Raadsleden (inclusief burgemeester en schepenen) zitten dan, gekluisterd aan hun TV-toestel, te kijken naar de uitzending op Canvas, getiteld “Privacy & ik”. Gaat over camerasurveillance op openbaar domein. En aangezien Kortrijk op dit gebied een ware trendsetter is, zal onze stad zeker ietwat uitvoeriger aan bod komen.
Kortrijkzanen die na de uitzending enige nazorg nodig hebben, de onweerstaanbare behoefte aan een gesprek voelen opkomen, kunnen bellen naar de bevoegde burgemeester Ruth Vandenberghe of naar de korpschef op het politiecommissariaat. Beter nog: naar de pionier van onze zgn. camerabeveiliging, nu minister Vincent Van Quickenborne.
Sterkte!
Category Archives: infotainment
Onze koosnaampjes voor de leden het Kortrijkse College van Burgemeester en Schepenen ontraadseld (2)
Vond u het ook zo gemakkelijk? Zo uit het leven gegrepen?
1. Déesse: burgemeester Ruth Vandenberghe (soms ontvalt ons onverhoeds : “goddess”)
2. Tappartement: Wout Maddens
3. Kort Lontje: Axel Weydts
4. d’IJdeltutte: Axel Ronse
5. Babycake: Arne Vandendriessche
6. Pandabeer: Bert Herrewyn
7. ’t Rekenwonder: Ketty Detavernier
8. Tsleutelgat: Stefanie Demeyer
9. Cicero: Philippe De Coene
En voor wie soms nog wil weten met welke troetelnaam Helga Kints, de nieuwe voorzitter van de gemeenteraad, is bedacht: Amphora.
Onze koosnaampjes voor de Kortrijkse burgemeester en schepenen
De voltallige redactie van kortrijkwatcher kijkt iedere maand volkomen coronaproof en vergezeld van de nodige versnaperingen samen op een groot scherm naar de gemeenteraadszitting. Het geroep en getier is niet uit de lucht. En als bepaalde leden van het gezelschap redenen vinden om boos te worden (dat komt voor) gebruiken zij nooit de troetelnaampjes van de raadsleden, maar wel hun echte familienamen.
– Dan hoor je: “Coene! Ge verdrinkt weer de vis in het water!”
– En de nieuwe voorzitter krijgt een berisping: “Helga! Zeg! Coene moet nu wel afronden!”
– Weydts krijgt vaak luidop schallend als raad: ” Axel toch. Ge zijt weer uw valium vergeten zeker?”
– Bij een woordje van Vandenberghe valt niet zelden de vraag: “Ruthie! (2X). Debatfiche zeker kwijt geraakt?”
– En: “Maddens! Ge zijt waarlijk een teflonpan!”
– Vandendriessche moet het ook meermaals verduren: “Arne! Zeg het nu maar gewoon, Arne!
Ja, zo gaat het er hier dan aan toe, een hele avond lang. Een stortvloed van rake en soms geestige, of besmuikte, ondeugende bemerkingen. (Ge moet er bij zijn om het te weten.)
Maar dan! Na middernacht, als de zitting is afgelopen, volgt de nabespreking terwijl de goede luim ter redactie steeds meer hoogtij hoogtij viert. De vele koosnaampjes komen in de debriefing spontaan opgeweld naar boven. (Onmiddellijk is te merken wie van de redactie een of ander ander raadslid niet kan zien of luchten, of integendeel van een schepen of zijn (M/V) partner nog wat gunstig iets te verwachten valt. Het is inzake pseudo-objectiviteit binnen onze redactie allemaal zo doorzichtig als wat.)
Hierna slechts onze meest gebruikelijke bijnamen, of beter gezegd: de meest welvoeglijke.
Kunt u raden om wie het gaat? (De burgemeester is nu wel Ruth Vandenberghe en niet Quickie die wij alhier altijd Asap heetten.)
Wie is dus:
1. De Déesse?
2. Tappartement?
3. ’t Kort lontje?
4. d’ IJdeltutte?
5. Babycake?
6. Pandabeer?
7. ’t Rekenwonder?
8. ’t Sleutelgat?
9. Cicero?
P.S.
Oplossingen vindt u hier later wel een keer.
Wie ze alle negen juist heeft krijgt een levenslang abonnement op de stadskrant “kortrijkwatcher”.
Breaking news: schepen Arne verwacht kindje !
“Het Nieuwsblad” was voor één keer het eerst met het ‘breaking news’.
Op 27 januari kopte de gazet: “Schepen wordt derde keer vader”. Beetje verwarrend, want de volgende dag meldde onze andere gazet “Het Laatste Nieuws” (toch ons lokaal Staatsblad!) als titel: “Schepen Arne Vandendriessche en vriendin verwachten tweede zoontje”.
Men moet al enigszins ingevoerd zijn in het privé-leven van de schepen om de wiskundige toedracht van deze berichten te verstaan. Onze senior-writer is dit wel hoor.
Maar nu zult u zich afvragen waarom uw elektronische krant “kortrijkwatcher” dit nieuws niet als eerste heeft gebracht. Niet dat we het niet wisten!
We vonden het gewoon te vroeg om erover te berichten.
Dat kindje verwachten schepen Vandendriessche (zeg maar: Arne) en zijn Valerie pas over vier maanden.
U hoort er hier nog wel van.
Coming up story: de realisatiegraad van de investeringen in het voorbije jaar 2020
Redactie is even aan zee, de onze dan.
Maar we telewerken wel hoor!
De oplage van de stadsblog “kortrijkwatcher”
Volgens onze teller kreeg uw geliefde elektronische krant 39.544 “bezoekers” met de daaraan verbonden 178.581 “bezoeken” in de laatste 365 dagen.
Is dat veel, is dat weinig, voor dit soort van blog dan? Dat we het niet weten.
De dagelijkse cijfers schommelen ook onbegrijpelijk op en neer, en er is vaak een immens groot verschil tussen het aantal ‘bezoekers’ en het aantal ‘bezoeken’ per dag.
In Kortrijk zijn er alleszins geen vergelijkbare blogs en in andere steden vinden we ook geen gelijkaardige, (kritische) stadsblogs met zowel informatieve (meestal!) als persuatieve communicatie. Soms ook directieve zeg, voor de raadsleden dan!
Tenzij dan de onvolprezen en goed gemaakte Mechelse blog van Bartel Volckaert met de eigenaardige naam “As Gau Paust” (naar een tekst van de Mechelse liedjeszanger Günter Neefs). Het aantal lezers van die blog kennen we evenwel niet maar is waarschijnlijker talrijker.
Overigens bestaat deze vorm van lokale burgerjournalistiek praktisch niet meer. De bloeitijd van het verschijnsel lag in de jaren rond 2010.
Zelfs de onvoorstelbaar pretentieuze “Gentblogt” (die valselijk beweerde de oudste stadsblog in Vlaanderen te zijn) gaf er na tien jaar (in 2015) de brui aan.
Wat onze redactie intussen wel zeer zeker weet, dat is dat we onze doelgroep bereiken. Laat het ons maar eens brutaal zo zeggen: de meer “interessante Kortrijkzaan”. We krijgen van dit soort inwoners zelfs zomaar op straat onverwachte complimenten…Meest geuite lofbetuiging: “Dank zij jouw gazet weten we nog iets van wat er echt gebeurt in de politiek alhier.” En we moeten vooral volhouden!!
En met onze ironische (informatieve, persuasieve én directieve) losse berichtjes op Facebook in de groep “Slechte Kortrijkzanen” (476 leden) kunnen we de lokale politiekers en fervente aanhangers van de tripartite lekker op stang jagen.
Voor al onze lezers wensen we voor 2021 vooral nog veel ataraxie!
P.S.
Kortrijkwatcher is gestart op 4 januari 2005, als eerste stadsblog in heel Vlaanderen. Binnenkort dus weer een verjaardag. De redactie is nog altijd bereikbaar op het email-adres: frans.lavaert@gmail.com, of skynet.be.
GSM 0498 – 54 74 75.
Wens
De voltallige redactie van kortrijkwatcher wenst al onze lezers nog voor minstens een jaar veel ataraxie, uitgezonderd de politiekers.
Leopold II als poetsenbakker (2)
Koning Leopold II was weer eens voor de zoveelste keer afwezig geweest in Brussel en zo rond begin van de jaren 1900 begonnen ministers van de regering De Smet de Naeyer dat echt beu te worden. Men durfde zelfs te eisen dat hij minimaal vier dagen per week zou aanwezig te zijn in de hoofdstad van zijn koninkrijk. Dit tot groot ongenoegen van L<II>.
Hij liet dan ook geen gelegenheid voorbijgaan om de politici een flinke poets te bakken.
Dat ondervond bijvoorbeeld de Kortrijkzaan Julien Liebaert, minister van Spoorwegen in de jaren 1899-1907.
En dit vertelt Johan Op de Beeck in zijn magistraal werk gewijd aan “Leopold II” op de pagina’s 649-651 (we parafraseren de auteur ietwat):
Leopold kwam weer eens na enig absenteïsme met zijn koninklijke trein terug uit Parijs en had daarbij heel lang moeten wachten voordat hij het Brusselse Zuidstation had kunnen binnenrijden. Daar zou minister van spoorwegen Liebaert voor boeten.
Alreeds de volgende dag kreeg hij een telefoontje dat men hem voor een audiëntie in Laken per auto zou komen ophalen in de Wetstraat.
Liebaert was hiermee zeer verguld. Nog meer toen hij na het (onschuldige) onderhoud tot zijn groot genoegen zag dat hij teruggebracht zou worden in de spectaculaire auto van het koninklijke wagenpark. Een Mercedes Simplex, een crèmekleurig monster met goudkleurige koplampen en gecapitonneerde fauteuils van rood leer. Trots als een pauw, door voorbijgangers bewonderd nagekeken, reed Liebaert Brussel binnen. Maar uitgerekend in de Paleizenstraat ging het mis. Panne! De wagen viel stil. In een oogwenk werd het gevaarte omringd door een volkstoeloop. Gegeneerd moest de minister wel uitstappen. Daarbij moest hij onder hoongelach van de omstanders navragen waar de dichtstbijzijnde tramhalte was.
De panne was doorgestoken kaart.
De chauffeur had van Leopold opdracht gekregen om met een quasi lege benzinetank weg te rijden uit Laken.
Bij een volgende gelegenheid dat ze elkaar opnieuw ontmoeten maakte de vorst daar geen geheim van en kreeg de minister de les om het spoorverkeer voortaan wat stipter te laten rijden. “Eh bien, nu weet u eens hoe het voelt om pech te krijgen,” kreeg Liebaert (in het Frans) te horen.
Leopold, de poetsenbakker !
P.S.
De dikke nek van de Kortrijkzaan Liebaert ging verscholen onder geweldig grote bakkebaarden.
Leopold II, de poetsenbakker (1)
Wie had dat gedacht, dat de wereldbekende koning niet enkel vileine trekken had, maar ook grappen kon uithalen.
In het recent verschenen vuistdikke boek “Leopold II” vertelt Johan Op de Beeck op de pag. 649-651 een verhaaltje dat een Kortrijkzaan misschien wat kan bekoren.
In Kortrijk is er namelijk een Julien Liebaertlaan en Julien speelt een slachtofferrol in de grappige anekdote. Julien was vele jaren geleden een volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Kortrijk, verder nog senator, minister van State, en kreeg zelfs – net voor zijn dood – de erfelijke adeltitel van baron.
In de jaren 1899-1907 was hij in de regering De Smet de Naeyer minister van Posterijen, Spoorwegen en Telegrafie, en het is in die rol dat hij fungeert in de poetsenbakkerij van Leopold.
We vertellen hier het verhaaltje ook nog omdat er in Kortrijk (Heule) een straat is vernoemd naar de beroemde en beruchte koning die ons land volgens de royalisten Congo-Vrijstaat heeft “geschonken”. De straatnaam wordt straks overigens gewijzigd in Rosa Laperestraat.
Dit ter inleiding en ter motivering van de publicatie alhier van de practical joke .
Zie onze volgende editie.
Komt er nog vandaag aan.
Staat de koffie klaar?
In juli 2020 sloot het schepencollege met de firma Selecta Pelican (Antwerpen) een raamovereenkomst af voor de levering, de plaatsing en het onderhoud van koffietoestellen en de aankoop van gemalen koffie.
Het contract heeft een looptijd van 5 jaar.
Het gaat om 108 toestellen van het type tafelmodel en het type thermossysteem. De jaarlijkse huur van de toestellen kost nu 45.000 euro, incl. BTW.
De jaarlijkse aankoopprijs van de koffie wordt nu geraamd op 37.735 euro, of 40.000 euro met BTW.
Blij om te weten!
Méér weten?
De opdracht dateert eigenlijk al van in december 2019. Wegens het hoge bedrag van de raming (929.303 euro!) moest de opdracht Europees bekendgemaakt. Er waren 5 offertes waarvan 2 niet aanvaard.
Hoeveel de offerteprijs van Selecta Pelican bedroeg is niet gepubliceerd.