Category Archives: gemeenteraad

Vervolg van onze brief aan de kandidaat-raadsleden (3)

De vorige keer stelden we aan onze nieuwe kandidaat-raadsleden voor dat zij zouden doen wat de huidige raadsleden in meerderheid evenwel NIET doen: wekelijks de notulen van het CBS doorploegen en maandelijks minstens de ‘memorie van toelichting’ (met de bijlagen) van de agendapunten van de gemeenteraad lezen.

U krijgt al die documenten (en nog véél meer) trouwens in de schoot geworpen.

Het volstaat van iets wat men hier onder mekaar gemeenzaam als
“e-decision” aanduidt  te raadplegen.

Dat is een portaal of soort website met de naam: https://kortrijk.onlinesmartcities.be
Alles wat u nodig hebt aan informatie over gemeentelijke dossiers staat daar te vinden. (Vroeger kregen de raadsleden dat allemaal op papier thuis bezorgd: soms tot 4 kg toe, – men had er zelfs een zak voor nodig.)
Noteer nu al dat er op vrijdagvoormiddag 14 december voor de nieuwe raadsleden een soort les wordt gegeven over wat een raadslid in verband met zijn mandaat zoal hoort te weten. De vraag hoe om te gaan met “e-decision” hoort daar natuurlijk  bij. (De anciens worden zelfs uitgenodigd op die informatieve vergadering, – en gelukkig maar.)
Er rinkelt geen belletje of zo als er op “e-decision” plotseling iets nieuws komt op te staan. Zaak is dus om die tool zéér regelmatig te raadplegen. Méér dan een keer per week. Er zijn nog altijd anciens die dat niet doen en/of niet kunnen. Of het bestaan ervan misschien zijn vergeten…

I DON’T LIKE READING STUFF
THAT INFORMS ME OF THE OBVIOUS
I LIKE TO BE SURPRISED

U moet er bij het lezen van al die documentatie wel altijd uw scherp verstand bij houden!
Tijd voor een lesje?
Stel dat u de gedachte bekruipt om eindelijk eens een recent meerjarenplan (MJP) te doorbladeren. Bijvoorbeeld dat voor de periode 2020-2025. U wil namelijk nu al een beetje beslagen voor de dag komen.  Groot gelijk! Dan is het wel geraadzaam te bedenken dat de gegevens die u daarin vindt niet slaan op de lopende  legislatuur 2019-2024. 
Die fout wordt vaak gemaakt.  De jaren van een MJP gelijkstellen aan die van de bestuursperiode. Zo beweert men (onder meer de burgemeester) bijvoorbeeld aan de hand van het MJP 2020-2025 dat het bedrag van de investeringen in deze periode met 50 procent zal stijgen in vergelijken met de vorige. Ah ja? Op het eerste gezicht zal u dit als onschuldige neofiet beamen. In 2019 investeerde de stad 20,2 miljoen euro, en zie: in 2020 loopt dit bedrag op tot 31 miljoen.  
De burgemeester heeft gelijk !? Neen. Wat niet gezegd wordt is dat in het jaar 2020  “de grote inkanteling” is gebeurd. Het zgn. stadsbudget slaat nu ook op – niet enkel –  het OCMW, maar ook op de begrotingen van de vroegere zeven gemeentelijke vzw’s en de autonome gemeentebedrijven zoals Parko en het SOK. Al die investeringen worden nu samengeteld en voorgesteld als één (stads)budget.

Wat willen we u, beste kandidaat-raadslid, met dit verhaaltje nog zeggen?
Dat u nog veel naslagwerken en portalen (websites, nieuwsbrieven) moet  raadplegen om bepaalde zaken in het gemeentebeleid juist te kunnen situeren. De alternatieve stadskrant Kortrijkwatcher ook, met permissie gezegd.


(Dat is voor een volgende keer.)


Brief aan de nieuwe kandidaat-raadsleden (2)

Aan de ouwe leden die opnieuw kandideren heb ik niet veel meer te zeggen.
Voor zover zij onze alternatieve elektronische stadskrant nog volgen, weten ze wel wat ik zo ongeveer over hun handel en wandel denk. Over het gehalte van hun kennis en werkkracht, bij de meesten. De slaafse partijtucht. (Ook al te wijten aan een volslagen gebrek aan politiek bewustzijn.) Troost? Voor bepaalde schepenen en zelfs voor een luttel aantal raadslid (twee of drie? bon: vier of vijf dan) durven we wel een uitzondering maken. (En één van de beste, Benjamin Vandorpe (Cd&V) heeft het dan nog afgetrapt.)

De officiële kandidatenlijsten zijn nog niet voorgedragen (dat moet uiterlijk op 14 september) maar we vermoeden nu reeds dat uitgerekend een aantal van die anciens die politiek NIETS in te brengen hadden tijdens de zittingen (geen seconde opletten, maar gewoon volop aan ’tele-thuiswerken’ deden) het toch zullen wagen om opnieuw op te komen. Dat is dus het soort van politieke gedrag dat we nooit zullen begrijpen. Het moet zijn dat zij daar op een of ander manier in hun privé-leven toch een bepaald onbekend voordeel uit halen – anders moeten we ze gewoon zot verklaren. Onaansprakelijk.

Beste nieuwe kandidaten,
Het is altijd zo ontroerend om te zien met wat voor kinderlijke argeloosheid u hebt aanvaard om op een lijst te gaan staan. Misschien was u zelf wel verbaasd dat bepaalde figuren van een bepaalde partij u zo belangrijk vonden, terwijl men u (met enig gewichtig vertoon) toch maar een plaats van het zeventiende knoopsgat heeft aangeboden. Tja, moeilijk om ernaast te kijken. Een partij hanteert bij de lijstsamenstelling gewoon criteria zoals: geslacht, leeftijd, woonplaats, kennissenkring, beroep (liefst horeca), hobby’s. Populariteit.

Er is één indicatie VAN GEEN TEL, de vraag namelijk of u iets afweet van gemeentepolitiek.
Men heeft u bijv. zelfs niet gevraagd of u enkele schepenen kent, samen met hun hoofdbevoegdheid. Of uitgevist of u weet waar en wanneer gemeenteraadszittingen doorgaan. Kent u het bestaan van zoiets als een commissievergadering? Of van een ‘Verenigde Raadsommissie’? Het enige wat van belang is, dat is de screening die naging in hoeverre u kunt dienstig zijn als stemmentrekker. Nu meer dan ooit, aangezien de lijst met het hoogste aantal stemmen ipso facto het burgemeesterambt in de wacht sleept. (En als u per ongeluk dan toch iet of wat afweet van gemeentepolitiek, vertel dan vooral niet dat u een fervent lezer bent van deze “kortrijkwatcher”.)

Op de installatiezitting van de nieuwe gemeenteraad (u weet toch wanneer dat is?) zweert men tegenwoordig dat men de verplichtingen van het mandaat zal nakomen.
Laat ons even nagaan wat dat zoal zou kunnen inhouden.
U kan natuurlijk onvoorstelbaar veel tijd besteden aan deelnamen aan recepties allerhande, voetbalmatches, begrafenissen, festiviteiten, netwerken (tooghangen), kaartingen, wijkkermissen. Daar hebben we het nu niet over, alhoewel we raadsleden kennen die net door dit soort van activiteiten geacht worden van zeer bekwaam te zijn. “Dat is ne goeien zeg !” (Als het om een vrouw gaat: ”t is en goeie, ze mag t’er zijn!”) Vergeet ook niet van aan voorbijgangers op straat – in het voorbijgaan! – met een zekere regelmaat te vragen: “Hoe is’t?” (Loop dan door.)
Tja, zonder aanwezigheidspolitiek besta je gewoon niet.

Als u kinderen hebt, dan is het u ongetwijfeld al opgevallen dat zij (soms dagelijks) ‘huiswerk’ hebben, en daar toch wel na schooltijd nog een uur of zo mee bezig zijn.
U kan als verkozen raadslid na uw job dagelijks gewoon niks doen, tenzij op woensdag. Dan loopt op uw PC normaliter het wekelijks verslag – de notulen – van het College van Burgemeester en Schepenen (het CBS) binnen. Van de voorbije week, wel te verstaan, of zelfs van twee weken tevoren. (Vandaar dat u jammer genoeg eigenlijk dagelijks de lokale Kortrijkse pers moet lezen. Hoe treurig de kwaliteit van die lokale gazetten ook is, het is nu eenmaal zo dat burgemeesters en schepenen intussen het maar normaal zijn gaan vinden om eerst aan die persmuskieten te vertellen wat ze van plan zijn. Zij krijgen de primeurs. Als u ooit verkozen raakt, beste kandidaat, dan mag u dat niet meer dulden.
Zo’n notulen kunnen wel driehonderd en méér bladzijden tellen. Gelukkig slaan veel van die bladzijden op het goedkeuren omgevingsvergunningen die politiek irrelevant zijn, – maar het is toch oppassen geblazen als het om regularisaties gaat of grotere bouwprojecten.

CBS-notulen zijn waarlijk van wezenlijk belang.
Zij vertolken de essentie van het politieke beleid. Wie die niet grondig leest is het niet waard om raadslid te zijn. Het absolute ‘minimum minimorum‘ hier is dat men minstens die agendapunten (én de bijhorende dossiers) leest die slaan op de materies van de Raadscommissie waar men lid van is. Helaas, wat zien we in de praktijk? Raadscommissies zijn vaak van ultra-korte duur (10 minuten!) en uit de verslagen ervan (ja, beste kandidaten, die bestaan) blijkt dat telkens dezelfde één of twee raadsleden het woord nemen.

Bon.
Er is dus voor een raadslid die naam waardig al één avond per week te besteden aan zijn/haar huiswerk als verkozen vertegenwoordiger van de Kortrijkse bevolking.
Maar één keer per maand krijgt hij/zij nog een document in de maag gesplit waarmee men zich een hele dag mee kan onledig houden: de zgn. memorie van toelichting bij de agendapunten van de maandelijkse gemeenteraad. We kennen raadsleden die er prat op gaan dat ze die “memorie” hebben gelezen. Maar dat is in feite slechts een samenvatting van de echte dossiers, behorend tot die agendapunten. Bij wat sommigen bestempelen als “een zware gemeenteraad” kunnen al die dossiers – in papier omgezet – een stapel vormen van een halve meter hoog, of bijna.
Beste kandidaat-raadsleden,
U moet die stapel documenten in uw PC niet helemaal gaan doorbladeren.
Maar we kunnen u reeds als een goed raadslid beschouwen als u net die dossiers hebt gelezen die slaan op agendapunten die waarlijk van essentieel belang zijn voor de gehele Kortrijkse bevolking.
Of alleszins die materies die behoren tot uw PORTEFEUILLE.
En hier raken we een zaak aan die in de volgende nieuwe gemeenteraad eindelijk een keer volledig moet doorgevoerd. Het zou zo moeten zijn dat binnen iedere fractie ieder raadslid afzonderlijk tot taak heeft om zich te specialiseren in één of enkele beleidsdomeinen. Daarmee gezag verkrijgt. Woordvoerder wordt. Zodat de mensen zeggen: dat is een goeie!
Beste nieuwkomer, probeer dat systeem een keer door te voeren in uw fractie. Begin er zelf mee.

(Wordt vervolgd.)














Coming up: een lange brief (1)…

We zijn er eigenlijk nog niet mee gestart, weten namelijk niet waarmee eerst te beginnen. Stof en bedenkingen te over.
Lang, zeer lange geleden (2006 en 2007) deden we hier in deze alternatieve stadskrant al iets gelijkaardigs: een soort boodschap formuleren met raadgevingen, zelfs richtlijnen ten aanzien van nieuwbakken raadsleden.
Het ging toen om twee stukken, met als titels: 1) “Heeft een raadslid veel werk?” en 2) “Het minimum minimorum aan dagelijks werk van een gemeenteraadslid”.
Niet dat we zelf ooit raadslid zijn geweest! Maar aan ervaring ontbreekt het schrijver dezes in het geheel niet.
De Kortrijkse gemeenteraadszittingen volgen we al zonder onderbreking sinds 1991 en vele jarenlang konden we van zeer nabij het politieke leven van diverse raadsleden meemaken als “adviseur” (speechschrijver) en zelf een heel aantal jaren als een soort fractiesecretaris. Ja, we hebben gedurende een periode van een twintigtal jaren achter de coulissen een en ander kunnen meemaken. Beleven!
Raadsleden die zelfs de hen toegezonden stukken niet eens open maakten. Dossiers niet wisten liggen. Er niet van op de hoogte waren hoe en waar een mogelijke tussenkomst in te dienen. (Zelfs niet geloofden dat zoiets kon of mocht.) Geen e-mail konden open maken.
Anderzijds hebben we ook méér dan één schepen gekend die van toeten noch blazen wist.
De onkunde en non-interesse is grosso modo nog altijd groot. Ik durf bijvoorbeeld zonder verpinken beweren dat (de schepenen nu even niet meegerekend) de kwaliteit van het stadsbestuur (het beleid) er in het geheel niet zou onder lijden als we het aantal raadsleden tot een vijftal zouden terugbrengen. (Awel, ’t is goed, – zes dan.)
Waarlijk, opnieuw tijd voor een lange brief om het maximale te maximaliseren.

P.S.
We hebben het wel over Kortrijk.
Ik heb geen vergelijkingspunten met andere steden!



De finale toets voor de nieuwe kandidaten-raadsleden (3)

Kiezers willen serieus genomen worden, willen dientengevolge zeker zijn of de kandidaten voor de volgende gemeenteraadsverkiezingen wel over voldoende basiskennis beschikken om te pretenderen dat zij het waard zijn om ons te vertegenwoordigen.
In ons eerste stuk omtrent dit legitiem criterium hebben we de “pretenders” daarom onderworpen aan een voorafgaandelijks screening, net om na te gaan zij wel de kwaliteiten hebben om überhaupt te mogen deelnemen aan onze toets.
Daarna gingen we middels telkens drie vragen na of de geslaagden wel geschikt zijn om te prijken op de lijst van ofwel “De Blauwen” of die van “De Oranjisten”. We willen het toch niet meemaken dat er raadsleden zijn die zelfs niet eens beseffen tot welke ideologische strekking zij behoren? Het wordt bijvoorbeeld tijd dat onze christen-democratische Ruthie Vandenberge eindelijk eens tot het inzicht kan komen dat zij als doorbakken ‘communitarist‘ geenszins lijsttrekker kan zijn van een lijst met een liberaal-machiavellistisch programma !

Bon. Genoeg gepraat.
Hierna de definitieve toetsing. Met strikvragen! Eigenlijk is dit soort van vragen niet echt geoorloofd in een ernstig examen, maar politiek is een harde wereld, vol leugens en bedrog. We drijven het zelfs zover dat er valstrikken zijn ingebouwd in onze toets. Wie in zo’n valkuil trapt wordt verzocht om zich als kandidaat-raadslid onmiddellijk terug te trekken.
We starten met enkele eerder moeilijke vragen ten einde zwakke kandidaten te ontmoedigen om verder deel te nemen aan de toelatingsproef.

1. Vanaf welk uur neemt de entropie geweldig toe in de zitting van gemeenteraad?
2. Hoeveel bedraagt de terrasbelasting per m²?
3. Wat is het verschil tussen een begroting en een budget?
4. Moet in een rekening het ‘resultaat op kasbasis’ groter zijn dan het ‘beschikbaar budgettair resultaat’?
5. Kan een schepen tegelijk raadslid zijn?
6. Moet u bij afwezigheid in een zitting een doktersbriefje voorleggen aan de algemeen directeur? Of aan de voorzitter van de gemeenteraad?
7. Noem minstens drie van de elf gemeentebedrijven.
8. Waar kunt u de dossiers vinden die behoren tot de agendapunten van een gemeenteraad?
9. Staat de algemeen directeur boven de stadsecretaris?
10. Bent u van plan om nog voor de aanstaande verkiezingen gedurende enkele minuten een zitting van de gemeenteraad te volgen? (Indien wel: hoeveel?)

Geslaagd?
Dat bent u als u alle vragen juist heb beantwoord.





Wat is de standaardvariatie in de tussenkomsten bij hetzelfde agendapunt?

Toelatingsproef voor de nieuwe kandidaten-raadsleden (2)

Hardvochtig zoals altijd – als het om gemeentepolitiek gaat – vindt kortrijkwatcher het maar normaal dat toekomstige raadsleden onderworpen worden aan een gedegen toelatingsproef om deel te nemen aan de eerstkomende gemeenteraadsverkiezingen.
In de vorige editie van deze alternatieve stadkrant vonden we het daarenboven nog nodig om kandidaten aan een voorafgaandelijke screening te onderwerpen om na te gaan of ze wel voldoende geïnformeerd zijn om zelfs nog maar te mogen deelnemen aan onze toelatingsproef.
Enkel de respondenten die onze vorige bewering over “de registratie van de verrichtingen op transactiebasis” (voor Europa dan) als juist hebben bevonden mogen zich nu opmaken om hiernavolgende kennisvragen te beantwoorden.

Ambetant probleem is dat we, zoals de zaak er nu voorstaat, te maken hebben met twee soorten van kandidaten voor één lijst. Een ware paradigmashift, zo luidt dat in de politicologie.
1) Zij die werden geronseld door huidig burgemeester Vincent Van Quickenborne of zijn persattaché Peter Lanssens;
2) Zij die werden aangetrokken door schepen Ruthie Vandenberghe (of Wout Maddens), subsidiair door raadslid Hannelore Vanhoenacker (of Jan de Bethune of Pieter Soens of Sien Vandevelde) of nog door deken E.H. Geert Morlion.
De eerste soort noemen we voor alle duidelijkheid “De Blauwen” van de beweging (clan) genaamd ‘Team Van Quickenborne’. De tweede soort van kandidaten zijn “De 0ranjisten” van de beweging (het vaandel) met de naam ‘Stadslijst’.
Dat is dus duidelijk.
Beide categorieën (facties) onderwerpen we hierna elk eventjes aan drie afzonderlijke vragen, gewoon om na te gaan of zij wel gekozen hebben voor de juiste, hen passende club. Concreet: of zij wel op de hoogte zijn van de ideologische basisprincipes, de denkwereld van hun respectieve groupuscules.

Toets voor de factie “De Blauwen”.
1. Hoeveel bedraagt de terrasbelasting per m² op de Grote Markt?
2. Wat stond er in art. 19 van het bestuursakkoord van 11 juli 2012?
3. Van wie is de uitspraak dat vreemdelingen moeten werken en nederlands kennen, dat er anders geen plaats voor hen in Kortrijk?

Toets voor de factie “De Oranjisten”.
1. Wat voor gebeuren was er in Kortrijk ooit “zum kotzen”?
2. Welk raadslid wil er in het Kortrijks station een nieuwe bibliotheek?
3. Geef de voornaam van burgemeester De Clerck.

Enkele de leden van de facties die al hun vragen juist hebben beantwoord mogen overgaan naar onze volgende proef, nu met uitsluitend algemene vragen die peilen naar hun kennis van gemeentepolitiek. (Geen denkvragen!)
Bijvoorbeeld: wanneer zijn de volgende gemeenteraadsverkiezingen?
(Wordt vervolgd.)

Naar een screening van de nieuwe kandidaten-gemeenteraadsleden (1)

In Kortrijk (en elders) kijkt men uit naar mogelijke kandidaten voor de lijstvorming voor de gemeenteraadsverkiezing op grond van twee essentiële criteria: 1) kan hij of zij wel lezen en schrijven? 2) beschikt hij of zij over een voldoende kennissenkring om zich heen om talrijke voorkeurstemmen aan te trekken? (Vandaar dat frituristen, cafébazen, marktkramers, bakkers, brouwers, drummers zeer gegeerd worden.)

Kortrijkwatcher wil met deze ouderwetse traditie volledig breken en pakt daarom uit met een positief voorstel om een ander soort van valabele kandidaten bijeen te sprokkelen.
We onderwerpen potentiële kandidaten aan een toelatingsproef. Een serie van eenvoudige, maar wel fundamentele vragen om uit te vissen of die personen voldoende geïnformeerd zijn om te gaan zetelen als waardige vertegenwoordiger van de Kortrijkse kiezers. Bijvoorbeeld kunnen we zo’n neofiet (mondeling) polsen of hij/zij bij voorkeur beoogt lid te worden van de gemeenteraad, dan wel van de OCMW-raad. Of vragen we of hij/zij er weet van heeft wie zoal mag deelnemen aan een geheime stemming. Of nog: mag je gaan plassen bij een aangekondigde stemming? Essentiële, geijkte kennisvragen dus.

Maar nog vooraleer we kandidaten toestaan om deel te nemen aan onze selectieproef dient hij/zij zich te onderwerpen aan hiernavolgende één enkele schiftingsvraag. (We willen nu ook niet een teveel aan kandidaten.)

Is hiernavolgende (vaak geuite) bewering juist of niet juist?
“De BBC van de lokale besturen volgt wel de ESK-benadering, in die zin dat de registratie van de verrichtingen gebeurt op transactie-basis in navolging van het algemeen principe in IPSAS.
Juist of niet juist? Waar of niet waar? Slechts één antwoord mogelijk. Geen discussie !
Wie goed antwoordt is geacht waardig te zijn bevonden om deel te nemen aan onze volgende, nu definitieve selectieproef.

(Wordt vervolgd.)

Jawel, vandaag 10 juni alweer gemeenteraad !

Nog wel daags na al die verkiezingen van gisteren ! (Hetzelfde toeval zal zich nog voordoen de dag na de gemeenteraadsverkiezingen van 13 oktober.)
Wie nog nooit een zitting van de gemeenteraad heeft bijgewoond, zou nu toch een keer kunnen proeven van dit gebeuren. Je moet er niet eens je huis voor verlaten: heel het evenement kun je volgen via Tinternet. Zoekterm : live-stream gemeenteraad Kortrtijk. (Kan ook via de website van Stad.)

Het wordt zeker al van in den beginne een spektakel.
Er is namelijk weerom een interpellatie (een vraag) van de VB-fractieleider Wouter Vermeersch geweigerd. Op het laatste nippertje nog wel, pas vorige zaterdag 8 juni om 17u20. Dat punt stond intussen al sinds vorige donderdag geagendeerd op de website van Stad en was overigens ook al op 6 juni zonder poespas of ander gedonder medegedeeld aan de raadsleden.
Absoluut meester van de agenda van een gemeenteraad is de voorzitter ervan, bij onze trouwe lezers de bekende Helga Kints.
Nu werd in haar naam de interpellatie van Vermeersch “bij nader toezien” middels een late email van een ambtenaar (Petra Verhenne) onontvankelijk verklaard want inhoudelijk niet behorend tot de bevoegdheid van de gemeenteraad. Beste lezer, u kan zonder veel twijfel veronderstellen dat de schrapping van de interpellatie is gebeurd op bevel van de burgemeester.
Vermeersch wou namelijk weten hoe het “stadsbestuur” de uitslag van de verkiezingen van gisteren evalueert. Met andere woorden: meer speciaal de score van burgemeester Van Quickenborne himself (en zijn partij) en tegelijk die van schepen Axel Ronse, die zich al sinds begin dit jaar ook opwerpt als kandidaat-burgemeester (en daarmee de bestaande tripartite binnen het College voortijdig heeft gekelderd.) Die uitslag kan uiteraard niet zonder gevolgen blijven voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. De lijstvorming bijvoorbeeld.
Kortrijkzanen die nog nooit de gemeenteraad hebben gevolgd kunnen er bij die gelegenheid nog even op toezien hoe de leden van het schepencollege elkaar bejegenen bij het binnenkomen. Begin daarom de live-stream al tien minuten voor 19 uur te bekijken.
Ga ook eens na of Tiene Castelein en haar buurvrouw Lien Claassen (en nog andere raadsleden) weer veel thuiswerk hebben te verrichten op hun laptop of smartphone. Maar misschien houden ze zich ditmaal allemaal braaf bij de les, wetende dat er veel digitale kijkers zijn en waarschijnlijk ook nogal wat volk zit in de publiek tribune.


Helga toch, ge laat u doen door Quickie ! Dat mag niet hoor !

Helga Kints is onze gemeenteraadsvoorzitter, en het is waarlijk met enorme tegenzin dat we weer eens moeten zagen over de wijze waarop zij de raadszittingen leidt. En er zijn nog vijf zittingen te gaan voor de gemeenteraadsverkiezingen…Dat houden we niet meer vol.
Ja, haar optreden als voorzitter in de laatste gemeenteraad van vorige maandag 11 maart was voor de zoveelste keer niet om aan te zien. (Beseft zij dat niet, of hoe zit dat?) En natuurlijk ging het opnieuw om de wijze waarop zij Wouter Vermeersch bejegende, de fractieleider van het Vlaams Belang.
Uniek ditmaal was dat zij zich bij haar taak – het handhaven de orde – opvallend visueel zichtbaar gedroeg als een slaafse uitvoerder van richtlijnen die ze ter plekke kreeg van de burgemeester. Quickie zit namelijk pal naast haar en kan aldus met één enkel woord of zelfs een klein gebaar in één seconde opleggen wat haar te doen staat.

Vorige maandag is dat tweemaal zeer opzichtig gebeurd.
Voor wie zin geeft om nog een keer de live stream van de zitting te bekijken: kijk naar de digitale klok op het scherm in de raadszaal en let een eerste maal op wat er zich voordoet op de schepenbank zo tussen 19u22 en 19u26. Op bevel van de burgemeester (je ziet Helga letterlijk ja-knikken) moet Vermeersch zijn interpellatie over “de spiraal van geweld” in onze stad stopzetten en weigert zij tot tweemaal toe om in te gaan op zijn vraag om de zitting te schorsen. (Zo’n vraag wordt uiterst zelden genegeerd.)
Tweede geval doet zich voor rond 20u32.
Na een merkwaardig lange stilte (de reden ervan ontgaat ons) onderbreekt Vermeersch een interpellatie over een nieuwe politieverordening inzake Gemeentelijke Administratieve Sancties (GAS) om te melden dat iemand uit het publiek een obsceen gebaar heeft gemaakt richting VB-raadslid Carmen Ryheul. Vermeersch vraagt de schorsing van de zitting want wil dat die persoon stante pede uit de raadzaal wordt gezet. Alweer duidelijk na een ultrakorte richtlijn van de burgemeester, weigert Helga Kints om op dat verzoek in te gaan.
Ter info: het is de alom bekende stadsgek Tony Decruyenaere die een middelvinger heeft opgestoken naar raadslid Ryheul. (‘Den Tony’ doet zich in het openbare leven voor als stadsfotograaf en als een prominent lid van de kiesvereniging ‘Team Burgemeester’ én de Open VLD. Hij bestempelt zichzelf trouwens ook nog als een goede, persoonlijke vriend van onze burgemeester.)

Laat ons als positivo maar weer eens eindigen met een constructief voorstel.
Tussen Quickie aan de ene kant en Helga aan de andere kant laten we Carlo Daelman, de algemeen directeur, plaatsnemen.

De gemeenteraad is weer met wat bezig…

Volgende maandag 11 maart alweer gemeenteraadsdag. (De tweede met een uiteengevallen tripartite.)
En vijf raadsleden zagen zich genoodzaakt om (zes) bijkomende agendapunten in te dienen.
Twee van die punten worden alweer “interpellaties” genoemd, terwijl in feite enkel de tussenkomst van Wouter Vermeersch (VB) die naam verdient. Hij wil het hebben over de toename (“een spiraal”) van geweld in onze stad en vraagt zich af hoe het bestuur daar een eind wil aan stellen. (Dat wordt ongetwijfeld voor burgemeester Quickie een uitstekende aanleiding om theatraal van leer te trekken. Voor de komende verkiezingen wordt dit immers opnieuw één van zijn beleidsprioriteiten. Hij krijgt hierbij eindelijk de gelegenheid om uiteen te zetten hoe men die combi-pissers aan zijn deur intussen heeft geïdentificeerd en streng bestraft.)
De andere “interpellatie” is uiteindelijk te beschouwen als een doodgewone vraag met een voorstel als aanhangsel.
Liesbeth Maddens (N-VA) zou graag hebben dat er – zeker voor senioren – voor wat meer comfort wordt gezorgd in de stemhokjes: stoelen en drinkwater moeten ter beschikking gesteld. En meer stembureaus dichtbij de woonzorgcentra.

Tot daar de zogenaamde interpellaties.
Nu de voorstellen die dus per definitie moeten ter stemming gebracht.
– Eén daarvan kunnen we wel appreciëren. Benjamin Vandorpe (nog altijd CD&V’er) wil dat kinderen niet meer verstoken blijven van zwemlessen omdat die te duur zijn geworden. Hij stelt hierbij alle hoop op een convenant tussen de scholen, het Lago-zwembadcomplex en Stad.
– Matti Vandemaele (Groen) pakt uit met het voorstel om voortaan het maken van pasfoto’s voor paspoorten mogelijk te maken in het stadhuis. Onze plaatselijke fotografen (en zeker die van de O.L.Vrouwstraat) zullen het graag horen. Misschien was Matti nog niet geboren en kan hij dus niet weten dat het College van Burgemeester en Schepen al eind 2008 van plan was om een fotocabine te laten installeren in de toenmalige Dienst Bestuurszaken, gelegen in de Leiestraat. Er waren al twee leveranciers in de run, maar de zaak stierf een stille dood.
– Carmen Ryheul (VB) is ook Vlaams parlementslid en heeft dus weet van een nieuw decreet uit februari in verband met begraafplaatsen. Een zeer bijzondere bepaling (ook voor Kortrijk met zijn “Uitzicht” van groot belang) luidt dat er best geen nieuwe crematoria meer bijkomen. (Ze krijgen geen subsidies meer.) De bestaande zijn voldoende “gebiedsdekkend”.
Maar Carmen wil het over iets anders hebben. Iets meer diervriendelijk.
Ten eerste zou zij graag hebben dat Stad zorgt voor een soort dierenkerkhof. Een “dierenrouwpunt”. Passons.
Belangrijker nog is dat zij voorstelt dat de gemeenteraad voorziet in de mogelijkheid om de urne met de as van een of meerdere al overleden gezelschapsdieren samen met de urne van de overledene (een mens dus) in het columbarium wordt geplaatst.
Indien het College als dusdanig nog bestaat als tripartite kunnen meer speciaal de “Vooruit”-schepenen zich verzetten tegen het voorstel-Ryheul, los van het feit dat zij een VB’er is. Het desbetreffende (amendement nr.13 bij art.10 van het decreet) is immers in het Vlaams Parlement door geen enkele sos ingediend. Het is er gekomen gekomen op initiatief van een VLD-parlementslid, met name Stephanie D’Hose, en mede ingediend door Paul Van Miert (NV-A), Katrien Schryvers (CD&V), Kris Van Dijck (NV-A), Brecht Warnez (CD&V), en Nadia Sminate (NV-A).

We willen wat punten ter zake verduidelijken, want Carmen laat dit enigszins na in haar toelichting. (Maar misschien zegt zij het nog wel in de gemeenteraad.)
* Het gezelschapsdier moet wel te verstaan al overleden zijn! (Mag dus niet achteraf doodgegaan zijn van verdriet.)
* Een gezelschapsdier is elk dier dat tam is en traditioneel in huis voor gezelschap of voor emotionele steun gehouden wordt. (Geen vlinders of slangen. Maar wat met bijv. tamme kanariepietjes?)
* Het is niet toegelaten dat de as van het overleden gezelschapsdier wordt uitgestrooid op de strooiweide.
* De gemeenteraad moet ook bij reglement toestaan dat de urne met de as van de eerder overleden echtgenoot (of persoon waarmee de overleden een feitelijk gezin vormde) mee kan worden begraven of bijgeplaatst in een crematorium.
P.S.
Ons crematorium is toch beheerd door een intergemeentelijk samenwerkingsverband? Psilon met name, een “intercommunale” van 22 gemeenten uit Zuid- en Midden-West-Vlaanderen. Vandaar: het voorstel van raadslid Ryheul moet uiteindelijk door het bestuur, gemandateerd door 22 gemeenteraden, worden goedgekeurd.

Raadslid Mia Cattebeke verwart de gemeenteraad met soort gezondheidscentrum

Woord vooraf
We willen eerst nog even, en opnieuw dit zeggen, iets wat ons al jaren enigszins ergert inzake de werking van de gemeenteraad. We hebben het nog meegemaakt( (in de vorige eeuw) dat raadsleden waarlijk dachten dat er in een gemeenteraad geen plaats was voor ietwat diepgaande vragen, en nog minder voor het indienen van voorstellen.
Dat is intussen dus veranderd. Zeker tijdens de laatste twee bestuursperiodes regent het een stortvloed aan mondelinge en schriftelijke vragen, interpellaties en voorstellen. Zelfs de raadscommissies eindigen nu met een soort punt dat men zou kunnen bestempelen als varia.
Wat is nu onze grief?
– Sommige raadsleden dienen tussenkomsten in met de hoop om aldus in de pers te komen. Dat lukte vroeger wel eens maar sinds onze lokale gazetten nog nauwelijks rapporteren over de gemeenteraad (of de plaatselijke politiek in het algemeen) is die kans uiterst miniem geworden. Nu moet er per se heibel bij te pas komen, wil men de pers halen.
– Andere raadsleden dienen tussenkomsten over een materie die ze toevallig wat kennen, of omdat een of andere bewoner dit heeft gevraagd. Of het gaat om iets in hun buurt.
– Nog andere raadsleden dienen een vraag in, of stellen een simpele mondelinge vraag om te bewijzen dat zij toch nog ietwat functioneren als raadslid. Zij zijn te lui om de bestaande agendapunten te bestuderen of ze vinden dat allemaal veel te moeilijk.
– En dan zijn er ook raadsleden die punten opwerpen die eenvoudig kunnen opgelost door een belletje naar 1777 of naar het kabinet van een schepen.
– En er zijn zelfs raadsleden die een zaak te berde brengen, omdat zij niet eens weten dat die al is afgehandeld. Niet weten dat de oplossing al is te lezen in een of ander Collegebesluit, bijvoorbeeld.

Tot daar.
Mia Cattebeke is ongetwijfeld een naarstig en bekwaam raadslid.
Maar vanwege haar verleden is zij dusdanig gefocust op alles wat met (bijzondere) zorg, welzijn, jongerenproblematiek (en zo) heeft te maken dat zij nog enkel oog heeft voor dit soort zaken. Nu, op zich is het niet slecht natuurlijk dat een raadslid zich bekommert om een eigen “portefeuille”. Dat gebeurt zelfs te weinig – of helemaal niet – in onze gemeenteraad.
Maar Mia gaat met haar “voorstellen tot beslissing ” zodanig de technische toer op dat men zich kan afvragen of die voorstellen (in de Raad voor Maatschappelijk Welzijn) nog wel tot de taak of zelfs de bevoegdheid van de gemeenteraad behoren.
Lees nu maar een haar voorstel (of beluister de gemeenteraad live), ingediend voor de aanstaande gemeenteraad van 19 februari, meer speciaal als agendapunt voor de Raad voor Maatschappelijk Welzijn. (Waarom moet dat nu weer een “interpellatie” genoemd worden?)
Mia wil dat er in onze woonzorgcentra een “optimalisatieprogramma” wordt geïmplementeerd met als doel de medicatielijsten van de bewoners kritisch te bekijken. In de praktijk om te komen tot een “medicatieschema” dat correct en volledig is, afgestemd op de individuele noden van de patiënt/bewoner”.
In een weeral veel te lange toelichting (met voetnoten!) verwijst Mia hierbij naar een project genaamd IOMB, dat wil zeggen: Intersectoraal Overleg Medicatie Bewoners.

Ik kan me zo inbeelden dat een directie van de woonzorgcentrum zich afvraagt: waar bemoeit die Mia, of die gemeenteraad zich mee?
(En is er is een dokter in de zaal!)

P.S.
De volgende gemeenteraad van maandag 19 februari is de eerste sinds bekend is geraakt dat de bestaande tripartite (coalitie VLD, Vooruit, N-VA) uiteenvalt en er een nieuwe Stadslijst in de maak is, een “alliantie” tussen CD&V en Team Burgemeester.
Spannend.