Category Archives: milieu

cultuur, milieu, stadsplanning

En nog een brief aan de Kortrijkse agorafoben (3)

Beste stadsgenoten,

Nu richten we ons specifiek tot u, naar aanleiding van de ervaring dat velen onder u behept zijn met het onvermogen om (lege) ruimte te verdragen,  hier meer in het bijzonder die leegte van het Schouwburgplein.
De vorige missive was eerder gericht tot ons huidig bestuur dat niet minder dan één miljoen wil spenderen aan het “vergroenen” van de Grote Markt. Onze vrees spruit vooral concreet voort uit het voornemen  (een stadsproject!) van de nieuwe coalitie om  op onze Grote Markt – een pretpark – nu ook nog uit te pakken met een waterpartij, dansende fonteintjes namelijk. Met al die zandbakken, de kindermolen, de speeltuigen allerhande maakt dit concept de infantilisering van onze markt (de “ziel” van de Stad) compleet.

De Grote Markt dreigt hiermee definitief haar waardigheid te verkiezen. Er zijn hier nu eenmaal bestuurders  die menen dat het tot de kerntaak van een stad behoort om te zorgen voor permanente  animatie. De bezoeker herleidt tot een consument.

Dat Schouwburgplein nu. Die steenwoestijn.
Hier is iets anders aan de gang. Een ander ‘issue’.

Hier ervaren we we dat onze bestuurders gelukkig inzien dat dit plein uiteraard leeg moet blijven. Altijd beschikbaar voor flexibel,  multi-functioneel gebruik.  Een Stad kan gewoon niet zonder een open ruimte, een min of meer grote oppervlakte met en minimum aan obstakels en decorum. Bepaalde manifestaties, programmaties, diverse evenementen dienen nu eenmaal mogelijk te blijven, op een centraal gelegen plek, in een Stad die naam waardig.
Probleem is  dat er blijkbaar nogal wat Kortrijkse stedelingen lijden aan “horror vacui urbanis”, ja zelfs een soort afkeer vertonen van het ongevulde plein.
Niets aan te doen. Een kaal plein confronteert.  Echt geruststellend is het niet.  Gezelligheid is geen troef.. Lijders aan  zo’n  ” visuele horror vacui “ wil agorafoben behelpen. Zo zijn ze wel.  Met een invulling van de ruimte: drie berkjes, wat siergras, bloembakken en nog een zitbankje erbij. Tijdelijke constructies mogen ook hoor ! Een frietkot.
En die defecte fontein, de “Golf” van Olivier Strebelle?
Wat moeten we daarmee? In stand houden als monument, rustpunt voor het oog.

Kijk.
Lezer,
we doen een toegeving aan onze hardnekkige agorafobe Kortrijkzanen.
U wilt de troosteloze vlakte doorbreken? We doen een voorstel.
Laten we  een luifel bouwen aan de ingang van de Stadsschouwburg. Maar dan wel een grote, een rustieke, in antiek smeedwerk en op gietijzeren palen. Met glas-in-lood. Ouwerwetse allure moet er zijn. Geen glad modern gedoe.
Kan nog dienst doen als kiosk ook. Er is leven in de woestijn.

 

cultuur, milieu, stadsplanning

Brief aan de Kortrijkse urbanistisch-esthetisch bevlogen agorafoben (2)

Beste stadsgenoten,

Dat moet nu toch wel een keer lukken zeg.
Ondergetekende, de eigenste senior-writer van uw Kortrijkse alternatieve stadskrant heeft minsten een decennium op de Grote Markt geresideerd. Daarna nog een paar decennia in het Begijnhof. geslapen. Qua open en gesloten publieke ruimtes is hij zonder twijfel een ervaringsdeskundige. Zo zal u nu wel beamen.
Beetje babbelen over slapen  in het Begijnhof leidt al vlug  naar claustrofobie als gespreksonderwerp en dat is in de context van deze brief niet echt het onderwerp. Alhoewel, het Begijnhof kan dienstig zijn als toevluchtsoord  voor wie  de terrasdrukte van de Grote Markt teveel is geworden. Begijnhofbewoners kan men beschouwen als ‘free riders’. Ze kunnen immers van twee walletjes eten:  met de Grote Markt  genieten zij van onmiddellijk bereikbare stedelijkheid, kunnen zij aldus ontsnappen aan de rustieke stilte en doodsheid van het Begijnhof. (’s Avonds gaat de poort  onverbiddelijk dicht !)

Die gezellige  Grote Markt nu.
Daarover willen we het eerst hebben.
Ontworpen door Secchi die  geloofde in een plein als open civiele ruimte, als een leegte die net door haar soberheid de kwaliteit van een Stad representeert. Laten we wel wezen: de soberheid van een plein vraagt van de Kortrijkzaan vertrouwen in de Stad zelf. Zo’n plein vertoont een historische monumentaliteit en doordachte geometrie  die geen bijkomend decor nodig heeft. Zo’n Stad die bewust is van zichzelf heeft geen nood aan een stadsplein met een bambino-kindermolen, met zandbakken of andere speelelementen. Het marktplein van zo’n Stad die vertrouwen en trots wekt bij de inwoners heeft absoluut geen nood aan een sportieve invulling. Zo’n Stad beschikt daarvoor toch zeker wel over een stadium?

Beste Kortrijkzaan, 
Het lijkt er danig op dat de huidige monstercoalitie onze Grote Markt nog wat meer wil infantiliseren. In het meerjarenplan is zowaar één miljoen euro voorzien voor wat men bestempelt als een “vergroening”. De roep om struikgewas, bloempjes (zoals in de wei)  en boompjes is niet meer te stuiten. Véél bomen, eventueel in keurige designbakken zodat ze mobiel blijven, – men weet nooit welke modetrend zich nog in deze bestuursperiode kan aandienen.
En dan die fonteintjes ! We hebben het heus niet vergeten.  In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen verscheen een kitcherig ogende 3D-visualisatie van hoe  het toekomstig bestuur de Grote Markt wilde omtoveren in een imaginair landschap. Warempel met zgn. ‘dry desk fountains’. Dansende fonteintjes. Gespetter alom. Een waterpartij is trouwens geschikt om het hitte-eilandeffect tegen te gaan, – of wist u dat soms niet? Zelfs ecologie kan ingeroepen als rechtvaardiging voor geprogrammeerde over-inrichting van een plein.

Een ” grote markt ”  –  het hart, zeg maar de ziel van een Stad  – is een civiele, democratische ruimte. Het is géén park of plantsoen, géén plopsaland, géén attractie, géén welnessresort, géén landschappelijk object. Het is een plein.  Een collectief stedelijk podium om te feesten, te betogen, handel te drijven, te pronken, te vergaderen, te rouwen, te herdenken –  of een forum ook om niets te doen. Mensjes kijken.
Het is en plek waar men zich (willen of niet) een echte Kortrijkzaan voelt.

Vanwaar die hardnekkige drang om een sober marktplein te “verzachten”, te verrommelen, op te tuigen, te decoreren, in te vullen, te vergroenen? Te bezaaien met terrassen?
Hiervoor moeten we twee “instanties” ter verantwoording roepen; 1) de bestuurders en 2) de agorafobe burgers.

Eerst de bestuurders.
Die zijn gedreven  door een politieke angst.  Angst om niets te doen. Iedere nieuwe lichting van bestuurders wil altijd opnieuw uitpakken met ‘projecten’.  STADSPROJECTEN ! Men wil iets doen, iets zeggen, iets tonen. Niets geschikter of eenvoudiger is dan : een ruimte herinrichten. Burgers tonen waarvoor al dat belastinggeld dient.
En elk herinrichtingsproject begint met de impliciete veronderstelling dat het bestaande tekortschiet. Hier in Kortrijk: de horeca moet gered.
Het resultaat is een overgeprogrammeerde stedelijke rommelmarkt. Het vergt moed van bestuurders, ontwerpers, jury’s om te erkennen dat kwaliteit kan ontstaan door weglating in plaats van door toevoeging. Een leeg, sober plein is een gedurfde radicale keuze. (Het is tegenwoordig een hardnekkige misvatting bij al onze Vlaamse steden dat leegte een probleem is.)

Beste lezer, 

Met die laatste bemerking belanden we rechtstreeks bij u ! Bij de agorafobe burgers met hun angst voor lege ruimte en stilte. En bij het gebrek aan moed om een bepaalde ruimte te vertrouwen, bijvoorbeeld die steenwoestijn van het Schouwburgplein.

(Er komt nog post.)

cultuur, milieu, stadsplanning

Een brief aan de Kortrijkse agorafoben (op komst)

Als je  bepaalde Kortrijkse gebruikers van ‘socials’ als FB of van de groep “Architectuur in Kortrijk”, ook op FB , of zelfs van bestuurders van de regerende fractie TBSK leest, dan  kun je de indruk opdoen dat er ter stede een nieuwe existentiële crisis is uitgebroken. Niet alleen over parkeren,  of over GAS-boetes, zelfs niet over de staat van de Leieboorden.
Neen, – over het ondraaglijke drama van … lege ruimte.
De Grote Markt blijkt voor sommigen een woestijn, om niet te spreken van het Schouwburgplein. Die plek is voor nogal wat burgers een soort stenige savanne.
En dus klinkt de roep om meer “vergroening” en – jawel –  fonteintjes ook nog.
Kortrijkwatcher heeft daar zo zijn mening over.
In een volgende editie willen wat uitweiden over wat we benoemen als urbanistich-esthetische agorafobie.

gemeentebedrijven, mandatarissen, milieu

Nog een keer iets over de prestaties van onze Kortrijkse raadsleden bij IMOG

Bij wijze van opfrissing
De huidige coalitie kan er zich over verheugen dat Stad in de Raad van Bestuur van de afvalintercommunale vertegenwoordigd is door drie bestuurders, te weten Wouter Allijns (ondervoorzitter!), Maxim Veys en  Anke Seynaeve.
Naast de drie bestuurders kan stad naar de Algemene (AV) of Buitengewoon Algemene Vergadering (BAV) niet minder dan vier vertegenwoordigers uit onze gemeenteraad  afvaardigen. Te weten: Sien Vandevelde, Anaïs de Bethune, Kelly Detavernier en Stephanie Demeyer.
(Stad is de grootste aandeelhouder. En per inwoner (baby’s incluis) betalen jaarlijks we 55 euro, gewoon  om het bedrijf te laten functioneren.)

Ter herinnering.
Bedoeling van de breedvoerige IMOG-feuilleton in uw geliefde alternatieve stadskrant was / is even nagaan wat we als burger (gemeenteraadwatcher) zoal kunnen te weten komen over het persoonlijk functioneren van die zeven mandatarissen, meer speciaal dus net in het jaar2025  waarin de invoering van het nieuwe ophaalsysteem met containers is voorbereiden. Zeg maar: heeft uitgerold.
Tot op heden konden we alleen maar vaststellen dat we daar geen hoogte van krijgen. Schepen Allijns natuurlijk uitgezonderd (en dan nog!) konden we van het optreden van de zeven nog altijd niets – maar dan ook niets zeggen. In de gemeenteraad brachten de bestuurders zelfs geen verslag uit van hun werkzaamheden, niettegenstaande dat een decretale verplichting is. En de vier afgevaardigden dan?  Nooit meegemaakt dat zij enig commentaar gaven over de hen opgedragen taak: de agenda van de (B)AV goedkeuren en er zelfs bijwijlen iets aan toevoegen of wijzigen.
————————————————————————————-
Nu moeten we toch een keer iets vertellen.
Een beetje normale intercommunale stuurt plichtsgetrouw en op regelmatige tijdstippen het verslag van de afgelopen Raad van Bestuur ter aktename naar de Colleges van Burgemeester en Schepenen van de gemeenten-vennoten.  Beetje normale intercommunales publiceren die verslagen ook op  hun website.
Niet zo bij Imog.
Erger nog, en het is bijna niet te geloven. Het laatste verslag van de R.v.B. dat Imog toestuurde aan ons CBS dateert van 16 oktober 2025. (En daar kon ons stadsbestuur akte van nemen op 25 november van dat jaar.)
We herhalen onze vraag: kunt u dat geloven?
Officieel weet onze administratie – tot op heden! – dus niet wat er zoal bedisseld werd bij Imog in de maanden november en december van het jaar 2025. Net de maanden die cruciaal waren voor het uitrollen van de nieuwe diftar-ophaalmethode en betaalwijze.
Geen raadslid (geen bestuurder, geen afgevaardigde) die zich daar vragen bij stelt. Men weet het zelfs niet, wedden?

Verder.
In onze Imog-sequel zijn we nu gekomen bij de laatste kans waarbij onze IMOG-bestuurders en afgevaardigden in het jaar 2025 hun kennis van zaken konden etaleren: in de gemeenteraad van 17 november 2025.
Aan de GR werd gevraagd om volgende punten goed te keuren:
1) de agenda van de BAV van Imog dd. 10 december;
2) een statutenwijziging;
3) het toegewezen mandaten aan onze vier vertegenwoordigers.
Belangrijk is te weten dat het om een zeer gewichtige agenda ging.
Men moest zich beraden over de “strategie en het actieplan 2026” en ook nog zijn gedacht zeggen over de begroting van 2026. Dat is nogal wat.
Nu denkt u ongetwijfeld dat onze zeven IMOG-mandatarissen zich hierbij van hun beste zijde hebben laten kennen.
Maar neen.
Behoudens schepen Allijns (uiteraard) hebben we geen IMOG-mandataris  gehoord. Er is niet eens bespreking van die agenda geweest.
In die GR van december 2025 moest ook akte worden genomen van het verslag van de bestuurders over de uitoefening van hun mandaat en de toelichting bij het beleid van Imog.  
ER IS GEWOON  GEEN VERSLAG UITGEBRACHT.
EIND 2025.

Maar intussen zitten we hier wel met een zwaar, zelfs vervelend heuristisch probleem.
Uit heel ons vervolgverhaal blijkt immers dat onze bestuurders/afgevaardigden in  het uitvoeringsplan “Huishoudelijk Afval en Gelijkaardig Bedrijfsafval 2023-2030” geen enkele inbreng hebben gehad. In elk geval hebben zij in de gemeenteraad noch in de Raadscommissies enige ruchtbaarheid gegeven over een of andere activiteit van hun kant. Geen kik.
Nochtans is Stad erin geslaagd om enkele eigen, specifieke maatregelen door te voeren voor ons grondgebied. (Bijv. geen forfaitaire milieubelasting van 2 euro per maand, behoud van eigen ophaaldienst, vrije keuze tussen containers of restafvalzakken.)
Die eigen alternatieve voorstellen zijn ergens in juni vorig door IMOG goedgekeurd. Heeft dat geheimzinnig “Algemeen Comité” (van burgemeesters) van 9 mei vorig jaar daar misschien een rol in gespeeld?
Wie kan daar de INSTIGATOR van zijn geweest? Boeiende vraag. (Opvallend is dat schepen Allijns  de pluim  NIET op zijn hoed steekt.)
Wat we in dit verband misschien moeten memoreren  is dat reeds in de gemeenteraad van  oktober 2023 sprake was van een ‘afwijkdossier’.
En wie was toen schepen van milieu?
Maar wij wilden het hier uitdrukkelijk hebben over de huidige mandatarissen.

EINDE

 

 

gemeentebedrijven, mandatarissen, milieu

Vervolg werkzaamheden van onze Kortrijkse bestuurders bij Imog

Naar aanleiding van de rampzalig invoering van de nieuwe zgn. DIFTAR-ophaling van het huisvuil in de 11 gemeenten van  IMOG  bedacht Kortrijkwatcher dat het goed zou zijn om een keer na te gaan hoe onze Kortrijkse Imog-mandatarissen dan wel functioneren, zeker in het jaar 2025 als bestuurder of afgevaardigde bij de afvalintercommunale.
Over hun werkzaamheden zijn hier al meerdere stukken verschenen, te beginnen met een editie die al dateert van 13 januari. Me dunkt zullen we wel wat minder in detail moeten treden, willen we  niet maandenlang bezig blijven met die evaluatie.
Nog even herinneren  over welke raadsleden we het hier meer speciaal hebben.
Onze drie bestuurders bij Imog (sinds 25 maart 2025) zijnde:  schepen Wouter Allijns (ondervoorzitter nog wel!),  Maxim Veys (Vooruit) en Anke Seynaeve (N-VA).
De vier afgevaardigden van de gemeenteraad : Anaïs de Bethune, Sien Vandevelde (beiden CD&V), Kelly Detavernier (N-VA) en schepen Stephanie Demeyer (TB). Zij worden telkens geacht om met een mandaat (een taak) op te treden bij een Algemene Vergaderingen van Imog. Maar hoe – en of! – ze dat doen, dat weten we niet. Verslag in de GR blijft uit.

WORDT VERVOLGD
COMPUTERPROBLEMEN

We beluisterden en bekeken nog een keer de live stream van de GR van 7 juli 2025. Tussen 22u01′ en 22u23′.
Zouden onze mandatarissen bij IMOG zich wel laten horen en zien? Bij zo’n belangrijk agendapunt: het “implementatieplan” (de uitrol, het uitvoeringsplan) van het nieuwe diftar-ophaalsysteem?
Jawel hoor !
–  Afgevaardigde Anaïs slaagde erin om op ultrakorte, geheel niet accurate wijze enkele (van de zes!) alternatieve, afwijkende maatregelen weer te geven die Stad Kortrijk in de wacht kon slepen.
–  Bestuurder Anke Seynaeve  vond het voldoende om het bestuur een dikke proficiat te wensen.  (Waarmee zij er impliciet op wees daar part noch deel aan te hebben.)
– Voorzitter Allijns zette nog even  voormalig (!) bestuurder Philippe De Coene in de schijnwerpers, waarmee hij indirect aanwees wie uiteindelijk een en ander voor mekaar heeft gekregen.

Maar wat kwam er helemaal niet ter sprake?
Ewel, de meer moeilijke punten, de zaken waarvoor onze bestuurders  en  afgevaardigden het dossier ten gronde moeten doornemen.  Waarvoor zij het nu verhoogde presentiegeld krijgen.
1. Bijvoorbeeld: de Financies. De meerkost van het niet aanrekenen van de beheerkost basisdienstverlening. 200 K ! (Dit moet gezegd: in de raadscommissie had afgevaardigde Kelly het er  wel even over.)
2. Bijvoorbeeld de nodige toekomstige aanpassingen van flankerende maatregelen zoals het mobiel recyclagepark, de compostpaviljoenen.
P.S.
De Groen-fractie had eigenlijk niets te vertellen.
Heeft zich onthouden.

gemeentebedrijven, gemeenteraad, milieu

Onze nieuwe Kortrijkse bestuurders bij Imog voor het eerst in volle actie !

Waar waren we gekomen?
In een recent actualiteitsbericht stelden we vast dat schepen Wouter Allijns, ondervoorzitter van Imog, in de gemeenteraad van laatstleden 19 januari 2026 categoriek van mening was dat een evaluatie van het complete organisatorisch falen van de intercommunale bij de nieuwe vorm van afvalophaling (diftar!) geheel onnodig is. Overbodig.
Hij werd hierin stilzwijgend gevolgd door zijn twee andere Kortrijkse collega’s in de Raad van Bestuur (Marnix en Anke) evenals door onze vier afgevaardigden (Sien, Anaïs, Kelly, Stephanie) die we bij gelegenheid naar de Algemene Vergadering van Imog sturen.

Men moet nu maar eens goed begrijpen wat dat betekent.
Op de eerstvolgende vergadering van de Raad van Bestuur van Imog in dit lopende jaar 2026 zal het debacle van die huisvuilophaling natuurlijk ter sprake komen.
Die R.v.B is normaal voorzien op 12 februari aanstaande (tweede donderdag van de maand). Welnu. Hierbij instemmend gevolgd door Marnix Veys en Anke Seynaeve zal onze schepen Allijns met het gezag van een ondervoorzitter en grootste aandeelhouder genoodzaakt zijn om te opperen dat ‘gedane zake geen keer maken’.  Geen evaluatie nodig. Het is wat het is. Over naar het volgende agendapunt.

Bon.
Ja, waar waren we nu eigenlijk gekomen?
In ons voorbije overzicht van de werkzaamheden van onze Kortrijkse bestuurders (in 2025) waren  we pas toegekomen aan hun aanstelling.
Ter herinnering. Zij werden aangewezen in de GR van 17 februari, maar als gemandateerde pas officieel geconsacreerd in de  Buitengewone Algemene Vergadering (B.A.V) van Imog op 25 maart 2025.
Onze vier nieuwe afgevaardigden, vertegenwoordigers van de gemeenteraad, kregen toen al een opdracht mee,  een taak om te interveniëren in de B.A.V.  (Zie een vorig stuk.) We durven hier met enige quasi zekerheid beweren dat Sien, Anaïs, Kelly, Stephanie  er niet al teveel van begrepen.
Maar nu valt er ons iets te binnen, verband met de Raad van Bestuur van Imog. Die komt in principe maandelijks bijeen.

Vandaar een eerste vraag.
In hoeveel Raden van Bestuur konden onze drie bestuurders in het jaar 2025 dan wel optreden sinds hun benoeming?
Op de vergaderingen van 8 januari (dat etentje in Le Coq D’Harlembois), en die van 11 en 18 maart mochten ze er gewoon niet zijn, want nog niet officieel benoemd. Wie er daar dan wel aanwezig was, dat is een raadsel. De vroegere bestuurders uit de vorige legislatuur (Ruth, Bert. Kelly) mochten er ook niet meer bij zijn want waren sinds de gemeenteraadsverkiezingen hun mandaat kwijt. Ja, Kortrijkwatcher is een Pietje Precies.

Verslagen van de Raden van Bestuur zijn voor de burger ontoegankelijk. Raadsleden kunnen die wel inkijken of opvragen, maar – zoals hier al een keer aangestipt – zij weten dat niet.
Wij kennen dus enkel de data van de zittingen, indirect dan,  omdat het College van Burgemeester en Schepenen op gezette tijden akte neemt van die verslagen.
Zo hebben we voor het jaar 2025 weet van (slechts) vier zittingen waar onze drie bestuurders Wout, Marnix en Anke geacht werden geacht aanwezig te zijn.
Dat zijn de vergaderingen  van 24 april, 15 mei, 17 juli en 16 oktober. Van eventuele zittingen in de maanden november en december tot op heden nog altijd geen spoor van aktename. Het CBS kent die nog niet…

Tweede vraag.
Volgens art. 441 van het Decreet Lokaal Bestuur moeten onze Kortrijkse bestuurders bij Imog minstens tweemaal per jaar tijdens  een openbare vergadering van de gemeenteraad verslag uitbrengen over de uitoefening van hun bevoegdheden en taken bij Imog en toelichting verstrekken bij het beleid van de intercommunale vereniging.
Is dat al gebeurd, zo vraagt u zich nu logischerwijze af.
Wel, we kunnen u alvast dit zeggen.
1. Over hun deelnamen en inbreng bij de Raden van Bestuur hebben we van de drie bestuurders nog nooit een woord gehoord.
Nog erger:
2. Over de  komende Algemene Vergadering van mei  (of over nog iets) is een verslag én toelichting gegeven door Johan Bonnier, dat is de directeur van Imog. Niet door Wouter of Anke.
En die uiteenzetting is zelfs niet eens gebeurd in de gemeenteraad – zoals decretaal bepaald – maar wel in een voorafgaande Raadscommissie.
In die RC was onze schepen en Imog-bestuurder Allijns aanwezig maar heeft hij op geen enkel moment het woord genomen.
Nu even oppassen.
Vraag is namelijk of Allijns (of een andere bestuurder) misschien de kans hebben waargenomen om in de gemeenteraad van 22 april te voldoen aan hun decretale verplichting: verslag uitbrengen van hun vorige of toekomstige werkzaamheden.
Maar neen !
Bekijk nog eens, samen met ons, de live stream van de GR van april 2025 tussen 22u44 en 22u57.

Punt 2: Aanduiden plaatsvervanger van Ruthie in het Algemeen Comité (dat wordt Allijns) – Voordracht bestuursmandaten en aanduiden vertegenwoordigers voor de Algemene Vergadering van 20 mei.
Punt 3: AV van 20 mei – Goedkeuren agenda met statutenwijziging en bepalen mandaat vertegenwoordiging.
Dat is zonder ook maar één woord gebeurd. (En het ging over heel belangrijke zaken, zoals bijv. een verlies van 1,5 miljoen.)
Punt 4: Verslag en toelichting – Aktename
Even noteren dat de twee raadsleden van Groen zich hierbij hebben onthouden, zonder enige uitleg.

Het Vlaams Belang hield bij al deze zwaarwichtige agendapunten (als enige fractie!) een tussenkomst, eerst over de toekomstige prijs en het nieuwe formaat van de  huisvuilzakken. (Groen had niets te vertellen.)
Het VB diende daarenboven nog wel een gedurfd amendement in met een  vijfvoudige opdracht voor de vier afgevaardigden in de komende Algemene Vergadering van 20 mei.. (Met onder meer een afwijzing van invoering van rolcontainers.)
Kelly Detavernier, één van de vier afgevaardigden is niet eens aan het luisteren naar het voorgestelde mandaat.
Groen verroert niet.

De repliek van schepen Allijns, ondervoorziter van Imog, verdient het om opgenomen te worden in de annalen van  de gemeenteraad.
Zo zegt hij, en we parafraseren:
Ben nog maar pas verkozen als bestuurder van Imog en ik word al tegen de muur gezet. Heb nog maar één bestuursvergadering meegemaakt, een installatievergadering. Geef me nog wat tijd.
Besef nu toch maar dat in een intercommunale als Imog door 11 gemeenten solidaire beslissingen worden genomen. Kortrijk zelf bepaalt de prijzen en formaten niet van de huisvuilzakken.  Er is sprake van ‘recipiënten’? Voor wie het niet weet, dat zijn ‘omhulsels’ voor uw vuiligheid. Weet ook dat het implementatieplan (voor de invoering van de nieuwe diftarophaling) al in een gemeenteraad is goedgekeurd. Ik zou het even moeten nakijken, dat moet in 2000 (sic!) geweest zijn, of begin of eind 2022, of begin 2023.
Het amendement van het Vlaams Belang wordt met 34 stemmen afgekeurd (burgemeester Ruthie is afwezig).
VB-fractieleider Wouter Vermeersch voorspelt dat er nog veel moeilijkheden en debatten zullen komen bij de uitrol van het nieuwe systeem.

P.S.
Wouter Allijns vertelde toch dat  hij aanwezig was op de installatievergadering van de Raad van van Bestuur?
Ja?? Dat moet dan op 18 maart geweest zijn. Welnu, op die dag was hij nog niet eens benoemd als bestuurder.

Wordt vervolgd.
We krijgen er niet genoeg van. Met één casus concreet proberen om na te gaan hoe raadsleden hun taak bij een intercommunale vervullen. 

actualiteitsbericht, gemeentebedrijven, gemeenteraad, milieu

Schepen Allijns (althans !) wil geen evaluatie van het IMOG-debacle

Vooraf
De invoering van het diftarophaalsysteem voor huisafval met gechipte containers of nieuwe vuilniszakken is een complete flop geworden. De verhalen die hierover bij de bewoners in de 11 gemeenten van de intercommunale de ronde doen zijn hallucinant, absurdistisch, kafkaiaans.
Maar daarover wil kortrijkwatcher het in onze lange IMOG-sequel – zoals vroeger al aangestipt –  helemaal niet hebben. Politiek gezien is het interessanter om na te gaan wat onze Kortrijkse bestuurders bij Imog er zoal van bakken.
In dat verband krijgt u hierna , beste lezer,  hierover enige illustraties (In latere edities keren we weer terug naar 2025, waar we gekomen waren.)

——

In de laatste gemeenteraad van vorige maandag 19 januari was enkel en alleen het  Vlaams Belang van oordeel dat heel het rampzalige IMOG-gebeuren een interpellatie verdiende en  – vanzelfsprekend – vergezeld  van  een voorstel tot grondige evaluatie ervan.
Stel u namelijk een miljoenenbedrijf voor waar de productie,  de verdeling ervan en de verkoop, de facturatie, de communicatie, de werking in en buiten de fabriek – in feite zowat alles – wekenlang geheel in het honderd loopt, dan wordt er toch minstens een crisismanager aangesteld? Dan komt er ten spoedigste een bijzondere Raad van Bestuur bijeen (hier in casu voor Kortrijk met  Wout, Maxim, Anke)  en roepen de aandeelhouders (hier in casu de gemeentelijke afgevaardigden met voor Kortrijk, meer speciaal Sien, Anaïs, Kelly, Stephanie) luidkeels om het ontslag van de CEO.

Bij IMOG gebeurt er niets van dit alles.
Integendeel, de directie liet al bij de aanvang  weten dat alles (in Harelbeke toch) vlot aan het verlopen was, maar verontschuldigde zich pas later ( op 9 januari) met de mededeling dat de organisatie te kampen had met slechte weersomstandigheden  en met het onverhoopte succes van de intekening op rolcontainers. Ja zeg !

De Kortrijkse raadsleden (ook Groen) hebben dus het VB-voorstel tot evaluatie verworpen.  Dat gaat nu eenmaal zo, alle voorstellen vanuit het Vlaams Belang worden omwille van het “cordon” immer afgekeurd, hoe zinnig die ook zijn.

Wat er wel niet kan…
Deze maal was het in de gemeenteraad effenaf zéér duidelijk dat schepen Wouter Allijns, die nota bene ondervoorzitter is van het Imog-bestuur, geheel en al, principieel gekant is tegen een evaluatie. (Cordon sanitaire of niet.)
Zo’n evaluatie vindt de schepen  gewoon onnodig. Hij is immers  – samen met de andere bestuurders, jawel – al van in de kerstvakantie zowat dagelijks bezig met de werking van de afvalintercommunale.
Dat je dat maar weet! Nog onlangs (bij wijze van voorbeeld hé!) heeft hij op vrijdag 16 januari gebeld met de directeur. Want dat kan niet ! Dat kan echt niet ! Dat bewoners een rekening krijgen voor een afvalophaling terwijl zij niet eens een container of een vuilniszak hebben buitengezet. Ja, dan grijpt Wouter wel in hoor. Wees daar maar zeker van.
We nemen er akte van dat bestuurders los van mekaar en incidenteel dialogeren met het management van Imog.

Over naar Harelbeke (Thomas Guillemyn)
Harelbeeks schepen Guillemyn is net als onze Allijns mede-ondervoozitter van de Raad van Bestuur van Imog.  Ook hij wordt vanzelfsprekend geconfronteerd met het ongenoegen bij zijn Harelbekenaren.
En uitgerekend op dezelfde dag (avond) van de Kortrijkse gemeenteraad  was er in zijn stad ook een zitting van de gemeenteraad. Met de nodige tussenkomsten over het debacle van de afvalophaling.
Kortrijkwatcher las de transcriptie van het debat op de website van stad Harelbeke.
En waarlijk, op dezelfde maandag 19 januari, op ongeveer hetzelfde uur (halftien) als toen in Kortrijk een evaluatie van de eerste afvalinzameling werd verworpen zei schepen Guillemyn in zijn gemeenteraad wat volgt:
“Een evaluatie zal er zeker zijn. Ik heb reeds onze bedenkingen over bepaalde zaken doorgegeven.”
We nemen er akte van dat de twee ondervoorzitters van de Raad van Bestuur bestuursmatig geen contact onderhouden met mekaar.

TIPS VOOR SCHEPEN ALLIJNS
1.
U zei dat “onze regio” 30 kg restafval per inwoner/jaar minder moet “produceren” tegen 2030.
Lees er het Strategie- en Actieplan 2025 van uw vereniging op na, pag. 8.
Stad Kortrijk zelf moet van 137,57 kg (in 2023) gaan naar 111 kg. Dat wil zeggen: min 26,57 kg.
Heel de regio van Imog van 131,61 kg naar 97 kg. Min 34,61 kg.
We nemen er akte van dat de ondervoorzitter van het Imog-bestuur de juiste cijfers niet kent. (Die norm van 97 kg geldt trouwens voor heel Vlaanderen.)

2. Schepen Allijns heeft via landelijke kranten  enigszins opgevangen dat er zich  in andere afvalintercommunales ook problemen voordoen. Dat meent hij toch te weten. (Maar hij wil zich daar niet achter verschuilen).
We nemen er akte van dat de ondervoorzitter van Imog geen relaties onderhoudt met andere intercommunales. Bijv. om ervaringen uit te wisselen. Om kennis op te doen.

3.
Een evaluatierapport is uiteindelijk verplicht.
Beste schepen, we hebben nog jaren tijd, maar het moet er toch eens van komen. Neem alvast nu al enige notities, om over zes jaar een accuraat verslag uit te brengen.
Overeenkomstig het decreet Lokaal Bestuur, bespreekt de jaarvergadering in het eerste jaar na  dat van de gemeenteraadsverkiezingen een Evalutierapport over de werking van de vereniging in de afgelopen legislatuur.
Misschien staat er nog heel wat te gebeuren met die containers.

P.S.
Wat zouden we wel eens graag  willen weten?
Waar en hoe heeft Imog (en andere afvalintercommunales) de containers gekocht? En de zakken? Was er een openbare aanbesteding?
Anaïs of Sien, of Kelly of wie hadden we daar nog als afgevaardigden in de Algemene Vergadering? Vraag dat eens.

actualiteitsbericht, gemeentebedrijven, milieu

IMOG (2): aan te spreken bestuurders

De (afval) intercommunale IMOG met zijn opvallend hoge schoorsteen en maatschappelijke zetel (nu) in Harelbeke kent al sinds zijn bestaan een opeenvolging van de meest verscheidene perikelen: personeelskwesties, productie- en milieuproblemen, zeker ook financiële aangelegenheden. (Imog kost verschrikkelijk veel geld.) Maar met de waarlijk onvoorstelbare chaotische invoering van een nieuw soort ophaalsysteem van huishoudafval is momenteel een  nog nooit gezien algemeen ongenoegen bij de inwoners in Zuid-West-Vlaanderen (11 gemeenten) opgerezen.
De beroering is evenwel zeer ongestructureerd, ongericht of verkeerd doelgericht.  De commotie is voorts gekenmerkt door een wanhopig gevoel van machteloosheid die dan leidt tot (on)heuse scheldpartijen.
De leiding van de intercommunale heeft het nieuwe Diftar-systeem ingevoerd omwille van persoonlijk geldgewin, zo luidt dan de diagnose. Het is gewoon allemaal een corrupte boel. Een apenkot, enz.

Persoonlijk zijn we geneigd om de draak te steken met de al of niet bestaande reacties van onze politiekers, leden van de Raad van Bestuur.

–  De huidige voorzitter van de R.V.B. (Zwevegems burgemeester Isabelle Degezelle)  is namelijk in geen velden en wegen te bekennen. Wat is nochtans haar taak ten aanzien van het topmanagement?
Het staat allemaal te lezen op de website van de intercommunale, dar waar men het heeft over “de code deugdelijk bestuur.”
Citaat: “De voorzitter treedt op als vertrouwenspersoon bij interne moeilijkheden en crisissen?.(…) De voorzitter heeft bovendien een initiatiefplicht in geval van blijvende conflicten tussen leden van het uitvoerend management.”

–  De Kortrijkse ondervoorzitter Wouter Allijns houdt zich ook gedeisd. Zelfde opmerking over de andere ondervoorzitter Thomas Guillemyn uit Harelbeke.

– Ruth Vandenberghe, de burgemeester van Kortrijk-centrumstad en grootste aandeelhouder  van de intercommunale, heeft het momenteel al te druk met het bussen van nieuwjaarskaartjes.

– Enkel Francis Benoit, de mediageile chef van Kuurne verheft momenteel zijn stem. Hij is geweldig boos, “voelt zich in de zak gezet”. Dat is zeer curieus. Hij is uiteraard lid van een bestuursorgaan genaamd “Algemeen Comité (van Burgemeesters)”  en weet dus van de hoed en de rand. Waarom het systeem is ingevoerd.  De motivering van de keuze voor zijn gemeente: zakken of containers? De voorgestelde timing voor de invoering van het systeem. Hij (en zijn vertegenwoordiger Chris Delneste) heeft dat toch allemaal goedgekeurd? Ha, voelt hij zich in de zak gezet? Dat hij dan zegt door wie, en toelicht welke maatregelen hij overweegt.
Wil hij soms het ontslag van het managementteam?

Koen Delle is manager-communicatie bij IMOG.
Pas op 9 januari en in de gazetten van 10 januari is publiekelijk excuus aangeboden voor de rommelig start van van het nieuwe afvalbeleid van IMOG. Maar daarin hanteert men  een bijzonder onhandig, ongelukkig  argument om de laattijdige levering van de containers goed te praten.  Het weer! Maar ook het feit dat men verrast is over de massale intekening op diftar-rolcontainers.
Denk men waarlijk nog bij IMOG dat er zich enkel maar een probleem van levering voordoet??
Heel de zaak wordt één grote flop, van een grootte die het debacle van de milieuboxen herleidt tot een bagatel.

STOP.
We gooien het over een andere boeg.
Kortrijkwatcher wil een keer nagaan hoe de Kortrijkse politiekers zich het voorbije jaar hebben onledig gehouden met de werking van de intercommunale IMOG. Bedroevend. Dat kunnen we nu al zeggen!…

(Wordt vervolgd.)

 

actualiteitsbericht, gemeentebedrijven, milieu

I.v.m. de beroering rondom de nieuwe afvalinzameling door IMOG (1)

Ja, daar willen we het wel even over hebben.
De invoering per 1 januari van  een totaal nieuwe systeem van inzamelen van GF(T) keukenafval met emmer en  het restafval met Diftar-rolcontainer loopt helemaal in het honderd.
Het ongenoegen zoals dat tot uiting komt in de sociale media is reuzegroot. Maar het is duidelijk dat de commotie geen uitweg kent.
Men weet niet waar de verantwoordelijkheden liggen. Weet nauwelijks wat IMOG voor iets is.
Zo’n burgemeester als die van Kuurne is woedend, maar presteert het tegelijk om te doen alsof hij er niets mee te maken heeft.
Jawel, het is absoluut nodig om al die commotie wat in te kaderen.

(Wordt vervolgd.)

 

investeringen, milieu, stadsplanning

Naar een heraanleg van het Begijnhofpark: kosten? (2)

Spoiler
Dit stuk is deels op loze info gebaseerd.
Dat is niet onze gewoonte.

In de laatste aanpassing van het vierde meerjarenplan  over de periode 2020-2027 (nog opgesteld onder de tripartite), was er nog altijd geen enkele eurocent voorzien voor de kosten verbonden aan de aanleg  van de “uitbreiding” van het Begijnhofpark.
Die uitbreiding waarvan toen sprake was sloeg op het feit dat vanwege de sloop van het WZC Sint-Vincentius en de eliminatie van de parking voor de bewoners van het begijnhof het park zou aangroeien van 8,100 m² naar 10.700 m².  Met 30 procent dus, een cijfer waarmee schepen Maddens uitentreuren uitpakte  om het geplande woonproject in het park (29 units) goed te praten.
(Ter info en pro memorie: Stad kocht in 2017 de hele site van Sint-Vincentius op voor 4,1 miljoen euro, met een oppervlakte van 6.256 m². Het stuk dat bedoeld was voor een woonproject werd verkocht voor 2,5 miljoen.)

Dat woonproject van de ontwikkelaar GML Estate is nu van de baan (beslissing van CBS op 24 juni) zodat het park in tweede instantie nog wat groter wordt dan ooit gedacht.
Hoe groot?
Volgens een persbericht (VRT 24 juni) komt er nu – vanwege de schrapping van het woonproject – nog 2.500 m² grond bij en krijgen we aldus  een totale parkoppervlakte van 13.200 m².
(Noot. Eigenlijk weten we niet goed hoeveel m² GML Estate voor het woonproject heeft aangekocht.  Het bestek geeft daaromtrent in de notulen van de GR van 11 december 2023 geen nadere toelichting.)
Wat we wel weten is dat het zakelijk recht om te bouwen in het Begijnhofpark ging over een vloeroppervlak van 3.400 m².

Een lange inleiding om te komen tot ons onderwerp. De landschapkosten voor de heraanleg van het Begijnhofpark.
Tot onze verbazing weet schepen Wout Maddens nu alreeds wat de aanleg van het nieuw vrijgekomen deel van het park zal kosten: met name 740.000 euro. Zie laatste “Bulletin van Vragen en Antwoorden van december dit jaar, pag. 18. (Maar in het VRT-persbericht van 24 juni heeft men het over 600.000 euro.)
We geloven eerder dat bedrag van 740 K.
Wat is dan de aanlegkost van het extra vrijgekomen perceel?
– Als het gaat om een oppervlakte van 2.500 m² dan  kost dat 296 euro per m².
– Gaat het om 3.400 m² dan kost die heraanleg 217 euro per m².
Geen idee of dat wel kan.

Er moet binnenskamers in het kabinet van schepen Maddens toch alreeds iets gaande zijn over de plannen voor de heraanleg van het Begijnhofpark.
In het eerste meerjarenplan 2026-2031 van de huidige vierpartijencoalitie is voor het actieplan “Begijnhofpark + omgeving O.L.V.kerk”  (nr. 3.1.11) een immens krediet ingeschreven: niet minder dan 1.780.000 euro.

De redactie van deze alternatieve stadskrant mag zich verheugen in de medewerking van een schat van een dossierbewaarder.
Hij is op het spoor gekomen van een voorontwerp voor de aanleg van het Begijnhofpark, opgemaakt door “Deroose landschapsarchitecten“, en goedgekeurd door het College op 27 november 2023.
Voor de zone “verbinding Abby – O.L.V-kerk” is het budget geraamd op 153.291 euro (incl. btw) en voor de zone “achterzijde begijnhof en de centrale zone” (met het evenementenplein) op 371.880 euro.
Over de aanlegkost voor extra vrijgekomen grond heeft men het uiteraard niet. Die aanleg zou dan zoals gezegd 740.000 euro kosten.
Totaal: 1.265.171 euro.

P.S.
Gelieve heel dit stuk met een kilo zout tot u te nemen.