoerd.
Onze plaatselijke reporters zijn het niet gewoon (of zijn er niet toe in staat) om aan een schepen een verhelderende, informatieve vraag te stellen, ter verduidelijking, – laat staan om een vervelende tegenopmerking te maken. Dus laat HN de meer delicate, ongemakkelijke vraag achterwege sinds hoelang de schepen dat al weet. Dat men logischerwijze beter wacht op het Regionaal Mobiliteitsplan. Tegelijk informeert de interviewer niet nader naar het vermoedelijke tijdstip waarop het Kortrijkse MPL dan toch zal verschijnen: nog VOOR de komende gemeenteraadsverkiezingen, of niet? In volle kiescampagne?

Zeker in de politiek moet een journalist méér weten dan de interviewee! Dat is een contra-intuïtieve journalistieke stelregel waar men in de regionale persmiddens nog niet echt van op de hoogte is. Het Nieuwsblad heeft dus in dialoog met Weydts geenszins de kwestie opgeworpen dat er een veelkoppige Regionale Vervoerraad bestaat (nog wel met onze Ruthie als voorzitter!) die volgens de planning nog eind dit jaar voor de dag wil komen met een ontwerp van Regionaal Mobiliteitsplan (R.MPL).
In het persbericht van het Vlaams Belang is nog aangestipt dat er al jaren – sinds 2020 – drie (dure) studiebureaus sleuren aan de redactie van een gemeentelijk MPL. De krant gaat daar in het contact met Weydts niet nader op in. Jammer, maar het is wat het is. Werken die bureaus daar intussen nog wat aan, en waarom? (Het antwoord is ja! Maar waarom?) Hoeveel kost dat studiewerk intussen? Journalisten die – laat ons zeggen – het dossier weten liggen, weten dat de richtprijs oorspronkelijk 150.000 euro bedroeg. Zij hebben dientengevolge een pittige vraag in petto, een mogelijke primeur waar redacties – normaal gezien toch – zo dol op zijn. Met name hoe het komt dat er in de begroting (budget) van dit jaar 2023 tegenwoordig een bedrag van 223.245 euro staat ingeschreven.
Nog in het VB-persbericht verwijt men aan Weydts dat hij geen ruimte geeft aan inspraak van de burger. De krant NB kon het niet nalaten om de schepen te confronteren met deze aantijging. Grote prijs natuurlijk. Zoiets moet je als journalist aan Weydts niet gaan vertellen, tenzij je hem wat wil tegemoetkomen (zalven) in al de miserie die men hem berokkent door het publiceren van een kritiek op zijn beleid, nog wel van het Vlaams Belang! Een partij (fractie) waar Axel een dusdanige hekel aan heeft dat hij het zelfs fysiek niet meer aankan om de raadsleden ervan aan te kijken in de gemeenteraad. Hij wordt er onwel van, kan niet meer rustig blijven zitten als een VB-raadslid het woord neemt en moet soms van weerzin de zitting verlaten. Het vraagt daarom enorm veel (over)moed van een journalist (zelfmoordneigingen) om nog wel over zijn persoonlijk beleid een persbericht van het Vlaams Belang te verspreiden, al weze het achter een betaalmuur.
“Dat ik geen inspraak duldt is onzin,” repliceert de schepen als vanzelfsprekend, en geeft de journalist voorbeelden van inspraakmomenten en zelfs van een komende bevraging van inwoners rond de Doorniksewijk.

Een journalistieke en communicatief noodzakelijke taak van een krantenjongen is dan om de interviewee te helpen om adequaat te reageren op de werkelijke aard van de VB-aanklacht.
Om Weydts er aan te herinneren dat de aantijging in feite slaat op de weinig bekende vaststelling dat er al sinds 10 december 2020 een Adviesgroep Mobiliteit Kortrijk (AG) bestaat die welgeteld tweemaal is bijeengekomen. Een eerste maal (10 december 2020) om het Huishoudelijk Reglement goed te keuren. Toen is zelfs even door mevrouw De Vet van de Dienst Mobiliteit een eerste beperkte toelichting gegeven over ons eigenste MPL. Een tweede maal (5 mei 2021) was er – je acht het niet voor mogelijk – een werksessie over dat gemeentelijk MPL, maar daarover bestaat geen verslag (opname mislukt).
Een beginnende onderzoeksjournalist zou het niet nalaten om dit soort van dingen gretig te vermelden. Volgende vergaderingen zijn daarenboven uitgebleven…Volgens het Huishoudelijk Reglement (dat een journalist belast met het onderwerp geacht wordt te kennen) moet de voorzitter (dat is Weydts) de Adviesgroep minstens vier keer per jaar bijeenroepen. Nog volgens dat Reglement is “de belangrijkste taak van de adviesgroep om actief mee te werken en mee te denken over mobiliteitsprojecten en beleidsvorming”.
Schepen Weydts werd hierover door de krant niet ingewijd, helemaal niet aan herinnerd, en nog minder over geïnterpelleerd. Kans voor een pittig stukje gemist… Het is weerom wat het is.

Kom, we gaan besluiten.
– De gazetten (niet enkel HN, HLN is een catastrofe, de Krant van WVL is volkomen amateuristisch) komen er niet toe om de handelingen, de onderduimse politiek van Weydts op een competente, professionele wijze te ontbloten.
– Geen kiezer, krantenlezer (journalist) die weet dat Weydts letterlijk heeft verklaard dat “de essentiële keuzes/scenario’s” inzake mobiliteit pas kunnen gebeuren door de nieuwe, toekomstige bestuursploeg. In de praktijk is dat 2025 ! (Cf. raadscommissie 7 maart, d.w.z. niet voor de bühne in de gemeenteraad. Staatsmanschap is dat!)
– Intussen heeft de schepen zonder te beschikken over een Regionaal MPL zijn mobiliteitspolitiek de facto al voor een groot stuk verwezenlijkt, met zgn. “voorafnames” op dat R.MPL. Zonder de ongetwijfeld potentieel doorknede adviezen van de 20 verkozen leden uit de Adviesgroep Mobiliteit Kortrijk, twintig pottenkijkers die na twee vergaderingen nooit meer zijn gevraagd. Axel toch ! Gij, een democraat in hart en nieren !
Maar ja, Axel is wel een durver hoor! Niet voor niets beroepshalve legerkapitein. Als hij voor oktober volgend jaar, zo vlak voor de kiescampagne met zijn stedelijk MPL naar de kiezer komt, dan zou het kunnen tot gevolg hebben dat hij terug “kapitein in functie” wordt. Een soldaat. Ja, daar ligt zijn kunnen.




Even een korte interruptie (7)

Her bericht dat schepen Axel Weydts (“Vooruit”) zijn gemeentelijk mobiliteitsplan over de komende verkiezingen heen wil tillen (en daar enkel drogredenen voor heeft uitgevonden) staat nog altijd verscholen achter de betaalmuur van ons regionaal ‘Nieuwblad”.
Dat zal na zoveel dagen waarschijnlijk zo blijven, tenzij men bijv. maandag a.s. onverwacht enkele blokken advertenties moet missen en er plaats vrij komt.
We stellen dus nog even onze commentaar uit op dat gedurfde artikel van reporter Kris Vanhee.
Tot maandag.
Als dit stuk nooit in de papieren krant HN komt (en in andere), dan missen de Kortrijkzanen (de kiezers) een hoogst belangrijk politiek feit. Met name dat de schepen geen enkele serieuze ingreep inzake mobiliteit meer kan uitvoeren zolang er geen plan ter zake bestaat. (Intussen had hij al die voorbije jaren wél het lef om zeer ingrijpende “voorafnamen” – zo noemt hij dat – op dat plan uit te voeren.)
Kortrijk transparante stad??

Ja, er zijn kosten aan onze schepen Axel Weydts (5)

Nog maar eens een psychoanalytische benadering van de beleidsvoering van onze schepen van Mobiliteit en Openbare Werken. Hoe men vanuit zijn ware Zijn van het Zijnde rechtstreeks de aard van zijn politieke daden (projecten) en gedragngen kan verklaren.
Zie bijv. de kenmerkende aandrang van een caractériel om in alles zowat de eerste te willen zijn, of dat in elk geval te pretenderen. Eind 2017 pakte hij – zoals altijd met veel tamtam en de nodige zelfportretten in de pers – uit met de eerste fietstelpaal in Kortrijk (Budastraat). Een pure gadget, afgekeken van wat al jaren bestond in Denemarken en Nederland. Vermoedelijke prijs (niet in de pers vermeld: 25.000 euro.)
In 2020 werd de paal evenwel aangereden. Geen nood: enkel de behuizing leek wat beschadigd en het herstel zou ons volgens de schepen niks kosten. De verzekering van de aanrijder zou wel alles betalen. Tot een firma met een bestek kwam aandraven: 37.207 euro. Nooit meer iets over gehoord, over de kosten voor stad. Weydts kan ook zwijgen als vermoord, als hij dat nodig acht. De nieuwe paal werd niet plechtig ingehuldigd.

Die “fietsambassade” (100.000 euro volgen het meerjarenplan) én die “fietscrèche” (80.000 euro) – wat is het verschil?) in het stadscentrum zijn nog van dit soort zotte plannen die al jaren meegaan. Er is een keer sprake geweest van een fietstalling in de Doorniksestraat maar die zou per jaar qua huur en exploitatie 67.000 euro kosten. Investeringskosten: 48.000. Nu loopt er een gerucht dat er “iets” komt in het ondernemerscentrum in de Leiestraat.

Ja, soms is onze Axel karakterieel wat overmoedig en moet hij “transactiemomenten” – zoals dat juridisch heet – bijstellen of zelfs schrappen.
De fietsenparking aan Texture komt er niet. De “oversteekplaats” aan de Leie in Marke ook niet.
En waar blijft dat mobiliteitsplan? Enkele jaren geleden werd als “richtprijs” voor de studie ervan aangenomen dat die 150.000 euro (voor de drie drie bureaus samen!) zou kosten. Wat zal het in de toekomst worden?
We kijken ook halsreikend uit naar dat dossier “Hoogwaardig Openbaar Vervoer” tussen het centrum en ‘t Hoge. Je weet wel: met de heraanleg van de Doorniksewijk en de inleg van een heuse trambus. Het stadsaandeel voor de studie (X20/N50.73 van februari 2020) bedroeg 650.000 euro.

Weet je waar we absoluut niet kunnen mee lachen?
Met het feit dat aanleg van het nieuwe Groeningepark netto één miljoen euro zal kosten (ontharding inbegrepen?). De site is al met al een voorschot groot. Waarom hadden we daar een studiebureau (Cnockaert) voor nodig en nog een landschapsarchitect ook (Katinka t’ Kindt)? Kon dat niet doorgaan in eigen beheer, met al onze eigen toch altoos bewierookte stadsmedewerkers?

En weet u waar wij, en velen met ons, absoluut niet meer tegen kunnen?
Dat de arrogante, pretentieuze schepen Weydts koppig en holderdebolder doorgaat met het uittekenen van circulatieplannen met bijhorende ‘knippen’, éénrichtingsverkeer, fietsstraten en fietszones, snelheidsbeperkingen e.d.m., zonder mobiliteitsplan en zonder uitgesproken draagvlak bij de bevolking.
En niet te vergeten: niettegenstaande zijn totaal geflopte referendum (26.000 euro) over autoloze zondagen.
Zijn plaats is, net als voorheen: in ‘ t leger.



Helga Kints behoedt het schepencollege voor een pijnlijke schuldbekentenis

In de gemeenteraad van vorige dinsdag interpelleerden Wouter Vermeersch (VB) en Benjamin Vandorpe (C&V) het schepencollege over een – in meerdere opzichten – enorme blunder. (Indien die was voorgevallen in pakweg Brugge, of Mechelen, of Gent, dan was dat gebeuren opgetild tot nationaal nieuws. Maar onze lokale Kortrijkse persjongens hebben blijkbaar onvoldoende gezag of prestige bij hun redactionele bazen.)
Raadslid Vandorpe wou bovenal één antwoord krijgen op zijn vragen.
Wie is verantwoordelijk voor het feit dat het College van Burgemeester en Schepenen (CBS) op 21 maart 2021 instemde met de aanstelling van een advocatenkantoor ter behartiging van de belangen van de stad voor de klacht van een burger bij de Gegevensbeschermingsautoriteit (over de onbestaande machtiging van stad om de identificatie van nummerplaten op te vragen bij de Dienst voor Inschrijvingen van Voertuigen, bij het uitschrijven parkeerbonnen).
De schatting van de kostprijs voor aanstelling van een raadsman raamde het CBS op 8.500 euro (excl. BTW). De kostprijs van de prestaties van de advocaten (7 in aantal!) is intussen opgelopen tot 59.007,35 euro. En aangezien stad wenst in hoger beroep te gaan bij het Marktenhof kan dit bedrag volgens een ruwe schatting van het CBS zelf nog oplopen tot 35.000 euro, excl. BTW. Totaal dan: 101.357 euro.
Vandorpe stelde zijn vraag – WIE IS VERANTWOORDELIJK? – meerdere keren, nogmaals héél uitdrukkelijk aan het eind van het debat.
Er viel toen een bijna ondraaglijke, zeer gênante stilte.
Wie zou antwoorden? En wat precies?
Alle leden van het CBS keken roerloos en als verstijfd voor zich uit.
Vervangend burgemeester Ruth Vandenberghe zweeg als een sfynx gelijk, nochtans bevoegd voor “recht”.
En het was alsof schepen Axel Weydts, de potverteerder bevoegd voor mobiliteit, onder een overdosis van valium zat, want geheel tegen zijn gewoonte in verroerde hij voor geen vin.

En toen kwam de redding van Helga Kints, voorzitter van de gemeenteraad.
Doodgemoedereerd ging zij over naar het volgende agendapunt.
Zonder – zoals vaak, en ook ten onrechte – te opperen: “Zo, ik meen dat hierbij alle vragen zijn beantwoord.”
Helga heeft het nu wel als gemeenteraadsvoorzitter definitief verkorven. Zij vertegenwoordigt halsstarrig de belangen van het CBS, is absoluut niet de objectieve scheidsrechter tussen het schepencollege en de Raad. Er zijn nog altijd raadsleden die dat niet zien. Onbegrijpelijk. Vandaar ook dat het er niet beter zal op worden. En naarmate de verkiezingen zullen naderen ook niet. Men wil dan steeds meer lief zijn voor elkaar.

P.S.
Over de zaak Stad & advocatenkantoor Eubeleus versus de Geschillenkamer van de Gegevensbeschermingsautoriteit komen we heus nog terug. Veel facetten kwamen niet eens aan het licht.

Dat er echt nog kosten aan zijn, aan onze schepen Axel Weydts is duidelijk (4)

Als de publieke tribune van de gemeenteraad vandaag niet volloopt – ook met journalisten van de landelijke pers, dan weten we het niet meer. Raadsleden Wouter Vermeersch (VB) en Benjamin Vandorpe (CD&V) – wie anders, Groen doet niet mee – zullen de tripartite interpelleren over een ongelooflijk juridisch geklungel van onze stadsdiensten. Het stadsbestuur heeft het gepresteerd om zonder de vereiste machtiging bij het DIV-repertorium over te gaan tot identificatie van van nummerplaten van voertuigen ten einde parkeerboeten te kunnen uitschrijven. Een Kortrijkzaan M.C. heeft dit ontdekt en diende klacht in bij de Geschillenkamer van de Gegevensbeschermingingsautoriteit (de “privacycommissie”) wegens schending van de bescherming van zijn persoonsgegevens; Hij kreeg (op 4 maart) gelijk!
Dat grapje heeft Stad tot op heden aan advocatenkosten bij het bureau Eubelius 49.821,73 euro (incl. BTW) gekost. (We kregen een korting van 5.000 euro.) Met de kantoor- en dossierkosten erbij 59.007,35 euro. De raming bedroeg 8500 euro, excl. BTW. En Stad gaat in beroep! Dat zal ons volgens een ruwe schatting van het schepencollege nog bijkomend 35.000 euro kosten, en dit zonder BTW van 21 procent. Axel toch !
Het is passend en billijk om hierbij te memoreren dat Axel Weydts schepen van Mobiliteit is en gewezen voorzitter van het gemeentebedrijf Parko. Met andere woorden: verantwoordelijk is voor alles wat met parkeren heeft te maken. Benieuwd hoe hij zich vanavond zal zien te redden. Door als caractériel zijn gekend sofistisch repertoire van stal te halen? Zoveel schoten hagel afvuren dat de weerlegging van zijn betoog onevenredig veel werk vereist voor de interpellanten? Of zal hij iemand anders de kastanjes uit het vuur laten halen? De burgemeester? Toch geen ambtenarij? Jeetje! En waarnemend burgemeester Ruthie is daar ook niet echt geschoold genoeg in. Als zij het woord neemt – we zeggen ALS – zal zij er zich van afmaken met enkele goedkope kluitjes in het riet. Oei, dit is beeldspraak! (Quickie had het wel gekund, om iedereen plat te praten.)

P.S.
Dit was even een tussendoortje om bij de actualiteit te blijven.

Daar zijn nog kosten aan, aan onze schepen Axel Weydts (3)

In onze vorige edities hebben we aan de hand van een aantal karaktertrekken van onze Axel geprobeerd aan te tonen dat de aard van zijn beleidsdaden daar rechtstreeks mee te maken heeft. Zonder te wijzen op facetten van zijn persoonlijkheidsstructuur (zijn koppigheid, arrogantie, eigengereidheid, eigenwijsheid) kan men bepaalde van zijn optredens niet uitleggen of verklaren. Hij heeft zelfs iets lunatiek over hem. En toen we alle zelfcensuur al schrijvend (met een voortschrijdend inzicht) aan de kant schoven, kwamen we zelfs tot een harde, gedurfde kwalificatie: onze schepen van mobiliteit en openbare werken is een caractériel.
Los van zijn beleidsdaden is dit uiterst gemakkelijker (bewijsbaar) aan te tonen door te refereren naar zijn gedragingen in de gemeenteraad. Maar daarvoor hebben we beelden (foto’s, film) nodig. Iemand als raadslid Philippe Avijn zit in gemeenteraadszaal pal tegenover schepen Weydts is dus het best geplaatst om met een verborgen camera zijn optreden in beeld op te nemen. Maar dat zal hij niet durven. Jammer. Zo blijven de Kortrijkzanen verstoken van de wijze waarop de schepen reageert op tussenkomsten van raadsleden uit de oppositie. (Eén zaak doet hij wel niet meer: op zijn desk trommelen als iemand iets zegt dat hem wel bevalt.) Opzienbarend is hoe licht ontvlambaar hij kan zijn. Hoe misprijzend hij die tussenkomsten aanhoort, ook al gaan ze over een materie die niet tot zijn bevoegdheid behoort. Zijn mimiek spreekt dan boekdelen. De wijze waarop hij gesticuleert ook: met ongeziene, groteske wegwerpgebaren. Soms kan hij van ingehouden woede niet op zijn plaats blijven zitten en loopt als een driftkikker heen en weer. Ooit zagen we hem totaal geëxalteerd naar buiten lopen. En als iemand van het Vlaams Belang aan het woord komt is hij zodanig in alle staten dat we als gemeenteraadwatcher in paniek denken: hier zijn minstens twee mannen in witte kiel nodig om in te grijpen. Hij gebruikt dan scheldwoorden die de betekenis van ideologische termen als ‘fascist” of “nazist” van hun ware betekenis ontdoen. Uithollen. (In de volgende gemeenteraad van dinsdag eerstkomend kan dit weerom het geval zijn.)
Onze krant kan daar dus helaas geen beelden van tonen.
In een volgende editie van deze krant gaan we daarom door met het beschrijven van enkele van zijn beleidsdaden (projecten) die rechtsreeks voortspruiten uit zijn karakter en enkel hiermee zijn uit te leggen.

Daar zijn kosten aan, aan onze schepen Axel Weydts (2)

Laat ons een keer beginnen met een oude koe uit de gracht te halen, van toen Axel net schepen werd in de coalitie VLD-SP.a-N-VA.
In dat jaar 2015 werd de bouw van de ondergrondse parkings en de bovengrondse aanleg aan de Houtmarkt gegund voor een bedrag van 7,33 miljoen. (Die parkeergarage is er gekomen op uitdrukkelijk verzoek van het WZC Sint-Vincentius.) Uiteindelijk werd het 8,38 miljoen. De oorspronkelijke raming bedroeg 6,55 miljoen euro. Soit. Meerwerken en zo, het moet allemaal kunnen. Maar die studiewerken zeg! De offerte uit 2012 had het over zowat 350.000 euro en dat liep uit naar niet minder dan ca. 700.000 euro. Het aandeel van stad en Parko in die kosten konden we met veel moeite achterhalen, maat dat van Sint-Vincentius niet. Wat we hier willen zeggen is dat de voorzitter van Parko, zijnde onze Axel, nooit uitblonk in transparantie over de financiële meerkosten van zijn projecten. Dat hangt samen met zijn autoritair karakter. We kennen waarlijk geen bestuurder (Quickie even daargelaten) wiens beleid zo volmaakt congruent samenvalt met de eigenaardigheden van zijn persoonlijkheidsstructuur.

En nu we het toch over ondergrondse parkings hebben: de story van de parking K onder het winkelcentrum K (voorheen Q Park geheten,- weet u het nog?) kunnen we niet zomaar laten verdwijnen in de nevelen van de geschiedenis. Dat is de enige ondergrondse parking in Kortrijk die nooit ofte nooit een batig saldo zal opbrengen.
Schepen Weydts heeft het in al zijn koppigheid, nog wel op grond nog van een zogezegd objectieve kosten-baten-analyse, altijd anders voorgesteld. De redenering was: huurprijs (geïndexeerd) en exploitatie zal stad iets van 1,22 miljoen per jaar kosten, maar de verwachte ontvangsten aan retributies zullen zeker oplopen tot 1,36 miljoen. Mis dus, – al sinds de huurovereenkomst van oktober 2017 lijdt die parking verlies. (In 2020: 817.347 euro.) Die huur loopt nog tot eind oktober 2032, en een vroegtijdige ontbinding is onmogelijk. Vandaar ook dat de oppositie het bij monde van Benjamin Vandorpe (Cd&V) altijd heeft over een wurgcontract. En om Weydts maar weer eens als eigengereid persoon te typeren: zijn Raad van Bestuur kon de intentie om die parking van het winkelcentrum te huren vernemen via de pers. En er waren 6 bestuursleden voor, en 5 tegen. En de overeenkomst werd in de gemeenteraad van oktober 2017 goedgekeurd, dat is: nadat de huur al in voege was. Een arrogant bewindsman als onze Alex stoort zich daar allerminst aan.

Hadden we het over parkings?
Gelukkig heeft de CD&V – en niet de bevoegde schepen Weydts – het bijtijds (februari 2021) uitgebracht.
Even kort. In 2016 werd na onderhandelingen tussen D. Kerckhof van de Roeselaarse NV Pans een principeakkoord gesloten rond de ontwikkeling van de site Texture. Dat ging over de erfpacht op het gebouw en terrein in het kader van een gezamenlijk nieuw project bestaande uit de bouw van een ondergrondse parking (ook voor fietsen), appartementen, de pleinheraanleg en een loods voor het nieuwe Vlasmuseum.
Maar op basis van een bespreking in het College aanvang 2019 werd niet meer geopteerd voor een publieke ondergrondse parking vanwege “nieuwe geactualiseerde inzichten”. Die eenzijdige beslissing van de eigenwijze schepen Weydts berustte op het inzicht dat er in de toekomst steeds minder gebruik zou gemaakt worden van koning auto en er dus in Kortrijk geen nood meer was (is) aan nog maar eens een bijkomende ondergrondse parkeergarage.
NV Pans eiste eind 2020 een totale schadevergoeding van 491.100 euro. En AGB Parko had intussen al voor 336.558 euro kosten betaald als ereloon voor de architect en indirecte personeelskosten afgerekend voor 144 werkdagen. Beetje lunatieke schepen Weydts aanziet die onkosten als een besparing! Immers: de kost voor de P Texture was geraamd op 9,3 miljoen euro. Omgerekend naar leninglasten betekent dit dus een uitsparing van 700.000 euro per jaar gedurende 15 jaar.
In dit verband willen we absoluut op een verbijsterend feit wijzen dat ons stilaan doet vermoeden dat we met schepen Weydts te maken hebben met een caractériel.
Het laatste aangepast meerjarenplan schrapt voor 2020 ook de geplande fietsparking (170 plaatsen) bij Texture, net omdat er aldaar geen autoparking komt…
Onze eigenwijze schepen van mobiliteit heeft dus nog als voortschrijdend inzicht dat minder autoverkeer gelijk staat aan minder fietsverkeer.
(Wordt zeker vervolgd, na deze diagnose.)

Daar zijn nog kosten aan, aan schepen Weydts (1)

Er is dezer dagen heel wat beroering ontstaan omtrent – laat ons zeggen – : een vergetelheid van het stadsbestuur, subsidiair van de voorzitter van het voormalige autonoom gemeentebedrijf Parko, nu (sinds 1 januari 2020) “ingekapseld” in de stadsadministratie.
Die voorzitter van het AGB Parko was schepen Axel Weydts (SP.A).
Blijkt nu dat Stad – alleszins gedurende een bepaalde periode in 2020 – niet beschikte over een machtiging om via de FOD Mobiliteit en Vervoer (Dienst Inschrijving Voertuigen) over te gaan tot de identificatie van een nummerplaat om zodoende overtreders van een parkeerreglement een belasting aan te smeren. (Voor GAS-boetes kan het wél!)
Een bekend Kortrijks (fout)parkeerder (die toch anoniem blijft) heeft hieromtrent klacht neergelegd bij de Geschillenkamer van de Gegevensbeschermingsautoriteit, (de “privacycommissie”) en kreeg warempel gelijk.
VB-raadslid Wouter Vermeersch bracht uit dat die rechtszaak aan stad inzake advocatenkosten (bij het bureau Eubelius) alreeds 59.000 euro heeft gekost, terwijl de raming oorspronkelijk 8.500 euro bedroeg.
Verbijsterend. En de zaak is nog niet afgelopen want stad gaat obstinaat in beroep. Dat kan ons waarschijnlijk bovenop nog een keer 59.000 euro kosten. Hangt mede af van het aantal consultatierondes en van het soort en aantal advocaten dat Eubelius op de zaak zet. (We komen daar gegarandeerd op terug.)
Wij achten hierbij Weydts mede in het geding. Politiek verantwoordelijk.

Schepen Weydts staat op gebied van geldzaken bekend als een echte potverteerder.
Misschien werd hem dat losjes omspringen met geld dat niet van hem is spontaan aangeleerd toen hij als militair in de Balkan beschikte over gigantische hoeveelheden cash geld om de Belgische soldaten van de buitenlandse missie aldaar te bevoorraden met voedsel en drank. (Hij ging daarbij gewapend met baar geld gewoon winkelen bij de plaatselijke handelaars.)

Weydts is schepen van Mobiliteit en Openbare Werken en beheert me dunkt daarbij – in geld uitgedrukt – de grootste portefeuille van heel het College van Burgemeester en Schepenen.
Om u een idee te geven: voor zijn fietsbeleid alleen al beschikt hij voor dit jaar over 11 miljoen. Om de stad “wandel- en fietsvriendelijk” te maken: 13 miljoen. Stationsomgeving: 7 miljoen. Parkeren: 3 miljoen. Enzovoort. Allemaal reusachtige sommen geld, voor de schepen in dit jaar beschikbaar gesteld.
Maar er zijn waarlijk nog andere kosten – minder urgente dan – aan schepen Weydts verbonden. Namelijk die uitgaven louter te wijten aan blunders, arrogant en megalomaan beleid of aan sotternieën.
Daarover een volgende keer.