Dat gebeurt op de meest diverse wijzen.
Niet alle Kortrijkse burgers zien of beseffen dat!  Zelfs weinigen… Men moet al ietwat politiek beslagen zijn om het te merken. (Een eventuele ingezonden protestbrief wordt natuurlijk niet opgenomen.)

* Momenteel fnuikt “De Krant van West-Vlaanderen” (in de volksmond: “Het Kortrijks Handelsblad”) de oppositie op de meest drastische wijze.  Sinds men daar verslaggever Axel Vandenheede aan de dijk heeft gezet publiceert het weekblad zelfs geen verslag meer over de gemeenteraad.  Aldus worden de drie oppositiepartijen – die daar wel het meest te vertellen hebben of tussenkomen –  volledig de mond gesnoerd.
* Een andere drastische manier van werken is dat de gazetten de persberichten of rectificaties van raadsleden uit de oppositie gewoonweg niet opnemen.  (Die van het Schepencollege natuurlijk wel, in het lang en het breed, en liefst nog met foto erbij van de betrokken schepen.)
* Het is zelfs al voorgekomen dat een persjongen het bestond om bij ontvangst van zo’n persbericht in de clinch gaat met de afzender en het zo ver dreef om het standpunt of het beleid van de tripartite te verdedigen.
* Leden van de oppositie stellen in het “Bulletin van Vragen en Antwoorden” geregeld de meest interessante vragen. Geen krant die dan gewag maakt van (het vaak politiek belangrijke) antwoord van het stadsbestuur. (Dat antwoord is dan niet echt vleiend voor het bestuur.)
* Wanneer men een bericht plaatst, uitgaande van de meerderheid, gaan onze persjongen bij die gelegenheid niet te rade bij een of andere fractieleider uit de oppositie. Men vraagt niet om commentaar van die kant.
Erger nog: geen journalist onderzoekt of een en ander wel helemaal juist is, of niet enige nuancering behoeft. (Onze lokale perskoelies raadplegen geen dossiers!)
* Maar o wee als onze gazetten dan toch een keer iets of wat publiceren vanuit de oppositie!
Dan vraagt de journalist in kwestie binnen de kortste keren om een reactie van de burgemeester of een of andere schepen.
“Woord en wederwoord’, – weet je wel…Zo een persjongen meent dan (waarschijnlijk ook nog enigszins zelfgenoegzaam) dat hij zeker en vast heel sterk beroepshalve deontologisch is te werk gegaan.  Editorialisten in de landelijke bladen doen dit nooit bij de bespreking van het regeringsbeleid of dat van een minister. Let daar maar eens op. En hoe komt dat? Omdat dit beroepsjournalisten (en universitair opgeleid) zijn – meesters in hun vak – die gedegen kennis hebben van de materie waarover ze schrijven.
* Op WTV komt de gemeenteraad in beeld bij een of andere eedaflegging of als er een incident wordt verwacht. Of ja, als het bestuur een succes heeft geboekt dat de nationale pers zou kunnen halen.
* Ietwat moeilijker onderwerpen (bijv. financiën) gaat de pers uit de weg.  Het is in deze zin op voorhand te voorspellen welke items uit de raadszitting in de gazet zullen aan bod komen. De meest triviale namelijk. En dat zijn doorgaans niet deze van de oppositie.
* Uiterst banale ‘beleidsdaden’ van schepenen – opgevangen op café? – worden dik in de verf gezet (met foto).
* Ze verzwijgen zoveel wat ze wel weten. Over mislukkingen in het geplande beleid. Over spanningen binnen het schepencollege. Men gaat veel te amicaal om met burgemeester en schepenen.

* Tot slot nog dit.
We hebben het nooit begrepen en zullen het ook nooit begrijpen.  In de nationale pers neemt men het Vlaamse of federale beleid werkelijk dagelijks op de korrel. Met de grond gelijk gemaakt. Wat een negativisten allemaal! Plots kan dit niet over het gemeentelijk beleid in de lokale pers. (In Nederland bijv. dan wel.)

P.S.
Kortrijkwatcher wordt sinds geruime tijd doodgezwegen. Valt te begrijpen.
Maar soms – weken later – wordt dan een item van onze krant ook aangeraakt, met natuurlijk wel vergezeld van commentaar van een schepen.