All posts by Frans

Het slotmoment van het Woonregieboek (1)

Onze Kortrijkse raadsleden – ook al zijn ze enigzins betrokken bij het woonbeleid – zijn opnieuw niet helemaal ingelicht. Up to, date.
Wat is er nu weer aan de hand? Gewoon: een slotmoment. Rien ne va plus. Gedaan met spelen.

Morgen woensdag 20 februari wordt het Woonregieboek voorgesteld.
Het Woonregieboek. Ge moet er maar opkomen, om dit uit te vinden.
Iedereen in het zuiden van de provincie is er al een jaar mee bezig. Colloquiassen. Nu, het kan er nog mee door, in één jaar tijd. Proficiat, Frans, ongeacht de kosten. Het was een hels werk.

Om 19 uur begint het, in het nieuwe Streekhuis Zuid-West-Vlaanderen, het kasteel aan de Doorniksesteenweg. Het kasteel van de oude Kortrijkse Middenstand. Syntra. De bowling. Tijden zijn aan het veranderen.
(Leiedal wil daar niet naartoe. Zit goed waar het zit.)

Er is een welkomstwoord van de burgemeester. Gewezen schepen Frans Destoop en Leiedalbaas brengt een toelichting bij het boek, want na zijn oppensioenstelling werd hij nog even procesbegeleider van het project. Moet kunnen.
Een andere sprekerd is Carl Decaluwé, raadslid en volksvertegenwoordiger en voorzitter van de werkgroep ‘Wonen’ binnen de praatbarak RESOC.
Het Kortrijks raadslid dat in onze gemeenteraad nog nooit ofte nooit een of ander beklijvend exposé heeft gegeven over wat er hier mogelijks kan beter worden, terzake woonbeleid. Nog nooit. Wel veel schriftelijke vragen stellen aan minister Keulen, en daar dan niets mee aanvangen, tenzij zijn krachttoeren melden aan de pers. Zo nu en dan vindt hij nog een persjongen die daarvoor gevoelig lijkt.

Daarenboven vragen stellen waarop al antwoorden te vinden zijn op de geijkte websites. Zoals voor iedereen ter inzage op Tinternet, van iedereen. Carl is totaal geen positivo, maar ’t is hem electoraal gegeven. Weten “de mensen” veel.

Receptie om 20u10, en geen minuut later. Aantijden zijn.

Wie wordt allleszins verwacht op de slotbijeenkomst? Moment.
Schepen van wonen Lieven Lybeer en schepen Cnudde. Samen met bijna tien ACW-holding-militanten van de vakbondskassekassen hielden zij namelijk vorige zaterdag nog in Heule een prikactie voor de bouw van meer betaalbare sociale huur- en koopwoningen. Het gezelschap eiste daarbij 25 % sociale woningen. Dat is één op vier. Volgens de 25-procentregel die naar zij menen voorkomt in de “afsprakennota van de Vlaamse regering”. Naar mijn mening staat die regel in het richtgevend gedeelte van het Provinciaal Ruimtelijk Structuurplan, en niet in het bindend gedeelte.

SCHEPENEN MET EEN UITVOEREND MANDAAT DIE EEN PRIKACTIE HOUDEN…
Over het gevoerde beleid. Hier kan toch even discreet over gepraat met een psychiater-politicoloog. Met de teksten (dagboeken van de patiënten) erbij, op de Freudiaanse zetel: het bestuursakkoord en het jaaractieplan van de huidige coalitie CD&V-VLD. De Kortrijkse (en andere uit de regio) alreeds goedkeurde begroting en financiële plannen voor de volgende jaren.
Luchtfoto’s op de vernieuwde gemeentelijke websites van hun woningen en van andere politici uit de regio. Over de geslaagde MIX in de wijk waar ze wonen.
Moet kunnen. En als het niet kan, dan moeten ze het maar weten.

Met het Woonregieboek beoogden RESOC, de provincie, de intercommunale Leidal en de dactylo’s van het Welzijnsconsortium Zuid-West-Vlaanderen een gemeenschappelijke visie te ontwikkelen op het woonbeleid in onze regio. En dat is weerom goed, voor ons allen.
Er zijn zes thema’s vooropgesteld en één daarvan (thema 4) gaat juist over “Het realiseren van voldoende sociale huisvesting met goede spreiding”.
Dat is dan prioriteit 3 geworden: “Systematische en consequente opdrijving van sociale huurwoningen en maatregelen om goed beheer te bevorderen”.
In het tussentijds rapport van de Regionale Cel Woonbeleid (al van gehoord?) leest men nog dat de 25 procentregel omstreden is. Jawel, tot in de Raad van State toe. Schepen Lybeer moet daar iets aan doen. Een juridisch sluitend amendement via ons huisadvocatenkantoor indienen.
In prioriteit 3 (voorgelegd op een tussentijds ontmoetingsmoment van 13 september 2007) is “slechts” sprake van een streefcijfer van minimaal 11 procent sociale huurwoningen op het totaal aantal huishoudens.
Ter vergelijking: het aandeel sociaal huurpatrimonium ten overstaan van het totale woningbestand bedraagt in Vlaanderen gemiddeld 5,86 procent.
We streven in onze regio naar een verdubbeling. Wie rekent er dat eigenlijk allemaal uit?

Morgen zou de Kortrijkse schepen Lybeer ook een boom kunnen opzetten over het feit dat er hier absoluut geen gecoördineerd woonbeleid is. As such. Alleen al voor ons stedelijk grootgrondgebied zijn hier 4 of 5 huisvestingsmaatschappijen aan het werk. Als het niet vriest. Ben de tel kwijt.

De S.M. Goedkope Woning bewerkt Stad.
Eigen Haard, Goud Waard: Rollegem, Marke, Aalbeke.
S.M. Eigen Haard uit Zwevegem (!): Bellegem.
De Leie uit Wervik (!): Kooigem.
De Zuid-West-Vlaamse Sociale Huisvestingsmaatschappij: Kortrijk, Heule, Bissegem.
Ook het OCMW, en het verhuurkantoor De Poort doen aan woonpolitiek. En het SOK. Straks nog de BID. Waar is onze woonwinkel?
Heel de Kortrijkse sector ‘sociale huisvesting’ wordt al sinds de geboorte van Christus (dat was in een stal) gedomineerd door het ACW (de Gilde). Vorige zaterdag hebben de ACW-betogers met hun actie voornamelijk zichzelf geprikt.

Onzer Burgemeester van Middenstand is er al lang een groot voorstander van om wat orde te scheppen in al dat kluwen van territoriumdrift, cliëntelisme, nepotisme, electoralisme, verwaandheid en flagrante onkunde.
Zal hij bij het slotmoment nog op de valreep een amendement indienen bij prioriteit 3 ? Ter bevordering van een beter beheer?

ACW-schepen Lybeer had bij zijn prikactie in Heule nog méér kritiek op zijn eigenste beleid en dat van zijn travaillistische geestesgenoten: de wachtlijsten zijn namelijk te lang. OF IS HET IS WEER ONS SCHULD?

Daarover een volgende keer meer.
En ook over de financiële situatie van de huisvestingsmaatschappijen. Want het Woonregieboek vertelt daar opvallend weinig over.

Een workshop waarop u NIET bent gevraagd (2): de designfabriek

Vandaag start dus in Kortrijk een internationale driedaagse workshop met de DESIGNFABRIEK als thema.
Niemand die daar iets over weet. Nog altijd geen bericht daarover op de website van Stad. De website van designregio Kortrijk ligt nog altijd plat. Nochtans meent het College te weten dat ” het idee om een designfabriek in Kortrijk op te zetten leeft bij de verschillende publieke en private actoren”. De designfabriek zou een platform zijn voor bedrijven, organisaties en mensen die actief zijn in de sector van design, kunst en creatieve industrie. De “fabriek” kan verschillende functies hebben: het verzamelen van kennis en expertise, ruimte aanbieden voor producties en tentoonstellingen, opslagplaats voorzien voor designvoorwerpen en materialen, begeleiding van starters, faciliteiten aanbieden voor het ontwerpen van prototypes, enz.

Het evenement kadert in een Europees project genaamd ADMIRE. Velen verwarren dit met het bekende middeltje “Admire N” tegen bladluizen en witte vlieg op sierplanten.
ADMIRE staat voor “Award for Design Management Innovating and Reinforcing Enterprises”. Maakt deel uit van het 6de Kaderprogramma 2002-2006 van de Europese Gemeenschap. En dit Design Management Europe (DME) is ook een “key part” van het PRO-INNO initiatief. Zo. 19 partners uit 12 landen. (Het aantal hangt af van de bron die je raadpleegt.) Hoofdpartner of coördinator is de stad Eindhoven.

De Kortrijkse gemeenteraad heeft in oktober 2006 zonder daar ook maar één woord aan te wijden de deelname aan het project Admire goedgekeurd. Het toenmalige Vlaams Blok stemde tegen omdat er in het dossier Engelstalige teksten staken.
Er is intussen al wat afgereisd in het kader van het project. In november vorig jaar was er in Eindhoven een hoorzitting waarbij de burgemeester en drie ambtenaren aanwezig waren. Nog in november was een Kortrijkse delegatie (met twee journalisten, maar geen raadsleden) in Essen voor de uitreiking van de eerste DME Award. Dit jaar mag men hiervoor in oktober naar Cardiff.

De kosten voor de lopende driedaagse workshop in Kortrijk worden geraamd op 27.000 euro. Daarin steken ondermeer de reis- en verblijfkosten voor de gasten (9.360 euro), plus NOG een vergoeding voor de deelnemers (4.625 euro). Lunchen, diners en catering: 5.800 euro. De busrit: 350 euro. Drukkosten: 4.000 euro. Eventueel andere kosten: 2.040,00 euro. Men hoopt op een Europese subsidie van 50 procent, exclusief BTW.

Budgetbewaking

Nu moet u echt eens kijken hoe de workshop is gefinancierd op de Kortrijkse begroting. In de rubriek “Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening” !
Op de post “erelonen en vergoeding experten” met 13.935 euro. Terwijl er maar 7.000 euro is voorzien. Verder nog 11.015 euro op de post “receptie- en representatie”. En daar staat 4.000 euro op.

Hoeveel kost de deelname van Stad aan het hele project ADMIRE ?
Moeilijk te achterhalen.
In september 2006 stemde het College in met een ‘principiële’ uitgave van 155.196 euro (voor twee jaar?), waarbij men hoopte op een Europese betoelaging van 50 procent. Maar even later werd het stadsbudget opgetrokken van 77.598 euro naar 98.196 euro. Er is nog een complicatie. Voor de inhoudelijke uitwerking van het project Admire doet Stad beroep op de competenties en de personeelsinzet (Marc Dubois) van de vzw Designregio Kortrijk. Het Collegebesluit hieromtrent is bijzonder ingewikkeld. Voor elk van de jaren 2007 en 2008 krijgt de vzw voor haar activiteiten 29.000 euro. Nog voor deze periode gaat er 17.000 euro in natura (!?) voor de administratie en de logistiek. En ter compensatie voor “prestaties” krijgt de vzw voor 2007-2008 nog 50.000 euro. (Waarschijnlijk gaat het hier om een verloning voor de designmeester. Twaalf manmaanden. Maar hoe wordt Becky Verthé betaald?)
Ambtenaren kosten ook geld. Valerie Lambertyn is alleszins deels druk bezig met Admire. (Leiedal ook.)
Burgemeester hoopt met dit alles dat Kortrijk ooit aanspraak kan maken op de titel European Design Capital. In plaats van bijv. Milaan of Turijn.

Becky Verthé van de designregio heeft ooit een schitterende scriptie gemaakt: “Kortrijk design: bouwstenen voor een strategisch en actieplan”. (Zie stuk van 15 december 2006.)
Al in de inleiding stipte de auteur aan dat het zwak punt in het verhaal over Kortrijk als stad van design de communicatie is.
Hebt u ooit een activiteitenverslag van onze designmeester(s) gezien? En van de vorige, die ooit met veel tamtam in de collegetoren van Sint-Amand zijn ingetrokken?
Zal de burgemeester aan de Raad spontaan verslag doen van zijn workshop over de Designfabriek?

P.S.
Op de kalender van www.designmanagementeurope.com is het programma van onze Kortrijkse workshop verdwenen…

Het College is collegiaal gek geworden

Onbegrijpelijk.
In zitting van dinsdagmorgen 12 februari besprak het College de deontologische code voor burgemeester en schepen. Daarbij werd beslist dat men gewoon de deontologische code van de gemeenteraadsleden zou overnemen, zoals goedgekeurd door de gemeenteraad in zitting van maandag 11 februari. Dus de dag ervoor.

Nu moet u weten dat de gemeenteraad het ontwerp van haar deontologische code NIET heeft goedgekeurd. En gelukkig maar.
Mede naar aanleiding van ons stuk hierover heeft de SP.A-Groen-Spirit en het Vlaams Belang zoveel fundamentele amendementen ingediend dat men met algemene instemming de zaak heeft verwezen naar een werkgroep, ten einde een nieuwe tekst op te stellen. Met juridische assistentie nogwel.

Alle schepenen waren aanwezig bij de bespreking van de code in de gemeenteraad van maandag 11 februari. Uitgenomen Stefaan Bral die op dat moment langdurig aan het bellen was in de hal van het stadhuis.

Zou Bral het Schepencollege hebben wijsgemaakt dat de code in de gemeenteraad toch werd goedgekeurd? Hij is ertoe in staat.

Een workshop waarop u NIET bent gevraagd (1)

Op de Kortrijkse webstek worden wij momenteel met zijn allen uitgenodigd om deel te nemen aan minstens één van de vier workshops voor het maken van een trendy tasje. Vanaf 27 maart in ofwel het Vlas- ofwel het Broelmuseum. Schoon. Zo vroeg al een algemene oproep tot alle Kortrijkzanen.
Maar nu.
Op maandag 18 februari reeds start in het het Museum 1302 ook een workshop die alleszins te maken heeft met design en de fabriek daaromheen. Om 17u30, gevolgd door een diner om 20u30. Ik weet niet waar. De workshop krijgt nog een vervolg in het ondernemerscentrum op dinsdag 19 februari, vanaf 9 tot 17 uur. Op woensdag 20 februari is er vanaf ’s morgens een bus tour, daarna een lunch, een plenaire sessie en een receptie gepland. Dit is althans het voorlopige programma.
Voorzien budget is ca. 27.000 euro.
Voor uw workshop “trendy jasje” moet u evenwel zelf entree betalen. Vijf eurootjes.

Over die werkwinkel DESIGNFABRIEK van maandag en dinsdag en woensdag aanstaande nog geen woord gelezen op de Kortrijkse website.
Burgers noch gemeenteraadsleden weten waarover het gaat.
Maar waarschijnlijk zullen de eindresultaten aan een ruimer publiek gepresenteerd worden in de plenaire sessie op woensdag om 14 uur.
Allen daarheen. Maar waar?
Even de website van ‘designregio Kortrijk’ raadplegen?
Check back soon !

De gemeenteraad online beluisteren en bekijken ? (1)

Bijeenkomsten van de gemeenteraad en stemmingen en zo zullen in de nabije toekomst digitaal opgenomen worden. (Geen raadslid dat weet wat dit betekent, en ik naar analogie ook niet. Later meer hierover.)
In dit verband wenste Bert Herrewyn (SP.A) in de voorbije zitting (11 februari) te weten of Jean de Bethune – die nu schepen van ICT is en zijn emails niet eens bekijkt – van plan is om de geluidsfragmenten van de Raden op de site van de stad te plaatsen. Het raadslid vond zelfs dat op termijn het systeem kan uitgebreid met een videotoepassing.

Nou, dat zou interessant kunnen worden. Zo’n video-applicatie.
Bepaalde journalisten komen al ongaarne of niet meer naar de zitting. Kunnen dan helemaal wegblijven.
Schepen Bral zal niet meer durven weglopen bij punten die hem niet aanstaan, en eenvoudigweg méér aanwezig zijn. Raadslid Carl Decaluwé zal minder driftig uit de hoek komen en eindelijk eens zijn stem verheffen bij materies waar hij wel degelijk iets van afweet. Alhoewel.
Christine Depuydt en Johan Coulembier tateren en fezelen wat minder. Roel Deseyn en Patrick Jolie en Vincent Van Quickenborne gaan minder of niet meer werken met hun blackBerry of laptop. (Jolie nog meer voetbalpraat verkondigen.) Lieve Vanhoutte komt wat frequenter naar de zittingen. Martine Vanbussche en Hans Masselis en Nele Claus wagen zich voortaan aan een tussenkomst over een of ander puntje. Bart Caron neemt gedurende héél de raadszitting het woord. Joost Ghyssel loopt niet meer voortijdig weg, na weliswaar zijn handtekening te hebben geplaatst op de absentielijst dienend om het presentiegeld te ontvangen. Eric Flo (nu van Lijst DD !) steelt totaal de show. Is met geen stokken meer weg te slaan van zijn tribune. Schepen Guy Leleu wordt steeds grappiger.

Is het voorstel van Bert Herrewyn utopisch?
Laat ons eerst even opmerken dat de tekst van het woordelijk verslag van de Raad nog altijd niet eens te vinden is op de website van Stad. Dat men daar al eens mee beginne…

(Wordt vervolgd.)

Wordt de Eurometropool Lille-Kortrijk-Tournai misschien een gasfabriek ? (3)

In een ander stuk is hier twijfel gerezen rondom de vraag of de pas opgerichte Eurometropool zou kunnen ontaarden in een praatbarak.
De voorlopers (GPCI, GROOTSTAD, enz.) van de huidige rechtsfiguur – de EGTS – vertoonden er in elke geval enige kenmerken van. Tonnen papier (studies) produceren zonder resultaat op het terrein en hierbij miljoenen euro’s potverteren. (Hier wordt nooit overdreven.)
Ontelbare seminaries, conferenties, studiereizen en etentjes organiseren. Een ware bureaucratie opzetten van ‘ateliers’, stuurgroepen, overlegorganen, discussiegroepen. Alsmaar meer naar werk zoeken, dit is het ware streefdoel van bureaucraten, subsidiair nutteloze politiekers.
Op een bepaald moment vroegen de Fransen bij al dat gedoe over grensoverschijnende dingen zich toch af of men met het project GROOTSTAD en andere niet terecht was gekomen in een gasfabriek. (Zie verslag van het Grensoverschrijdend Atelier, RFG-011227j-bijlage 2, pag. 30.)
Onder het begrip gasfabriek verstaan de Fransen sindsdien “systemen van een organisatie die zodanig complex zijn dat niemand er zijn weg in vindt en die allesbehalve doeltreffend zijn”. Kortom: een praatbarak.

Wie in een gasfabriek zijn weg wil vinden moet toelichting krijgen en begeleid worden.
Het Verslag van de Frans-Belgische Parlementaire Werkgroep ter voorbereiding van de Eurometropool meende dit ook: “Goed geïnformeerd zijn is een basisgegeven en een essentiële voorwaarde wanneer individuen, bedrijven of organisaties willen samenwerken.” Bottom-up en top-down natuurlijk.

Wat is nu de voorwaarde nummerke 5 voor een duurzame ontwikkeling van de Eurometropool?
Dat staat te lezen in de “Strategie voor een grensoverschrijdende metropool”, alreeds opgemaakt in maart 2002 door GPCI-COPIT. Zorg dient besteed aan zichtbare grensoverschrijdende initiatieven, als basis voor een algemene en blijvende mobilisering van de bevolking. De burgers moeten actief deelnemen aan grensoverschrijdende samenwerking. Want die Eurometropool mag niet louter een zaak zijn van politici en beleidsmedewerkers.
We citeren verder uit die strategie.
Het is van kapitaal belang van de bevolking actief en regelmatig bij de samenwerking te betrekken en ze om respons te vragen op belangrijke momenten en bijzondere evenementen. Zodat de vertrouwdheid met het grensoverschrijdend gebeuren gestaag en zeker groeien kan.
GPCI vond zelfs dat er een fonds kon komen voor burgerinitiatieven.

Nu moet u eens gaan kijken op de Kortrijkse website. Het eerste woord dat daar viel te lezen over de Eurometropool kwam er ná de oprichting ervan. Met de mededeling namelijk dat die was geïnstalleerd, in Kortrijk nog wel. Geen verslag. Zoek ook eens naar meer gegevens op de website van de provincie, van Tournai, van Rijsel (www.mairie-lille.fr), allemaal me dunkt toch eminente partners bij het grensoverschrijdend gebeuren.
Kent er al iemand de statuten van de Eurometropool? De leden van de Algemene Vergadering, van het Grensoverschrijdend Agentschap? De vice-voorzitters van het Bureau of Directiecomité? Heeft er al iemand zicht op de begroting (de financiering)?
Zag u al ergens een vacature voor personeel, technische commissies, deskundigen?
Behoort de gemeente Estampuis nu al of niet tot het territorium? (Daar komt Cora?) Hoe zit dat nu met Menen?
Las u soms al iets over een eerste project dat men dringend wil aanpakken?

Onze burgemeester was een grote voortrekker bij het totstandkomen van de Eurometropool. Zelfs de Kortrijkse gemeenteraad is nog nergens over voorgelicht of bij betrokken geweest. (Raadsleden vragen er ook niet om.)
Hoe zullen wij, burgers dan, onze weg vinden in de gasfabriek, zonder te stikken?

Nu een goeie tip om onmiddellijk te weten of de Eurometropool al of niet een praatbarak wordt.
Als u ergens verneemt dat men is begonnen met alweer een studie over een ander grensoverschrijdend onderwerp, dan is het zover. Dan krijgen we een praatbarak IN een gasfabriek.

De huisadvocaten van Stad Kortrijk volgens de Nieuwe Politieke Cultuur

(Met kleine update.)

Er is dezer dagen commotie in de nationale pers rondom het reeds lang bekende gegeven dat de beroemde meester Marc Uyttendaele voor heelwat federale en gewestelijke overheden – en zeker die instanties waar de PS de plak zwaait – optreedt als vaste huisadvocaat. Plechtig woord : als referentie-advocatenkantoor.
Zijn vrouw, minister Laurette Onkelinx, wil nu plots dat er een systeem wordt ingevoerd van openbare aanbesteding bij de keuze van een raadsman door openbare besturen.

Ja zeg. Het is alsof meneer de juge en de excellentie niet samen slapen.
Het is alsof de wet op de overheidsopdrachten pas van gisteren is. Die wet voorziet al duizend jaar als fundamenteel principe dat er voor werken, leveringen én diensten (bijvoorbeeld juridische) bij de overheid altoos en bij om het even welke procedure (ook de onderhandse) het principe van de mededinging wordt toegepast. Concurrentie moet altijd. Uitzonderingen zijn dusdanig vanzelfsprekend dat men er gewoon niet kan over vallen. Er is bijvoorbeeld maar één leverancier van het product te vinden.

Stad Kortrijk heeft ook vaste huisadvocaten en/of kantoren in dienst.
Bij ongeveer iedere rechtszaak waar ons College meent een raadsman van doen te hebben, kunnen insiders op voorhand zeggen naar wie de opdracht zal gaan.

Maar wat meende ik nu te horen in Terzake (Canvas) van gisteren 7 februari?
Daar werd senator Hugo Vandenberghe (CD&V) gevraagd om kommentaar over de kwestie Uyttendaele. De senator is nu woonachtig in Rotselaar en aldaar ook schepen. Een jurist van de bovenste plank. Maar Hugo is een geboren Kortrijkzaan (van 1942) en jammer genoeg een geval van brain drain. Is nergens meer in het openbaar te vinden in Kortrijk.
Vandaar dat hij zich vergistte.

Hugo (die filosofisch en in de feiten een liberaal is, dit terzijde), vond ook dat er bij de keuze van een raadsman door een overheidsinstelling moet voldaan worden aan het principe van de mededinging. Bijvoorbeeld: middels een beperkte offerte. Waarbij zoals de wet het voorschrijft meerdere capabel geachte kandidaten voor de opdracht worden aangeschreven. Vergeten hoeveel, maar in alle geval minstens drie?

En toen gaf Hugo op televisie als na te streven voorbeeld : onze eigenste Stad Kortrijk.
Volgens hem handelt ons Kortrijks stadsbestuur bij de keuze van een raadsman juist middels het systeem van de beperkte offerte.
DAT IS DUS GEWOON NIET WAAR !
GEWOON NIET JUIST. ONWAAR.

Onze voornaamste huisadvocaat is sinds jaren huize Laga. Nu ook gevolgd door het advocatenkantoor Publius, een soort filiaal of afsplitsing van huize Laga.
Alle min of meer belangrijke zaken waar Stad een soort rechtzoekende is (of over advies wil vragen) verzeilen bij die kantoren. Zeker ook de dure rechtsplegingen en lang aanslepende procedures. Zoals bij de Raad van State. Zie de website van de RvS. Nog onlangs, een zaak in verband met Stad/OCMW-secretaris. Wie zoekt die vindt. ’t Is wel veel werk. En ge moet soms nog een keer kunnen leven ook, en kunnen lachen. U amuseren in de politiek.

Minder gewichtige zaken (een arbeidsongeval) worden toegewezen aan losse vriendjes her en der uit de balie.
Zelfs het kantoor waar de burgemeester enige familiale connecties mee heeft mag soms ook wat werk (advies) voor Stad verrichten.
Vraag het maar aan mensen die het kunnen weten. Aan de balie.

Gemeenteraadsleden (ook van de meerderheid) kunnen daar nu eens over navraag doen. Want volgens de nieuwe deontologische code verplichten ze zichzelf om zich over alles en werkelijk over alles goed te informeren.
Nu onmiddellijk – de tijd is rijp – het lijstje opvragen van de juristen die in dienst van Stad gedurende de laatste zes (of twaalf) jaar mochten optreden, en vooral: waaromtrent. Au fond, als raadsleden bekommert zijn om hun taak kunnen zij dat weten: Collegebesluiten lezen.

Wat dat allemaal heeft gekost? (Dit is niet zomaar te achterhalen.) Nog: met hoeveel zaken zijn kantoren als huize Laga nu nog altijd en al jarenlang bezig? En waarom ze daar nu een keer niet mee ophouden. Ook niet te achterhalen.

Er is ooit eens raadslid geweest dat omtrent dit soort vragen, ja: enige problemen had.
De boel was te klein ! Schepen Hilde Demedts o.m. vond de interventie totaal ongepast, ongeoorloofd, beschamend. Laag bij de gronds. Indecent. Een andere schepen had het over privacy. Dat een raadslid zó slecht kon zijn om dit aan de orde te stellen.

Hoe motiveert het College dan zijn keuze voor een welbepaalde raadsman of kantoor?
Ha, meestal is er geeneens een motivatie.
Soms kiest men iemand (Steve Ronse bijv.) om redenen van hoogdringendheid. Als voorwendsel.
Een andere keer omdat het uitverkoren advocatenkantoor naar verluidt veel expertise heeft opgedaan in het soort aan bod zijnde zaken. Expertise die de vennoten van het kantoor juist hebben opgebouwd door het continu in de wacht slepen van de stadsopdrachten van die aard.

NPC. Wie kent er nog dit begrip?
En we hebben het nu nog niet over de ouderwetse politieke cultuur over het afsluiten van verzekeringen. Beschouw dit maar als een insinuatie. En dat soort dingen zijn hier ongepast.
Beloofd: voortaan hier enkel berichten over de toepassing van de NPC in Kortrijk.

UPDATE (11 februari)
Raadslid Bart Caron stelt hierover een schriftelijke vraag. Nu goed in de gaten houden wanneer daar een antwoord op komt en gepubliceerd wordt op de website van Stad.

De opbrengst van de belasting op reclamedrukwerk

“Belasting op reclamedrukwerk” is een beetje vereenvoudigde uitdrukking voor wat hier in Kortrijk bekend staat als “de belasting op huis-aan-huis verpreiding van niet-geadresseerde publiciteitsbladen, kaarten, catalogi, kranten en gelijkgestelde producten”.

De eerstkomende gemeenteraad van 11 februari keurt een zoveelste vrijstelling hiervan goed, nu ten voordele van zgn. kleine handelaars die getroffen worden door grote infrastructuurwerken. (Voor mijn part: een nogal overbodige maatregel, en juridisch aanvechtbaar.)

Bij die gelegenheid vertelde schepen van Financiën Alain Cnudde in een Raadscommissie dat die reclamebelasting 850.000 euro per jaar opbrengt.
Het is heel goed mogelijk, zoals hierna zal blijken. Maar voor het jaar 2007 kan hij dat nog niet nauwkeurig bepalen.

Het zit zo.
De vaststelling en het uitvoerbaar verklaren van die belasting (het kohier) gebeurt door het College steeds vele maanden na datum.
Zo gebeurde dit pas in het College van 22 januari laatstleden voor de ingeschreven belastingplichtigen van de maand september van vorig jaar.
Er waren toen voor die maand 108 ingeschrevenen voor een bedrag van 78.597,57 euro.
De belastingontvangsten voor de maanden oktober-november-december 2007 zijn dus officieel nog niet gekend.
Het totaal vastgestelde bedrag van januari tot en met september 2007 bedraagt nu 689.936,13 euro. Zullen we uiteindelijk aan de door Alain Cnudde verhoopte 850.000 euro geraken? Met gemiddelden voor het jaar berekend komen we zelfs aan méér. (Ik probeer infra nog te achterhalen wat de ontvangsten waren voor de drie laatste maanden van 2006.)

Voor de geïnteresseerden hierna even de vastgestelde belastingen per maand met het aantal ingeschrevenen. Juli-augustus zijn uiteraard (vakantie) de zwakste maanden.
Januari: 88.749,17 euro (112 ingeschrevenen).
Februari: 68.044,45 (96).
Maart: 89.468,57 (136).
April: 70.609,14 (116).
Mei: 93.083,15 (118).
Juni: 78.867,50 (127).
Juli: 58.964,28 (78).
Augustus: 67.570,30 (85).
September: 78.597,57 euro (108 ingeschrevenen).

Altijd als onze schepen van Financiën ergens een bedrag vermeldt ben ik onweerstaanbaar geneigd om dat even te controleren. Maar ik had dat vroeger ook met schepen Hilde Demedts. Niets achter zoeken.
Alain Cnudde heeft hoogstwaarschijnlijk de opbrengst van de reclametaks onderschat. Hij dacht aan 850.000 euro.
Zoal hierboven aangestipt komen we voor de eerste 9 maanden in 2007 reeds aan zowat 690.000 euro.
Wat zouden de maanden oktober, november, december nog kunnen opbrengen?

We hebben de kohiers voor die drie maanden uit het jaar 2006 opgezocht.
(Die van het kohier december 2006 bijv. is pas vastgesteld in mei 2007!)

Oktober 2006: 88.232,48 euro (130 ingeschrevenen).
November 2006: 95.142,71 euro (134).
December 2006: 74.455,64 euro (101).
Totaal: 257.830,83 euro.

Waarom zouden die drie maanden van 2006 minder opbrengen dan diezelfde van 2007?

We tellen samen.
Opbrengsten van januari tot en met september 2007: 689.936 euro. Plus het waarschijnlijk nogal analoge bedrag van 2006 voor oktober tot december 2006.
Geeft naar schatting 947.766 euro.
Schepen Cnudde is voorzichtig geweest.
De begroting 2007 hoopte op slechts 800.000 euro.

Merk op: die uitermate laat uitvoerbaar verklaarde kohiers brengen verlate betalingen mee. Stad handelt hier niet als een goede huisvader.

P.S.
De zgn. reclametaks is in de begroting te vinden onder de post “Belasting op gebruik openbare weg voor publiciteit”. Een niet heel adequate formulering. En verwarrend. Horen publiciteitswagens hier ook onder? Of zitten die onder de post “Belasting op ander gebruik van de openbare weg”?
Alain, maak dit nu toch duidelijk in de Raad. Het is geen technische vraag.

Dienstmededeling

Er komt straks een aanvulling bij het vorige stuk over de deontologische code voor gemeenteraadsleden. Met ondermeer NOG een mogelijk amendement…
Verder nog een bemerking bij het stuk over de vrijstelling van belasting op reclamedrukwerk voor kleine handelaars. Over de eventuele minopbrengst.
Pas nu gezien.
Dit laatste sympatico -voorstel tot vrijstelling werd gedaan door de raadsleden Koen Byttebier (VLD) en Jan Coulembier (CD&V) in de gemeenteraad van 10 december 2007. Welwillend aanhoord door de schepen van Financiën Alain Cnudde. Hij beloofde de zaak met positieve ingesteldheid te onderzoeken en binnen de kortste keren met iets op de proppen te komen. Dat leek me al verdacht, dat het allemaal zo vlug zou gebeuren. Blijkt nu dat er een spelletje werd gespeeld. Een stukje theater goed voor de Kortrijkse revue. De schepen had minstens al in november advies over deze mogelijke vrijstelling gevraagd aan het advocatenkantoor Laga, en daar op 30 november 2007 een antwoord op gekregen. Dat is politiek van een zeker niveau !!

TERUG NAAR AF ! WEG MET DE DEONTOLOGISCHE CODE !

Op de volgende gemeenteraad van maandag 11 februari zullen raadsleden zichzelf een deontologische code opleggen. Zo zijn ze wel, nu het al een jaar bij decreet is verplicht.
Benieuwd of er zich raadsleden zullen onthouden of tegenstemmen. Dinge daar, het raadslid P.J van Heule, die het zich veroorloofde om te proberen tegen een gunstprijs op onwettige wijze een pastorie te kopen. Of het Vlaams Belang? In Boom en Stabroek bijvoorbeeld hebben raadsleden van die partij het ooit klaargespeeld om de code niet te ondertekenen.

Voor we het vergeten. Zouden we in die code niet uitdrukkelijk vermelden dat de geformuleerde rechten en plichten ook slaan op burgemeester en schepenen? Zodat Stefaan Bral tenminste ook weet waaraan zich te houden. (Mag persoonlijk geen belastingen meer gaan innen.) Bral was overigens weer afwezig bij de bespreking van de code in het Schepencollege.

In de code staan een paar nieuwigheden waar men even kan mee lachen. Ja toch? Ze hebben ook weinig of gewoon niets te maken met deontologie.
Ziehier:
* Een gemeenteraadslid informeert zich zo goed mogelijk.
Dat betekent: kortrijkwatcher lezen. En het tijdschrift “Lokaal”. En de begrotingsdocumenten. Zelfs de memorie van toelichting bij de gemeenteraadsbeslissingen. Geen verkeerde papieren bijhebben. De dossiers weten liggen. Collegebesluiten lezen. Werk genoeg.
* Een gemeenteraadslid ijvert voor een echt debat vóór de eigenlijke beslissing. Wat is dat nu weer voor iets?
Dus: burgemeester-voorzitter van de Raad mag raadslid Eric Flo niet meer onderbreken of het woord ontnemen.
* Een gemeenteraadslid verwacht voldoende tijd voor het doornemen van documenten en het voorbereiden van de gemeenteraadsbeslissingen.
Dat klinkt voor outsiders misschien eigenaardig. Maar ja, het gebeurt wel een keer dat raadsleden nogal laat hoogte krijgen van de begroting of een begrotingswijziging. Bijvoorbeeld. Dat gaat dan over honderden bladzijden. (Maar voor sommigen mogen alle documenten gerust de dag zelf van de zitting aankomen. Dan weten ze tenminste dat er die dag raadszitting is.) Voor wanneer komt er een Intranet ten gerieve van de raadsleden? Documenten komen dan aan tegen lichtsnelheid.
* Een gemeenteraadslid ijvert voor een milieubewust stadsbestuur.
Wie heeft er dat nu weer uitgevonden !? Is dat nu ethiek of moraal? Of ijverzucht? Een Kortrijks gemeenteraadslid ijvert voortaan voor een milieubewust stadsbestuur. Waarom komt dat niet in de nationale pers? Waarom houden groene raadsleden hun schriftelijke vragen of voorstellen niet wat korter? Al dat verspild papier van bomen.
* Een gemeenteraadslid verwacht op de gestelde vragen een volwaardig antwoord van het schepencollege en stadsmedewerkers.
Deze bepaling is rechtstreeks bedoeld voor schepen Alain Cnudde. Die de gewoonte heeft om te zeggen dat de vraag te technisch is voor een gemeenteraadszitting. (En in de ’technische’ raadscommissie dan zegt dat hij het zal opzoeken.) Zeker ook bedoeld voor ambtenaren die vaak laattijdig antwoorden op schriftelijke vragen in het Bulletin. En ik ken een schepen die niet eens zijn emails leest.

Niettegenstaande de code “bewust kort” is gehouden staat er in de rubriek “relatie met de burger” in twee artikels ongeveer hetzelfde. Over het opvangen van ‘signalen’ van de burger.
En dat is ook maar raar. Gemeenteraadsleden worden gevraagd om actief mee te werken aan de organisatie van een Verenigde Raadscommissie om een inventaris te maken van veel gesignaleerde klachten, opmerkingen en suggesties van de burgers. Ja zeg. Voor wanneer een onafhankelijke ombudsdienst?

Er staat veel te weinig in de code !
Bewust kort gehouden? Zeg maar: heel onbewust van mogelijkheden. Onbewust van onkunde. Moet kunnen.
Die van stad Leuven telt 6 bladzijden en 33 artikels. Gent: 8 bladzijden en 34 artikels. Bijna identiek dezelfde teksten. Veelal ook overgenomen in andere gemeenten.

Wat zouden we nog zoal kunnen toevoegen aan onze code?
Eerst iets om te lachen. De Stadskrant meldt voortaan iedere maand welke mandatarissen en ambtenaren in het kader van de uitoefening van hun ambt op reis zijn geweest. Met de kostprijs en het doel van de uitstap. Nog om te lachen. Wie de code overtreedt krijgt een publieke blaam. In de Raad, en als het om een ernstig feit gaat ook in de Stadskrant. Denk vooral niet dat er zich hier in Kortrijk nooit ernstige feiten hebben afgespeeld ! Een raadslid verkocht een keer examenvragen. Een andere: een job. Nog een andere kwam steevast strontzat naar de zitting.

Bon.
Hierna enkele noodzakelijke aanvullingen. We hebben ze niet zelf uitgevonden. Ze komen ondermeer van de VVSG.

De code is desgevallend ook van toepassing op ambtenaren, kabinetsmedewerkers, OCMW-raadsleden, mandatarissen door de gemeenteraad aangewezen.
Elke vorm van dienstverlening, informatiebemiddeling of doorverwijzing gebeurt zonder enige materiële of financiële tegenprestatie en mag geen enkele vorm van cliëntelisme inhouden. Geen partijlidkaarten aansmeren.
Bespoedigingstussenkomsten (om een procedure te versnellen) zijn niet toegestaan.
En begunstigingstussenkomsten (voorspraak) ook niet.
De dossierbehandelend ambtenaar neemt alle tussenkomsten van mandatarissen op in het dossier. Van welke aard ook.
Schijndienstbetoon mag niet. (Hierbij wekt de mandataris de indruk dat hij heeft gezorgd voor de goede afloop van een dossier.)
Ongevraagd dienstbetoon mag ook niet.
Mandatarissen vermelden in hun verkiezingspropaganda geen melding van diensten die zij desgevallend voor de betrokkenen hebben verricht.

In de Gentse deontologische code staat iets bijzonders.
Het is mandatarissen verboden om in het kader van hun mandaat deel te nemen aan door bedrijven gefinancierde reizen of verblijven.
Ook dit is hier al een keer geschied: iemand van het College die vakantie nam in het buitenverblijf van een plaatselijk bedrijfsleider. Geen namen.
En wat met dure geschenken? En waarom staat er in onze code niets over het gebruik van Visa-kaarten?

Voorts zou het goed zijn dat bepaalde cumulaties worden verboden. Schepenen of burgemeesters zouden geen voorzitter mogen zijn van een intercommunale. Dat was in het verleden ook al het geval met bijv. Leiedal.

Nog een absoluut noodzakelijk amendement bij de voorgelegde code.

De fractieleiders verbinden er zich toe om de subsidies van Stad die partijen krijgen voor hun werking uitsluitend te besteden aan politiek werk. Boeken, vorming, etc.
Twee.
De raadsleden verbinden er zich toe om te bewijzen dat ze een computer hebben en een abonnement op tinternet. Anders verliezen zij hun toelage van 500 euro per jaar.

Men zou voor een keer het Vlaams Belang kunnen gelijk geven als de fractie de voorgelegde code verwerpt.
Talloze artikels horen eerder in een huishoudelijk reglement van de Raad. En tegelijk ontbreken heelwat bepalingen.

TERUG NAAR AF.

UPDATE
In de raadscommissie van vorige dinsdag 5 februari is de code besproken. Veel kritiek was er niet, maar dat kan nog komen in de volgende gemeenteraad.
Niemand heeft opgemerkt dat meer dan de helft van de artikels thuishoren in een huishoudelijk reglement. Men vroeg om een aantal verduidelijkingen. Bijvoorbeeld over wat het betekent dat een raadslid zich moet houden aan het beroepsgeheim. Nog nooit ergens in een code voor raadsleden zo’n bepaling gelezen. Raadslid zijn is toch geen beroep? En de openbaarheid van bestuur is nu toch ongeveer totaal. Er is misschien één punt waarover raadsleden hun mond moeten houden. Over wat is gezegd (over personen) in besloten vergadering. En dan nog. In de eerstkomende raadszitting achter gesloten deuren wordt bijvoorbeeld de opdracht van de communicatieambtenaar behandeld. Waarom in godsnaam moet dit in besloten zitting?

Er zijn waarlijk nog amendementen mogelijk toe te voegen aan de voorgelegde code.
Teksten die een beetje wijzen op de plichten van burgemeester en schepenen.
* Leden van het College zouden best ophouden met het individueel lanceren van plannen of projecten in de pers (Het Laatste Nieuws) die nog niet collegiaal werden besproken. Gedaan met government by announcement.
En het is in het algemeen niet schoon dat raadsleden belangrijke zaken vernemen via de pers.
* Het College moet ervoor instaan (niet de ambtenaren) dat dossiers voor de gemeenteraden volledig zijn. Dit is nu vaak niet het geval. Onvoldoende voorbereidende documenten. Geen zgn. ‘strategische nota’s’ of verslagen van het zgn. strategisch College.
* En iedereen weet dat er leden van het College zijn die zich bij het uitoefenen van hun bevoegdheden op de rand van het oirbare begeven.
Vandaar dit amendement. “Burgemeester en schepenen dienen voorrang te geven aan het algemeen belang boven particularistische en particuliere belangen en zij vermijden elke vorm of schijn van belangenvermenging.”