All posts by Frans

sociaal, veiligheid

Een interne evaluatie van het doortrekkersterrein

Personeelsinzet
Aanvankelijk was geopteerd om te werken met een halftijdse toezichter en twee reservetoezichters.
De hoofdtoezichter is soms meer dan 30 uur per week onledig met dat terrein. Dus moet hij voor 3/4 voltijds worden.

Permanentie
Oorspronkelijk was er een wachtregeling van 16u30 tot 18 uur gedurende de werdagen en van 9u30 tot 12 uur op zon- en feestdagen. De regeling wordt nu uitgebreid tot 22 uur (werkdagen) en van 9 tot 18 uur (zon- en feestdagen). De meerkost wordt geraamd op 5.500 euro.

Milieu
De woonwagenbewoners gooien zomaar allerhande afval over de omheining, kant De Branding. Voorstel: plaatsen van ballenvangnet zoals op voetbalterreinen. En de bomen moeten beter beschermd tegen spelende kinderen. Voorstel: aanplanten van stekelige struiken.

Afsluiting toegang
Die neerklapbare beugels voldoen niet. Ze worden opengebroken of men rijdt er omheen. Voorstel: zoeken naar alternatieven (neerzinkbare palen?)

Incidenten
Allerhande kleine incidenten (forceren van beugels, glasschade) worden pas achteraf geconstateerd. Voorstel: plaatsen van bewakingscamera’s !!

Nood aan een polyvalente ruimte voor zorgverstrekkers
Artsen voelen zich niet veilig in zo’n caravan en willen privacy.

Nood aan internetverbinding
De zigeuners vragen erom.

Meer schoonmaakbeurten nodig
Bij volledige bezetting zeker drie beurten per week nodig. Moeten we een externe firma aanspreken? Dat zou 35 euro per uur kosten, zonder BTW. Standgeld verhogen? (Nu 5 euro per dag en per standplaats.)

Brandveiligheid?
Overleg met de brandweer nodig want nu hebben brandweerwagens geen vlotte toegang.

sociaal, veiligheid, vzw's

Waarom Barkane, Candisky en het Thee-Huiss gesloten zijn (2)

Bij de politionele actie in de lokalen van de vzw Barkane (Sint-Jansstraat) controleerde men 25 personen.
Vier illegalen aangetroffen. Eén persoon was geseind. Niet minder dan 21 personen waren gekend in politionele gegevensbestanden voor allerhande feiten (drugs, maar ook wapenbezit, diefstal, fraude, slagen). In de toiletten kon hasj gevonden. 7.105 euro in beslag genomen.
Tijdens de hoorzitting liet het bestuur middels een raadsman weten dat “men niet op de hoogte was van enig drugsgebruik binnen de inrichting”. (In de wagen van de uitbater had men in december 2010 al hasj gevonden.)

In Candisky (Groeningelaan) controleerde men slechts 8 personen.
Zes daarvan waren alweer voor allerhande feiten gekend bij de politie. De uitbater (die vrij is onder voorwaarden) staat bekend als “drugs-organisator”. Op de hoorzitting verklaarde hij dat hij “vroeger wel eens dingen had uitgestoken, maar nu niet meer”.

In het “Thee-Huiss” (Salon de Thé) controleerde men 50 personen. Eén daarvan was geseind, 7 waren illegaal, 1 droeg een valse naam, en 20 gekend. 10 PV’s opgemaakt, o.a. voor mensenhandel. Op de eerste verdieping vond men een aantal matrassen. Op de hoorzitting verklaarde de voorzitter van de VZW dat hij hier al twaalf jaar verblijft en nog nooit problemen heeft gekend. “De slechte mensen komen van een ander café.” (Hijzelf baatte vroeger de Barkane uit en was bestuurslid van Candisky.)

P.S.
Op te merken valt dat de drie geviseerde lokalen in feite grotendeels door hetzelfde cliënteel is bezocht.

sociaal, veiligheid, vzw's

Waarom Barkane, Candisky en het Theehuis gesloten zijn (1)

Op 14 juli heeft waarnemend burgemeester Lieven Lybeer de allochtone “ontmoetingsplaatsen” van vzw’s Barkane (Sint-Jansstraat 33), Candisky (Groeningelaan 4) en Theehuis (Zwevegemsestraat 45) voor de duur van 5 maanden gesloten.
We weten nu in detail waarom. De dossiers liggen immers voor in de gemeenteraad van maandag aanstaande. (Iedereen kan die inzien.)
De sluiting is gebeurd conform art. 9 bis van de drugswet. Dat nieuwe artikel is in juli 2006 stiekem (via een verzamelwet) ingevoerd en geeft de burgemeester de bevoegdheid om private maar publiek toegankelijke plaatsen te sluiten indien er aanwijzingen zijn dat er herhaaldelijk illegale activiteiten plaatsvinden. Die activiteiten moeten betrekking hebben op de verkoop, de aflevering of het vergemakkelijken van het gebruik van gifstoffen, slaapmiddelen, verdovende midddelen, psychotrope stoffen (…) waardooor de openbare veiligheid en rust in het gedrang komt.
Zo’n sluitingsmaatregel houdt evenwel op uitwerking te hebben indien hij niet ter kennis wordt gebracht van de gemeenteraad op de eerst daarop volgende zitting. Zo komt het dus dat we nu weten wat er zich allemaal afspeelt in een bepaalde perimeter rond de Veemarkt.

In een periode van de laatste 5 jaar (2006-2010) zijn op en rond de Veemarkt 1.322 processen-verbaal opgesteld. In 2010 alleen al 309. In de periode november 2010-maart 2011 waren er 31 gerichte politionele controles waarbij 166 PV’s zijn gemaakt. Bijna 30 procent daarvan sloegen op drugsgerelateerde feiten. Van de 591 gecontroleerde personen waren er al 43,6 procent politioneel gekend voor diefstal en afpersing en 35,4 procent voor drugs.

Op 27 mei kwam het tot een politionele actie in de lokalen van de vzw Candisky.
Volgens de statuten wil deze vzw jongeren en ouderen van alle nationaliteiten verenigen door het organiseren van socio-culturele en sportieve activiteiten, voornamelijk voetbal. (Nooit iets van gemerkt. Wie daar voorbijkwam zag voornamelijk sombere mannen in een al even somber, rokerig café. En op de parking van de Groeningelaan trof je wel eens zes gebruikte spuiten aan.)

Nog op 27 mei viel de politie ook binnen bij de vzw Barkane.
Statutair bekeken wil deze vereniging een ontspanningslokaal openhouden, en ontmoetingsplaats, – maar dan enkel voor de leden.

Op 30 mei kwam het Theehuis aan de beurt.
Deze vzw wil ijveren voor een harmonieus samenleven in Kortrijk. Men wil de maatschappelijke participatie van de allochtone gemeenschap bevorderen door het inrichten van ontmoetingsmomenten, het opzetten van activiteiten die openstaan voor de gehele bevolking.

Tot welke bevindingen kwam men nu bij die politionele acties?
Zie volgend stuk.

economie

Bezoekerstellingen in K in Kortrijk

De bezoekersaantallen voor de maand juli (27 openingsdagen) zijn gepubliceerd in een interne infoflash van het winkelcentrum.
Totaal aantal in die 27 openingsdagen: 582.506. Dat is een gemiddelde van 21.574 bezoekers per dag.
Topdag was zaterdag 2 juli met 38.114 passanten.

Zaterdagen zijn trouwens elke week recorddagen:
– 9 juli: 32.616
– 16 juli: 28.892
– 23 juli: 26.186
– 30 juli: 25.528 bezoekers.

Maar de maandagen scoren ook altijd goed:
– 4 juli: 25.341
– 11 juli: 20.631
– 18 juli: 22.235
– 25 juli: 20.284 bezoekers.

De dinsdagen zijn het flauwst. Een waarlijk dieptepunt was 12 juli met 16.767 passanten.
– 5 juli: 19.071
– 19 juli: 19.108
– 26 juli: 18.063 bezoekers.

In het weekend van vrijdag 1 juli tot en met zondag 3 juli telde men niet minder dan 90.818 bezoekers.
Van maandag 4 juli tot zaterdag 9 juli: 136.670.
van maandag 11 juli tot zaterdag 16 juli: 124.517.
Van maandag 18 juli tot zaterdag 23 juli: 110.224.
Van maandag 25 juli tot zaterdag 30 juli: 120.277.

Probleem is dat weinig werknemers in het winkelcomplex die cijfers geloven.
Hoe telt men eigenlijk die passanten?

gemeenteraad

Communicatie en openbaarheid van bestuur

Vandaag 6 september en ongeveer over een goed uur starten de raadscommissie ter voorbereiding van de gemeenteraad van maandag 12 september. De agenda en de memorie van toelichting van die gemeenteraad staat nog altijd niet te lezen op de website van stad. Hoe te weten komen of het de moeite waard is om vandaag zo’n raadscommissie bij te wonen?

Het ergste is dat de papieren perse weeral in onkunde wordt gelaten en daarom op de traditionele persbabbel van woensdag niet in staat zal zijn om 1 vraag te stellen.
En zo – beste lezers – weten we weer nergens van.

gemeenteraad, schepencollege

De nieuwe huisadvocaat voor zes gemeenten

Eindelijk. De kandidaturen moesten binnen tegen eind mei. Pas halfweg augustus kon de aanbestedende overheid (ons schepencollege) de opdracht gunnen aan het advocatenkantoor Cottyn uit Aalst.
Wij hebben dus voor één jaar een nieuwe raadsman voor extraprocedurele dienstverlening, d.w.z. voor extra-ingewikkelde rechtszaken. Grote nieuwigheid en een goede zaak is dat hetzelfde advocatenkantoor nu ook zal ingeschakeld worden in de gemeenten Zwevegem, Kuurne, Deerlijk, Wevelgem, Harelbeke en voor rechtszaken van de OCMW’s van Kortrijk en Zwevegem.

Het was blijkbaar geen gemakkelijke keuze.
Alle zes ingeschreven kandidaten genieten een goede reputatie en zijn vertrouwd met materies eigen aan de openbare sector. En allemaal konden ze uitstekende referenties voorleggen, hebben interessante samenwerkingsverbanden en waarborgen een snelle dienstverlening.
Maar het advocatenkantoor Cottyn was het goedkoopst: een uurtarief van 90 euro voor een junior adviseur en 100 euro voor een senior. Kosten inbegrepen en er wordt geen BTW aangerekend.

Voorheen en tot eind maart was Publius onze huisadvocaat.
Raar is dat meester Dirk Van Heuven toch nog recent is aangesteld als raadsman voor een zaak bij de Raad van State.

cultuur

Perceptie van niet-Kortrijkzanen over Kortrijk als cultuurstad

Het gerucht loopt dat de uitslag van de kwalitatieve studie van Jan Callebaut (zei vorige stukken alhier) over cultuur in Kortrijk vernietigend is. Dat is pertinent onjuist.
Wat is er gebeurd?

Marketinggoeroe Callebaut is op het onzalige idee gekomen om ook enkele Gentenaars en Antwerpenaars bij het onderzoek te betrekken. Motivering zou geweest zijn: Kortrijk moet zich niet spiegelen aan gelijkaardige centrumstadjes. Kortrijk moet meer ambitie vertonen dan bijvoorbeeld Roeselare.
Nou, we hebben het geweten.
Die respondenten niet-Kortrijkzanen (hoeveel waren het er eigenlijk?) zijn niet te spreken over onze stad. Je vraagt je af of ze Kortrijk wel kennen. Een typische uitlating van een zo’n madam uit Gent: “Kortrijk is niet de meest denkbare optie van de ideale city-trip, maar het kan misschien beter uitdraaien dan verwacht.” Een andere kakmadam uit Antwerpen zegt: “Er zullen wel evengoed winkels, restaurants, culturele initiatieven, enzovoort, zijn, maar allemaal kleiner en minder dan in Antwerpen. Je zal daar geen trekpleister hebben zoals het sportpaleis.” Helaas, heel waar, madam !
Een ander enkel iemand heeft het over “het hautain karakter van de bourgeoisie”. Nou, die respondent is hier zeker een halve eeuw geleden een keer geweest?

Het imago – de perceptie! – van Kortrijk is dus bij de enkele ondervraagde, grootstedelijke buitenstaanders absoluut niet goed. Had men het dan anders verwacht?

Inwoners zelf ervaren daarentegen Kortrijk spontaan als een gemoedelijk, gezellig stadje dat relatief veel te bieden heeft. Kortrijk biedt de voordelen van een echte stad (ruim aanbod van winkels, cultuur, onderwijs, …) maar zonder de nadelen, noch van een grootstad, noch van een dorp. Het is een leefbare woonstad waar je als inwoner voldoende voeling mee hebt.
Maar het is onduidelijk waar dat alles heen leidt. Bij de inwoners heerst – afhankelijk van de leeftijd? – een tegenstrijdig beeld van hun stad: enerzijds een conservatieve, afstandelijke en zelfs doodse plaats, anderzijds een boomende, levendige, innovatieve stad.

Stad heeft gewoon nog wat tijd nodig.

P.S.
Maar waar blijft die “stadsmonitor” van 2010?

cultuur, geschiedenis

Bronnen van trots voor stad Kortrijk

Het kwalitatief onderzoek van Callebaut over cultuurbeleving in Kortrijk geeft vier bronnen van trots op voor bewoners van onze stad: de moderne architectuur (voornamelijk de bruggen), het erfgoed (historische bezienswaardigheden), de geografische ligging, het cultuuraanbod.
Hierna wat meer over dat cultuuraanbod.

De 10 ondervraagde Kortrijkse duo’s vinden het cultuuraanbod uitgebreid en gevarieerd. Er is voor elk wat wils. Spontaan denkt men hierbij aan de schouwburg, allerhande festiviteiten, het erfgoed en de musea.
Kortrijkzanen zijn bijzonder trots op de stadsschouwburg. Er is een brede waaier van activiteiten, heel toegankelijk en voor een gevarieerd publiek. De schouwburg is tegelijkertijd laagdrempelig en gezellig, zelfs volks, maar ademt ook prestige, traditie en rijkdom uit. Het is een echte trekpleister; in de perceptie van de Kortrijkzaan zelfs “het boegbeeld van cultuur in Kortrijk“. Bewondering en verwondering zijn haar deel.

Een geheel ander geluid is te horen over het kunstencentrum Buda. Het is weliswaar bekend van naam, maar er is te weinig geweten wat er aangeboden wordt. Opmerkelijk is dat niet enkel de “low culture” (de cultuurbaren) maar ook de jongeren Buda KC als “te fel afwijkend van het gekende” ervaren. Men vindt de werking te alternatief, niet echt toegankelijk, en gericht op een ouder en select publiek. Grote cultuurliefhebbers van middelbare leeftijd daarentegen vinden Buda zeer aantrekkelijk omwille van de originele en onverwachte kunst.

Veel lof ook voor de bibliotheek. Niet voor het gebouw (!) maar wel voor het ruime aanbod en de vele faciliteiten van de bib: muziek, speelgoed, internet, leeszaal,…
Het Broelmuseum heeft dan weer een mooie setting, maar de collectie weet de mensen minder te bekoren. Het museum bevestigt het historische en statische beeld van Kortrijk. (Over het Vlasmuseum geen woord in het rapport.) Tegenover het erfgoed heerst een ambivalente houding. Ja, men is trots, maar toch minder betrokken. De kennis erover is beperkt.

Waarover is men minder te spreken?
Het aanbod is te kleinschalig en niet uniek. Er zijn geen grootse evenementen, er is geen opera. Er zijn geen hoogtepunten in het aanbod.
Bovendien is de communicatie over het aanbod onvoldoende, onaantrekkelijk en weinig duidend.
Bij dit laatste punt van kritiek dient wel gezegd dat die komt van mensen die juist weinig participeren aan cultuur…
Vandaar dat heel de redactie van kortrijkwatcher de communicatie wél voldoende vindt (zelfs overvloedig), wél aantrekkelijk (die lay-out!) en wél duidend. Er is evenwel een zeker gebrek aan eenheid in de communicatie-uitgaven, een teveel aan diverse brochures. En de kalender dient beter gecoördineerd. Soms weet men niet waar eerst gelopen.

Voor Kortrijkzanen zelf scoort Stad dus nog gematigd goed als cultuurstad. Bij de groep van ondervraagde Gentenaars en Antwerpenaars is de perceptie daarentegen vernietigend. Men vindt Kortrijk een weinig aantrekkelijk stadje, met een aftandse en onpersoonlijke mentaliteit. Maar wie de stad echt kent is genuanceerder in zijn oordeel. Dat is ook onze ervaring. Onze kennissen (ook buitenlanders) zijn – wel een keer tot onze verbazing – grotendeels vol lof over de aanblik en de activiteiten van de stad.
Tja, het zijn geen chauvinistische, dikke nekken uit Antwerpen.

quotes

Quote van de dag/ een “trien” en een “domoor”

(Met update, op vraag van de heer Ostyn.)

Zie vooral stuk van Koen Meulenaere in “Knack” van woensdag 24 augustus, pag. 105.
Daar heeft hij het over de perikelen bij de Gezinsbond, naar aanleiding van het feit dat voorzitter Roger Pauly zou willen dat hij wordt opgevolgd door Frans Schotte. Het Kortrijkse gewestbestuur schuift Annemie Drieskens als kandidaat naar voren.

We lezen:
“Is daar toch een trien opgestaan zeker, en het zal niemand verbazen: een uit Kortrijk, die vindt dat zij dat moet worden, voorzitter. Wacht, de krant er even bij nemen, want wij zijn haar naam al vergeten: Annemie Drieskens. De echtgenote van de Kortrijkse schepen en provincieraadsvoorzitter Jean de Bethune.”

(…)
“Het leven in West-Vlaanderen zou heel wat makkelijker zijn mochten ze in Kortrijk eens leren hun mond houden, maar het tegendeel is elke dag steeds meer het geval.”
(…)
“Haha, welke domoor kan zoiets bedenken?” Pol Ostyn! Ondervoorzitter gewestbestuur Kortrijk.”

Wat had Ostyn dan wel gezegd?
Dat men aan de top van de vrijwilligers in de Gezinsbond dan toch wel een vrijwilliger met jarenlange ervaring verwacht. Iemand van buiten de organisatie parachuteren is een kaakslag.

cultuur

Wat kost dat kwalitatief onderzoek inzake cultuurbeleving ?

Alvorens nader in te gaan op de inhoud en conclusies van het onderzoek van het bureau Callebaut zeggen we maar vlug iets over de kostprijs van de enquête. De papieren perse laat ons hierover onkundig, maar er is een lokale weblog die daarover alweer een totaal gefantaseerd bedrag lanceert. Het gevaar bestaat dat straks raadsleden of persjongens dat cijfer voor waar aannemen. Zo zijn ze wel.

Het onderzoek werd door het schepencollege van 23 februari gegund aan Callebaut & Co voor een totaal bedrag van 44.860 euro (BTW inbegrepen). Voor het pure kwalitatieve onderzoek vraagt het bureau 29.735 euro. Maar Callebaut bedong nog ongevraagd de ontwikkeling van een monitoringinstrument en krijgt hiervoor nog 15.125 euro. Tenminste als de opvolging van de onderzoeksresultaten zich beperkt tot Kortrijk en de regio. Indien men verder wil gaan in geheel Vlaanderen, dan zou Jan daarvoor 21.780 euro vragen. Het curieuze is nu dat het onderzoeksbureau NU alreeds (vrouwelijke) respondenten heeft opgezocht in Gent en Antwerpen, terwijl het schepencollege uitdrukkelijk vroeg om zich te beperken tot de regio.

Er zijn in december vorig jaar zeven firma’s aangeschreven. Drie daarvan dienden een offerte in: Synovate (32.737 euro), Groep C (59.012 euro) en Callebaut (44.860 euro).
Callebaut dacht zowat 26 uur te besteden aan het ondervragen van de duo-respondenten.
Wat Jan daarbij nog zal verdienen aan de bijkomende monitoring (vervolgonderzoek “op geregelde tijdstippen”) zal later blijken. Overigens is het zo dat het schepencollege nu laat weten dat kwantitatief onderzoek toch ook weer zal nodig zijn, terwijl men voorheen ten stelligste beweerde dat het stadsbestuur over voldoende cijfermateriaal beschikt.

De studie beweert dat de steekproef voldoende representatief is inzake spreiding man-vrouw, stadskern en stadsrand en sociale klasse. Profielgegevens krijgen we evenwel niet.
De steekproef is verder opgesplitst in een groep ‘cultuurbarbaren’ versus ‘fanaten’, en in leeftijdscategorieën. (Zie vorig stuk.) Eigenaardig blijft dat bij de cultuurbaren plotseling de categorie laatstejaarsstudenten opduikt.
En bij de niet-Kortrijkzanen dan vrouwen uit Gent en Antwerpen. Waarom is niet gemikt op vrouwen uit Waregem of Roeselare, of desnoods Rijsel?
Opvallend is nog dat de studie uitdrukkelijk vermeldt dat men bij alle categorieën heeft gezocht naar personen die interesse hebben in shopping en uitgaan. Dit vertekent al op voorhand bepaalde conclusies.
Plus. Die respondenten uit Antwerpen en Gent vinden onze stad natuurlijk maar niks, en de zgn. uitgaanders vinden dat Kortrijk onvoldoende cafés telt om na te praten. ZE KENNEN DE STAD NIET.
Nog eigenaardig – voor een wetenschappelijke studie althans – is dat we geen notulen te zien krijgen van de ondervragingen. Zelfs de gestelde vragen mankeren. (Bon. Alleszins in het rapport dat kortijkwatcher in handen kreeg.)

Waarom was deze studie nodig?
Betere vraag is of de cultuurintendant dat onderzoek niet zelf aankon.
Maar goed. De officiële motivatie berust eigenlijk op een vooronderstelling.
Stad Kortrijk – zo zegt men – stelt sinds jaar en dag een substantieel deel van zijn middelen in op het beleidsdomein cultuur en het “aanvoelen” (sic) is dat de resultaten verhoudingsgewjjs als onvoldoende ervaren worden bij inwoners en bezoekers. Ja?
Is dat allemaal wel waar? Of: JUIST?
Besteedt Kortrijk buitensporig veel geld aan cultuur? Cijfers daarover hebben het nooit over de netto-kost, en vergelijkingen met andere centrumsteden blijven uit. (Weet je wat? De personeelskosten in in het domein cultuur zijn waarlijk substantieel, dat wel!)
En is het echt waarlijk zo dat onze inspanningen op cultureel vlak te weinig voldoening opleveren op het vlak van bekendheid, beleving, bezoekersaantallen en aanbod??
De roep is dat de studie-Callebaut “vernietigend” is? Nou, nou.
Even goed lezen. Niet in de krant…

(Wordt vervolgd.)