Eind goed, alles goed.
Zonder incidenten zal de meerderheid (CD&V-VLD) van de gemeenteraad op 7 december de erfpachtovereenkomst met de bvba Clausix goedkeuren.
We weten al dat Claudio en Gaëlle Six hiermee in theorie de bestemming van de dekenij (nu het welbekend restaurant Dell’Anno voor diëtisten) kunnen omtoveren tot bijvoorbeeld een motel, of hotel, of jeugdherberg of vakantiecentrum. Toen Stad (schepen Jean de Bethune) lang geleden zocht naar kopers of huurders van het beschermde pand hanteerde men nog de uitdrukkelijke voorwaarde dat een deel van het gebouw zou behouden blijven voor socio-culturele stadsactiviteiten. Het was één van de redenen waarom toenmalige kandidaten afhaakten.

De bvba Clausix zal voor gehele gebouw en de tuin een erfpachtvergoeding van 30.000 euro betalen. Geïndexeerd en voor een duurtijd van 27 jaar (dit is tot 31 december 2036). Men vraagt ietwat tegen de zin van Claudio een bankwaarborg van 100.000 euro. Bij het einde van de erfpacht worden alle door de erfpachter uitgevoerde werken kosteloos stadseigendom. (Het schepencollege veronderstelt dat Klouwdie en Haëlle al voor een half miljoen euro hebben vertimmerd.)
Dat bedrag van 30.000 euro is wél hoger dan wat Stad in oorsprong als minimum jaarvergoeding vooropstelde: 22.480 euro.

De onderhandelingen tussen Stad (schepen Depuydt, toen nog kabinetschef Chris Lecluyse en directeur Yves Vanneste) en Clausix met witte ridder advocaat Marc Verwilghen verliepen moeizaam. Claudio vond dat Stad koud en warm blies, en omgekeerd bestempelde Stad onze Italiaan een kraker te zijn. Dit omdat hij na de afloop van de serie “Mijn Restaurant” zonder huur te betalen en zonder toelating intrek had genomen op de bovenverdieping van het pand.

Claudio en zijn gezellin Gaëlle hebben ook nogal wat geschipperd tijdens de maandenlange onderhandelingen.
Midden augustus heeft het paar zelfs voorgesteld om de Oude Dekenij na 9 jaar handelshuur gewoonweg te kopen.
Even wat historie. Zonder dat de gemeenteraad hierbij zijn goedkeuring gaf en tot ongenoegen van burgemeester De Clerck verscheen op een keer (16 juni 2008) op de website van Stad dat de Oude Dekenij te koop stond. Voor 1 miljoen als instelprijs. (De venale waarde van het gebouw bedraagt 562.000 euro).
Stad heeft in augustus bij Claudio een mogelijke aankoop onmiddellijk afgeraden. Weet u wel welk risico u hierbij oploopt? Als u een aankoop overweegt, dan moeten wij – Stad – overgaan tot een openbare oproep aan alle kandidaten en de toewijzing gaat dan naar de meest biedende. Denk daar maar eens goed over na! Want er zijn serieuze kapers op de kust. (Onze onderzoeksjournalist Dieppe Throot meent dat het gaat om een varkenshandelaar die er een hotel annex tearoom wil exploiteren en een immobiliënkantoor.)
Aankoop afgevoerd.

Voortaan bleven de onderhandelingen toegespitst op de handelshuur. De prijs, de duur en de vraag of die huur al dan niet zou slaan op het ganse gebouw en de tuin.
Stad kwam aandraven met een schattingsverslag (dat steekt allemaal niet in het dossier voor de gemeenteraad) waaruit bleek dat een handelshuur van 3.042 euro ofte 36.500 euro op jaarbasis tot de mogelijkheden behoorde. Voor het hele gebouw. En het stedelijke onderhandelingsteam zou best kunnen gesprekken voeren op basis van een huur voor 9 jaar voor 45.000 euro jaarlijks! (Dat is 4,5 procent van de instelprijs van 1 miljoen bij aankoop.)
Ter vergelijking. De huurprijs zoals afgesproken met WTV-VMMa bedroeg 2.250 euro of 27.000 euro per jaar, voor slechts een deel van het gelijkvloers en zonder de tuin. (VTM of Claudio hebben wel slechts het laatste half jaar moeten betalen en ze kregen van Stad 50.000 euro voor verbouwingswerken.)

Intussen zijn een aantal juridische kwesties nog niet helemaal van de baan.
Er zijn drie processen-verbaal opgemaakt tot vaststelling van stedenbouwkundige overtredingen. De eerste (gevelschennis) is geregulariseerd.
Er waren twee laattijdige (en onregelmatig gepubliceerde) bouwaanvragen waarvan het College in het dossier voor de gemeenteraad zegt dat die nog lopende zijn. De vergunning tot het bouwen van een koelcel zou evenwel negatief zijn geadviseerd. De afvalcontainers in de tuin kregen wel een gunstig advies van erfgoed. Over de tuinaanleg (aangebrachte schade?) en de ericamatten wordt er nog gebakkeleid.
Maar vanwaar komt dat hels lawaai toch, achteraan in het Boerenhol? En die geuren?

P.S.
Over de jarenlange voorgeschiedenis van de Oude Dekenij, zie KW van 18 juni 2008.

Technisch is dit zeker niet onmogelijk. We maken gewoon van het Sint-Maartenskerkhofplein opnieuw een parking. En van de zypte (de put) achter de Oude Dekenij een privé-parking met fietsenstalling. En juridisch kan het nu ook, dat motel ! Of die jeugdherberg. Een vakantiecentrum mag ook.
Op de valreep zal de gemeenteraad van 7 december immers een erfpachtovereenkomst voor de Oude Dekenij goedkeuren met de bvba Clausix van zaakvoerders Claudio-Junior Francesco Dell’Anno en Gaëlle Six, de winnaars van de VTM-serie “Mijn restaurant”.

Wat zijn nu volgens dit contract de mogelijke bestemmingen voor dat beschermd gebouw?
U raadt het nooit.
Natuurlijk een en ander wat te maken heeft met de uitbating van een restaurant, eventueel een tearoom, een taverne, een verbruiksalon, snelbuffet. Gastronomische weekends mogen ook. Een traiteurdienst. Bruiloften. Tuurlijk. Claudio mag er zelfs een feestzaal van maken, en daar seminaries of congressen organiseren. Tuurlijk. Met reden.
Maar wat mag onze erfpachter nog?
Volgens het contract krijgt het goed met ingang van volgend jaar enkele mogelijke bestemmingen die eerder wat buitensporig lijken. Bijvoorbeeld faciliteiten ter beschikking stellen voor recreatiedoeleinden. Wat houdt dat in? (De achtertuin van de Oude Dekenij en het Boerenhol zijn beschermd als stadsgezicht en het goed ligt in een “archeologisch gevoelige zone”.) Als Claudio dat wil mag hij van Stad logies verschaffen voor kortstondig verblijf. Hij mag er zelfs een hotel exploiteren, een motel en – ja! – ook een jeugdherberg of een vakantiecentrum.

Hoe is dat zo gekomen?
Wel, de raadsheer van de bvba Clausix – niemand minder dan de befaamde advocaat Marc Verwilghen (VLD) – heeft aan Stad gevraagd om als bestemming voor het pand gewoon het maatschappelijk doel van de bvba Clausix (ondernemersnummer 0810 295 636) over te nemen. En dat staat daar nu eenmaal allemaal in.
Stad heeft één zaak geschrapt. Claudio en Gaëlle kunnen van de Oude Dekenij wel een feestzaal maken, maar die mag niet de allure krijgen van een een dansgelegenheid of een fuifzaal.
En er is nog iets weggevallen. Vergetelheid? Er is geen sprake meer van het ter beschikking stellen van expositieruimte voor kunstenaars.

Zal het duo Clausix daar komen wonen? In de roes van de overwinning heeft Claudio zich dit ooit eens laten ontvallen.
Valt nog te bezien. In de erfpachtovereenkomst staat dat de partijen bevestigen dat het goed in zijn huidige bestemming geen woonfunctie heeft.

In tegenstelling tot de vroegere huurovereenkomst met VTM-VMMa slaat de erfpacht nu op het hele gebouw en bijhorende grond (8a91ca). Niet de zypte in het Boerenhol, want niettegenstaande de vermeende eigenaar (de kerkfabriek Sint-Maarten) bij Stad hierop aandrong tijdens de onderhandelingen had Clausix daar geen interesse voor. (Stad zorgt toch voor het onderhoud.) De kerkraad dacht hierbij aan een minimale jaarlijkse huur van 1.530 euro, of in geval van erfpacht aan een canon van 940 euro.

Geen kruipkelder

Wat de “oppervlakte” van het goed in erfpacht betreft doet er zich een merkwaardig fenomeen voor.
Claudio krijgt de kelderverdieping van het gebouw als zakelijk recht helemaal NIET ter beschikking! Met de hoop dat hij die niet kraakt, zoals hij vroeger durfde met de bovenverdieping. Die kelderverdieping van de Oude Dekenij zou immers eigendom zijn van het OCMW! Een absurde situatie waar niemand iets vanaf wist, en zich enkel in Kortrijk (het kluwen van kloosterorden en OCMW) kan voordoen. (Er zou een soort geheime toegang zijn vanuit het Begijnhof – eigendom van het OCMW – naar die kelder.)

U wou waarschijnlijk nog iets weten over het verloop van de onderhandelingen tussen Stad en Clausix? Hoe men tot die erfpacht en de vergoeding (30.000 euro op jaarbasis) is gekomen? Waarom het gebouw niet gewoon is verkocht? Waarom het niet tot een handelshuur is gekomen?
Het dossier dat aan de gemeenteraad is voorgelegd munt weerom uit qua onvolledigheid. Slechts één brief van raadsman Marc Verwilghen, met name over de bestemming van het goed. Wederzijdse correspondentie ontbreekt. Geen verslagen van vergaderingen.

Onze onderzoeksjournalist Dieppe Throot heeft het er straks wat over in een volgend stuk. Zie trouwens ook nog vorige bijdragen op KW over de zaak. Het gaat om een van de meest klungelige dossiers uit de recente geschiedenis van de stad. Behoudens dat van de Leiewerken natuurlijk.