cultuur, economie, schepencollege

Een nieuwe vorm van journalistieke verslaggeving, over de Boekenbeurs (1)

Gisteren donderdag 4 maart gezien en gehoord op onze onovertroffen gewestelijke zender WTV.
Nog nooit meegemaakt dat een journalist op voorhand ervan melding maakt dat ergens een raadslid op het laatste nippertje voor een komende gemeenteraad een “interpellatie” heeft ingediend. (Bijkomende vragen of voorstellen moeten ten laatste op woensdag om 24 uur ingediend worden.)
Fractieleider Wouter Allijns van de kiesvereniging “Team Burgemeester ” zal dus op de gemeenteraad van maandag 8 maart vragen of stad zich wil engageren om de Antwerpse Boekenbeurs naar hier te brengen. Hij doet dat op een heel onorthodoxe en in feite onnozele wijze middels een brief gericht aan de NV.A – cultuurschepen Axel Ronse. En die heeft al zijn enthousiasme daarover uitgesproken in de pers.

WTV heeft daarbij vergeten dat ook SP.A-raadslid Maxim Veys identiek hetzelfde heeft gevraagd en als agendapunt heeft ingediend. Dat wijst er toch danig op dat die twee fracties (Team Burgemeester en SP.A) geen bilateraal overleg hebben gepleegd, en er ook met de derde partij van de tripartite (NV-A) geen ruggespraak is geweest. Het gaat goed binnen het schepencollege hoor! Daar niet van.

WTV heeft ook glad vergeten om te hengelen naar enige reactie bij de oppositiepartijen.

Nog belangrijker is dat de WTV-verslaggeving de zaak van “de overname van de Boekenbeurs” heeft gepolitariseerd. Er een partijpolitieke aangelegenheid van heeft mee gemaakt. Niet enkel door alleenlijk te verwijzen naar de tussenkomst van Allijns, maar ook door directeur “services” Lander Mestdagh van Kortrijk Xpo te laten zeggen dat hij Allijns (en niemand anders) heeft gevraagd om het punt ter sprake te brengen in de gemeenteraad. Dat is nefast voor het verloop van de zaak.
Als men er echt wil in slagen om de boekenbeurs naar hier over te brengen, dan dient men alle partijen hierin te betrekken.

Zeer typisch is nog dat WTV er weerom blijk van gaf het dossier niet te kennen. Uit totale onwetendheid vergat WTV aan de heer Mestdagh van de Xpo te vragen of hij er weet van heeft dat de gerechtelijke overnamezaak niet enkel draait om de simpele verplaatsing van de boekenbeurs naar hier. Het gaat om veel meer dan een materiële locatiewijziging.
De aangestelde gerechtelijke mandataris (advocaat Nathalie Vermeersch) beoogt immers de overname (verkoop) van alle activa van de VZW “Boek.be-Huis van het Boek”. Met inbegrip van de zorg voor een blijvende tewerkstelling van een deel personeelsleden van deze belangenorganisatie. Ondernemingsnummer 0406.663.887.
Zo’n Allijns beseft dat niet. Zeker weten.

P.S.
In een volgend stuk meer daarover.



investeringen

Niet-aangewende investeringskredieten in 2020

De rekening van vorig jaar 2020 met de ware, de echt gerealiseerde uitgaven en ontvangsten is nog niet gekend. We weten dus nog niet goed welke uitgaven in dat jaar niet of maar half zijn gerealiseerd. Maar er is nu toch al een indicatie voor wat de investeringen betreft.
Dat zit zo. Het stadsbestuur moet nog voor 1 maart aan de Vlaamse regering (niet aan de Kortrijkzanen) vertellen welke gedeelte van de investeringskredieten van het vorige boekjaar (dus 2020) nog niet zijn aangewend. Het Vast Bureau van het Centrum voor Maatschappelijk Welzijn moet dit ook doen. (Zie art. 258 van het nieuwe decreet lokaal bestuur.)

Welnu, hoeveel bedragen de in 2020 door Stad niet-aangewende investeringsuitgaven? We ronden af: 2,33 miljoen tegenover een geraamd budget van 33,76 miljoen. 6,2 procent is dus niet gerealiseerd. En zijn letterlijk niet uitgegeven, want de bedragen worden overgedragen naar het budget van dit lopende jaar.
Zeer spijtig is dat we niet weten om welke werken, leveringen of diensten het juist gaat. (Een ijverig raadslid zou dit kunnen opvragen.)
Omdat die investeringen niet werden aangewend, kregen we dus ook niet de bijhorende subsidies. Die bedroegen 6,09 miljoen op een budget van 11,39 miljoen. Dit is 53,5 procent.

Hoe zit het bij het Centrum voor Maatschappelijk Welzijn?
Hier is vorig jaar meer dan de helft van de voorziene, geraamde investeringsuitgaven niet gerealiseerd! 51,2 procent! (1,09 miljoen niet-aangewend tegenover een budget van 2,13 miljoen.)
Curieus. Van de voorziene ontvangsten ter waarde van 3,68 miljoen is slechts 558.253 niet verkregen.

Al die niet-aangewende investeringskredieten met de bijhorende financiering worden nu overgedragen naar het budget van dit jaar 2021.
In het Meerjarenplan voorzag men voor 35.9 miljoen aan investeringsuitgaven. Daar zal nu 3,43 miljoen worden aan toegevoegd. Maar vergeet niet dat stad zich oorspronkelijk voornam om dit zowat jaar 60 miljoen te investeren. Dit jaar…
We doen voort!







economie

Naar een nieuwe promotie, verkoop en beheer van de “Kortrijk cadeaubon”

Het is nog niet voor morgen hoor, maar stad is nu al op zoek naar een nieuwe dienstverlener om de cadeaubon des te beter (online) te promoten, fysiek en online te verkopen en online te beheren. Het huidige systeem verloopt momenteel via een contract afgesloten door (met) de schimmige vzw Handelsdistrict (BID) en dat verloopt eind juli van dit jaar. (Enige info over de werking, de boekhouding van deze VZW is ontoegankelijk. Bestaat die wel nog??)
De Cadeaubon heeft naar het schijnt een jaaromzet van ca. 800.000 euro en ongeveer 150 handelaars doen er aan mee.
Merkwaardig is het vervallingspercentage van 6,5 procent. De winst hierop (de “breakage”) gaat nu voor de helft (ca. 26.000 euro per jaar) naar de vzw Handelsdistrict en compenseert aldus de kosten van het systeem.
Er zijn een aantal nadelen of gebreken verbonden aan het huidige systeem.
(Overigens is de website over de cadeaubon ook niet optimaal.)
Wie een voucher bezit van de aankoop op de webshop moet die inwisselen voor een fysieke kaart. En begunstigden kunnen enkel betalen bij de handelaar die beschikt over een terminal geschikt voor Mastercard of Visa. Daarnaast zorgt het huidige systeem bij momenten voor veel administratieve werklast bij het stadsbestuur. Daarom wil men bij de vernieuwing van het contract opzoek naar een leverancier die instaat voor de administratieve en logistieke taken.
De opbrengst voor de stad ( de helft of meer van de breakage) zal ingezet op extra prospectie en promotie. Men gaat uit van een omzetverhoging van 25 procent, dus van 1 miljoen jaaromzet.

Men raamt de stadsuitgaven bij de nieuwe opdracht maximum op zowat 190.600 euro (als de dienstverlener een gebruikskost aanlevert) voor een periode van 4 jaar en de inkomsten op maximum 260.000 euro (tenminste in de optimistische visie dat de breakage helemaal aan stad toekomt).
Men zal het meerjarenplan moeten herzien want in het huidige MJP is de actie (9.2.5) als budgetneutraal opgenomen.

economie, geschiedenis

Corona als smoes om een langdurige overeenkomst stop te zetten (2)

In november van vorig jaar bepaalde het College de selectievereisten om een 10 jaar durende overeenkomst met een reclamebedrijf te sluiten (niet te hernieuwen!) voor “het leveren, plaatsten, onderhouden en exploiteren van digitale en andere informatieborden (2 m²)” op het Kortrijkse grondgebied.
In ruil krijgt het reclamebedrijf dan het exclusieve recht om op die borden commerciële reclame te voeren. (Voorheen was dat Clear Channel, me dunkt.) Daarbij voorziet men in de overeenkomst dat stad wel degelijk gedurende “tijdsloten” op die borden zelf eigen stadsinformatie kan aanbrengen. Binnen de opdracht wordt aan de verkozen firma dus geen financiële compensatie gevraagd, doch wel een dienstverlening in natura. Een win-win situatie.

Eind vorig jaar zijn twee kandidaturen ontvangen die voldeden aan de selectievoorwaarden. Het ging om de klassieke twee wereldfirma’s (en aartsvijanden): het buitenreclamebedrijf JCDecaux en de afficheur Clear Channel.
De gehele procedure verliep dus wel degelijk in volle corona-tijden.
Nochtans wordt die corona-crisis net nu aangegrepen om de opdracht stop te zetten !
De motivatie luidt ongeveer als volgt: “omwille van de zeer moeilijke economische omstandigheden met een onzekere toekomst, de aanhoudende coronagolven en virusvarianten doet Kortrijk besluiten dat het momenteel niet langer opportuun is om een langdurige overeenkomst in de markt te plaatsen en daardoor de opdracht stop te zetten“.
Wat een smoes zeg! (En wat voor taaltje..)
Daar moet iets anders achter zitten. Maar wat?
Stad zal dus voortaan alle lasten dragen inzake het exploiteren van de informatieborden? Zal men nog reclame toelaten? Uitsluitend van Kortrijkse particulieren, bedrijven of organisaties (tegen betaling)?

P.S.
Hoe zullen de geselecteerde kandidaten reageren? Kunnen we ons weer aan een schadeclaim verwachten?



economie, geschiedenis

De tripartite heeft weer een smoes bedacht ! (1)

De redactie van kortrijkwatcher verneemt dat nu pas (de gazetten hebben het er niet over).
Dus morgen meer daarover.
Traditioneel wordt “het leveren, plaatsen, onderhouden van informatieborden” voor 10 jaar al sinds de vorige eeuw gegund aan een buitenreclamebedrijf of een ‘afficheur’. Men wou dat nu weer doen, en de kandidaturen waren heus al binnen. Plotseling heeft het College bedacht dat men ditmaal zo’n overeenkomst gaat (kan) stopzetten.
Met als motief een onvoorstelbare smoes, waar u nooit ofte nooit zou opkomen.
Morgen meer dus, want ‘De Afspraak’ begint…En we moeten nog gazetten lezen.

media

Journalistieke mores in onze lokale media: misbegrepen “hoor en wederhoor” (3)

De wijze waarop onze lokale pers de casus (waarbij is uitgekomen dat Stad Kortrijk een schadevergoeding van bijna een half miljoen moet betalen) heeft aangepakt is behoorlijk instructief en illustratief voor het gehalte, de kwaliteit van onze regionale gazetten en onze beeldpers (WTV).
Zie ons vorig stuk in deze elektronische krant.

We leerden voor de zoveelste keer dat ook in dit dossier onze verslaggevers niet kunnen verdacht worden van enige kennis ter zake. Men slaagt er niet in om aan de bevoegde schepen (hier in dit geval voornamelijk: SP.A-schepen van mobiliteit Alex Weydts) relevante, informatieve vragen te stellen. Laat staan puur feitelijke gegevens of kritische bedenkingen die de mandataris nog voor schut kunnen stellen ook.
Het was hier alweer nochtans echt nodig om de consciëntie van de schepen (of zelfs van heel het College- ook schepen Wout Maddens!) te onderzoeken. Taak van de pers is om aan waarheidsvinding te doen. Dat is niet gebeurd. Men liet schepen Weydts ongestoord heel de zaak verbloemen, bagatelliseren, en smoesjes verzinnen.

Ter redactie van ‘kortrijkwatcher’ circuleren omtrent de schadeclaim (en heel het project rond de site Texture) talloze pertinente vragen die de pers naar behoren had kunnen en moeten stellen. Maar we vermelden er, bij wijze van voorbeeld slechts één: zullen bewoners van de nog te bouwen assistentiewoningen en appartementen dan ook geen fietsenstalling krijgen? (Vraag voor Groen?)
Waarom beperken we onze resem vragen over de materie nu tot slechts één enkel punt?
Heel eenvoudig omdat de zaak nog een staartje zal krijgen in de eerstvolgende gemeenteraad van 8 maart en we de slapende verantwoordelijke honden niet willen wakker maken.
CD&V-raadslid Benjamin Vandorpe zal over de penibele kwestie een uitgebreide interpellatie indienen. Het zal er stuiven! (Jammer dat de zitting nog altijd virtueel moet doorgaan en niet fysiek.) Hoe zal de Groen-fractie reageren? (Het was de enige fractie die zich in het toenmalig bestuur van Parko verzette tegen de bouw van een ondergrondse parking.) En wat zal de houding of commentaar zijn van de raadsleden die vroeger zetelden in het bestuur van het vzw Texture-museum?
Zeer benieuwd.

Wat hebben de persberichten over de schadeclaim (vanwege de niet realisatie van de parking) ons nog geleerd over de plaatselijke journalistieke mores?
De oppositiepartij CD&V was in deze materie de klokkenluider.
Welnu, als de oppositie dan een keer een communiqué verspreidt dat het beleid van de tripartite enigszins op de korrel neemt (en door de pers wordt opgenomen!) , dan is de eerste pavlov-reflex van die pers om binnen de minuut een of ander lid van het schepencollege te contacteren. En binnen de minuut komt er een antwoord.
“Hoor en wederhoor”, weet je wel? Men laat de bevoegde mandataris (ongehinderd) zijn zegje doen. Een wederwoord vanwege de oppositie wordt daarna niet meer gegund. Gevolg is dat bij de Kortrijkzaan enkel en alleen de repliek van de mandataris blijft hangen.
Vanwaar die eenzijdige handelswijze van de pers?
De crux is dat de persjongens en -meisjes zeker bij zichzelf met enige trots bedenken dat zij hiermee journalistiek bekeken heel professioneel handelen. Ze hebben dat op hun school geleerd hoor.
Maar eigenlijk doen zij gewoon aan wederhoor, net omdat ze geen snars afweten van het te behandelen onderwerp. (En om hun amicale verhouding te blijven onderhouden met de tripartite.)
Het principe “hoor en wederhoor” is niet absoluut.
Een beslagen journalist die alles afweet van het onderwerp, die terdege alle mogelijke officiële, authentieke bronnen kent en heeft onderworpen aan enige “historische kritiek”, heeft geen nood aan een wederwoord.
Zo’n journalist schat het bericht van de oppositie op zijn juiste waarde en is als het ware op zichzelf het wederwoord. Een vraag om een reactie is dan compleet zinloos. (Men kan eventueel gewoon een ‘recht op antwoord’ afwachten en dat gelaten of niet publiceren…)
Fundamentele vraag is ten andere waarom onze lokale onderzoeksjournalisten zelf niet op het spoor zijn gekomen van de schadeclaim. (HLN van 7 juni 2019 had het al over die non-realisatie van de parking en deed er verder niks mee…)

Nog iets.
De omgekeerde “hoor en wederhoor” gebeurt in onze plaatselijke media nooit. Diverse bewindslieden van de tripartite bestoken onze pers letterlijk, praktisch dagelijks met berichten over hun beleidsdaden of voornemens, trouwens vaak nog voor die ter sprake kwamen in het College. Het is niet meer normaal, overdonderend.
Naar een reactie van de fracties uit de oppositie wordt dan evenwel niet gevraagd.
Braaf blijven als je nog nog ‘primeurs’ wil krijgen!
Journalisten die het toch meermaals wel zouden wagen, worden op de vingers getikt door de bestuurders of zelfs door hun eigen hoofdredactie in Brussel of Antwerpen (ja!) en geven er op de duur de brui aan, zoals in het verleden al is gebleken.

Zo.
Dit was het dan voor vandaag.

geschiedenis, investeringen, media, mobiliteit, stadsplanning

Kortrijkse journalistieke mores (2): gebrek aan dossierkennis

Ja, het weekblad “De Krant Van West-Vlaanderen” heeft het er dus ook over, en verder konden de regionale edities van gazetten HLN en HN en de WTV het ook niet laten. (Landelijk wel géén nieuws.)

We hebben het over het feit dat de oppositiepartij CD&V wereldkundig heeft gemaakt dat stad aan de Roeselaarse NV Pans (eigenaar van heel de site rondom Texture) zowat een half miljoen schadevergoeding moet betalen omdat het project van de bouw van een ondergrondse parking bij het museum niet doorgaat. (Schepen Weydts maakt het zo bont dat hij dit als een “winst” aanziet.)

Had de CD&V dat opzienbarend feit niet onthuld, dan waren we het (net als de gemeenteraad) waarschijnlijk nooit ter ore gekomen.
En aangezien de aard van de zaak en de hoogte van de claim zodanig zwaarwichtig is , konden de reguliere media het persbericht ditmaal niet negeren. Want, beste Kortrijkzaan, u hebt er waarlijk geen idee van hoe vaak onze Kortrijkse “embedded press” communiqués vanuit de oppositiepartijen straal negeert.
Dat is al een eerste vaststelling inzake de journalistieke zeden in onze (Kortrijkse) lokale pers. Intussen krijgen ook de meest triviale mededelingen van de burgemeester of de schepenen over meerdere kolommen wel de volle aandacht, mét telkens nog een foto van de mandataris erbij.

Wanneer we nu de gepubliceerde informatie over de te betalen schadevergoeding aan de NV Pans wat van dichterbij bekijken, dan is een tweede vaststelling dat het de scribenten of verslaggevers volstrekt ontbreekt aan kennis van de feiten. Ook dat is een traditie bij onze plaatselijke pers: het vertoon van een flagrant gebrek aan dossierkennis.
Dat heeft dan tot gevolg dat men zijn toeverlaat wel moet nemen tot een repliek van de bij het bericht betrokken mandataris. Daarbij komt dat men geheel niet in staat is om ook maar één deskundige, relevante vraag te stellen. Hier in dit geval ging het om de commentaar van Axel Weydts, de SP.A-schepen van mobiliteit (fietsen en parkeren) die dus zonder enig weerwoord in de media een aantal zaken kon maskeren.

Vandaar dat we, ten behoeve van de lezer én de pers, eerst even een trackrecord van de feiten weergeven.
Al in 2016 (ja!) is na onderhandelingen met D. Kerckhof (van Pans NV) een princiepsakkoord gesloten rond de (her)ontwikkeling van de site Texture aan de Noordstraat en omliggende.
Men kwam tot een gezamenlijk nieuw project over een ondergrondse parking, een appartementsgebouw, de pleinheraanleg, de loods. Dit alles werd geformaliseerd en goedgekeurd door CBS-besluiten van 9 mei 2016 en 2 mei 2017. Ook Parko (met voorzitter Weydts) besliste in de periode 2017-2019 goedkeuring te verlenen aan de bouw en exploitatie van een publieke ondergrondse parking (229 plaatsen en 4 verdiepingen). Zie nog het Parko-budget 2019. De voorbereidingen (plannen, vergunningen) zouden gebeuren in dat jaar 2019 en de werken zouden nog starten in hetzelfde jaar, na het bouwverlof. Geraamde bouwkostprijs 10,2 miljoen.
Geheel het project stond alreeds onder leiding van een architect (wie?) in de startblokken en was ook juridisch afgerond (wanneer?) bij een niet bij naam genoemde notaris.
Op basis van een bespreking in het College aanvang 2019 (besluit niet terug te vinden, – de pers heeft het evenwel over de maand juni) werd geopteerd om af te zien van de bouw van een ondergrondse parking. En dit op grond van “gewijzigde, geactualiseerde inzichten en financiële beperkingen”. Kan gebeuren. Dat is een vorm van prompt voortschrijdend inzicht.
(Schepen Weydts vindt dat er alhier ter stede al genoeg parkings zijn en dat het wagengebruik of wagenpark in de toekomst (op termijn) zal dalen. Hij heeft het wel niet over het reglementair noodzakelijk geachte aantal parkeerplaatsen voor de nieuwe appartementen.)

Naar aanleiding van het stopzetten van dit project dient Pans NV op 31/12/20 (let op de datum, het tijdsverschil met de beslissing van begin 2019) een schadeclaim in ten bedrage van 371.100 euro (schade en leegstandbelasting) plus 120.000 euro voor betaalde facturen, excl. BTW).
Die claim is intern besproken en correct bevonden door de financieel directeur J.Dejonckheere, vastgoedcoördinator S.Meulenijzer en stadsarchitect D.Baeckelandt. In de begroting (welke? welke post?) is – hoe kan dat? – alreeds 500.000 euro ingeschreven. Dat is wel een staaltje van regeren is vooruitzien.
Er is nu een nieuw plan in de maak met krachtlijnen over de bovengrondse ontwikkeling met Vabeld als bouwheer ( onder meer over 48 assistentiewoningen en 11 appartementen in vier bouwlagen – en dus zonder parkingsfaciliteiten), de omgevingsaanleg, een erfpachtwijziging (bedrag onbekend), de nieuwe polyvalente museale ruimte.
Er duiken dientengevolge nieuwe financiële elementen op. met een aanpassing van het meerjarenplan voor 126.599 euro voor de nieuwe museale ruimte.
Dit alles vergt een finale beslissing door de gemeenteraad.

De kennis van bovenstaand summier overzicht van de feiten zou een welingelichte pers de gelegenheid gegeven hebben om bij uitspraken van schepen Weydts met pertinente vragen aan waarheidsvinding te doen.
Dat behoort tot de journalistieke plichtenleer.

(Wordt vervolgd.)




media

Coming up: iets over de journalistieke mores van de Kortrijkse pers

We wachten nog even op morgen, om de laatste editie van “De Krant van West-Vlaanderen” te raadplegen.
Willen weten of en hoe de krant in een specifiek Kortrijks politiek gebeuren van deze week de “mos” (regel, – meervoud “mores”) van ‘hoor en wederhoor’ heeft toegepast.
Het is namelijk zo dat de lokale pers alleszins in haar politieke (Kortrijkse) berichtgeving weinig begrip heeft van bepaalde journalistiek-deontologische geplogenheden. Soort zedenleer.
Onze trouwe lezers weten dit wel, maar we willen daar maar eens een concreet, recent staaltje van behandelen.
Tot kijk.

politieraad, recht, veiligheid

En daar komt de eerste politie-drone met een camera

Het is zover.
Het schepencollege geeft aan de politie de principiële toestemming om op het grondgebied van de stad gebruik te maken van “dronetechnologie” voorzien van een camera.
De korpschef moet nu nog een positief advies verkrijgen van de gemeenteraad.
We weten niet om welke camera het gaat. En hoeveel. De “payload” kan een zoom zijn, een thermische sensor, een speaker of nog iets anders dat we niet kennen. Er is wel geen geluidsopname voorzien. Over de kostprijs weten we zoals gewoonlijk in ons volstrekt niet transparant camerabeleid weer niks.
Belangrijk: de politiediensten kunnen geen gebruik maken van drones voor de opsporing van inbreuken op de coronawetgeving. En het College van procureurs-generaal is van oordeel dat het gebruik van drones om zicht te verwerven in een private plaats (niet voor het publiek toegankelijk) niet toelaatbaar is.

economie, investeringen, sport

Een Kortrijkse schepen in onmin met een gefortuneerde Maleisiër

Hoe zal dat aflopen?
Schepen van Sport Arne (Vandendriessche) leeft niet in de beste verstandhouding met de miljardair (in dollars) Vincent Tan Chee Yioun, broer van den Danny, ook schatrijk. (Persoonlijk zou ons dat geschil met zo iconisch iemand wat bang maken, maar wie zijn wij?)
Vincent Tan is de man die om niet opgehelderde motieven in mei 2015 onze geliefde voetbalclub KVK heeft opgekocht voor – naar verluidt – 5 miljoen euro. Voor hem is dat bedrag nog minder dan een peulschil.
De steenrijke Maleisiër heeft vooral fortuin gemaakt met fastfood in eigen land (Mc Donald!) maar is nu nog – of in het verleden – onledig (geweest) met sectoren als verzekeringen, gokbedrijven, golfterreinen, casino’s, recreatie, scholen, telefonie en staat voorts bekend als een geoefend duiker. (Niet enkel in het geld dus.)
Volgens vele bronnen op Tinternet staat hij op goede voet met de politiekers in zijn land. Ja.
In het voetbal dan heeft hij alles te zeggen in clubs als Cardiff City (Wales) en FK Sarajevo. Een Aziaat… Globalisering is dat.
Aan het bestuur van onze Kortrijkse Koninklijke Voetbalclub zou hij niks veranderen maar hij heeft intussen wel zijn vijf mannetjes geplaatst in de cvba “Kortrijk Voetbalt”. We vernoemen geheel ongegeneerd de namen: Chin Chee Seng Ferek, Veh Kan Choo, Issen Ronald Frank Nathaniel (uit Hongkong), Lim Meng Kwong, Nguyn Hoai Nam, (van de Maagdeneilanden). En in de vzw “Jong Kortrijk Voetbalt” (bestaat ook!) zijn alle (drie) bestuurders Maleisiërs. Wat is de voertaal eigenlijk nog in het Guldensporenstadion?

De Kortrijkse tripartite (maar wie in persoon??) heeft opnieuw het plan opgevat om een nieuw stadion(complex) te bouwen, nu op het industrieterrein Evolis (langs de Oudenaardsesteenweg naar Zwevegem toe). Dat zou 50 miljoen kosten en plaats bieden aan bijna driedubbel zoveel supporters als er nu zijn voor KVK. 15.000 plaatsen.
De investeringen zouden via een PPS gebeuren waarin de intercommunale Leiedal dan zou fungeren als publieke partner.
Onlangs heeft schepen Arne opnieuw zijn bezorgdheid uitgesproken over de gang van zaken in het dossier. Volgens de gazet omdat KVK op sportief vlak niet zo best functioneert en daardoor nog weinig behoefte zou hebben aan een groots opgevat stadion. (Over het feit dat de cvba “Kortrijk Voetbalt” in feite technisch failliet is wordt niet gesproken.)

ONZEN ALLER SRI TAN
Maar schepen Arne maakt zich vooral zorgen over de houding van de eigenaar van de club. Dat kwam vorige maandag nog ter sprake in de gemeenteraad. Vincent Tan weigert nog altijd om enige verantwoordelijkheid op te nemen in het project. Arne bestempelde hem in die laatste gemeenteraad naar eigen zeggen eerder diplomatisch als “eigenzinnig” en “niet rechtlijnig” in zijn uitspraken. De schepen was vroeger minder diplomatisch, toen hij de steenrijke Maleisiër ( weinig afgestudeerde) bestempelde als “onbekwaam” en “onprofessioneel”.
Ja zeg. De huidige gedelegeerd bestuurder van KVK, de heer Veh Ken Choo heeft dat streng oordeel zeker overgemaakt naar het verre Maleisië.

Sri Vincent Tan houdt dus “de knip op de beurs”.
En dat blijft maar duren.
Eigenlijk was al verwacht dat meneer Tan eind september 2019 zou laten weten of hij al of niet zou mede investeren in het nieuwe stadion. Maar hij vroeg extra bedenktijd. Schepen Arne was toen al zijn geduld kwijt, was het wachten beu. “Tan houdt ons aan het lijntje”. (Zie de “Voetbalkrant” van 12 oktober 2019.)
Ja, hoe zal dat aflopen?
De schepen van Sport heeft al een keer laten doorschemeren dat er al voldoende kandidaat-investeerders zijn voor de bouw van het stadioncomplex met hotel en kantoren.





Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert