Burgemeester Stefaan De Clerck is federaal volksvertegenwoordiger (en quaestor!) van de Kamer.
Burgers, Poorters van deze fiere Stad.
Begin dat nu toch een keer te weten. U hebt ervoor gestemd. Hij vertegenwoordigt u. Alles wat Stefaan doet is in uw naam. Begrijp dit nu toch.

HOE RICHTEN WE ONZE BLIK ?

U kunt zien dat het waar is, live op donderdagnamiddag op Tinternet, als er tenminste plenaire zitting is. wuwuwu.dekamer.be.
Schoon om te zien hoe enthousiast Stefaan kan applaudiseren, totaal in de stijl van een trouwe partijsoldaat. En hij is geen backbencher hoor. Zit naast Bart De Wever (N-VA), niet zo ver van Ulla en Freya. Kijk eens hoe het er daar geregeld aan toe gaat, op die banken. Nog erger dan in Kortrijk. Je gelooft je zintuigen niet. Toch wel. Begin je een en ander te begrijpen wat niet in de krant staat? De lichaamstaal.

BTW. Mag men daar in het parlement nog roken? Staan al onze meest flamboyante volksvertegenwoordiger buiten kou te lijden? In den trek? Het trekt daar, achteraan toch. Hebben zij daar in de buurt een of ander rooketablissement? Waar ze over onze problemen heen zitten te puffen?

In zijne hoedanigheid van volksvertegenwoordiger stelt Stefaan DC schriftelijke vragen voor het Bulletin van Vragen en
Antwoorden.
Tot op heden alle drie over grensoverschrijdende samenwerking met Noord-Frankrijk. Onderwerpen: het belastingsstelsel en sociale zekerheidsstelsel van werknemers in de EGTS, de samenwerking op gebied van gezondheid (ratificatie van het kaderakkoord, u weet wel), en de kostprijs van het grensoverschrijdend openbaar vervoer op het traject Kortrijk-Rijsel.

Burgemeester is één van de instigators van het eurodistrict Lille-Kortrijk-Tournai, de metropool die al een paar miljoen euro publiek geld heeft verslonden (ik overdrijf niet) en waar sinds de officiële oprichting van een rechtsfiguur (EGTS) met overbevolkte besturen en een heir van secretaressen en werkgroepen en seminaries in de loop der tijden nog altijd niet het minste resultaat heeft opgeleverd.
Als het niet waar is moet men het maar een keer zeggen.

Met het virtuele bestaan van deze metropool kan onze Kortrijkse burgemeester zich tot in China opwerpen als een soort gouwleider van een regio met 2 miljoen inwoners. Chinezen uit Wuxi lachen daar niet mee. Zijn veel beleefder dan wij, Kortrijkzanen. (Sinezen hebben al eeuwen geleerd om na ontvangst van Vlaamse delegaties thuis te boeren.)

We geven hier in extenso de vraag weer over de kostprijs van de trein naar Rijsel. In verband met ons dagdagelijks leven. Tariefstructuren.
Dat interesseert Kortrijkzanen die ginder gaan floreren. Onze plaatselijke mandatarissen minder, want die nemen ook de wagen om over de schreve flessen drinkwater in te laden. Meer dan dat. Kleedjes voor de vrouwe. Chocolade. Vis. Lingerie. Schilderijen. Allemaal Dingen waar gemiddelde Kortrijkzaanse treinreizigers van hier naar Lille en terug het bestaan niet van kennen.

Nu de vraag.

“Kortrijk is een dynamische centrumstad, die ook haar blik richt op Rijsel. Het is een grote uitdaging een Frans-Belgische metroppol (sic) Rijsel-Kortrijk-Doornik te maken op Europees niveau. Het is de ambitie om binnen het Eurodistrict hinderpalen weg te werken dewelke het dagdagelijks leven van de inwoners verstoren. Een van de concrete acties betreft het grensoverschrijdend openbaar vervoer. Zo kost een ticket enkele reis Kortrijk-Rijsel 8 euro, en dit voor een traject van 32 km (daarvan gaan 4,80 euro naar de NMBS en 3,20 euro naar de SNCF).
Indien deze verbinding als een binnenlandse verbinding zou worden aanzien is de prijs 4,40 euro. Het forfait voor een internationale verbinding weegt dus zeer zwaar door op een kort traject. Aan de huidige prijzen blijft veel marktpotentieel onderbenut. Het is daarom noodzakelijk een uniform en voordeliger tariefsysteem uit te tekenen teneinde het grensoverschrijdend treinverkeer niet te verhinderen.
Naar ik verneem zijn er zesmaandelijkse onderhandelingen tussen de NMBS en de SNFC waarop ook dit punt dient te worden besproken.
1. Is dit punt betreffende de tariefstructuur voor het traject Kortrijk-Rijsel reeds besproken?
2. Welke houding wordt in deze aangenomen door de overheid?”

Op de website van de Kamer staat dat het antwoord op de vraag (eerste maal op 30 november 2007 ingestuurd en hernomen op 13 maart 2008) aan minister Vervotte van Overheidsbedrijven is ontvangen.
Dat antwoord van Inge is in het Bulletin nog altijd niet gepubliceerd. Het desbetreffende bulletin BO21 trouwens ook niet. Het duurt daar in Brussel al evenlang als hier in Kortrijk met het bulletin van onze raadsleden.
Burgemeester weet het antwoord van Vervotte blijkbaar al. Waarom niet voorlezen in de eerstvolgende Kortrijkse gemeenteraad?

Maar hoeveel betalen de fransmans uit Rijsel die met de trein naar hier komen? Hoeveel zijn er dat? Wat komen ze hier doen?
Over Doornik hebben we het nu even niet. Misschien nooit meer. (Je kunt er wel goed uitgaan, en zo lelijk is dat plaatsje niet.) CORA ligt toch onderweg?

P.S.
Burgemeester heeft in Brussel geleerd hoe vragen te stellen.
Eerst de situatie uit de doeken doen. Dan de vragen. Flo ! Neem daar een keer een voorbeeld aan.

Dr. Armand Héroguel is hoogleraar Nederlands (toegepaste taalwetenschappen) aan de universiteit Charles-de-Gaulle (Lille3) in Roubaix. Ook Maître de Conférences HDR de Neérlandais.
HDR wil zeggen: ‘habilitation à diriger des recherches”.

Héroguel maakt sinds enige tijd een weblog over grensoverschrijdende zaken en besteedt hierbij nogal wat aandacht aan Kortrijk en de regio. Interessant om zien hoe men van “over de schreve” informatie over onze streek en stad opdoet en weergeeft.

Héroguel vertelt op zeker moment dat hij “un billet curieux” heeft gevonden op de weblog van een zekere ‘kortrijkwatcher’.

Titel van de item: “Nos” maghrébins.
“La lecture de ce billet m’a mis mal à l’aise, même si le paragraphe en italiques à la fin précise qu’il faut prendre tout cela au deuxième degré.”

Zie: http://aheroguel.wordpress.com .

Héroguel heeft het hierbij over ons stuk van 9 mei, met als titel: “Kassa kan toevloed zwemmers amper slikken”. We hadden het toen over een overrompeling van bezoekers in het open zwembad, aangevoerd door een twintigtal wagens met Franse nummerplaat 59.

Op de weblog van de Rijselse prof zijn een aantal links aangebracht, naar Kortrijk-Stad en Leiedal bijvoorbeeld.
En naar het “Agence de développement de Courtrai”. Bedoeld is ons Stadsontwikkelingsbedrijf, het SOK.
Wie de link aantikt komt evenwel terecht bij het “StrijkOrkest van de Kust”.
Her is me ook al meerdere keren overkomen.
Het SOK zou daar een keer iets kunnen aan doen. En ten andere ook meer transparante informatie geven over wat men zoal uitricht. En de Kortrijkse burger inlichten over de financiering van dit autonoom gemeentebedrijf. Kreeg onlangs nog een overbruggingskrediet van Stad.
Dit terzijde.

Prof. Héroguel heeft ook meegewerkt aan de taal-leer-website FRANEL. Een schitterend product van een Europees project genaamd LINGU@TIC. Opgestart in februari 2006.
Bij FRANEL kun je op internet interactief en gratis Frans of Nederlands leren. Daarbij wordt gebruik gemaakt van reportages van de regionale TV-zenders WTV, NOTélé (Henegouwen) en C9 (Nord Pas-de Calais).
Te vinden via www.wtv.be/franel.
Bij de lancering had de taal-leer-website al onmiddellijk zeer veel succes. Hoe het daar nu mee staat weet ik niet.
Er is waarschijnlijk opnieuw wat meer reclame voor nodig.

Sinds kort is op internet de metropool Lille-Kortrijk-Tournai “in kaart gebracht”.
U moet nu echt eens kijken op www.govmaps.eu/GMESlanduse.
U gelooft uw ogen niet. Zó onnozel, nietszeggend, totaal onbruikbaar. Verouderd. Beschamend als u weet wat er op internet zoal op de markt is aan geodata.

De “kaart” is nog wel gemaakt met medewerking van de European Space Agency (ESA). Mede gefinancierd door de provincie West-Vlaanderen, de intercommunale Leiedal en de Agence de Développement van Lille Métropole.
Pure geldverspilling.

Er bestaat overigens een prachtige en zeer informatieve grensoverschrijdende atlas van West-Vlaanderen. In boekvorm. Met diverse kaarten, statistieken en kommentaar over alles en nog wat.

By the way.
Precies vier maanden geleden werd met veel gedruis het nieuwe “Eurodistrict Lille-Kortrijk-Tournai” opgericht. De kostprijs van de stichtingsplechtigheid in onze Budascoop werd geraamd op 15.000 euro.
Hebt u daar sindsdien nog iets van gehoord?
Wie is er nu eigenlijk de eerste voorzitter? Gros Quinquin (Pierre Mauroy) of Martine Aubry? Heeft onze burgemeester een functie?
Is het Bureau al samengesteld? Bijeengekomen? Is er al een Algemene Vergadering geweest? (Moet minstens tweemaal per jaar samenkomen.)
Waar is de zetel van het Grensoverschrijdend Agentschap? (Men dacht toch aan Kortrijk?)
Waar is de begroting? Waar vinden we de statuten? Is er al personeel aangeworven? Waar? Hoe?

Dat Eurodistrict heeft tot op heden nog geen barst uitgericht.
Die internetkaart van de metropool is géén initatief van ons Eurodistrict.
Onlangs bracht Leiedal – niet het Eurodistrict – alweer de zoveelste studies uit over de hogesnelheidstrein en de impact op de Kortrijkse regio. Blabla van de bovenste plank.

De website www.west-vlaanderen.be/noord-frankrijk is compleet stilgevallen.

In vorige stukken is hier de hoop uitgesproken dat ons Eurodistrict geen praatbarak zou worden.
Dat ziet er nu wel goed uit, in dit opzicht. Er is nog altijd géén barak, en er wordt niet gepraat.

Het is niet waar.
Overheden van het eurodistrict Lille-Kortrijk-Tournai hebben nood aan accuraat nieuw kaartmateriaal. Zo luidt een mededeling van ons ‘Huis van de Streek’.
Zie nu vlug: www.govmaps.eu/GMESlanduse.
Gemaakt op basis van satellietbeelden van 2005 en 2006 ! Van de ESA ! Met medewerking van Leiedal ! De provincie !
Een initiatief van Global Monitoring for Environment and Security. Niet te geloven.

Je ziet er duidelijk – volgens medeling van ons Huis van de Streek – percelen als landbouwgrond, industriezone, woonzone, enz., van de regio’s Doornik, Moeskroen, Roeselare, Kortrijk. Een metropoolgebied van 4.100 km².

Graag uw gefundeerde mening.
Er volgt een bloemlezing van uw reacties.

(…)

Ja, eindelijk…
Als je vroeger (sinds 25 jaar) iets wilde weten over al die fictieve, onnozele grensoverschrijdende activiteiten rond de 50-kilometergrens tussen de provincie West-Vlaanderen en Noord-Frankrijk (ons erfdeel) kon je wel een hele dag en nacht rondscharrelen op internet.
Nu nog veel geduld uitoefenen.
Je vindt op de nieuwe website op heden nogal wat documentatie over het verleden. Communicatie! Uitgezonderd over de etentjes van onze verkozenen. ’t Is ze vergeven. De miljoenen aan studies die we met hoop op de toekomst kunnen gebruiken.
De nieuwe website zegt nog niets over de werking van de nieuwe metropool Lille-Kortrijk-Tournai. Geen statuten, geen besturen of de samenstelling ervan, geen adressen, telefoons, fax, geen begroting, geen projecten. Wie doet wat. Wél het programma van de openingsceremonie in Kortrijk. Maar geen verslag.

Over de vele Europese projecten die stad Kortrijk – en/of Leiedal, altijd onderscheid maken – zou hebben op stapel gezet niets te vinden. Overigens lees je daarover nog altijd NUL prot NUL op de website van Stad.
Zie: www.west-vlaanderen.be/noord-frankrijk
Kijk, we verwachten daar veel van.
Terwijl de perceptie is dat niemand veel weet.

P.S.
Als we het hier voortaan over miljoenen hebben zullen we dat zonodig vertalen in BEF.

In een ander stuk is hier twijfel gerezen rondom de vraag of de pas opgerichte Eurometropool zou kunnen ontaarden in een praatbarak.
De voorlopers (GPCI, GROOTSTAD, enz.) van de huidige rechtsfiguur – de EGTS – vertoonden er in elke geval enige kenmerken van. Tonnen papier (studies) produceren zonder resultaat op het terrein en hierbij miljoenen euro’s potverteren. (Hier wordt nooit overdreven.)
Ontelbare seminaries, conferenties, studiereizen en etentjes organiseren. Een ware bureaucratie opzetten van ‘ateliers’, stuurgroepen, overlegorganen, discussiegroepen. Alsmaar meer naar werk zoeken, dit is het ware streefdoel van bureaucraten, subsidiair nutteloze politiekers.
Op een bepaald moment vroegen de Fransen bij al dat gedoe over grensoverschijnende dingen zich toch af of men met het project GROOTSTAD en andere niet terecht was gekomen in een gasfabriek. (Zie verslag van het Grensoverschrijdend Atelier, RFG-011227j-bijlage 2, pag. 30.)
Onder het begrip gasfabriek verstaan de Fransen sindsdien “systemen van een organisatie die zodanig complex zijn dat niemand er zijn weg in vindt en die allesbehalve doeltreffend zijn”. Kortom: een praatbarak.

Wie in een gasfabriek zijn weg wil vinden moet toelichting krijgen en begeleid worden.
Het Verslag van de Frans-Belgische Parlementaire Werkgroep ter voorbereiding van de Eurometropool meende dit ook: “Goed geïnformeerd zijn is een basisgegeven en een essentiële voorwaarde wanneer individuen, bedrijven of organisaties willen samenwerken.” Bottom-up en top-down natuurlijk.

Wat is nu de voorwaarde nummerke 5 voor een duurzame ontwikkeling van de Eurometropool?
Dat staat te lezen in de “Strategie voor een grensoverschrijdende metropool”, alreeds opgemaakt in maart 2002 door GPCI-COPIT. Zorg dient besteed aan zichtbare grensoverschrijdende initiatieven, als basis voor een algemene en blijvende mobilisering van de bevolking. De burgers moeten actief deelnemen aan grensoverschrijdende samenwerking. Want die Eurometropool mag niet louter een zaak zijn van politici en beleidsmedewerkers.
We citeren verder uit die strategie.
Het is van kapitaal belang van de bevolking actief en regelmatig bij de samenwerking te betrekken en ze om respons te vragen op belangrijke momenten en bijzondere evenementen. Zodat de vertrouwdheid met het grensoverschrijdend gebeuren gestaag en zeker groeien kan.
GPCI vond zelfs dat er een fonds kon komen voor burgerinitiatieven.

Nu moet u eens gaan kijken op de Kortrijkse website. Het eerste woord dat daar viel te lezen over de Eurometropool kwam er ná de oprichting ervan. Met de mededeling namelijk dat die was geïnstalleerd, in Kortrijk nog wel. Geen verslag. Zoek ook eens naar meer gegevens op de website van de provincie, van Tournai, van Rijsel (www.mairie-lille.fr), allemaal me dunkt toch eminente partners bij het grensoverschrijdend gebeuren.
Kent er al iemand de statuten van de Eurometropool? De leden van de Algemene Vergadering, van het Grensoverschrijdend Agentschap? De vice-voorzitters van het Bureau of Directiecomité? Heeft er al iemand zicht op de begroting (de financiering)?
Zag u al ergens een vacature voor personeel, technische commissies, deskundigen?
Behoort de gemeente Estampuis nu al of niet tot het territorium? (Daar komt Cora?) Hoe zit dat nu met Menen?
Las u soms al iets over een eerste project dat men dringend wil aanpakken?

Onze burgemeester was een grote voortrekker bij het totstandkomen van de Eurometropool. Zelfs de Kortrijkse gemeenteraad is nog nergens over voorgelicht of bij betrokken geweest. (Raadsleden vragen er ook niet om.)
Hoe zullen wij, burgers dan, onze weg vinden in de gasfabriek, zonder te stikken?

Nu een goeie tip om onmiddellijk te weten of de Eurometropool al of niet een praatbarak wordt.
Als u ergens verneemt dat men is begonnen met alweer een studie over een ander grensoverschrijdend onderwerp, dan is het zover. Dan krijgen we een praatbarak IN een gasfabriek.

“Pas als we iets bereiken in moeilijke, grensoverschrijdende dossiers – milieuvervuiling of politiesamenwerking – kunnen we zeggen dat de Eurometropool werkt“, luidt het bij West-Vlaams provinciegouverneur Paul Breyne. (Het Nieuwsblad van 29 januari.)
Groot gelijk heeft de gouverneur. En er is nóg veel concreet werk aan de winkel.
Menen (stad!) is weeral tegendraads.

Paul Breyne vergeet te vertellen dat men al jaren aan grensoverschrijdende samenwerking doet, en dat er daarbij nauwelijks iets concreet werd verwezenlijkt. Probeer maar eens met de wagen vanuit het zuiden van Rijsel in Kortrijk te geraken. U komt in Tournai terecht. Of vanuit Doornik in onze stad. U komt in Gent. Na 16 jaar grensoverschrijdende samenwerking nog niet een eens goede bewegwijzering in de regio. Het is wel kluchtig, om zo rond te dolen en aan de lijve te ondervinden wat een metropool zou kunnen zijn. Wuxi! Cebu!

De huidige eurometropool heeft wel degelijk een voorloper gekend. Een praatbarak. De GPCI. In het Frans: COPIT. Die Grensoverschrijdende Permanente Conferentie van Intercommunales werd opgericht in 1991 en kreeg zelfs een juridische basis in het jaar 2000. Een verzameling van vijf Franse, Waalse en Vlaamse intercommunales.

Wat heeft die GPCI zoal uitgericht?
Ziehier de enige, ware gegevens, wat u daarover ook leest in de pers.
Tonnen papier verspreid. En miljoenen euro gekost. Dat is al één kenmerk van een praatbarak. Veel papier bedrukken en geld verteren.
Men gaat uit eten. Men legt bezoeken af (tot in Aachen toe). Men belegt seminaries, conferenties (Parijs), colloquia (al die 400 dikke nekken in de Kortrijkse schouwburg, op 25 maart 2002), werkvergaderingen, studiedagen (tot in het mooie Barbizon toe). Men zoekt externe deskundigen op om studies te laten maken (17 cahiers, 12 dossiers, 3 brochures, x aantal projectnota’s). Men gaat naar toneel kijken (Antigone). Secretaressen en accountants worden aangeworven. Men raadpleegt 271 lokale besturen over grensoverschrijdende samenwerking en krijgt 20 antwoorden. Er wordt gedacht aan een Observatorium van het Water (over de voorraad van de Carboonkalk) en een Economisch Observatiecentrum. Men stelt in 2003 een POP op: een Prioritair Operationeel Plan. Een studie over de verkeersevolutie mislukt (is ‘minder productief’ in het jargon). De ontbrekende schakels in het wegennet worden geprogrammeerd. Er verschijnt een duur boek (“De Frans-Belgische Meropool”) en een kaart. Men wil de grenspost Rekkem-Ferrain herinrichten. Het kanaal van Deûle tot de Schelde bevaarbaar maken. Recreatieve grensoverschrijdende fietsroutes aanleggen. (Kent u ze?) Men bespreekt “een blauw netwerk”, dit is: de valorisering van het netwerk van kanalen en rivieren. Er is ook een groen netwerk.
JONGENS TOCH.

Wat zou de gewone man nu eigenlijk gemerkt hebben van de werking van GPCI?
Want ander kenmerk van een praatbarak is dat niemand weet wat er zich daar afspeelt. Waarschijnlijk toch wel het bestaan gemerkt van de uitzending Transit op WTV en NOtéle en C9 télévision. Vaak enkel verstaanbaar voor insiders. Dik gesponsord door Europa. Met van die onderhuidse reclame.

Vraag eens aan leden van de Algemene Vergadering van de huidige eurometropool wat GPCI daadwerkelijk heeft verwezenlijkt. U loopt het risico dat zij niet eens weten waar GPCI of COPIT voor staat.
Maak van de gelegenheid gebruik om te informeren naar het project GROOTSTAD. Dat moest in de jaren 1998-2001 leiden tot een strategie voor een grensoverschrijdende metropool.

Wat al die tot weinig of niets leidende projecten (studies) hebben gekost, daar hebt u waarlijk geen idee van.
Europa is een melkkoe voor grensoverschrijdende samenwerking. En onze nieuwe metropool zal die verder uitmelken.
Het project “Een andere kijk” bijvoorbeeld kostte 145.000 euro, waarvan 58.000 gefinancierd door een Europees Fonds (EFRO). Ooit van gehoord? Het project “Emulation”: 103.950 euro, waarvan 41.560 betaald door Europa.
Van GPCI is één keer een begroting gepubliceerd, die van 2006. Gelukkig met een vergelijking voor 2004 en het budget van 2005. De vijf intercommunales droegen in 2006 aan de gewone begroting 294.000 euro bij. Leiedal: 42.042 euro (14 procent). In totaal droeg Leiedal 120.122 euro bij voor de jaren 2004-2006. Over al die jaren tevoor weet niemand iets vanaf.
Het totale budget van GPCI bedroeg in 2006 de som van 318.000 euro. Loonkosten: 141.000 euro. Verplaatsings- en receptiekosten: 18.000 euro. Tolkprestaties: 30.000 euro. Vertalingen: 18.000 euro.

Het project GROOTSTAD dat zoals gezegd de huidige eurometropool moest voorbereiden werd door een ontelbaar aantal mensen gedragen. Ook dat is een kenmerk van een praatbarak: de bureaucratie. Er was een Grensoverschrijdend Atelier (6 leden), een stuurgroep (18), een overlegorgaan (50), discussiegroepen (van 12 à 15), een College van Wetenschappers (3), diverse externe deskundigen die ongeveer 40 studieopdrachten hebben vervuld.

Praatbarakkers gaan graag op reis. Leden van GROOTSTAD trokken op studiereis naar Bilbao, Malmö, Biaritz. Namen deel aan seminaries in Basel, Genève, Napoli, Pori, Bologna, Padova, Rotterdam, Bordeaux, Linkoping, enz.
GROOTSTAD leefde grotendeels op kosten van Europa: Interreg 2 en 3, TERRA, EFRO. Een duidelijk financieel plaatje nergens gevonden. Wel ergens gelezen dat EFRO voor 1.006.227 euro heeft uitgekeerd en dat zou 41,7 procent zijn van de subsidieerbare uitgaven. Dat is niet minder dan 2.474.549 euro aan subsidieerbare uitgaven.
WIE KAN DIT NOG GELOVEN ??
ZEG MIJ ALS HET NIET WAAR IS.

We zullen nooit weten wat de oprichting van de huidige metropool heeft gekost. En niemand zal er ooit (durven) om vragen. Alweer een heel typisch kenmerk van een praatbarak. Er zijn namelijk taboe-onderwerpen. Vraag maar eens aan het bestuur van de nieuwe metropool hoe men vacatures voor personeelsleden zal invullen. Of er bij opdrachten zal gedacht worden aan openbare aanbestedingen.

Voor de omvorming van de GPCI naar het huidige eurodistrict zijn diverse juridische studies gemaakt.
Hoeveel werd er aan ene Pierre Got betaald?
Hoeveel kregen Bruno Sin, Louis Albrechts, Christian Vandermotten, Valérie Biot voor de uitwerking van een strategie om tot samenwerking te komen? De ULB?
Hoeveel ging er naar het Leuvense Instituut voor Internationaal Recht (van de KUL)?
Dat Instituut kreeg een opdracht van onze provincie en de intercommunale WVI (voorjaar 2005), van GPCI (najaar 2005), van de Frans-Belgische Parlementaire Werkgroep (voorjaar 2006), van de Agence d’Urbanisme de Lille (najaar 2006), van het Departement Internationaal Vlaanderen (voorjaar 2007), van het Agence d’Urbanisme de Dunkerque en de Opérationnelle Transfrontalière (najaar 2007).
Een dikke proficiat voor prof. dr. Jan Wouters en Maarten Vidal !

In een volgend stuk zullen we nog een kenmerk behandelen van wat een praatbarak is.
De Fransen spreken van een gasfabriek.

Eerst even definiëren wat een een praatbarak is…
Al één kenmerk gevonden.
Volgens de dikke Van Dale is een praatbarak een eenvoudige constructie die dient als tijdelijk verblijf voor gewonde soldaten.
Daar behoeft men geen pottenkijkers bij. Dat is al duidelijk.

Een volgende keer meer klaarheid.
15.000 euro (geraamd) heeft die plechtige openinge of installatie van de rechtsfiguuur ‘metropool’ vandaag in Buda gekost, volgens de Kortrijkse begroting (post: IMAGO).
Kortrijkse gemeenteraadsleden waren niet uitgenodigd op de installatievergadering van de eurometropool. Terwijl het hoofdkwartier naar hier komt. (Ja?)
Zij weten ook al jaren nergens iets van, over dit “grensoverschrijdend project”.
Soms denk ik dat het maar goed is zo, en soms niet.

(Wordt nu echt vervolgd.)
Zie ook nog vorige stukken.
Er is hier al meer geschreven over dat eurodistrict dan wat je vindt op de website van Stad en Leiedal. Excuus.
In de locale perse kun je de meest onkundige – compleet onjuiste dingen – lezen over eurodistricten.

P.S.
En over andere dingen ook.
Onlangs ontdekte een plaatselijke reporter een nieuwe Kortrijkse stadssecretaris.