sociaal, stadsplanning

Coming up…

Naar aanleiding van de publicatie van het Woonregieboek voor Zuid-West-Vlaanderen komen hier een serie artikels over de sociale huisvestingspolitiek.
Over de wachtlijsten van kandidaat-huurders of kopers van sociale woningen ! De wachttijden ! De beruchte 25 %-regel ! De differentiatie (“mix”) van bevolkingscategorieën bij woonprojecten. De financiële toestand van onze huisvestingsmaatschappijen !
Wat nuanceringen bij bepaalde begrippen.
En wat zou onze schepen van wonen Lieven Lybeer nog kunnen doen ?
Coming up, ja – maar niet helemaal soon. Eventjes wachttijd gevraagd. Nog bijna 1000 bladzijden te lezen. En experten als raadslid Marc Lemaitre raadplegen. Dat ook.

(Scroll nog eens naar een stuk van vorige dinsdag.)

infotainment

De verleiding van de dochter van de burgemeester van Kortrijk tot huwelijksbeloften

Hoewel de huidige burgemeester van de stad Kortrijk heel nauw betrokken is bij het uitstippelen van de hedendaagse Belgische politiek, zou hij het hoogstwaarschijnlijk nooit in zijn hoofd halen om de nationale regering in te schakelen wanneer één van zijn dochters wil trouwen met een jongeman die volgens zijn mening niet past in zijn familie.
Iets meer dan tweehonderd jaar geleden deed nochtans één van zijn voorgangers dit wel toen zijn oudste dochter MARIE (ja!-KW) wilde trouwen met de zoon van een Kortrijkse schepen. In die tijd golden dan ook heel andere zeden en gewoonten.

Zo start het verhaal van prof. (en provincieraadslid) Jos Monballyu, verschenen in De Leiegouw en ook te vinden op internet. Zie: www.kuleuven-kortrijk.be/facult/rechten/monballyu.

Wat waren de feiten die in de 18de eeuw aanleiding gaven tot een staatszaak met tussenkomst van de hoogste instanties van de Oostenrijkse regering in de Nederlanden?

De 54-jarige Charles-Constantin Vanderstraeten, heer van Ten Aerden (enz.) en burgemeester van Kortrijk moest op 8 april 1771 tot zijn schade en schande vaststellen dat hij zijn 22-jarige dochter Marie in de afgelopen jaren wat teveel alleen had gelaten met Maximiliaan-Joseph-Jacques Pyl du Fayt. Deze 37-jarige zoon van een schepen was nog wel door toedoen van Vanderstraeten tot griffier van Kortrijk benoemd en aldus belast met stadszaken. Tot grote vreugde van Marie kwam hij die regelmatig bespreken in het statige herenhuis van Charles in de Rijselsestraat in Kortrijk. De jongedame had toen net wat verstrooiing nodig om haar liefdesrelatie met de zoon van een lijnwaadverkoper te verwerken. Tijdens zijn vele huisbezoeken werd Maximiliaan door beide ouders telkens zeer hartelijk ontvangen. Hij kreeg ook vele keren de gelegenheid om Marie alleen te spreken, iets wat de ouders ook gedoogden tijdens de vele openbare bijeenkomsten of wandelingen die de Kortrijkse burgerij toen organsiseerde.
Uiteindelijk, tijdens een gezellige winteravond in de loop van de maand december 1769 maakte Marie haar ouders deelachtig aan haar genegenheid voor Maximiliaan en vroeg zij haar vader een afpraak voor een huwelijksaanzoek door haar geliefde.
Vader Charles, die met zijn oudste dochter veel hogere plannen had, kreeg meteen een woedebui. Hij deelde zijn dochter botweg mee dat Maximiliaan veel te oud was en gezien zijn gering fortuin helemaal niet van haar stand was.

De rest van het verhaal staat op internet.
De vlucht naar een klooster in Frankrijk. Hoe de burgemeester niet liet met zich sollen. Een crimineel proces aanspande voor de Raad van Vlaanderen. De vervolging voor ‘vrijwillige schaking’ (“rapt volontaire”) en misschien zelfs “rapt de violence” en “séduction”.

*****
Maar nu vraagt u zich al helemaal moedeloos af wat kortrijkwatcher bezielt om zich in te laten met oude liefdesverhalen. Hierbij dan nog wel een nieuwe rubriek heeft geopend onder de naam “INFOTAINMENT”.
Dat komt omdat dit de enige manier was om het door de burgemeester als vijandig bestempelde overnamebod van Roularta op onze cvba-vzw af te slaan.
Toen dit bod ter ore kwam van onze lezersadviesraad werd heel het colofon van de website bijeengeroepen in het Ondernemerscentrum. Iedereen was er. De hoofdredacteur en zijn adjuncten, de chef redactie, de eindredactie, de directeur, de corrector, de marketeer, de artdirector, de documentalist, de brievenopener en de twee secretaressen.

Het voltallige schepencollege, onder leiding van Stefaan Bral, hield een prikactie. Met een spandoek: “Weg met de Rik en leve Marie”. (Rik, dat De Nolf – noot van de redactie.) Hilde Demedts droeg een bordje: “Frère, go home!” Schepen Jean de Béthune beloofde al meteen een kapitaalinjectie, geput uit de begrotingspost “imago, innovatie en creatie” uit de rubriek Ruimtelijke Ordening.
Daar waren evenwel voorwaarden aan verbonden. Vernederende voorwaarden die ik helaas om pure immateriële bestaansredenen niet kon weigeren.

Er is geen scheiding meer tussen redactie en directie ! Het redactiestatuut dat mij enige onafhankelijkheid van de lezers en reclame garandeerde wordt opgeheven. Meer nog: de directie komt in handen van Stefaan Bral, de dienst documentatie gaat naar stadssecretis Geert Hillaert en de eindredactie berust voortaan bij Adrien Devos.
Kortrijkwatcher mag ‘senior writer’ blijven mits de belofte dat hij wat meer energie en tijd zal besteden aan “human interest” bij het lokale nieuws. Er moeten ook meer gekleurde foto’s komen. De senior writer en de corrector krijgen hierbij gedwongen assistentie van Peter Lanssens van “Het Laatste Nieuws” en Bernard Vancraeynest van “Het Nieuwsblad” (voor de correcties en aanvullingen).
Manager-marketing: Marie De Clerck.

Voor het onderhouden van gesmeerde relaties met de reguliere pers heeft onze lezersadviesraad raadslid en volksvertegenwoordiger en stokebrand Carl Decaluwé aangeduid. Je hebt nu eenmaal de lezers die je verdient. ’t Is toch zo?

Als straf en om meteen maar de nieuwe populistische richting van deze weblog zichtbaar te maken werd het tweede deel van het artikel “De gemeenteraad online beluisteren en bekijken” van het scherm gehaald. ICT-schepen de Béthune vond het te moeilijk.

PSST.
Hij weet wel niet dat het stuk nog te vinden is op www.medium4you.be, in de editie van 18 februari.

breakingnews, media

Breaking News / Vijandige overname nakend van de cvba-vzw KORTRIJKWATCHER

Het hing al een tijdje in de lucht, met dat fijn stof en de zure regen.
Albert Frère is het zat op zijn Franse wijngaarden in Dubay en wil nu naar zijn Belgische roots terug. Wil een kapitaalinjectie doorvoeren in de ontluikende nieuwe niet-reguliere media van de Europese metropool Lille-Courtrai-Tournai, waarvan hij nu al via Sarko weet dat ons grensgebied zich binnen afzienbare tijd met eigen munt (de Liele) en websites zal onafhankelijk verklaren. President ad interim tot hij dood valt wordt: Gros Quinquin, en erfopvolger tegen Pasen onze rayonchef Stefaan De Clerck.
Dat is geregeld.
Nu nog de beloofde kapitaalinjectie van Frére bij cvba-vzw-KW van minstens één miljoen per jaar vanuit Europese fondsen, van Interreg III B.
Quinquin doet er evenveel bij, vanuit zijn zak.

Zal de Algemene Vergadering en het Directiecomité van de cbva-vzw Kortrijkwatcher evenwel eieren voor zijn geld kiezen? De managers ook? Wordt het een buy-out? Lopen al onze typistes weg?

Het doorgaans goed ingelichte financiële weekblad Trends weet drommels juist hoe het aan de steel zit.
Op eigen kracht en vanaf het ontstaan van het holdingse consortium Kortrijkwatcher is er daar een due diligence gebeurd.
Komt van pas. Er zijn nog andere vijandige gegadigden: Jim TV, Kanaal Twee. Concentra. De Vrije Pers. Corelio. De Persgroep, Sexcetera.

Als stichter-bezieler van de cvba-vzw Kortrijkwatcher mag ik toch opteren voor Roularta, omwille van de onverholen synergie met “Het Kortrijks Handelsblad” en WTV. (Met die Peter Lanssens van voorlaatste nieuws klikt het niet.)
De ultieme vergadering waar de beslissing valt over de vijandige overname gaat door in een intiem restaurant in het Ieperse.
Nieuws, duiding en kommentaar volgen nog.

Uw,
senior writer.

stadsplanning

Het slotmoment van het Woonregieboek (1)

Onze Kortrijkse raadsleden – ook al zijn ze enigzins betrokken bij het woonbeleid – zijn opnieuw niet helemaal ingelicht. Up to, date.
Wat is er nu weer aan de hand? Gewoon: een slotmoment. Rien ne va plus. Gedaan met spelen.

Morgen woensdag 20 februari wordt het Woonregieboek voorgesteld.
Het Woonregieboek. Ge moet er maar opkomen, om dit uit te vinden.
Iedereen in het zuiden van de provincie is er al een jaar mee bezig. Colloquiassen. Nu, het kan er nog mee door, in één jaar tijd. Proficiat, Frans, ongeacht de kosten. Het was een hels werk.

Om 19 uur begint het, in het nieuwe Streekhuis Zuid-West-Vlaanderen, het kasteel aan de Doorniksesteenweg. Het kasteel van de oude Kortrijkse Middenstand. Syntra. De bowling. Tijden zijn aan het veranderen.
(Leiedal wil daar niet naartoe. Zit goed waar het zit.)

Er is een welkomstwoord van de burgemeester. Gewezen schepen Frans Destoop en Leiedalbaas brengt een toelichting bij het boek, want na zijn oppensioenstelling werd hij nog even procesbegeleider van het project. Moet kunnen.
Een andere sprekerd is Carl Decaluwé, raadslid en volksvertegenwoordiger en voorzitter van de werkgroep ‘Wonen’ binnen de praatbarak RESOC.
Het Kortrijks raadslid dat in onze gemeenteraad nog nooit ofte nooit een of ander beklijvend exposé heeft gegeven over wat er hier mogelijks kan beter worden, terzake woonbeleid. Nog nooit. Wel veel schriftelijke vragen stellen aan minister Keulen, en daar dan niets mee aanvangen, tenzij zijn krachttoeren melden aan de pers. Zo nu en dan vindt hij nog een persjongen die daarvoor gevoelig lijkt.

Daarenboven vragen stellen waarop al antwoorden te vinden zijn op de geijkte websites. Zoals voor iedereen ter inzage op Tinternet, van iedereen. Carl is totaal geen positivo, maar ’t is hem electoraal gegeven. Weten “de mensen” veel.

Receptie om 20u10, en geen minuut later. Aantijden zijn.

Wie wordt allleszins verwacht op de slotbijeenkomst? Moment.
Schepen van wonen Lieven Lybeer en schepen Cnudde. Samen met bijna tien ACW-holding-militanten van de vakbondskassekassen hielden zij namelijk vorige zaterdag nog in Heule een prikactie voor de bouw van meer betaalbare sociale huur- en koopwoningen. Het gezelschap eiste daarbij 25 % sociale woningen. Dat is één op vier. Volgens de 25-procentregel die naar zij menen voorkomt in de “afsprakennota van de Vlaamse regering”. Naar mijn mening staat die regel in het richtgevend gedeelte van het Provinciaal Ruimtelijk Structuurplan, en niet in het bindend gedeelte.

SCHEPENEN MET EEN UITVOEREND MANDAAT DIE EEN PRIKACTIE HOUDEN…
Over het gevoerde beleid. Hier kan toch even discreet over gepraat met een psychiater-politicoloog. Met de teksten (dagboeken van de patiënten) erbij, op de Freudiaanse zetel: het bestuursakkoord en het jaaractieplan van de huidige coalitie CD&V-VLD. De Kortrijkse (en andere uit de regio) alreeds goedkeurde begroting en financiële plannen voor de volgende jaren.
Luchtfoto’s op de vernieuwde gemeentelijke websites van hun woningen en van andere politici uit de regio. Over de geslaagde MIX in de wijk waar ze wonen.
Moet kunnen. En als het niet kan, dan moeten ze het maar weten.

Met het Woonregieboek beoogden RESOC, de provincie, de intercommunale Leidal en de dactylo’s van het Welzijnsconsortium Zuid-West-Vlaanderen een gemeenschappelijke visie te ontwikkelen op het woonbeleid in onze regio. En dat is weerom goed, voor ons allen.
Er zijn zes thema’s vooropgesteld en één daarvan (thema 4) gaat juist over “Het realiseren van voldoende sociale huisvesting met goede spreiding”.
Dat is dan prioriteit 3 geworden: “Systematische en consequente opdrijving van sociale huurwoningen en maatregelen om goed beheer te bevorderen”.
In het tussentijds rapport van de Regionale Cel Woonbeleid (al van gehoord?) leest men nog dat de 25 procentregel omstreden is. Jawel, tot in de Raad van State toe. Schepen Lybeer moet daar iets aan doen. Een juridisch sluitend amendement via ons huisadvocatenkantoor indienen.
In prioriteit 3 (voorgelegd op een tussentijds ontmoetingsmoment van 13 september 2007) is “slechts” sprake van een streefcijfer van minimaal 11 procent sociale huurwoningen op het totaal aantal huishoudens.
Ter vergelijking: het aandeel sociaal huurpatrimonium ten overstaan van het totale woningbestand bedraagt in Vlaanderen gemiddeld 5,86 procent.
We streven in onze regio naar een verdubbeling. Wie rekent er dat eigenlijk allemaal uit?

Morgen zou de Kortrijkse schepen Lybeer ook een boom kunnen opzetten over het feit dat er hier absoluut geen gecoördineerd woonbeleid is. As such. Alleen al voor ons stedelijk grootgrondgebied zijn hier 4 of 5 huisvestingsmaatschappijen aan het werk. Als het niet vriest. Ben de tel kwijt.

De S.M. Goedkope Woning bewerkt Stad.
Eigen Haard, Goud Waard: Rollegem, Marke, Aalbeke.
S.M. Eigen Haard uit Zwevegem (!): Bellegem.
De Leie uit Wervik (!): Kooigem.
De Zuid-West-Vlaamse Sociale Huisvestingsmaatschappij: Kortrijk, Heule, Bissegem.
Ook het OCMW, en het verhuurkantoor De Poort doen aan woonpolitiek. En het SOK. Straks nog de BID. Waar is onze woonwinkel?
Heel de Kortrijkse sector ‘sociale huisvesting’ wordt al sinds de geboorte van Christus (dat was in een stal) gedomineerd door het ACW (de Gilde). Vorige zaterdag hebben de ACW-betogers met hun actie voornamelijk zichzelf geprikt.

Onzer Burgemeester van Middenstand is er al lang een groot voorstander van om wat orde te scheppen in al dat kluwen van territoriumdrift, cliëntelisme, nepotisme, electoralisme, verwaandheid en flagrante onkunde.
Zal hij bij het slotmoment nog op de valreep een amendement indienen bij prioriteit 3 ? Ter bevordering van een beter beheer?

ACW-schepen Lybeer had bij zijn prikactie in Heule nog méér kritiek op zijn eigenste beleid en dat van zijn travaillistische geestesgenoten: de wachtlijsten zijn namelijk te lang. OF IS HET IS WEER ONS SCHULD?

Daarover een volgende keer meer.
En ook over de financiële situatie van de huisvestingsmaatschappijen. Want het Woonregieboek vertelt daar opvallend weinig over.

cultuur

Een workshop waarop u NIET bent gevraagd (2): de designfabriek

Vandaag start dus in Kortrijk een internationale driedaagse workshop met de DESIGNFABRIEK als thema.
Niemand die daar iets over weet. Nog altijd geen bericht daarover op de website van Stad. De website van designregio Kortrijk ligt nog altijd plat. Nochtans meent het College te weten dat ” het idee om een designfabriek in Kortrijk op te zetten leeft bij de verschillende publieke en private actoren”. De designfabriek zou een platform zijn voor bedrijven, organisaties en mensen die actief zijn in de sector van design, kunst en creatieve industrie. De “fabriek” kan verschillende functies hebben: het verzamelen van kennis en expertise, ruimte aanbieden voor producties en tentoonstellingen, opslagplaats voorzien voor designvoorwerpen en materialen, begeleiding van starters, faciliteiten aanbieden voor het ontwerpen van prototypes, enz.

Het evenement kadert in een Europees project genaamd ADMIRE. Velen verwarren dit met het bekende middeltje “Admire N” tegen bladluizen en witte vlieg op sierplanten.
ADMIRE staat voor “Award for Design Management Innovating and Reinforcing Enterprises”. Maakt deel uit van het 6de Kaderprogramma 2002-2006 van de Europese Gemeenschap. En dit Design Management Europe (DME) is ook een “key part” van het PRO-INNO initiatief. Zo. 19 partners uit 12 landen. (Het aantal hangt af van de bron die je raadpleegt.) Hoofdpartner of coördinator is de stad Eindhoven.

De Kortrijkse gemeenteraad heeft in oktober 2006 zonder daar ook maar één woord aan te wijden de deelname aan het project Admire goedgekeurd. Het toenmalige Vlaams Blok stemde tegen omdat er in het dossier Engelstalige teksten staken.
Er is intussen al wat afgereisd in het kader van het project. In november vorig jaar was er in Eindhoven een hoorzitting waarbij de burgemeester en drie ambtenaren aanwezig waren. Nog in november was een Kortrijkse delegatie (met twee journalisten, maar geen raadsleden) in Essen voor de uitreiking van de eerste DME Award. Dit jaar mag men hiervoor in oktober naar Cardiff.

De kosten voor de lopende driedaagse workshop in Kortrijk worden geraamd op 27.000 euro. Daarin steken ondermeer de reis- en verblijfkosten voor de gasten (9.360 euro), plus NOG een vergoeding voor de deelnemers (4.625 euro). Lunchen, diners en catering: 5.800 euro. De busrit: 350 euro. Drukkosten: 4.000 euro. Eventueel andere kosten: 2.040,00 euro. Men hoopt op een Europese subsidie van 50 procent, exclusief BTW.

Budgetbewaking

Nu moet u echt eens kijken hoe de workshop is gefinancierd op de Kortrijkse begroting. In de rubriek “Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening” !
Op de post “erelonen en vergoeding experten” met 13.935 euro. Terwijl er maar 7.000 euro is voorzien. Verder nog 11.015 euro op de post “receptie- en representatie”. En daar staat 4.000 euro op.

Hoeveel kost de deelname van Stad aan het hele project ADMIRE ?
Moeilijk te achterhalen.
In september 2006 stemde het College in met een ‘principiële’ uitgave van 155.196 euro (voor twee jaar?), waarbij men hoopte op een Europese betoelaging van 50 procent. Maar even later werd het stadsbudget opgetrokken van 77.598 euro naar 98.196 euro. Er is nog een complicatie. Voor de inhoudelijke uitwerking van het project Admire doet Stad beroep op de competenties en de personeelsinzet (Marc Dubois) van de vzw Designregio Kortrijk. Het Collegebesluit hieromtrent is bijzonder ingewikkeld. Voor elk van de jaren 2007 en 2008 krijgt de vzw voor haar activiteiten 29.000 euro. Nog voor deze periode gaat er 17.000 euro in natura (!?) voor de administratie en de logistiek. En ter compensatie voor “prestaties” krijgt de vzw voor 2007-2008 nog 50.000 euro. (Waarschijnlijk gaat het hier om een verloning voor de designmeester. Twaalf manmaanden. Maar hoe wordt Becky Verthé betaald?)
Ambtenaren kosten ook geld. Valerie Lambertyn is alleszins deels druk bezig met Admire. (Leiedal ook.)
Burgemeester hoopt met dit alles dat Kortrijk ooit aanspraak kan maken op de titel European Design Capital. In plaats van bijv. Milaan of Turijn.

Becky Verthé van de designregio heeft ooit een schitterende scriptie gemaakt: “Kortrijk design: bouwstenen voor een strategisch en actieplan”. (Zie stuk van 15 december 2006.)
Al in de inleiding stipte de auteur aan dat het zwak punt in het verhaal over Kortrijk als stad van design de communicatie is.
Hebt u ooit een activiteitenverslag van onze designmeester(s) gezien? En van de vorige, die ooit met veel tamtam in de collegetoren van Sint-Amand zijn ingetrokken?
Zal de burgemeester aan de Raad spontaan verslag doen van zijn workshop over de Designfabriek?

P.S.
Op de kalender van www.designmanagementeurope.com is het programma van onze Kortrijkse workshop verdwenen…

onbegrijpelijk, schepencollege

Het College is collegiaal gek geworden

Onbegrijpelijk.
In zitting van dinsdagmorgen 12 februari besprak het College de deontologische code voor burgemeester en schepen. Daarbij werd beslist dat men gewoon de deontologische code van de gemeenteraadsleden zou overnemen, zoals goedgekeurd door de gemeenteraad in zitting van maandag 11 februari. Dus de dag ervoor.

Nu moet u weten dat de gemeenteraad het ontwerp van haar deontologische code NIET heeft goedgekeurd. En gelukkig maar.
Mede naar aanleiding van ons stuk hierover heeft de SP.A-Groen-Spirit en het Vlaams Belang zoveel fundamentele amendementen ingediend dat men met algemene instemming de zaak heeft verwezen naar een werkgroep, ten einde een nieuwe tekst op te stellen. Met juridische assistentie nogwel.

Alle schepenen waren aanwezig bij de bespreking van de code in de gemeenteraad van maandag 11 februari. Uitgenomen Stefaan Bral die op dat moment langdurig aan het bellen was in de hal van het stadhuis.

Zou Bral het Schepencollege hebben wijsgemaakt dat de code in de gemeenteraad toch werd goedgekeurd? Hij is ertoe in staat.

cultuur

Een workshop waarop u NIET bent gevraagd (1)

Op de Kortrijkse webstek worden wij momenteel met zijn allen uitgenodigd om deel te nemen aan minstens één van de vier workshops voor het maken van een trendy tasje. Vanaf 27 maart in ofwel het Vlas- ofwel het Broelmuseum. Schoon. Zo vroeg al een algemene oproep tot alle Kortrijkzanen.
Maar nu.
Op maandag 18 februari reeds start in het het Museum 1302 ook een workshop die alleszins te maken heeft met design en de fabriek daaromheen. Om 17u30, gevolgd door een diner om 20u30. Ik weet niet waar. De workshop krijgt nog een vervolg in het ondernemerscentrum op dinsdag 19 februari, vanaf 9 tot 17 uur. Op woensdag 20 februari is er vanaf ’s morgens een bus tour, daarna een lunch, een plenaire sessie en een receptie gepland. Dit is althans het voorlopige programma.
Voorzien budget is ca. 27.000 euro.
Voor uw workshop “trendy jasje” moet u evenwel zelf entree betalen. Vijf eurootjes.

Over die werkwinkel DESIGNFABRIEK van maandag en dinsdag en woensdag aanstaande nog geen woord gelezen op de Kortrijkse website.
Burgers noch gemeenteraadsleden weten waarover het gaat.
Maar waarschijnlijk zullen de eindresultaten aan een ruimer publiek gepresenteerd worden in de plenaire sessie op woensdag om 14 uur.
Allen daarheen. Maar waar?
Even de website van ‘designregio Kortrijk’ raadplegen?
Check back soon !

gemeenteraad

De gemeenteraad online beluisteren en bekijken ? (1)

Bijeenkomsten van de gemeenteraad en stemmingen en zo zullen in de nabije toekomst digitaal opgenomen worden. (Geen raadslid dat weet wat dit betekent, en ik naar analogie ook niet. Later meer hierover.)
In dit verband wenste Bert Herrewyn (SP.A) in de voorbije zitting (11 februari) te weten of Jean de Bethune – die nu schepen van ICT is en zijn emails niet eens bekijkt – van plan is om de geluidsfragmenten van de Raden op de site van de stad te plaatsen. Het raadslid vond zelfs dat op termijn het systeem kan uitgebreid met een videotoepassing.

Nou, dat zou interessant kunnen worden. Zo’n video-applicatie.
Bepaalde journalisten komen al ongaarne of niet meer naar de zitting. Kunnen dan helemaal wegblijven.
Schepen Bral zal niet meer durven weglopen bij punten die hem niet aanstaan, en eenvoudigweg méér aanwezig zijn. Raadslid Carl Decaluwé zal minder driftig uit de hoek komen en eindelijk eens zijn stem verheffen bij materies waar hij wel degelijk iets van afweet. Alhoewel.
Christine Depuydt en Johan Coulembier tateren en fezelen wat minder. Roel Deseyn en Patrick Jolie en Vincent Van Quickenborne gaan minder of niet meer werken met hun blackBerry of laptop. (Jolie nog meer voetbalpraat verkondigen.) Lieve Vanhoutte komt wat frequenter naar de zittingen. Martine Vanbussche en Hans Masselis en Nele Claus wagen zich voortaan aan een tussenkomst over een of ander puntje. Bart Caron neemt gedurende héél de raadszitting het woord. Joost Ghyssel loopt niet meer voortijdig weg, na weliswaar zijn handtekening te hebben geplaatst op de absentielijst dienend om het presentiegeld te ontvangen. Eric Flo (nu van Lijst DD !) steelt totaal de show. Is met geen stokken meer weg te slaan van zijn tribune. Schepen Guy Leleu wordt steeds grappiger.

Is het voorstel van Bert Herrewyn utopisch?
Laat ons eerst even opmerken dat de tekst van het woordelijk verslag van de Raad nog altijd niet eens te vinden is op de website van Stad. Dat men daar al eens mee beginne…

(Wordt vervolgd.)

streekorganen

Wordt de Eurometropool Lille-Kortrijk-Tournai misschien een gasfabriek ? (3)

In een ander stuk is hier twijfel gerezen rondom de vraag of de pas opgerichte Eurometropool zou kunnen ontaarden in een praatbarak.
De voorlopers (GPCI, GROOTSTAD, enz.) van de huidige rechtsfiguur – de EGTS – vertoonden er in elke geval enige kenmerken van. Tonnen papier (studies) produceren zonder resultaat op het terrein en hierbij miljoenen euro’s potverteren. (Hier wordt nooit overdreven.)
Ontelbare seminaries, conferenties, studiereizen en etentjes organiseren. Een ware bureaucratie opzetten van ‘ateliers’, stuurgroepen, overlegorganen, discussiegroepen. Alsmaar meer naar werk zoeken, dit is het ware streefdoel van bureaucraten, subsidiair nutteloze politiekers.
Op een bepaald moment vroegen de Fransen bij al dat gedoe over grensoverschijnende dingen zich toch af of men met het project GROOTSTAD en andere niet terecht was gekomen in een gasfabriek. (Zie verslag van het Grensoverschrijdend Atelier, RFG-011227j-bijlage 2, pag. 30.)
Onder het begrip gasfabriek verstaan de Fransen sindsdien “systemen van een organisatie die zodanig complex zijn dat niemand er zijn weg in vindt en die allesbehalve doeltreffend zijn”. Kortom: een praatbarak.

Wie in een gasfabriek zijn weg wil vinden moet toelichting krijgen en begeleid worden.
Het Verslag van de Frans-Belgische Parlementaire Werkgroep ter voorbereiding van de Eurometropool meende dit ook: “Goed geïnformeerd zijn is een basisgegeven en een essentiële voorwaarde wanneer individuen, bedrijven of organisaties willen samenwerken.” Bottom-up en top-down natuurlijk.

Wat is nu de voorwaarde nummerke 5 voor een duurzame ontwikkeling van de Eurometropool?
Dat staat te lezen in de “Strategie voor een grensoverschrijdende metropool”, alreeds opgemaakt in maart 2002 door GPCI-COPIT. Zorg dient besteed aan zichtbare grensoverschrijdende initiatieven, als basis voor een algemene en blijvende mobilisering van de bevolking. De burgers moeten actief deelnemen aan grensoverschrijdende samenwerking. Want die Eurometropool mag niet louter een zaak zijn van politici en beleidsmedewerkers.
We citeren verder uit die strategie.
Het is van kapitaal belang van de bevolking actief en regelmatig bij de samenwerking te betrekken en ze om respons te vragen op belangrijke momenten en bijzondere evenementen. Zodat de vertrouwdheid met het grensoverschrijdend gebeuren gestaag en zeker groeien kan.
GPCI vond zelfs dat er een fonds kon komen voor burgerinitiatieven.

Nu moet u eens gaan kijken op de Kortrijkse website. Het eerste woord dat daar viel te lezen over de Eurometropool kwam er ná de oprichting ervan. Met de mededeling namelijk dat die was geïnstalleerd, in Kortrijk nog wel. Geen verslag. Zoek ook eens naar meer gegevens op de website van de provincie, van Tournai, van Rijsel (www.mairie-lille.fr), allemaal me dunkt toch eminente partners bij het grensoverschrijdend gebeuren.
Kent er al iemand de statuten van de Eurometropool? De leden van de Algemene Vergadering, van het Grensoverschrijdend Agentschap? De vice-voorzitters van het Bureau of Directiecomité? Heeft er al iemand zicht op de begroting (de financiering)?
Zag u al ergens een vacature voor personeel, technische commissies, deskundigen?
Behoort de gemeente Estampuis nu al of niet tot het territorium? (Daar komt Cora?) Hoe zit dat nu met Menen?
Las u soms al iets over een eerste project dat men dringend wil aanpakken?

Onze burgemeester was een grote voortrekker bij het totstandkomen van de Eurometropool. Zelfs de Kortrijkse gemeenteraad is nog nergens over voorgelicht of bij betrokken geweest. (Raadsleden vragen er ook niet om.)
Hoe zullen wij, burgers dan, onze weg vinden in de gasfabriek, zonder te stikken?

Nu een goeie tip om onmiddellijk te weten of de Eurometropool al of niet een praatbarak wordt.
Als u ergens verneemt dat men is begonnen met alweer een studie over een ander grensoverschrijdend onderwerp, dan is het zover. Dan krijgen we een praatbarak IN een gasfabriek.

onbegrijpelijk

De huisadvocaten van Stad Kortrijk volgens de Nieuwe Politieke Cultuur

(Met kleine update.)

Er is dezer dagen commotie in de nationale pers rondom het reeds lang bekende gegeven dat de beroemde meester Marc Uyttendaele voor heelwat federale en gewestelijke overheden – en zeker die instanties waar de PS de plak zwaait – optreedt als vaste huisadvocaat. Plechtig woord : als referentie-advocatenkantoor.
Zijn vrouw, minister Laurette Onkelinx, wil nu plots dat er een systeem wordt ingevoerd van openbare aanbesteding bij de keuze van een raadsman door openbare besturen.

Ja zeg. Het is alsof meneer de juge en de excellentie niet samen slapen.
Het is alsof de wet op de overheidsopdrachten pas van gisteren is. Die wet voorziet al duizend jaar als fundamenteel principe dat er voor werken, leveringen én diensten (bijvoorbeeld juridische) bij de overheid altoos en bij om het even welke procedure (ook de onderhandse) het principe van de mededinging wordt toegepast. Concurrentie moet altijd. Uitzonderingen zijn dusdanig vanzelfsprekend dat men er gewoon niet kan over vallen. Er is bijvoorbeeld maar één leverancier van het product te vinden.

Stad Kortrijk heeft ook vaste huisadvocaten en/of kantoren in dienst.
Bij ongeveer iedere rechtszaak waar ons College meent een raadsman van doen te hebben, kunnen insiders op voorhand zeggen naar wie de opdracht zal gaan.

Maar wat meende ik nu te horen in Terzake (Canvas) van gisteren 7 februari?
Daar werd senator Hugo Vandenberghe (CD&V) gevraagd om kommentaar over de kwestie Uyttendaele. De senator is nu woonachtig in Rotselaar en aldaar ook schepen. Een jurist van de bovenste plank. Maar Hugo is een geboren Kortrijkzaan (van 1942) en jammer genoeg een geval van brain drain. Is nergens meer in het openbaar te vinden in Kortrijk.
Vandaar dat hij zich vergistte.

Hugo (die filosofisch en in de feiten een liberaal is, dit terzijde), vond ook dat er bij de keuze van een raadsman door een overheidsinstelling moet voldaan worden aan het principe van de mededinging. Bijvoorbeeld: middels een beperkte offerte. Waarbij zoals de wet het voorschrijft meerdere capabel geachte kandidaten voor de opdracht worden aangeschreven. Vergeten hoeveel, maar in alle geval minstens drie?

En toen gaf Hugo op televisie als na te streven voorbeeld : onze eigenste Stad Kortrijk.
Volgens hem handelt ons Kortrijks stadsbestuur bij de keuze van een raadsman juist middels het systeem van de beperkte offerte.
DAT IS DUS GEWOON NIET WAAR !
GEWOON NIET JUIST. ONWAAR.

Onze voornaamste huisadvocaat is sinds jaren huize Laga. Nu ook gevolgd door het advocatenkantoor Publius, een soort filiaal of afsplitsing van huize Laga.
Alle min of meer belangrijke zaken waar Stad een soort rechtzoekende is (of over advies wil vragen) verzeilen bij die kantoren. Zeker ook de dure rechtsplegingen en lang aanslepende procedures. Zoals bij de Raad van State. Zie de website van de RvS. Nog onlangs, een zaak in verband met Stad/OCMW-secretaris. Wie zoekt die vindt. ’t Is wel veel werk. En ge moet soms nog een keer kunnen leven ook, en kunnen lachen. U amuseren in de politiek.

Minder gewichtige zaken (een arbeidsongeval) worden toegewezen aan losse vriendjes her en der uit de balie.
Zelfs het kantoor waar de burgemeester enige familiale connecties mee heeft mag soms ook wat werk (advies) voor Stad verrichten.
Vraag het maar aan mensen die het kunnen weten. Aan de balie.

Gemeenteraadsleden (ook van de meerderheid) kunnen daar nu eens over navraag doen. Want volgens de nieuwe deontologische code verplichten ze zichzelf om zich over alles en werkelijk over alles goed te informeren.
Nu onmiddellijk – de tijd is rijp – het lijstje opvragen van de juristen die in dienst van Stad gedurende de laatste zes (of twaalf) jaar mochten optreden, en vooral: waaromtrent. Au fond, als raadsleden bekommert zijn om hun taak kunnen zij dat weten: Collegebesluiten lezen.

Wat dat allemaal heeft gekost? (Dit is niet zomaar te achterhalen.) Nog: met hoeveel zaken zijn kantoren als huize Laga nu nog altijd en al jarenlang bezig? En waarom ze daar nu een keer niet mee ophouden. Ook niet te achterhalen.

Er is ooit eens raadslid geweest dat omtrent dit soort vragen, ja: enige problemen had.
De boel was te klein ! Schepen Hilde Demedts o.m. vond de interventie totaal ongepast, ongeoorloofd, beschamend. Laag bij de gronds. Indecent. Een andere schepen had het over privacy. Dat een raadslid zó slecht kon zijn om dit aan de orde te stellen.

Hoe motiveert het College dan zijn keuze voor een welbepaalde raadsman of kantoor?
Ha, meestal is er geeneens een motivatie.
Soms kiest men iemand (Steve Ronse bijv.) om redenen van hoogdringendheid. Als voorwendsel.
Een andere keer omdat het uitverkoren advocatenkantoor naar verluidt veel expertise heeft opgedaan in het soort aan bod zijnde zaken. Expertise die de vennoten van het kantoor juist hebben opgebouwd door het continu in de wacht slepen van de stadsopdrachten van die aard.

NPC. Wie kent er nog dit begrip?
En we hebben het nu nog niet over de ouderwetse politieke cultuur over het afsluiten van verzekeringen. Beschouw dit maar als een insinuatie. En dat soort dingen zijn hier ongepast.
Beloofd: voortaan hier enkel berichten over de toepassing van de NPC in Kortrijk.

UPDATE (11 februari)
Raadslid Bart Caron stelt hierover een schriftelijke vraag. Nu goed in de gaten houden wanneer daar een antwoord op komt en gepubliceerd wordt op de website van Stad.

Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert