Door enkele stomme toevalligheden die niemand zich nog herinnert is Kortrijk met vier Europese steden verzusterd: Bad Godesberg (1964), Frascati (1967), Windsor-Maidenhead (1981), Saint-Cloud (1993).
Bijna geen Kortrijkzaan die dit weet.
Wie het wel weet en en bijvoorbeeld op bezoek gaat naar zo’n jumelagestad kan daar wat geld voor krijgen.
In 2004 ging er 1.112 euro naar de Jonge Kamer, de Eglantier, Sint-Amandscollege, de harmonie Eendracht Aalbeke en Polyhymnia.
In 2005 was er 557 euro beschikbaar voor CVO Drie Hofsteden Hantal en de Frans-Belgische Vriendenkring.
In 2004 werd er nog 4.619 euro besteed aan reis- en verblijfkosten voor gemeentepersoneel en mandatarissen, en 4.275 euro aan receptie- en representatiekosten.
In 2005 ging er in totaal 15.164 euro naar “investeringen” in de relaties met Europese zustersteden, maar ook naar relaties met niet-Europese partners als Tasjkent, Greenville, Wuxi. Reis- en verblijfkosten bijvoorbeeld bijna 5.000 euro en receptie en dergelijke kostten 5.698 euro.Voor pure jumelageprojecten is er in 2004 en 2005 geen subsidie toegekend. Maar dit zal veranderen.
Dit jaar nog neemt Kortrijk de gastrol op zich voor de organisatie van internationale jeugdsportfeesten. (Welke?) . Hiervoor verwacht men Europese subsidies.
En momenteel werken de jumelagesteden samen aan een meerjarenplan om de inwoners nauwer bij Europa te betrekken. Ook weer met de bedoeling om subsidies te krijgen van het Europees jumelagefonds.
Verder komt er in mei een vergadering waarbij elke zusterstad twee “proposals” uitwerkt.
Kortrijk denkt aan een project rondom sociale economie en afvalbeleid. Bad Godesberg ook. Saint-Cloud ziet iets in cultuur. En Windsor-Maidenhead heeft iets met studenten. Van Frascati nog geen nieuws.

Er zijn ook een soort jumelagebanden met niet-Europese steden.
Wuxi ligt in China.
We zijn daar een keer op handelsmissie geweest en daarvoor werd 2.342 euro uitgetrokken.
(Onlangs nog nodigde de burgemeester van Wuxi onze burgemeester uit maar daar is niet op ingegaan.)
De verkenningsreis naar Tasjkent (Oezbekistan) kostte in 2004 de stad 6.341 euro.
De geplande grote groepsreis is vorig jaar niet doorgegaan omwille van “incidenten” (dixit de stadsadministratie) in Oezbekistan.
Er is ook nog een relatie met Greenville. Eigenlijk eerder een relatie tussen de Kulak en de Furman University. Tot voor kort kreeg de Kulak daarvoor subsidies. (Te lui om op te zoeken om hoeveel dat ging.) Kunstenaar Johan Tahon is uitgenodigd naar het kunstenfestival Artisphere. En er zouden ook contacten zijn van de KTA en PTI met middelbare svcholen aldaar. (Alweer te lui om navraag te doen.)

Cebu (Filippijnen) is nog een heel ander geval. Hier gaat het om een STEDENBAND, in het kader van onze ontwikkelingssamenwerking.
Voor nadere informatie hieromtrent volgt u maar de wakkere kortrijkwatcher.

Wat hier zoal is verteld steunt op het antwoord op een schriftelijke vraag van raadslid Depauw (Vlaams Blok) in het zgn. “Bulletin van Vragen en Antwoorden” van deze maand.
Dat Bulletin bestaat al 15 jaar, maar wordt nauwelijks gebruikt door onze raadsleden.
De vraag van Depauw dateert al van november vorig jaar en kreeg nu pas een antwoord.
Tekenend, niet?

Hierbij het uitgetypte proces-verbaal van een afgeluisterd gesprek tussen de klokkenluiders Kanten en Malle van het Belfort.Malle: Ik ga niet meer naar dat Offerfeest van de moslims in het ontmoetingscentrum van Aalbeke. Ik mocht niet binnen in de zaal waar de mannen zaten. Raadslid Cathy Matthieu ook niet.
Kanten: Is dat bij de indianen ook zo?
Malle: ???

Kanten: De burgemeester wil ook niet meer gaan naar Aïd El Kebir zolang mannen en vrouwen bij dat feest gescheiden blijven. En als er niets verandert zal hij zelfs geen verdere steun meer verlenen aan het komende Offerfeest.

Malle: Gespierde taal. Wanneer is dat?
Kanten: Tien dagen na het feest van Aïd El Fitr.
Malle: Hoe weet gij dat?
Kanten: Schaap toch! Van kortrijkwatcher, tiens.
Malle: Gij leest dat?
Kanten: IK leer hem klokken luiden.
Malle: Pak onze laptop, bok! We gaan eens zien wat hij nu weer weet.
Kanten: Ik weet het al. ’t Zal niet kosher zijn.

Het volgende Offerfeest zal waarschijnlijk doorgaan op 31 december. Tien dagen na het Suikerfeest. Hangt een beetje af van het tijdstip waarop een of andere dageraad is begonnen. Imans en astrologen kunnen daar enorm veel ruzie over maken.

Burgemeester wil dus dat onze moslims tegen die datum een beetje hun wetten en gewoonten (de sharia) alhier gaan veranderen.
“Scheiding van mannen en vrouwen” vindt hij een discriminatie van de vrouw en strijdig met het gelijkheidbeginsel. (Zie “Kortrijks Handelsblad!” van 21 januari, nog wel in de rubriek “Manten en Kalle!”.)
Het is duidelijk dat de burgemeester ook behoort tot de drie soorten “mensen van het boek”, in dit geval de Bijbel. Laatst nog op een begrafenis in Sente moesten in het kerkje aldaar vrouwen links zitten en mannen rechts. (Links is traditioneel sinister, des duivels.) De parochie Sint-Katharina krijgt nochtans van Stad nog altijd ook geldelijke steun. Dit jaar nog 20.300 euro. Afschaffen die handel! Eerst gemengde begrafenissen!

Burgemeester is waarschijnlijk voorstander van godsdienstvrijheid inzake het belijden en praktisch toepassen van geboden en voorschriften.
Vers 33/53 van de Koran is interessant: “en wanneer jullie (vrouwen) hun (mannen) om iets vragen, doe dat dan van achter een afscheiding (hijaab)…”
Met dit vers gebood de Profeet de totale afzondering van zijn vrouwen. Zij mochten hun huizen niet onbedekt verlaten en zij mochten niet zo met mannen spreken dat zij gezien konden worden. Dus alleen van achter een muur, deur of gordijn. (Bestonden doorkijkspiegels toen al?)
Alleen met directe mannelijke (mahram) familieleden (en slaven!) mochten zij onbedekt communiceren.
Dat het hier niet alleen gaat om het gezien worden van vrouwen blijkt uit een hadieth (wij zouden zeggen: overlevering) waarin de Profeet zijn Aisja berispte omdat ze de deur had geopend voor een blinde man. Hij kon haar niet zien, maar zij hem wel, waardoor er eventueel begeerte in haar hart gewekt zou kunnen worden.

De burgemeester maakt met zijn eis tot gemengde Offerfeesten (buiten de moskee dan)misschien wel een kans. Toen de Profeet het gebod tot afzondering van vrouwen lanceerde was Hij al op gezegende leeftijd. Meer nog: naar de letter van het Heilig Boek was zijn voorschrift alleen voor de eigen vrouwen uit het huis bedoeld.

Net zoals moderne christenen nu ook vinden dat vrouwen kunnen priester worden kan heden ten dage in onze steeds evoluerende maatschappij (veranderende samenleving) over gemengde islamitische bals en eetgelagen gepraat worden met verlichte moslims. Doen, burgemeester!

De burgemeester (en ook schepen van milieu en afval Philippe De Coene) kunnen niet zomaar dreigen dat ze voortaan alle steun gaan weigeren bij het Offerfeest. Stad is gehouden tot het maken van een afsprakennota rondom het rituele slachten. Het afleveren van slachtvergunningen en voorzien van accomodatie. Erkenningsaanvragen van tijdelijke slachtplaatsen. Slachtingsaangiften. Waste management. Instaan voor de openbare orde.

De Vlaamse minister van Binnenlands Bestuur heeft een circulaire plus praktische handleiding over de organisatie van islamitische offerfeesten gestuurd naar alle gemeenten.

Hoelang mogen christenen nog levende kreeften aan de kook brengen? En waarom mogen wij op Goede Vrijdag op de Paasfoor pas vanaf een bepaald uur uit de bol gaan? Vuilnismannen mogen ons niet meer wakker maken, maar de klokken wel?

Is schepen Hilde Demedts nog altijd begaan met het Gelijke Kansenbeleid? En de emancipatie van de Vrouw? Dan kan ze nog vlug dit jaar – nog vòòr het Suikerfeest – een roldoorbrekende sensibiliseringsactie starten bij onze broeders in het geloof, de moslimmannen.

P.S.
Op 8 januari was er ook een offerfeest in het JOC (jeugdontmoetingscentrum) georganiseerd. Alleen voor vrouwen en kinderen. Mag dit nu ook niet meer doorgaan? Mogen de Katholieke Arbeidersvrouwen (K.A.V.) nog afzonderlijk vergaderen? Koffiekransjes ? En de radicale feministen er een eigen besloten café op nahouden?
De organisatie in het JOC lag in handen van “Sjahrazaad”. Kent u nog die vertelster van 1001-nachten?
Haar krachtigste erotische wapen was puur cerebraal. Zij wist het voornemen van haar man om haar te vermoorden af te wenden door puur communicatieve vermogens als vertelster. Een superstratege. Triomf van de rede over het geweld! Westerlingen stellen zich nog altijd voor dat uiterlijke schoonheid lijnrecht staat tegenover kennis. Overigens net zoals imans dat doen. Het is het ergste wat M/V kan overkomen: cerebrale sensualiteit. Absoluut en juist niet te vermijden door apart te feesten.

En nu nog als gewoonlijk een positief voorstel.
Zwartjes mogen wel uitbundig feestvieren in “De Gilde” (Wijngaardstraat).
Moslims dus ook, als het maar mix is. Ze wonen alleszins ook in de buurt.
Meer dan in Aalbeke.

Stad Kortrijk(dat zijn wij? ik en wij?) pretendeert een “stedenband” te hebben met Wuxi, stad gelegen niet zover van Shanghai. Vorig jaar maart is daar nog een uitgebreide Kortrijkse delegatie naartoe getrokken.
Zie ons stuk van 31.8.05. (En terloops naar de verhalen over Cebu en Tasjkent.)

In het kader van de wederzijdse “letter of intent for friendly exchanges and cooperation” tussen Kortrijk en Wuxi (nooit door de Raad goedgekeurd of besproken) werd recent nog onze burgemeester weer naar ginder uitgenodigd voor een “Sister City Mayors Forum”.
De burgemeester bleef blijkbaar liever in Kortrijk voor de gemeenteraad van 12 september. Dat is goed. Schepenen hadden geen goesting om hem in Wuxi te vervangen.

We hebben daar toen (toen toch?) allemaal een beetje mee gelachen.
Gerenommeerde Nederlandse kranten doen dit ook, bij dit soort zaken. Onze lokale reguliere pers wijdt er geen woord aan. In de gemeenteraad wordt er totaal niet over gerept.

Lees nu eens wat Remco Campert schrijft in De Volkskrant van 2 september 2005. Op de frontpagina.
Titel van het stuk: NAAR CHINA.
Vervang in gedachten Apeldoorn door Kortrijk. Yichang door Wuxi. B en W door ons Schepencollege. CDA door CD&V. De Volkskrant door Het Nieuwsblad, of het Kortrijks Handelsblad. Concertgebouworkest door Happy New Ears.

Daar gaan we.

NAAR CHINA
Soms weet je even niet hoe je het hebt. Dat overkwam me gisteren toen ik in de Volkskrant las over een conflict dat zich in Apeldoorn afspeelt tussen het college van B en W en de meerderheid van de gemeenteraad. In grove lijnen geschetst komt het erop neer dat B en W naar China willen om te zien of er voor enkele tientallen Apeldoornse bedrijven zaken te doen zijn. De stad Yichang heeft een kleine bestuurlijke delegatie en een dansgroep uitgenodigd om tijdens een dansfestijn te komen kennismaken.

De Raad die zegt slechts terloops op de hoogte te zijn gesteld van het voorgenomen zakelijke uitstapje (kosten: 30.000 euro) ziet er niets in. Het lijkt me geen overdreven bedrag voor een delegatie en een dansgroep. Het is een eind vliegen naar China en je wilt natuurlijk ook wel eens een keer de gastheren kunnen trakteren. Al het eventuele latere halen begint met brengen. Luidt een oud Chinees gezegde niet: voor wat hoort wat?
Intussen is bij monde van de fractieleider van het CDA het gevreesde woord “snoepreisje” gevallen. En inderdaad: thuisblijven en speklappen met raasdonders eten zonder dat een dansgroep om je heen dwarrelt, kost minder.
Maar gaat het daar wel om? De fractieleider van GroenLinks in Apeldoorn brengt naar voren dat men niet alleen nauwelijks op de hoogte was van het bekokstoofde reisje, maar ook dat de Raad in meerderheid helemaal niets voelt voor betrekkingen met China.
En daar hoorde ik van op. De Raad van Apeldoorn voelt niets voor betrekkingen met China. Herhaal die zin een paar keer en zie de absurditeit ervan in.
In China is de teleurstelling groot. Men voelt zich geschoffeerd en overweegt maatregelen. We zullen de hulp van de koningin en het Concertgebouworkest moeten inroepen om de Chinese gemoederen weer tot bedaren te brengen.

Tot daar Remco Campert.
Schrijft oneindig beter dan kortrijkwatcher en durft vooral meer (minder lang) te schrijven.
Een plaatselijk journalist die het alhier zou wagen om iets dergelijks inzake Kortrijk en Wuxi te publiceren (bijvoorbeeld op de frontpagina van Het Nieuwsblad) wordt in de gemeenteraad verwijderd uit de persbanken. Mag niet meer naar persconferenties van het College. Krijgt geen primeurtjes meer vanuit het stadsbestuur.

“Zwervers zijn we, langs de rand van de aarde, maar dienen we elkaar al eerder te hebben ontmoet nu we elkaar hier treffen?”
Bai Ju: Pi Pang Xing, T’ang dynastie, A.D. 650-905.
(Geciteerd in ” Mister China” van Tim Clissold.)

Als er op de gemeenteraad van maandag 12 september een of andere schepen ontbreekt is er veel kans dat u hem kunt terugvinden op 32°00′ noorderbreedte en 120°36′ oosterlengte.
Nauwelijks bekomen van de jetlag. Want die coördinaten slaan op de stad WUXI, 128 km verwijderd van Shanghai.

Geen mens (geen gemeenteraadslid, geen Noord-Zuidraad, geen Kortrijks ontwikkelingshelper, geen nieuwsbrief van de stadsdienst voor ontwikkelingssamenwerking) die dit weet maar volgens het College hebben we al sinds maart 2004 met “little Shanghai” ook een stedenband.
Dat is natuurlijk niet juist, zoals het ook niet waar is dat we met Tasjkent (Uzbekistan) een stedenband hebben. Kortrijk heeft enkel een officiële, erkende stedenband met Cebu (Filippijnen). De gemeenteraad is er ook nog altijd niet officieel van op de hoogte wat we daar gaan doen (compost maken).

Maar goed. Wat gaan we in Wuxi doen?
Vorig jaar maart is er een zeer uitgebreide West-Vlaamse handelsmissie naar China getrokken en onze burgemeester heeft toen “after friendly consultation” (niet met onze gemeenteraad) een “letter of intent for friendly exchanges and cooperation between Kortrijk, the Kingdom of Belgium and Wuxi, the People’s Republic of China” ondertekend.
De firma Vandewiele heeft een vestiging in Wuxi.

Gelukkig staat er in die intentieverklaring eigenlijk niets.
“Both parties will further promote mutual friendly visits, organize mutual actvities especially the friendly exchanges and cooperation in the fields of economy and trade, culture and education”. (Dat eerste artikel wordt dan naar Chinese gewoonte nog viermaal herhaald.)

In mensentaal wil dit alles zeggen dat men wederzijds reisjes gaat organiseren.
Zo heeft de stad Wuxi de burgemeester van Kortrijk uitgenodigd om deel te nemen aan het “Sister City Mayors Forum” in zijn stad. Dat gaat door tussen 10 en 13 september.
De burgemeester zal zelf niet naar China trekken en het College heeft hem gemachtigd om intern te zoeken wie best geplaatst is om deel te nemen aan dat forum.

Wie wordt het?
Ik hoop dat de tickets al besteld zijn want er is al een tijdje geen plaats meer op de vluchten naar Shanghai.
De kosten worden gedragen door het stadbudget van “Imago”.
Een vlucht met Uzbekistan Airways (!!) kan 1.181 euro kosten. Een verblijf in de Sheraton: 127 USD. Maar er is al een vijfsterrenhotel te krijgen voor 60 dollar.

Sister Cities International is a nonprofit citizen diplomacy network that creates and strengthens partnerships between US and international communities. Citizen diplomacy can be described as the concerted attempt to increase global cooperation through unofficial contacts at the primary and individual level.
Het is een uitvinding die al dateert van 1956 en er gekomen is door toedoen van president Dwight D. Eisenhower. Momenteel zijn er 2.500 steden bij aangesloten uit 125 landen.
Op de website http://www.citymayors.com is Kortrijk niet te vinden. Wuxi overigens ook niet.
En op www.wuxi.gov.cn of www.newwuxi.com zie ik niets over Kortrijk, ook geen “letter of intent”.

We doen voort.

P.S.
In het kader van onze ontwikkelingshulp nog twee dienstmededelingen.
* De ambassadeur van Uzbekistan komt op bezoek.
* Het werkjaar van de Noord-Zuidraad is gestart. Begonnen wordt met een etentje op 16 september.
* De cursus buikdansen start op 28 septemberin het JOC. Tien sessies. Maar er is een gratis proefles op 21 september. Geen minijurken a.u.b.

In de plaatselijke reguliere pers geen gegevens hierover gevonden. Ook niet op de website van onze stad.
Die site van de Noord-zuidraad weet ook nergens van. Schepen van omgeving Flup. DC. vertelt op zijn website (zijn agenda) niets – maar dan ook niets – over het bezoek van zijn collega’s van de vuilnisrapers uit Cebu aan onze stad. Men zou het toch over de afvalproblematiek hebben? En met pertinent hoge gasten? Dat hij daar nu een keer echt ongevoelig voor is siert hem volkomen.
We gaan er dus maar vanuit dat de delegatie van onze enige en echte zusterstad Cebu-city alweer weg is uit onze contreien en vandaag zijn opwachting maakt in hun andere zusterstad : Haarlemmermeer.

Vandaag 20 mei is Thomas Osmena (de veramerikaanste burgemeester van Cebu) met zijn gevolg (zou er ook nog iemand van Kortrijk bij zijn?) in de Nederlandse gemeente eregast tijdens het “Meer Jazz Festival”. Nog in het kader van onze ontwikkelingshulp zullen de Cebuanen ook de brandweerkazerne aldaar bezoeken en het Spaarnse ziekenhuis.
Een rondrit in de polders is in de komende dagen ook voorzien. Plus een boottocht over de Kager Plassen met het oog op een informeel overleg tussen beide burgemeesters.
Zeker over wat voor snoepreisjes men wederzijds nog kan bedenken? In samenwerking met de Noordzuidraad van Kortrijk ?
Ik ben er zeker van dat schepen Hilde Demedts (IMOG) volgende keer mag meegaan naar de
Fiellieppiennen. (Schepen Flup D.C. zal zich nog even bedenken, nu hij dat allemaal leest.)

Hoe ik dat allemaal weet?
Het College van Haarlemmermeer meldt dat allemaal netjes en beleefd op de gemeentelijke website. Zie maar.

Wat de Cebuanen hier in Kortrijk tussen 17 (of was het 16?) en 20 mei hebben aangevangen weten we niet echt goed. Er was wel een bezoek gepland aan de Harelbeekse verbrandingsoven.
Het is wachten geblazen op het verslag van de dienst ontwikkelingshulp.

Zie nog onze stukken van 16/5, 13/5 en 14/3 als u alles wil begrijpen.
Kortrijk heeft een stedenband met Cebu en zal in het kader van ontwikkelingssamenwerking eens aan de metropool Cebu vertellen hoe men aldaar de afvalproblematiek kan aanpakken.
Rondom de Filippijnse stedelijke stortplaatsen waaien de plastiekzakken tot hoog in de lucht. En ze scheuren niet, zoals onze vuilniszakken. Kindjes juichen. Er staat nochtans geen “poëzie” op.

In elk geval heeft het gezelschap alhier goed gegeten.
Het Kortrijkse stadsbestuur raamt de kosten voor restauratie (dagvergoeding) op een totaal van 2000 euro.
En de hotelkosten op max. 1000 euro.

Er waren nog andere kosten.
Voor het welkomstdiner, de gidsenkring, een vrijwilligersontmoeting (??), andere vervoerkosten, voorbereidend bezoek aan Haarlemmermeer, enz.) voorzag men 2000 euro.
De Cebuanen kregen ook nog een GSM ter beschikking? Niet te verstaan: al van 13 mei. En een minibusje.

Voor de vliegtickets had het stadsbestuur 9.000 euro over.
Uit hoeveel leden bestond de Cebuaanse delegatie dan wel? Was Bimbo weer van de partij? En Tessie?
Je kan zeker voor ca. 800 euro per persoon een retourtje krijgen van hieruit naar Manila. (Omgekeerd is het wellicht nog goedkoper.)
BETAALT EEN BURGEMEESTER VAN CEBU-CITY WEL ZIJN TICKET ?
(Als ik hem was zou ik dat niet doen. Visa !)

Het Kortrijkse College beschouwt al die overheidsopdrachten alweer als dagelijks beheer, daden waarvoor de gemeenteraad (of de adviesraad voor ontwikkelingssamenwerking) dan niet moet tussenkomen.

Een prangende vraag is in hoeverre Haarlemmermeer, de andere zusterstad van Cebu, zijn steentje heeft bijgedragen aan het snoepreisje van de Filippijnen.
Die aanminnige tafelschuimers van Cebu zijn tot alles in staat. Ze zijn zo lief meneer. Zullen de Hollanders zich laten doen? Hebben ze totaal niets bijgedragen in de vliegreis? Betalen zij enkel het vervoer met minibusje naar de waarlijk vlakbij gelegen luchthaven Schiphol?

Schepen Alain Cnudde van ontwikkelingshulp mag hierbij wel enige uitleg en rede verschaffen aan de gemeenteraad. Niet enkel aan de volstrekt onweerbarstige pers.
Over de ware kosten van heel dit gedoe met Cebu.
Tita-tovenaar Cnudde (ook van Financiën) zal opwerpen dat we daar in het kader van ons convenant “ontwikkelingssamenwerking” met de Vlaamse overheid subsidies voor krijgen. Dat is de kwestie niet. Ach.
Het gaat om de zin van dit alles. En de proporties tussen reis- en administratieve kosten
(uit Kortrijk) versus reële hulp.
Wederzijdse kennis met Cebu is totaal uitgesloten. Tenzij deze: dat die burgemeester van Cebu-city ook eens achter zijn vuilnismannen gaat lopen. Komt aldaar zeker niet in de pers.

P.S.
Op de webiste van metropool Cebu kan men de begroting van 2004 vinden. Het gaat om een bedrag van ongeveer 1.500.000.000 pesos.
Je vindt er ook inkomsten en uitgaven per sector en functie.
Schepen van ontwikkelingssamenwerking kan eens opzoeken wat Cebu krijgt aan binnen- en buitenlandse hulp. Staat Kortrijk daarbij?
En schepen van milieu kan eens nagaan wat Cebu besteedt aan “waste management”.
Ook eens kijken hoeveel een vuilnisraper verdient, per wijk.
www?
Het staat er allemaal op.
Ge moet daarvoor niet veel reizen.

Kortrijkzanen die zich hebben ingeschreven voor de reis naar Tasjkent (Uzbekistan) kunnen met goed gevolg en tot de datum van de afreis in oktober ondermeer volgende websites raadplegen:
www.iwpr.net
www.registan.net
www.economist.com
www.opendemocracy.net
www.thinking-east.net
http://enews.furgana.ru
http://cf.hum.uva.nl/oosteuropa/prospekt (tijdschrift voor Rusland)

Allemaal met enorm veel links.
In een vorig stuk van 5 mei gaven we u ook nog een aantal interessante adressen.
Als u foto’s wil zien van de gruwelen: http://muslimuzbekistan.com

Reisgenoten!
Niet bang zijn.
Tegen oktober is alles opgelost. Is de president weg, met in zijn zog de burgemeester van Tasjkent. Kunnen daar dan met gerust gemoed heen.

P.S.
Kan de gemeenteraad geen steentje bijdragen tot de democratisering van Oezbekistan?
Een of andere motie goedkeuren?
Bijvoorbeeld zeggen dat wij Kortrijkzanen niet naar Oezbekistan gaan, zolang de burgemeester van onze zogenaamde zusterstad Tasjkent geen standpunt inneemt ten opzichte van het gedrag van de landspresident en zijn leger.
Het moet niet altijd over B-H-V gaan.

Zijn de Cebuanen vandaag in Kortrijk aangekomen?
In de lokale pers van Cebu nog altijd geen woord daarover.
Dat die tafelschuimers dan maar vlug even tussen twee recepties door www.haarlemmermeer.nl raadplegen en zich ook letterlijk daarheen spoeden. (Vlakbij Schiphol, het staat misschien al te gebeuren.)

Of durft de Cebuaanse delegatie aan onze Kortrijkse ontwikkelingshelpers niet vertellen hoeveel geld ze al hebben gekregen van hun Nederlandse zuster-polderstad? (Ook voor hun hospitaal en voor de brandweer.)

Haarlemmermeer is namelijk de zoveelste maar dit keer en al lang echte zusterstad waar het in se rijke Cebu-city geld uit pompt.
Kortrijk (schepen Alain Cnudde) heeft nog altijd geen officiële “letter of intention” met Cebu kunnen voorleggen aan de gemeenteraad. (Dat zijn wij, Kortrijkzanen.) Laat staan een “memorandum of agreement”.
Niettemin heeft er iemand van de stadsadministratie in onze naam beslist dat we aldaar in de Filippijnen iets gaan doen aan “waste management”. Zonder internet te raadplegen.
Intussen wel veel heen-en weer-gereis organiseren. Dat is pas “waste management”! (Zo’n vliegtuig alleen al doet aan enorme luchtvervuiling.)

Lezer !
In plaats van naar de Sinksenfeesten te gaan kunt u vandaag Google raadplegen met de term “waste management Cebu”.
En zien hoe de stad met ons geld nu een keer elders nodeloos potverteert.

Ik wil eerst even een persoonlijke ervaring vertellen.
Filippijnse steden zijn de netste van heel de wereld. Je durft er niet eens een lucifer op straat gooien. Vandaar dat de afvalbergen reuzegroot zijn. Die van Manila kan men zowat vergelijken met een Tiegemberg. Er wonen mensen op ! Met hutjes en alles wat daarbij behoort.
De afvalproblematiek is aldaar van een heel andere orde dan bij ons. Die Filippijntjes hebben al lang voor onze tijd hun eigenste kringloopwinkeltjes uitgedacht. Zonder subsidies. Zonder ambtenaren.
En nu gaat Kortrijk ze een keer in het kader van ontwikkelingshulp (dat is een industrie) een ultra-dure verbrandingsoven aansmeren. Zoals die van Harelbeke. Heeft diverse keren maandenlang stilgelegen. Met telkens opnieuw enorme kosten. Miljoenen. Er is namelijk altijd iets nieuws te bedenken om ons gezond te houden. Corrupte regimes in Azië zullen daar wel weg mee kunnen.
Voor de arme Filippijntjes in Cebu en elders is voorsorteren en afvalpreventie de dood ! En dan gaan we nog een keer verbranden wat ze nodig hebben.
(Zie nog mijn alternatief en constructief voorstel in een vorig stuk.)

Kijk dus nog een keer bij Google.
Meer speciaal op de website van Haarlemmermeer.
Als u op de zoekmachine aldaar Cebu aantikt kunt u 64 items vinden. Bladzijden en bladzijden. En vergelijk dan met de gegevens van onze stadsite.
Haarlemmermeer geeft u tot en met inzage van de discussies over Cebu in de gemeenteraad. Met contracten. Met concepten. Begrotingen. Tussenrapportages. Burgerverslagen. Projectvoorstellen. Evaluaties.
Alles erop en eraan.

Noordzuidmensen! Oxfammers ! Groentjes !
Uw mond gaat openvallen.
Het toppunt is dus dat Haarlemmermeer zich ook intens bekommert om de afvalproblematiek van Cebu. Er daar ongelooflijk veel geld tegenaan gooit. En ook weer – hoe kan het anders ? – snoepreisjes organisiseert. De Rotary doet ook mee.
Kortrijk doet dus aan dubbelwerk. (Onze gemeenteraadsleden en schepenen weten dat niet. Philippe ook niet. En die andere Filip nog minder. Marie-Claire niet. Dinge ook niet. Laat staan één Kortrijkzaan. Eén journalist.)

Leest u vandaag op Google met me mee? Terwijl de Cebuaanse delegatie hier nu in Kortrijk aan het tafelen is? Of gaan we kruimels van de tafel rapen?