All posts by Frans

economie, milieu

Publieke inspraak over het plan-MER van IKEA op ‘Ter Biest’ in Wevelgem (2)

Dus ook Kortrijkzanen kunnen reageren over  de voornemens van IKEA in onze buurt.
Nu nog bijna een maand de tijd.

Waar kunt u die nota vinden?
Het dossier ligt ter inzage op het stadhuis.  Een afspraak maken is niet nodig, tenzij u meer uitleg wenst te krijgen .  Neem hiervoor contact op met brecht.nuyttens@kortrijk.be.
Maar die nota telt 188 bladzijden, zodat het aan te raden blijft om de tekst op internet te lezen.  Waar dan?  Op de website van stad Kortrijk is er een link te vinden.
Beter is wellicht om rechtstreeks naar de website van het departement Leefmilieu, Natuur en Energie te gaan, want daar krijg je tegelijk een antwoordformulier aangereikt om uw reacties digitaal op te sturen naar de betrokken dienst van de Vlaamse overheid. (Vraag om een ontvangstbevestiging.)
Zie URL https://lne.be/milieueffect-rapportage.

Wat kan uw inspraak zoal bevatten?
Zéér belangrijk om te weten is dat in dit stadium van de procedure er geen bezwaarschriften en petities kunnen ingediend.  Dat kan pas later, tijdens het openbaar onderzoek bij de vergunningsaanvraag of het (gewestelijk) ruimtelijk uitvoeringsplan (GRUP).

U kunt dan ook gebruik maken van het afgewerkte milieueffectrapport (MER).
Het gaat er nu om dat u vanuit uw ervaring, inzicht en kennis van uw omgeving  bepaalde opmerkingen maakt.  Reacties zoals “ik ben tegen het project” of “ik wil niet dat dit IKEA-project doorgaat” hebben geen zin, bieden geen meerwaarde bij het onderzoek naar milieueffecten.
In uw inspraakreactie kan u wel mogelijke alternatieven aanbieden (andere inrichting, zelfs andere locatie).  Of u vindt in het kennisgevingsdossier bepaalde lacunes.  Moet er wellicht  iets extra onderzocht?

Wat gebeurt er met de inspraakreacties?
De dienst Mer bundelt de zinvolle reacties op het kennisgevingsdossier.
Na de terinzageleggingsperiode komt er een overlegvergadering waarbij de dienst Mer en  de bevoegde overheid de reikwijdte, het detailleringsniveau, de inhoudelijke aanpak van het plan-MER  kan vaststellen, rekening houdend met de bemerkingen die door de bevolking zijn bezorgd en de (7) schepencolleges van   het betrokken studiegebied.
De dienst Mer  maakt hierover een verslag met een aantal richtlijnen.   (Ook dit is een openbaar document.)  Deskundigen (de 7) maken hierna een ontwerp-MER,  besproken door de betrokken administraties (begin 2017 en  midden 2017).
Het plan-MER gaat dan samen met het ontwerp gewestelijk ruimtelijk uitvoeringsplan (GRUP)  in openbaar onderzoek. Tijd zat !

We zijn nog niet huis hoor.

Het gaat om meer dan een woonwarenhuis.
IKEA zelf heeft een maximale bruto oppervlakte van 45.000 m².
Maar IKEA voorziet ook een complementair commercieel programma (12.000 m²),  een vrijetijdsprogramma (4000 m²) en een  groenzone en buffering.  En Ter Biest is een grotere site dan voor dit programma vereist is.   De rest van de planzone blijft als bestemming agrarisch gebied.

 

economie, milieu

Publieke inspraak over het plan-MER voor het GRUP ‘Ter Biest’ in Wevelgem (1)

Ook inwoners van Kortrijk, Menen, Kuurne, Harelbeke, Zwevegem, Deerlijk en Waregem kunnen opmerkingen formuleren bij de  opmaak van  het milieueffectenrapport   (MER) voor een gewestelijk ruimtelijk uitvoeringsplan (GRUP) bij de mogelijke inplanting van een woonwarenhuis IKEA in Wevelgem (het gebied Ter Biest ten noorden van het vliegveld).

In een volgend stuk laten wij nog weten waar u de kennisgevingsnota kunt vinden (je hoeft niet naar het stadhuis!),  wat er zoal te lezen valt (188 bladzijden of 17,45 MB) en hoe u kunt reageren.
Uit de beschrijving van het plan  valt alvast te leren dat er intussen al veel onzin is verkocht rondom de plannen van IKEA in het gebied.

 

cultuur

Hoeveel zou het regionaal erfgoeddepot kunnen kosten?

We beginnen het heel langzaam steeds nauwkeuriger  te weten.
Want het schepencollege heeft nu bij hoogdringendheid 5 van de 7  werken eindelijk gegund.

(Voor bepaalde loten was  de verbintenistermijn al in augustus verstreken!  En is het stadsbestuur blijkbaar ontsnapt aan het betalen van een schadevergoeding aan de betrokken ingeschreven firma’s.)

Na eindeloos veel palaver heeft men in september 2014 beslist om op de site Vier Linden in Heule een “intergemeentelijk cultureel en onroerend erfgoeddepot voor het zuiden van West-Vlaanderen” te bouwen.  In de gemeenteraad van februari 2015 dacht schepen Rudolphe  Scherpereel  nog dat de werken zouden voltooid zijn eind dit jaar.  Het zal wel  eind 2017 worden. (Is er nu al een stedenbouwkundige vergunning?)

Hierna de gunningsbedragen voor 5 werken met tussen haakjes de ramingen, allemaal incl. BTW.
1.  Ruwbouw en omgevingsaanleg: 1.843.377 euro  (1.899.372)
2.  Gevelsuitingen / gordijngevel:  260.102 euro  (209.319)
3.  Schrijnwerk en afwerking:  250.406 euro  (209.310)
4.  HVAC en sanitair:  774.639 euro  (778.873)
5.  Elektriciteit:  335.430 euro  (322.920)

Wat moet daar nu nog bij komen als werken? (De prijzen hierna zijn ramingen.)
– goederenlift:  65.327 euro
–  depotinrichting :  337.430 euro
–  beveiliging:  67.715 euro

Voor de leveringen van los meubilair zijn de kosten geschat op 62.339 euro.
Studies?  119.291 euro.
Nutsaansluitingen:  19.965 euro.

TOTAAL:  4.136.484 euro.

Over de financiering van dat bedrag is officieel nog niet veel geweten.
–  De inbreng van Stad bestaat uit de grond ter waarde van 550.000 euro plus 1 miljoen voor de bouw.  Dit bedrag wil men recupereren door de verkoop van het gebouw  van het Rijksarchief in de Guido Gezellestraat.  (In de gemeenteraad van komende maandag 14  november wil de CD&V die verkoop  beletten.)
– Voorts hoopt men op een subsidie van het Vlaams Fonds voor (bovenlokaal) Culturele  Infrastructuur.
(Het erfgoeddepot Potyze Sint-Andries kreeg een half miljoen.)

cultuur

Vijf Alte Kameraden stellen tentoon in de Paardenstallen

Morgen (donderdag 10 november om 19u30) is de vernissage.
Zes  kunstenaars van divers allooi  exposeerden  33 jaar geleden  (1983)  in de vroegere galerij van de schouwburg (Waterpoort) hun werken  onder de titel “Kleur-zwart/wit”.
Het ging om Rik Vermeersch (zoon van José), Philippe Bouttens, Piet Moerman, Stefaan Roelstraete, Dirk Van Severen,  en Rik Sadet.  Ze kenden elkaar toen via de Kortrijkse Academie.

En nu zijn die gasten  daar weer, met vijf althans.  (Rik  Sardet is nu meer bezig met lay-out en drukwerk en heeft zijn huidige deelname beperkt tot het ontwerpen van de uitnodiging voor de tentoonstelling “Kleur-Zwart/Wit”.)

De expositie is geen retrospectieve.  Het gaat om recent werk.
Van Vermeersch mogen we beeldhouwwerk verwachten.  Van Bouttens keramische beelden en schilderijen.  Van Moerman woeste schilderijen.  Van Roelstraete een van zijn bizarre “installaties”.   Dirk Van Severen komt met foto’s die hopelijk weer (zoals ooit in Tielt) commotie veroorzaken.
Op de vernissage voeren de schepen van cultuur  (past niet goed in dit gremium) en  Stefaan Roelstraete het woord.

De tentoonstelling (die eigenlijk publiek pas op vrijdag 11 november begint) is enkel te bezoeken op  vrijdag, zaterdag en zondag van 14 tot 17 uur.  En dit tot zondag 27 november. Gratis toegang.
De ingang van de Paardenstallen vindt u naast de Budatoren (vroeger Tacktoren genoemd).

OCMW, wonen

Woonreglement Kortrijks Begijnhof fundamenteel gewijzigd

Zonder enige inspraak (consultatie) van de huidige bewoners en zelfs zonder enige voorafgaande kennisgeving op de bewonersvergadering heeft de OCMW-raad van 20 oktober het oude bewonersreglement op enkele punten totaal gewijzigd.
(Zowat ieder jaar krijgen bewoners van het begijnhof achteraf te horen wat er in de buurt al  of niet is beslist.)

In het kader van de actie “Kortrijk spreekt”:
Men zou dit toch best zo spoedig mogelijk uitgebreid kenbaar maken (in het Stadsmagazine) en aan eenieder uit de regio (ook buitenland) zodat nieuwe, potentiële kandidaten-huurders  weten hoe het nu zit.

– In het zeer oorspronkelijke reglement dienden kandidaat-huurders 55 jaar te worden in het jaar dat  van de onderschrijving van het contract .  (In de praktijk was hierbij stilzwijgend verondersteld – gehoopt – dat er geen kinderen of pubers zouden komen wonen . Dat was heus de bedoeling.  Zeker geen brommers.)
Nu is er totaal geen sprake meer van een leeftijdsgrens.

– Oorspronkelijk was handel drijven, een beroep of ambacht uitoefenen of een drankslijterij uitbaten absoluut niet toegelaten.
Nu wel.  (Er is nu een “koffiehuis” in het begijnhof.)
Evenwel mits uitdrukkelijke toestemming van de OCMW-raad (dus niet enkel afhankelijk van de voorkeur van de OCMW-voorzitter)  voor zover de voorgestelde activiteiten niet indruisen tegen het beschermd karakter van het begijnhof en de rustige omgeving.
Tevens zal steeds overwogen worden dat het bewonersaspect primeert en dat andere activiteiten slechts selectief zullen worden toegelaten.

– Alle werkzaamheden, inclusief herschilderen, moeten vooraf ter goedkeuring aan de technische dienst van het OCMW voorgelegd.  (Op eigen houtje een zolder isoleren en er een kamer inrichten bijv. kan niet meer.)

– In het oorspronkelijke reglement kon het OCMW het hangen van kant of volle gordijnen opleggen voor alle zichtbare ramen.
Nu is enkel bepaald dat het buitenaanzicht van alle gordijnen steeds wit moet zijn.

– Vroeger stond in het reglement dat de verhuring van woningen uit de eerste gerestaureerde fase gebeurde door het voormalige Kortrijkse kantoor Immo op de Grote Markt, onder voorbehoud van aanvaarding door de eigenaar.  In het nieuwe reglement is niet eens gestipuleerd tot wie men zich moet wenden om in aanmerking te komen  als nieuwe huurder.  Om op de wachtlijst te staan.

Dit moet eens en voor goed uitgeklaard.
(Er is geen voorrang voor  inwoners van groot-Kortrijk.  Een oud en onveranderd reglement.  Enkel de chronologische plaats op de wachtlijst van het OCMW telt.  Maar hoe geraak je daar op?  Via een verhuurkantoor?  Waar?)

P.S.
De huurprijzen voor nieuwe bewoners zijn wel verhoogd.

 

OCMW, sociaal

Vluchtelingen met leefloon in de centrumsteden (2)

Eerst dachten we Antwerpen en Gent buiten beschouwing te laten omdat die nogal wat vluchtelingen aantrekken in vergelijking met de andere elf centrumsteden.  Tot er ons iets opviel.  Er zijn steden met een kleiner aantal vluchtelingen terwijl het draagvlak toch slechter uitvalt.
Met ‘draagvlak’ bedoelen we de ratio van het aantal vluchtelingen afgezet tegenover het aantal inwoners.
Mooi  voorbeeld is Gent.
In de periode juli 2015 tot juni 2016 telde men daar 1.087 erkende vluchtelingen die genoten van OCMW-steun.
De ratio bedraagt 42,3  per 10.00 inwoners.
Kijken we nu even naar Oostende.  Telde in die periode van twaalf maanden ‘slechts’ 632 erkende vluchtelingen met leefloon.  Maar de ratio bedraagt  wel degelijk 89,5 per 10.000 inwoners!

Hierna een rangschikking van  13 centrumsteden , te beginnen met de steden alwaar het draagvlak het minst hoog is. (Dus met de hoogste ratio.)  Tussen haakjes het aantal erkende vluchtelingen met leefloon in de periode van juli 2015 tot juni 2016.

1.   Oostende:  89,5   (632)
2.   Antwerpen:  79,6  (4.111)
3.   Leuven:   69,2  (687)
4.  Roeselare:  60,7  (370)
5.   Gent:  42,3  (1.087)
6.   Kortrijk:  32,7  (247)
7.   Aalst:  27,8  (234)
8.   Mechelen:  26,7  (226)
9.   Hasselt:  25,7  (197)
10.  Sint-Truiden:  20,5  (22)
11.  Brugge:  15,7  (185)
12.  Genk:  13,4  (88)
13.  Turnhout:  7,3  (8)

Onze bron is de krant “De Tijd” van 22 oktober.
Voor het raadplegen van de kaart van België met cijfers voor alle gemeenten dient u  de online-versie van de krant te bezoeken.

Misschien willen onze Kortrijkse lezers wel de toestand kennen bij de buurgemeenten?
– Kuurne: 18,2  (24)
–  Harelbeke:   11,6  (32)
–  Lendelede:  10,4  (6)
–  Wevelgem:  9,3  (29)
– Zwevegem:  2,9  (7)

OCMW, sociaal

Hoeveel vluchtelingen krijgen leefloon van Kortrijks OCMW? (1)

“De Tijd” van 22 oktober pakte uit met cijfers voor het hele land.
En op de online-versie van de krant staat een kaart waarbij je iedere gemeente kunt aantikken om de toestand aldaar te bekijken.

Maar laat ons eerst wat fabels uit de weg ruimen.
–  In tegenstelling met wat menigeen meent te weten hebben asielzoekers  geen recht op financiële steun.  Zij krijgen wel “opvang” zolang het onderzoek loopt.
Dat betekent dat zij een slaapplaats krijgen, maaltijden, sanitaire voorzieningen, kledij.  Daarnaast kunnen zij genieten van een beperkt bedrag om te voldoen aan dagelijkse (kleine) behoeften.  Verblijven zij in een opvangcentrum dan gaat het om 7,4 euro per week.  Kregen ze een woning toegewezen dan moeten ze met 60 euro per week zelf instaan voor hun levensonderhoud.
–  Erkende vluchtelingen die de opvangstructuur hebben verlaten kunnen  – na onderzoek –  financiële OCMW-steun krijgen.  Maar dit kan enkel als zij behoeftig zijn en geen werk hebben.
–  Het leefloon bedraagt in ons land 1.156 euro voor een gezinshoofd, 867 euro voor een alleenstaande en 578 euro voor samenwonenden.
–  Vanaf 1 november (morgen) zijn zij verplicht om een geïndividualiseerd project af te sluiten voor maatschappelijke integratie.
–  De data over vluchtelingen met leefloon zijn wel misleidend in deze zin dat zij al meteen in de statistieken  belanden zodra zij  één dag leefloon ontvingen.
–  Een OCMW krijgt een groot deel van de uitgaven voor leefloners  terugbetaald van de federale overheid en kan ook bedragen terugvorderen van  de betrokkenen.  Zo is in Kortrijk in 2015 voor 3,96 miljoen euro uitbetaald maar bedroeg de netto-tussenkomst ten laste van het OCMW afgerond slechts 800.00 euro.

Hoe zit het nu in Kortrijk inzake vluchtelingen met leefloon?
(Eerst even zeggen dat we nergens specifieke gegevens vinden over het totaal aantal vluchtelingen (asielzoekers) in onze stad.  Ook niet in de laatste OCMW-jaarrekening van 2015.)
Volgens ‘De Tijd’ waren er tijdens  de laatste  twaalf maanden tot juli 2016  alhier 247 erkende vluchtelingen met financiële OCMW-steun.  (Al was het maar voor één dag.) Dit zijn 32,7 per 10.000 inwoners. Het jaar tevoren ging het om 201 vluchtelingen oftewel 26,7 per 10.000 inwoners.  Is dat veel?

We vergelijken  even met de andere centrumsteden, uitgezonderd Gent en Antwerpen.  Grote steden trekken immers “buitensporig” veel vluchtelingen aan.
Zie een volgend stuk.

P.S.
In de periode juli 2014 tot juni 2015 waren er in België 120 gemeenten geheel zonder vluchtelingen.  In juli 2015 tot juni 2016 nog 72.

 

ambtenaren

Eliza Bruneel is nu ook weg

De een na de andere topambtenaar verliet dit jaar alleen al de stadsadministratie.  Grote bazen van de directies stadsontwikkeling, bedrijfsvoering, financiën, cultuur.
En nu is sinds vorige maandag Eliza Bruneel  vertrokken. Zij was adjunct van de directeur ‘communicatie en recht’  en in de praktijk coördinator  citymarketing  en toerisme.

Er nog even op wijzen dat we al sinds februari van dit jaar geen directeur meer hebben van de schouwburg en het muziekcentrum.  En dat kan nog een tijdje duren want er is nog altijd geen opvolger van Lieselotte Deforce gevonden.
Voor het examen waren er in mei 28 kandidaten ingeschreven en 22 toegelaten.
Aan de eerste fase van de selectieprocedure (het indienen van een ‘case’) hebben er 13 effectief deelgenomen.  Slecht 5 geslaagd.  Nog 4 deden me aan de verdere proeven.  Bij de laatste fase (het interview) is uiteindelijk niemand geslaagd.
Niemand.
Wat nu?

P.S.
In het stadhuis gonst het van geruchten dat het schepencollege in de clinch ligt met zowel de stadssecretaris als de ontvanger.

 

media

Mike Tattoo in verband met de waarden van “De Krant van West-Vlaanderen”

Mike Tattoo is in om het even wat voor straatbeeld en over de gehele wereld alleszins een soort onverwachte  verschijning.  Met of zonder bolhoed.  Met of zonder ‘zijne  Rus”. Je kunt er inderdaad niet naast kijken.
Even wonderlijk zijn (waren) zijn totaal abnormale lezenswaardige  stukjes op de Kortrijkse pagina’s van het weekblad ‘De krant van West-Vlaanderen’.  Het Kortijks Handelsblad .
Wie éénmaal zijn schrijfsel las  keek alras uit naar zijn volgende bijdrage.

Zeven jaar geleden al  kreeg Mike op uitnodiging van de toenmalige (eerder progressieve  redacteur van toen)  Luc D.  de kans om een weliswaar door de krant opgedrongen  thema te behandelen.
Niet voor niets droegen die ‘cursiefjes” de titel “Hart op de tong”.

Vanwege het succes is  die periode van drie maanden toen nog twee keer verlengd. Maar Mike bleef maar doorgaan met zijn inzendingen die steeds meer het karakter kregen van een bijzonder soort  columns.

Niet passend in een geborneerd weekblad.

Zijn stijl was onnavolgbaar, zo origineel dat hij met niets of niemand is te vergelijken.

Zo nu en dan (niet altijd) provocerend,  dat wel, en ongenuanceerd.  Vaak heel geestig ook.  Zijn verteltrant zouden we ‘disruptief’ kunnen noemen, in de zin van ontwrichtend.
Eén keer kreeg hij van de redactie de opmerking dat zijn stukjes wel wat minder ‘politiek getint’ konden zijn.  En twee jaar geleden is hij op het matje geroepen met de mededeling dat men in het Kortrijkse stadhuis zijn vertellingen niet altijd even  grappig vond. Mike is toen met de redactie gaan praten en de zaak is toen in der minne afgesloten.  Hij kon doorgaan met schrijven.

Intussen was hij  (als Mike Levebvre) op facebook terecht gekomen en daar kreeg hij met zijn alweer flagrant eigenzinnige beschouwingen, de koddige – soms liederlijke – verhaaltjes over zijn  belevenissen op Bali, zijn bijna dagelijkse gefilmde monologen steeds meer volgers en FB-vrienden.
Bij die duizenden vrienden zitten een aantal gemeenteraadsleden (schepenen, en zelfs de burgemeester Vincent Quickenborne).
Mike trok vaak van leer tegen de Kortrijkse politiek:  de belastingen, de mobiliteit, het OCMW-beleid.  Schepenen zoals Scherpereel en vooral Philippe De Coene kregen verwensingen  naar het hoofd geslingerd.  Bij de FB-vrienden van schepen en OCMW-voorzitter De Coene  brak op een gegeven ogenblijk de hel los.  Een ware hetze tegen Tattoo. Een vloedgolf.

Kort daarop (15 juli) kreeg Mike  zijn ontslagbrief.
Het laatste – en geweigerde – ingezonden artikel droeg als titel “Salade Nice-oise”. Met  – naar aanleiding van de aanslagen in Nice en elders – totaal  politiek niet correcte uitspraken over moslims, terroristen-steuntrekkers.

De ontslagbrief van 15 juli is ondertekend door Jan Gheysen (chef nieuws De Krant van West-Vlaanderen) en Mieke Verhelle (nieuwsmanager).
Zij stelden namelijk om beurten vast dat ze “de voorbjie weken geregeld werden geconfronteerd met uitspraken en standpunten die u  op sociale media ventileert, waarmee wij als krant niet geassocieerd willen worden.”
De krant wil namelijk samenwerken met mensen wiens mening en waarden wel kunnen delen. En aangezien Mike andere waarden dan die van de krant uitdraagt wensten  de chefs de samenwerking stop te zetten.

Nog wat naschriften nu. Vier.

– Het staat in perskringen bekend dat De Krant van West-Vlaanderen een slechte betaler is. Mike Tattoo  is naar het schijnt slechts drie van de zeven jaren betaald.   Zoiets van  12 euro per stuk.
–  Maar wat zijn de waarden  die de krant uitdraagt?  Dat is de vraag.
Wie de editorialen van  Jan Gheysen (en vroeger Noël Maes) leest weet dat onmiddellijk.  Dezelfde als die van een parochieblad.  En de meningen dan?
Gewoon die van de ‘Bond zonder Naam’  

Een anekdote nog.

De moeder van Rik De Nof (de legendarische Marie-Thérèse) had achter de schermen (en tot voor kort zeker nog) bij de uitgeverij Roularta veel in de pap te brokkelen.  Nieuwe journalisten moesten bij haar te biechte gaan.  Waren ze wel getrouwd? Gingen ze nog naar de mis?  Dit soort vragen.
Mike Tattoo zou zeker geen absolutie gekregen hebben.
– De plaatselijke persjongens willen geen aandacht schenken aan dit gebeuren.
Natuurlijk niet.  Enige zelfreflectie over van alles en nog wat kan niet.

 

media

Mike Tattoo is buiten gevlogen bij de “Krant van West-Vlaanderen”

De alhier in Kortrijk en op vele plaatsen  elders  een  bekende figuur mag geen tekst meer insturen naar de krant van West-Vlaanderen.  De plaatselijke pers rept daar met geen woord over en dat is uitermate tekenend  voor de wijze waarop in onze regio journalistiek wordt bedreven.,

Het getuigt van een zekere lafheid bij zijn collega’s en vrienden uit de reguliere pers, een gedraging  die bij  ons  in de kantoren  van de redactie van Kortrijkwatcher evenwel geeneens verbazing wekt.
Mike Tattoo is in die gazette jaren geleden binnen gehaald door Luc Demiddele, zowat de enige redacteur met een ‘open mind’ die  de ‘Krant van West-Vlaanderen’ ooit heeft gekend.  (Hij liet zelfs kortrijkwatcher aan het woord ! Heeft zelfs een keer letterlijk een volledig stuk over genomen.)
Ook hij is spoorloos  (geluidloos) verdwenen.

(Wordt vervolgd.)