Op een heel merkwaardige manier.
Het zit er dik in dat de verantwoordelijke schepenen in de gemeenteraad van aanstaande maandag 14 september in zwaar weer zullen terechtkomen. Bevoegd voor cultuur maar ook voor bestuurszaken en juridische zaken is schepen Christine Depuydt. Terwijl Hilde Demedts bevoegd is voor personeel.

De nieuwe intendant wordt niet aangezien of aangeworven als ambtenaar. Hij wordt dientengevolge geen personeelslid maar wel aangesteld als een dienstverlener via de wet op de overheidsopdrachten. De “levering” van een dienst. Raar in meerdere opzichten.
Eerstens is het zo dat iedereen weet dat die intendant het vacuüm moet invullen dat is ontstaan door het feit dat de huidige directeur van cultuur ambtshalve zal worden herplaatst. Zonder dat het met zoveel woorden wordt gezegd, vraagt men aan de intendant om schoon schip maken in het cultuurbeleid van Stad. In feite wordt het een nieuwe manager van het beleidsdomein cultuur.
Dat men hierbij de wet op de overheidsopdrachten inzake het verlenen van diensten toepast is merkwaardig en ongezien. Normale diensten zijn die van bijvoorbeeld een architect, een computerfirma, een advocaat, een vervoerbedrijf, enzovoort. Ja, misschien kunnen we die intendant beschouwen als een (tijdelijk) bedrijfsadviseur. Soort crisismanger?

Een overheidsopdracht wordt normaliter gegund via een aanbesteding of een offerte. In uitzonderlijke gevallen via een onderhandelingsprocedure. De wet op de overheidsopdrachten bepaalt dat die procedure kan toegepast worden als de aard van de dienst zodanig is dat de opdracht niet met voldoende nauwkeurigheid kan worden bepaald.
Aangezien de intendant volgens het stadsbestuur dus niet weet wat hem te doen staat, past men nu die uitzonderlijke procedure toe: onderhandeling, gelukkig nog met voorafgaandelijke bekendmaking. (Waar? Hoe? Slechts 300 euro voorzien.)

Weet die intendant dan niet wat zijn opdracht is?
Nou, schepen Depuydt wist het onderhands wel in het Kortrijks Handelsblad van gisteren. (Zie vorig stuk.)
Trouwens, officieel vraagt men aan de kandidaten om een visietekst te ontwikkelen over de ambities van het cultuurbeleid, gepaard gaande aan een plan van aanpak en een methodiek.
Hierbij mogen de betrokken zelf een prijs en randvoorwaarden voorstellen in verband met het realiseren van de opdracht.

Wat moet dat kosten?
Het College voorziet een budget van 100.000 euro. Per jaar! Dat is merkwaardig veel als men ziet dat voor dit jaar de brutoloonkost van de algemene directie en de beleidscoördinatie van cultuur slechts ongeveer 280.000 euro bedraagt. En de werkingskosten ca. 290.000 euro. Niet helemaal te verstaan is dat in het budget ook sprake is van een vacatietoelage van 40,21 euro per uur.

Wat zijn de selectiecriteria?
Een diploma hoger onderwijs van het lange type of een functie op dit niveau. (Hopelijk wordt het geen softe agoog of een culturele antropoloog. We hebben een nonense-figuur nodig.)
Vijf jaar ervaring in een leidinggevende functie.
Ervaring met de sector en met openbare besturen.

Wie maakt er deel uit van de beoordelingscommissie?
– De schepen van cultuur? (Mag dat?)
– Externe deskundigen:Miek De Kepper (van het steunpunt Lokaal Cultuurbeleid) of Hilde Plas (VVSG) en Bruno Verbergt (cultuurdirecteur in Antwerpen) of Eric Temmerman (van de Vooruit?).
– Paul De Marez, directeur Burger en Welzijn in onze stad. (Onze Paul moet nu maar eens zien welk vlees hij in de kuip toelaat, voor een stad als Kortrijk.)

Weet die beoordelingscommisie wel wat men verwacht van de intendant?

OPROEP AAN DE KANDIDATEN !
Lees alles van kortrijkwatcher en de blog van raadslid Marc Lemaitre “Kortrijk links bekeken”.
Uw slaagkansen zullen verdubbelen als u dat aan niemand vertelt. Zeker niet aan de beoordelingscommissie.

Als we dat maar eens wisten !
De aanstelling van een “intendant” als dienstverlener in een beleidsdirectie is waarlijk een unicum, niet enkel voor Kortrijk maar in alle Vlaamse gemeenten.
Aan de ambtenarij hoef je die vraag naar het waarom niet voor te leggen. De deontologische code die ambtenaren in de gemeenteraad van maandag 14 september aanstaande in de maag gesplitst wordt, geeft ze naar buiten uit weinig (geen) spreekrecht.

Zullen we het dan maar vragen aan Christine Depuydt, de nieuwe schepen van cultuur?
In het Kortrijks Handelsblad van vandaag zegt zij daar iets cryptisch over.
Huidig cultuurdirecteur Machteld Claerhout (vast benoemd, KW) is met zwangerschapsverlof en krijgt daarna een andere opdracht. En in deze legislatuur komt er geen nieuwe cultuurdirecteur. Dat is gewoon zo. Dat gaat hier zo. Vandaar dus: “Wij leggen maandag aan de gemeenteraad voor om een intendant alles op een rij te laten zetten”. Alles op een rij. Stond niets op een rij zeker.

In klare taal betekent dit dat er stront aan de knikker is in het gehele Kortrijkse cultuurbeleid. Dat er bijvoorbeeld een totaal gebrek is aan management (inzet) en dat men er beter aan had gedaan om de proeftijd van Machteld Claerhout wat langer aan te houden dan ̩̩n jaar. Overigens is over Рlaat ons zeggen Рde vacatie van Machteld nog geen enkel Collegebesluit bekend. Terwijl dat ergens al in juni-juli is beslist.

Schepen Depuydt zegt dat in het KH een beetje anders omfloerst. Kan ze goed.
“De bedoeling is om alles beter op elkaar af te stemmen, te kijken welke projecten haalbaar zijn en of wij daar al of niet subsidies kunnen voor krijgen. Het komt er op neer dat wij alle inspanningen en voorzieningen op cultureel vlak beter willen laten renderen.”

Intussen blijft er nog de vraag waarom Рin afwachting van bijvoorbeeld de aanwerving van een nieuwe cultuurdirecteur Рeen intendant nodig is. We hebben hier toch nog een cultuurbeleidsco̦rdinator ? Hapert er daar misschien ook wat mee?
Nog in het KH beweert de schepen nochtans dat wij in de cultuursector op diverse posten waardevolle mensen hebben.

De opdracht van de intendant is tijdelijk en loopt maximum tot en met 30 juni 2013. Volgens schepen Depuydt zou de intendant begin volgend jaar moeten kunnen starten, maar dat staat niet in het voorgelegde gemeenteraadsbesluit.

Brengt de tekst van het gemeenteraadsbesluit misschien uitsluitsel over de vraag waarom cultuur plotseling een intendant nodig heeft?
Tijdelijk en misschien wel deeltijds?
We citeren in de ambtelijke taal.
“Het cultuur- en kunstenbeleid van de stad Kortrijk wordt op heden gekenmerkt door een veelheid aan (deel)visies en beleidsplannen die er dienaangaande intern en extern leven.” (Vertaling van KW: het is een soep van jewelste.)
“Daarenboven formuleerde de stad een overkoepelende beleidsambitie om van Kortrijk een jonge dynamische woonstad te maken. Tijd dus om beide elementen te vertalen in een integrale en geïntegreerde visie die aangeeft welke de verschillende ambitieniveaus zijn die door de respectievelijke facetten van het cultuurbeleid kunnen worden nagestreefd. (…) De intendant zet in essentie de grote lijnen voor het cultuurbeleid uit en implimenteert deze visie.”

Hoe moeten we dit nu weer verstaan?
Dat er tot op heden dienaangaande nog weinig is gebeurd?

De kandidaat-intendant wordt gevraagd om een visietekst voor te leggen en een stappenplan. Alstublieft zeg? Gaan we weer herbeginnen?
Tip: er bestaat voor deze legislatuur al een lijvig (197 bladzijden) beleidsplan en alles staat er in. Er is zelfs een SWOT-analyse gemaakt die wat de zwakke punten betreft alleszins juist is voorspeld.
Voorspelde zwakke punten waren toen al onder meer: 1) nood aan beter afstemming tussen beleids- en beheersdirecties, 2) nood aan rolafbakening en interne communicatie, 3) de vaststelling dat niet altijd de juiste mensen op de juiste plaats staan.

Juist. Klopt.
De intendant weet dus wat hem te doen staat. De verantwoordelijken aan de dijk zetten.
Managen. Leiding geven. Niet veel delegeren. Veel zelf doen. Niet theoretiseren. Niet de zoveelste visie willen ontwikkelen. Op de werkvloer staan. Het heft in handen nemen. Overal (op kantoor én op manifestaties) en altijd aanwezig zijn. Fysiek contact houden met de culturele actoren. Dingen afschaffen. Bijvoorbeeld het Autonoom Gemeentelijk Bedrijf Buda. (Niet te verwarren met Buda KC.)
Na een half jaar moeten we hem allemaal kennen en herkennen.

P.S.
In een volgend stuk beantwoorden we min of meer de vraag hoe men aan een intendant-cultuur wil komen en wat dat moet kosten.