All posts by Frans

borat, mandatarissen

Hoe speelt Lieven Lybeer dat eigenlijk klaar ? (2)

(Vorig stuk dateert van 14 augustus 2010.)

De mandatenlijst 2010 van politici is nu ook te lezen via de site van het Rekenhof. Dat deed er ons bij KW aan denken dat onze waarnemende burgemeester (sinds januari 2009) ooit een keer van plan was om een aantal mandaten af te bouwen. Aldus doende zou hij zich beter kunnen wijden aan zijn tijdelijk burgemeesterschap (en niet oververmoeid geraken?).

In 2008 bekleedde schepen Lybeer 34 mandaten waarvan 11 bezoldigd en 23 niet.
In 2009 bekleedde hij nog altijd 34 mandaten waarvan 13 bezoldigd en 21 onbezoldigd.
In 2010 gaat het om 33 mandaten waarvan evenwel 14 bezoldigd en 19 onbezoldigd.

Hierna de lijst van 2010. Merk op hoe hij geheel de sociale welzijnssector en dienstensector overheerst. (En met bestuursleden van dit soort niveau heeft hij het niet lastig.)

Bezoldigde bestuursfuncties:

Provincieraadslid (Ja! Iedereen vergeet dat, telkens opnieuw. Hij soms ook.)
Burgemeester
IMOG
Crematorium
Leiedal
PWA
WIVO (vroeger aangeduid als niet bezoldigd)
Zuid-West-Vlaamse Huisvestingsmaatschappij (2 mandaten)
Makkie cvba
Mentor
Eigen Gift Eigen Hulp
Federatie van Beschutte Werkplaatsen
Hoge School West-Vlaanderen (vroeger aangegeven als niet bezoldigd)

Onbezoldigde bestuursfuncties

Politiezone VLAS
Werkwinkel (2 mandaten)
Politieschool
Kanaal 127
Constructief
Jongerenatelier
Karweibedrijf
BUSO De Kouter
Buurt- en Nabijheidsdienst
Cesie
Conferentie van burgemeesters
Samenwerkingsfonds ter reductie van de globale energiekost (??)
Mobiel
Resoc (2 mandaten)
Vriendenkring Stad
Speel-O-kee/ Skateconstruct

P.S.
Misschien even opmerken dat schepen Guy Leleu dat goed speelt. Hij heeft “slechts” 14 mandaten, maar daarvan zijn er wel 13 bezoldigd.
Jean de Bethune doet het financieel ook goed: 11 betaalde mandaten op een totaal van 28. (Maar hij geeft ook van alles en nog wat aan: bestuurder bij een volleybalclub, een muziekvereniging, parochiale werken, een stichting van zijn vader.)

gemeenteraad

Ditjes en datjes uit de laatste gemeenteraad (2)

Eigenlijk mocht die gemeenteraad van laatstleden maandag 10 oktober gewoon niet doorgaan ! (DE GOUVERNEUR WEET DIT NIET.)

Volgens art. 2 van het huishoudelijk reglement van onze Raad (goedgekeurd op 14 september 2009) moet zowel de oproeping als de agenda en de toelichting schriftelijk aan huis geschieden. Welnu, de twaalf toegevoegde punten hebben de raadsleden niet op papier thuis gekregen. De meeste raadsleden zullen dit wel niet eens opgemerkt hebben. Kiezer, maak u geen illusies. Soms vergeten die gasten bijna dat er een zitting is. Echt waar.

Enkel de fractieleider van het VB (Maarten Seynaeve) wees op dit euvel, maar vergat te vragen om de zitting dan maar op te heffen. De voorzitter van de Raad (Lieven Lybeer) liet in de gauwte nog wat kopijvellen aanrukken. Vijftien raadsleden vroegen erom.

In Nederland proberen steeds meer gemeenteraden papierloos te vergaderen. Ieder raadslid krijgt een iPad-app. (Kost ook veel geld.) Maar wat dan te doen met journalisten en publiek?

De zitting is met tien minuten vertraging geopend, aangezien er weer onvoldoende leden van de meerderheid aanwezig waren. Onze twee ministers kwamen met een uur vertraging binnen. Moet kunnen. Pff. Wij zijn zo. Wij gaan zo door het leven. Kijk maar. Dat zijn wij.
Quickie is voor zijn doen nogal lang gebleven. Hij had immers veel werk bij. Kwam één keer tussen, waarbij hij verried dat hij een belangrijke tussenkomst van raadslid Marc Lemaitre in de vorige zitting had gemist. (Ook hij vindt dat de distributietarieven van Gaselwest te hoog zijn.) Stefaan bleef zowat een uurtje verwijlen. Was niet echt oplettend.

Schepen Jean de Bethune gaf er op een bepaald moment de brui aan. Zomaar. Naar verluidt leeft hij in onmin met de ACW-raadsleden en schepenen. En hij vond de interpellaties toch maar beneden peil, onbelangrijk.

In de publieke tribune troffen we een kaderlid aan van een grote multinational. Hij was verbijsterd over het inefficiënte verloop van de vergadering en leek totaal onthutst over de wijze waarop de raadsleden zich gedroegen. (Lusteloos, verveeld, bezig met iets anders.) Vroeg zich af waarom raadsleden die blijkbaar niets te vertellen hebben toch naar de zitting komen. (“Dat is democratie zeker?”)

Op een vraag van raadslid Bart Caron zegt schepen Alain Cnudde dat hij die vraag niet had verwacht. Moet kunnen.

Schepen Jean de Bethune laat zich op een bepaald moment ontvallen dat hij hoopt dat zijn opvolger op dezelfde wijze zal handelen. Wordt Jean dan toch gouverneur?

In de wandelgangen zegt een voormalig schepen: “Ik geloof niets meer van wat ze hier allemaal vertellen.” (Met “ze” bedoelt zij: de leden van het College van Burgemeester en Schepenen.)

Minister Q vertelde nog dat we allemaal zullen moeten besparen. Allemaal. Waarlijk. En dat is echt waar.
Daar luistert iedereen dan eerbiedig naar. EEN MINISTER IN ONS MIDDEN. Met zo’n boodschap. In Kortrijk. De pikorde wordt strikt gevolgd bij de raadsleden. Als Quickie of Stefaan het woord nemen (dat gebeurt zelden – dus plechtige momenten) wordt het ingetogen stil in de zaal.

Raadsleden komen graag tussen als het gaat om punten die slaan op hun buurt of deelgemeente. Hoe triviaal die punten ook mogen zijn.

Raadslid van de meerderheid Moniek Gheysens (VLD) gaat akkoord met wat Maarten Seynaeve (Vlaams Belang) zegt over de invoering van de nieuwe huisstijl van de Stad. (Al dit soort dissonanten kunnen haar – of de partij – nog duur te staan komen.)

Schepen Stefaan Bral betreurt dat hij via de krant moest vernemen dat er geen aanwervingen meer zullen gebeuren. (Hij kampt met personeelsgebrek om de stad en het groen netjes te houden.) Het zegt iets over de communicatie binnen het schepencollege.

Schepen Alain Cnudde zegt dat alle geplande investeringen voor deze legislatuur zullen doorgaan. Dat is dus pertinent niet waar.

Raadslid Roel Deseyn (Cd&V) heeft waarlijk een interpellatie voorbereid ! Een doorgestoken kaart waarbij schepen Cnudde de gelegenheid krijgt om trots zijn financieel beleid te verdedigen.

De zitting eindigde net voor middernacht. De journalisten van de papieren perse waren toen al een half uur vertrokken.
Het huishoudelijk reglement van de Raad beperkt wel degelijk de spreektijd van interpellanten.Tien minuten voor de eerste interpellant en vijf minuten voor de andere. En een raadslid mag slecht tweemaal het woord nemen over hetzelfde onderwerp (de fractieleider driemaal).

Onafhankelijk raadslid Eric Flo vroeg zich nog af of dat allemaal wel veilig is, als Stad voor zoveel miljoen een lening van Leiedal waarborgt. Gegrinnik was zijn deel. Nou. Zowat halve eeuw geleden was Leiedal een keer failliet. Geen raadslid dat zich dat nog kan herinneren. Flo ook niet.

buitenland, noordzuid

Een welkomstdiner zonder fractievoorzitters

Sinds gisteren is er opnieuw een delegatie uit Cebu City neergestreken in onze stad. Twee raadsleden en twee ambtenaren. Geen mens in Kortrijk die dat weet (moet ook niet hoor), tenzij enkelen die al een keer naar ginder op snoepreis konden trekken.

De burgemeester van ginder ver (Michael L. Rama) laat blijkbaar verstek gaan. De afvaardiging blijft hier tot 21 oktober. (Programma niet publiek gemaakt.) In het kader van onze gemeentelijke ontwikkelingssamenwerking hebben we met deze stad uit het gelijknamige Filipijnse eiland immers een stedenband. Geen 40 of 50 Kortrijkzanen die dat weten. Vier of vijf of zes raadsleden? (Stedenband niet te verwarren met een jumelage.)

Vandaag om 18 uur is er in hotel Messeyne een welkomstdiner georganiseerd.
Voor het eerst in de geschiedenis van de stedenband zijn daarop ook de fractieleiders uitgenodigd.
De man van het Vlaams Belang (Maarten Seynaeve) wil zich daar absoluut niet vertonen. Hij vindt al dit gedoe een uitermate geldverspilling en ziet in het algemeen het nut niet in van zo’n stedenband. Koen Byttebier (VLD) gaat ook niet. Reden onbekend. Pieter Soens (CD&V) laat zich verontschuldigen. Reden onbekend. Hij is belet. En Philippe De Coene (SP.a) zit in het buitenland. Maar zelfs als hij thuis was geweest, dan nog was de kans klein dat hij zich vanavond naar het hotel had gespoed. Toen hij nog schepen van milieu was nam hij bewust geen deel aan de verre reis van een Kortrijkse afvaardiging naar Cebu.

Hoewel dat mogelijk was heeft bij ons weten geen enkele fractieleider zich door iemand laten vervangen als deelnemer aan het society-gebeuren. Een veeg teken. Het wordt tijd dat de werking en het nut van de stedenband met Cebu City een keer wordt besproken in de gemeenteraad. Dat is nog nooit gebeurd. Een (verplicht) vooruitgangsrapport heeft nog geen enkel raadslid gezien of goedgekeurd.

Ook het schepencollege is gevraagd om aan te zitten aan het banket. (Van schepen Wout Maddens (VLD) weten we alvast dat hij niet zal aanwezig zijn. Het staat op facebook!) Verder zijn nog allerhande personen uitgenodigd die min of meer iets te maken hebben met projecten in onze relatie met Cebu. Iemand van het Handelsdistrict. Iemand uit de sociale huisvesting. Verder nog iemand van IMOG, de dienst Leefmilieu, het AZ Groeninge, de hogescholen KATHO en HOWEST. Toch ook iemand van de noord-zuidraad?

Wat moet dat kosten? Geen idee.
Het schepencollege heeft al een hele tijd geleden een raming van de kosten van het bezoek opgemaakt. Reiskosten: 6.000 euro. Verblijf (in hotel Messeyne?): 4.000 euro. Andere kosten: 4.500 euro. Totaal: 14.500 euroots.
Omdat Stad Kortrijk een convenant met de Vlaamse regering heeft afgesloten ter zake ontwikkelingssamenwerking genieten we wel van subsidies bij dit soort evenementen. Over een periode van drie jaar verspreid krijgen we theoretisch geld voor sensibilisatie van de bevolking (30.000 euro), capaciteitsopbouw (30.000 euro), reis- en verblijfkosten (30.000 euro), vorming (3.000 euro), begeleiding (3.000 euro). Totaal 96.000 euro. Stad moet daar wel 30 procent bij opleggen want de Vlaamse overheid subsidieert de projecten voor maximaal 70 procent.

Volgens de begroting zou de toelage van de hogere overheid voor dit jaar nog 43.000 euro bedragen. Wat daarvan al is verteerd weten we niet. De schepen van ontwikkelingssamenwerking Alain Cnudde moet daar toch ooit eens wat toelichting bij geven.

Maar wat was de smoes om voor de zoveelste keer een aantal Cebuanen naar hier uit te nodigen?
Wel, de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) organiseert vanaf 17 oktober in Gent een dagenlange internationale conferentie voor mandatarissen en ambtenaren van gemeenten uit Latijns-Amerika, Azië, Afrika en Europa die onderling stedenbanden hebben aangegaan. Naam van die grootse en ongetwijfeld geweldig plezante feestelijke bijeenkomst: “Winning through twinning. Local authorities: actors in development”.
Op 18 oktober zullen onze Cebuanen en onze eigenste burgemeester zeker acte de présence geven in Gent. Die dag is er namelijk een bijzonder overleg tussen alle burgemeesters van steden die onderling contractueel aan ontwikkelingssamenwerking doen.

P.S. (1)
U leest daar niet veel over in de gazetten?
Niets daarover op de website van Stad?
Niets op de website van de VVSG?
Tja, men is tegenover de publiek opinie van de arme mensen uit al die steden een beetje beschaamd zeker over zoveel potverteren? (Vorig jaar was er een internationale bijeenkomst in Bloemfontein!)

P.S. (2)
Maken onze Cebuanen van de gelegenheid gebruik om op ons kosten door te stoten naar Haarlemmermeer? Daar heeft Cebu City ook een band mee. De Hollanders verkopen hun oude brandweerwagens aan de Cebuanen.

P.S. (3)
Een tijd geleden zijn een aantal meisjes van alhier naar Cebu getrokken. Met wat drinkgeld van Stad. Het verslag dat we daarover een keer onder ogen kregen is hilarisch. Staat niet op de site van Stad.

gemeenteraad

Ditjes en datjes uit de laatste gemeenteraad

Beste gebruiker van deze site,
Lezer,

Onze gemeenteraadwatcher is maandag laatstleden plichtsgetrouw naar de gemeenteraad (in het stadhuis) getrokken, enkel en alleen gewapend met een blauwe stylo en zo’n schoolschriftje met ringen. (Hij is nochtans in het bezit gesteld van een bedrijfs-Appel. (Wat doet hij daarmee?)
Is hier dan dinsdagochtend vroeg dodelijk vermoeid in onze redactielokalen beland met een onleesbare handgeschreven kopij. Onze letterzetter kan niet eens het aantal leestekens tellen, terwijl de KW- directie onze reporter juist op basis daarvan een uurloon toekent.

Beste abonnee,

De KW-redactie én de directie hebben in gemeenschappelijk overleg besloten om het verslag van de gemeenteraadwatcher opnieuw te redigeren, na lectuur en vergelijking met wat onze collega’s van de papieren perse (van de dode bomen) over die zitting nog te berde brengen.
Wij hier van KW willen u niet teleurstellen of malinformeren.
De waarheid moet zegevieren, ook in de burgerjournalistiek.
Sorry.

Mvg,

uw,
KW

mandatarissen

Snoepreisje ter voorbereiding van grote snoepreis

Traditioneel krijgen raadsleden aan het eind van een bestuursperiode telkens een uitstapje met etentje aangeboden. Op ons kosten. Pff… Moet kunnen. (We hebben ze nu eenmaal verkozen en we vonden dat ze de moeite waard waren, in ons opinie. Niet op terugkomen.)

Stad (dat zijn wij) wil de mandatarissen die wij hebben verkozen hiermee bedanken voor het vele werk en het vele goeds dat zij voor ons, Kortrijkzanen, al die tijd hebben verricht. Het nuttige van dat snoepreisje is dat de deelnemers in de late namiddag wat boven hun theewater geraken en hierdoor geneigd zijn om onderling uit te pakken met allerlei intieme confidenties. (Hoe de ene schepen de andere niet kan luchten. Hoe ze een keer hoorden van vechtpartij. Hoe onbekwaam iemand is.) Daar hebben ze dan later spijt van, zeker als ze herkozen worden.

Vorige keren ging het bijvoorbeeld naar Rijsel of Maastricht. Ditmaal gaat men het wel ver zoeken. Rond Pasen volgend jaar willen onze raadsleden Windsor&Maidenhead met een bezoek vereren. Die Royal Borough, ja. In het UK. Gelegen op zowat 40 km ten westen van Londen. Dat is één van onze zustersteden, minstens één keer per jaar en sinds vele jaren bezocht door schepen/burgemeester Lieven Lybeer en eega, ons aller burgermoeder Connie. (Voor 218 euro aan reiskosten alleen al.) Afstand? 364 km heen en 364 km terug via de tunnel Calais-Folkestone. Heen en terug is men minstens 10 uur onderweg. Zal men blijven uitslapen? Het wordt in elk geval een dure uitstap, ook al omdat er dit keer nog wat “stakeholders” mee mogen.

Prospectie

De stakeholders zijn waarschijnlijk dezelfde die nu (11 oktober) de tocht van de raadsleden gaan voorbereiden. Te weten: secretaris Geert Hillaert, kabinetschef Véronique Lambert, Dominique Viaene (verantwoordelijke voor onze jumelages) en Ruben Mayeur, coördinator van erfgoed. De chauffeur is Gino Legein.
Ginder in Windsor zullen onze verkenners een diner aanbieden aan de Mayor (nu Asghar Majeed, lid van de Conservative Partye, een kleurling) en een vijftal councillors en civil servants. Er tafelt ook iemand mee van de “War Gravers Commission” aldaar, want onze man van erfgoed wil iets regelen rondom de herdenking van World War I.

Een dienstnota onderschat me dunkt schromelijk de kosten van deze verkenningsreis.
Slechts 300 euro voor dat diner?
Slecht 100 euro voor de reis?

P.S.
Hierbij een memo voor onze ambtenaar van jumelages. Uw prospectie.
De afkorting van ‘councillor’ is niet Clln. maar wel Cllr. Clr en Cr mag ook.
Niet vragen aan de mayor hoe het gaat met zijn vrouw en doe haar zeker niet de groeten! Zij is dood. De rol van ‘mayoress’ wordt nu door zijn zuster (Naheed) gespeeld.

economie, milieu

50 miljoen kippen per jaar slachten met gunstig advies

De kippenslachterij Flanders uit Moeskroen heeft heden ten dage een capaciteit om per uur 13.000 kippen om te brengen en gereed te maken voor consumptie. Doelstelling van het slachthuis is om geleidelijk te komen tot het doden van 200.000 stuks per dag met twee ploegen professionele beulen van 8 uur. Met 250 werkdagen komen we aan 50 miljoen geslachte kippen per jaar.

Om dat doel te bereiken heeft Flanders S.A. een nieuwe milieuvergunning (klasse 1) nodig. Er komt géén tweede slachtlijn, maar er zijn voornamelijk wijzigingen aan installaties van de waterbehandeling nodig. Een tweede bekken voor de biologische behandeling van afvalwater. Verder moet er nog een tank van 30.000 liter CO² geregulariseerd. En een opvangtank van grondwater. (Walenland gaat blijkbaar tolerant om met bouwovertredingen.) Er komt ook een nieuwe rij afzuigventilatoren.

De site van de slachterij (7 ha, waarvan 3 in gebruik) is gevestigd op het industrieterrein van Moeskroen en ligt op nauwelijks 800 meter van de grens met het Vlaamse Gewest. Concreet: vlakbij bijv. de Tombroekmolenstraat in Rollegem. Vandaar dat ook Stad Kortrijk om advies is gevraagd over de milieuvergunningsaanvraag. Dat advies is gunstig uitgevallen en geldt voor twintig jaar. Stad Kortrijk vraagt wel dat Flanders S.A. de nodige maatregelen treft om geluidshinder, stofhinder, geurhinder en hinder van transport te beperken.

Misschien interesseert het de Rollegemnaars te weten hoe het productieproces in de slachterij uit hun buurt verloopt?
Welaan dan, hierna even de fasen van de slachting, in grote lijnen. Zeg achteraf niet : “Wir haben es nicht gewusst.”

Bij aankomst worden de kippen gewogen en al onmiddellijk met de poten omhoog aan de slachtlijn opgehangen. Aldus opgeknoopt aan de lijn leidt men de beesten zonder enig menselijke tussenkomst naar een geëlektrificeerde waterbak waarin ze tegelijk min of meer verdrinken en een stroomstoot krijgen. Totaal verdoofd naderen ze binnen de kortste tijd een draaiende zaag die ze een insnijding in de nek (zonder de luchtpijp te raken!) bezorgt Het bloed stroomt nu in beken.
De totaal dode beesten worden hierna ‘gebroeid’ in een lekker warmwaterbad (50-52 graden C). Het plukken van de pluimen gebeurt mechanisch door rollen met rubberen vingers. Daarna is het tijd om de hals te oversnijden, de poten af te knippen en de ingewanden te verwijderen. De karkassen krijgen een grondige wasbeurt en worden gedurende twee uren afgekoeld. Brr… Dit alles geschiedt nog altijd automatisch.

Nu kan de sortering beginnen. Camera’s zoeken de karkassen die geen fouten vertonen. Deze categorie A wordt verpakt als een hele kip of versneden volgens de bestelling van de cliënt. Bij categorie B recupereert men de vleugels, borsten, ruggen en billen apart. Al die snijoperaties zijn automatische gestuurd door computersystemen.
De aldus bekomen producten worden verpakt en op versnelde wijze nogmaals gekoeld in een tunnel bij min 9 tot min 12 graden. De opslag gebeurt in koelcellen bij 2 graden.

Ingewanden worden ook op de markt gebracht voor menselijke consumptie of voor de fabricage van voeding voor honden en katten. Maar wat gebeurt er met het afval (bloed, pluimen, poten, bepaalde ingewanden)?
Heeft onze Kortrijkse milieudienst van schepen Bral een plaatsbezoek gebracht aan het bedrijf, alvorens een gunstig advies uit te brengen?

Kippen van de firma Flanders krijgen in de winkel de naam Volwaard-kippen. Let er maar eens op.

stadhuis

En hebde gij meubelen… (2)

Het raamcontract voor de aankoop van meubilair over een tijdspanne van vier jaar omvat vier percelen.

Perceel 1: bureaustoelen
Raming van Stad: 55.200 euro (zonder BTW).
Bestelbedrag van de laagst biedende firma Benjo Projectinrichting uit Baal: 47.820 euro (zonder BTW).
(Zoals gezegd in vorig stuk kennen we de vermoedelijk te bestellen hoeveelheden niet en dus ook geen eenheidsprijs.)

Perceel 2: vergaderstoelen (kuipstoelen en stapelbare projectstoelen)
Raming: 39.280 euro.
Bestelbedrag bij de firma Tds.sa uit Antwerpen: 37.146 euro.

Perceel 3: kantoormeubilair (tafels, roldeurkasten)
Raming: 81.550 euro.
Bestelbedrag bij Tds.sa: 82.584 euro.

Perceel 4: divers klein meubilair (kapstokken, borden, enz.)
Raming: 22.000 euro.
Bestelbedrag bij Tsd.sa (opnieuw): 20.012 euro.

Het geraamde bedrag van Stad was dus (exclusief BTW): 198.030 euro.
Het werkelijke bestelbedrag: 187.563 euro.

Nu nog een belangrijke kanttekening.
De gemeenteraad van april heeft zonder enig gemor de aankoop van meubilair via een raamcontract goedgekeurd. Voor een periode van vier jaar ! Dat is tot en met 2014. De bestelbedragen zijn goedgekeurd in een schepencollege van 7 september. Volgend jaar zijn er gemeenteraadsverkiezingen. Met dit raamcontract bindt men dus een volgend schepencollege met een wellicht andere samenstelling aan de aangegane raamovereenkomst. Eén jaar voor de verkiezingen.
Het wordt tijd dat de minister van Binnenlands Bestuur weer een circulaire stuurt naar de gemeenten om te zeggen dat dit niet kan.

En nog even dit.
De raming is gebaseerd op vermoedelijke hoeveelheden naar analogie van vorige jaren. Voor zo’n 60.000 euro per jaar. Is dat niet ronduit potsierlijk? Men gaat dus uit van ongewijzigd beleid en doet alsof er – zoals in het verleden – weerom nieuwe diensten zullen worden opgericht met nieuwe behoeften aan meubilair. (In vorige jaren bijvoorbeeld de Werkwinkel, de Opvoedingswinkel, het Ondernemerscentrum.)
En vanwege deze raamovereenkomst met twee firma’s – hoofdzakelijk één uit Antwerpen – zijn Kortrijkse bedrijven voor vier jaar uitgeschakeld van deelname aan een offerte. Of mag deze bedenking niet?

stadhuis

En hebde gij meubelen…(1)

Waar ze al dat (kantoor)meubilair in de diverse stadsdiensten blijven stouwen; het blijf een raadsel.
In december vorig jaar bijvoorbeeld heeft Stad nog voor meer dan 38.000 euro stoelen, vergadertafels, kasten, bibliotheekrekken en klein meubilair gekocht. En dat ging dan over een tweede fase van dat jaar. In oktober 2010 kocht men meubels voor 43.000 euro.

Nu gooit men de aankoopprocedure over een geheel andere boeg.
Geen twee fasen meer. Voor het leveren en plaatsen van meubilair werkt Stad nu met een raamcontract. Aan een aantal firma’s is gevraagd hoeveel dat zou moeten kosten als we beloven om bij u – en bij u alleen – gedurende vier jaar allerhande bureaumateriaal te kopen.
De dienst Facility van schepen Jean de Bethune heeft een schatting gemaakt van de vermoedelijke hoeveelheden aan te kopen materiaal voor vier jaar (ja! periode 2011-2014) en de daarbij horende prijzen. Acht firma’s werden aangezocht om een offerte (een tegenbod) te doen.

We zeggen het al onmiddellijk.
Stad raamde de totale prijs van vier soorten aan te kopen meubilair op 239.616 euro (inclusief BTW). Dat is dus gemiddeld voor ongeveer 60.000 euro meubels per jaar. Het aangeboden bestelbedrag van de twee laagst biedende firma’s bedraagt 226.951 euro voor vier jaar. Dit jaar nog hoopt Stad voor 20.000 euro bureaustoelen te kopen plus voor 60.000 euro ander meubilair (stoelen, tafels, kasten, kapstokken, vuilnisbakken, magneetborden, enz.)

Wie zijn de winnende firma’s? Nuttig om te weten.
Lezer, ga gewapend met uw kennis bij die winnende leveranciers uw kantoormeubelen kopen en beding dan dezelfde prijs als die waarvan Stad geniet. Maar…spijtig genoeg kennen we wel de totale prijs van de percelen maar niet de vermoedelijke hoeveelheden (bestek niet gezien). De enige eenheidsprijs die we nog konden opsporen was die van een mobiele klaptafel. Daarvan denkt Stad er over vier jaar gespreid 100 te kopen aan 319 euro per stuk. Bij Tds.sa in Antwerpen.

(Zie nog een volgende bijdrage.)

economie, gemeentefinanciën

Besparen op papier (2) : géén Biotop

Stad – samen met het OCMW – heeft een algemene offerte-aanvraag uitgeschreven voor de aankoop van briefpapier (met eigen huisstijl) en enveloppen. Dit gebeurde onder de vorm van een raamcontract voor een periode van 27 maanden, d.w.z. vanaf 1 oktober van dit jaar tot en met 31 december 2013. (Zie nog KW van 26 juli.)

De inschrijvingsbedragen zijn een heel stuk lager uitgevallen dan oorspronkelijk werd gedacht. Een heel stuk.
Zie maar.
In juli raamde men de totale kostprijs nog op 101.911 euro, inclusief BTW. Het aandeel van Stad zou 82.038 euro bedragen. Briefpapier 23.141 euro en enveloppen 58.896 euro.

Wat is het geworden? Ongelooflijk.
Het briefpapier wordt door Uga NV uit Heule aan de stad aangeboden voor de prijs van 11.671 euro.
Voor de enveloppen vraagt Strobbe bvba uit Izegem 27.093 euro.
Totaal aandeel van Stad voor twee jaar en drie maanden is dus nu 38.764 euro, in plaats van de geraamde 82.000 euro.
Ongelooflijk. (Weet nog dat Stad oorspronkelijk voor dit jaar alleen al een bedrag van 49.126 euro had voorzien!)

Hoe is die onverwacht lage offerte uit te leggen?
Volgens het schepencollege gewoon omdat men niet meer heeft gekozen voor het dure Biotop-papier. Dat milieuvriendelijk papier is gemaakt van afvalhout en dunningshout uit bossen. Zonder witmakers. FSC gecertificeerd. Het heeft dientengevolge een crème kleur en het stadsbestuur vindt dat het nieuwe paarse logo beter oogt op puur wit papier.

P.S.
Bij een raamcontract belooft de leverancier voor een bepaalde periode goederen te leveren tegen een vooraf vastgelegde prijs en condities. Hij krijgt daarbij een indicatie over de op afroep af te nemen hoeveelheid. Vorm van speculatie.
De firma Uga zou bijvoorbeeld nog dit jaar voor 1.296 euro briefpapier kunnen leveren en de daaropvolgende jaren telkens voor 5.187 euro. De firma Strobbe kan dit jaar eventueel nog 3.010 euro enveloppen leveren. In 2012 en 2013 telkens nog voor 12.041 euro.

Maar wat we wel eens willen weten is dit. Kan een schepencollege bijna 1 jaar voor de verkiezingen van een nieuwe gemeenteraad en een nieuw College dit soort engagementen aangaan. Tot eind 2013?