Ruthie moet het (nu) als lijsttrekker in haar campagne nog altijd hebben van het bussen van vriendelijke kaartjes ten huize van haar Kortrijkzanen.
Vincent, de machiavellist die zich (na een beschamend laag aantal voorkeurstemmen bij de Kamerverkiezingen) heeft uitgeroepen tot lijstduwer, heeft daarentegen bijna dagelijks zijn eigen persattaché ter beschikking in de persoon van Peter Lanssens, de 0,00%-journalist van ‘Het Laatste Nieuws’. (Over dat ongemeen vleierig en onkritisch interview – over méér dan één volle pagina! – van vorige zaterdag 15 juni hebben we het nog wel. Dat Quickie “niet is uitgeteld“, dat vergeten we zeker niet.)

Rond nieuwjaar van dit jaar stuurde Ruthie (intussen terug schepen) naar alle inwoners een kaartje met een leuk tekeningetje waarop we haar konden zoeken in een massa mensen. “Waar is Ruth?”
Ze viel onmiddellijk op door haar representatieve verschijning. Om te vermijden dat we door Quickie als een seksist worden uitgescholden gebruiken we zelfs geen term meer als “fotogeniek”. Tegelijk vinden we wel niet – zoals raadslid Vermeersch durft te beweren – dat zij een hoog ‘knuffelgehalte’ heeft. Een “Miss” (van Kortrijk of niet) een knuffelgehalte toeschrijven is bij jury’s van missverkiezingen eerder een belediging.

Op FB vonden we toen in januari een opvallende reactie op dat kaartje van ene genaamde Mina Atillah.
Ons zodanig bijgebleven dat we zelfs de volledige tekst ervan hebben gearchiveerd. Een repliek van die aard op een eventueel wenskaartje van kandidaat Vincent Van Quickenborne kunnen we ons onmogelijk inbeelden.
Volg maar even wat Mina denkt over het driejarig bestaan van Ruth als waarnemend burgemeester:
“Waar is Ruth? De krachtige stem die Kortrijk leidde, nu verstillend in de schaduw van de verandering. Ruth, de architect van de vooruitgang. Haar nalatenschap is als de echo van de beste tijden, een herinnering aan een leider die geliefd was. Waar is Ruth nu? In de harten van hen die haar visie koesteren en hopen dat haar erfenis blijft schitteren, zelfs in een nieuwe dageraad.”

Hier klinkt dus de WARE “vox populi”, weliswaar hooggestemd maar naar onze mening POLITIEK GEZIEN DAN niet helemaal juist.
Ruth Vandenberge was waarnemend burgemeester vanaf de gemeenteraad van oktober 2020 tot die van november 2023. We herinneren haar functioneren enkel nog als dat van een attente, overal aanwezige, wakende burgermoeder die de Kortrijkzanen aanzag als haar kindjes. Met alle kenmerken die ze zichzelf toedicht: toegankelijk, empathisch, luisterbereid. (En zoals Peter Lanssens van HLN ook nog waagt te vermelden: als een ‘aangename verschijning’.)
Nu verspreidt Ruth sinds vorige week opnieuw een leuk kaartje, met de veel zeggende kop: “En dan nu Kortrijk”.
Van mogelijke beleidsplannen is weerom geen sprake. De AANPAK ervan is daarentegen wel duidelijk: zij gelooft in een “politiek van vriendelijkheid”. Een combinatie van hartelijkheid, daadkracht en (warempel) ook nog visie. Leidraad hierbij zijn – in pure marketingtaal uitgedrukt: “de vier D’s“: we gaan Dienen, Deugen, Durven en Doen.
Bij de ‘D’ van Deugen belooft zij kordaat op te treden tegen onrespectvol en asociaal gedrag. En bij de ‘D’ van Doen wil zij niet teveel – zeker geen hemel – beloven (dachten we al, N.V.D.R.) maar doen wat ze zegt. “Niet teveel theater maar presteren en realiseren.”
Ja, het is zoals Ruthie zegt: “een stad mogen besturen is een voorrecht maar niet altijd eenvoudig.”

(Wordt vervolgd; “En nu dan Quickie.”)

Raadslid Vermeersch (VB) en schepen Axel Ronse (N-VA), in oktober aanstaande de andere twee kandidaten in de strijd voor het burgemeesterschap, vinden dus dat Ruth Vandenberghe – als zij dan toch burgemeester wordt – geen ernstig tegengewicht kan vormen voor de persoon Van Quickenborne.
Zij zijn resp. van oordeel dat Ruthie niet veel meer wordt dan een ‘marionet’ / het ‘continuüm’ van de huidige Quickie.
Naar men zegt is politiek: perceptie.
In die zin willen we wel even iets vertellen over de persoonlijkheidsstructuur van onze Ruthie. Niet dat we de eer hebben om haar van nabij kennen, maar er is lokaal bekeken geen politieker die ooit publiekelijk zo uitvoerig haar eigen karaktertrekken heeft opgesomd en beschreven.
Onze bron? Hoofdzakelijk ‘Het Laatste Nieuws’ dd. 10 oktober 2020, – zij is dan pas waarnemend burgemeester geworden. Ruthie vindt van zichzelf dat ze stressbestendig is en rationeel. Oprecht en spontaan. En “dit zit gewoon in mij,” zegt zij: ze is daadkrachtig, bezit verantwoordelijkheidszin en leiderschap. En ja, ze kan ook kordaat zijn. Niet voor niets was ze bij de scouts aangezien als “kordate hyrax”. In die zin lijkt ze op Quickie (bijgenaamd: Asap) : “Als ik iets in mijn hoofd heb, kan het niet snel genoeg gaan.”
In ‘De Krant van West-Vlaanderen’ (KW, 31 december 2021) benadrukte ze nog een kant van haar persoonlijkheid die Quickie kan bekoren: zij is een beetje rebels, en een fuifbeest. Maar: “Ik waak erover dat ik geen pint teveel drink, want voor je het weet, sta je op sociale media te blinken.”

Vindt Ruth van zichzelf wel dat zij de geschikte kwaliteiten bezit, eigen aan een goede burgemeester?
Ook hierover raadplegen we (voorlopig) de pers, wat zij daar zelf over meent te weten.
In KW van 31 december 2021 (zij is dan zowat één jaar waarnemend burgemeester) komt er een zeldzame bekentenis. In een eerste fase trad zij aan “met een klein hartje”, maar dat is nu voorbij. “Ik voel dat ik het in de vingers heb.” Idem in HLN van 1 oktober van dat jaar. Zij heeft eindelijk de tijd gevonden om zich steviger in de dossiers te werken. En: “Ik ben er niet om de zetel warm te houden hé. Laat ons daar niet flauw over doen.”
In de voornoemde KW gaat men wat dieper in op haar burgemeesterschap.
– Heeft zij al een stempel gedrukt op haar functie?
Dat vindt Ruthie een moeilijke vraag. “Ja, haar manier van aanpak is vooral immaterieel. Als mensen 20 jaar terugkijken moeten ze zeggen: Die Ruth, dat was een warme, toegankelijke burgemeester die draagkracht vertoonde. ”
– En op welke realisatie gaat zij voorlopig fier?
(Lang nadenken.) Er zijn zoveel dingen. Wel, ik ga ONUMENT noemen op onze begraafplaats.“

Twee jaar later, in “Dag Allemaal” van 16 augustus 2023. We naderen het einde van haar burgemeesterschap. Daar blikt zij op terug. “Ik heb dit vak al doende moeten leren en dat ging niet vanzelf. Een burgemeester moet op zoveel mogelijk plekken, evenementen en activiteiten aanwezig zijn. Die representatieve kant hoort bij de job. Maar dossiers blokken, zorgen dat de begroting klopt, de stad besturen kortom, is uiteraard mijn echte werk. Daar lig ik soms wakker van.“

(Wordt vervolgd.)

Daar moeten we toch een keer een nachtje – of zelfs twee? – over slapen…
Schepen Axel Ronse (N-VA) vindt dat het (na de verkiezingen van oktober) echt tijd wordt voor een andere burgemeester dan de (gedoodverfde) Ruthie want “zij zou toch maar een continuüm zijn van Van Quickenborne”, terwijl VB-raadslid Wouter Vermeersch haar intussen herleidt tot een marionet van onze Quickie. (Axel – nog altijd lid van het Schepencollege! – zegt al sinds begin van dit jaar dat hij kandidaat-burgemeester is.)
Beide scherpe beoordelingen stonden in ‘Het Nieuwsblad’ van dinsdag 11 juni, en dan nog op dezelfde bladzijde. Ze zijn allebei wel volstrekt gelijkluidend maar de uitspraak van Vermeersch is ongetwijfeld gemakkelijker te verstaan.

Zal kortrijkwatcher nog een ander verdict vellen?

P.S.
Vermeersch drijft het nog zodanig ver dat hij zelfs twijfelt aan de bekwaamheid van Ruthie om Kortrijk te leiden. “Fotogeniek zijn en een hoog knuffelgehalte hebben, volstaan niet om burgemeester te zijn van een centrumstad.” Reden voor Van Quickenborne om alreeds online in HLN van 10 juni te fulmineren dat de VB’er “zich verlaagt tot seksistische argumenten”. Bij monde van zijn woordvoerder Peter Lanssens voert Quickie nog aan dat er maar één reden is waarom Vermeersch zo “op de vrouw speelt” en dat is angst. “Angst voor de tegenstander.”

Héla! ’t Kan gaan zeker??