belastingen

De opbrengst van de belasting op reclamedrukwerk

“Belasting op reclamedrukwerk” is een beetje vereenvoudigde uitdrukking voor wat hier in Kortrijk bekend staat als “de belasting op huis-aan-huis verpreiding van niet-geadresseerde publiciteitsbladen, kaarten, catalogi, kranten en gelijkgestelde producten”.

De eerstkomende gemeenteraad van 11 februari keurt een zoveelste vrijstelling hiervan goed, nu ten voordele van zgn. kleine handelaars die getroffen worden door grote infrastructuurwerken. (Voor mijn part: een nogal overbodige maatregel, en juridisch aanvechtbaar.)

Bij die gelegenheid vertelde schepen van Financiën Alain Cnudde in een Raadscommissie dat die reclamebelasting 850.000 euro per jaar opbrengt.
Het is heel goed mogelijk, zoals hierna zal blijken. Maar voor het jaar 2007 kan hij dat nog niet nauwkeurig bepalen.

Het zit zo.
De vaststelling en het uitvoerbaar verklaren van die belasting (het kohier) gebeurt door het College steeds vele maanden na datum.
Zo gebeurde dit pas in het College van 22 januari laatstleden voor de ingeschreven belastingplichtigen van de maand september van vorig jaar.
Er waren toen voor die maand 108 ingeschrevenen voor een bedrag van 78.597,57 euro.
De belastingontvangsten voor de maanden oktober-november-december 2007 zijn dus officieel nog niet gekend.
Het totaal vastgestelde bedrag van januari tot en met september 2007 bedraagt nu 689.936,13 euro. Zullen we uiteindelijk aan de door Alain Cnudde verhoopte 850.000 euro geraken? Met gemiddelden voor het jaar berekend komen we zelfs aan méér. (Ik probeer infra nog te achterhalen wat de ontvangsten waren voor de drie laatste maanden van 2006.)

Voor de geïnteresseerden hierna even de vastgestelde belastingen per maand met het aantal ingeschrevenen. Juli-augustus zijn uiteraard (vakantie) de zwakste maanden.
Januari: 88.749,17 euro (112 ingeschrevenen).
Februari: 68.044,45 (96).
Maart: 89.468,57 (136).
April: 70.609,14 (116).
Mei: 93.083,15 (118).
Juni: 78.867,50 (127).
Juli: 58.964,28 (78).
Augustus: 67.570,30 (85).
September: 78.597,57 euro (108 ingeschrevenen).

Altijd als onze schepen van Financiën ergens een bedrag vermeldt ben ik onweerstaanbaar geneigd om dat even te controleren. Maar ik had dat vroeger ook met schepen Hilde Demedts. Niets achter zoeken.
Alain Cnudde heeft hoogstwaarschijnlijk de opbrengst van de reclametaks onderschat. Hij dacht aan 850.000 euro.
Zoal hierboven aangestipt komen we voor de eerste 9 maanden in 2007 reeds aan zowat 690.000 euro.
Wat zouden de maanden oktober, november, december nog kunnen opbrengen?

We hebben de kohiers voor die drie maanden uit het jaar 2006 opgezocht.
(Die van het kohier december 2006 bijv. is pas vastgesteld in mei 2007!)

Oktober 2006: 88.232,48 euro (130 ingeschrevenen).
November 2006: 95.142,71 euro (134).
December 2006: 74.455,64 euro (101).
Totaal: 257.830,83 euro.

Waarom zouden die drie maanden van 2006 minder opbrengen dan diezelfde van 2007?

We tellen samen.
Opbrengsten van januari tot en met september 2007: 689.936 euro. Plus het waarschijnlijk nogal analoge bedrag van 2006 voor oktober tot december 2006.
Geeft naar schatting 947.766 euro.
Schepen Cnudde is voorzichtig geweest.
De begroting 2007 hoopte op slechts 800.000 euro.

Merk op: die uitermate laat uitvoerbaar verklaarde kohiers brengen verlate betalingen mee. Stad handelt hier niet als een goede huisvader.

P.S.
De zgn. reclametaks is in de begroting te vinden onder de post “Belasting op gebruik openbare weg voor publiciteit”. Een niet heel adequate formulering. En verwarrend. Horen publiciteitswagens hier ook onder? Of zitten die onder de post “Belasting op ander gebruik van de openbare weg”?
Alain, maak dit nu toch duidelijk in de Raad. Het is geen technische vraag.

gemeenteraad

Dienstmededeling

Er komt straks een aanvulling bij het vorige stuk over de deontologische code voor gemeenteraadsleden. Met ondermeer NOG een mogelijk amendement…
Verder nog een bemerking bij het stuk over de vrijstelling van belasting op reclamedrukwerk voor kleine handelaars. Over de eventuele minopbrengst.
Pas nu gezien.
Dit laatste sympatico -voorstel tot vrijstelling werd gedaan door de raadsleden Koen Byttebier (VLD) en Jan Coulembier (CD&V) in de gemeenteraad van 10 december 2007. Welwillend aanhoord door de schepen van Financiën Alain Cnudde. Hij beloofde de zaak met positieve ingesteldheid te onderzoeken en binnen de kortste keren met iets op de proppen te komen. Dat leek me al verdacht, dat het allemaal zo vlug zou gebeuren. Blijkt nu dat er een spelletje werd gespeeld. Een stukje theater goed voor de Kortrijkse revue. De schepen had minstens al in november advies over deze mogelijke vrijstelling gevraagd aan het advocatenkantoor Laga, en daar op 30 november 2007 een antwoord op gekregen. Dat is politiek van een zeker niveau !!

gemeenteraad

TERUG NAAR AF ! WEG MET DE DEONTOLOGISCHE CODE !

Op de volgende gemeenteraad van maandag 11 februari zullen raadsleden zichzelf een deontologische code opleggen. Zo zijn ze wel, nu het al een jaar bij decreet is verplicht.
Benieuwd of er zich raadsleden zullen onthouden of tegenstemmen. Dinge daar, het raadslid P.J van Heule, die het zich veroorloofde om te proberen tegen een gunstprijs op onwettige wijze een pastorie te kopen. Of het Vlaams Belang? In Boom en Stabroek bijvoorbeeld hebben raadsleden van die partij het ooit klaargespeeld om de code niet te ondertekenen.

Voor we het vergeten. Zouden we in die code niet uitdrukkelijk vermelden dat de geformuleerde rechten en plichten ook slaan op burgemeester en schepenen? Zodat Stefaan Bral tenminste ook weet waaraan zich te houden. (Mag persoonlijk geen belastingen meer gaan innen.) Bral was overigens weer afwezig bij de bespreking van de code in het Schepencollege.

In de code staan een paar nieuwigheden waar men even kan mee lachen. Ja toch? Ze hebben ook weinig of gewoon niets te maken met deontologie.
Ziehier:
* Een gemeenteraadslid informeert zich zo goed mogelijk.
Dat betekent: kortrijkwatcher lezen. En het tijdschrift “Lokaal”. En de begrotingsdocumenten. Zelfs de memorie van toelichting bij de gemeenteraadsbeslissingen. Geen verkeerde papieren bijhebben. De dossiers weten liggen. Collegebesluiten lezen. Werk genoeg.
* Een gemeenteraadslid ijvert voor een echt debat vóór de eigenlijke beslissing. Wat is dat nu weer voor iets?
Dus: burgemeester-voorzitter van de Raad mag raadslid Eric Flo niet meer onderbreken of het woord ontnemen.
* Een gemeenteraadslid verwacht voldoende tijd voor het doornemen van documenten en het voorbereiden van de gemeenteraadsbeslissingen.
Dat klinkt voor outsiders misschien eigenaardig. Maar ja, het gebeurt wel een keer dat raadsleden nogal laat hoogte krijgen van de begroting of een begrotingswijziging. Bijvoorbeeld. Dat gaat dan over honderden bladzijden. (Maar voor sommigen mogen alle documenten gerust de dag zelf van de zitting aankomen. Dan weten ze tenminste dat er die dag raadszitting is.) Voor wanneer komt er een Intranet ten gerieve van de raadsleden? Documenten komen dan aan tegen lichtsnelheid.
* Een gemeenteraadslid ijvert voor een milieubewust stadsbestuur.
Wie heeft er dat nu weer uitgevonden !? Is dat nu ethiek of moraal? Of ijverzucht? Een Kortrijks gemeenteraadslid ijvert voortaan voor een milieubewust stadsbestuur. Waarom komt dat niet in de nationale pers? Waarom houden groene raadsleden hun schriftelijke vragen of voorstellen niet wat korter? Al dat verspild papier van bomen.
* Een gemeenteraadslid verwacht op de gestelde vragen een volwaardig antwoord van het schepencollege en stadsmedewerkers.
Deze bepaling is rechtstreeks bedoeld voor schepen Alain Cnudde. Die de gewoonte heeft om te zeggen dat de vraag te technisch is voor een gemeenteraadszitting. (En in de ’technische’ raadscommissie dan zegt dat hij het zal opzoeken.) Zeker ook bedoeld voor ambtenaren die vaak laattijdig antwoorden op schriftelijke vragen in het Bulletin. En ik ken een schepen die niet eens zijn emails leest.

Niettegenstaande de code “bewust kort” is gehouden staat er in de rubriek “relatie met de burger” in twee artikels ongeveer hetzelfde. Over het opvangen van ‘signalen’ van de burger.
En dat is ook maar raar. Gemeenteraadsleden worden gevraagd om actief mee te werken aan de organisatie van een Verenigde Raadscommissie om een inventaris te maken van veel gesignaleerde klachten, opmerkingen en suggesties van de burgers. Ja zeg. Voor wanneer een onafhankelijke ombudsdienst?

Er staat veel te weinig in de code !
Bewust kort gehouden? Zeg maar: heel onbewust van mogelijkheden. Onbewust van onkunde. Moet kunnen.
Die van stad Leuven telt 6 bladzijden en 33 artikels. Gent: 8 bladzijden en 34 artikels. Bijna identiek dezelfde teksten. Veelal ook overgenomen in andere gemeenten.

Wat zouden we nog zoal kunnen toevoegen aan onze code?
Eerst iets om te lachen. De Stadskrant meldt voortaan iedere maand welke mandatarissen en ambtenaren in het kader van de uitoefening van hun ambt op reis zijn geweest. Met de kostprijs en het doel van de uitstap. Nog om te lachen. Wie de code overtreedt krijgt een publieke blaam. In de Raad, en als het om een ernstig feit gaat ook in de Stadskrant. Denk vooral niet dat er zich hier in Kortrijk nooit ernstige feiten hebben afgespeeld ! Een raadslid verkocht een keer examenvragen. Een andere: een job. Nog een andere kwam steevast strontzat naar de zitting.

Bon.
Hierna enkele noodzakelijke aanvullingen. We hebben ze niet zelf uitgevonden. Ze komen ondermeer van de VVSG.

De code is desgevallend ook van toepassing op ambtenaren, kabinetsmedewerkers, OCMW-raadsleden, mandatarissen door de gemeenteraad aangewezen.
Elke vorm van dienstverlening, informatiebemiddeling of doorverwijzing gebeurt zonder enige materiële of financiële tegenprestatie en mag geen enkele vorm van cliëntelisme inhouden. Geen partijlidkaarten aansmeren.
Bespoedigingstussenkomsten (om een procedure te versnellen) zijn niet toegestaan.
En begunstigingstussenkomsten (voorspraak) ook niet.
De dossierbehandelend ambtenaar neemt alle tussenkomsten van mandatarissen op in het dossier. Van welke aard ook.
Schijndienstbetoon mag niet. (Hierbij wekt de mandataris de indruk dat hij heeft gezorgd voor de goede afloop van een dossier.)
Ongevraagd dienstbetoon mag ook niet.
Mandatarissen vermelden in hun verkiezingspropaganda geen melding van diensten die zij desgevallend voor de betrokkenen hebben verricht.

In de Gentse deontologische code staat iets bijzonders.
Het is mandatarissen verboden om in het kader van hun mandaat deel te nemen aan door bedrijven gefinancierde reizen of verblijven.
Ook dit is hier al een keer geschied: iemand van het College die vakantie nam in het buitenverblijf van een plaatselijk bedrijfsleider. Geen namen.
En wat met dure geschenken? En waarom staat er in onze code niets over het gebruik van Visa-kaarten?

Voorts zou het goed zijn dat bepaalde cumulaties worden verboden. Schepenen of burgemeesters zouden geen voorzitter mogen zijn van een intercommunale. Dat was in het verleden ook al het geval met bijv. Leiedal.

Nog een absoluut noodzakelijk amendement bij de voorgelegde code.

De fractieleiders verbinden er zich toe om de subsidies van Stad die partijen krijgen voor hun werking uitsluitend te besteden aan politiek werk. Boeken, vorming, etc.
Twee.
De raadsleden verbinden er zich toe om te bewijzen dat ze een computer hebben en een abonnement op tinternet. Anders verliezen zij hun toelage van 500 euro per jaar.

Men zou voor een keer het Vlaams Belang kunnen gelijk geven als de fractie de voorgelegde code verwerpt.
Talloze artikels horen eerder in een huishoudelijk reglement van de Raad. En tegelijk ontbreken heelwat bepalingen.
TERUG NAAR AF.

UPDATE
In de raadscommissie van vorige dinsdag 5 februari is de code besproken. Veel kritiek was er niet, maar dat kan nog komen in de volgende gemeenteraad.
Niemand heeft opgemerkt dat meer dan de helft van de artikels thuishoren in een huishoudelijk reglement. Men vroeg om een aantal verduidelijkingen. Bijvoorbeeld over wat het betekent dat een raadslid zich moet houden aan het beroepsgeheim. Nog nooit ergens in een code voor raadsleden zo’n bepaling gelezen. Raadslid zijn is toch geen beroep? En de openbaarheid van bestuur is nu toch ongeveer totaal. Er is misschien één punt waarover raadsleden hun mond moeten houden. Over wat is gezegd (over personen) in besloten vergadering. En dan nog. In de eerstkomende raadszitting achter gesloten deuren wordt bijvoorbeeld de opdracht van de communicatieambtenaar behandeld. Waarom in godsnaam moet dit in besloten zitting?

Er zijn waarlijk nog amendementen mogelijk toe te voegen aan de voorgelegde code.
Teksten die een beetje wijzen op de plichten van burgemeester en schepenen.
* Leden van het College zouden best ophouden met het individueel lanceren van plannen of projecten in de pers (Het Laatste Nieuws) die nog niet collegiaal werden besproken. Gedaan met government by announcement.
En het is in het algemeen niet schoon dat raadsleden belangrijke zaken vernemen via de pers.
* Het College moet ervoor instaan (niet de ambtenaren) dat dossiers voor de gemeenteraden volledig zijn. Dit is nu vaak niet het geval. Onvoldoende voorbereidende documenten. Geen zgn. ‘strategische nota’s’ of verslagen van het zgn. strategisch College.
* En iedereen weet dat er leden van het College zijn die zich bij het uitoefenen van hun bevoegdheden op de rand van het oirbare begeven.
Vandaar dit amendement. “Burgemeester en schepenen dienen voorrang te geven aan het algemeen belang boven particularistische en particuliere belangen en zij vermijden elke vorm of schijn van belangenvermenging.”

belastingen

Nog een vrijstelling voor reclamedrukwerk

Vooreerst.
Wat is een vrijstelling van belasting? Of een korting?

Schepen Alain Cnudde van Financiën is van zijn woord.
In de gemeenteraad van december 2007 had hij beloofd om binnen de kortste keren te onderzoeken of er geen vrijstelling van belasting op reclamedrukwerk kon verleend worden aan (kleine) handelaars die hinder ondervinden bij grote openbare werken. En dit naar aanleiding van een vraag van de raadsleden Koen Byttebier (VLD) en Johan Coulembier (CD&V). Ongetwijfeld naar
aanleiding van de werken rondom het nieuwe winkelcomplex K bedachten een aantal leden (drie) van UNIZO dat het voor de getroffen handelaars bevorderlijk zou zijn indien zij tijdens de werken kosteloos en zonder administratieve rompslomp reclame zouden kunnen maken rondom speciale acties of over de bereikbaarheid van hun zaak.
(Al iets van gemerkt?) UNIZO kende gewoon de bestaande reglementen-faciliteiten niet. Jongens toch.

Voor zover men weet zijn alle handelaars in Hartje Kortrijk zwaar content over hun ‘schadevergoeding’ naar aanleiding van de vernietiging van hun habitat. En maar wat blijven zagen. En maar blijven liegen onder mekaar over de vergoedingen en alternatieven die ze kregen aangeboden van Peter van Foruminvest.

In het College van 29 januari is een wijziging van het reglement op huis-aan-huis verspreiding van publiciteitsbladen voorgesteld. (Schepen Bral was weer eens verontschuldigd.) De nieuwe vrijstelling wordt nu voorgelegd aan de gemeenteraad van aanstaande maandag 11 februari. Wordt goedgekeurd !

Schepen Cnudde leest kortrijkwatcher.
Nam daarbij kennis van mogelijk juridische perikelen (stuk van 5 december 2007). Wat zijn handelaars? Wat zijn grote werken? Enzovoort. Om mogelijke problemen te voorkomen heeft de schepen zich gewend tot het advocatenkantoor Laga. Dit huis is zowat de vaste leverancier voor het stadsbestuur als het gaat om juridische dossiers. Zeker de dure. Gemeenteraadsleden moeten nu maar eens vragen hoeveel het advies weeral heeft gekost en waarom onze eigenste juridische dienst dit niet kon oplossen.

De schepen heeft de formulering van de mogelijke vrijstelling door huize Laga weliswaar niet opgevolgd.
De dienst Financiën wou ondermeer een duidelijker omschrijving van de term handelaars. Van Huize Laga ! Tegen honderd euro of bijna tweehonderd euro per uur, ja ?
Handelaars zijn “zij” die over een eigen BTW-nummer beschikken en bovendien in Kortrijk slechts één vestiging hebben of uitsluitend in Kortrijk vestigingen hebben. Personen dus, geen bedrijven? Vraag is hoe men met deze definitie enkel “kleine handelaars” een vrijstelling wil verlenen. Want dat was toch de bedoeling van de maatregel.

Wat zijn “grote werken”?
Blijkbaar infrastructuurwerken die meer dan twee maanden duren. Zijn ‘infrastructuurwerken’ meer dan “wegeniswerken”?
Zeg, gaat het ook over werken van het Vlaams Gewest? Aan de Leie? Op gewestwegen?

Hoelang duurt de vrijstelling?
De vrijstelling van belasting op het verspreiden van reclame gaat in vanaf één maand vóór het begin van de werken. Ha ! Stel nu dat een werk gepland is voor de duur van 40 dagen. Handelaars verspreiden dus op voorhand géén gratis reclame. Mag niet. Maar om een of andere reden (het vriest dat het kraakt) duren de werken toch wat meer dan 60 dagen. Wat dan?

Wat is “hinder”?
Sterk verminderde toegankelijkheid tengevolge van werken. Bon. Je komt ergens als handelaar met uw velo of sportwagen
gesukkeld en het gaat niet.
Wat zijn de criteria? Waar is onze meetlat hiervoor?

Om welk gebied gaat het?
Huize Laga stelde voor om de vrijstelling te beperken voor enkel die handelaars die af te rekenen hebben met wegeniswerken in de eigen straat.
Schepen Cnudde wil het anders, aangezien grote infrastructuurwerken ook hun weerslag hebben op handelaars in aangrenzend gebied. Wat waar is.
Tot waar dan? Voorstel is dat het gebied waarbinnen vrijstelling van toepassing is zal afgebakend worden door de directie Mobiliteit en Infrastructuur en de dienst Economie. Waaruit we kunnen afleiden dat Stad een beetje gaat bestuderen én zal weten wat de concrete impact is van grote werken op commerciële activiteiten in de buurt. Foruminvest (de NV Sint-Janspoort) bijvoorbeeld zal zijn studies ongetwijfeld publiek maken.

Bij het invoeren van nieuwe belastingen of het verlenen van vrijstellingen dient een gemeentebestuur een onderzoek “de commodo et incommodo” te organiseren. Over Baat en Kommer. Kon de gemeenteraad kennis nemen van de resultaten? Waarom zijn dienstverleners uitgesloten? Vrije beroepen? Bijberoepers?

Schepen Cnudde kan niet exact bepalen wat de budgettaire weerslag zal zijn van de nieuwe vrijstelling.
Me dunkt: nihil. Op vandaag zijn al zoveel vrijstellingen voor kleine handelaars (en beperkte verspreiding en oplage en papieroppervlakte ) mogelijk dat het erop lijkt dat die nieuwe maatregel eigenlijk overbodig is.

Het is gewoon een onnozele slag in het water. Huize Laga wist het wel. Raadsleden kunnen als ze daar de kracht voor hebben veel over vragen.

En dat stond hier allemaal te lezen in een vorig stuk over de materie.
Maar ja, ’t was een sympathiek-electoraal bedoeld voorstel, waar men de pers kan mee halen.
DAT IS POLITIEK.

En nog iets, over duurzaamheid.
Kortrijkzanen gooien bijna 100 kilo papier en karton weg, per jaar, per inwoner. Op naar meer.

ambtenaren

Wordt Stad onbestuurbaar? Nog altijd geen actuele vacatures…

Op de officiële webstek van Stad Kortrijk zijn nog altijd geen actuele vacatures gepubliceerd.
Nochtans is er een en ander aan de gang met en binnen ons topkader.

Wie gaf er zoal de brui aan?
Niemand minder dan onze adjunct-stadssecretaris, een hoofdbibliotecaris, onze meest deskundige verkeersdeskundige, een communicatiedeskundige. De fietsambtenaar is niet vervangen. Voor de schouwburg is er nog altijd geen nieuwe directeur gevonden en over een nieuwe selectieprocedure wordt nog steeds niets vernomen. De conservatrice van het Vlasmuseum is gemuteerd en hier moet dus ook een nieuwe aanwerving gebeuren.
En hoe is het gesteld met onze raster- en centrummanager?

Het gezond verstand van een bedrijfsleider (maar een gemeente is nu eenmaal geen bedrijf…) zegt dat als toplui de firma verlaten (de adjunct-stadssecretaris bijvoorbeeld !) en niet worden vervangen, zij dan waarschijnlijk ietwat overbodig waren. Staaltjes van ‘verborgen werkloosheid’.
Of is men van plan om inzake personeelsuitgaven over te gaan tot drastische bezuinigingen?

Anderzijds: een Vlasmuseum zonder conservator zal ongetwijfeld geen nieuwe erkenning en subsidies krijgen van minister Anciaux. En hoe kan een schouwburg of een bibliotheek functioneren zonder directeur?
Het kan niet anders of er zijn maneuvers en schermutselingen aan de gang. Getouwtrek.

Schepen Hilde Demedts van personeel kan over dit alles klaarheid scheppen. Men zal het haar wel moeten vragen in de gemeenteraad, en dan zullen we het nog niet weten wat er aan de hand is.

De gemeenteraad zou best een en ander in de gaten houden. Want in veel gevallen is die Raad de aanstellende overheid. Bepaalt de concrete wervings- en selectieprocedures, de recrutering, de functiebeschrijving.
In dit verband is het nuttig om er aan te herinneren dat er sinds begin dit jaar een nieuw rechtspositiebesluit van kracht is. Voorheen ‘personeelsstatuut’ genaamd.

We geven hierna enkele voorname principes uit dat besluit, geldig bij de procedures voor de vervulling van betrekkingen.

Algemeen
Voorheen was aanwerving de regel voor betrekkingen in basisgraden en bevordering de regel voor hogere rangen binnen een niveau.
Nu krijgt de aanstellende overheid een (voor mijn part, gevaarlijk) gamma aan keuzemogelijkheden: aanwerving, bevordering, interne personeelsmobiliteit, of combinaties van die procedures. De Raad (niet het College) kan wel vaststellen dat voor bepaalde betrekkingen bijvoorbeeld enkel een bevorderingsprocedure wordt toegepast.
Wat het College ook niet mag doen is, bij aanwerving van bijv. een schouwburgdirecteur, vooraf één welbepaald persoon aanspreken. Zowel externen als internen moeten volop de kans krijgen. En bij de geselecteerde kandidaten gelden niet alleen de resultaten van de proeven, maar ook het geheel van titels en verdiensten.
De Raad (niet het College) kan naast diplomavereisten of beroepservaring ook aanvullende aanwervingsvoorwaarden vaststellen. Het is wel niet nodig om in alle omstandigheden uitgebreide selecties te organiseren. Als men over een wervingsreserve beschikt dient men eerst daarop beroep te doen.
(Het is soms ietwat beschamend om te zien hoe geslaagde kandidaten uit de wervingsreserve zich geen tweede keer aanbieden.)

De aanwerving
Naargelang het niveau (A,B,C) zijn er diplomavoorwaarden. Maar de Raad kan er alweer in uitzonderlijke omstandigheden van afwijken. Ondermeer bij knelpuntberoepen. Voor aanwerving in hogere rangen is er een extra voorwaarde: kandidaten moeten een minimum aantal jaren relevante beroepservaring hebben. Er wordt niet nader bepaald in welke sector (overheid, privé, zelfstandige). Maar voor bepaalde functies is er een bepaalde expertise of specifieke ervaring of attest (brevet, getuigschrift) nodig. Denk aan onze jeugdmedewerkers bijvoorbeeld.

De aanwervingsprocedure
Nogmaals: voor elke aanwerving, dus zowel voor statutaire als voor contractuele functies, is in principe een externe bekendmaking en een oproep tot kandidaten nodig. Mogelijke afwijkingen op de regel zijn strikt bepaald.
Voor de manier van externe bekendmaking zijn jammer genoeg geen nadere voorschriften. Maar de Raad kan regels bepalen ! Bijvoorbeeld: bekendmaking op de website, op WTV. Maar nu ook weer niet met middelen die uitsluitend gericht zijn op personen die toegang hebben tot elektronische media. Zelfs affiches kunnen. De lichtkrant op de Grote Markt. Van belang is nog dat er een minimumtermijn is vastgelegd tussen de bekendmaking van de vacature en de datum waarop ten laatste kan gesolliciteerd. Stad Kortrijk hield deze periode in het verleden nogal eens héél kort.

De selectieprocedure
De selectiecommissie bestaat uit deskundigen, van wie ten minste één derde extern is aan het eigen bestuur. Mandatarissen in hun hoedanigheid van aanstellende overheid zijn uitgesloten. Dat geldt ook voor de gemeentesecretaris ! (Betrokkenen kunnen wel als waarnemer aanwezig zijn.)
Deskundigen zijn niet enkel deskundig over de materie maar vooral ook op het vlak van personeelsselectie.
Het is alweer de Raad die de algemene regels voor selecties vaststelt.
Selectieprocedures kunnen uitbesteed aan een erkend selectiebureau. Stad Kortrijk doet dit te weinig. Of helemaal niet. Het College heeft ooit een voorstel terzake van een raadslid afgeketst. Om te werken met DE onafhankelijke specialist voor aanwervingen bij de overheid: jobpunt.vlaanderen.

De bevordering
Daarover zullen we het – zo nodig – hebben als het duidelijk wordt hoe de actueel (virtueel) bestaande vacatures voor topambtenaren worden ingevuld.
Contractuele personeelsleden komen ook in aanmerking. Weten zij dat?
Ook bij deze procedure hebben gemeenteraadsleden nogal wat in de pap te brokkelen. Méér dan ze denken.

milieu

Omgevingsgeluid op de site Kortrijk Weide haalt niet alle milieunormen

De site Kortrijk Weide (waar vroeger ‘bleekmeerschen’ waren) is gelegen tussen de Leie, de spoorweg, de Magdalenastraat en de Beheerstraat. U weet wel, aan de westkant met het gebied van het voormalig douane-entrepot en de NMBS-loods en oostelijk een gebied met rijwoningen en loodsen (Havenkaai, Meersstraat). Het geheel wordt doorsneden door de Westelijke Ring.

In 2003 gaf de stad Kortrijk de opdracht aan Stephane Beel om een masterplan voor de site uit te tekenen. Dit ontwerp (vorig jaar geactualiseerd) voorziet een gemengd programma van wonen, kantoren, cultuur, langparkeerplaatsen, commerciële activiteiten. Een evenementenplein, een esplanade, woontorens, parkwoningen, een park met hemelwaterbuffer, groene parking, misschien een fuifzaal in de goederenloods.

Zeer concreet komt er binnen afzienbare tijd het lang verwachte nieuwe politiegebouw. Het ontwerp is klaar. Te situeren op percelen van het oud goederenstation van de NMBS, tussen de Magdalenastraat en de nieuw aangelegde Westelijke Ring.
Om de kandidaat-ontwerpers van het politiegebouw wat bij te staan heeft Stad op ons kosten een akoestisch onderzoek laten uitvoeren over het omgevingsgeluid bij de inplantingszone van het complex. De uitslag daarvan is interessant om te weten. Niet enkel voor de politieagenten die in het nieuwe gebouw zullen moeten werken met open ramen, maar ook voor de
huidige én toekomstige bewoners. (Die toekomstige bewoners, bedienden, winkeliers, parkeerders en fuivers zullen overigens het omgevingslawaai later nog doen stijgen.)

Het omgevingslawaai wordt gedefinieerd als ongewenst of schadelijk geluid buitenhuis dat door menselijke activiteiten wordt veroorzaakt, inclusief geluid dat wordt voortgebracht door wegverkeer, spoorwegverkeer, luchtverkeer. Voor het te bouwen politiekantoor is dit lawaai hoofdzakelijk te wijten aan de Westelijk Ring en het spoorwegtraject Kortrijk-Kust (met die stalen brug !).
Het omgevingsgeluid is het geluid op een gegeven plaats en op een gegeven ogenblik.
Het is dit laatste geluid (de Leq-waarde) waar de akoestische studie bijzonder veel waarde aan hecht. Gemeten op vier punten van de site politiegebouw. Op maandag 09/07 – dinsdag 10/07/2007.

De site is tegelijk woon- en industriegebied. Voor woongebieden ligt de milieukwaliteitsnorm in dB(A) ‘open lucht’ resp. overdag en ’s nachts op 45,40 en 35 dB(A). Voor industriegebieden op 60,55 en 55 dB(A).

Meetpunt 1
Gelegen op 40 meter van het rondpunt Westelijke Ring-Blekerstraat. Het toeval wilde dat op de dag ven de meting het gedeelte Westelijke Ring tot aan het kruispunt “Appel” verkeersvrij was. Maar dat verkeer werd afgeleid aan het rondpunt. Er kwam wel net een sportvliegtuigje en een trein voorbij. Dit gaf een Lmax-waarde van 69,8 dB(a). En er was incidenteel geluid van werken met een vrachtwagen: Lmax: 72,6 dB(a).
Conclusie voor overdag rond 9u30 en het spitsuur rond 13u30 : het omgevingsgeluid overschrijdt wel degelijk de norm voor woongebieden maar NIET die voor industriegebied.

Meetpunt 2
Kant Magdalenastraat, halverwege de basis van de (driehoekige) site zelf.
Hier overschreed het omgevingsgeluid overdag (rond 10 u en 13u3) ook de milieunorm voor woongebieden ! (Niet die voor industriezones). Nochtans was er een keer een Lmax van 68,2 dB(A).
Op dit punt werd ook eens ’s avonds gemeten, tussen 22u15 en 22u30. Kwam daar wel een trein voorbij zeker ! Lmax 61,3 dB(A). Zonder dat incidenteel geluid werd de milieukwaliteitsnorm BIJNA gehaald. Die voor industriezones werd wel degelijk gehaald.

Meetpunt 3
Aan de noordpunt van de site, waar het spoorwegproject de site-omgeving verlaat, op 100 meter van de stalen brug.
Het omgevingsgeluid overdag overschrijdt de norm voor woongebieden alweer. Zelfs zonder treinverkeer ! (Niet die voor industriegebied.)

Meetpunt 4
Deze meetplaats lag aan de oude opslagplaats van het goederenstation ter hoogte van de spoorweglijjn.
Ook hier wordt de kwaleitsnorm overdag – zelfs zonder treinverkeer ! – voor woongebieden overschreden. Lichtjes, met 3,3 dB(A).
Met treinverkeer haalt men zelfs de norm niet voor industriegebied.

CONCLUSIE
De kwaliteitsnorm inzake omgevingsgeluid voor woongebieden op en rond de site politiegebouw wordt op alle vier de meetplaatsen overschreden. De norm voor industriezones niet altijd helemaal. Maar is een politiekantoor wel een industrie?

Bron
De website van Stad Kortrijk! Zie rubriek aanbestedingen, onderdeel: politiegebouw.
Voor de toekomst mogen we hopen dat Stad (of SOK, het stadsontwikkelingsbedrijf) bij woonprojecten ook weer zo’n akoestische studies zal publiceren. Dan weten we waaraan ons te houden. Zien of we daar wel willen wonen.

verkiezingen

De politieke “ladies run” van Marie, dochter van onze Kortrijkse burgervader Stefaan De Clerck (2)

Tot voor kort was Marie De Clerck eventjes werkloos.
Als marketingmanager bij Roularta (Knack, Trends, WTV, Kortrijks Handelsblad, enz.) werd zij eind vorig jaar door de familie Rik De Nolf vriendelijk doch kordaat verzocht om de samenwerking in een tamelijk kort onderling overleg stop te zetten.
Dat kan gewoon iedereen overkomen, met al die krapte op arbeidsmarkt en flexibiliteit.

Gelukkig bestaat er sinds kort nog een moedige (regionale) gazet als “Het Nieuwsblad” om daar tussen de regels wat meer over te vernemen.
Zo konden bestuursleden van de musea en ambtenaren van cultuur en tentoonstellingen en nog vele andere min of meer betrokkenen, en wij Kortrijkzanen allemaal via de editie van HN 29 januari tot onze stomme verbazing lezen dat Marie alweer voor minstens een jaar aan de slag kan. Bij ons. In Kortrijk en andere steden.
Marie is flexibel geparachuteerd als een soort projectmanager-organisator of ik weet niet wat van de tentoonstelling Futurotextiel alhier. Dit ongetwijfeld komend groots gebeuren (jawel!) is voorzien vanaf 15 oktober 2008 (samen met de Biënnale Interieur) en zou ondermeer doorgaan in de NMBS-loods aan De Appel. Kortrijk-Weide.
Vanwaar haalt ‘dochter van’ die informatie? Dat Marie nu vindt dat die locatie niet geschikt is? Woont zij misschien soms ons Kortrijks College van Burgemeester en Schepenen bij? Curieus waar zij nog een ander plaatsje kan vinden. De loodsen van Koramic?

Heel deze wending is achteraf bekeken toch een belediging voor al wie in Kortrijk officieel bezig is met cultuur. Voor de directie Cultuur van Stad: zekers.

Er zijn al geruime tijd curatoren voor de tentoonstelling aan het werk: Caroline Devos (van Lille 3000) en Isabelle Dejaeghere (Broelmuseum) die daarvoor al een keer in de VS vertoefde. Marie gaf – zoals men kon verwachten – in onderling overleg op de Dam thuis nu ook Arne Quinze een functie – als een soort ‘scenograaf’. Vriend Arne heeft vanuit Brussel niet voor niks (niets) zijn intrek genomen op ons Walle. Vraag het hem maar eens goed, als hij thuis is. Niet bang zijn, persjongens.

***
Maar eigenlijk willen we het daar niet over hebben. Echt waar. Over al die dingen.
Hier gaat het altijd eenmaal over politiek, niets meer dan dat.
U weet wellicht dat Marie De Clerck nu in Wevelgem woont.
Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen kreeg zij daar 958 voorkeurstemmen en werd meteen schepen. Eigenlijk deed zij in Wevelgem al onmiddellijk een gooi naar het burgemeesterschap. “Ik ben er klaar voor,” liet ze weten in “Het Laatste Nieuws” van 11/04/2006. Burgemeester Jan Seynhaeve was not amused !

Even goed kunnen lachen mag

Marie is nu Wevelgems schepen voor ondermeer administratieve vereenvoudiging. “Mijn vader zal er eens goed mee kunnen lachen als hij het hoort,” liet ze weten via “Het Nieuwsblad” (29/10/2006). In diezelfde editie van HN verduidelijkte Marie haar keuze en ambitie. We citeren: “Ik zie dit als een uitdaging. Al heb ik er eerlijk gezegd geen idee van of je op gemeentelijk vlak nog eigen initiatieven kunt nemen om tot administratieve vereenvoudiging te komen.”

Wie begint er nu aan idee als men geen idee heeft? Eerlijk gezegd.
Het was alleszins niet haar idee. Stond ook in de krant. De Wevelgemse burgemeester vroeg haar om in te staan voor informatisering, “en dus kwam de rest er maar bij.” Dixit Marie, over de rest.

Telkens als Marie het over politiek heeft houden wij ons hart vast. Hebt u dat ook?
En vader De Clerck waarschijnlijk niet minder. Nog meer. Hij vindt namelijk net als wij dat zijn oudste dochter een harde tante is. “Zij heeft geen last van wollig taalgebruik maar zegt recht voor de raap waar het op aankomt.” (HN van 08/03/2004.)
Het is waar. Toen HLN (30/09/2006) haar een keer vroeg wat politiek is antwoordde ze: “Politiek is als een decolleté: een beetje inkijken mag.”

Maar hoe bevalt het haar nu als Wevelgems schepen?
Citaat uit HN van 29 januari laatstleden. “Het is ontzettend boeiend. Ik dacht al heel wat te weten over gemeentelijke politiek, maar door er dagelijks in ondergedompeld te worden, gaan vele lichtjes tegelijk branden. Ik begin ook mijn draai te vinden te vinden in Wevelgem, al mis ik af en toe de voordelen van een stad. Ik voel me hier welkom en wil graag mijn steentje bijdragen.”

Steentje bijdragen ! Een schepen die een steentje wil bijdragen !
Welk steentje en waarbij? Wevelgem is nu ontzettend boeiend voor Marie, een juriste en basketbalspeler die toch al wat van de wereld heeft gezien. Nooit kou of honger heeft geleden, Marie. Kent alle schone hotelletjes in West-Europa.
Heeft geschiedkundig (noch door lectuur) ooit bombardementen in Wevelgem meegemaakt.
Zeg, a.u.b. hé. Wevelgem boeiend??? Met Jan? De bordelen, daar kunnen we nog inkomen. Huizen verkocht of verhuurd door plaatselijke kaloten.

De voordelen van een stad, daar zal Marie nu wel weer volop van kunnen genieten. In Kortrijk en Lille om te beginnen alleszins. En als Futurotextiel volgend jaar aan een wereldtournee begint (ja!) zal zij toch ook mee mogen? Dit is een voorspelling. Goed onthouden allemaal.

Het politieke verleden van Marie leest als een roman. Pure fictie.
Toen zij in Wevelgem bij haar vriend ging samenwonen liet vader weten dat dochterlief geen concrete politieke plannen had. Ik vind dat niet uit. Cf. “De Standaard” van 15 maart 2006, een kwaliteitskrant.

En weet er nog iemand hoeveel stemmen zij behaalde bij de Europese verkiezingen van 2004? Bijna 100.000 en in ons kanton bijna het dubbele méér (8.000) dan bijvoorbeeld minister Geert Bourgeois. De slogan was toen: “100% Marie, 50 % De Clerck”. Een of andere kijk op Europa ontbrak volkomen. (Marie kent wel goede alternatieve pleisterplekken in Frankrijk en Spanje. Daar heeft ze een goede kijk op.)

Marie was er zich goed bewust van waaraan ze die stemmen en die mooie vijfde plaats op de Europese lijst had te danken. “Enkel en alleen aan mijn naam,” zo luidde haar analyse (HLN, 09/03/2004). En verder: “Ik ben nooit actief geweest in de partij en nu passeer ik mensen die zich al jaren voor de CD&V inzetten. Ik voel dat sommigen daar terecht jaloers op zijn.”
Schoon is dat. De lachende sorry-cultuur.
Tot in 2003 zwoer Marie De Clerck nog dat zij nooit in de politiek zou gaan. In de evolutietheorie spreekt men hierbij van een mutatie.

Kortrijkwatcher blijft haar carrière volgen, zeker nu zij in onze stad een semi-publieke functie krijgt. Betaald door de vzw Designregio Kortrijk. Dat is door ons, Kortrijkse burgers.

P.S. (1)
De website van Kortrijk design ligt eerlijk gezegd al geruime tijd stil. Alléz Marie, doe er iets aan. Dat is ICT. TOMMETOCH. U bent daar schepen van. En publiceer regelmatig een verslag van uw werkzaamheden en verplaatsingen voor Futurotextiel. Dan zijn we allemaal content. Dan zien we of u uw draai heeft gevonden, buiten de politiek. Een beetje inkijken mag, in de cleavage. U zei het zelf.
En wat u zelf zegt bent u zelf. Een spreuk die ik sinds kindsaf nooit heb begrepen. Eerlijk gezegd.
P.S. (2)
De eerste lezer die hier kan vermelden dat hij al een keer Marie De Clerck heeft gezien op een Kortrijks cultureel evenement – buiten haar Europese verkiezingscampagne – mag zijn vinger opsteken. Prijs: uw vinger.

streekorganen

Wordt de eurometropool Kortrijk-Lille-Tournai een praatbarak ? (2)

“Pas als we iets bereiken in moeilijke, grensoverschrijdende dossiers – milieuvervuiling of politiesamenwerking – kunnen we zeggen dat de Eurometropool werkt“, luidt het bij West-Vlaams provinciegouverneur Paul Breyne. (Het Nieuwsblad van 29 januari.)
Groot gelijk heeft de gouverneur. En er is nóg veel concreet werk aan de winkel.
Menen (stad!) is weeral tegendraads.

Paul Breyne vergeet te vertellen dat men al jaren aan grensoverschrijdende samenwerking doet, en dat er daarbij nauwelijks iets concreet werd verwezenlijkt. Probeer maar eens met de wagen vanuit het zuiden van Rijsel in Kortrijk te geraken. U komt in Tournai terecht. Of vanuit Doornik in onze stad. U komt in Gent. Na 16 jaar grensoverschrijdende samenwerking nog niet een eens goede bewegwijzering in de regio. Het is wel kluchtig, om zo rond te dolen en aan de lijve te ondervinden wat een metropool zou kunnen zijn. Wuxi! Cebu!

De huidige eurometropool heeft wel degelijk een voorloper gekend. Een praatbarak. De GPCI. In het Frans: COPIT. Die Grensoverschrijdende Permanente Conferentie van Intercommunales werd opgericht in 1991 en kreeg zelfs een juridische basis in het jaar 2000. Een verzameling van vijf Franse, Waalse en Vlaamse intercommunales.

Wat heeft die GPCI zoal uitgericht?
Ziehier de enige, ware gegevens, wat u daarover ook leest in de pers.
Tonnen papier verspreid. En miljoenen euro gekost. Dat is al één kenmerk van een praatbarak. Veel papier bedrukken en geld verteren.
Men gaat uit eten. Men legt bezoeken af (tot in Aachen toe). Men belegt seminaries, conferenties (Parijs), colloquia (al die 400 dikke nekken in de Kortrijkse schouwburg, op 25 maart 2002), werkvergaderingen, studiedagen (tot in het mooie Barbizon toe). Men zoekt externe deskundigen op om studies te laten maken (17 cahiers, 12 dossiers, 3 brochures, x aantal projectnota’s). Men gaat naar toneel kijken (Antigone). Secretaressen en accountants worden aangeworven. Men raadpleegt 271 lokale besturen over grensoverschrijdende samenwerking en krijgt 20 antwoorden. Er wordt gedacht aan een Observatorium van het Water (over de voorraad van de Carboonkalk) en een Economisch Observatiecentrum. Men stelt in 2003 een POP op: een Prioritair Operationeel Plan. Een studie over de verkeersevolutie mislukt (is ‘minder productief’ in het jargon). De ontbrekende schakels in het wegennet worden geprogrammeerd. Er verschijnt een duur boek (“De Frans-Belgische Meropool”) en een kaart. Men wil de grenspost Rekkem-Ferrain herinrichten. Het kanaal van Deûle tot de Schelde bevaarbaar maken. Recreatieve grensoverschrijdende fietsroutes aanleggen. (Kent u ze?) Men bespreekt “een blauw netwerk”, dit is: de valorisering van het netwerk van kanalen en rivieren. Er is ook een groen netwerk.
JONGENS TOCH.

Wat zou de gewone man nu eigenlijk gemerkt hebben van de werking van GPCI?
Want ander kenmerk van een praatbarak is dat niemand weet wat er zich daar afspeelt. Waarschijnlijk toch wel het bestaan gemerkt van de uitzending Transit op WTV en NOtéle en C9 télévision. Vaak enkel verstaanbaar voor insiders. Dik gesponsord door Europa. Met van die onderhuidse reclame.

Vraag eens aan leden van de Algemene Vergadering van de huidige eurometropool wat GPCI daadwerkelijk heeft verwezenlijkt. U loopt het risico dat zij niet eens weten waar GPCI of COPIT voor staat.
Maak van de gelegenheid gebruik om te informeren naar het project GROOTSTAD. Dat moest in de jaren 1998-2001 leiden tot een strategie voor een grensoverschrijdende metropool.

Wat al die tot weinig of niets leidende projecten (studies) hebben gekost, daar hebt u waarlijk geen idee van.
Europa is een melkkoe voor grensoverschrijdende samenwerking. En onze nieuwe metropool zal die verder uitmelken.
Het project “Een andere kijk” bijvoorbeeld kostte 145.000 euro, waarvan 58.000 gefinancierd door een Europees Fonds (EFRO). Ooit van gehoord? Het project “Emulation”: 103.950 euro, waarvan 41.560 betaald door Europa.
Van GPCI is één keer een begroting gepubliceerd, die van 2006. Gelukkig met een vergelijking voor 2004 en het budget van 2005. De vijf intercommunales droegen in 2006 aan de gewone begroting 294.000 euro bij. Leiedal: 42.042 euro (14 procent). In totaal droeg Leiedal 120.122 euro bij voor de jaren 2004-2006. Over al die jaren tevoor weet niemand iets vanaf.
Het totale budget van GPCI bedroeg in 2006 de som van 318.000 euro. Loonkosten: 141.000 euro. Verplaatsings- en receptiekosten: 18.000 euro. Tolkprestaties: 30.000 euro. Vertalingen: 18.000 euro.

Het project GROOTSTAD dat zoals gezegd de huidige eurometropool moest voorbereiden werd door een ontelbaar aantal mensen gedragen. Ook dat is een kenmerk van een praatbarak: de bureaucratie. Er was een Grensoverschrijdend Atelier (6 leden), een stuurgroep (18), een overlegorgaan (50), discussiegroepen (van 12 à 15), een College van Wetenschappers (3), diverse externe deskundigen die ongeveer 40 studieopdrachten hebben vervuld.

Praatbarakkers gaan graag op reis. Leden van GROOTSTAD trokken op studiereis naar Bilbao, Malmö, Biaritz. Namen deel aan seminaries in Basel, Genève, Napoli, Pori, Bologna, Padova, Rotterdam, Bordeaux, Linkoping, enz.
GROOTSTAD leefde grotendeels op kosten van Europa: Interreg 2 en 3, TERRA, EFRO. Een duidelijk financieel plaatje nergens gevonden. Wel ergens gelezen dat EFRO voor 1.006.227 euro heeft uitgekeerd en dat zou 41,7 procent zijn van de subsidieerbare uitgaven. Dat is niet minder dan 2.474.549 euro aan subsidieerbare uitgaven.
WIE KAN DIT NOG GELOVEN ??
ZEG MIJ ALS HET NIET WAAR IS.

We zullen nooit weten wat de oprichting van de huidige metropool heeft gekost. En niemand zal er ooit (durven) om vragen. Alweer een heel typisch kenmerk van een praatbarak. Er zijn namelijk taboe-onderwerpen. Vraag maar eens aan het bestuur van de nieuwe metropool hoe men vacatures voor personeelsleden zal invullen. Of er bij opdrachten zal gedacht worden aan openbare aanbestedingen.

Voor de omvorming van de GPCI naar het huidige eurodistrict zijn diverse juridische studies gemaakt.
Hoeveel werd er aan ene Pierre Got betaald?
Hoeveel kregen Bruno Sin, Louis Albrechts, Christian Vandermotten, Valérie Biot voor de uitwerking van een strategie om tot samenwerking te komen? De ULB?
Hoeveel ging er naar het Leuvense Instituut voor Internationaal Recht (van de KUL)?
Dat Instituut kreeg een opdracht van onze provincie en de intercommunale WVI (voorjaar 2005), van GPCI (najaar 2005), van de Frans-Belgische Parlementaire Werkgroep (voorjaar 2006), van de Agence d’Urbanisme de Lille (najaar 2006), van het Departement Internationaal Vlaanderen (voorjaar 2007), van het Agence d’Urbanisme de Dunkerque en de Opérationnelle Transfrontalière (najaar 2007).
Een dikke proficiat voor prof. dr. Jan Wouters en Maarten Vidal !

In een volgend stuk zullen we nog een kenmerk behandelen van wat een praatbarak is.
De Fransen spreken van een gasfabriek.

streekorganen

Wordt de eurometropool Kortrijk-Lille-Tournai een praatbarak ? (1)

Eerst even definiëren wat een een praatbarak is…
Al één kenmerk gevonden.
Volgens de dikke Van Dale is een praatbarak een eenvoudige constructie die dient als tijdelijk verblijf voor gewonde soldaten.
Daar behoeft men geen pottenkijkers bij. Dat is al duidelijk.

Een volgende keer meer klaarheid.
15.000 euro (geraamd) heeft die plechtige openinge of installatie van de rechtsfiguuur ‘metropool’ vandaag in Buda gekost, volgens de Kortrijkse begroting (post: IMAGO).
Kortrijkse gemeenteraadsleden waren niet uitgenodigd op de installatievergadering van de eurometropool. Terwijl het hoofdkwartier naar hier komt. (Ja?)
Zij weten ook al jaren nergens iets van, over dit “grensoverschrijdend project”.
Soms denk ik dat het maar goed is zo, en soms niet.

(Wordt nu echt vervolgd.)
Zie ook nog vorige stukken.
Er is hier al meer geschreven over dat eurodistrict dan wat je vindt op de website van Stad en Leiedal. Excuus.
In de locale perse kun je de meest onkundige – compleet onjuiste dingen – lezen over eurodistricten.

P.S.
En over andere dingen ook.
Onlangs ontdekte een plaatselijke reporter een nieuwe Kortrijkse stadssecretaris.

Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert