asap, burgemeester, verkiezingen

Wanneer en hoe wordt Van Quickenborne opnieuw Kortrijks burgemeester? (3)

HOLA!
U dacht dat het volstond om het nieuwe decreet “wat betreft de versterking van lokale democratie” te raadplegen om te weten wie burgemeester wordt? Die nieuwe regeling houdt immers in dat de verkozene met de meeste naamstemmen uit de grootste fractie van de coalitie automatisch burgemeester wordt.
Ja, dat is zo.
Maar Quickie heeft er een hoogst eigen voorwaarde aan toegevoegd waar de gemiddelde kiezer of – veel belangrijker nog: de mogelijke VLD-kandidaten – ten onrechte en zeer waarschijnlijk geen acht aan gaven. Uitleg volgt.
In het weekblad “De Krant van West-Vlaanderen” (29 december 2023) wordt aan Vincent Van Quickenborne tersluiks gevraagd of het zou kunnen dat “wie voor u stemt niet (moet) vrezen dat u weer naar Brussel verdwijnt”.
Geheel op zijn Machiavelliaans zegt hij die vraag te begrijpen. En hij wil ze niet uit de weg gaan. Ten eerste “heeft het geen zin om met de huidige peilingen voor mijn partij over ministerposten te praten.”
En twee: “We gaan de lijst van Team Burgemeester pas bekend maken na de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen van juni.”
Hiermee heeft hij vooralsnog dus toch even de vraag ontweken. (Zoals we in een vorig stuk aanstipten verklaarde hij in “De Morgen” voluit voor het burgemeesterschap te gaan, – “minister worden hoeft niet meer”. Misschien iets anders??)
Maar nu komt die electoraal bekeken zeer merkwaardige uitspraak: “Maar ALS IK op die lijst sta ALS LIJSTTREKKER, dan is dat om burgemeester te worden, te zijn en te blijven.”
Dit is praktisch gezien een heel problematisch gegeven dat Quickie op eigen houtje als een soort bijkomend criterium toevoegt om verkozen te worden als burgemeester. Men moet dit goed begrijpen: Vincent is dus van oordeel dat hij allereerst lijsttrekker moet worden van het “Team Burgemeester” en dat het hoogste aantal naamstemmen dan pas in tweede orde een rol speelt om burgemeester te worden.

Maar hoe wordt men in hemelsnaam lijsttrekker van het “Team Burgemeester”??
Wat is dat Team nu eigenlijk? Een beweging? Een (Open VLD)-partij?
Heeft dat Team al of niet eigen statuten of reglementen waarbij onder meer ook netjes is bepaald hoe een lijst van kandidaten wordt samengesteld én de volgorde ervan bepaald?
Zal het Team al of niet de reglementen toepassen zoals voorgeschreven door de Open VLD ? Heeft dat Team wel een bestuur, een voorzitter, een ledenbestand?
In elk geval moet de achterban, – of dat nu Q-gezinden zijn of niet – nu reeds een antwoord krijgen op een aantal vragen.
– Wie maakt er een ontwerp-kandidatenlijst (OKL) op?
– Is er hiervoor een werkgroep opgericht? (Door wie en hoe?)
– Wie is gerechtigd om die OKL goed of af te keuren?
– Wie of welk orgaan draagt de lijsttrekker voor?
– Aan wie of aan welk orgaan wordt die lijsttrekker voorgedragen?
– Wordt de lijsttrekker dan gekozen bij gewone meerderheid of niet? (En in geheime stemming?)

Tijd om een andere vraag uit het interview van “De Krant van West-Vlaanderen” aan te halen.
” Eén Kortrijkzane was wel teleurgesteld: uw vervangster Ruth Vandenberghe.”
Onze eigenste Machiavelli antwoordt weer begrijpend:
“Dat is normaal. Ook voor haar was mijn ontslag – en mijn terugkeer naar Kortrijk – een donderslag bij heldere hemel. Ruth was ook zeer goed bezig, niemand betwijfelt dat. Ik nam op vrijdagavond ontslag, zondag heb ik met Ruth en ons team gesproken. We zitten op dezelfde lijn. Met Team Burgemeester zijn we ook echt een team.”

Dat gesprek met Ruthie is stormachtig verlopen.
Het is geen geheim dat het de grootste droom is van Ruth Vandenberghe om burgemeester te worden. Als waarnemend burgemeester heeft zij zich in die drie jaren (11 oktober 2020 tot 13 november 2023) ongemeen populair gemaakt, alleen al door haar lieftallige, vriendelijke verschijning (“Miss Kortrijk“) en door een nooit geziene, dagelijkse alomtegenwoordigheid. Politiek bekeken viel zij niet direct op door het bestieren van een enig, eigenzinnig groots project, wel door een fel gesmaakt micro-management. Zij heeft mensen gelukkig gemaakt. Geen Kortrijkzaan die haar niet kent.
Met een arsenaal van Machiavelliaanse middelen probeert Quicky haar nu in het gareel te houden. Zij is “superschepen”. Ze treden duidelijk duogewijze op in de reeds gestarte kiescampagne. (Kan nog verkeren hoor!) De vraag is wel met welk kiessysteem Vincent Van Quickenborne het zal aan boord leggen om tot lijsttrekker verkozen te worden binnen zijn team.
Ruthie maakt toch ook een kans? Of heeft zij eraan verzaakt met de hoop van toch meer naamstemmen binnen te halen dan haar partijgenoot, de zittende burgemeester?

P.S.
Volgens de nieuwe regels inzake lokale democratie heeft een lijsttrekker van de winnende LIJST (die met de meeste stemmen, het hoogste stemcijfer) na de verkiezingen gedurende veertien dagen het exclusieve initiatiefrecht om een meerderheidscoalitie te vormen.
Nog een reden natuurlijk waarom Vincent wil lijsttrekker worden. We waren het bijna vergeten.








asap, burgemeester, verkiezingen

Van Quickenborne gaat opnieuw voluit voor het burgemeesterschap ! (2)

Woord vooraf
In de laatste editie van onze stadskrant van vorig jaar gaven we ter info mee dat Joël De Ceulaer, de senior writer van ‘De Morgen’, in zijn krant van 29 december 2023 op zijn typisch geëxalteerde manier van doen onze Quickie “in deze omstandigheden” als “politiek dood” beschouwde.
Wij stelden dat het van een beter, breder, evenwichtiger inzicht getuigt om als een allesomvattende diagnose zonder meer te stellen dat Vincent Van Quickenborne het prototype is van een volstrekt politiek Amoreel persoon. Totaal, maar dan ook totaal zonder normen. (En een kat met vele levens.)
We bestempelen onze burgemeester ASAP doodgewoon als een pure machiavellist die alle talenten van dien bezit om de kunst van 1) het liegen, 2) het huichelen, 3) het vleien en 4) het komedie spelen tot in de perfectie te beoefenen. Hij excelleert daar dusdanig goed in dat – bijvoorbeeld – bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2018 tot 17 procent van de Kortrijkse kiezers zich liet misleiden om voor hem op naam te stemmen want hij had stellig beloofd om – in tegenstelling tot de hypocriete Stefaan De Clerck – tijdens de legislatuur geen vaandelvlucht te plegen om minister te worden. Daarenboven deed hij bij de Kamerverkiezingen van mei 2019 nogmaals dezelfde plechtige, (letterlijk) dure belofte van tijdens zijn burgemeesterschap nooit naar Brussel te trekken en kijk, – toen liepen toch nog 10 procent van de Kortrijkse stemmers in de val.
In dit verband is het gebaat om even Machiavelli te citeren: “De mensen zijn zo dom en zo gemakkelijk te misleiden dat een heerser die hen eenmaal heeft bedrogen altijd op hen kan vertrouwen om hetzelfde te doen.”
Dat onze burgemeester een ware machiavellist is, dat zuigen we niet zomaar uit de duim. Uit goede bron vernamen we ooit dat het beruchte traktaat van Machiavelli “Il Principe” (‘De Vorst’ of ‘De Heerser’) al van kleins af aan hét handboek (de manual) is bij het hele politieke handelen en wandelen van Quickie.
Ja, het doel heiligt de middelen, ook bij onze Vincent. Machiavelli heeft dat wel nooit letterlijk gezegd, maar zo’n uitspraak uit “Il Principe” is moeilijk slecht te verstaan: “Laat nooit je bedoelingen zien, maar probeert met alle middelen je doel te bereiken.”

Intussen zijn we gekomen bij ons onderwerp.
Uittreksels uit (twee) recente interviews met de huidige Kortrijkse burgemeester, na drie jaar teruggekeerd uit Brussel, om daarbij (na een naar verluidt heel moeilijk gesprek) waarnemend burgemeester Ruth Vandenberghe te “bevorderen” tot superschepen, een functie die niet bestaat. Daarbij heeft Q onze Ruthie opgescheept met twee gewichtige bevoegdheden over materies die zij niet beheerst: energie en digitale transformatie. O ja, Machiavelli zou van zo’n slimme, in feite vleierige zet danig genieten.
In ‘De Morgen’ van 28 december 2023 (katern “Het vrije Leven”, pag.5) stelt Ann De Boeck aan onze Q een voor Kortrijkzanen alleszins heel boeiende, urgente vraag:
“Hoever reikt uw persoonlijke ambitie nog?”
Antwoord: “Ik ga in 2024 voluit voor het burgemeesterschap in Kortrijk. Minister worden hoeft niet meer.”
Maar nu komt, onmiddellijk hierna, een typisch machiavellistische wending: “Zeg nooit nooit – misschien binnen twintig jaar – maar het is nu aan een nieuwe generatie.”
Die tussenzin over die “twintig jaar” begrijpen we wel niet. Is dat een verschrijving van de journalist?
Of is die uitlating bedoeld als grap? want ook grappig doen is een machiavellistisch aangeprezen middel om wat valstrikken aan te leggen.

In het in onze streek veel gelezen weekblad “De Krant van West-Vlaanderen” (van 29 december 2023) kan Van Quickenborne ook gebruik maken van een lang, over twee pagina’s (4 en 5) gespreid interview om zijn politieke handel en wandel (vooral zijn fratsen van de laatste tijd) op machiavellistische wijze te becommentariëren.
Voor de nakende gemeenteraadsverkiezingen zijn drie vragen en antwoorden uit dit gesprek van belang.
Op één van die vragen waarbij zijn toekomstig burgemeesterschap rechtsreeks aan de orde komt repliceert (pareert) Quickie op een wijze waarop de meest doorgewinterde machiavellisten met de grootste bewondering kunnen naar opkijken: “Maar als ik op de lijst sta als lijsttrekker, dan is dat om burgemeester te worden, te zijn en te blijven.”
Wat rare uitlating is me dat…

(Tot een volgende keer.)






asap, burgemeester, verkiezingen

“De Morgen” verklaart Van Quickenborne “politiek dood”! (1)

Tsja, voor zo’n statement moeten we onze serie stukken over de Kortrijkse gemeenteraad wel even onderbreken.
Het is Joël De Ceulaer van die krant die het drastische oordeel velt, en wie hem regelmatig leest weet dat hij wel eens kan doorslaan. De senior writer schrijft dus vandaag 29 december – in een editoriaal nog wel – wat volgt: “Wat gold voor Rousseau, geldt nu voor Van Quickenborne: in deze omstandigheden is hij politiek dood.“
De Ceulaer heeft het hierbij over het feit dat onze burgemeester in zijn toenmalige hoedanigheid van Minister van Justitie in de nacht van 21 op 22 augustus van het jaar des heren 2021 aan een after party van de Kamping Kitsch Club heeft deelgenomen waarbij veel méér dan 8 mensen tegelijk binnenin aan het feestvieren waren. En dat mocht toen niet, vanwege de destijds in voege zijnde corona-reglementen. De Ceulaer vindt dat Quickie zich hierover onmogelijk kan blijven ‘uitkletsen’ en als verzachtende omstandigheid niet kan blijven argumenteren dat er al beslist was dat de coronaregels twee dagen later toch zouden worden versoepeld. De Ceulair poneert daarenboven nog dat Quickie zelf bij het parket moet aandringen op onderzoek en bijhorende straf. Zoniet is hij politiek dood.

Weet je wat?
Ik vind gewoon dat allerlei gedrag van Q, onze burgervader, tekenend is voor een aspect van zijn persoonlijkheidsstructuur dat het hem de facto onmogelijk zou moeten maken om nog te fungeren in publieke functies zoals die van burgermeester of minister.
Het is blijkbaar nodig om nog een keer luid en klaar te verklaren dat Vincent Van Quickenborne politiek gezien een volstrekt AMOREEL FIGUUR is. En dientengevolge tot in zijn diepste vezels een ongelooflijke huichelaar. (Zie hoe hij zich sinds enige tijd voordoet als het prototype van een voorbeeldige ‘familyman’.) Het is niet voor niets dat zo nu en dan aan het licht komt dat hij slechte vrienden heeft die het zich veroorloven om hun voeten te vegen aan coronaregels en er bij gelegenheid niet voor terugdeinzen om tijdens een feest ten huize van de minister te urineren tegen een politiecombi. Neen Quickie, het is echt niet zo als wat u ons ook in ‘De Morgen’ (van gisteren dan) wil voorspiegelen alsof “iedereen zeker wel foute vrienden heeft”.
Voor de politicologen onder ons willen we alles wel even beleefd formuleren: Vincent Van Quickenborne is een gespogen machiavellist.

Ach, eigenlijk weten we allemaal geen honderdste van wat die man zoal uitricht. Quickie is ook een bovengemiddelde intrigant. (Hoe vaak zou hij dezer dagen al niet gebeld hebben met zijn opvolger Paul Van Tigchelt, met de VLD-voorzitter Tom Ongena, met Alexander De Croo? Egbert Lachaert?) We moeten het dus noodgedwongen hebben over wat men als futiliteiten kan aanzien.

Quickie haalt nogal de pers tegenwoordig.
Gisteren 28 december – ook al ‘De Morgen’, in het katern ‘Het Vrije leven’ – met een reuzegrote foto en een bladzijdenlang interview. Daarin beklaagt hij er zich over dat men “on-waar-schijnlijk (aantal) karaktermoorden” op hem pleegt. Het moet zijn dat zijn gedragingen zich daar gemakkelijk toe lenen.
De interviewster Ann De Boeck kon het niet laten om Quickie nogmaals te confronteren met zijn berucht geworden verjaardagfeest, bijgewoond door slechte vrienden die meermaals zonodig plasten tegen een politievoertuig aan zijn voordeur. PIPIGATE. Quickie beweert in dat interview dat “niemand behalve die gasten (de daders zelf) wist wat er gebeurd was”. Ja zeg. Om daar heel zeker van te zijn zou onze plaatselijke reporter en goede vriend van Q ietwat kunnen rapporteren. De genaamde Peter Lanssens was aanwezig op het feest en hem kennende weten we dat er niks in dat genre van pikante gebeurtenissen kan plaatsgrijpen zonder dat hij het weet. Maar hij schrijft er in zijn “Laatste Nieuws” helemaal niet eens over. Met geen woord. Dat is vriendschap!
Vanzelfsprekend bevestigt Quickie nogmaals dat ook hij onwetend was over deze smadelijke daad jegens de politie vanwege zijn (foute) feestgangers. En wat maakt het uit of hij volgens beelden van zijn eigen bewakingscamera nu al of niet luchtgitaar speelde, of een plasbeweging maakte? De politiebeelden heeft hij trouwens nog altijd niet kunnen bekijken. Ha ja? Dan rest ons die ene, ongemakkelijke vraag: heeft Van Quickenborne (een jurist) dan geen gebruik gemaakt van zijn mogelijk “recht op toegang” tot de opnamebeelden van de politie? Wat wil hij eigenlijk – officieel – niet helemaal weten? (En nu is het te laat. De termijn is overschreden.)
Nog een vraag die Ann De Boeck vergat te stellen. Zijn die plassers nu al of niet gestraft? Niets daarover in de gazetten. Me dunkt dat we best vermoeden dat Vincent het in al zijn onschuld ook niet weet, want naar zijn zeggen heeft hij intussen geen contact meer gehad met die foute vrienden. (En, zoals dat nu eenmaal gaat, zeker ook niet met vrienden van vrienden?)

In dat interview van gisteren 28 december komt nog de vraag aan de orde hoever zijn persoonlijke ambitie nog wel reikt. Over het antwoord moeten we het zeker asap nog hebben: “Ik ga in 2024 voluit voor het burgemeesterschap in Kortrijk.”
We willen evenwel zelf in dit verband eerst nog een karaktermoord plegen. Deden dat eigenlijk al publiek op FB en hier in deze krant, terwijl we intussen nog altijd niet beticht worden van laster.
We bestempelen burgemeester Van Quickenborne als een leugenaar. Hij beweerde in “Het Laatste Nieuws” van 1 augustus van dit jaar dat hij in 2012 absoluut nooit een (geheim) voorakkoord heeft ondertekend om met zijn VLD een coalitie te vormen met de SP.a en de N-VA. Een pertinente leugen waar geen enkele gazet aandacht aan heeft willen besteden, terwijl dit akkoord toen ook al sloeg op de vorming van een tripartite in deze NU lopende legislatuur.
En dat is geen kattepis, als we het willen hebben over zijn lokale persoonlijke, politieke ambities.
Ook vandaag kreeg Van Quickenborne in “De Krant van West-Vlaanderen” twee volle bladzijden het woord en kwam de urgente kwestie aan bod.
Ja, Quickie is waarlijk die kat met vele levens. Zoals hij het zelf ook al toegaf: “Ik heb veel goed te maken“.

(Wordt vervolgd, dat spreekt.)














gemeenteraad, mandatarissen

Wat doen we met de raadsleden die niets doen? (4)

In vorige edities van deze alternatieve stadskrant spraken we ons ongenoegen uit over het laakbaar gedrag van een tamelijk groot aantal raadsleden, met name die verkozenen des volks die het zich veroorloven om gedurende de zitting aan ’thuiswerk’ te doen, of in elke geval niet bezig zijn met de gemeenteraad.
Wat valt er met die mensen aan te vangen?
Wel, als zij nog een beetje zelfrespect kunnen opbrengen zouden ze de guts moeten hebben om op de volgende raadscommissie van dinsdag 9 januari aanstaande hun ontslag aan te bieden, zodat er op de gemeenteraad van maandag 15 januari 2024 dan alreeds een potentieel waardige partijgenoot de eed als opvolger kan afleggen. Zo vlug kan dat gaan. Die opvolger kan zich dan gedurende de volgende gemeenteraden van het komende jaar grondig bekwamen in zijn/haar taak als gemeenraadslid.
Wellicht op de installatiezitting van de nieuwe Raad (6 december!) optreden als volwaardig, pas verkozene des volks.

Maar wat doen we met raadsleden die vinden dat zij hun zitpenningen niet kunnen missen en zich aan hun zetel vastklampen?
(Parenthesis. Het presentiegeld bedraagt hier momenteel 250 euro per zitting. Het maximum dat is toegestaan. Het is niet zonder reden dat we hier weinig te klagen hebben over absenties bij onze raadsleden. Wie in één maand één raadscommissie, één gemeenteraad en nog één politieraad volgt strijkt dus 750 euro op, voor – naar mijn schatting – een gemiddeld totaal van zowat 6,5 uren “zitten te zitten”. Resp. 1/2+4+2 uren)
Hier stellen we een echt alternatieve, nog niet in voege getreden gemeenteraad voor.
We maken vooreerst in het stadhuis vanuit de Beatrijszaal een toegangstrap naar de Raadskelder. (Dat is ooit een project geweest!) Zo kunnen al die raadsleden die zich steendood vervelen of overmand zijn door thuiswerk zich op ieder ogenblik – zonder op straat te komen – naar beneden spoeden. Net alsof ze even naar het toilet moeten. Als we in die kelder nog een videoscherm installeren met beelden uit de Raadszaal kunnen we al die kelder-raadsleden als aanwezig beschouwen. (Een ambtenaar kan rondgaan met de absentielijst.)
Wat met de stemmingen bij bepaalde agendapunten? Om aan het noodzakelijke aantal stemmen te komen groeperen we die agendapunten waarvoor een quorum vereist is allemààl aan het eind van de zitting. De gemeenteraadsvoorzitter Helga Kints begeeft zich dan met enkele amfora’s wijn naar beneden om de stemmen te tellen. Voor wie dat wil is er dan nog gelegenheid tot napraten, net als vroeger het geval was. (We zagen ooit een burgemeester diep in de nacht op handen en voeten uit de Raadskelder kruipen.)

Maar er dient zich nog een geheel ander probleem aan, wellicht diepgaander. De vraag dient gesteld wat we te doen met de raadsleden die waarlijk van goede wil zijn, trouwhartig de raadszitting volgen en het zelfs wagen om voorstellen of interpellaties in te dienen, maar er niets van kennen. Gewoon het métier niet beheersen.
Dit soort incompetentie willen we aanpakken (opvangen) door de invoering van een alternatieve EPISTOCRATISCHE gemeenteraad.

(Wordt vervolgd.)

gemeenteraad, mandatarissen

Op naar een nieuwe, alternatieve gemeenteraad (3)

Wat werkt er op het eerste gezicht dan zo ontluisterend bij het volgen van de Kortrijkse gemeenteraad? Algemeen bekeken: de suffe, schoolse, verveelde sfeer die er heerst, tenzij schepen Weydts of Maddens weer eens de leden van de VB-fractie aan het uitschelden zijn, of als Quickie zich puur theatraal probeert boos te maken. De weinige raadsleden die toch nog een woordje placeren, zeggen hun lesje op zoals kindjes hun nieuwjaarsbrief. En wie het bijv. waagt om een vraag te stellen over een materie die schepen Philippe De Coene aanbelangt mag zich aan een dusdanig ellenlange exposé verwachten dat niemand nog geneigd is om in te haken. Spontane, pittige dialogen heen en weer zijn er totaal niet meer. Een steekspel tussen meerderheid en oppositie is de facto onmogelijk gemaakt door het huishoudelijk reglement van de gemeenteraad. Een spreker onderbreken? Kan niet. Waar is de tijd van de ‘Jonge Turken’ bij de CVP, en van de ‘Verenigde Oppositie’ die burgemeesters als Tone Sansen of Manu De Béthune konden op stang jagen. (En nu ons dit te binnen valt: Manu had zelfs af te rekenen met een rebel in eigen rangen: schepen Stefaan Bral in zijn eigenste College. Die moest hij zo nu en dan de mond snoeren!)

De komst van Tinternet en de smartphone heeft veel kapot gemaakt.
We klaagden het al enkele keren aan: zelfs een gewezen gemeenteraadsvoorzitter als Tiene Castelein schrikt er niet voor terug om letterlijk van de eerste tot de laatste seconde bezig met zijn met ’thuiswerken’. (Recent geraakte zij zelfs zichtbaar niet op tijd klaar.) Véroniqué Decaluwé, haar overbuurvrouw van Team Burgemeester, kent er bijwijlen ook iets van. Werken voor eigen rekening.
Tip voor de kijker die de live stream van de zittingen volgt: als je een raadslid ziet met een computerscherm dat bovenaan geen smalle rode band vertoont, dan gaat het om een raadslid dat onledig is met websites, of mails, of dossiers die niets met de gemeenteraad hebben te maken. (Bij Mohamed Ahouna gaat het dan over voetbal.)
Weet je wie het wonderlijk genoeg presteert om gedurende een hele raadszitting – urenlang dus – met zijn hoofd naar beneden zit te kijken? Niemand minder dan schepen De Coene! We vermoeden dat hij onder de bank continu bezig is met zijn smartphone (of laptop?) op de knieën. Dat hij er geen nekpijn van krijgt is een medisch wonder.
We kunnen niet alle raadsleden opnoemen die zich graag onledig houden met ‘buitengemeentelijk’, persoonlijk werk. Lien Claassen (Team Burgemeester) is ook een erg geval, alhoewel zij zich de laatste tijd wat meer bij de les houdt.
Er zijn daarnaast ook raadsleden die het eerder bij tijd en wijle (soms) geweldig druk hebben met hun thuiswerk. Niels Lybeer bijvoorbeeld is zo’n vaste waarde, ook weer iemand van Team Burgmeester. Dieter D’Alwein? Laat zich kennen als een fervente GSM’er. Nicolas Beugnies? Is iemand die geen enkele tool gebruikt. Niet nodig. Hij zit daar maar te zitten. (Nochtans, samen met D’Alwein was hij destijds beschouwd als een nieuwkomer waar we vast niet zouden kunnen naast kijken, maar de neofietenijver is bij beiden al vlug uitgeblust.)
Dat we tot nog toe enkel leden van het Team Q hebben geviseerd gebeurde heus zonder enig opzet. Zij zijn nu eenmaal met veel (15) en het is hen zowat – al of niet uitdrukkelijk – verboden om tussen te komen. Of ze zijn zo verstandig om te weten dat zelfcensuur geboden is. Bedenk daarbij dat de nieuwe acolieten van Quickie (de niet-VLD’ers) puur voor hun potentieel als stemmentrekker werden aangezocht om zich kandidaat te stellen, en niet omdat zij fel geïnteresseerd waren in Kortrijkse politiek.
Bij ‘Vooruit’ is het niemand minder dan Nawal Maghroud (nog wel de fractieleider!) die het ter zitting al te bruin bakt. Elektronische tools zijn bij haar helemaal overbodig. Voor Nawal is een gemeenteraad gewoon een lang, gezellig babbelavondje met haar buurvrouw. Over een partijgenoot van haar, een parlementariër als Maxim Veys willen we nog onze ontgoocheling uitspreken: hij is – tegen onze verwachting in – niet het boegbeeld geworden van de fractie. (De grote schoenen van De Coene vullen, dat gaat nu eenmaal niet.)
“Groen” dan. Matti Vandemaele is tegenwoordig als cabinetard druk bezig met ‘whatsappen’ met zijn Petra. Cathy Matthieu correspondeert graag met franstaligen op Tinternet, als het in de gemeenteraad niet gaat over de soorten fietsen en beesten.
Bij de CD&V-fractie zou men best raadslid Jean De Bethune op non-actief zetten, want hij zegt toch niets (meer). Roel Deseyn bekruipt ook al te vaak de neiging om voor zijn werk overuren te kloppen.
Bij het Vlaams Belang is het grote probleem dat heel de fractie schatplichtig is aan een bovengemiddeld werkzame en deskundige fractieleider: Wouter Vermeersch. Andere VB’ers kunnen er evenzogoed niet zijn. (Carmen Ryheul stelt wel veel schriftelijke vragen maar doet daar dan niks mee.)
We zijn ongeveer rond. Raadsleden over wie we geen aantijgingen in voorraad hebben moeten het daar maar mee doen.
O ja. De politieraad! Voor Kortrijk telt die 17 leden. Wie komt daar in beeld? Twee raadsleden. Twee! Met name Wouter Vermeersch (VB) en Pieter Soens (CD&V).

Dit alles gezegd zijnde: hoe zou een alternatieve gemeenteraad er kunnen uitzien?
Wordt vervolgd…Naast het laakbare gedrag van raadsleden vraagt immers ook de aanpak van hun ondeskundigheid om een oplossing. Niet gemakkelijk. Ik denk zelfs dat er niets anders opzit dan een toegang maken van de Raadszaal via de Beatrijszaal naar de Raadskelder. Dat is overigens ooit een bestaand, gebudgetteerd project geweest.

gemeenteraad, mandatarissen

Naar een nieuwe, alternatieve gemeenteraad (2)

Onder dezelfde clickbait-titel als hierboven verscheen in de vorige editie van deze stadskrant een stuk dat eindigde met de drastische mededeling dat we geeneens zouden kunnen spreken van een gemeenteraad zonder het optreden van twee raadsleden uit de oppositie, met name Benjamin Vandorpe (CD&V) en Wouter Vermeersch (VB). Zij domineren de zittingen.
De eerst genoemde meer in het bijzonder door zijn gedegen tussenkomsten over gewichtige beleidskwesties (financies, grote projecten), alhoewel bijwijlen misschien ietwat te alarmistisch. En de fractieleider van het Vlaams Belang is een echte dossiervreter die het alle schepenen afzonderlijk bepaald lastig kan maken. Iemand als schepen Philippe De Coene kan zijn viscerale afkeer van de VB’er niet verbergen. Schepen Wout Maddens (nochtans een flamingant van geboorte) imiteert ongestraft Hitler als Vermeersch het woord neemt. Zo gaat dat hier dan. (En de enige repliek van de burgemeester is dat de VB’er weer eens liegt en mensen tegen mekaar opzet.)

Die boutade over de ongemene dominantie van twee raadsleden mag u gerust ernstig nemen.
– Bij de CD&V is fractieleider Hannelore Vanhoenacker voor haar taak niet helemaal uit het harde hout gesneden, verliest zich in nogal futiele onderwerpen. (Onbegrijpelijk. Zij complimenteert zelfs bij gelegenheid en met bloemen het optreden van Helga Kints, voorzitster van de gemeenteraad en hondstrouwe behoedster van het schepencollege.)
– Philippe Dejaegher van de N-VA is trouwens ook een nogal zacht gekookt ei. Hij ontpopt zich als een soort brave pater, een vredelievend moralist. Ja, als iemand die het echt goed meent met de maatschappij en uiteindelijk met alles. Kumbaya !
– David Wemel is met de jaren gaandeweg meer zen-monnik geworden. Hij getuigt als kopstuk van de Groen-fractie toch van een nogal fragmentarische kennis van de dossiers. Met zijn nobele, filosofisch getinte tussenkomsten beoogt hij evenwel ter compensatie de gemeenteraad op een hoger peil te brengen.
– En dan hebben we nog mademoiselle Nawal Maghroud. Hadden haar bijna vergeten! Een uiterst representatieve verschijning, dat wel, maar me dunkt zijn er ongetwijfeld niet veel mensen – of zelfs weinig raadsleden – die weten dat zij wel degelijk de fractieleidster is van de beweging “Vooruit”. Vermoedelijk heeft zij gedurende voorbije jaren van deze bestuursperiode al wel vier keer iets gezegd, met een totale spreektijd van evenveel minuten. En maar babbelen met haar gebuur!
– Ha ja, Koen Byttebier van de VLD. Een apparatsjik eerste klas terwijl hij duidelijk beoogt om tegelijk allemansvriend te zijn. Als handpop van Quickie speelt hij eigenlijk onder zijn niveau. Soms meen ik te merken dat hij tijdens de gemeenteraad via een rechtstreekse telefoonlijn (WhatsApp?) richtlijnen krijgt van de burgemeester.

U merkt, we zijn niet uiterst tevreden over de fractieleiders.
(We zijn geen negativo! In een vorig stuk – al vergeten? – spraken we ons lovend uit over de dossierkennis van onze schepenen. Ruthie Vandenberghe, de zgn. ‘superschepen’, moet zich wel nog ietwat bekwamen in haar nieuwe bevoegdheden zoals digitale transformatie en energie. En de burgemeester is een meester in ’taqiyya’.)

Maar wat deprimeert ons als aloude gemeenteraadwatcher én ervaringsdeskundige finaal het meest?
Twee zaken die eigenlijk als een spiegelbeeld van elkaar zijn:
1. De politieke onkunde en het tekort aan politiek bewustzijn bij vele raadsleden;
2. Het volstrekt gedesinteresseerde gedrag van vele raadsleden tijdens de zitting.

Over de eerste ergernis zullen we het misschien later een keer uitvoeriger hebben. Maar we wezen in het verleden wel degelijk al meer dan een keer sporadisch op dit euvel. Er zijn bijvoorbeeld raadsleden die nu nog altijd niet weten hoe een interpellatie of een voorstel er moet uitzien. En als ervaringsdeskundige zijn we er zeker van dat een meerderheid van de raadsleden van een uiterst miniem deel van de agendapunten in de maandelijkse Raad op de hoogte zijn. Namelijk nauwelijks en enkel weet hebben van het bestaan van die punten die ter sprake komen in de voorbereidende Raadcommissie waar zij lid van zijn. De Collegebesluiten niet eens lezen. (Dat gaat soms om honderden bladzijden.) Triviale vragen stellen.
(Het is in dit verband ook dat we nog moeten uitpakken met ons voorstel voor een alternatieve gemeenteraad.)

Over het irritant gedrag van bepaalde raadsleden tijdens de zittingen zullen we het nog hebben in een volgende bijdrage. Tot op heden kwam in dat verband hier nog alleen Tiene Castelein (Team Burgemeester) met naam en toenaam ter sprake. Hoogst waarschijnlijk wijt zij dat aan het loutere feit dat zij in de live stream van de zittingen vanwege de stand van de camera op Tinternet als het ware (ongelukkig) in close up zichtbaar is. Je kunt bijna letterlijk zien wat op haar computerscherm staat. Wij hebben (of hadden) het evenwel in eerste instantie net op haar gemunt om twee redenen. Ten eerste is zij gewezen voorzitter van de Raad en vervangt zij Helga Kints indien nodig. Zij zou dus een voorbeeldig, oplettend gedrag kunnen tentoon spreiden. Maar neen, ten tweede is zij ongeveer het enige raadslid dat werkelijk continu op haar laptop en/of met haar smartphone actief bezig is met haar beroepswerk. Passief, maar ook actief aan het typen op het toetsenbord. (Het moet gezegd, zij kan dat goed.) Tegenwoordig camoufleert zij haar beroepswerkzaamheden door zich met de rug naar de camera te keren, of zelfs door zich met haar GSM te verbergen achter een grote mantel met dikke kraag (4 december). Lachwekkend triest is dat. In een andere recente zitting heeft zij daarenboven iets gepresteerd wat we enkel en ooit een zeldzame keer in raadszittingen van de vorige eeuw meemaakten: zij had haar boterhammen bij (!) en vond al om 19 uur (11 december) dat de schafttijd was aangebroken. Wel Tiene, we vinden dit getuigen van een ongeziene onbeschaamdheid, zelfs brutaliteit.
Maar blijf rustig. In een volgende editie hebben we het nog over andere raadsleden die beter zouden thuis blijven. Nooit meer deelnemen aan volgende verkiezingen. Ja, tijd voor “namen noemen”.

(Wordt vervolgd.)






democratie, gemeenteraad, mandatarissen

Naar een nieuwe, alternatieve gemeenteraad (1)

Het is echt teveel geweest.
In een paar weken tijd twee gemeenteraden meemaken, een gewone met bijhorende raadscommissie, een speciale over een vierde aanpassing van het meerjarenplan met bijhorende “Verenigde Raad” en dan nog een zgn. Themadebat over mobiliteit.
Over ieder van deze zittingen kunnen we hier in onze alternatieve stadskrant meerdere katernen vullen. Zoals zo vaak ‘edgy” als een doorgewinterde, negatief ingestelde observator verslag kan doen over wat onze beleidsmakers (het College van Burgemeester en Schepenen) zoal uitkramen. Hoe ze er weer eens in slaagden om niet te antwoorden op een aantal vragen (of zelfs weigerden te antwoorden) een ‘onwaarheid’ verkondigden, rond de pot draaiden, zich bezondigden aan electoraal bedoelde aankondigingspolitiek, raadsleden schoffeerden, beleidsfouten glad streken, flutantwoorden gaven. En degelijke meer.
En ja, zekere leden van het CBS komen wel eens protserig over, verwaand, arrogant, of kijken neer op bepaalde raadsleden. Maar dit moet wel gezegd, en we doen dit “zonder tong in de wang: één uitzondering daar gelaten kennen de schepenen over het algemeen hun dossiers, ook als zij iets verzwijgen, ook als ze niet geloofwaardig zijn. (Burgemeester Quickie is zelfs met zoveel branie behept dat hij kan doen alsof hij op de hoogte is.)

Maar zoals onze lezers weten, hebben we traditioneel geen goed woord over voor de figuur van Helga Kints, de voorzitter van de gemeenteraad. Zo is zij er deze maand maar weer eens in geslaagd om zowat de belangrijkste, actuele interpellatie van tegenwoordig onontvankelijk te verklaren. Carmen Ryheul (VB) wou wel eens wat meer weten over het standpunt van het bestuur inzake de hervormingen bij De Lijn. Die zgn. nieuwe “vraaggerichte” basismobiliteit. En die trambus. Helga vond evenwel dat de vragen te technisch waren, niet beleidsmatig en dacht zelfs (in zijn naam) dat schepen Weydts onvoldoende spreektijd zou hebben om ze te behandelen. (Ja, zelfs in het latere speciale themadebat over mobiliteit – waar geen tijdslimiet geldt – vond Weydts dan nog dat hij de vragen van Ryheul kon negeren omdat ze niet op voorhand waren ingediend en te talrijk waren.)
Helga Kints is gewoon de voorzitter van de meerderheid, doet er alles aan om het College te behoeden voor aantijgingen vanuit de oppositie. Zij heeft als voorzitter absoluut geen oog voor – laat ons zeggen – de ‘prerogatieven’ van de controlerende gemeenteraad. Maar dat beseft zij dus in niet in het minst, en dat zal dus ook niet veranderen, ook al wekt ze tegenwoordig een wat andere indruk.

We hebben dus als gemeenteraadwatcher ten opzichte van het bestuur – de tripartite – altijd al een bijzonder kritische houding aangenomen. Beter gezegd: wel degelijk met opzet net die feiten en meningen weergegeven die de coalitie onwelgevallig zijn. Waar de Kortrijkzaan, vooral door toedoen van de onkundige, luie en “embedded” (slaafse en bange) lokale pers, absoluut geen weet van heeft. We zullen daarmee doorgaan, wees gerust.
De voorbije gemeenteraadszittingen hebben ons inmiddels wel nogal moedeloos gemaakt.
Steeds meer volgen we de zittingen (online) zonder enig jolijt. Vreugdeloos, gedeprimeerd. Om het cru te zeggen: zelfs met enige tegenzin. En dat zit zo. Steeds meer ervaren we dat de raadsleden zichzelf aan het ridiculiseren zijn.
Allez zeg! Wat voor een gemeenteraad is dat nu die uit eigen wil aan de fracties een spreektijd oplegt van maximaal tien minuten om een meerjarenplan te bespreken? (Een raadslid vond laatst dat hij aan vijf minuten genoeg had.) Wat voor een gemeenteraad is dat die vindt dat twee themadebatten per jaar voldoende zijn om het beleid te bespreken? (Enkel het Vlaams Belang vindt dat niet kunnen.)
En dan. Iets waar we het heel ongaarne over hebben: de kwaliteit van de raadsleden.
We gaan er geen karikatuur van maken en toch durven we zeggen dat er als het ware geen gemeenteraad zou bestaan als Benjamin Vandorpe (Cd&V) en Wouter Vermeersch (VB) geen raadsleden zouden zijn.

Wordt vervolgd. We moeten even bekomen.




gemeenteraad, infotainment

Wat te denken over een gemeenteraad die zichzelf marginaliseert? En over een schepencollege dat raadsleden ook nog ridiculiseert? En daarenboven nog een onkundige en “embedded” pers die de Kortrijkzaan onwetend houdt?

Ja, wat een titel…
De toelichting bij die vragen én het antwoord erop blijft maar uit.
Het is te merken. Kortrijkwatcher heeft het daar allemaal niet graag over. Stelt een stuk over al die miserie alsmaar uit. Altijd dat gezeur.
Het laat zich raden dat we ons gaan moet intomen.
Er is nu al een raadslid te bespeuren dat in volle zitting prominent boterhammen zit te eten. Gelukkig waren die al op voorhand voorzien van broodbeleg.
We moeten voor het laatste jaar van deze bestuursperiode zelf absoluut nog een ander soort van gemeenteraad bedenken. Zodat we weer blijgemoed verslag kunnen uitbrengen over de wijze waarop Kortrijk steeds meer de beste stad van Vlaanderen aan het worden is.


gemeenteraad, mandatarissen

Ongezien ! Kortrijks schepen berispt openlijk de raadsleden

Dat hebben we dus nog nooit meegemaakt, in heel onze (al drie decennia overspannende) carrière als gemeenteraadwatcher: een schepen die heel zijn kudde raadsleden ter zitting openlijk berispt, terechtwijst, beknort.
Ik denk ook niet dat zo’n terechtwijzing van het gedrag van raadsleden door een schepen al in veel andere gemeenteraden van het land is voorgekomen. Dat een schepen zijn toehoorders in de Raad tot de orde roept is absoluut de normale, de legale taak van de voorzitter, hier van onze Helga Kints. (Helga had dus de schepen moeten terechtwijzen, maar dat doet ze niet. Zal ze nooit doen. Zij is voorzitter van de meerderheid.)

Uiteraard wenst u nu al onmiddellijk te weten om wie het gaat, want uit onze gazetten kon u – zoals te verwachten – dit waarlijk historisch gebeuren niet vernemen. Ach, lezer, weet u echt nog niet om wie het gaat?
Axel Weydts toch!
Amaaikes zeg. Weet u het niet meer? Dat het niet anders kan dan gaan over de schepen die we hier – niet zonder raadpleging van de laatste DSM (de nummer 5) – al geruime tijd bestempelen als een caractériel! (De DSM is een handboek voor de classificatie van psychische stoornissen.)

Wanneer deed dat effenaf ongezien en onwaarschijnlijk politiek gebeuren zich voor?
Wel, in een – wat men noemt – “Verenigde Raadscommissie” (VR) of kortweg “Verenigde Raad” van 5 december, om 20u13′.
Een “Verenigde Raadscommissie” “is een verkapte gemeenteraad waarbij gedebatteerd wordt over één op voorhand welbepaald beleidsthema, zonder dat over een of ander standpunt of voorstel wordt gestemd.
Die VR van 5 december ging over “mobiliteit in de toekomst“, en dat is natuurlijk een thema dat bij schepen Axel Weydts zowel mentaal als lichamelijk al op voorhand tot nervositeit leidt. Zonder enige kalmerende meditatie of grootmoedersmiddel komt hij zo’n debat niet normaal door. (Kan dan niet eens op zijn plaats blijven zitten.) Kwam op 5 december daar nog bij dat hij al bij het begin van zijn tussenkomst (om 19u48′) liet weten fysiek niet echt in vorm te zijn. Zijn stem was trouwens al enigszins gehavend.
En dat bleek dus toen hij ‘out of the blue’ de verenigde raadsleden streng maar rechtvaardig aanmaande om eindelijk eens hun “vervelende” geroezemoes te staken aangezien hij er met zijn hese stem niet eens klaar genoeg bovenop geraakte.

En ongehoorde reprimande, zeiden we toch?
Jawel, maar we beschouwen zijn vermaning niettemin als een geoorloofde blaam.
We hebben namelijk de laatste weken de raadsleden meer dan genoeg bezig gezien, gehoord en/of gelezen. Twee raadszittingen met bijhorende voorbereidende Commissies en daarenboven nog twee Verenigde Raadscommissies. Raadsleden zijn daardoor uitgeput. Doen nog minder dan gewoonlijk.

Het volgen van al die zittingen en commissies heeft de senior writer van deze alternatieve stadskrant moedeloos gemaakt. Zelfs neerslachtig. Neen, niet vanwege de duur of het aantal ervan, heus niet. Wel vanwege de lage kwaliteit van de interventies, van het feit dat de grote hoop van de raadsleden werkelijk niets weet te vertellen dat de moeite waard is en zichtbaar verveeld zit te wachten tot de zitting is afgelopen. Een aantal raadsleden camoufleren hun onkunde en onverschilligheid door continu bezig te zijn op hun meegebrachte laptop of smartphone. Een enkeling permitteert het zich gewoon om zichtbaar aan ’thuiswerken’ te doen, zonder opkijken.

JaweL. Een volgende keer pakken we uit met een positief alternatief. We zijn bepaalde zaken beu en zullen die aanstippen. We schaffen de gemeenteraden af, met redenen omkleed. En vervangen die door een ander soort vergadering waar we nog een naam moeten voor uitvinden.
Nog wat geduld. Moeten zelf nog bekomen. (De gemeenteraad van vandaag is pas afgelopen. Ook met een incident.)

Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert