Category Archives: verkiezingen

Hoe klonk het CVP-programma in 2000 ?

Bij de verkiezingen van 8 oktober 2000 werd de kiezer eigenlijk geconfronteerd met niet minder dan vier christendemocratische programma’s.

Toekomstig burgemeester Stefaan De Clerck had zelfs op eigen houtje vier teksten gemaakt: 1) 10 klemtonen voor het nieuwe stadsbeleid, 2) brieven aan de handelaars en 3) de cultuurpartners, 4) burennota Rijsel.
Het CVP-bestuur had ook een kiesplatform: “Nieuwe stijl/nieuwe dynamiek“.
De standenpartij kwam met het ACW nog aandraven met een eigen programma getiteld “Samen“.
En tenslotte was er nog een programma “Waegemans” voor de deelgemeenten.Echt flagrante tegenspraken tussen deze vier programma’s waren er niet. Zij vulden elkaar eerder aan.OVER DE PROGRAMMA’S VAN STEFAAN DE CLERCK

In 2000 was onze burgemeester in spe nog niet helemaal ingevoerd in het concrete Kortrijkse politieke gebeuren.
Zijn “10 klemtonen” waren dan ook au fond een perfecte diagnose van wat er allemaal was misgelopen in de vorige bestuursperiodes. Veel van die punten waren ook al ter sprake gekomen in de gemeenteraad en voor zover ze vanuit de oppositie kwamen consequent verworpen. Stefaan vertoonde toen al veel aandacht voor cultuur. (Van een heus Budakunstencentrum en ombouw van de Pentascoop op het eiland was evenwel nog geen sprake.)
Een merkwaardige lacune in Stefs programma was dat hij nergens hefbomen aanreikte om een beleidsverandering door te voeren. Geen woord over een nieuw personeelsbeleid en vorming, afslanking van personeel, over modern stadsmanagement, nieuwe topfuncties, ICT, over de herwaardering van de gemeenteraad.
Achteraf bekeken is nog merkwaardig dat hijzelf het toen ook niet had over camera’s in de binnenstad, over een nieuw open zwembad, een nieuw ziekenhuis, het stadrandbos, een megawinkelcentrum.
De onvoorstelbare belastingsverhoging van 2002 kwam natuurlijk ook niet aan bod.

Tien klemtonen:
* recreatie langs de Leieboorden;
* spoorverbinding met het HST-net en opwaardering van de stationsomgeving;
* afwerking van de grote én kleine ring en aantrekkelijke toegangspoorten tot de stad;
* Kortrijk kunstwerkstede (design en productontwikkeling);
* een “volle affiche” voor de stad;
* een cultuurcentrum voor de jongeren, liefst in een nieuw stadspark;
* een modelstad inzake veiligheid (eigen veiligheidsplan);
* uitbouw OCMW-werking;
* een centrum van nieuwe economie;
* burenplan met Rijsel, Moeskroen, Ieper, Brugge, Gent, Brussel.

In de brief aan de handelaars beloofde Stefaan o.m. een nette stad, een bijsturing van het mobiliteitsplan, kostenversoepeling voor parkeren, versnelde doorvoering van de projecten van de Woonregie.

In de brief aan de cultuurpartners had hij het o.m. over een eigen Kortrijks festival, een professioneel kalendermanagement, infrastructuur (Tacktoren, site voor jongerencultuur, een o.c. Kortrijk-Zuid).

De burennota Rijsel repte nog niet letterlijk over een Euro-district.

OVER HET PROGRAMMA VAN HET CVP-BESTUUR
Ondermeer:
* Kinderopvang en speelpleintjes.
* Verdere uitbouw jeugdlokalen, speelbos op Sint-Anna.
* Groen Lint creëren in het noorden, met recreatiemogelijkhden.
* Omvorming van De Warande tot recreatief domein.
* Uitbreiding dienstencentra.
* Opwaardering van de buurten.
* Vrouwvriendelijk beleid.
* Verfraaing omgeving Tactoren.
* Topevenment: Anno’02.
* Nieuw openluchtzwembad.
* Recreatieve zone op Kapel ter Bede.
* Centrummanagement.
* Maximale bescherming landbouwgronden en open ruimte.
* Nieuw ziekenhuis.
* Professionele ondersteuning Noord-Zuiddialoog.

OVER HET ACW-PROGRAMMA (21 punten)
De voornaamste punten:
* Tegen 2007 nog 2000 bijkomende woongelegenheden.
* Nieuw open zwembad.
* Serviceflats in Heule en Kortrijk.
* Ouderenwoningen in Aalbeke en Rollegem.
* Ontmoetingscentrum Zuid.
* Kunst in het straatbeeld.
* Nieuw ziekenhuis.
* Waardering voor vrijwilligerswerk.
* Goedkoop parkeren onder de Veemarkt en het Schouwburgplein.
* Afwerken Leieboorden.

((Dat de “sociale economie” met al zijn vzw’s alhier zo’n hoge vlucht zou aannemen – en zoveel geld zou krijgen – was nog niet aan te zien in dit programma.)

HET PROGRAMMA WAEGEMANS OVER DEELGEMEENTEN
* Aalbeke: stadsrandbos.
* Kooigem: basisschool blijft.
* Marke: speelbos nabij Don Bosco.
* Rollegem: aanpak wateroverlast en geluidshinder, huisvesting voor verenigingen.

Om te onthouden (1)

In het kader van de komende gemeenteraadsverkiezingen starten we hier een serie met statements van onze lokale politici, en eventueel ook uitlatingen van kandidaten in verband met de Kortrijkse politiek.
TE ONTHOUDEN.In Het Nieuwsblad van gisteren, zondag 21 mei stond een uitgebreid interview met burgemeester Stefaan De Clerck.
Enkele uittreksels.

De burgemeester is boos op zijn Mechelse collega Bart Somers (VLD) die naar de verkiezingen trekt met twee CD&V-schepenen op zijn lijst.
De VLD wil de CD&V weer leegroven meent onze burgemeester.
“Als dit de strategie wordt van de VLD, amaai. Vraag maar eens aan Pierre Lano wat de beloftes van de VLD waard zijn.”

De interviewer vraagt aan onze burgervader of hij ook nog nationale ambities koestert.
Antwoord: “Ik zal mijn partij volgend jaar (bij de federale verkiezingen) ten volle steunen. Maar mijn eerste taak is om hier in Kortrijk burgemeester te blijven. Ik geniet met volle teugen van de vrijheid die ik heb heroverd, en ben druk doende mijn eigen stad te verbouwen, letterlijk en figuurlijk. Maar ik wil de nationale politiek blijven combineren met mijn burgemeesterschap, in een grensoverschrijdend netwerk.”

En verder: “Ik heb beslist voluit te gaan voor het burgemeesterschap van Kortrijk.”
Nog een beetje verder, naar aanleiding van zijn mandaat als Vlaams volksvertegenwoordiger lezen we: “Ik zit dus in het Vlaams parlement meer als burgemeester dan als justitiespecialist. Wat niet belet dat ik volgend jaar een plaats in de Kamer ambieer, want ik heb er toch betere momenten meegemaakt dan in het Vlaams parlement.”

P.S.
Bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen heeft onze burgemeester ook gezegd dat hij voluit zou gaan voor onze stad. Maar omwille van zijn vele werk als CVP-voorzitter liet hij zich vervangen door schepen Frans Destoop. Stefaan De Clerck kwam terug in functie in mei 2003. Vandaar dat er in de Stad gedurende de eerste helft van de legislatuur zeer weinig is gebeurd.
Raadslid Lieve Vanhoutte (NV-A, en nu lid van de CD&V-fractie) nam hem dat uiterst kwalijk. Zij had er bijna een proces voor over.

Filip De Rynck brengt stemadvies uit

Filip De Rynck is niet de eerste de beste. 

Hij is hoogleraar bestuurskunde aan de Gentse Hogeschool en docent aan de Antwerpse Universiteit. Publiceert geweldig veel. Omstandige rapporten. Heeft een onmisbaar standaardwerk geschreven over streekontwikkeling (1994). Is of was bestuurslid van belangrijke officiële instellingen zoals: Commissie van Bestuurlijke Organisatie, Hoge Raad van Binnenlands Bestuur (zopas opgeheven), de Visitatiecommissie van het Vlaams Stedenfonds. Krijgt veel opdrachten van openbare besturen.
Als er bepaalde bestuurstermen (jargon) in snelle opkomst zijn hebben we dat wel een keer aan hem te danken. Termen als rasterstad, gebiedsgerichte beleidsvormen, verzelfstandiging, deliberatieve egov-praktijken.

Maar wat er ons nu vooral interesseert is dat prof. dr. De Rynck een Markenaar is.
En in die hoedanigheid heeft hij in een column van het blad “Lokaal” (zopas verschenen) even verteld hoe hij zal stemmen bij de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober.
Het blad “Lokaal” is het ledenblad van de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) en verschijnt tweemaal per maand. Al onze schepenen en raadsleden in Vlaanderen lezen dat.

Filip De Rynck zou eigenlijk graag tien stemmen uitbrengen. Bijvoorbeeld ook een zevende “pootjelap”-stem tegen kandidaten die zijn tenen doen krullen: lokale potentaten en kindjesvan.

Maar !
Zijn stem 1 is “provisorisch”. En die geeft hij aan zijn burgemeester. Zoals gezegd is De Rynck al van oudsher een Kortrijkzaan.

Welnu.
Hij geeft zijn eerste stem aan onze burgemeester zolang hij tenminste voltijds burgemeester blijft. Hij zegt daarbij: “Mijn stad heeft daar gewoon recht op en er is nu al veel werk.”
Verder: “Beslist hij halfweg om toch weer als een gek te cumuleren (sic) en zijn stad en kinderen nog nauwelijks te zien, dan heb ik het recht om mijn stem in te trekken. Ik word niet graag voor de gek gehouden.”

Dat staat dus vandaag te lezen in het officiële blad van de VVSG, dat al onze Kortrijkse raadsleden gratis in de bus krijgen.
Kortrijkwatcher zou zoiets niet aandurven.

Waarschijnlijk zal prof. De Rynck geen opdrachten meer krijgen van Leiedal of de Stad.
Schepen Frans Destoop (die ooit Stefaan heeft moeten vervangen als burgemeester) is ook bestuurslid van de VVSG. Zit hij nu heerlijk te gniffelen? En met hem de ACW-bestuurders alhier?

P.S.
Stemmen tegen “kindjesvan” ?
Bedoelt De Rynck die van de familie De Clerck?

Kandidaten gemeenteraadsverkiezingen wezen gewaarschuwd

Maandag 8 mei zult u omstreeks één minuut voor 18 uur en daarna ook om 2 uur ‘s ochtends gemeenteraadsleden op de Grote Markt zien zeulen met een witte linnen zak wegende ongeveer vijf kilogram. Die bevat de documenten die de raadsleden thuis werden bezorgd ter voorbereiding van de gemeenteraad van deze maand. (Er is iedere maand een gemeenteraad, niet vergeten.) Let wel: een aantal absoluut noodzakelijke papieren ontbreken nog in die bundel (Leiedal, OCMW-jaarverslag, vzw Kortrijk 1302 bijv.) Maar die liggen ergens ter inzage in het oude stadhuis. (Als u binnenkomt: rechtsaf slaan en dan rechtdoor.) En die dossiers zijn ook voor u – kandidaten – en trouwens voor iedereen publiek toegankelijk. Ga maar eens kijken. Diverse stapels van een halve meter hoog. 

Het is mogelijk dat u dezer dagen een gemeenteraadslid ziet zonnen op een of ander terras in de stad. Teken dat die het radicaal heeft opgegeven. Of minsten een dipje heeft.
De agenda is weer eens overweldigend.
En weer eens zal er geen enkel gemeenteraadslid op maandag 8 mei om 18 uur plechtig rechtstaan en zeggen aan de voorzitter (burgemeester) van de Raad dat het nu genoeg is geweest. Dat men de gemeenteraad in zijn geheel belachelijk maakt door die te vragen om zo’n belangrijke en onoverzichtelijke agenda in één avond te behandelen.
(Twee raden zijn nodig, en met een week daartussen.)
Geen enkel raadslid zal de moed opbrengen om aan de burgemeester te vertellen dat hij/zij in de onmogelijkheid verkeerde om in één week tijd deze ongemeen dikke en moeilijke dossiers terdege al was het maar te bekijken of te lezen en te verstaan. En het gaat niet over een of ander scheef voetpad. Het gaat over miljoenen euro’s. Miljarden BEF. En ongemeen belangrijke thema’s.

(Wordt vervolgd, maar wanneer? Wil ook wel een beetje buiten zitten.)

Meer vrouwennamen in de politiek (1)

De diverse kieswetten van ons land laten nog steeds toe dat gehuwde vrouwelijke kandidaten desgewenst op de lijsten hun naam kunnen laten voorafgaan door die van hun man. Zelfs al is die overleden!
Men zal dit nu weer zien gebeuren bij de komende gemeente- en provincieraadsverkiezingen. Met dien verstande dat vrouwelijke kandidaten wél hun meisjesnaam (familienaam) zullen hanteren indien dit ze goed uitkomt: als vader (of andere familieleden) namelijk al van enige (politieke) bekendheid genieten of genoten.Het is een zeer aftandse geplogenheid waartegen vier fundamentele bezwaren kunnen geuit.
Even op een rij:
1. het gebruik getuigt van een archaïsch patriarchaal denken;
2. het gebruik is in tegenspraak met alle verworvenheden van het politiek-emancipatorisch feminisme;
3. het gebruik weerstaat niet aan de gendertoets en is voor beider kunne discriminatoir;
4. het gebruik is en wordt steeds meer totaal nonsensikaal.

Hierna worden deze bezwaren wat nader toegelicht.

EEN PATRIARCHALE WETGEVING

Het gebruik dat vrouwen (zelfs weduwen!) de naam van hun man (zelfs ex-man) mogen gebruiken op de kandidatenlijst is een archaïsch overblijfsel van een volstrekt achterhaalde mentaliteit. In het verleden werd de vrouw hoofdzakelijk beschouwd als bron voor nageslacht en aangezien als inferieur aan de man.
Allerhande patriarchale wetgeving is daar het resultaat van geweest. In 1921 bijvoorbeeld waren vrouwen verkiesbaar als burgemeester of schepen, maar zij moesten daarbij wel toestemming krijgen van hun echtgenoot. En toen de vrouwen in 1948 eindelijk ook actief stemrecht kregen werd er in de verkiezingscampagnes fel op gehamerd dat zij hun naaste mannelijke familieleden moesten raadplegen bij hun keuze.

EMPOWERMENT

“Empowerment” van de vrouw was de centrale boodschap van de roemruchte VN-Vrouwenconferentie van 1995 in Peking.
Het is een volkomen raadsel hoe het begrip “empowerment” (dat wil zeggen: verborgen krachten laten ontluiken) van de vrouw te rijmen valt met het dragen van een naam die warempel niet de hare is.
Men kan het gebruik van een meervoudige gendernaam moeilijk gaan beschouwen als een bijdrage aan het gelijkheidsbeginsel van man en vrouw.
De nog bestaande praktijk strookt overigens totaal niet meer met het hedendaagse streven naar vervrouwelijking van de politiek.
Laat ons maar stellen dat het gebruik van de naam van de echtgenoot gelijk staat met een regelrechte belediging. Zowel voor de man als voor de vrouw zelf, en ook voor de kiezer.

DISCRIMINATIE

Het toppunt is wel dat de kieswetgeving niet voorziet dat mannelijke kandidaten de naam van hun beroemde echtgenote mogen gebruiken. (Stel dat u getrouwd bent met Carla Galle. Of met een dochter van onze burgemeester.)

NONSENSIKAAL

Wat met vrouwen die al meerdere keren zijn gehuwd? (Senaatsvoorzitter Annemie Lizin gebruikt nog altijd de naam van haar eerste man! Een beroemd geval is ook Anne-Mie Neyts.)
Een hemeltergende discriminatie valt ook te beurt aan samenwonenden en holibi’s. Priester Rudi Borremans bijv. mag niet uitpakken met de naam van zijn vriend als hij zich in de politiek wil gooien. En biseksuelen kunnen een man en een vrouw hebben. Wat dan gedaan? Drie namen gebruiken?
Naarmate nieuwe samenlevingsvormen ontstaan die niet meer gebonden zijn aan traditionele seksuele geaardheden en ook de naamgeving van kinderen wordt herzien wordt de anomalie van de dubbele familienaam voor vrouwen op kieslijsten helemaal nonsens.

Waarom is die onzinnige kieswetgeving nog altijd niet opgedoekt?
Daarover later een keer iets meer. ‘t Ligt aan de vrouwen zelf, geloof het of niet.

Intussen kan de Kortrijkse kiezer wel even nagaan welke lokale vrouwen op de lijsten de moed hebben om niet de naam van hun echtgenoot te gebruiken. En ze daarvoor belonen, tenzij zij wel willen genieten van de naambekendheid van hun vader. Moeilijk.

De stemmenkanonnen (6) bij de groenen

Dit is het laatste stuk uit het verhaal over de stemmentrekkers.
Het is mogelijk en al gebeurd trouwens dat er aanvullingen of correcties komen in de bestaande teksten.

Misschien eens herlezen.
En in het archief vindt u op 18 en 21 april een lange historiek over de gemeenteraadsverkiezingen sinds WO II.
——————————————————————————–
Behept met een idealisme dat tegenwoordig totaal niet meer te vinden is in de wereld van de politiek was Juul Debaere al begin ’80’er jaren in Kortrijk bezig met Anders Gaan Leven. Agalev !
Met een lijst van zeven kandidaten behaalde hij in 1982 4,4 procent van de stemmen en werd nog verkozen ook. Agalev-kiezers stemden toen nog niet op personen (persoonlijke propaganda was lange tijd zelfs verboden), maar hij kreeg toch al 409 stemmen achter zijn naam.
Het gloednieuwe raadslid heeft dan al onmiddellijk aan zijn collega’s geleerd dat het wel degelijk toegelaten was om dossiers in te kijken en dat het zelfs geoorloofd was om in de Raad vragen te stellen aan het College. Meer nog: raadsleden en schepenen vernamen tot hun verbazing dat er ook voorstellen konden toegevoegd aan de agenda.
Dat waren nog eens tijden !In 1988 veroverde Agalev twee pluche zetels. 6,6 procent. Juul kreeg 675 naamstemmen en Jan Dhaene 332.
1994 was een triomfjaar.
Drie verkozenen en 8,48 procent kiezers. Naamstemmen: Jan Dhaene (626), Juul (529) en Bérénice Lapere (304). Bérénice was er in 1982 ook al bij en behaalde toen 210 naamstemmen. In de bestuursperiode 1994-2000 is zij overleden en werd opgevolgd door Taki Addarkaoui. Jan Dhaene kreeg een wat hoge betaalde post in de partij en liet zich in 1996 opvolgen door een goede kennis: Hilde Damman. (Jan was als opvolger van Luckas Vandertaelen ooit Europees parlementslid voor Groen en pleitte voor een rioolvrije zee.)

TAKI
Tussendoor. Taki is de eerste allochtoon in Kortrijk die ooit in de Raad heeft gezeteld. (Met wie zal Groen nu uitpakken?) Polyglot Taki komt van diep uit de Marokkaanse woestijn en heeft al zodanig veel meegemaakt in zijn leven dat hij de Kortrijkse politiek rustig en met een lodderoog kon bekijken. Hij is nu medewerker van een franstalig PS-volksvertegenwoordiger uit de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde: Mohammed Boukourna.

2000 nu.
Juul mocht van de nieuwe leiders nog net lijstduwer worden en kreeg 350 naamstemmen.
Werden verkozen: lijsttrekker Piet Missiaen (326) en Cathy Matthieu (op de tweede plaats en 435 stemmen). Jan Dhaene stond op de derde plaats en viel terug op 294 stemmen (komende van 626 in 1994). Hilde Damman: 353 (324). Taki: 305 (240).
Bij Agalev vormen de vrouwen een complot om op elkaar te stemmen. Martine Vandeputte bijvoorbeeld kreeg 388 stemmen achter haar naam.

Anders Gaan Leven is intussen Groen geworden. (Dat uitroepteken achter de partijnaam krijg ik niet uit mijn pen. Stoort geweldig, zo midden in een zin en nog meer aan het eind.)
Piet Missiaen is vorig jaar met zachte drang van Groen naar Spirit uitgeweken en beroepspoliticus Jan Dhaene in 2003 naar SP.A.
Op dit ogenblik is alleen nog Cathy Matthieu Groen raadslid.
!

De stemmenkanonnen (5) bij het Vlaams Belang

Over stemmenkanonnen spreken bij het VB is relatief.
Des te meer omdat kiezers van die partij wellicht eerder geneigd zijn om een lijststem uit te brengen.
Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen van 2000 ging het bij het Vlaams Blok om 4.993 kiezers (dat is 9,6 procent), en bijna de helft stemde op de kop.Die bijna 10 procent waren in 2000 goed voor drie zetels.
In volgorde van naamstemmen:
1. Jan Vancoillie (lijsttrekker): (872)
2. Roger Bouteca (lijstduwer): (365)
3. Nadia Zonnekein (tweede plaats): (345)Allemaal nieuwelingen. Want er is geen partij (fractie) in Kortrijk waar zoveel wissels gebeuren.
In 1994 incasseerde de partij met een onvolledige lijst 6,3 procent van de stemmen en kreeg aldus voor het eerst twee verkozenen in de Raad: Joris Huysentruyt (405 naamstemmen) en Ria Gadeyne (215). Allebei intussen verdwenen in de mist. (Ria kon het echt niet.)
Ter info: het VB is al opgekomen in 1982, met één kandidaat! 237 stemmen (0,46 procent). In 1988 waren er drie kandidaten, goed voor 456 stemmen.

Vancoillie (historicus) was niet echt geïnteresseerd in (dorps)politiek. Werd in 2002 al vervangen door huidig raadslid Wilfried Depauw. En Zonnekein (wél geïnteresseerd, maar een beetje cynisch, beetje berustend) verhuisde en werd in 2004 opgevolgd door Koenraad Verschaete. Hij verzamelde in 2000 334 naamstemmen en 268 in 1994.

De huidige VB-fractie bestaat dus uit fractieleider Koenraad Verschaete, Wilfried Depauw en oud-gediende Roger Bouteca. Laatstgenoemde heeft nog nooit zijn mond open gedaan in de gemeenteraad. Tenzij voor een tussenopmerking. Depauw schiet de laatste tijd enigszins op gang, en Verschaete doet wel zijn best (hij werkt op het partijsecretariaat) en komt zelfs tussen in materies die niet per se puur Vlaams-nationalistisch zijn.

Bij de komende verkiezingen van oktober zullen noch Verschaete, noch Bouteca prominent vooraan staan op de lijst. Koenraad heeft zijn zinnen gezet op de provincie. Zijn zus zal wel meedoen, want zoals bij elke partij is het zoeken geblazen naar vrouwelijke kandidaten met enige naambekendheid.

Hoe groot wordt het electoraat van het VB dit jaar?
De lokale partij alhier kon zich in het verleden niet meten aan de landelijke succesvolle trend. In 2000 werden percentages van méér dan 20 procent behaald in plaatsen als Antwerpen, Gent, Sint-Niklaas, Temse, Lier, Ronse, Beringen.
Onze regio Kortrijk lijkt nog een beetje gespaard. In Harelbeke, Waregem, Wevelgem, Menen bijvoorbeeld zijn er op dit moment “slechts” twee verkozenen en één in Zwevegem.

Hoeveel Kortrijkse N-VA’ers zullen voor het Belang stemmen?
Al was het maar om kartelin (nieuwe term uit de politocologie) Godelieve Vanhoutte te straffen voor haar optreden in de heisa rondom het Guldensporencomité en de 11-juli-viering.
Echt zoetwaterflamingantisme van haar. Stel u voor: Guido Verreth (secretaris van de N-VA) en cs. van de vzw Guldensporen op de VB-lijst !

P.S.
Over het cordon sanitaire is nu wel alles gezegd. Uitgenomen dit. Met het VB kan een traditionele partij gewoon geen gezamenlijk programma maken. Of u nu voor of tegenstander bent van dat cordon. Allez, probeer dat nu eens voor de raadsverkiezingen in Kortrijk. Heel concreet. Zet eens wat op papier. Lukt nooit.
(Zie nog ons stuk van 21 januari 2005.)

De stemmenkanonnen (4) bij de liberalen

Onder impuls van federaal VLD-volksvertegenwoordiger Pierre Lano (was ooit CVP-burgemeester in Harelbeke) is de VLD in 2000 een kartel gaan vormen met de toenmalige Volksunie en ID21.In oorsprong wou men een kartel maken met de SP maar dat is ondermeer tamelijk op het nippertje gestrand op de lijstsamenstelling, persoonlijke gevoeligheden, tegenstrijdige afspraken, afspraken buiten de onderhandelingen ook, taktische onzekerheden over de uitslag, en ja: ook wat programmatorische kwesties, waar men nog omheen surfte.
(Dat er een bestuursakkoord tussen CVP en SP was wordt pertinent ontkend. Dat is formeel bekeken wellicht het geval. Maar in de gemeenteraad viel op dat de SP in het jaar van de verkiezingen geen echt virulente oppositie meer voerde. Het is ook mogelijk dat er op hoger niveau een en ander ter sprake kwam.)Het liberale kartel behaalde niet minder dan 20,8 procent van de stemmen en 9 zetels. Uit de aard der zaak werden er toen buitengewoon veel naamstemmen uitgebracht op de lijst: 22.569.

Mede vanwege het succes van het kartel behaalde de CVP in de stembusslag een kleiner procent (min 3,4 en min 3 zetels) dan gewoonlijk en moest het stellen met slechts één zetel op overschot in de Raad. Voor het eerst in de geschiedenis zag de CVP zich gedwongen om een coalitie aan te gaan, en om redenen die nog altijd niet helemaal zijn opgehelderd koos Stefaan De Clerck (absoluut reddende engel van zijn partij in onze stad) voor de SP.

Op de kartellijst stonden naast de “echte blauwen” zeven mensen van de VU. Ondermeer Godelieve Vanhoutte (2de plaats)en Hilda Douchy-Comeyne. Bij de drie kandidaten van ID21 was de beroemdste natuurlijk huidig staatssecretaris Vincent Van Quickenborne.
Twee volstrekte nieuwelingen in de politiek kwamen eerder uit de christen-democratische middengroepen: Antoon Descamps en Dirk Bossuyt.

De stemmenkanonnen van 2000 in volgorde (met alweer zo mogelijk het aantal naamstemmen bij vorige verkiezingen van 1994 en voor twee kandidaten dan ook die 1988).

1. Pierre Lano (lijsttrekker): 3.709 (-) (-)
2. Hans Masselis (traditioneel op de 7de plaats): 1.158 (1.018) (-)
3. Vincent Van Quickenborne (voorlaatste plaats): 1.122 (-) (-)
4. Antoon Descamps: 1.052 (-) (-)
5. Marie-Claire Vandenbulcke: 994 (731) (611)
6. Godelieve Vanhoutte (tweede plaats op de lijst!): 981 (-) (-)
7. Moniek Gheysens: 832 (762) (-)
8. Jan Kempinaire (lijstduwer): ook 832 (970) (943)
9. Dirk Bossuyt: 799 (-) (-)

Een goede score ging ook naar Georges Penneman de Bosscheyde en Vincent Salembier. Zij werden OCMW-raadslid.
Bekende VU’er Hilda Douchy kreeg 774 naamstemmen maar werd nipt niet verkozen.

Bij de liberale “oudgedienden” zijn Hans Masselis (van het studentencafé den Chips), Marie-Claire Vandenbulcke (wiens vader Leon actief was bij de CVP en een keer geen schepen mocht worden, en toen een geheim verbond wilde maken met de socialisten) en Jan Kempinaire (zoon van gewezen staatssecretaris André) de traditionele stemmentrekkers.
Jan Kempinaire wenst niet nu meer te kandideren bij de eerstkomende raadsverkiezingen.
Pierre Lano ook niet.

In vroeger eeuwen waren de koplopers bij de liberalen nog Jacques Laverge (was ondermeer ook senator) en Ivan Sabbe. Sabbe (die er wel wat van kon) heeft de politiek verlaten wegens teveel beroepswerk. (Dit strekte hem tot eer. Weinige politiekers zien in dat je geen twee dingen goed kunt doen.)
Toen Jacques Laverge ooit moest afhaken om gezondheidsredenen werd hij in de bestuursperiode 1995-2000 opgevolgd door huidig VLD-voorzitter Wout Maddens. Maddens haalde in 1994 als nieuwkomer in de stad en als opvolger op de lijst toch verrassend veel stemmen. Volkunie-verleden in de westhoek en bekende familie alhier?

Het kartel van 2000 heeft de liberalen geen windeieren gelegd. Men sprong van 6 naar 9 zetels. In procent van 15,12 (1994) naar meer dan 20 procent.
(Werden alle stemmen van de VU wel aangetrokken? In 1994 haalde die partij 4,56 procent. Maar het Vlaams Blok sprong van 6,3 naar 9,58 procent.)

Ter info. In 1976 (het jaar van de fusie van Groot-Kortrijk, met meer zetels te begeven) veroverde de PVV vier zetels (12,27 procent).
Met de oprichting van de vernieuwde VLD ging de partij in 1994 naar 6 zetels.
Maar de liberalen zijn er nooit in geslaagd om de hegemonie van de CVP te breken.
Hoe braaf (met uitzondering van de onvergetelijke Walter Weydts) zij zich ook gedroegen in de gemeenteraad of daarbuiten. Hoe Laverge ook probeerde in de gunst te komen van de christen-democratische middenstand.

In 1988 was er even een kans toen het ernaar uitzag dat de “verenigde oppositie” zich zou presenteren aan de kiezer. Maar uiteindelijk wou de puriteinse nationale leiding van toen dat Agalev met een aparte lijst zou opkomen. Juul Debaere was niet echt gelukkig.

Het kartel van 2000 is nu wel helemaal uiteengevallen. Of beter gezegd: opgelost in de mist.
VU en ID21 bestaan niet meer. VU-ID-kiezers zijn uitgezwermd naar N-VA of Spirit of het Vlaams Blok.
Bij de verscheurende strijd binnen haar partij werd VU-raadslid Godelieve Vanhoutte algauw enigszins radeloos “onafhankelijk” en toen de CD&V op nationaal vlak een kartel sloot met de N-VA (het Sint-Valentijnsakkoord) zocht zij dan maar haar heil definitief bij toekomstig minister Geert Bourgeois.
In juni 2002 bekeerde Vincent Van Quickenborne zich eindelijk officieel tot de VLD.

Alias Quickie wordt nu de nieuwe lijsttrekker.
Bekende nieuwe gezichten voor oktober worden Kaat Ballegeer-Bogaert en Koen Byttebier.

De stemmenkanonnen (3) bij de SP.A / SP

Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen van 2000 behaalde de SP 15,5 procent en daarmee zes verkozenen.
(Wist u dat de BSP ooit 23 procent van de stemmen kreeg? Maar dat was in 1946, in het kader van de repressie.)In volgorde van het aantal naamstemmen (met tussen haakjes de stemmen in 1994 en eventueel ook nog 1988):
1. Lijsttrekker en nu schepen Philippe De Coene: 3.740 (814, ja “slechts 814) (-)
(In 2001 zag de almachtige CVP zich gedwongen om voor het eerst een coalitie tot stand te brengen in het College.)
2. Roger Lesaffre: 919 (550) (445)
3. Marc Lemaitre: 873 (972) (542)
4. Vakbondsman (niet fanatiek) Eddy Van Lancker: 767 (-) (-)
5. Germain Coulembier: 694 (1.079) (1.232)
6. Hilde Overbergh (stond op de tweede plaats): 668 (-) (-)Voor een procentuele berekening van de interne populariteit kunt die voorkeurstemmen ook afzetten tegenover het totaal aan uitgebrachte naamstemmen op de lijst.
In 2000 nogal veel (plebisciet voor Philippe?): 19.827. In 1994: 11.753. in 1988: 17.710.
Een grote stemmentrekker was indertijd advocaat Jules Mathys. Hij kreeg ooit (1976) 2.457 kiezers achter zich. En een figuur als Rudy Dejaegere (1.352 stemen in 1988)kon er ook wat van. Maar op een gegeven moment was hij de politiek beu (d.w.z. ook Philippe De Coene) en zocht zonniger oorden op. En wie herinnert er zich niet Eric Staelens? En Arséne van Links? Niet echt een stemmentrekker, maar je beleefde tenminste nog wat in de stad. Hij organiseerde politiek debatten! Buiten de gemeenteraad. Puur ideologisch en toch ter zake. Nu niet meer mogelijk.

In 1994 waren de stemmentrekkers: Germain Coulembier (1.079), Marc Lemaitre (972), Philippe De Coene (814). Bij de opvolgers: Ivonna De Deken-Sercu (530).De partij viel van 15,6 procent (1998) terug op 13,3 procent mede omdat heelwat Markenaars die achter Rudi Dejaeghere stonden hadden afgehaakt.

Germain Coulembier (die nu niet meer opkomt) behaalde vroeger ook méér dan 1.000 stemmen. Zelfde effect al Joël Devos indertijd bij de CVP: loketbediende. Goed bekend in Heule. SP.A zal daar naar vervanger moeten zoeken.

Roger Lesaffre is ook nog altijd populair in randgemeenten als Bellegem en Rollegem. Druk in de weer in het verenigings- en uitgaansleven. Verzamelt ook stemmen achter zich door het paradoxale gegeven dat hij het niet altijd eens is met De Coene.

Dossiervreter Marc Lemaitre laat zich dankzij zijn bescheiden karakter niet in het zonnetje zetten en vertoeft dus in de schaduw van De Coene. Blijft hij voor altijd in de luwte? Mag hij van Philippe dan nooit eens schepen worden?

De triomf van Philippe De Coene is ook te wijten aan zijn manier-van-zijn. (Door puur toeval is hij een keer terecht gekomen in het Europees Parlement en toen is zijn ster gaan rijzen.)
Beetje lefgozer, komt imponerend over en laat zich graag omringen door wat meer onderdanige karakters. Acolieten die naar hem opkijken. Heeft als gewezen journalist ook de pers achter zich (tot en met “De Morgen”) en kent iets van marketingtechnieken. (Op zijn sokken reclame maken voor zichzelf, – personal branding – schijnbaar in het algemeen belang van de partij, of de leer.)

Krijgt Hilde Overbergh straks weer de tweede plaats op de lijst? Het is geen echt politiek beest (wat haar siert).

De lijstvorming bij de SP.A wordt heel delicaat.
De Coene wil immers via een kartel met “Spirit” Vlaams volksvertegenwoordiger Bart Caron in onze gemeenteraad. (Al die vroegere jaren heeft hij wel telkens op 1 mei gepleit voor een samengaan met Agalev. Wordt Jan Dhaene ook weer kandidaat?)
En wat zal men doen met raadslid Piet Missiaen? Nu ook van Spirit. Wordt hij opgeofferd ten voordele van Bart Caron?

De SP.A is wel degelijk op zoek naar verruiming. In de zin van verjonging (Animo!) vervrouwelijking en zelfs openingen naar meer katholieke milieus. Men wil ook wat meer professionalisering in de eigen kring door bijv. de opname van kabinetsleden op de lijst.

(Dit stuk is nog onderhevig aan correcties en aanvullingen, naargelang de reacties die we kunnen krijgen. Hetzelfde geldt voor de andere verhalen in onze serie “stemmenkanonnen”.)

De stemmenkanonnen (2) bij de CD&V of CVP

In 2000 waren de eerste vijf bij de CD&V (CVP) qua voorkeurstemmen Stefaan De Clerck, Frans Destoop, Stefaan Bral, Lieven Lybeer, Hilde Demedts. Twee of drie (Bral is officieel toch een ACW’er?) daarvan kan men beschouwen als zijnde van de Gilde, alhoewel van de burgemeester kan gezegd worden dat hij een stand op zichzelf vormt. Zij behalen allen méér dan 2000 voorkeurstemmen. Alle overige verkozenen behaalden méér dan 1000 naamstemmen.KOPLOPERS

Aangezien het de bedoeling is van deze serie om te achterhalen wie de ware stemmentrekkers zijn of waren geven we bij de CD&V/CVP-verkozenen van 2000 tussen haakjes zo mogelijk ook de naamstemmen die zij in vorige gemeenteraadsverkiezingen behaalden. We gaan terug tot 1994 en zelfs tot 1988 als dat kan.
Het is opletten geblazen. Maar wacht nog even voor mogelijke gevolgtrekkingen.

Stefaan De Clerck: 15.262 (-)
Een monsterscore die een afzonderlijke studie waard is.
Frans Destoop: 3.819 (in 1994: 2.979) (in 1998: 4.429)
(Wie volgt hem op bij Leiedal? Of blijft hij daar nog wat als voorzitter?)
Stefaan Bral: 2.992 (2.436) (4.143)
Lieven Lybeer: 2.488 (1.850) (-)
Hilde Demedts: 2.081 (3.167) (-)

Dat waren de eerste vijf.
U kunt nu wel sardonisch gaan letten op de neergang van bepaalde coryfeeën, maar dan moet u daarbij wel enkele factoren in acht nemen.

Stefaan had wellicht een zuigkracht ten nadele van andere kandidaten.
En op welke plaats stonden zij bij de onderscheiden verkiezingen?
In 1994 stond Frans Destoop bijv. op de zesde plaats. En Hilde op de derde.

En wat was er bij die verkiezingen aan de hand in de traditionele soms bloedige strijd tussen de Gilde en de Middenstand/de Patria/de Boerenbond? Ten gevolge daarvan overigens krijgen de christen-democraten traditioneel zeer veel naamstemmen op hun lijst. 65.005 in 2000. 81.810 in 1994. En niet minder dan 184.259 in 1988.
Ongezien fenomeen.
We wezen er hier vroeger al op dat in Kortrijk de raadsverkiezingen eigenlijk géén verkiezingen zijn maar een strijd (een volksraadpleging) tussen de standen om het burgemeesterschap. De “middengroepen” versus de “gildemannen”.
In 1988 bijv. moest en zou Tone Sansen burgemeester worden, en niet Manu de Bethune. Er werd dus massaal voor of tegen het ACW gestemd. We kregen toen ook het fameuse Joël Devos-effect.De man aan het loket van de ziekenkas in de Wijngaardstraat kreeg een topscore aan naamstemmen in de geschiedenis. Méér dan 9.000 en dat was méér dan de lijsttrekker Antoon Sansen. Kiezers dachten dat Joël hun doktersbriefjes uit eigen zak betaalde. Uit pure goedheid. (Ik heb het ooit gewaagd om Joël erop te wijzen dat mijn tandarts de vermelde verrichtingen niet had uitgevoerd. Moest me daar niet mee bemoeien.)
Nieuwkomer Bral heeft toen in 1988 ook geprofiteerd van die kamp.
Dat was even een parenthesis.

HET PELETON

Wie scoorde er in 2000 nog goed inzake naamstemmen?
(Tussen haakjes opnieuw de vroegere voorkeurstemmen.)

Lijstduwer Carl Decaluwé: 1.892 (-) (-)
Nieuwe Jonge Turk Alain Cnudde: 1.551 (-) (-)
Oudgediende Maria Danneels: 1.754 (1.897) (4.120)
Carmen Moulin die het inmiddels heeft opgegeven als schepen: 1.698 (1.557)(-)
Mandatenverzamelaar Jean de Bethune deed nu ook mee op de voorlaatste plaats: 1.603 (-)(-). Beloond met een schepenzetel.
Dochter Franceska Verhenne: 1.551 (-) (-). Kreeg na een tijdje het OCMW-voorzitterschap. En zit daar voor jaren gebeiteld.
Gewezen schepen en OCMW-voorzitter Marcel Waegemans: 1.511 (1.968) (4.479)
Nu huidig schepen Guy Leleu nog: 1.428 (1.800) (3.862)

We gaan niet meer verder het rijtje aflopen.
Marcel Waegemans doet niet meer mee aan de volgende verkiezingen. Blijft waarschijnlijk wel gekazerneerd in het AZ Groeninge.
Jozef Vandenberghe houdt er ook mee op. Behaalde 1.483 stemmen en 1.722 in 1994.
Fractieleider Filip Santy kwam aan 1.195 voorkeurstemmen en tevoren aan 1.702.
Blijf er nochtans zeker van dat er hem nog iets belangrijks te wachten staat.
Niet het burgemeesterschap. Dat is misschien later iets voor Guy Leleu, als het ACW goed stand houdt ?? En als hij zich van zijn standenimago ontdoet?

Ha! Daar is nog gewezen burgemeester Antoon Sansen: 1.438 (6.814) (9.065). Bijna vergeten! Jeunisme. In de vorige verkiezingen van ’94 en ’88 was hij lijsttrekker.
En taaie Kathleen Segers ook nog even haar plaats toekennen: 1.194 (1.543)(-)
Verdorie. Buitenbeentje Patrick Jolie uit Heule toch niet vergeten: 1.282 (1.475).
Hij heeft het nu wel definitief verkorven bij de CD&V-bonzen. Ondermeer wegens zijn verzet tegen het “zigeunerpark”.
Wat als Stefaan De Clerck in 2007 bezwijkt voor een nieuw ministerschap op federaal niveau?

(In volgende stukken komen de andere partijen aan bod.)