Dat interview met huidig schepen Wout Maddens, (‘Krant van W-VL’ van 9 juli), zo zeiden we in een vorig stuk, is in menig opzicht relevant.
Laten we nu een keer wel wezen!
Wat antwoordt Maddens op de vraag wat hij ervan vindt dat Vincent Van Quickenborne hem straks opvolgt als schepen?
In klare taal, zonder meel in de mond, betekent zijn antwoord au fond dat hij die bevoegdheidsregeling absoluut verwerpt.
Deze verholen mening heeft onze Wout magistraal omfloerst door te bekennen dat hij eigenlijk graag een jong talent had willen lanceren als opvolger. “De nieuwe generatie een kans geven dat zou een gezonde gang van zaken {geweest} zijn.”
“En meer daarover wou hij niet kwijt”.
Wij als Kortrijkwatcher wel !
Ons vorig stuk over die komende, spectaculaire schepenwissel eindigde met de opmerking dat WOUT en VINCENT een bijzonder soort van “concullega’s” zijn.
Jawel, door de jaren heen heeft het duo geleerd om amicaal en speels met mekaar om te gaan. (Karakterieel vinden zij mekaar trouwens in een adequaat gevoel voor ironie en sarcasme, en qua machiavellisme zijn ze ook aan mekaar gewaagd.)
Voor een toekomstige kroniek van de Kortrijke politiek is het wel fundamenteel om te weten dat Maddens er ooit (eind vorige eeuw) alles heeft aan gedaan, alle middelen heeft uitgeput om Quickie buiten het Kortrijkse politieke leven te houden, zelfs te bannen. (Het is wijlen Pierrre Lano die Van Quickenborne bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2000 in een kartel (van VLD-VU-ID21) heeft opgenomen, en dit tot onbeschrijfelijke woede van Maddens).
Wout en Quickie verkeerden feitelijk in een “mutually hurting stalement” (MHS), nog anders gezegd: een ‘lose-lose situatie’.
Gaandeweg zijn zij beiden intussen gaan beseffen dat ze als blijvende vijanden in een patstelling zouden belanden die enkel tot zelfdestructie kon leiden. Zij kozen voor een realpolitiek, bedachten simpelweg dat ze samen beter verder konden dan alleen. Een opperste consecratie van dit voortschrijdend inzicht, van een ombuiging van de MHS in een win-win-situatie kwam er toen Quickie als staatssecretaris van Administratieve Vereenvoudiging (2003)zijn intieme vijand Maddens promoveerde tot zijn kabinetssecretaris.
En toch.
Ook nu weer, met dit interview, zien we dat de sluimerende MHS kwetsuren en littekens kan nalaten.
De terugkeer van minister Van Quickenborne naar Kortrijk, na zijn ontslag omwille van een terreurdaad (drogreden), werd ten huize van Maddens-Vandenberghe allerminst feestelijk gevierd.
(Maddens heeft zelfs ooit laten vallen dat Q best niet zou terugkomen, zeker niet na een “mislukking”.)
De vorming van de vierpartijen-monstercoalitie voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2024 werd minstens een maand verlamd door de eis van Quickie om volwaardig schepen te worden. Op grond van zijn voorkeurstemmen meende hij (en meent dat nog) daar recht op te hebben.
Draai en keer het zoals u wilt, maar Kortrijk kan Quickie niet missen.
De monstercoalitie, en zeker dat amalgaam dat zich TBSK noemt, beseft dat ten volle; hoe weinig zij ook van hem moeten weten.
Zodus.
Quickie kreeg het zo geregeld dat hij tot eind 2027 de eer kreeg om gemeenteraadsvoorzitter te worden en was zo goed om intussen 4 van zijn meest gewenste schepenbevoegdheden (bijv. Financiën) voorlopig over te laten aan zijn opperste fan, met name schepen Allijns.
Quickie zou de bevoegdheden van Wout erven, maar is alvast de functie van Leiedal-voorzitter kwijt. En in het algemeen vindt Wout het nog nodig om te benadrukken dat aan zijn betrokkenheid bij de veranderingen in stad en regio weinig zal veranderen.
(We moeten hier willens nillens platvloers opmerken dat Wout in de pillow talks met Ruthie uiteraard van naald tot draad zal ingelicht worden over wat er in het College en in het stadhuis zoal omgaat.)
Het is duidelijk dat er nog tot eind dit jaar in Kortrijkse cenakels fel zal gebakkeleid worden over de bevoegdheden die aan Quickie als schepen zullen toebedeeld worden.
Ze staan allemaal op papier, zegt hij.
En waarlijk: tot op de dag van vandaag staan ze (alle 12) netjes opgesomd op zijn website. (Twee daarvan bestaan in feite niet, of niet meer.)
Zie volgend stuk, met de lijst.
Ben er zeker van, Maddens cum suis, vinden het teveel van het goede.
Hij pakt zelfs een bevoegdheid af van Ruthie, onze burgemeester.