De senior-writer van kortrijkwatcher, die minstens al een halve eeuw eerst indirect en dan jaren en jaren (30 al nu) heel direct de Kortrijkse gemeenteraad volgt, is de mening toegedaan dat het Kortrijkse stadsbestuur nu wel degelijk DE politiek-deontologische grens heeft overschreden. De rode streep.
Voor het eerst in de politieke geschiedenis van de stad organiseert men schaamteloos een gemeenteraad op een wijze die tegelijk volkomen ingaat tegen bepalingen van een decreet, een ministerieel besluit, de richtlijnen van het Agentschap Binnenlands Bestuur en ook nog het eigenste huishoudelijk reglement van de gemeenteraad. Maar onze senior-writer ziet onder het bewind van de eerste en vooral tweede tripartite (Team Burgemeester, SP.A en N-VA) een nefaste, totaal ondemocratische (modewoord: fascistoïde) evolutie waarbij de rechten van de gemeenteraad en individuele raadsleden steeds meer in een wurggreep geraken. In een lockdown, zou men nu ook kunnen stellen. Breder gezien aarzelt onze senior-writer niet om te stellen dat de Kortrijkse politiek meer en meer onderhevig is aan despotisme, populisme, sluw macchiavellisme. Als gevolg van de plaatselijke slaafse, plus luie en niet helemaal politiek (des)kundige pers weet bijna geen Kortrijkzaan dat. (Zo een lokale editie van HLN bijvoorbeeld begint men ten allen kante te beschouwen als DE stadskrant of DE moniteur van de tripartite. De Krant van West-Vlaanderen abdiceert volkomen. En WTV heeft enkel oog voor, -ja waarvoor?)
Onze burgemeester Vincent Van Quickenborne is gewoon een bijzonder getalenteerde, vermomde autocraat. Binnen zijn zgn. partij (het is een kiesvereniging!) legt hij op slinkse wijze zijn eigen wil op. Binnen zijn Team is er geen bestuurslid of zelfs schepen die hem durft counteren want de slimsten onder hen beseffen intussen wel dat hij rustig sluipend de tijd kan afwachten om zijn criticasters subtiel aan de dijk te zetten. (De besten trappen het op de duur wel zelf af.) De twee partners binnen de coalitie anderzijds, laat hij zo nu en dan met het nodige snoepgoed (bepaalde budgetten) hun besognes soigneren, maar hij weet toch dat ze geen dwars of eigenzinnig beleid tegen hem zullen voeren, aangezien hun politieke toekomst (voortbestaan) volkomen afhangt van de electorale aanhang van de burgemeester zelf. En zo komen we heel stilaan tot ons onderwerp: de wijze waarop hij de gemeenteraad – ook weer deze maand – naar zijn hand zet en de oppositie de mond snoert.
Een machtig wapen hiertoe (als personage dan) is niemand minder dan de gemeenteraadsvoorzitter Tiene Castelein. We bestempelen haar intussen als de vrouwelijk sherpavan de burgemeester. Als voorzitter zou zij systematisch moeten opkomen voor haar gemeenteraad en zich niet ipso facto scharen achter de standpunten van het schepencollege. (Vooral de wijze waarop zij als een SM-meesteres gelijk de tussenkomsten van het Vlaams Belang telkens opnieuw probeert te fnuiken is waarlijk hemeltergend.) Bij de bespreking van de “leidraden voor de virtuele raden” heeft zij het weer steevast opgenomen voor de voorgestelde procedure van het College : (voorlopig) geen raadscommissie, en in de Raad geen interpellaties noch mondeling vragen. Zij stelde zelfs voor om mee te gaan in de truc van de foor van het College om te beletten dat Wouter Vermeersch (VB) een uitgebreide interpellatie zou kunnen houden over de Kortrijkse aanpak van de corona-crisis. Zo krijgt Vermeersch niet het eerste woord. Zij wil namelijk dat de interpellatie van het VB wordt ingekapseld in het door het College nog vlug-vlug ingevoerde punt 3 over corona. Tiene Castelein liet in de pers (die nergens weet van heeft) optekenen dat voor de rest alle partijen akkoord gingen met de voorgestelde gang van zaken in de virtuele raden. Laat ons daar wat op ingaan.
Voor wie het nog niet zou weten dan (de pers bijvoorbeeld?). Op 1 april heeft de burgemeester bij politieverordening besloten tot het digitaal houden én afgelasten van de vergaderingen van de bestuursorganen van Stad en OCMW in het kader van de strijd tegen het corana-virus. Naar aanleiding daarvan heeft de administratie dan een uitvoerige “leidraad virtuele raden Kortrijk” uitgeschreven die op 7 april als het ware ter goedkeuring (bij consensus) werd voorgelegd aan het bureau van de zes fractieleiders. Kernpunten van die leidraad waren de beslissingen om de raadscommissies af te gelasten; in de agenda van digitale gemeenteraad enkel hoogdringende punten in te schrijven; geen interpellaties of mondelinge vragen te te laten. Dit alles is volkomen in strijd met het aangepaste Ministerieel Besluit van 25 maart en de bijhorende richtlijnen van het Agentschap Binnenlands bestuur (update publicatiedatum van 25 maart). Het Vlaams Belang heeft dan ook onmiddellijk klacht neergelegd bij de dienst BB.
In de aanhef van de klacht zegt het VB dat het houden van digitale raden in het kader van de strijd tegen het corona-virus een verstandige beslissing is. Maar! De meerderheid in Kortrijk ziet de maatregelen van de “leidraad virtuele raden’ als een vrijgeleide om een aantal rechten van de gemeenteraad (en van de raadsleden) in te perken. Zo wil het stadsbestuur de raadscommissies laten verlopen via schriftelijke vragen bij e-mail. Daarmee laat men een aantal fundamentele regels, die aan de raadscommissies vast hangen, “veel te rap los”. Een tegensprekelijk debat laat deze “vergadervorm” helemaal niet toe. Toegevoegde punten (die niet mogen, noot van KW) kunnen niet behandeld. Extra toelichting kan niet worden gegeven. Een raadsvergadering via e-mail wekt de indruk dat men niet in de mogelijkheid verkeert om een video-conferentie te organiseren. Dat kan natuurlijk wel. Zo wordt er net op het tijdstip van de oorspronkelijk geplande raadscommissie (14 april om 19 uur) een testvergadering via “Teams” gehouden. Het VB klaagt ook aan dat men interpellaties en mondelinge vragen wil schrappen. Nochtans moeten de algemene principes uit het decreet over het lokaal bestuur én het huishoudelijk reglement – ook tijdens de corana-crisis – van toepassing blijven: termijn van oproeping, inzage in dossiers, tegensprekelijk debat, openbaarheid van debat (enz.).
Tenslotte voegt het VB in de klachtbrief er nog aan toe dat de fractie tijdig en correct een uitgebreide interpellatie inzake de aanpak van corona-crisis in Kortrijk heeft ingediend. Welnu, op het bureau van fractieleiders liet het stadsbestuur uitschijnen dat ook een agendapunt “corona” zou worden toegevoegd. (KW: dit is intussen zo gebleken, punt 3). We citeren nog altijd uit de brief van het VB: De voorzitster van de gemeenteraad (Tiene Castelein) uitte aanvankelijk het voornemen om de uitgebreide interpellatie niet te laten doorgaan en enkel het toegevoegde punt van het stadsbestuur. Daarbij zou zij de gemeenteraad laten stemmen over het al of niet laten doorgaan van de uitgebreide VB-interpellatie.
Tot daar het standpunt van het VB. In een volgend stuk proberen we iets te zeggen over de houding van de andere fracties. Is het waar wat voorzitter Tiene Castelein beweerde in De Krant Van West-Vlaanderen: dat behoudens het VB alle fracties akkoord gaan met het voorgestelde verloop van de digitale raden?? Het wordt giswerk want de raadsleden zijn niet scheutig met informatie. En de reguliere pers heeft het blijkbaar te druk.
Ja, we proberen kluchtig te doen, maar eigenlijk is het niet om te lachen. Tiene Castelein van het Team Burgemeester is dus na een bevallingsverlof opnieuw in functie als voorzitter van de gemeenteraad. En dat zullen we geweten hebben. In “De Krant van West-Vlaanderen” van vandaag 10 april (pag.4) krijgt zij het woord, – en zij alleen. Om zomaar te zeggen dat men met de fractieleiders is overeengekomen om 1) enkel hoogdringende zaken te behandelen, 2) geen interpellaties te houden of mondelinge vragen te stellen, 3) de raadscommissies “schriftelijk” plaats vinden (men mag enkel schriftelijke vragen stellen die dan later worden beantwoord). Zij voegt er dan aan toe dat alle partijen (het Team Burgemeester is geen partij maar een kiesvereniging) behalve het Vlaams Belang daarmee akkoord gingen. Wat zij dus van plan is te doen is volkomen onwettelijk (in strijd met het decreet Lokaal Bestuur), stemt niet overeen met de richtlijnen van het Agentschap Binnenlands Bestuur en verkracht ook nog het eigenste Kortrijks huishoudelijk reglement van de gemeenteraad.
Tiene heeft al een keer een reprimande van de gouverneur gekregen voor het feit dat zij een zgn. ‘uitgebreide interpellatie’ van het VB van de agenda heeft afgevoerd. Wat staat er haar nu te wachten, nu het VB naar aanleiding van de voorgestelde procedure voor de komende virtuele gemeenteraad en het afgelasten van de raadscommissies klacht heeft ingediend bij de Dienst Binnenlands Bestuur?
In een volgende uitgave van deze krant komen we terug op de klacht van het VB en zullen we vaststellen dat er bij de (virtuele) vergadering van het ‘Bureau van de Fractieleiders’ alleszins geen consensus is bereikt over de “leidraad” van het schepencollege voor het houden van virtuele raden. Dat laatste aantonen is niet gemakkelijk. We moeten het stellen met enkele uitlatingen van raadsleden voorafgaandelijk aan de vergadering van de fractieleiders. Achteraf waren raadsleden of fractieleiders niet veel van zeg. We moesten als het ware ‘luisteren tussen de regels’. Het is alsof ze vinden dat bijeenkomsten van het Bureau van fractieleiders een confidentieel gebeuren is. Maar dat feit op zichzelf bewijst al dat er zeker geen consensus is tot stand gebracht over de voorgestelde regelingen van de raden. De Kortrijkse politiek is zeker niet zo transparant als de tripartite beweert.
P.S. Over de “leidraad virtuele raden” hadden we het al in een vorige editie.
De meest recente cijfers die we vonden dateren van 27/01/2019. Toen waren er hier 758 EV’s en SB’s samen. Ten aanzien van het aantal inwoners ging het toen om 9,94 procent. Aantal mannen: 493 en aantal vrouwen 265. Volgens leeftijdscategorie waren 29% tussen 25 en 34 jaar en 23% tussen 18 en 24 jaar. Top 10 van nationaliteiten: – Syrië:187 – Afghanistan: 167 – Somalië: 147 – Eritrea: 43 – Irak: 32 – Iran: 31 – Rusland: 30 – Politiek vluchteling: 25 (??) – Sri Lanka: 11 – Macedonië: 11 De definitie van een vluchteling kent u toch min of meer. Maar wat is een SB’er? Dat zijn mensen die niet in aanmerking komen voor de status van vluchteling of voor een verblijf om medische redenen maar een reëel risico lopen bij terugkeer naar hun land. Bijv. doodstraf of foltering of onmenselijke behandeling. Meestal gaat het om mensen die niet kunnen terugkeren naar hun land omwille van een gewapend conflict (oorlog). P.S. De cijfers werden opgevraagd door VB-raadslid Wouter Vermeersch in december 2019 en kregen een antwoord in het Bulletin van Vragen en Antwoorden in de maand februari.
De plaatselijke edities van de gazetten HLN (met Peter Lanssens) en HN (met Kris Vanhee) vertikten het tot gisteren dan toch (vandaag wel iets in HN) de Kortrijkse burgers in te lichten over het niet onbelangrijke feit dat de gouverneur van West-Vlaanderen (ook een Kortrijkzaan) al op 14 november een gemeenteraadsbesluit van 14 oktober heeft vernietigd. (De journalistieke deontologie bij onze persjongens is inzake politieke berichtgeving over onze tripartite al jaren geheel onbestaande.) Met dit agendapunt (2) wilden burgemeester Vincent Van Quickenborne samen met coalitiegenote Tine Soens (SP.A) zichzelf laten aanstellen tot leden van de bestuurlijke commissies & (“krachtige besturen”) en 6 (“gemeente in de wereld”) bij de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG).
Fractieleider Wouter Vermeersch protesteerde hiertegen (hij werd hierbij niet gevolgd door andere leden uit de oppositie!) en diende klacht in bij de gouverneur omdat de raadsleden niet eens de kans kregen om te kandideren voor deze functies. Gouverneur Carl Decaluwé vond dit niet kunnen omdat volgens het Decreet Lokale Besturen het enkel aan de gemeenteraad toekomt om met een geheime stemming kandidaten voor te stellen voor vertegenwoordiging in verenigingen. “De beslissing van de gemeenteraad werd genomen met miskenning van de wet” en is dus vernietigd. Tegen deze beslissing kan een beroep tot nietigverklaring of een verzoek tot schorsing van de tenuitvoerlegging worden ingediend bij de Raad van State, maar men kan vermoeden dat de burgemeester alle verdere commotie rond deze zaak zal willen vermijden en wel een lepe truc zal weten te vinden om zijn ‘mannetjes’ of ‘vrouwkes’ uit de Raad voor te dragen. Als onvoorstelbare lefgozer zou hij het zelfs aandurven om opnieuw uit te pakken met zijn eigen kandidatuur en die van Tine Soens… (Intussen even vermelden dat beide namen op de website van de VVSG tot op vandaag nog altijd prijken als leden van de twee bestuurlijke commissies.)
P.S. HN heeft het over een “schorsing” van een “benoeming” van de kandidaten. Die termen zijn onjuist. Het gaat om de “vernietiging” van een “bekrachtiging”.
De lokale pers is er nog niet in geslaagd om dit toch wel ‘breaking news’ te melden. (Soms ligt dit aan gebrek aan plaats (reclame), soms aan iets anders. Weten we veel..) In de gemeenteraad van 14 oktober lieten de burgemeester Van Quickenborne (van de kiesvereniging genaamd het Team) en raadslid Tine Soens (SP.a) zich zomaar aanstellen tot leden van de bestuurlijke commissie 1 (“krachtige besturen”) en 6 (“de gemeente in de wereld”) van de VVSG. Mogelijke andere raadsleden kregen niet eens de kans om te kandideren. Enkel het VB protesteerde hiertegen en de fractieleider Wouter Vermeersch liet al onmiddellijk uitschijnen dat hij klacht zou neerleggen bij de gouverneur. Dat is intussen gebeurd en de gouverneur heeft de beslissing van de gemeenteraad vernietigd. Morgen meer hierover, na raadpleging van de plaatselijke gazetten.
In vorige edities (23 en 24 september) hadden we het al over “wobben”en betreurden we dat de plaatselijke pers het vertikt om daar een keer werk van te maken.
(Nu de eindafrekening van het ontwerp en de bouwkosten is goedgekeurd in het politiecollege – maar niet geagendeerd wordt op de politieraad – zou men bijvoorbeeld heel het dossier “nieuw politiecommissariaat” kunnen opvragen om de kosten te vergelijken met de oorspronkelijke raming.) Wat was dat alweer: wobben? Dat betekent dat men, steunend op de Wet Openbaarheid van Bestuur, bij een overheid vraagt om openbaarmaking van een bestuursdocument. Alle bestuursdocumenten zijn in principe openbaar, behalve als een uitzonderingsgrond van toepassing is. Daarover willen we het nu een keer hebben, voor het geval u bijv. een keer zou willen ‘wobben’ over het nieuw te bouwen voetbalstadion.
Uitzonderingsgronden voor alle dossiers (inclusief milieuzaken) Men kan uw verzoek om openbaarmaking afwijzen als: – de aanvraag onredelijk blijkt of te algemeen is – de documenten niet af of onvolledig zijn.
Algemene dossiers (geen milieuzaken of emissies)
1. Absolute uitzonderingen: Een verzoek tot openbaarmaking wordt afgewezen in 5 gevallen. We vernoemen er slechts drie want de andere zijn nogal vanzelfsprekend. – Als de openbaarmaking afbreuk doet aan een geheimhoudingsverplichting (bijv. wapenhandel). – Als de openbaarmaking afbreuk doet aan de bescherming van de persoonlijke levenssfeer (tenzij de betrokkene zelf akkoord gaat). – Als de openbaarmaking afbreuk doet aan het geheim van de beraadslagingen van overheidsdiensten. 2. Relatieve uitzonderingen: Als het belang van de openbaarheid niet opweegt tegen de bescherming van: – een economisch, financieel of commercieel belang van de overheid – de openbare orde en veiligheid – het vertrouwelijk karakter van relaties met andere overheden – vertrouwelijke commerciële en industriële gegevens die aan de overheid zijn meegedeeld (tenzij deze derden akkoord gaan) – de vertrouwelijkheid binnen de instanties, nodig voor de uitoefening van administratieve handhaving, interne audits of politiek besluitvorming – de rechtspleging in een burgerlijk of administratief rechtsgeding.
Uitzonderingen voor milieuzaken (geen emissies) Hier gelden alleen de relatieve uitzonderingen zoals hierboven vermeld.
Uitzonderingen voor emissies Als het het belang van de openbaarheid niet opweegt tegen – de vertrouwelijkheid van gerechtelijke documenten. – de openbare orde en veiligheid – het vertrouwelijke karakter van relaties met andere overheden.
MAAR HOELANG BLIJVEN BOVENSTAANDE UITZONDERINGEN GELDIG? Voor oudere documenten kunnen bepaalde uitzonderingen niet meer worden ingeroepen om een document niet openbaar te maken. Naargelang de documenten ouder zijn dan 20 of 50 of 120 jaar verdwijnen steeds meer uitzonderingsgronden. Voor documenten ouder dan 120 jaar zijn er eigenlijk geen uitzonderingsgronden meer…
Kortrijkzanen ouder dan 16 jaar kunnen deze week nog gaan stemmen over de vraag of men maandelijks een zondagse autovrije “binnenstad” wil. Hier is al geponeerd dat de uitslag van deze vraagstelling absoluut niet representatief kan zijn. De populatie is niet homogeen genoeg. Men onderscheidt geen subgroepen die de uitslag kunnen determineren. Een weging is onmogelijk zodat men niet kan achterhalen of er een onder- of oververtegenwoordiging is van bepaalde bevolkingscategorieën. Dit maakt heel het gedoe zinloos. Stel u maar even voor dat uit een weging van de statistische gegevens blijkt dat de subpopulatie ‘centrumbewoners’ zelf tegen een autovrije ‘binnenstad’ is…Dan staat het stadsbestuur – en meer speciaal schepen Axel Weydts – helemaal voor schut.
Maar erger nog is dat het zogenaamde “referendum” ONGELDIG is. Daar wordt door het stadsbestuur over gezwegen. Of men beseft het niet eens. Maar laat het ons eerst even hebben over die term “referendum”. Juridisch bekeken bestaat dit woord of begrip niet eens op gemeentelijk (of provinciaal) vlak. In besluiten van de Vlaamse regering in dit verband is enkel en alleen sprake van mogelijke “volksraadplegingen”. En die verlopen ongeveer zoals een gemeenteraadsverkiezing, met heel de santeboetiek van oproepingsbrieven en stembureaus, enz. Een omslachtig en duur gedoe dat Kortrijk zich niet jaarlijks kan veroorloven. Laat ons dus maar weer gewoon het woord “bevraging” hanteren.
Maar waarom zou bijv. het Hoog Gerechtshof in Zwitserland (het land van de ‘directe democratie’) dit zogenaamd referendum binnen de kortste keren ONGELDIG verklaren? Om twee fundamentele redenen.
1. De vraagstelling die voorligt is pertinent onjuist en misleidend. Men vraagt aan de deelnemers of men akkoord gaat dat de binnenstad één vaste zondag per maand autovrij wordt. Als men het in Kortrijk heeft over ‘de binnenstad’ bedoelt men normaliter alles wat binnen de kleine ring (de R36) ligt. Maar wat blijkt uit de toelichting die de Kortrijkzanen per brief hebben gekregen? Het gaat in werkelijkheid alleen om de zgn. fietszone zoals die is ingevoerd op 28 juni 2019. Uit het bijgaande plannetje blijkt dat de zone zowat lijkt op wat men wel eens aanduidt als ‘winkel- en wandelgebied’. De juiste vraagstelling had dus zo moeten luiden: “Ben je akkoord dat de fietsenzone in de Kortrijkse binnenstad één vaste zondag per maand autovrij wordt?”
2. Een belangrijk onderdeel van de toelichting die de Kortrijkzanen in de bus kregen is plotseling gewijzigd en de bewoners zijn daar (per brief) niet officieel van op de hoogte gebracht. In die toelichting die overigens nogal laat verspreid werd (tussen 7 en 10 oktober) stond te lezen dat de ondergrondse parkeergarages toegankelijk blijven, met uitzondering van de parking Schouwburg omdat die in de fietszone ligt. Dat gegeven is dus plotseling (wanneer?) tijdens de campagne gewijzigd en zoals gezegd werden de mogelijke deelnemers aan de bevraging daarvan niet op de hoogte gebracht. Op de website van stad is de brief aan de bewoners nog altijd niet gecorrigeerd. Deze wijziging is in die mate van belang dat het stemgedrag van de deelnemers afhangt van het feit of men al of niet op de hoogte was van deze belangrijke verandering. Men kan zich bijv. voorstellen dat bezoekers van de schouwburg een neen-stem hebben uitgebracht omdat ze op dat moment nog niet wisten dat de parking schouwburg wél toegankelijk zou zijn voor wagens. Het Hoog Gerechtshof van Zwitserland heeft om gelijkaardige reden (onjuiste toelichting) al referenda ongeldig verklaard.
P.S. Voor het zogenaamde Kortrijkse referendum stelt er zich een probleem. Bij welke instantie kan men bezwaar indienen, en wie kan of moet de bevraging dan ongeldig verklaren? – De Raad van Verkiezingsbetwistingen kan er zich niet mee bemoeien want het gaat niet om een verkiezing. – De Adviescommissie voor Volksraadplegingen ook al niet, want het gaat niet om een volksraadpleging. De gouverneur misschien? Of de Kortrijkse ombudsman? Me dunkt kan een gemeenteraadslid een voorstel indienen tot ongeldigverklaring. Maar dit zal verworpen worden door de bestaande meerderheid…(Tenzij de neen-stemmen het halen?? Dat zou nogal potsierlijk zijn.)
Wat is een bestuursdocument? Het moet niet noodzakelijk een papier zijn. Andere dragers van informatie zijn mogelijk: elektronische (e-mails, cd-roms), geluidsdocumenten, of visuele drager (film, foto, dvd). Alle documenten in het bezit van een overheidsinstantie zijn opvraagbaar, dus niet enkel de documenten die tot een eindbeslissing hebben geleid. Het moet zelfs niet gaan om eigen documenten die de overheid heeft geproduceerd. Ook documenten van derden in het bezit van de overheid komen in aanmerking. Het moet wel gaan om bestaande documenten. Een aanvrager kan een instantie bijvoorbeeld niet vragen om gegevens te verzamelen uit dossiers om daaruit een nieuw document op te maken. Verzoek om openbaarmaking Kan per e-mail, fax of brief gebeuren. Wel altijd naam en postadres opgeven. Men kan zich ook persoonlijk aanbieden, waarbij dan zal ,gevraagd worden om een aanvraagformulier in te vullen. Bij telefonische aanvraag zal men u verzoeken om het schriftelijk te doen. Bij de aanvraag vermelden of u enkel inzage wil, of uitleg, of een afschrift. Inzage of uitleg krijgen is altijd gratis. Een afschrift in principe ook, maar men kan een redelijk kostprijs vragen. Moet men een belang kunnen aantonen? Neen. Maar wél als de aanvraag slaat op informatie van persoonlijk aard. Bijv. een beoordelingsdossier van een ambtenaar. Wanneer krijgt u antwoord? Twintig kalenderdagen nadat uw aanvraag is ingeschreven in een register. Soms tot 40 dagen verlengd als er veel opzoekingswerk mee gemoeid is of als men tijd nodig heeft om te onderzoeken of er geen uitzonderingsgronden van tel zijn. (Een verzoek kan afgewezen worden.) En wie neemt de beslissing? De hoogst geplaatste ambtenaar of persoon, of een bevoegd leidinggevend personeelslid. Voor de lokale overheden: zie art. II.29 van het bestuursdecreet. Voor de gemeenten is dit de algemeen directeur (vroeger secretaris genoemd) en voor de provincie de griffier. Beroep is mogelijk Uw aanvraag kan geweigerd worden of slechts gedeeltelijk ingewilligd. De overheid moet vermelden bij wie of waar beroep mogelijk is en dat beroep moet binnen de 30 dagen gebeuren.
Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert