Schepen Weydts heeft zich tijdens de campagne rondom het referendum over autovrije zondagen nog enige onhandigheden veroorloofd, ten voordele en ten behoeve van de nee-stemmers.
– Dat bezoek (samen met raadslid Ruth Vandenberghe, verantwoordelijk voor schijn-participatie van de burger) aan de leerlingen van de Don Bosco-school (met gelegenheid tot stemming!) heeft kwaad bloed gezet en vond zelfs politicoloog Carl Devos ongepast.
– De beslissing om de ondergrondse parking Schouwburg plots toch toegankelijk te verklaren voor wagens is te laat genomen en was te weinig gekend bij de bevolking en de schouwburgbezoekers.
– Tijdens de campagne beginnen praten over het eventuele invoeren van een lage emissiezone (LEZ) was ook niet al te bevorderlijk om autobezitters te charmeren.

Maar de grofste fout lag nog in de vraagstelling zelf.
Het referendum vroeg of men akkoord ging met het invoeren van autovrije zondagen in de “binnenstad”.
Voor Kortrijkzanen is de “binnenstad” evenwel alles wat binnen de kleine ring (R38) ligt. Dus toch een nogal uitgestrekt getroffen gebied. Heeft waarschijnlijk enige paniek veroorzaakt.
In werkelijkheid ging het slechts over de toch kleine fietszone. Wist iedereen dat wel?
De juiste vraag was dus: “Ben je akkoord dat de fietszone in de binnenstad één vaste zondag per maand autovrij wordt?”
Een bijna niet meer recht te zetten fout voor de toekomst!

Aan de hand van een zogenaamd ‘referendum’ (het was er geen!) heeft men dus tussen 14 en 20 oktober aan de Kortrijkzanen ouder dan 16 jaar digitaal gevraagd of zij akkoord gingen om maandelijks autovrije zondagen te organiseren in de “binnenstad”. De zaak haalde de landelijke pers.
Er liepen 9.880 antwoorden binnen op een totaal van 62.000 of 64.000 (?) potentiële deelnemers. (Er is waarlijk een nooit geziene barnumreclame voor het initiatief opgezet.)
Maar ongetwijfeld tot lichte of stomme verbazing van de schepen van Mobiliteit Axel Weydts (SP.A) stemden 57% van de deelnemers tegen. Het kan niet anders of dit heeft een gevolg voor zijn politiek functioneren. Hij zal een toontje lager moeten zingen binnen de de gemeenteraad en het College. (Wat hem niet goed afgaat!)

– Over die uitslag is hoogstwaarschijnlijk een hartig woordje gevallen binnen de SP.A. En ook binnen het College (voor zover de autoritaire burgemeester dit heeft toegelaten). Want op de keper beschouwd was enkel de SP.A-fractie binnen de tripartite het volmondig en hartsgrondig eens met het plan van hun eigenste schepen Weydts om meer autovrije zondagen in te voeren.
– Met het politiek bewustzijn van een cactus liet N-VA-raadslid Liesbeth Maddens in de laatste gemeenteraad van 14 oktober weten dat het nu eenmaal niet nodig is dat een politieke fractie over alles een standpunt moet innemen. (De fractieleider was afwezig en de N-VA-schepenen deden er het zwijgen toe.)
– De kiesvereniging “Team Burgemeester” dan (een mengeling van slechts enkele pure VLD’ers en voor het overige een kudde van onafhankelijk maar gedisciplineerd kiesvee) liet bij monde van fractieleider Wouter Allijns weten pro autovrije zondagen te zijn. Allijns heeft zich in zijn tussenkomst enorm versproken, – en dit ging ongemerkt voorbij. Hij zei dat het referendum aan Kortrijkzanen vroeg om zich uit te spreken over het idee om autovrije zondagen in te voeren in Kortrijk én deelgemeenten. (Zie livestream op 28:24.)
De burgemeester van zijn TEAM (die ja heeft gestemd) was in die gemeenteraad van oktober afwezig en zijn vervanger Wout Maddens liet zich niet verleiden tot het innemen van een standpunt. Hij zei enkel dat het referendum een feest was van de (directe) democratie. De onafhankelijken en laffe non-conformisten en dissidenten binnen het “Team” durfden hun stem niet eens verheffen.

Tja.
En zo komen we tot een eerste vaststelling omtrent de vraag hoe schepen Weydts zelf heeft bijgedragen tot zijn eigen politieke nederlaag.
Hij is er niet in geslaagd om EERST binnen de coalitie eensgezindheid te smeden over die autovrije zondagen alvorens een referendum uit te schrijven.
Om een en ander te verstaan is wat diepte-psychologisch commentaar van doen, enig inzicht in de persoonlijkheidsstructuur van schepen Weydts.
Die is gekenmerkt door eigenschappen die het in de politiek niet al te best doen: Weydts staat bekend als nogal eigengereid, wat eigenwijs, als iemand die niet goed weg kan met andere meningen dan de zijne. Bij insiders ook min of meer gevreesd om zijn kort lontje.
Kortom: een politieke charmeur is hij niet. (Heeft nog wat media-training en begeleiding nodig.)
Door zijn eigengereid optreden in het Kortrijks mobiliteitsgebeuren heeft hij intussen de zaak van de autovrije zondagen gepersonaliseerd rondom zijn figuur. (Hij moet niet noodzakelijk altijd zelf in de pers komen als zijn medewerkers een project hebben bedacht.)

Voor menig Kortrijkzaan ging het referendum ten diepste eerder over de vraag of men pro of contra de persoon Weydts (en zijn aanhangers) zou stemmen. Fataal is dat, voor een politieker die iets ten gronde wil veranderen.

Kortrijkzanen hebben de laatste tijd namelijk nogal wat te slikken gekregen van de schepen en voorzitter van Parko. Drastische verhoging van de parkeertarieven, meer betalend parkeren (minder blauwe zones), meer boetes, 74 fietsstraten, snelheidsbeperkingen, éénrichtingstraten. (En dat is allemaal zonder referenda doorgevoerd.)
In ‘Het Laatste Nieuws’ (21 oktober) vroeg men aan burgemeester Van Quickenborne naar de reden van het duidelijke ‘njet’ tegen die autovrije zondagen. Antwoord: “Het was gewoon teveel aan het worden, voor een meerderheid van Kortrijkzanen.”
Het electoraal steeds sterker wordend Vlaams Belang drukt dit dan zo uit: het beleid van Weydts is doorgeslagen, te herleiden tot auto-pesten…

(Wordt vervolgd.)