Morgenavond, woensdag 13 december, wordt een grootscheeps debat gevoerd over het streekpact Zuid-West-Vlaanderen, gemaakt door het RESOC. Er zijn vijf workshops, en alles begint om 18u30 met een koffietafel in de KULAK. Afsluitende receptie is rond 21u15.
De ontwerptekst van het streekpact (147 blz.) kunt u vinden op www.ersv.be. (Er is ook een synthese-document.)

RESOC is één van de vele instellingen bezig met sociaaleconomische streekontwikkeling.
Even een overzicht van deze “vijver met veel vissen” (dixit Tom van Welden, van de dienst economie in de provincie).

Voor wie niet alles wil lezen.
Rebak is nu RESOC.
STC is nu SERR.
Juridische overkoepeling: ERSV.
En GOM’s zijn POM’s.

In 2004 is er een poging ondernomen om wat orde te scheppen bij de spelers op het terrein van de streekontwikkeling.
Drie decreten waren hiervoor nodig.
Zij gingen over:
1.de Erkende Regionale Samenwerkingsverbanden (ERSV’s), de Sociaaleconomische Raden van de Regio’s (SERR’s), en de Regionale Sociaaleconomische Overlegcomités (RESOC’s);
2. het Vlaams Agentschap Ondernemen (VLAO);
3. de Provinciale Ontwikkelingsmaatschappijen (POM’s).

U merkt het al: een tabula rasa is het niet echt geworden.
Tot midden 2006 hadden we nog de Gewestelijke Ontwikkelingsmaatschappijen (GOM’s).
Nu geworden: Provinciale Ontwikkelingsmaatschappijen (POM’s) en het Vlaams Agentschap Ondernemen (VLAO) met een provinciale antenne in Brugge. De dienst economie van de provincie is gebleven.

Er waren ook “hervormingen” op subregionaal niveau. Een klein land kan groot zijn.
Begin 2005 al zijn de 5 streekplatformen (bij ons was dat REBAK) uit de provincie en de drie Subregionale Tewerkstellingscomités (STC’s) opgegaan in één vzw ERSV West-Vlaanderen.
Goed zo, zegt u nu.
Maar dat ERSV – een juridische entiteit, eigenlijk een soort personeels- en financiële dienst – is wel opgesplitst in 5 RESOC’s en vier SERR’s.
De vier zijn die van Zuid-West-Vlaanderen, Midden-West-Vlaanderen, Brugge en Oostende-Westhoek. (Voor de RESOC’s zijn Oostende en de Westhoek opgesplitst.)

Merk op: “intercommunales” voor streekontwikkeling (zoals Leiedal, WVI) blijven bestaan. En de WES is er ook nog.
Politiekers zijn niet helemaal goed in het afschaffen van iets.

Al die instellingen hebben een website.
Best interessant. Maar bepaalde belangrijke zaken vind je niet terug of kun je pas lezen als je inlogt. Hoe je dat kunt doen wordt niet uitgelegd. Dus niets gevonden over financiering (begroting, rekening), personeel, leden van de Algemene Vergadering, notulen van bestuursvergaderingen. Bij een item als “nieuws” krijg je dan: “geen nieuws”.
Bij de samenstelling van de Raden van Bestuur zijn vakbonden (ACV, ABVV), Middenstand (Unizo) en Boerenbond betrokken. Maar nooit geen liberale vakbond of organisatie. Geen nood: redding vanuit die hoeken is dan altijd Jacques Laverge.

Binnen onze provincie zijn er dus 11 instellingen begaan met streekbeleid. Provincie en intercommunales niet meegerekend.

Laat het ons nog wat hebben over het laagste echelon.
Wat men noemt “de levende krachten uit de regio”.

SERR
Sociaal-economische Raad voor de Regio.
Dat is een overleg- en adviesorgaan tussen werkgevers- en werknemersorganisaties.
Bipartiet samengesteld. Tweemaal 8 leden met plaatsvervangers.
Maar op de website tel ik er 18. Bekenden van alhier zijn Stefaan Maton (Unizo, voorzitter) en Jacques Laverge (VOKA). Zij komen allen (of het zou toch moeten) uit de SERV. Daar hebben we het nu niet over gehad, maar SERV is natuurlijk niet SERR.
De SERR heeft voornamelijk tot taak om advies uit te brengen over de tewerkstellingsinitiatieven van de overheid. Er is ook aandacht voor zogenaamde kansengroepen. Arbeidsdeelname en diversiteit (EAD-werking) met betrekking tot ouderen, kortgeschoolden, arbeidsgehandicapten, allochtonen.
Voor dit alles zijn er 7 projectontwikkelaars aangesteld. Voor onze streek gaat het om Christel Decruyenaere en Els Franssens.
DE SERR wordt ook verondersteld op te treden als het concurrentieaspect tussen reguliere en gesubsidieerde economie in gedrang komt. Speelt een bemiddelingsrol inzake klachten t.a.v. opleiding, begeleidt bedrijfsherstructureringen.
Wist u dat ook niet?

RESOC
Dit orgaan is tripartiet.
Samengesteld uit 8 vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers (die komen uit de SERR) en 8 van provincie en gemeenten.
Menen, Wevelgem en Kuurne hebben een vertegenwoordiger. De Kortrijkse burgemeester is zelfs voorzitter. Ondervoorzitters: Jean de Bethune, Jacques Laverge, Luc Deseyn.

Een vzw- WCmadams, in het kader van gelijkekansenbeleid kan ook.
In een RESOC zijn namelijk toegevoegde leden mogelijk. Van verenigingen of instellingen die werkzaam zijn op gebied van werkgelegenheid, onderwijs, cultuur, welzijn, gezondheid, milieu “of een ander maatschappelijk relevant thema”. Drugs zou dus ook kunnen. Cafébazen. Ernstig: fair trade. Fietsenbond.
Vandaar dat onze RESOC bestaat uit 28 leden en 24 plaatsvervangers. De provincie is vertegenwoordigd door Pol Hiergens. Leiedal door Frans Destoop en Karel Debaere. Philippe De Coene is erbij als lid van het “Overleg Parlementairen”.
Dat zijn allemaal civil servants. Zonder het te weten.

Het team personeelsleden bestaat uit een coördinator, een administratief medewerker, een stafmedewerker en twee projectontwikkelaars.

Het Resoc heeft tot doel het opstellen van een strategische visie op de sociaal-economische ontwikkeling van de streek.
Vandaar dat streekpact.
De strategie is opgebouwd rond 10 thema’s.
In workshop 5 zal morgen ook “de verhoging van de aantrekkelijkheid van de regio en imagovorming” aan bod komen.

VOORSTELLEN

Onze lezers kennen mijn constructieve bijdrage voor het streekpact.
Voorstellen waren: een waterbus op de Leie, de liberalisering van het taxibedrijf, en specifiek voor Kortrijk: een paaldorp voor jongeren op de site van de kliniek in de Loofstraat.
Die voorstellen zijn aan Resoc overgemaakt via “Phare West”, een groepje jongeren dat ook de aantrekkelijkheid van de streek wil verhogen. Om hun eigenste hersenstroom tegen te gaan.
Zie hun website. Vooral dat gastenboek.

Hierbij NOG een opbouwend voorstel.
Het wordt nu echt tijd dan men werk maakt van de verhuis van allerhande administraties. Die van onze RESOC zit vermoedelijk nog altijd op de Dam, en het huurgeld aldaar is hoog. (Andere in Sint-Andries.)
Er was toch een “HUIS VAN DE STREEK” voorzien op het kasteel van het Hooghe?
Gekocht door de provincie voor 1,3 miljoen. De renovatie zou 750.000 euro kosten. De Kortrijkse gemeenteraad liet in mei 2003 een BPA goedkeuren. Door Leiedal te maken. En het was werkelijk de bedoeling om daar een “pool van regionale diensten” te installeren.

Het nieuwe bestuursakkoord CD&V-VLD voorziet in de oprichting van een handelsdistrict in het winkelwandelgebied.
Engelse term: Business Improvement District (BID).
Wat zou dat kunnen zijn?

Misschien nu reeds een mogelijk misverstand bij handelaars of handelscomités opruimen.
Een echte BID – hoe men het ook wende of kere – veronderstelt een heffing bij de betrokkenen!
Zo’n structuur werkt niet gratis. En de dingen die men wil verwezenlijken zijn ook niet gratis.
Maar de burgemeester heeft daar blijkbaar al een mouw aangepast om de betrokkenen in het winkelwandelgebied mee te trekken in het project. Op de laatste gemeenteraad liet hij verstaan dat de NV Sint-Janspoort bereid is om 2 miljoen euro te storten is een soort fonds. En het Stadsontwikkelingsbedrijf SOK (dat zijn wij, belastingbetalers) zou daar nog 1 miljoen bij leggen.
Voorspelling: dat fonds zal onmisbaar zijn voor het BID, en een keer het is opgebruikt zal het BID ophouden te bestaan.

TERMINOLOGIE
Special Services Area
Special Improvement District
Self-Supported Municipal Improvement

Ten behoeve van het Vlaams Belang: hier kunnen we de term “Bedrijfomgevingsfonds” lanceren, of “Bedrijven Innovatie District”.
Of beter: KOEIEKOPFONDS.

ONTSTAAN
Halverwege jaren zestig kwamen binnenstedelijke gebieden in Toronto (Canada) door het metrowerk onder druk te staan. Tot overmaat van ramp vormden zich winkelcentra buiten de centrale stad. Oudere wijken zoals “West Bloor Village” (25.000 inwoners) kwamen in de problemen. Een lid van de plaatselijke ondernemersvereniging kwam met het idee een heffing op te leggen aan vastgoedeigenaren voor het financieren van allerhande verbeteringen aan de openbare ruimte. Een gemeentelijke verordening gaf de leden van de opgerichte Busines Improvement Area het recht om de opbrengsten van de BID-heffing te gebruiken voor de promotie van het gebied.
Het BID aldaar heeft momenteel zo’n 400 leden. Het jaarlijks budget bedraagt 230.000 euro.
Belangrijke vaststelling: elke ondernemer in het gebied wordt automatisch lid van de organisatie en is verplicht tot het betalen van de heffing.

GROEI VAN DE BIDs
In Noord-Amerika zijn er volgens schattingen minstens 800 BIDs.
(In New York alleen al 51.) Verenigd Koninkrijk: 25. Duitsland: 2. Japan: 262.
In Nederland hebben 6 steden aangegeven te willen starten met BIDs. In België zijn me geen gevallen bekend.

EEN DEFINITIE
Een Business Improvement District is een bij voorkeur private door de overheid gesanctioneerde organisatie, die collectieve diensten verzorgt in aanvulling op de door de overheid uitgevoerde taken. Verbetering van de kwaliteit van de openbare ruimte in een gebied en daarmee verbetering van het functioneren van gevestigde ondernemingen vormt in combinatie met gezamenlijke marketing de belangrijkste aandachtspunten van een BID. Vastgoedeigenaren en ondernemers in het gebied kunnen door de gemeente verplicht worden om bij te dragen aan de financiering van de maatregelen.

(Bron: www.bidrotterdam.nl. Een heel overzichtelijke en uitvoerige studie over BID’s.)

Een belangrijk onderscheid kan gemaakt tussen “business-based” en “property-based” BIDs.
In de eerste situatie verloopt de financiering via de ondernemers en in het tweede geval via de vastgoedeigenaren.
En dat brengt ons op het probleem van de financiering.

DE BID-HEFFING
De grondslag kan sterk verschillen. Mogelijkheden zijn gevelgrootte, oppervlakte of waarde van het vastgoed.
Of een toeslag op de onroerende voorheffing?
Men kan zich afvragen of het politiek klimaat in Kortrijk hier rijp voor is. Het gaat om een “tax” en bij de VLD bijv. is er toch geen sprake van nieuwe lokale lasten?

Hoe ziet onze burgemeester dit probleem op te lossen?
Op zijn persoonlijke website heerst enige dubbelzinnigheid.
Hij heeft het over “lokale financiële instrumenten”, en daarbij tussen haakjes wel degelijk over een (bijkomende?) heffing. En die zou slaan op het aantal m² nuttige commerciële oppervlakte.
Elders wekt hij de indruk dat een deel van de (reeds bestaande?) onroerende voorheffing (v.b. een paar honderd opcentiemen) gewoon wordt doorgeschoven naar het BID.

In een tussenkomst van zijnentwege in het Vlaams Parlement (Commissie voor Wonen, 14 april 2005) laat hij ook beide mogelijkheden open: een bestaande of nieuwe belasting.
Maar bij die gelegenheid had minister Marino Keulen het over een gemoduleerde fiscaliteit, waarbij voor bepaalde wijken het tarief van de opcentiemen zou kunnen worden verlaagd !

Hier stelt zich het probleem van de freeriders of lifters.
Mensen of verenigingen of bedrijven die niet willen meedoen omdat ze zich niet kunnen vinden in de verhouding tussen kosten en baten. Maar van de baten dan toch wel profiteren.
(Het zal moeilijk zijn om onze handelscomités bijv. op één lijn te krijgen. Ze hebben een reputatie van ruziemakers en individualisten.)
Volgens onze burgemeester kan een BID van start gaan als de helft plus één van de betrokkenen handelaars akkoord gaat. Dat is wel een klein draagvlak.
(www.stefaandeclerck.be/index.php?id=34)

MOGELIJKE TAKEN VOOR HET BID
Volgens de burgemeester: promotie, “consumer marketing”, veiligheid, bijkomende investeringen of voorzieningen.

Men kan onderscheid maken.
Basisdiensten: onderhoud van de buitenruimte, ontwerp en inrichting ervan, veiligheid.
Aanvullende diensten: bereikbaarheid (circulatie, mobiliteit), bewegwijzering, parkeren, economische ontwikkeling (werkgelegenheid, investeringen, nieuwe activiteiten), sociale dienstverlening.
Plus nog: marketing, communicatie, evenementen.

NOG EEN VRAAG
In verband met een mogelijke financiering van het Koeiekopfonds.
In de samenwerkingsovereenkomst tussen Stad, SOK en Sint-Janspoort NV (nog altijd her en der verkeerdelijk Foruminvest genoemd) was er overeengekomen dat er binnen de korste keren (maart dit jaar?) twee fondsen zouden worden opgericht: een pandenfonds en nog een ander.
Hoe staat het daar nu mee?

N.B
In het Vlaams Parlement (14 april 2005) beloofde minister Marino Keulen om meer speciaal met het Kortrijkse stadsbestuur te praten over de mogelijke oprichting van BIDs. Om desnoods een decreet voor te bereiden. Is dit gebeurd?

Wat is er nog gevaarlijk, ginder?
Uit de bus stappen. Je wordt onmiddellijk geramd door een Heilige Koe die op zoek is naar eten. En die koeien vreten alles. Ook handtassen. (Maar wie eet die beesten op? India is toch vegetarisch?)
Nu maar hopen dat de chauffeurs van de ingehuurde bussen geen Belgen zijn. Want met zo’n rijbewijs geraken die niet eens buiten binnenstad Delhi. (Kan onze burgemeester eens het circulatieplan opvragen?) Een Belg zal ook niet in staat zijn om op smalle wegen te handelen zoals elke Indische chauffeur dat doet: al tutend frontaal naar de tegenliggers rijden tot er tenminste één is die inziet dat hij moet opzij schuiven.
Als je buiten eet (in de tropische tuin van het Leela hotel van Mumbai) zijn er altijd een soort eekhoorntjes en aapjes die je eten wegritsen. De vliegen zijn ook lastig. Maar in luxe-hotels is er een ober bereid om je constant bij te staan in het wegjagen van ongedierte. Toch vervelend: zitten smullen met een hongerige koelie achter je rug.

DRINKS
Het kan verschrikkelijk heet zijn in India. En regenen. (Maar in januari valt het nog mee.)
Geestrijke dranken zijn moeilijk te krijgen. Wijn is heel zeldzaam, niet te vreten en onbetamelijk duur. En in de luxe hotels zult u zich blauw betalen.
Neem een rickshaw en laat je naar een “beershop” brengen om uw persoonlijke voorraad in te slaan. Zelf doen, anders betaal je het dubbele. Dan stiekum het hotel binnensmokkelen. Lege flessen gewoon weggooien, in het kader van het Kyotoverdrag.
Witte flessen links in de glasbollencontainer.

Ziehier enkele ware prijzen!
Voor bier nooit meer dan 60 Rps betalen. Hoogsten 75 voor een stronge King Fisher.
Wat kost maximaal een zakflesje/middelgrote/grote fles sterke drank?
GIN: 65/130/260.
VODKA: 60/120/240. (Smirnoff is dubbel zo duur.)
RUM: 75/150/300.
WHISKY: de goedkope Officers Choice kost 70/120/240 Rps.
Al wat je méér betaalt behoort tot de beruchte Indische oplichterij.

ACCOMODATION
Waarom kruipen handelsdelegaties toch altijd in strontvervelende vier- of vijfsterrenhotels? Dat kost dan 200 dollar of veel meer.
En meer speciaal in India zijn er héél charmante en comfortabele hotels (met een wirwar aan dakterassen) te vinden voor bijv. hoogstens 2000 RPS. (Die van 200 zijn af te raden.)
Niet te begrijpen is dat deelnemers die een single room willen een toeslag moeten betalen. “Double of single occupancy” : de prijs is meestal net dezelfde. (En ook in hotels kun je afdingen.)
De hotels waar de delegatie zijn nachten in Nagpur en Pune zullen doorbrengen zien er van buitenaf gezien niet gezellig uit.
In de dure hotels kost internetten 100 roepies, terwijl 20 al heel voldoende is.

ATTRACTIES
Bombay
* De sloppenwijken.
* Om te bekomen van de standenmaatschappij: de nightclub “Insomnia”.
Delhi
* De slums.
* Bij nachte: het station, en de buurt van Chandni Chowk.
Agra
Met een cycle-rickshaw enkele keren heen en weer over de ijzeren brug (richting Baby Taj) rijden.
Je wordt op slag een verkeersdeskundige.
Nagpur
Niets te zien.
Het uitverkoren hotel lijkt op een bunker.
Pune
Bij de ex-hippies van de delegatie moet er hier een kaarsje beginnen branden: uitspraak is “poona”. Toegang alleen al tot een ashram van Bhagwan zaliger kost minstens 1000 Rps, maar dan word je voor die prijs nog HIV-getest. Je moet je ook verkleden als sanyasin. Twee stuks nodig, elk 300 rps en van een andere kleur. Big business.

CONCLUSIES
Een veel te dure reis. Daarbij gegarandeerd nergens plezant.
Naar ruwe schatting kunnen bijna honderd procent Indiërs niet lachen, schertsen of leute maken. Als ze het dan toch proberen – uit beleefdheid, omdat JIJ bent begonnen – zijn ze jou weeral aan het foppen en bedotten. Iemand die het kan weten vertelde me dat zij dat van de Engelse kolonisten hebben geleerd.
Maar in de kleinere plaatsen zijn ze wel heel vriendelijk. Bundi zou een zusterdorpje kunnen worden, maar daar gaan we niet naartoe.

De delegatie zal weinig aan de lijve ondervinden van het “diepe Indië”. ’t Is maar best ook, het loopt er vol met gekken. En de niet-gekken zijn oplichters. (Indiafielen hebben het hierbij dan over “een andere cultuur”. Waar we niets vanaf weten. OOK waar.)

Nu ja, het gaat om een “handelsmissie”: een fabriek bezoeken en een tentoonstelling van bussen.
Behoort dat nu wel tot de kerntaak van een gemeente?
Laat dit soort zendingen toch over aan VOKA-Kamer van Koophandel.
Onze burgemeester is wel degelijk de grote initiatiefnemer en er is ook een ambtenaar betrokken bij de organisatie.
Positief zou zijn dat Stad spotgoedkope (studie)reizen inricht naar verre landen, voor schepenen en gemeenteraadsleden en ambtenaren. Om de blik ietwat te verruimen. Verder dan Rijsel.

P.S.
Op de website van Busworld nog niets te zien van enige manifestatie in India. Wel in Istanbul en Lagos (februari) en Shanghai (maart 2007).

WOORD VOORAF

In maart 2004 is er al een keer een uitgebreide delegatie uit onze contreien naar China getrokken. Een 100-tal personen. Deelnemende politici van bij ons dan waren Burgemeester Stefaan De CLerck, schepenen Hilde Demedts en Frans Destoop, raadslid Pierre Lano. Van Leiedal: Karel Debaere. Als gewezen journalist ook nog Gerrit Luts. Aanleiding tot de reis was de opening van een Barco-vestiging in Beijing, en beurzen van Busworld en Domotex in Shangai.

Handelingen als deze zijn gemeenzaam genoemd: delocalisatie.
Wie herinnert er zich nog hoe onze vlassers in de 50’er jaren de stiel gingen aanleren aan de Polen, bijvoorbeeld. Machines uitvoerden. (Vanhauwaert!) Terwijl wij dan in de kerken van Kuurne, Bissegem, Lendelede en omstreken met moedre, vader en zoons en pastoors letterlijk plat op de kerkstoel lagen te bidden en kaarsen opstaken opdat onze vlasnijverheid aan de gouden rivier niet zou wegkwijnen? Hersenstroom.
De vorst van toen, maar in mijn herinnering was het altijd zomer.

Stad Kortrijk heeft er in China dan in 2004 (het jaar van de Aap) innige vriendschapsbanden aan overgehouden met de kommunistische leiders van de miljoenenstad Wuxi, wij allen Kortrijkzanen, wel bekend. Ze zijn hier nog onlangs geweest. Die goddelozen.

Weer onder auspiciën van onze reislustige burgemeester, gouverneur Breyne en Busworld wordt er nu verzamelen geblazen om naar India te trekken. Dit is al geruime tijd het land met een kastenstelsel. Officieel afgeschaft. Tot je er een keer bent geweest.
Maar wat is welbeschouwd heden ten dage kinderarbeid?
Als scholieren hier op Belgische vakscholen tijdens de lesuren dan urenlang, dagenlang RECHTOP staan te vijlen? Een heel trimester lang. En dan van de leraar metaal al of niet dat onnozel werkstuk uit ons China (in alle winkels te koop) mogen naar huis meenemen. Zonder loon.

Er is een zakelijk gedeelte voorzien bij de handelsmissie. Ghandi is verontschuldigd. Zit in het nirwana met meisjes in bed aan versterving te doen.
In Delhi brengt men een bezoek aan een grote onderhoudsplaats van Indian Rail. Weet de NMBS hiervan? Vande Lanotte? Schouppe, vriend van Stefaan? Gaan ze mee? In Yavatmal gaat men de denimproductie bekeuren van de Vlerick-groep. Onze broeken. Die wij nu dragen. In Mumbai wordt Busworld geopend. Een Bekaert-vestiging in Pune. Vlaanderen zendt zijn zonen uit.

Er zijn recepties aangekondigd op de Belgische ambassade in Delhi en bij de consul in Mumbai.
Het toeristisch gedeelte slaat op een bezoek aan de Indian Gate in Delhi (straks meer daarover in onze reisgids, die slachting van koelies,nog wel in onze wereldoorlog) en dat onvoorstelbaar mooie monument: de Taj Mahal in Agra. Totaal niet te vergelijken met de Broeltorens.
In Mumbai is er ook nog een vrije dag. Tijd voor de krottenwijken. Voor de Bestuurders van IMOG? De noordzuidraad?
Totaal geen kookcursus, yogha, ashram, dansles, meditatie of indisch versus westvlaams belazeren voorzien. West meet East. Zo gaat het (never) nooit lukken.

Vertrek op woensdag 24 januari 2007 vanuit Parijs rechtstreeks naar Delhi. Terugreis op dag 10, dat is vrijdag 2 februari vanuit Mumbai naar Parijs. U gaat daar ’s morgens rond 8 uur doodmoe aankomen maar nog kunnen slapen op een luxe-autocar van Glorieux die u terug ter stede zal brengen.
Prijs voor die tien dagen: 2.500 euro. Supplement single room: 585 euro. In die kostprijs zijn natuurlijk alle vluchten en transfers inbegrepen, acht overnachtingen, zes diners en drie lunches, entreegelden, gids, assistentie van kruiers.
Inschrijven bij het reisagentschap van Stad: Avatours in de Koning Albertsraat te Kortrijk.

Onder auspiciën van de burgemeester kon ik onlangs ter voorbereiding van de handelsmissie gedurende een volle maand een verkenning maken in dat “fascinerende” land. (In vergelijking met Zuid-west-vlaanderen dan.)
De noodzakelijke massages, binnenlandse vlieg- en treinreizen, taxi’s, riksja’s, bananen, sigaretten, internetten, lasi’s, vliegenmeppers en hygiënisch papier kostte die ene volle maand tsjolen aldaar mij zowat 800 euro .
Een klein beetje meer dus dan het nu gevraagde supplement voor één single room. En ik keek niet op ne roepie.
De vliegreis Brussel (niet Parijs)-Delhi was ook goedkoop. Nou ja. 641 euro (taksen inbegrepen). Met een tussenlanding in Abu Dhabi, een luxe-luchthaven waarop volop mocht gerookt worden.

Hierna een aantal tips die voornamelijk tot doel hebben om de Kortrijkse delegatie dan toch enige nodeloze kosten bovenop die 2.500 euro te besparen.

SCAMS

Kunt u in groep met allerhande indrukwekkende paspoorten moeilijk tegenkomen. Indiërs zijn daar heel bang van, surtout als ze vermoeden van geen drinkgeld te kunnen krijgen.
Maar allemaal goed onthouden dat u bij elke individuele handeling (buiten de groep) voortdurend en bij alles en nog wat zult worden opgelicht. Nu, binnen de handelsmissie ook, maar dat zal u nog minder opmerken. (De zwartjes uit Afrika zijn ook – kleine dan – oplichters, maar daar heb je tenminste nog leute.)

Stel dat u sigaretten (géén diamanten) wil kopen.
Marlboro! Men zal u voor een pakje zonder verpinken 100 tot 300 roepies vragen. Dat mag maximaal 80 Rs kosten. Dingt u af tot 60 omdat u via de Routard geleerd hebt om dat te doen in de Derde Wereld (omdat u een hele slof wil kopen) dan krijgt u – zoals achteraf zal blijken – mooi verpakte sigaretten gerold van een soort onbestemd bruin papier.
Koop ook nooit een tapijt zonder deskundige begeleiding van een Vlaamse tapijtboer uit de delegatie! Komt misschien van zijn eigenste fabriek in Turkije, je weet nooit. Geloof niet dat die kamasutra-miniaturen getekend zijn door een artiest die straks een tentoonstelling zal kunnen houden in Gent. Al toont hij nog een copie van een gazet van alhier.
Kruiers hebt u nergens vandoen, met uw wieltjes. Als ze uw bagage uit de handen rukken, begin dan maar te bulderen in uw eigenste dialect. Maakt indruk. Want ze zijn onaanraakbaar. Toon dat je al even onbeleefd kunt zijn als Indianen.
Gidsen hoeft u ook niet, zelfs als zij beweren dat dit verplicht is. Lees gewoon reisgidsen (boeken) tijdens de heenreis, op het vliegtuig. Alles staat erin.
Vindt u toch een spotgoedkope taxi voor een halvedagrit, dan krijgt u op de koop toe om de haverklap nog een fabrieksbezoek (handicrafts) te verwerken. Chauffeur krijgt dan 10 Rs per stop, zelfs al koopt u niks. Wel uit beleefdheid voor de taxi minimaal 10 minuten binnenblijven. En het is heel moeilijk om de thee te vermijden. Heel mooie verkoopsters met derde oog spreken frans.
Ook nooit ergens een roepie laten vallen. Dan denken ze dat je rijk bent en iets gaat kopen voor uw reisgezellin of chauffeur van Busworld.
De toegang tot de Taj Mahal kost 1.500 roepies, voor allochtonen. Je krijgt er een plastieken overtreksel bij om uw schoenen te beschermen. En een flesje water. De weg ernaartoe (te voet af te leggen, geen koets nemen) loont op zichzelf al de moeite. Constant mensen als vliegen van je afslaan. Maar sommigen hebben armen noch benen.
Voor ik het vergeet: koop nooit ergens bloemen om in het water te gooien. Dat komt u duur te staan.

VERVOER
Ha, nu wilt u een kort ritje in de stad maken met zo’n gemotoriseerde rickshaw? 100 Rs sir. Terwijl dat hoogstens 20 mag kosten. Of 10. (Beneden de 10 moet u nu ook niet meer gaan pingelen.) En twee of drie passagiers moeten niet meer kosten dan één. Noot: vermijd op een lastig parcours het gebruik van een fietsrickshaw die door een oude man wordt aangedreven. Dat is pijnlijk om aan te zien. Laat hem een beetje 10 minuten doelloos rondrijden, geef dan een goeie tip (10 Rs meer) en verhuis stilletjes naar een andere driver. Dat wordt geapprecieerd.

Voor een ingehuurde taxi mét chauffeur (lange rit) maximaal 5 Rs per km betalen. En 4 Rs is ook genoeg. Laat je geen soort jeep aansmeren. Wat men ook weer bewere. (Wegen zijn heel slecht, maar met om het even wat voor wagen kunnen die autochtonen overal doorheen.)
Voor een gewone stadstaxi echt niet veel meer betalen dan voor een rickshaw. De enig juiste prijzen zijn te vinden in de “Lonely PLanet”. (Hopeloos is het om te vragen dat men de taximeter zou gebruiken.)
Bij het uitstappen kan het gebeuren dat er daar iemand op de stoep staat (als er een is) en zegt dat u wat parkeergeld moet betalen. Best niet geloven.

Heel spijtig is dat de groep nooit zal gebruik maken van treinen.
Die zijn altijd (soms uren) te laat. Als u een ticket zou kopen (aan het officiële loket dan wel) krijgt u gegarandeerd te weinig wisselgeld terug. En die treinen zijn op zichzelf een hele belevenis. Meestal kunnen ramen en deuren niet helemaal dicht. Of niet open.
De handelsmissie zal daar niets van merken bij het bezoek aan de onderhoudsplaats (shed) van Indian Rail.
Worldbus van Luc Glorieux zal het wel aan zichzelf verplicht zien om gebruik te maken van luxe-bussen. Ook dat is jammer.
Het gewone en spotgoedkope openbaar vervoer is bijwijlen danig ontroerend. Een groep opeengestapelde jonge meisjes die liedjes kwelen. Mensen zonder benen op de bus helpen is niet echt nodig. Ze kunnen het alleen aan!

DANGERS EN ANNOYANCES

Dat is zeker, al logeert u in drie tot vijfsterrenhotels: diarrhee krijgt u. Met koorts is Immodium onvoldoende. Breedspectrum dinges meedoen.
Maar nu wel eerst iets over de mobileits- en circulatieplannen in het ontwikkelingsland India.
In Delhi ging ik ter voorbereiding van de reis van Busworld en Stad in de buurt van het station gaan kijken hoe het daar expliciet aan toegaat. Compleet verdwaald. ’t Was nacht. Tussen kilometerslange wagons die dringend moesten opgeknapt. Mocht daar ongetwijfeld niet zijn. Waar is in boeddha’s naam die voorkant van het station toch? Lugubere taferelen die de delegatie nooit zal zien bij het bezoek aan de werkplaats.
Zie daar nu kindjes snuiven. Ze liggen van hunzelven. En daar: weer iemand zonder benen. Van miserie onder de trein van Indian Rail gesukkeld? Hier en daar zit men te kakken. Zelfs niet zover van de hotels die de handelsmissie aandoet.
We reizen om te leren.

(Reis is goed voorbereid, vandaar: wordt vervolgd. Moet even bekomen.)

Ook al heroïsche toogdiscussies meegemaakt?
Over wat geestrijke dranken zijn? (Een zaak zonder dit spul wordt niet als een drankgelegenheid beschouwd.)
Over het verschil tussen een rookzone en een rookkamer?
Over de oppervlakte van de verbruiksruimte in uw stamcafé?

Duidelijke antwoorden zijn te vinden op www.roken-horeca.be
En op www.unizo.be/rokenindehoreca vindt u ook een eenvoudige test.
Zie ook nog: www.guidea.be

Maar het blijft een ingewikkelde zaak.
De leukste mensen zal u op de stoep vinden.
Terrassen zullen verwarmd worden.

P.S.
Over de lasten en lusten in de horeca later wel eens wat meer.

Het verhaal over het golfterrein op deze weblog is nog niet gedaan, maar in het kader van onze rubriek “gebroken nieuws” even vlug vertellen dat we nu pas vernemen dat de Sinezen uit Wuxi hier zouden zijn geweest.

Naar het schijnt op 7-8 november.
Nergens iets over gelezen. Was de pers wel verwittigd? De raadsleden?

Wijzelf hadden u hier alleszins al gewaarschuwd voor de komst van de goddeloze kommunistische routards, in een stuk van 24 september. (Zoek in het kotje rechtsboven met het trefwoord “Wuxi”.)

Vanwaar de zeskoppige delegatie net tevoren kwam en nog naartoe is gegaan weten we niet. Ook niet waarom ze hier waren. De “letter of intent for friendly exchanges and cooperation” van maart 2004 tussen Kortrijk en de miljoenenstad Wuxi is nooit voor de gemeenteraad gekomen.
Was de burgemeester van Wuxi (MAO Xiaoping) ook van de partij?
Zijn er nieuwe engagementen met onze Stad beklonken?
Heeft schepen Lieven Lybeer (van jumelages) de globbetrotters meertalig verwelkomd?

Wat heeft dat blitzbezoek ons gekost?
Lunch: 250 euro.
Souper: 600 euro.
Logement (6 personen): 600 euro.
Transport luchthaven: 500 euro.

Zeg maar: minstens 2.000 euro.
Kortrijk op de wereldkaart ! En ’t staat niet eens in de gazetten.
Kunt u nu nog eens kijken of de officiële website van Wuxi daar iets over vermeldt? En die van Kortrijk zelf? En die van noordzuidraad?

Zopas (vandaag) heeft de Vlaamse Regering haar goedkeuring gehecht aan de finale aanvraag tot oprichting en ondersteuning van de competentiepool “Productontwikkeling en Industrieel Design”. Op voorstel van vice-minister-president Fientje Moerman.

En de gemeenteraad van maandag eerstkomend zal zijn goedkeuring geven om mee te werken aan een Europees programma rondom designmanagement.
Groot doel is dat Stad ooit eens wordt uitgeroepen tot European Design Capital. Momenteel pretendeert Eindhoven dit te zijn. Geen mens die weet hoe dat komt.
Het budget van de Stad is 155.196 euro, waarvan de helft zou gesubsidieerd zijn. Later daarover wel een keer meer.

Weet je wat?
Hier in Vlaanderen was er een keer een kerel die al in de jaren ’60 iets wist over design. Kende al dat woord. Daar onvoorstelbaar goed (eenvoudig) over bezig was. Het was ook allemaal niet heel duur wat hij vertelde.
K.N. Elno de designmeester die tot in Stasegem toe kwam spreken over hoe tafels zetten. (Al lang nu dood.)
’t Was in dat magnifieke café “De Zwaan” dat binnenkort wordt afgebroken. Je had toendertijd ook nog die tentoonstelling over DE TAFEL in Oostende.
In Vlaanderen is vanwege Elno wel iedereen veertig jaar geleden al geschrokken over onze Vlaamsche tafelmanieren.
Maar tumult over spontane (!) smaakvolle dingen en camp en kitsch voor en vanwege iedereen is er nu niet meer.
Dat is geen vooruitgang.
K.N. Elno was toen al het woord design ietwat beu. Vond het al jammer dat er geen verschil meer zou zijn tussen de zondagse tafel en die van tijdens de week. Tussen het salon en de living.
Kon wel niet voorzien dat we veel aan interieur zouden doen, terwijl we nooit thuis zijn. Had hij dat nog kunnen meemaken! “Interieur” toegespitst op crêches.

Dat was even tussendoor.

Op 4 juni dus was in de schoot van de Vlaamse regering al beslist om 168.750 euro toe te kennen voor de financiering van een “voortraject”.
Er is nu een convenant met het IWT-Vlaanderen en de vzw Competentiepool waarbij een bedrag van maximaal 1,9 miljoen euro wordt vastgelegd voor een periode van 30 maanden. Het Regionaal Sociaal- Economisch Overlegcomité West-Vlaanderen (RESOC) belooft een co-financiering van 20 procent van de huisvestingskosten.

(Waar? Er is voor kantoren althans ook nog ruimte zat in ’t kasteel van ’t Hooghe, wat al lang een “Huis van de Streek” moest zijn.)

Wat is dat, een competentiepool?
Niet verwarren met de vroegere “excellentiepolen” of huidige “strategische onderzoekscentra”.
Een competentiepool is gericht op de bundeling en samenwerking tussen innovatie-actoren en voornamelijk gericht op onderzoeks- en innovatierelevantie op Vlaamse schaal. Kennisdiffusie.

Wat is IWT?
Dat is het instituut voor Innovatie door Wetenschap en Technologie. Bestaat al 15 jaar. IWT houdt zich als Vlaams overheidsagentschap bezig met het ondersteunen van innovatie. Het zorgt niet alleen voor financiering maar levert ook een brede waaier aan diensten, staat in voor coördinatie en beleidsvoorbereiding. Honderden miljoenen aan subsidies gaan naar innovatiesteun binnen bedrijven, onderwijsinstellingen, organisaties.

RESOC is een praatbarak (overlegtafel) voor streekontwikkeling.
Samenstelling: 16 leden van de SERR en minimum 8 vertegenwoordigers van de provincie en de steden, met nog wat zogenaamde “levende krachten”.
De SERR is de Sociaal-Economische Raad van de Regio. Met vertegenwoordigers van werkgevers, landbouworganisaties, werknemers. Aangeduid door de SERV.
SERV en SERR is niet hetzelfde.
RESOC én SERR zijn de adviesraden en overlegcomités die in de plaats zijn gekomen van de vroegere STC’s en streekplatformen.
ERSV’s zijn nog iets anders: Erkende Regionale Samenwerkingsverbanden.

Burgemeester-Leterme-Fientje is het driespan dat de competentiepool naar Kortrijk heeft gekregen.
De minister-president kon dit zoals afgesproken al aankondigen op de opening van de Budascoop.
Nooit niet bang zijn.

Onze lokale neo-maoïstische PVDA weze hierbij eens en voor altijd verwittigd. Evenals de noordzuidraad en onze stadsdienst ontwikkelingssamenwerking. Plus de raadsleden.

Een zevenkoppige delegatie uit Wuxi (dat ligt in China, niet ver van Sjanghai, als u het nu toch wil weten) zal ergens in de periode oktober-november Kortrijk en omstreken (Barco, Vandewiele, Bekaert, – haven van Zeebrugge?) visiteren.
De kosten voor het logement (waar?) van de bende van 7 kommunistische (toch goddeloze?) globetrotters worden door onze christendemocratische Stad gedragen.
Hoogstwaarschijnlijk uit ons budget IMAGO. Ook de “kosten” voor “het opstellen van het programma” zijn door ons allen, Kortrijkzanen, te dragen. Kortrijk op de wereldkaart, en we weten het niet eens. Die kostenraming over het bezoek van onze 7 gasten laat evenwel nog even op zich wachten. Uit respect. Mensenrecht toch?

DE BENDE VAN 7 ZAL ZICH GEGARANDEERD NOG NAAR ELDERS IN DEZE PLATTE (flat) WERELD VERPLAATSEN. MISSCHIEN DOORSTOTEN TOT IN AMERIKA.
PLAATSELIJK LOGEMENT ZAL AAN DE VOLSTREKT ONBETROKKEN EN ONSCHULDIGE STADSBEWONERS VAN DE DIVERSE BEZOCHTE STEDEN VIA DE PLAATSELIJKE GEMEENTEBELASTINGEN GEFACTUREERD.

Over onze “band” met Wuxi (een viermiljoenenstad, met een jaarlijkse bevolkingsgroei van méér dan 1 procent) is hier al wat geschreven. (Zoek bij “zoek” rechtsboven, of in de categorie “noordzuid”.)
Over die “letter of intent for friendly exchanges and cooperation” tussen ons Kortrijkzanen allemaal en de ingezetenen van Wuxi bijvoorbeeld. (Of wist u dat ook nog niet? In die andere transparante stad Wuxi evenmin.) Over onze handelsmissie naar ginder. Over de uitnodiging vanuit Wuxi om deel te nemen aan het Sister City Mayors Forum, waar onze burgemeester uiteindelijk niet is naartoe geweest. (Wie dan wel eigenlijk?)

Heeft Wuxi NU zichzelf uitgenodigd?
Er is ALLESZINS een schrijven naar het Schepencollege geweest van ene Sinees Tu Zhongliang waarin hij gewoon stelt dat er een delegatie naar Kortrijk komt.
Die Tu Zhongliang komt me niet als dusdanig bekend voor.
Gaat het niet om ZHU ZHONG LIANG ? Dat is een prof. telecommunicatie.
En alleszins gaat het niet om de burgemeester van Wuxi (Mao Xiaoping), of de vice-burgemeester (Wu Jianxuan), of de vice executive mayor (Gong Peixing), of de directeur externe betrekkingen (de naam ontsnapt me nu heel even).

Ze zijn toch niet uitgerangeerd, die gasten? Geroyeerd uit de partij??
Heeft ene “Tu Zhongliang” de macht gegrepen aldaar? Zonder dat wij en de Kortrijkse lijsttrekker van de PVDA (kameraad Peter Degand) dat weten? Even Wuxi bellen! (Uitspraak woe-sji.)
Met alle sinezen, maar niet met den dezen.

WIJ KORTRIJKSE BURGERS HEBBEN HIER NIETS MEE TE MAKEN.
DAT IS VRIJEMARKTECONOMIE. LAAT DIE SINEZEN HUN DING DOEN, MAAR NIET OP ONS KOSTEN.

Stad Moeskroen opent een nieuw openbaar onderzoek betreffende de al jarenlang aanslepende plannen van de NV Cora om op het grondgebied van Moeskroen en Estampuis (de site van Queveaucamps) een mega-handelscomplex te bouwen.

De aankondiging daarvan is pas eergisteren bordsgewijs (en nu tweetalig) aangebracht aan het rond punt bij de afrit 2 op de A17 (E403) in Dottignies. (Dat rond punt is daar al gekomen, juist met het oog op de vestiging van Cora.)
Het oude bord van 2005 staat er nog steeds en geeft opmerkelijk veel meer informatie.

En ons Kortrijks Stadbestuur (burgemeester en schepenen, Leiedal, plus ons immer vast geliëerd advokatenkantoor in dit soort zaken) weet nog nergens van. Het zoveelste voorbeeld van mythologische of ingebeelde communicatie van onze burgemeester met andere naburige gemeenten binnen het Belgische grensoverschrijdende Eurodistrict, in Henegouwen nu. De Kortrijkse metropool. Maar dat is kommentaar. Mag niet. Altijd onderscheid maken tussen feiten en duiding (en opinie) in de Kortrijkse journalistiek is een gouden regel.

Het nieuwe dossier CORA is sinds gisteren te raadplegen in het stadhuis van Moeskroen, iedere werkdag maar ook op zaterdag tussen 9 en 11u30. Kortrijkse handelaarsverenigingen, Stefaan Matton (Unizo), Carl Decaluwé (raadslid, Vlaams parlementslid en motie-indiener over de kwestie), Koen Bijttebier (hartje Kortrijk), Hollanders van Foruminvest, Rollegemmers, ga eens kijken! Nog tot 20 oktober. Het is niet ver hoor. JOURNALISTEN !

Het ziet er immers naar uit dat er wijzigingen zijn aangebracht aan de plannen.
Of volgt er misschien nog een apart openbaar onderzoek voor mogelijke bouwwerken op het grondgebied van de gemeente Estampuis? Ben niet zeker. Veel errata gewenst.
In elk geval is er bij de aanvraag om van Moeskroen een “unieke” vergunning (een stedenbouwkundige én één voor milieu) te bekomen nu sprake van “slechts” ca. 37 ha waarvan 10,2 ha bebouwd.
Bij vroegere aanvragen van de N.V. Cora ging het ooit om een totale winkeloppervlakte van 90.849 m² (netto: 50.028 m²) en zelfs een keer over 113.901 m² bruto. Totale grondoppervlakte ooit: 359.000 m² !

De opsomming van de voorziene bouwwerken ziet er ook anders uit.
Men heeft het natuurlijk nog zoals voorheen over het bouwen en exploiteren van een hypermarkt, commerciële galerijen, een bowling, “restauratie”. Nieuw (voor mij dan toch) is dat er ook een tuincentrum komt. En zéér nieuw is dat er, althans op het bord met de aankondiging van het openbaar onderzoek, geen sprake meer is van een bioscoop. Voorheen wel, en toen ging het over een bioscoop met 17 zalen! (Dat is deca maal 1,7.)
Fun shopping!

Wie het huidige dossier gaat inkijken kan even vergelijken met wat de N.V. Cora bij de laatste aanvraag tot het bekomen van een socio-economische machtiging (dd. 24 februari 2005) zoal voorstelde en trouwens ook bekwam.
– Totale winkeloppervlakte: 90.849 m² bruto (netto 50.028 m²). (Niet enkel een hypermarkt of andere handelszaken maar ook 100 boetieks.)

Bovendien!
– Niet overdekte winkeloppervlakte: 1.800 m².
– Bioscoop: 13.392 m².
– “Eetcomplex”: 7.200 m² (15 restaurants?)
– Bowling: 2.460 m².
– Parkeergelegenheden: 135.000 m².

Het Kortrijkse schepencollege (de burgemeester en schepen Jean de Bethune) is al sinds 2001 fel in de weer tegen het winkel- en recreatiecentrum op de site van Quevaucamps.
Men vindt het evident dat de weerslag ervan voor de commercie alhier negatief zal zijn. Zo’n mega-complex op amper 10 minuten autorijden van onze stad kan niet, vindt onze schepen van economie. (Met een paar rode lichten doet men er zonder snelheidsovertredingen het dubbele van de tijd over.)

Bij een gemeenteraadsbeslissing van juni 2003 werd aan ons schepencollege machtiging verleend tot het instellen van alle mogelijke schorsings- en annulatieberoepen en administratieve beroepen tegen afgeleverde stedenbouwkundige en milieuvergunningen en socio-economische machtigingen.

Het betrokken advocatenbureau Laga heeft daar al veel eurocentjes mee verdiend. (De gemeenteraad maalt daar niet om.)

Laatst heeft de Raad van State (arrest 160.544 van 24 juni 2006) – op vraag van particulieren dan – stedenbouwkundige vergunningen verleend door de gemeenten Estaimpuis en Moeskroen compleet geannuleerd.
Weet er iemand bij Stad wat dat wil zeggen?

Onze eigenste schepen van economie werd al midden 2002 gevraagd om het probleem van de Cora-inplanting in onze buurt op de voet te volgen, de nodige stappen voor te bereiden en te coördineren, en het Kortrijkse College (dat is niet de gemeenteraad) hieromtrent te informeren.
Dat gebeurt niet altijd heel stipt.
Kortrijkwatcher helpt hem hier vandaag even bij.
Het circus kan herbeginnen.

P.S.

– Voor wie de zaak nu een keer op de voet wil volgen (onze handelaars): op de website van de Raad van State kan men 38 of 36 documenten vinden (tel kwijt) met betrekking tot “Cora”. Het gemiddeld aantal bladzijden is naar schatting 25, of meer dan 30. Maar de besluiten (meestal in art.3 te vinden) zijn hyperkort. Zie ook de kosten achteraan.
– Op de officiële website van stad Mouscron: NADA. Ook niet in het Vlaams.
– Op de website van Stad Kortrijk : geen resultaten.