Zowel Vincent Van Quickeborne als huidig burgemeester Ruth Vandenberghe bleven of blijven beweren dat er in de gemeenteraad geen plaats is om over het (concrete) gevoerde veiligheidsbeleid te interpelleren. Dat moet volgens hen gebeuren in de politieraad. Het is waarlijk niet te begrijpen dat een jurist en iemand die politieke wetenschappen heeft gestudeerd zoiets durven poneren.
De politieraad is de plaats om zaken als de organisatie van het korps, het beheer (begrotingen, rekeningen), aankopen, personeelszaken en zo te bespreken. Kortom: de wijze waarop de korpschef zijn taken uitvoert, bevoegdheden die hij trouwens uitoefent onder het gezag van de burgemeester. Wouter Vermeersch, de fractieleider van het Vlaams Belang is zowat het enige raadslid dat het waagt om in de gemeenteraad vragen te stellen inzake veiligheidsbeleid. Hij wordt daarbij telkens de mond gesnoerd of zijn vragen worden niet ontvankelijk verklaard. U herinnert zich nog die zondag 1 november van vorig jaar toen plotseling tot eenieders verbazing alle toegangswegen tot het centrum van de stad door de politie werden afgesloten. Het leek alsof er een belegering van de stad op komst was. Vermeersch wou weten wat dat allemaal heeft gekost, hoeveel manschappen en voertuigen werden ingezet, enzovoort. Mocht niet ! Vermeersch heeft toen klacht neergelegd bij de gouverneur. Hij kreeg na drie maanden (in februari 2021) een antwoord. Daarin werd gesteld dat krachtens de gemeentewet (art. 133bis) de gemeenteraad het recht heeft om door de burgemeester geïnformeerd te worden over de wijze waarop hij (zij) de bevoegdheden uitoefent die hem (haar) zijn verleend volgens de wet tot organisatie van een geïntegreerde politiedienst. (Dat betekent in gewone taal dat de burgemeester de baas is van de politie.) De gouverneur oordeelt daarenboven nog dat dientengevolge de vragen van Vermeersch binnen de bevoegdheid van de gemeente vallen en een antwoord dienen te krijgen. En indien de gemeente die informatie zelf niet heeft moet men die maar opvragen aan de politiezone. Met andere woorden : aan de korpschef.
De voltallige redactie van kortrijkwatcher kijkt iedere maand volkomen coronaproof en vergezeld van de nodige versnaperingen samen op een groot scherm naar de gemeenteraadszitting. Het geroep en getier is niet uit de lucht. En als bepaalde leden van het gezelschap redenen vinden om boos te worden (dat komt voor) gebruiken zij nooit de troetelnaampjes van de raadsleden, maar wel hun echte familienamen. – Dan hoor je: “Coene! Ge verdrinkt weer de vis in het water!” – En de nieuwe voorzitter krijgt een berisping: “Helga! Zeg! Coene moet nu wel afronden!” – Weydts krijgt vaak luidop schallend als raad: ” Axel toch. Ge zijt weer uw valium vergeten zeker?” – Bij een woordje van Vandenberghe valt niet zelden de vraag: “Ruthie! (2X). Debatfiche zeker kwijt geraakt?” – En: “Maddens! Ge zijt waarlijk een teflonpan!” – Vandendriessche moet het ook meermaals verduren: “Arne! Zeg het nu maar gewoon, Arne!
Ja, zo gaat het er hier dan aan toe, een hele avond lang. Een stortvloed van rake en soms geestige, of besmuikte, ondeugende bemerkingen. (Ge moet er bij zijn om het te weten.) Maar dan! Na middernacht, als de zitting is afgelopen, volgt de nabespreking terwijl de goede luim ter redactie steeds meer hoogtij hoogtij viert. De vele koosnaampjes komen in de debriefing spontaan opgeweld naar boven. (Onmiddellijk is te merken wie van de redactie een of ander ander raadslid niet kan zien of luchten, of integendeel van een schepen of zijn (M/V) partner nog wat gunstig iets te verwachten valt. Het is inzake pseudo-objectiviteit binnen onze redactie allemaal zo doorzichtig als wat.)
Hierna slechts onze meest gebruikelijke bijnamen, of beter gezegd: de meest welvoeglijke. Kunt u raden om wie het gaat? (De burgemeester is nu wel Ruth Vandenberghe en niet Quickie die wij alhier altijd Asap heetten.)
Wie is dus: 1. De Déesse? 2. Tappartement? 3. ’t Kort lontje? 4. d’ IJdeltutte? 5. Babycake? 6. Pandabeer? 7. ’t Rekenwonder? 8. ’t Sleutelgat? 9. Cicero?
P.S. Oplossingen vindt u hier later wel een keer. Wie ze alle negen juist heeft krijgt een levenslang abonnement op de stadskrant “kortrijkwatcher”.
Het is de meest dodelijke opmerking of vraag die men aan een bevoegd politicus uit de uitvoerende macht kan stellen. Men is namelijk in beide gevallen in de fout.
Vorige maandag 8 maart is in de Kortrijkse gemeenteraad uitvoerig gedebatteerd over de vraag van de korpschef van de politiezone VLAS om een principiële toestemming te krijgen voor het gebruik van drones voorzien van een camera op Kortrijks grondgebied. De oppositiepartij CD&V was tegen omdat het reglement voorziet dat zo’n drone ook kan ingezet boven “niet voor het publiek toegankelijke besloten plaatsen, – voor de duur van de interventie”. Dus bijv. ook tuinen. Raadslid Jean De Bethune vond trouwens nog dat het begrip “interventie” wel eens moet gedefinieerd worden. Even opmerken dat het College van procureurs-generaal “het gebruik van drones om zicht te verwerven in een private plaats niet toelaatbaar is.“ Het Vlaams Belang heeft zich uiteindelijk onthouden bij de stemming, voornamelijk omdat de lijst van gevallen waarbij een drone kan ingezet niet limitatief is bepaald. Fractieleider Wouter Vermeersch had nog een serie vragen, waarop natuurlijk geen duidelijke, concrete antwoorden zijn gevolgd. En Groen. Was geen fan, zodat raadslid Matti Vandemaele vroeg om uitstel van het agendapunt ten einde te komen tot een consensus over de vraag van de korpschef over alle partijen heen. (Over dat uitstel is niet gestemd!) Uiteindelijk ging Groen toch met alles akkoord en wel omdat het schepencollege inging op de vraag van die fractie naar een jaarlijkse rapportage en evaluatie over het gebruik van drones. (Niemand merkte op dat men voor de bestaande veiligheidscamera’s geen rapportage krijgt over de impact ervan op de criminaliteit en de ophelderingsgraad.) Raadsleden van de regerende tripartite hadden zoals zo vaak weer niks bijzonders te vertellen. Burgemeester Ruth Vandenberghe nam – ook zoals gebruikelijk – heel kort het woord. Voor haar was er geen vuiltje aan de lucht. Een drone met camera is in haar ogen gewoon net zoiets als een veiligheidscamera of een ANPR-camera op straat. Overigens luidde het nog dat men er kan op rekenen dat de principes van de proportionaliteit en opportuniteit bij het gebruik van drones zullen gerespecteerd worden. Ruthie (dat is haar koosnaam) vertelde wel niet hoe dat zit met de beoordeling “in drie trappen” over de vraag of in een bepaalde casus de dronetechnologie kan toegepast. Ook repte zij het er met geen woord over dat men over de toekomstige inzet van drones met een uitgebreide informatiecampagne aan de bevolking duidelijk gecommuniceerd zou worden.
Wat is of was nu het geval? Ruthie kwam op 8 maart rond zowat 20 uur ’s avonds aan het woord. Op geen enkel moment heeft zij de Raad geïnformeerd dat er diezelfde dag in de voormiddag alreeds een drone aan de slag was geweest rond het industrieterrein Evolis en Cowboy Henk aan de Oudenaardsesteenweg op – mogen we aannemen? – Kortrijks grondgebied. (Men was op zoek naar verdachte fietsdieven die op de vlucht waren geslagen.) Ruth Vandenberghe is als burgemeester verantwoordelijk voor het veiligheidsbeleid in de stad en is daarbij nog voorzitter van het politiecollege en de politieraad. 1. Zeg me nu niet dat Ruthie op 8 maart ’s avonds nog niet op de hoogte was van die interventie. Waarom heeft ze dat dan niet gezegd aan de raadsleden? Dat men al gebruik had gemaakt van de dronetechnologie NOG VOOR de gemeenteraad zijn toestemming daartoe had verleend. Haar stilzwijgen getuigt in dit geval van een uiterste minachting voor het functioneren en de bevoegdheid de gemeenteraad. 2. Stel dat Ruthie het niet wist!… Dan is zij het niet waard om nog te functioneren als voorzitter van het politiecollege. Ofwel heeft de korpschef haar om de tuin geleid, letterlijk bedrogen. Als hij haar in het ongewisse heeft gelaten, dan moet de burgemeester tenminste een tuchtprocedure tegen de korpschef op gang brengen.
P.S. Ook de raadsleden die niet echt voorstander waren van het dronegebruik lieten op die maandag 8 maart telkens hardop weten dat zij er alle vertrouwen in hadden dat de korpschef zich aan de voorgeschreven regels voor de inzet van dronetechnologie zou houden. Al vanaf de eerste dag ging hij in overtreding…Kan men dat kifkif laten?
Xpo wil de Antwerpse Boekenbeurs in handen krijgen. Kan een kandidaat-overnemer een bod uitbrengen op alle of op sommige vooraf bepaalde loten bij de overdracht van de activa van de vzw “Boek.be”? Is de Boekenbeurs wel een afzonderlijk lot? En het materieel bestaande Huis van het Boek in Antwerpen?
Bij vergelijkbare offertes geeft de rechtbank de voorkeur aan de offerte die het behoud van de werkgelegenheid gelegenheid garandeert. (Nu 9 personeelsleden.) Kan Xpo dit wel aan?
Het is mogelijk, zelfs heel waarschijnlijk, dat er reeds voorafgaande gesprekken zijn geweest met schuldenaars of kandidaat-overnemers. In dit geval zal de gerechtsmandataris eerst deze pistes exploreren. (De beruchte pre-pack.) Behoort Xpo of stad daarbij?
In dit verband even zeggen dat alleszins tijdens de Raad van Bestuur van Boek.be op 13 juli 2020 twee ledenorganisaties zich engageerden om te blijven bijdragen in de werkingskosten van de VZW. Het ging om GAU (Groep Algemeen Uitgevers) en GEWU (Groep Educatieve en Wetenschappelijke Uitgevers). De Vereniging Vlaamse Boekverkopers (VVB) daarentegen trok zich terug. Vandaar nog de vraag of onze plaatselijke en regionale boekhandels de komst van de Boekenbeurs alhier wel uitermate genegen zijn.
Men speelt kandidaat-overnemers tegen elkaar uit in het biedproces om de hoogste prijs te verkrijgen. Is Xpo wel puissant rijk?
Kandidaat-overnemers met genoeg pecunia om een offerte te bieden op meerdere loten tegelijk (bijv. ook het Huis van het Boek) zullen voorrang krijgen. Is Xpo daartoe in staat?
Zal Stad (zoals met de bouw van het voetbalstadion) weerom de belofte doen om de betrachting van Xpo te “faciliteren” ? Zonder ook maar één cent uit te geven?
Zoals eerder vermeld wil Kortrijk Xpo (de vroegere “Hallen”) de intussen teloorgegane Antwerpse Boekenbeurs onder zijn dak herbergen. Een directeur van die instelling roept daarbij de hulp in van het stadsbestuur en heeft aan raadslid Allijns (“van Team Burgemeester”) gevraagd om het punt ter tafel te leggen op de gemeenteraad van morgen 8 maart. SP.A-raadslid Maxim Veys is mede op de kar gesprongen. En N-VA-schepen van cultuur Axel Ronde wil zich enthousiast mede engageren om de verhuis te doen slagen.
Weten voornoemde politiekers (en andere raadsleden) wel waarover het gaat? Jawel, de vzw Boek.be, als organisator van de jaarlijkse Boekenbeurs, zoekt naar een overnemer. Maar het gaat over véél, véél meer. De vzw “Boek.be-Huis van het Boek” is in feite failliet maar men wil de onmiddellijke en totale liquidatie van de gehele onderneming vermijden. (De vzw Boek.be is een belangenorganisatie – met diverse betrokken entiteiten – die allemaal veel meer uitrichten dan de loutere organisatie van een boekenbeurs.) “Boek. be” zit al geruime tijd in zware papieren. De plaats en de relevantie in dit bestek ontbreekt om heel die onverkwikkelijke historie hier uit de doeken te doen. Feit is dat na een mislukt herstructureringsplan, een al even mislukt collectief akkoord met de schuldeisers en nog wat andere hopeloze pogingen om een faling te vermijden uiteindelijk de Ondernemingrechtbank Antwerpen heeft besloten om een gerechtsmandataris (Nathalie Vermeersch) aan te stellen om een overdrachtonder gerechtelijk gezag van het geheel of een gedeelte van de activiteiten na te streven. Een GROG. In gewone mensentaal gezegd: om de activa te verkopen aan een overnemer.
Vandaar een eerste vraag aan de raadsleden die morgen zullen debatteren over een mogelijke verhuis van de boekenbeurs naar Xpo-Kortrijk ? Hebt u eigenlijk al de laatste jaarrekening van de vzw “BOEK.be-Huis van het Boek” bekeken? Die van het kalenderjaar 2020 is jammer genoeg nog niet gepubliceerd, maar het zou kunnen dat insiders er al wel van op de hoogte zijn… Maar de jaarrekening 2019 is al erg genoeg. Zo erg dat de commissaris-revisor in zijn verslag over die rekening besluit tot een “oordeelonthouding”. Reden: het is onmogelijk om afdoende controle-informatie te bekomen ten einde een oordeel te vormen over de continuïteitsveronderstelling van de onderneming. Kandidaat-overnemers moeten een bod uitbrengen op het voorwerp van de overdracht, bijv. op de noodzakelijke activa voor de activiteiten, het personeel , de productiemiddelen, het cliënteel, de schulden, het merk, de goodwill, enzovoort. Stad zelf heeft daar eigenlijk totaal geen uitstaans mee, en het is zeker ook de taak niet van een stadsbestuur om een boekenbeurs te organiseren, maar men moet morgen toch ietwat weten waarover men spreekt. Ter info. De totale activa bedroegen 1,54 miljoen in 2019. De vaste materiële 834.213 euro. De schulden 1,36 miljoen. Eigen vermogen 181.728 euro.
P.S. In een volgend stuk nog enkele vragen die op raadszitting van morgen alleszins een antwoord vergen.
Gisteren donderdag 4 maart gezien en gehoord op onze onovertroffen gewestelijke zender WTV. Nog nooit meegemaakt dat een journalist op voorhand ervan melding maakt dat ergens een raadslid op het laatste nippertje voor een komende gemeenteraad een “interpellatie” heeft ingediend. (Bijkomende vragen of voorstellen moeten ten laatste op woensdag om 24 uur ingediend worden.) Fractieleider Wouter Allijns van de kiesvereniging “Team Burgemeester ” zal dus op de gemeenteraad van maandag 8 maart vragen of stad zich wil engageren om de Antwerpse Boekenbeurs naar hier te brengen. Hij doet dat op een heel onorthodoxe en in feite onnozele wijze middels een brief gericht aan de NV.A – cultuurschepen Axel Ronse. En die heeft al zijn enthousiasme daarover uitgesproken in de pers.
WTV heeft daarbij vergeten dat ook SP.A-raadslid Maxim Veys identiek hetzelfde heeft gevraagd en als agendapunt heeft ingediend. Dat wijst er toch danig op dat die twee fracties (Team Burgemeester en SP.A) geen bilateraal overleg hebben gepleegd, en er ook met de derde partij van de tripartite (NV-A) geen ruggespraak is geweest. Het gaat goed binnen het schepencollege hoor! Daar niet van.
WTV heeft ook glad vergeten om te hengelen naar enige reactie bij de oppositiepartijen.
Nog belangrijker is dat de WTV-verslaggeving de zaak van “de overname van de Boekenbeurs” heeft gepolitariseerd. Er een partijpolitieke aangelegenheid van heeft mee gemaakt. Niet enkel door alleenlijk te verwijzen naar de tussenkomst van Allijns, maar ook door directeur “services” Lander Mestdagh van Kortrijk Xpo te laten zeggen dat hij Allijns (en niemand anders) heeft gevraagd om het punt ter sprake te brengen in de gemeenteraad. Dat is nefast voor het verloop van de zaak. Als men er echt wil in slagen om de boekenbeurs naar hier over te brengen, dan dient men alle partijen hierin te betrekken.
Zeer typisch is nog dat WTV er weerom blijk van gaf het dossier niet te kennen. Uit totale onwetendheid vergat WTV aan de heer Mestdagh van de Xpo te vragen of hij er weet van heeft dat de gerechtelijke overnamezaak niet enkel draait om de simpele verplaatsing van de boekenbeurs naar hier. Het gaat om veel meer dan een materiële locatiewijziging. De aangestelde gerechtelijke mandataris (advocaat Nathalie Vermeersch) beoogt immers de overname (verkoop) van alle activa van de VZW “Boek.be-Huis van het Boek”. Met inbegrip van de zorg voor een blijvende tewerkstelling van een deel personeelsleden van deze belangenorganisatie. Ondernemingsnummer 0406.663.887. Zo’n Allijns beseft dat niet. Zeker weten.
De rekening van vorig jaar 2020 met de ware, de echt gerealiseerde uitgaven en ontvangsten is nog niet gekend. We weten dus nog niet goed welke uitgaven in dat jaar niet of maar half zijn gerealiseerd. Maar er is nu toch al een indicatie voor wat de investeringen betreft. Dat zit zo. Het stadsbestuur moet nog voor 1 maart aan de Vlaamse regering (niet aan de Kortrijkzanen) vertellen welke gedeelte van de investeringskredieten van het vorige boekjaar (dus 2020) nog niet zijn aangewend. Het Vast Bureau van het Centrum voor Maatschappelijk Welzijn moet dit ook doen. (Zie art. 258 van het nieuwe decreet lokaal bestuur.)
Welnu, hoeveel bedragen de in 2020 door Stad niet-aangewende investeringsuitgaven? We ronden af: 2,33 miljoen tegenover een geraamd budget van 33,76 miljoen. 6,2 procent is dus niet gerealiseerd. En zijn letterlijk niet uitgegeven, want de bedragen worden overgedragen naar het budget van dit lopende jaar. Zeer spijtig is dat we niet weten om welke werken, leveringen of diensten het juist gaat. (Een ijverig raadslid zou dit kunnen opvragen.) Omdat die investeringen niet werden aangewend, kregen we dus ook niet de bijhorende subsidies. Die bedroegen 6,09 miljoen op een budget van 11,39 miljoen. Dit is 53,5 procent.
Hoe zit het bij het Centrum voor Maatschappelijk Welzijn? Hier is vorig jaar meer dan de helft van de voorziene, geraamde investeringsuitgaven niet gerealiseerd!51,2 procent! (1,09 miljoen niet-aangewend tegenover een budget van 2,13 miljoen.) Curieus. Van de voorziene ontvangsten ter waarde van 3,68 miljoen is slechts 558.253 niet verkregen.
Al die niet-aangewende investeringskredieten met de bijhorende financiering worden nu overgedragen naar het budget van dit jaar 2021. In het Meerjarenplan voorzag men voor 35.9 miljoen aan investeringsuitgaven. Daar zal nu 3,43 miljoen worden aan toegevoegd. Maar vergeet niet dat stad zich oorspronkelijk voornam om dit zowat jaar 60 miljoen te investeren. Dit jaar… We doen voort!
Het is nog niet voor morgen hoor, maar stad is nu al op zoek naar een nieuwe dienstverlener om de cadeaubon des te beter (online) te promoten, fysiek en online te verkopen en online te beheren. Het huidige systeem verloopt momenteel via een contract afgesloten door (met) de schimmige vzw Handelsdistrict (BID) en dat verloopt eind juli van dit jaar. (Enige info over de werking, de boekhouding van deze VZW is ontoegankelijk. Bestaat die wel nog??) De Cadeaubon heeft naar het schijnt een jaaromzet van ca. 800.000 euro en ongeveer 150 handelaars doen er aan mee. Merkwaardig is het vervallingspercentagevan 6,5 procent. De winst hierop (de “breakage”) gaat nu voor de helft (ca. 26.000 euro per jaar) naar de vzw Handelsdistrict en compenseert aldus de kosten van het systeem. Er zijn een aantal nadelen of gebreken verbonden aan het huidige systeem. (Overigens is de website over de cadeaubon ook niet optimaal.) Wie een voucher bezit van de aankoop op de webshop moet die inwisselen voor een fysieke kaart. En begunstigden kunnen enkel betalen bij de handelaar die beschikt over een terminal geschikt voor Mastercard of Visa. Daarnaast zorgt het huidige systeem bij momenten voor veel administratieve werklast bij het stadsbestuur. Daarom wil men bij de vernieuwing van het contract opzoek naar een leverancier die instaat voor de administratieve en logistieke taken. De opbrengst voor de stad ( de helft of meer van de breakage) zal ingezet op extra prospectie en promotie. Men gaat uit van een omzetverhoging van 25 procent, dus van 1 miljoen jaaromzet.
Men raamt de stadsuitgaven bij de nieuwe opdracht maximum op zowat 190.600 euro (als de dienstverlener een gebruikskost aanlevert) voor een periode van 4 jaar en de inkomsten op maximum 260.000 euro (tenminste in de optimistische visie dat de breakage helemaal aan stad toekomt). Men zal het meerjarenplan moeten herzien want in het huidige MJP is de actie (9.2.5) als budgetneutraal opgenomen.
In november van vorig jaar bepaalde het College de selectievereisten om een 10 jaar durende overeenkomst met een reclamebedrijf te sluiten (niet te hernieuwen!) voor “het leveren, plaatsten, onderhouden en exploiteren van digitale en andere informatieborden (2 m²)” op het Kortrijkse grondgebied. In ruil krijgt het reclamebedrijf dan het exclusieve recht om op die borden commerciële reclame te voeren. (Voorheen was dat Clear Channel, me dunkt.) Daarbij voorziet men in de overeenkomst dat stad wel degelijk gedurende “tijdsloten” op die borden zelf eigen stadsinformatie kan aanbrengen. Binnen de opdracht wordt aan de verkozen firma dus geen financiële compensatie gevraagd, doch wel een dienstverlening in natura. Een win-win situatie.
Eind vorig jaar zijn twee kandidaturen ontvangen die voldeden aan de selectievoorwaarden. Het ging om de klassieke twee wereldfirma’s (en aartsvijanden): het buitenreclamebedrijf JCDecaux en de afficheur Clear Channel. De gehele procedure verliep dus wel degelijk in volle corona-tijden. Nochtans wordt die corona-crisis net nu aangegrepen om de opdracht stop te zetten ! De motivatie luidt ongeveer als volgt: “omwille van de zeer moeilijke economische omstandigheden met een onzekere toekomst, de aanhoudende coronagolven en virusvarianten doet Kortrijk besluiten dat het momenteel niet langer opportuun is om een langdurige overeenkomst in de markt te plaatsen en daardoor de opdracht stop te zetten“. Wat een smoes zeg! (En wat voor taaltje..) Daar moet iets anders achter zitten. Maar wat? Stad zal dus voortaan alle lasten dragen inzake het exploiteren van de informatieborden? Zal men nog reclame toelaten? Uitsluitend van Kortrijkse particulieren, bedrijven of organisaties (tegen betaling)?
P.S. Hoe zullen de geselecteerde kandidaten reageren? Kunnen we ons weer aan een schadeclaim verwachten?
Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert