Category Archives: actualiteitsbericht

actualiteitsbericht, economie, mobiliteit

Coming up: een serie over de exploitatie van onze luchthaven Kortrijk-Wevelgem (EBKT)

De aanleiding is natuurlijk de nieuwe subsidieovereenkomst van de Vlaamse regering met de NV ILKW voor de taken van luchtvaartbeveiliging, luchthavenbeheer en luchtverkeersleiding van ons vliegveld.
De NV Internationale Luchthaven Kortrijk-Wevelgem (ILKW) blijft belast met de luchthavenexploitatie en de looptijd van de subsidieovereenkomst wordt verlengd tot 27 maart 2027.

Die nieuwe overeenkomst dateert van de ministerraad van 3 april 2026 en bevoegd Vlaams minister Annick De Ridder vindt het maar normaal dat de documenten van deze beslissing niet beschikbaar zijn. Zij vindt dat die een persoonlijke rechtstoestand regelen, zoals benoemingen, subsidiebesluiten voor projecten of investeringssubsidies voor bedrijven.
Larie en apekool.

Door al dit soort geheimzinnig gedoe maakt men het juist mogelijk dat allerhande fabels en kromme redeneringen de ronde doen.
Zo hebben we van tegenstanders van EBKT recent moeten leren dat het schandalig is dat commerciële bedrijven (zoals FIA) winst maken op een site die geniet van subsidies van de overheid. Groter onzin hebben we van ons leven nooit gehoord.

Ook het bestuur van de luchthaven (de NV ILKW) en de operationele directie)  gaat niet vrijuit in dezen. Hun website is hopeloos verouderd, publiceert totaal geen bestuursverslagen  en jaarrekeningen.
En de directie doet er niets aan om over de activiteiten op de de luchthaven enige gunstige feitelijkheden  te verspreiden. En zo blijft  de mythe maar bestaan dat het vliegveld speelgoed is voor “dikke nekken”, voor rijke lui doen dan die niks te doen hebben dan heen en weer crossen naar Cannes.

Onze komende serie heeft bewust geen polemiek op het oog, wil die integendeel objectiveren door het verstrekken van uitgebreide informatie.

(Wordt uiteraard vervolgd.)

 

 

actualiteitsbericht, sport

Schepen van sport Allijns spuit mist over onze zwembaden: alles is in onderzoek (2)

Onze schepen van sport nog nooit zo stuntelig bezig gehoord als in de laatste gemeenteraad voor het verlof.  U kan de passage voor eeuwig beluisteren (en zien) via Tinternet, cf. de live stream van de Kortrijkse gemeenteraad, 6 juli 2026, ca. 23 uur.
Wouter Allijns geraakte op een bepaald moment waarlijk niet uit zijn woorden. (Maar toch blijft hij op zijn manier ‘oprecht’…)
Hem werd gevraagd naar de ‘langetermijnvisie’ van stad over de toekomst van ons zwembad in Heule (Lagaeplein) en subsidiair dat van “den openen” aan de Abdijkaai.
Over de aanleiding van de vraag (agendapunt 7) hebben we het nu even niet.  Feit is dat VB-raadslid Nysa Vandersteene geen antwoord kreeg op haar vraag.  Allijns kon enkel na enige zorgwekkende stilte stamelen dat “we voor één jaar tijd kopen” om op lange termijn tot een goed plan te komen voor onze zwembaden.”
En waarlijk: hij gaf intussen nog toe dat “een paar zaken bij onderhandelingen (met S&R Kortrijk NV, = Lago)  soms wel moeilijk verlopen”.

Dat agendapunt 7 kwam uiteraard ook ter sprake in de voorafgaandelijk Raadscommissie bij de gemeenteraad van deze maand.
Daar herinnerde VB-raadslid Vermeersch zich nog dat het investeringsbudget van 500.000 euro voor het open zwembad in het nieuwe BRIO-meerjarenplan 2026-2031 slechts loopt tot en met 2028. Moeten we daar niet over bezorgd zijn? En kan de schepen die bezorgdheid bij de Kortrijkzanen niet wegnemen?
Heerlijke vraag, en het antwoord ook niet minder: “Het is niet de bedoeling dat we {het open zwembad} gaan AFSMIJTEN.”
En we blijven letterlijk citeren:
“Er is zelfs vraag naar meer doen en breder gebruik. Abdijkaai en Lagae kosten handenvol geld, we moeten bekijken hoe je dat beter tot zijn recht kan laten komen. Nu 2,5 maand per jaar open, zou fantastisch zijn als we meer zouden kunnen openhouden. Het is een prachtige erfgoedsite, het moet de bedoeling zijn om die site in zijn eer te herstellen en te bekijken MET WIE we dat moeten doen.”

Hier past wat toelichting, in verband met die “met wie“.
In 2016 is een DBFMO-overeenkomst gesloten tussen Stad, de gemeente Zwevegem  en S&R Kortrijk-Zwevegem NV (=Laga)  voor de realisatie van een nieuw zwembadcomplex in Kortrijk én Zwevegem, maar ook over de exploitatie van de zwembaden Abdijkaai en Lagaeplein.
Over die exploitatie van de twee zwembaden is intussen alweer onderhandeld met Lago en een zoveelste addendum toegevoegd aan het contract met als doel de huidige werking voor de periode 1 september 2026 tot 31 augustus 2027 te continueren.

En wat zegt schepen Allijns in dat verband?
“We hebben de overeenkomst met S&R voor één jaar verlengd, maar dat wil niet zeggen dat Abdijkaai en Lagae gaan sluiten volgend jaar, de toekomst kan bvb ook met een ander partij zijn”.
“Nu hebben we onderhandelingstijd.”

Nog een vaststelling. In raadscommissies zien we steeds meer dat bevoegde ambtenaren het woord nemen, in plaats van de (bevoegde?) schepen.
In de commissie  waar we het nu over hebben was dat de directeur Vrije Tijd die schepen Allijns uit de nood hielp.
Bijzonder uitlatingen van die kant?
– “Onderhandelingen zijn lopende om een toekomstplan uit te tekenen voor Lagae.”
– “Voor de Abdijkaai wordt een korte termijn afspraak gemaakt omdat de middellangetermijn in onderzoek is.”
– “Doelstelling is om het open zwembad méér dan de zomermaanden een bestemming te geven. Dit kan over verschillende beleidsdomeinen gaan (cultuur, jeugd, sport, economie, toerisme).
Zit in onderzoek. ”

P.S.
Nieuw voor ‘kortrijkwatcher’ is dat het “her en der” toch tot uiting komt dat de verdere exploitatie van de twee zwembaden in de optiek van Stad niet noodzakelijk bij Lago blijft.
Anderzijds weten we uit de klassieke doorgaans goed ingelichte bron dat Lago die taak wél wil blijven uitoefenen.

actualiteitsbericht, sport

Maar wat kost dat open zwembad nu eigenlijk aan Stad? En blijft “den openen” wel open? (1)

Beste lezer,
Je kunt niet geloven hoe die vragen leven bij de fervente, gehaaide zwemmers-abonnees van de zwemputten aan de Abdijkaai. En wat voor onzin er daaromtrent zoal de ronde doet !

Voor 2025 vinden we geen volledige cijfergegevens, hoewel de jaarrekening 2025 gepubliceerd en goedgekeurd is.
Ja, beste Kortrijkzanen, (zucht) de transparantie rondom de exploitatie van de zwembaden Lagae (Heule) en de Abdijkaai door  LAGO  S&R is niet bijster groot.
Het is waarlijk zo: als VB-fractieleider Wouter Vermeersch nergens zou naar vragen, zouden we van toeten noch blazen weten.

Eerst een algemeen overzicht, het totaal van de twee soorten kosten (prijssubsidie en “beschikbaarheidsvergoeding” van ca. 1,5 miljoen) die Stad betaalt aan Lago).
Zo hebt u al een idee.
2024: 2.536.341 euro
2023: 2.388.095 euro
2022: 3.187.141 euro
(In dit jaar kreeg de exploitant een eenmalige Corona-opleg van 649.290euro.)
Verder keren we niet terug, want er was toen een ander betalingssysteem in voege, maar de som bleef wel méér dan 2 miljoen.

Kosten Abdijkaai
2024
– Prijssubsidie (een vergoeding per zwemmer): 245.931 euro
– Eigenaarskosten (zeg maar: belastingen, verzekeringen, zware renovaties): 111.978 euro
2023
– 158.406 euro
– 69.318 euro
2022
– 244.079 euro
– 72.003 euro

Kosten Lagae Heule
2024:
– 662.951 euro
– 88.107 euro
2023:
– 644.410 euro
– 2.434 euro (dat is geen schrijffout)
2022:
– 444.846 euro
– 263.912 euro

Wordt vervolgd:
In deel 2 de vraag of “den openen” nog open blijft…

 

 

actualiteitsbericht, economie, infotainment, milieu

Vanwaar komt het drinkwater voor de Kortrijkzanen?

Trouwe zwemmers van onze open zwemput (den diepen dan) denken van de Abdijkaai. Er is tegenwoordig wel een reden om dat enigszins te bedenken, maar het is onjuist. (We gaan er niet dieper op in.)

De watervoorziening in het zuiden van West-Vlaanderen , de regio Kortrijk-Harelbeke en omgeving, verloopt niet zoals  die in het westen van de provincie. Daar heerst sinds 1972 Den Blankaart (Woumen) als productiecentrum. Werkt uitsluitend op basis van oppervlaktewater, water uit de IJzer en de polders.

Onze regio werd tot in 1995 nog bediend via grondwater uit de carboonkalklaag, een diepe waterlaag die zich uitstrekt van Henegouwen tot de agglomeratie Rijsel. Door overexploitatie aan beide kanten van de grens kwam die laag zwaar onder druk én ook om onze provincie minder afhankelijk te maken van externe leveranciers (!) opende De Watergroep in het voorjaar 1995 een waterproductiecentrum DE GAVERS in Harelbeke-Stasegem.
De Gavers werkt op basis van oppervlaktewater uit het kanaal Bossuit-Kortrijk, wat in feite Scheldewater is.
Dat water wordt in Harelbeke opgepompt, krijgt een voorbehandeling tot het de kwaliteit van zwemwater bereikt en stroomt vervolgens in het Gavermeer. Blijft daar gedurende vier maanden om op natuurlijk wijze te zuiveren.
De nabehandeling vindt dan weer plaats in het productiecentrum dat momenteel per dag 50.000 m³ kan leveren.

Voor dit alles zorgt in het grootste deel van Vlaanderen althans (177 gemeenten het drinkwaterbedrijf De Watergroep.

Water kent geen grenzen.
Het waterzuiveringsstation van Wattrelos bedient het noorden van Frankrijk maar behandelt ook afvalwater uit België en loost zijn schoon water ook in het Spierekanaal dat uitmondt in…de Schelde.

 

 

actualiteitsbericht, politieraad, recht, streekorganen, veiligheid

Opbrengt snelheidsboetes en toelichting bij het boe-geroep (3)

Eerst even een mededeling, voor we het vergeten.
De Vivaldi-coalitie (vier partijen) heeft zeer onlangs, op 16 juni, beslist om nog maar eens het Kortrijkse “camera-schild”  te verstevigen voor een bedrag van 4,8 miljoen (incl. btw) over vijf + twee jaar.
Men gaat via een nieuwe raamovereenkomst op zoek naar een leverancier (de vorige aanbieder uit Ieper had al een eeuwigheid een monopolie-positie) voor een uitbreiding van het stedelijke camerabeveiligingssysteem en bijhorende data en dit voor een (verlengbare) periode van initieel vijf jaar. Van 2027 tot 2034, dus langer dan de bestuursperiode. In  het meerjarenplan 2026-2031 van dit BRIO-bestuur is daar geen spoor van te vinden. Daar heeft men het over een investeringsbudget van slechts 840.000 euro, ook voor vijf jaar.
——

Nu terug naar ons onderwerp: de opbrengsten van de GAS5 -boetes verworven met die vele onbemande apparatuur (flitspalen en trajectcontrole) die ons allemaal betrapt op de kleine snelheidsovertredingen in bepaalde zones.
Daarvoor raadplegen we  de jaarrekeningen van de Interlokale Vereniging Verkeersveiligheid, de ILV die de opbrengsten en kosten van GAS5 verdeelt tussen stad Kortrijk en Kuurne en Lendelede.

De jaarrekening van het boekjaar 2025 was geagendeerd in de gemeenteraad van mei laatstleden. Het punt (16) is geeneens besproken! Aangestipt door de fracties als een hamerpunt, d.w.z. dat men er gewoon, zomaar gaat over stemmen. Zonder discussie of commentaar.
De opbrengst van de boetes in het boekjaar 2025 bedroeg 2.224.390 euro.
Maar er zijn kosten! Voor een totaal van 758.512 euro, en die slaan op exploitatie (690.210 euro), en investeringen ( 68.302 euro).
Concreet kunnen we daar niets meer over melden want een verslag en evaluatie van de ILV hebben we nog nooit gezien of gehoord.
Het netto-resultaat is dus positief: 1.465.878 euro.
De vraag van de boe-roepers is nu wat dat opbrengt voor de Kortrijkse stadskas? Gaat het bij de ILV om een melkkoe?
Wel, stad krijgt daarvan 86,73% zijnde 1.271.356 euro. Dat is netto 3.492 euro per dag.
Men zegge het voort !
– Kuurne? 149.520 euro (10,20%)
– Lendelede? 45.002 euro (3,07%)

Een vergelijking met het boekjaar 2024 gaat moeilijk want de ILV is in werking getreden op 1 oktober 2023 en de eerste opgemaakte rekening slaat dus op de periode vanaf die datum tot 31 december 2024. Dat is 457 dagen. Soort verlengd boekjaar.
De bruto-opbrengst voor die periode bedroeg 3.929.316 euro.
Per dag gaat het om 8.598 euro, wat dus wel merkbaar meer is dan in 2025. Toen ging het om 6.111 euro bruto per dag.
Dat maakt dat de Kortrijkse stadskas in die eerste ILV-periode wel genoot van 4.900 euro boete-inkomsten per dag. BOE !!
De cijfers:
Bruto opbrengsten: 3.929.316 euro.
Kosten: 1.341.272 euro.  (Exploitatie: 809.852 euro.)
Netto-resultaat: 2.582.302 euro.
Winstverdeling:
– Kortrijk: 2.239.631 euro.
– Kuurne: 263.395 euro.
– Lendelede/ 79.277 euro.

Die eerste ILV-rekening over dat verlengd boekjaar is wél besproken in de gemeenteraad van april 2025.
Het VB stemde tegen.
Groen onthield zich.
Beide fracties betwijfelen sterk of de opbrengsten van de boetes wel direct naar beleid inzake verkeersveiligheid gaan, of naar de dotatie voor de PZ Vlas. Vervangend burgemeester Maddens weet het niet zo goed. Gemeenteraadsvoorzitter Quickie belooft aan Wouter Vermeersch (en dus aan de Raad) uitdrukkelijk een schriftelijk antwoord over de verhouding “algemene middelen” en het aandeel voor verkeersveiligheid. 
CD&V, nu bij TBSK, geeft geen kik. Pieter Soens, die in 2023 nog zo kritisch was over de invoering van GAS5 zwijgt, in het Heulse west-vlaams.

actualiteitsbericht, geschiedenis, investeringen, mobiliteit, stadsplanning

Aanpak stationsomgeving, kant stadscentrum (2)

De werken worden volgens het Meerjarenplan ’26-’31 geraamd op 6.116.000 euro. (Het actiepunt 3.1.3 voorziet geen eventuele ontvangsten van bijvoorbeeld hogere overheden.)
Gelukkig hanteert het bestuur voor het gemak nu reeds een afgerond bedrag (7 miljoen) want uit voorgaande grootste stadsprojecten (deelfabriek, campus Sint-Jozef, Abby, enz., nu stadsschouwburg) heeft men  wel geleerd in welke mate die ramingen en de echte rekeningen nog méér kunnen oplopen. Laat ons dus maar vooropstellen dat het 10 miljoen wordt. Voorlopig.

Maar dat het projectteam tot die schatting van 7 miljoen kon komen is voor Kortrijkwatcher toch wel een ietwat enigmatisch gegeven.
– Vooreerst is het toch onvoorstelbaar dat men nergens gewag maakt van een mogelijk aandeel van de kosten van De Lijn in de werken.
– Voorts is het bestek in feite een louter abstracte opsomming van na te streven  doeleinden (vergroening! toegankelijkheid! mobiliteit, STOP-principe). En de projectleider twijfelde nog in januari van dit jaar of rioolwerken in ’t Straatje wel dringend nodig waren.
– Ten derde.  Blijkbaar weet niemand wat te doen met de bestaande fietsenstalling op het Stationsplein, zelfs niet voorlopig, tijdens de werken.
Dat deelproject is toch wel essentieel voor de opmaak van een min of meer accurate raming. Stel u even voor dat de ontwerper uitpakt met een drastische oplossing, namelijk nog een ondergrondse parking. (Die Paola is tot alles in staat.)

Intermezzo
Kortrijkwacher heeft een schitterend  idee !!
Nu we zeker weten dat de interieurs van de beide zijvleugels van het bestaande, oude station niet als beschermd (zullen) worden beschouwd kan men in die grote ruimtes (met verdiepingen!) toch een moderne fietsenstalling onderbrengen? Wat een elegante en tegelijk: wat een win-win-oplossing, ook voor de NMBS.

Maar waar waren we weer gekomen?
Die gemeenteraad van 6 januari van dit jaar.
* Waar de raadsleden geeneens vragen hadden over de  criteria om bij de onderhandelingen de ontwerper te selecteren met een “Best&Final Offer”.
* Waar de raadsleden geen belangstelling vertoonden voor de juryleden die de  voorkeur-inschrijvers voor de studieopdracht zouden selecteren.
* Waar de raadsleden zich niet eens afvroegen hoe men alreeds in detail de studiekosten kon voorspellen.

Want daar moet we het nu toch een keer over hebben.
Zelden zo een curieuze raming gezien.
Bijvoorbeeld.
– Dat men een (mooi afgerond) bedrag van 100.000 euro bedenkt voor “technische studies”, dat kunnen  we voor eventjes dan billijken. Maar dat men daarenboven oordeelt dat die studies nog moeten “gecoördineerd”, en dat zoiets 12.000 euro kan kosten, – dat is straf.
– Een en ander moet ook “getoetst” aan het integraal ontwerp stationsproject: 40.000 euro. (En maar toetsen zeg, Komt op geen dag.)
– Kosten voor de opmetingen: 20.000 euro. (Bon. M et al die huidige apparatuur moet dat kunnen voor 20K.)
– Simulatiebeelden van de publieke ruimte: 20.000 euro. Moet ook  kunnen. (Beelden komen dan in “Het Laatste Nieuws”.)
– Twee studiekosten zijn natuurlijk fundamenteel:
1)Visie document: 60.000 euro.
2) Ereloon: 750.000 euro. (Dat klopt, aan een tarief van 11 procent  zouden de werken dan om en bij de 6,8 miljoen kosten.)

Totaalbedrag van de studiekosten: 1.002.000 euro, met btw 1.212.420 euro.
In het meerjarenplan zijn de betalingen per jaar netjes bepaald maar na de BRIO-bestuursperiode moet er nog 425.920 euro uitbetaald door de volgende coalitie. Dat is niet heel orthodox.
(Het aandeel van De Lijn wordt per geval gefactureerd.)

Tot daar.
Rest ons nog te vertellen dat er16 kandidatuurstellingen voor de studieopdracht binnenliepen en dat er daar op 16 februari na beoordeling door een onbekende jury nog vijf voorkeurbieders van overbleven.
Het is allemaal vlug gegaan. Op 13 maart al kon men de vijf offertes beoordelen. Twee BAFO’s bleven in de run: Tractebel Engeneering (!) en de combinatie Studio Paola Vigano en de architecten van Fallow bv.
Op basis van gunningscriteria, motieven  en aanvullingen van de originele offertes – die we niet kennen – kreeg Studio Paola Vigano S.T.P en Fallow bv het meeste punten. Officieel goedgekeurd door het CBS op 19 mei laatsleden.
Tussen de publieke oproep voor de studieopdracht en de definitieve keuze van de ontwerper zijn vier maanden verlopen. Goed gedaan voor zo’n complex project.

Een sterk motief voor de keuze van Paola zal wel geweest zijn dat zij alhier heel goed is gekend. Het was de eeuwige vriendin-assistente van Bernardo Secchi die zijn as liet uitstrooien op de door hem ontworpen begraafplaats op ”t Hoge. Hoe  haar “Best and Final Offer” er uitzag waarmee zij de studieopdracht kon in de wacht te slepen, daar weten we geen snars van. Raadsleden wel?

P.S.
Wat zou Paola zoal denken over wat het BRIO-bestuur aan het doen is en meent te moeten doen met de Grote Markt? Immers nog een realisatie van Secchi. BRIO maakt er nu een speelplein van en wil er nog enige uit de grond spuitende fonteintjes installeren.

 

actualiteitsbericht, geschiedenis, investeringen, mobiliteit, stadsplanning

Stationsomgeving (kant stadscentrum) wordt aangepakt (1)

Zoals gebruikelijk zijn binnen de redactie van deze alternatieve stadskrant  de lofbetuigingen niet uit de lucht bij het horen van een  voornemen om heel het verkeersknooppunt rond het stationsplein onder handen te nemen, – hoeveel het project ook mag kosten,  overigens  ook nog aan het volgende bestuur, d.w.z. na het jaar ’31.  Voor de afbetaling van de studiekosten is dat al letterlijk reeds zo beslist! Dit bestuur permitteert het zich om inzake die kosten  een half miljoen door te schuiven naar de volgende coalitie. (De werken zouden dus lang kunnen duren…)

Maar nogmaals: kortrijkwatcher staat volledig met hart en ziel achter dit nieuwe, grootse en broodnodige stadsproject. Dank u.

Voor deze lopende BRIO-legislatuur is het kostenprentje al uitgetekend in het meerjarenplan. En aangezien de plaatselijke reguliere perse het vertikt om de Kortrijkzaan daarover in te lichten (en het gros van de raadsleden dat niet weten) geven we hier per jaar de geschatte investeringsuitgaven, zoals die geraamd zijn in het Meerjarenplan.
Het gaat om actiepunt 3.1.3 met als titel: “Stationsomgeving-  fase 2”  met een totaal van 6.116.000 euro. (Elders heeft men het voor het gemak over 7 miljoen.)
– 2026: 384.667 euro
– 2027: 652.000
– 2028; 1.069.333
– 2029: idem
– 2030: 1.604.000
– 2031: 1.336.667

Niet te begrijpen:
geen enkel spoor in de documenten, en geen enkele toelichting vanwege  ons transparant BRIO-bestuur over het eventueel aandeel van De Lijn in heel dit gebeuren.

Wat is men van plan om te doen met al dat geld?
Dit kwam ter sprake in de gemeenteraad van 6 januari 2026.
Er werd gevraagd om voor de (her)inrichting van de publieke ruimte ten noorden van het station een studieopdracht op basis van een bestek goed te keuren, de wijze van gunnen, samen met een “selectiedraad” voor de keuze van kandidaten.
Men koos niet voor een ‘openbare aanbesteding’ want dan is men wel verplicht om  het werk uit te besteden aan de laagste inschrijver.  Om dit te voorkomen opteerde men voor de “mededingingsprocedure met onderhandeling”. Dan wint het geselecteerde studie- of ontwerpbureau dat uitpakt met het “Best&Final Offer (BAFO).
De zgn. selectiedraad’ is niet eens ter sprake gekomen in die GR van januari.
Geen mens, laat staan een raadslid, wist dus (of weet) hoe de selectie zou verlopen, wat de criteria zouden zijn en welke jury dan wel de kandidaten zou selecteren.
En dat bestek dan?
Daarvan wisten de raadsleden dat het ging om het Stationsplein, de Tolstraat, de Doornikselaan en misschien ook wel de Burgemeester Reynaertstraat. De projectleider was niet zeker of het daar ook om rioolwerken zou gaan. (Dat is intussen opgeklaard?)
In die GR van januari maakte de burgmeester zelfs gewag  van een timing. Nu niet meer maar Ruthie beloofde toen in de GR dat de werken in  “het straatje” tegen Sinksen 2027 definitief zouden afgelopen zijn, en het Stationsplein “voorlopig” ook tegen die tijd.

Een bijzondere vraag waar duizenden Kortrijkzanen enorm mee begaan zijn blijft nog altijd onbeantwoord: wat met de fietsenstalling op het Stationsplein, tijdens en na de werken?  Iemand van Groen suggereerde om voorlopig gebruik te maken van een bestaand braakliggend terrein aan de Minister Tacklaan,  maar Ruthie opperde dat dit terrein moest voorbehouden blijven als werfzone.

We weten intussen welk bureau de studieopdracht voor de werken heeft binnengehaald, en zelfs wat die ontwerpopdracht zou kunnen kosten. In detail. Nu al? Nu al? zul je zeggen?
Wel, we kennen die kost reeds van “ten tijde van” de gemeenteraad van 6 januari !  1,2 miljoen. En de raadsleden van toen verspilden daar geen woord aan, vonden dat  in het geheel niet wonderlijk.
Wij wel.

(Tot volgende keer.)

 

actualiteitsbericht, geschiedenis, mobiliteit

Kortrijks Stationsgebouw und kein Ende: nog een openbaar onderzoek

Minister van Onroerend Erfgoed Ben Weyts heeft al begin december vorig jaar de procedure ingezet ter (voorlopige) bescherming van ons bestaand stationsgebouw.
Het is wel heel vreemd dat ons stadsbestuur pas op 19 mei laatstleden hierover met BRIO  een  gunstig advies heeft uitgebracht want volgens het erfgoeddecreet moet dat binnen de dertig dagen gebeuren.
Ziezo. Het huidig College onderschrijft nu de vastgestelde architecturale, historische en artistieke waarde van het stationsgebouw uit de periode 1951-1956.  Het is zelfs een markant, stadsbepalend element binnen Kortrijk.

Maar laat daar nu een keer geen misverstand over bestaan.
Het station is nooit formeel vastgesteld als “bouwkundig erfgoed”, heeft nooit de stempel gekregen van een “beschermd monument”.
Vandaar juist dat de minister in zijn aanvraag tot bescherming nu duidelijk aanstipt welke functionele  ingrepen of aanpassingen al of niet nog  mogelijk zijn zolang de erfgoedwaarden niet worden aangetast.

De lijst is te lang om hier te volledig weer te geven.
Enkele elementen die de Kortrijkzaan interesseren.
Waar mag bijv. niet aan geraakt?
– het monumentaal centraal volume met zijvleugels
– de pleingevel én spoorgevel
– het bas-reliëf in de voorgevel
– het stationsuurwerk
– de lokettenstructuur
– het keramisch kunstwerk in de stationshal
– het exterieur van het seinhuis aan de westzijde.
Wat is bijv. expliciet niet beschermd?
– de perrons en perroninrichting
– de eenmansbunker op perron
– interieurs (kantoren, bufftet, gangen).

Maar we zijn er nog niet vanaf !!
Eenmaal de minister (na advies) dus de beslissing tot voorlopige bescherming heeft genomen zal hij aan Stad vragen om een openbaar onderzoek te organiseren !
Ook weer binnen de dertig dagen.

P.S.
De nieuwe plannen voor de stationsomgeving (kant Stad) staan los van die aan de gang zijnde beschermingsprocedure van het station.
Een volgende keer meer daarover want de pers maakt er weer een boeltje van en de commentaren op de “socials” zijn navenant.

 

 

 

 

 

 

actualiteitsbericht, cultuur, geschiedenis

Een noodgreep om deadline opening schouwburg te kunnen halen

Vooraf een verheugend bericht
Vanaf vandaag donderdag 11 juni kunt u tickets bestellen (en meestal plaatsen reserveren)  voor komende voorstellingen van het schouwburgprogramma van het seizoen 26/27.
____________

In ons historisch – juridisch – financieel overzicht over het verloop van het dossier ” gerenoveerde stadsschouwburg” zijn we nog niet eens toegekomen aan de gunning (in twee stappen!) van de “algemene aanneming” (de pure bouwwerken dus ) aan het bedrijf Furnibo uit Veurne.
We bleven nog steken in het stadium van het voorontwerp.
De gunning van die opdracht is (overigens net als bij nog andere plaatsingsprocedures)  niet erg vlot verlopen, maar vandaag zijn we althans journalistiek bekeken  wel verplicht om weer een sprong te maken naar de actualiteit.

Over zo’n heuse en heel recente kink in kabel kunnen we – vanuit onze IN HET ALGEMEEN  ziekelijke hang naar transparantie (glasnost) in (Kortrijkse) dossiers – immers niet zwijgen.
(Trouwe lezers weten  intussen wel dat we de geschiedenis van de “renovatie/restauratie en nieuwbouw “van de stadsschouwburg als een echte casus beschouwen voor een academische studie over overheidsopdrachten.)

U kon het weer eens totaal niet vernemen uit de reguliere regionale media, maar op een bepaald ogenblijk – begin vorige maand  mei – zag het ernaar uit dat het  openingsfeest van de ingrijpend herbouwde stadsschouwburg op de geplande datum van 4 november misschien in het gedrang zou kunnen komen.
Hoezo??
Ergens eind april (of begin mei)  liet de algemene aannemer Furnibo weten dat hij de uitbraak van de betonvloer achteraan  in de historisch zaal niet als hun opdracht beschouwden en dus niet wilden, – echt weigerden  om dit werk uit te voeren.
Consternatie natuurlijk. (Of niet?? Cf. infra.)
Men moest inderhaast de hulp inroepen  van een ‘nevenaannemer’. (Hoe dit specifiek in zijn werk is gegaan weten we niet.)
En na die vloeruitbraak moesten uiteraard dan nog diverse aansluitende  werken uitgevoerd, Zo bijvoorbeeld de heraanvulling  van de rubberen dekvloer.
Er stelde zich daarenboven al onmiddellijk een juridisch probleem. Om vast te houden aan de vooropgestelde, nipte planning achtte de projectleiding het “niet opportuun” om de opdracht opnieuw  “in de mark te plaatsen“, – lees: om een nieuwe aanbesteding uit te schrijven. Te omslachtig.
Men bedacht dus een minder tijdrovende plaatsingsprocedure:
de prijsvraag.
Hierbij moest men er juridisch-deontologisch wel degelijk van uitgaan dat de geraamde waarde van de opdracht lager zou liggen dan 30.000 euro (excl.btw) zodat men  – mooi conform de wet op de overheidsopdrachten – via een aanvaarde factuur /bestelbon het werk zou kunnen gunnen.

Een goed idee !
De prijsvraag werd toegestuurd naar vier gespecialiseerde firma’s, maar tot overmaat van ramp werd geen enkele  offerte ontvangen.
(Interessant gegeven alweer voor een scriptie over overheidsopdrachten.)
Na telefonisch contact met alle partijen én het verplaatsen van de indieningsdatum liepen dan toch twee offertes binnen. (Datum?)
De opdracht “Stadsschouwburg – rubbervloer historische zaal” werd uiteindelijk op 26 mei laatsleden gegund aan de firma met de meest voordelige offerte, zijnde Oxfloor-Multistep uit Kortrijk tegen het verbeterde offertebedrag van 52.647, 30 euro excl.btw  (63.703,23 euro incl.btw.).
De andere kandidaat was vergeten te melden of zijn werken met of zonder btw waren geprijsd. (Wat stom hé!)

Nieuw propleem.
Dat bedrag overschreed de drempelwaarde van 30.000 euro (excl.btw) voor de toepassing van een gunning via aanvaarde factuur/bestelbon, – maar ja, de werken moesten dringend uitgevoerd om vast te houden aan de planning. En daarbij: het gaat om specialistenwerk, niet iedereen kan dat.
Zand erover. Voortdoen !
_______________

Was Stad als bouwheer wel verrast over de weigering van het Bouwbedrijf Furnibo om de vloer achteraan in de historische uit te breken?
Weerom zeer interessante vraag voor wie later een scriptie wil maken over de gang van zaken in het dossier “stadsschouwburg”.
Lezers van deze alternatieve stadskrant hebben hier al een keer tersluiks  vernomen dat er tussen Stad en Furnibo meer dan een haar in de boter zit. Al minstens van in november vorig jaar. En het geschil raakt blijkbaar niet opgelost.
Er zijn dus al van toen discussies gerezen omtrent planning, wijzigingen aan de opdracht, berekeningen en vergoedingen, naleving van wettelijke bepalingen inzake grondverzet, en dergelijke meer. Om hiervoor een oplossing te vinden is men toen in november 2025  overgegaan tot de aanstelling van een soort onafhankelijk bemiddelaar.
Maar het verslag van die externe deskundige voldeed op een of andere manier niet aan een wettelijk kader zodat men zich in maart van dit jaar 2026 verplicht zag om het onderhandelingsteam te versterken met een nieuwe deskundige om “de zaak op de rails te krijgen”.  Een advocaat- specialist (prof!) in overheidsopdrachten nog wel.
Blijkbaar geraakt de zaak niet opgelost.
Het wordt een voorlopige oplevering en alleszins een eindafrekening om naar uit te kijken.