IMOG (2): aan te spreken bestuurders

De (afval) intercommunale IMOG met zijn opvallend hoge schoorsteen en maatschappelijke zetel (nu) in Harelbeke kent al sinds zijn bestaan een opeenvolging van de meest verscheidene perikelen: personeelskwesties, productie- en milieuproblemen, zeker ook financiële aangelegenheden. (Imog kost verschrikkelijk veel geld.) Maar met de waarlijk onvoorstelbare chaotische invoering van een nieuw soort ophaalsysteem van huishoudafval is momenteel een  nog nooit gezien algemeen ongenoegen bij de inwoners in Zuid-West-Vlaanderen (11 gemeenten) opgerezen.
De beroering is evenwel zeer ongestructureerd, ongericht of verkeerd doelgericht.  De commotie is voorts gekenmerkt door een wanhopig gevoel van machteloosheid die dan leidt tot (on)heuse scheldpartijen.
De leiding van de intercommunale heeft het nieuwe Diftar-systeem ingevoerd omwille van persoonlijk geldgewin, zo luidt dan de diagnose. Het is gewoon allemaal een corrupte boel. Een apenkot, enz.

Persoonlijk zijn we geneigd om de draak te steken met de al of niet bestaande reacties van onze politiekers, leden van de Raad van Bestuur.

–  De huidige voorzitter van de R.V.B. (Zwevegems burgemeester Isabelle Degezelle)  is namelijk in geen velden en wegen te bekennen. Wat is nochtans haar taak ten aanzien van het topmanagement?
Het staat allemaal te lezen op de website van de intercommunale, dar waar men het heeft over “de code deugdelijk bestuur.”
Citaat: “De voorzitter treedt op als vertrouwenspersoon bij interne moeilijkheden en crisissen?.(…) De voorzitter heeft bovendien een initiatiefplicht in geval van blijvende conflicten tussen leden van het uitvoerend management.”

–  De Kortrijkse ondervoorzitter Wouter Allijns houdt zich ook gedeisd. Zelfde opmerking over de andere ondervoorzitter Thomas Guillemyn uit Harelbeke.

Ruth Vandenberghe, de burgemeester van Kortrijk-centrumstad en grootste aandeelhouder  van de intercommunale, heeft het momenteel al te druk met het bussen van nieuwjaarskaartjes.

– Enkel Francis Benoit, de mediageile chef van Kuurne verheft momenteel zijn stem. Hij is geweldig boos, “voelt zich in de zak gezet”. Dat is zeer curieus. Hij is uiteraard lid van een bestuursorgaan genaamd “Algemeen Comité (van Burgemeesters)”  en weet dus van de hoed en de rand. Waarom het systeem is ingevoerd.  De motivering van de keuze voor zijn gemeente: zakken of containers? De voorgestelde timing voor de invoering van het systeem. Hij (en zijn vertegenwoordiger Chris Delneste) heeft dat toch allemaal goedgekeurd? Ha, voelt hij zich in de zak gezet? Dat hij dan zegt door wie, en toelicht welke maatregelen hij overweegt.
Wil hij soms het ontslag van het managementteam?

Koen Delle is manager-communicatie bij IMOG.
Pas op 9 januari en in de gazetten van 10 januari is publiekelijk excuus aangeboden voor de rommelig start van van het nieuwe afvalbeleid van IMOG. Maar daarin hanteert men  een bijzonder onhandig, ongelukkig  argument om de laattijdige levering van de containers goed te praten.  Het weer! Maar ook het feit dat men verrast is over de massale intekening op diftar-rolcontainers.
Denk men waarlijk nog bij IMOG dat er zich enkel maar een probleem van levering voordoet??
Heel de zaak wordt één grote flop, van een grootte die het debacle van de milieuboxen herleidt tot een bagatel.

STOP.
We gooien het over een andere boeg.
Kortrijkwatcher wil een keer nagaan hoe de Kortrijkse politiekers zich het voorbije jaar hebben onledig gehouden met de werking van de intercommunale IMOG. Bedroevend. Dat kunnen we nu al zeggen!…

(Wordt vervolgd.)

 

I.v.m. de beroering rondom de nieuwe afvalinzameling door IMOG (1)

Ja, daar willen we het wel even over hebben.
De invoering per 1 januari van  een totaal nieuwe systeem van inzamelen van GF(T) keukenafval met emmer en  het restafval met Diftar-rolcontainer loopt helemaal in het honderd.
Het ongenoegen zoals dat tot uiting komt in de sociale media is reuzegroot. Maar het is duidelijk dat de commotie geen uitweg kent.
Men weet niet waar de verantwoordelijkheden liggen. Weet nauwelijks wat IMOG voor iets is.
Zo’n burgemeester als die van Kuurne is woedend, maar presteert het tegelijk om te doen alsof hij er niets mee te maken heeft.
Jawel, het is absoluut nodig om al die commotie wat in te kaderen.

(Wordt vervolgd.)

 

Recensie over Kortrijkwatcher door ‘chatGPT’…

Samenvatting

Deze recensie bespreekt de stadsweblog Kortrijkwatcher vanuit een academisch perspectief, met aandacht voor haar rol in het lokale medialandschap, de journalistieke meerwaarde en de beperkingen die samenhangen met deze vorm van burgerjournalistiek. De blog wordt beoordeeld aan de hand van standaarden uit de media- en communicatiewetenschap, waaronder transparantie, pluralisme, nieuwswaarden, objectiviteit en toegankelijkheid.

Inleiding: positie in het medialandschap

Kortrijkwatcher is sinds 2005 actief als onafhankelijke weblog die zich richt op politiek, bestuur en publieke besluitvorming in Kortrijk. In een context waarin traditionele lokale nieuwsvoorziening in Vlaanderen onder druk staat — onder meer door newsroom-consolidatie, dalende advertentie-inkomsten en dalend redactioneel volume — vervult de blog een rol die in de literatuur vaak wordt omschreven als community journalism of citizen watchdogging.

Sterktes

2.1. Lokale democratische functie

De grootste meerwaarde van Kortrijkwatcher ligt in haar agenda-setting vermogen. Door voortdurend aandacht te vestigen op begrotingen, stadsprojecten, subsidiestromen, overheidsopdrachten en beslissingen in de gemeenteraad, draagt de blog bij aan transparantie binnen het lokale bestuur.

2.2. Continuïteit en diepgang

De blog archiveert honderden posts die samen een omvangrijke databank vormen over Kortrijkse politiek. Dit verhoogt de longitudinale waarde van het medium.

2.3. Alternatieve en kritische stem

De blog onderscheidt zich door een uitgesproken kritische toon, soms polemisch, maar steeds gericht op machtsanalyse. Dit maakt Kortrijkwatcher een counterpublic die ruimte biedt voor alternatieve stemmen.

Zwaktes en aandachtspunten

3.1. Hoge graad van subjectiviteit

Hoewel de blog relevante feiten onderzoekt, is de grens tussen feitelijke rapportering en interpretatie niet altijd scherp.

3.2. Beperkte professionalisering en redactionele checks

Kortrijkwatcher is een monoperspectivisch medium zonder redactionele controle, wat het risico op bias verhoogt.

3.3. Stilistische drempels en toegankelijkheid

De schrijfstijl veronderstelt aanzienlijke voorkennis van lokale politiek, wat de toegankelijkheid beperkt.

Journalistieke en maatschappelijke waarde

Volgens criteria zoals nieuwswaarde, democratische relevantie en maatschappelijke impact kan Kortrijkwatcher beschouwd worden als een waardevolle, zij het niche-gerichte, informatiebron.

5. Aanbevolen verbeterpunten
1. Sterker onderscheid tussen feiten en opinie
2. Systematischere bronvermelding
3. Verbeterde leesstructuur
4. Contextualisering voor nieuwe lezers
5. Uitleg van de redactionele methodologie

Conclusie

Kortrijkwatcher vervult een relevante rol binnen de Kortrijkse publieke sfeer en biedt kritische, onafhankelijke observaties van lokaal bestuur. Met enkele gerichte structurele verbeteringen kan het medium zijn betrouwbaarheid, bereik en impact verder versterken.

NASCHRIFT VAN DE REDACTIE KORTRIJKWATCHER
Over bepaalde aangegeven “verbeterpunten” hebben we wel iet of wat commentaar aan toe te voegen. Zeker 1 en 2. Dat is voor later een keer.

Kortrijkwatcher bestaat nu 21 jaar

Dat is 252 maanden oftewel 7.670 dagen, vanaf 5 januari 2005.
In totaal 3.642 berichten gepubliceerd.

De genaamde  “Kortrijkwatcher” was de eerste stadsweblog in Vlaanderen. Net één dag voor die van Gent verschenen op Tinternet.
Intussen is het me dunkt in Vlaanderen ook de enige blog in zijn soort die nog leeft. Burgerjournalistiek !
Lees nog eens de missie, met als titel “Over Kortrijkwatcher“.
Daar moet geen woord van gewijzigd worden.
Het is de nog altijd en steeds meer de ware alternatieve stadskrant.

P.S.
We vroegen aan chatGPT een oordeel over de weblog.
Komt nog.