burgemeester, geschiedenis, media

Minister Vincent Van Quickenborne is terug thuis

Uit alles blijkt dat de minister met zijn gezin terug thuis is in zijn knusse woning langs de Leie, op de grens Kortrijk-Kuurne. Waarschijnlijk zelfs al een paar dagen want de was hangt al een tijdje te drogen in zijn tuin. En men kan er niet naast kijken: de minister is alweer superactief in de sociale media.
Maar waarom zeggen we dat nu? Zeker niet omwille van dat statement over huismoeders.

Ja, wel omdat we uit een lang interview in de weekend-uitgave van de gazet’ Het Laatste Nieuws’ konden men vernemen dat hij met vrouw in kindjes een tijdlang een appartement van zijn schoonouders kon betrekken in Cadzand. Op diverse foto’s in de krant zag men vader Vincent als een echte family-man spelen met zijn kindjes.
De minister van Justitie en tevens titelvoerend burgemeester van Kortrijk was ontegensprekelijk met verlof. Kon eindelijk eens genieten van enige zorgeloze dagen, zonder gestoord te worden door al die rimram op de sociale media, in telefoongesprekken, of SMS’en, WhatsApp’s, op Tinternet, enzovoort. Hij verdiende na een onvoorstelbaar rotjaar die heilige rust, elkeen zal dit beamen.
En nu ter zake.

Zo begrijpen we volkomen dat hij onze pertinente vraag in deze alternatieve elektronische stadskrant (van 7 augustus) “of hij al of niet heeft gelogen” – in de gazet HLN van 1 augustus van dit jaar – niet eens heeft gezien en dientengevolge ook niet kon beantwoorden.

Voor onze nieuwe lezers misschien even een heel korte toelichting. De minister van Justitie beweert NU NOG – dus 14 dagen geleden – dat hij op 11 juli 2012 geen schriftelijk voorakkoord heeft afgesloten met vertegenwoordigers van de N-VA, de Sp.A en zijn eigen partij om met die coalitie de gemeenteraadsverkiezingen te winnen en aldus in 2013 burgemeester te worden van centrumstad Kortrijk.
Kortrijkwatcher vindt dat dit niet waar is – dat er wél een schriftelijk voorakkoord was – , en dat de minister dus liegt.
Maar die heel recente leugenachtige verklaring van hem gebeurde buiten het parlement, derhalve begrijpen we voor een deel dat hij het niet echt opportuun vindt om te reageren op onze gewettigde betichting.
Voor een ander (humanitair getint) deel begrijpen we het evenwel niet. Eenvoudig gesteld, willen we het niet begrijpen. De leugen is méér dan deplorabel. Dat een mens (al weze het een politieker!) zomaar 11 jaren lang kan vasthouden aan een leugen, dat vinden we een belangrijk psychologisch aandachtspunt voor de persoon in kwestie en zijn entourage. Al weze het een politieker.

P.S.
Zo hier en daar vinden betrokkenen het gemakkelijk, comfortabel om te zwijgen, want oordelen dat het document kan beschouwd als “een oude koe”. Dat is het helemaal niet. Art.19 slaat op de voortzetting van de alliantie voor de huidige bestuursperiode 2019-2024. Ja, de tripartite is er nog.

burgemeester, geschiedenis, verkiezingen

Dat is nu toch nog even de hamvraag: liegt Vincent Van Quickenborne of niet? (1)

Hier hoorde u daar al over. Onze plaatselijke reporter Peter Lanssens (met de gevreesde pen) van “Het Laatste Nieuws” (dd. 01.08.23) kon ter gelegenheid van de 50-jarige verjaardag van ‘Q’ een gemoedelijk babbeltje slaan met de minister en titelvoerend burgemeester van Kortrijk. Onze Vincent. Herinner u de ongemeen grappige quote: Quickie vertelde dat hij alreeds als misdienaar besefte dat stad Kortrijk “ooit aan zijn voeten zou liggen“. Was me dat lachen geblazen zeg, bij die spontane, leuke bekentenis! Daar, ten huize van ‘Q’, met een portie sushi en een glaasje rode wijn erbij, voor de gezelligheid. (Peter en Vincent zijn goeie vriendjes. Schattig om ze samen te zien, bijv. in de buurt van een toog.)

We moeten waarlijk even terugkomen op het verslag van dat onderonsje.
Uiteraard kwamen de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 ter sprake, aangezien Van Quickenborne bij die gelegenheid in Kortrijk – weliswaar met de hulp van nog twee andere partijen – een moeizaam soort meerderheid kon behalen en de begeerde burgemeestersjerp omgorden. Die gebeurtenis verwekte nogal wat commotie want werd echt door menigeen ervaren als een pure machtsgreep. Totaal niet als een verkiezingsoverwinning. Er was namelijk in het kader van de kiesstrijd binnen de publieke opinie en binnen de partijen toen een soort algemene overtuiging gegroeid waarbij men het maar billijk vond dat de kandidaat met de meeste stemmen burgemeester kon worden. En stel u voor, het was net Quickie die deze tweestrijd had bedacht. Stefaan De Clerck won dus het duel met 7.323 stemmen tegenover de uitdager ‘Q’ met 7.132 stemmen achter zijn naam. Kwam daarbij dat de CD&V 32,9% van de stemmen behaalde tegenover 21,3% voor Open VLD. Om een nipte meerderheid van zetels te behalen (22 op 41) moest de VLD de nogal onverwacht goed scorende N-VA (16,3%) en de SP.A (met slechts 14,%) erbij sleuren…
Erbij sleuren?
Was er dan in 2012 geen voorakkoord tussen de drie partijen gesloten?
Volgens Van Quickenborne, in gesprek met de reporter (met de scherpe pen) in HLN van 1 augustus dit jaar: NEEN. Nee hoor, er was hoogstens een mondelinge deal, nog wel op vraag van Philippe De Coene “die niet gelukkig was met zijn rol in de oppositie”. En toen Rudolphe Scherpereel (au fond een CD&V’er) lijsttrekker werd van de partij van de groeiende, succesvolle Bart De Wever werd ook met hem een gesprek aangeknoopt. (Het kan ook en vooral met Filip Daem uit Wevelgem zijn geweest, advocaat en voorzitter van het N-VA-arrondissementeel bestuur; maar dat is giswerk. Ander gerucht is dat de tekst tot stand kwam binnen een VLD-juridische dienst.)

Nu hebben wij hier op ons bureau de kopie van een document liggen, getiteld: “Akkoord tussen N-VA, Open VLD en sp.a voor het besturen van de stad Kortrijk in de legislatuur 2013-2018”.
En zo komen we tot de cruciale vraag die hierboven in de titel van dit stuk aan de orde kwam: liegt Quickie of liegt hij niet?
Dat getypte document beslaat drie pagina’s en omvat twintig artikels. Het is op woensdag 11 juli 2012 “voor akkoord” getekend door Marniek De Bruyne en Rudolf Scherpereel (namens de N-VA), Vincent Van Quickenborne en Wout Maddens (namens Open VLD), en ten slotte Philippe De Coene en Axel Weydts (namens sp.a).
Het akkoord is duidelijk opgesteld door een dr. of lic. in de rechten, in een onberispelijk juridisch jargon.
Het is wel zo dat de kopie in ons bezit in dusdanig slechte staat is, en dat alleen de handtekeningen van De Bruyne, Scherpereel, Axel Weydts en De Coene vaag (maar toch duidelijk) zichtbaar zijn.
Aan twee ondertekenaars hebben we (meermaals) gevraagd of de tekst die we in bezit hebben wel authentiek is. ‘Ja’ of ‘neen’ was de eenvoudige vraag. Na dagenlang wachten en aandringen hebben we nog altijd geen antwoord gekregen.
We stellen de vraag nu via deze weg opnieuw, op goed geluk.
En om van onze kant even duidelijk aan te geven wat voor tekst we in handen kregen, citeren we bij wijze van exempel één artikel. Het voorlaatste, het art.19, en vilein als we zijn niet zonder reden net dit artikel.
Want wat lezen we daar nu?
“Jaarlijks worden de coalitie en de samenwerking geëvalueerd. Naar aanleiding van deze evaluatie kunnen ook de nodige afspraken gemaakt worden met betrekking tot de verlenging van de samenwerking in de volgende legislatuur (2019-2024).”

P.S.
Indien we opnieuw geen enkel antwoord krijgen op onze simpele “ja-neen” vraag, publiceren we in een volgende editie van deze alternatieve stadskrant nog enige relevante uittreksels uit dat voorakkoord.
Dan gaan we er dus vanuit dat de tekst in ons bezit authentiek en betrouwbaar is en dat minister en titelvoerend burgemeester Vincent Van Quickenborne flagrant liegt als hij beweert dat “we (in 2012) geen voorakkoord tekenden”. Dat het enkel ging om een mondelinge “deal”.
Let wel: die “WE” die Quickie in de krant gebruikt is hier in de context absoluut geen ‘pluralis majestatis’, geen eerste persoon meervoud voor Van Quickenborne zelf en alleen voor hemzelf. Die WE slaat wel degelijk op drie personen: Quickie zelf, Rudolphe en Philippe.







gemeenteraad, geschiedenis, recht

Een Hitlergroet moet nu mogelijk zijn in Kortrijkse gemeenteraad (2)…

Een samenvatting van het antwoord op de klacht van VB-raadslid Wouter Vermeersch (gericht aan het Agentschap Binnenlands Bestuur, in casu de gouverneur) is niet moeilijk te maken want die mail bestaat uit slechts elf korte regeltjes. Even nog benadrukken dat die reactie van de hogere overheid helemaal niet kwam van gouverneur Carl Decaluwé zelf aangezien hij min of meer toevallig niet thuis was. Hij waste bij vertrek zijn handen in onschuld en liet zijn vervangster Anne Martens (arrondissementscommissaris) het netelige, heel delicate karwei klaren.

Laat ons beginnen met de slotzin van de brief van Anne Martens, de wd. gouverneur.
Die klinkt op een ongemeen lachwekkende wijze toch vertroostend, voor wie op de hoogte is van de ware toedracht van de zaak. Letterlijk citaat: “Ik heb wel aan de voorzitter gevraagd blijvend te willen waken over de orde in de raadszittingen en dat er desgevallend kordaat wordt opgetreden.”
Dat is dus om te gieren.
De beginzin ook trouwens, en ja – laat ons maar zeggen: geheel de repliek op de klacht is van die aard dat men totaal onthutst, perplex achterblijft. Nogmaals: als men tenminste iets afweet van de zaak. Er valt dus een en ander uit te leggen.

De kernzin, en in feite dus het besluit van Anne Martens (in naam van de gouverneur) luidt waarlijk ongemeen laconiek: “MIJN AMBT KAN DAARIN VERDER NIET TUSSENKOMEN.”
Hoe wordt deze ongemeen flegmatieke, indifferente conclusie gemotiveerd?
Door (in de beginzin) te verwijzen naar het feit dat zij “enkel kan vaststellen” dat er in navolging van de klacht “bij de gemeente wel degelijk gepoogd werd om tot een overeenstemming te komen.” Er is namelijk een deontologische commissie samengekomen “om de klacht te bespreken en er zijn duidelijke inspanningen geleverd door de voorzitter daarbij.” Conclusie: haar ambt zal het hierbij maar laten…

Het Agentschap Binnenlands Bestuur, in casu gouverneur Carl Decaluwé (bij monde van Anne Martens) is dus absoluut niet van plan om een oordeel of uitspraak te vellen over het volstrekt ongeoorloofde gedrag van schepen Wout Maddens (en Weydts).
U weet toch nog waarover het ging? In volle gemeenteraad (zowel in maart als in april!) heeft Maddens bij een interventie van VB-raadslid Wouter Vermeersch in gebaren de figuur van Hitler nagebootst. (Over Weydts’ uitlating hebben we het even niet meer.)
De wd.gouverneur Martens vindt dat zij (in haar ambt) daar niet kan in tussenkomen. De klacht wordt in feite geseponeerd.
Ewel ja. ’t Is goed. We leggen er ons bij neer. VANDAAR dat wij op onze beurt vinden dat – als schepen Maddens dat kan en mag – hij voortaan voor ons part ook volkomen ongestoord de HITLERGROET kan uitbrengen als het VB-raadslid het nog een keer waagt om het woord te nemen.
Dat is dus duidelijk. In ons ambt als kortrijkwatcher zullen we daar verder niet in tussenkomen. Beloofd.

Kumbaya-moment
Maar wellicht wilt u nog enige toelichting over de verwijzing van Anne Martens naar een deontologische commissie die de klacht heeft besproken, zodat zij naar haar mening daar verder eigenlijk niets heeft aan toe te voegen. Die verwijzing is waarlijk een lachertje, – weer eens, voor wie op de hoogte is van de ware toedracht van de zaak. (Die is al uitvoerig behandeld in deze alternatieve stadskrant. We proberen dus om kort te zijn.)
Er heeft inderdaad op 26 april een deontologische commissie plaatsgevonden met de zes fractieleiders.
Bedoeling was onder meer om tot een gemeenschappelijke verklaring te komen over het (laakbaar) gedrag van de schepenen Weydts en Maddens in de gemeenteraad. Daar is niets van terechtgekomen. Niets. De fractieleiders hebben tijdens die bijenkomst gedaan alsof zij de olifant in de kamer niet zagen staan. Het werd een soort doofpotoperatie. In arren moede (weet de wd. gouverneur dat wel?) heeft Helga Kints als voorzitter van de Raad dan maar in zitting van mei – zonder enig mandaat en op eigen houtje – een soort zedenpreek gehouden, zonder enig feit te benoemen, of te beoordelen. Zij drong er gewoon op aan om voortaan “met respect naar elkaar te luisteren“. In het vervolg braaf zijn hé, jongens en meiskes !
Het scheelde niet veel of heel de Raad ging over tot een KUMBAYA-gezang.





gemeenteraad, geschiedenis, recht

Hitlergroet uitbrengen in Kortrijkse gemeenteraad moet nu ook mogelijk zijn (1)…

Denk nu vooral niet dat de kop van dit stuk zomaar van de pot is gerukt.
U zal daar in de plaatselijke gazetten natuurlijk niets over lezen (en derhalve ook niet in de landelijke pers) want onze lokale “journalisten” zijn ieder politiek bewustzijn kwijt geraakt, beschikken geeneens over het kaliber om te beseffen dat zij verzaken aan hun maatschappelijk verantwoordelijkheid. Dus zou het kunnen, beste lezer, dat u denkt dat kortrijkwatcher aan waanideeën is ten prooi is gevallen. Ja, woedend en volledig onthutst is hij wel, zodat hij zich nauwelijks kan hoeden voor excessief taalgebruik.

Laat ons g.v.d. een paar feiten in herinnering brengen.
Dit weten – geloof ik – onze lezers gelukkig nog wel. Onze alternatieve stadskrant is het enige medium uit de regio dat het als zijn journalistieke plicht aanziet om hier telkens als dit nodig is verslag uit te brengen over de stuitende wijze waarop bepaalde Kortrijkse schepenen de fractieleden van het Vlaams Belang in volle gemeenteraad bejegenen. Meer speciaal dan VB-raadslid (en parlementariër) Wouter Vermeersch.
Termen als ‘fascist’, ‘racist’, ‘sukkelaar’ of ‘kemel’ (en dergelijke meer) zijn niet uit de lucht. Komt daar nog bij dat de voorzitter van de Raad (Helga Kint) hierbij nauwelijks of niet optreedt en over het algemeen de werking van de gehele VB-fractie zeer subjectief “modereert”. Om het zo te zeggen. Verdomd nog aan toe, zij kan Vermeersch niet uitstaan. Zij tikt dientengevolge niemand op de vingers die hem grensverleggend behandelt.

In de gemeenteraad van maart is er een bijzonder incident geweest. (Kortrijkwatcher bracht indertijd daar verslag over uit.)
Schepen Axel Weydts (van Vooruit met de SP.A) gedroeg zich weer eens als een ADHD’er en bestempelde gewoontegetrouw een VB’er als een ‘racist’, maar dat was niet alles. Schepen Wout Maddens (VLD) bestond het om richting raadslid Vermeersch met duidelijke handgebaren te laten gelijken op Adolf Hitler.
Hij beeldde hierbij – non-verbaal – de bles en de snor uit van Adolf. Daar bestaat een filmpje van. (Wie inmiddels ietwat afweet van de reputatie van familie Maddens uit WO II en de nasleep ervan in goed doordesemde flamingantische kringen begrijpt dat zoon Wout drommels goed op de hoogte is van de fysionomie van Hitler. )
We hebben hierbij dus met meer dan van een vorm van beledigingen te doen. Het gaat tevens om smaad, en dat is – net als een belediging trouwens – een misdrijf.
Raadslid Vermeersch heeft dus klacht ingediend bij de gouverneur, zijnde ‘vertegenwoordiger’ van het Agentschap Binnenlands Bestuur. Dat is gebeurd op 10 mei 2023.
De reactie van het Agentschap (zonder datum!) kwam er pas begin deze maand augustus.
De gouverneur heeft er dus twee en een halve maand over gedaan om een oordeel te vellen over het klachtdelict.

Wij hadden daar waarlijk een voorgevoel bij, dat Carl Decaluwé met zijn antwoord zou wachten tot de verlofperiode. Dan gaat hij traditioneel op reis naar het zuiden, en laat hij zich zoals gewoonlijk vervangen door de zgn. “waarnemend gouverneur”, zijnde ANNE MARTENS. (Anne is de dochter van Wilfried Martens en is in 2009 voor het leven aangesteld als “arrondissementscommissaris”, een overbodige functie, en een puur politiek benoeming ook nog.)
Carl Decaluwé zat natuurlijk zeer verveeld met de kwestie, niet enkel omdat hij zelf een Kortrijkzaan is.
De zaak die voorlag ging duidelijk om méér dan over een eenvoudige niet-naleving van een artikel uit een deontologische code van een gemeenteraad, gepaard met een niet-optreden van de voorzitter, Helga Kint. Het ging in se om een klachtmisdrijf.
De gouverneur heeft dan maar Pontius Pilatus gespeeld en gewacht tot hij het uiterst netelig karwei kon overlaten aan zijn vervangster, de arme Anne Martens.
Zie volgend stuk. Het komt onmiddellijk, nog in onze avondeditie.


burgemeester, infotainment, quotes

Quote van de dag: “Quicky grapt”…

Voor zover er nog lezers zouden zijn die niet over alles op de hoogte zijn: “Quicky” (of gewoonweg “Q“) is de troetelnaam die huidig minister en Kortrijks titelvoerend burgemeester Vincent Van Quickenborne ooit eens voor zichzelf heeft bedacht, toen hij nog in zijn wilde jaren verkeerde. (Heeft daar een tijdje spijt van gehad, maar nu weer niet meer.)
Maar een vos verliest zijn streken niet.
Nu hij 50 is geworden heeft hij vorige zondag in een bekend café alhier Kortrijkse en andere burgers van dezelfde leeftijd met een gratis pint bedacht. Een electorale, beproefde tactiek die in de dorpspolitiek zeker al dateert van begin vorige eeuw, traditioneel toegepast door de plaatselijke brouwer die burgemeester wou worden.
Onze trouwe lezers kijken er niet van op dat de 0,00%-journalist Peter Lanssens (lps) van “Het Laatste Nieuws” daar uitvoerig aandacht heeft aan besteed, zelfs nog voor het evenement plaatsgreep.
Die verjaardag heeft de 0,00%-journalist in een uitermate vriendschappelijk getinte samenspraak (Lanssens is een poesjenel van Q, geen journalist) met Quicky er mede toe gebracht om een uitgebreide terugblik op “50 jaar Q” te publiceren in zijn gazet van vandaag, dinsdag 1 augustus. Een volledige pagina (p.21) met twee foto’s in het regionale katern “Kortrijk-Ieper”. Beide prenten belichten quasi-toevallig voor de onderscheiden doelgroepkiezer een bepaald aspect van de minister-politieker: een café- en een familiefoto.
In dat stuk staat nog een flagrante leugen, maar dat is iets voor later. En Vincent zou geen Quicky zijn als hij niet weer eens uitpakt met een onnavolgbare, politieke doelstelling: “Kortrijk moet een stad van 300.000 inwoners worden”. Dat is meteen de goed bedachte, wervende kop van het stuk.

Maar we willen het nu eigenlijk houden bij een zéér typische Q-quote, een andere gewaagde hyperbool die men normaliter als onthutsend kan beschouwen. Quickie geeft blijkbaar al van in zijn jeugd door dat hij geen last heeft of zal hebben van een imposter-syndroom.
We citeren.
“Toen ik misdienaar was, besefte ik al dat de katholieke stad Kortrijk ooit aan mijn voeten zou liggen,” grapt Quickie.
Lanssens schrijft dus niet – wat hij normaal wel doet bij dit soort uitspraken – : “knipoogt” Quicky.
P.S.
Een bekende spreuk luidt: “vertel mij een grap, en ik zal zeggen wie je bent.”



buitenland, milieu, noordzuid

Contractvoorwaarden in de samenwerkingsovereenkomst met Chefchaouen (5)

Laat ons met enkele van de meeste bizarre voorwaarden uit het contract beginnen, anders leest u hoogstwaarschijnlijk niet eens verder.
Een artikel – in een of andere samenwerkingsovereenkomst van stad Kortrijk met een of andere instantie – als wat we nu lezen onder het nr. 5 in het contract met Chaouen – hebben we nog nooit tegengekomen. Nog nooit, en zeker weten dat we als gemeenteraadwatcher in de loop der jaren er al tientallen hebben doorgenomen. We staan dusdanig verstomd van de inhoud ervan dat we de desbetreffende clausule hier zowat integraal willen citeren. Hou uw mond alvast maar goed dicht vooraleer die openvalt.
De titel van ART. 5 luidt gewoonweg “toelage“, zonder meer. (En die simpele titel op zichzelf dekt zelfs de lading niet.)
“Het is Chefchaouen verboden een betoelaging via stedelijke reglementen/reglement OCMW aan te vragen of prestaties te factureren aan het stadsbestuur/OCMW en dit voor dezelfde doelstelling zoals opgenomen in art.2 van huidige overeenkomst. Chefchaouen verbindt er zich uitdrukkelijke toe dit verbod te respecteren. ” (Noot: dat art.2 slaat op reis- en verblijfkosten.) “Mocht er ondanks dit verbod toch een bedrag uitbetaald zijn (…) op basis van een factuur aan het stadsbestuur/OCMW (…) dan zal de nominatieve toelage (…) verminderd worden met dit uitbetaalde bedrag en kan dit de beëindiging van de samenwerkingsovereenkomst tot gevolg hebben.”
Wat is in Allah’s naam (swt) de reden van zo’n regelrechte bedreiging? We hebben er echt het raden naar. Verdenkt men de Marokkaanse delegaties ervan dat zij soms met een stelletje tafelschuimers alhier zullen opdagen? Of heeft Kortrijk ooit slechte ervaringen opgedaan tijdens onze stedenband met Cebu-City?
Een raadsel.

ART.4 gaat over “wederzijdse verbintenissen”.
Bijzonder onorhodox is dat er een verbintenis valt op te merken die geenszins op een gelijkwaardige manier wederzijds is. In ART.4.1 gaat het om de kosten van de jaarlijkse werkbezoeken. Zie eens hoe gulhartig onze stad kan zijn.
– Als de Marokkanen met een interne delegatie naar hier ter stede op bezoek komen, dan betaalt Stad (dat zijn wij) de totale reiskosten helemaal, vanuit Chaouen naar hier (“België”, staat er in de tekst). Helemaal.
– Omgekeerd nu. Wij gaan een keer nu (één beurt per jaar dus) op bezoek naar ginder. Dan belooft Chaouen om ons vervoer vanaf Marokko te betalen. (We veronderstellen dus hierbij redelijkerwijze wel degelijk: vanaf onze landingsplaats in het land tot in het centrum van Chaouen, en helemaal niet alreeds vanaf het moment dat ons vliegtuig het Marokkaanse luchtruim binnendringt.)
Het merkwaardige nu is dat die verbintenis uit art.4.1 niet strookt met de omschrijving van de verbintenis in hoofde van Kortrijk over de “logistieke subsidie”.
Wat staat er immers in ART. 4.2, par.2 ? We krijgen er – echt waar – een punthoofd van.
Daar vernemen we dat wij (Kortrijk) er ons toe verbinden om bij een werkbezoek aan Chefchaouen wel degelijk zelf de reiskosten te betalen, en wel van België helemaal naar Marokko.

En hoe zit het met de “verblijfkosten”? Daar bent u wellicht ook benieuwd naar. We zeggen het maar meteen: heel goed !
Als wij naar ginder trekken, dan betaalt Marokko de kosten voor overnachtingen, maaltijden en stelt ook infrastructuur ter beschikking om ons werk aldaar te kunnen uitvoeren (ART. 4.1). En zie eens: Kortrijk doet net hetzelfde voor onze Marokkaanse partner. (ART. 4.2. par.2.)

Over de financiering van de stedenband willen we het natuurlijk ook hebben. Daarvoor moeten we ART.4.2.1 aandachtig lezen en ART.7 voor de uitbetalingsmodaliteiten.
U hebt ongetwijfeld nog nooit gehoord van “het Wereldhuis West-Vlaanderen“. Wij wel een beetje, een verwaaide keer, maar de website van die instelling lijkt nergens op. Eigenlijk staat er niets op. En je moet er ook toegang voor krijgen. Nu ja, het is blijkbaar een provinciale instelling, gelegen in Roeselare nog wel, en die schijnt opgericht te zijn om veel goeds te doen voor mensen van kleur. (Een provinciaal bestuur is daar toch niet meer bevoegd voor?)
Dat “Wereldhuis” bedenkt onze stedenband voor een periode van drie jaar met een subsidie. (Dank u, Jean de Béthune.)
Maar probeer dit nu maar eens te begrijpen. We citeren het art.4.2. par.1. Volg maar:
“De samenwerking (…) wordt deels gesubsidieerd door Wereldhuis West-Vlaanderen. Dit is een subsidieovereenkomst voor een periode van drie jaar met een totaal bedrag van 45.000 euro. De subsidie bedraagt 75% van het totale werkbudget. Jaarlijks wordt 15.000 euro uitbetaald aan stad Kortrijk. Daarvan gaan 7.500 euro naar het stadsbestuur van Chefchaouen voor de uitvoering van het actieplan.”
Hoeveel bedraagt dus het totale werkbudget (bij ons,)? Staat niet in de tekst, maar valt te berekenen.
Als we het goed voor hebben zal de stedenband werken met een budget (bij ons) van 20.000 euro per jaar en legt Stad pas 5.000 euro per jaar bij wat we krijgen van dat Wereldhuis. Maar hoe wordt dat bedrag dan verdeeld tussen de partners? Op de website van stad is een keer verschenen dat Chefchaouen het toch maar met 7.500 euro per jaar moet blijven stellen, en stad 12.500 euro voor zich houdt.
(Hier moeten we er toch even aan toevoegen dat we op Tinternet vonden dat Chaouen van Europa ooit een keer 10 miljoen dirham heeft gekregen. Dat is omgerekend 900.000 euro. Een officiële bron vinden we evenwel nergens. Het zou gaan om een studie voor een wegverbreding naar Al Hoceima toe. Mobiliteit!)

ART.7 gaat over de uitbetalingsmodaliteiten.
Onze lezers weten dat de samenwerkingsovereenkomst (mede) is ondertekend door Helga Kint, gemeenteraadsvoorzitter.
Raadsleden kunnen haar nu vragen of de eerste schijf van 50% van het jaarbedrag wel is uitbetaald. Dat moest contractueel in maart al gebeurd zijn. Maar! Kan dat wel als er – bij ons weten – intussen nog geen enkel actiepunt is uitgevoerd? Is er bijvoorbeeld alreeds één (van de drie verplichte) online vergaderingen doorgegaan?
Verslag? Helga !

En wie moet er jaarlijks rapporteren over de gerealiseerde werking, denkt u? De verantwoordelijken van het stadsbestuur van Chefchaouen !! (ART.6). Nog wel op eigen initiatief dienen zij tegen 1 april van het jaar volgend op het werkingsjaar een evaluatie- en financieel verslag uit te brengen. Aan ons stadsbestuur! Dat had u nu waarlijk niet verwacht hé? (Wat zullen de Marokkanen rapporteren over de werking vanaf 1 januari 2023 tot op bijv. 31 juni 2023?)

P.S.
Genoeg voor vandaag.





buitenland, milieu, noordzuid

Over de nieuwe stedenband tussen Kortrijk en – jawel – Chefchaouen (4)

De Marokkaanse stad Chefchaouen (ook genoemd Chaouen) heeft zich ooit een keer (2010) uitgroepen tot “ville écologique” (maar is dat eigenlijk officieel niet). “La ville bleue qui se veut verte.” Dat betekent niet dat er aldaar op milieuvlak geen pogingen worden ondernomen om iets te doen aan 1) het klimaat, 2) duurzame energie en 3) duurzame ontwikkeling. (Die genaamde Aziz die nu met een elektrische fiets rijdt! Bij wijze van voorbeeld.)
Veel weten we er niet over want alhoewel er al een verkennend werkbezoek van een Kortrijkse delegatie naar ginder is gevlogen (en omgekeerd ook?) vertikt ons stadsbestuur het nog altijd om de Kortrijkse burger serieus in te lichten over wat er al aan het gebeuren is rond de drie voornoemde thema’s.
Het is bijvoorbeeld nuttig om nu reeds op te merken dat er volgens het samenwerkingsakkoord jaarlijks drie online vergaderingen worden georganiseerd en dat er tevens een jaarlijkse evaluatie plaatsgrijpt. Welnu, onze stedenband bestaat sinds 12 december 2022 en is door de gemeenteraad goedgekeurd op 16 januari van dit jaar. Ja, – en welnu? Wat is er in dit eerste halfjaar van 2023 zoal aan actieplannen uitgevoerd?
Hier is al gewaarschuwd dat dit soort van non-beleid en non-communicatie absoluut niet zo kan doorgaan, of we stevenen – zoals met vorige mislukte stedenband met Cebu-city – naar een totaal fiasco.
Weggegooid geld en energie, en een hoop frustraties daar bovenop als resultaat.
Bon. We hebben gezegd.

Onze stedenband draait rond vier assen.
1. Maatregelen nemen om de klimaatverandering te verzachten en “zich eraan aan te passen”.
In dit kader zullen we bijv. afvalexperts uitwisselen, in beide steden meer groene plekjes aanleggen, – nog wel met fruitbomen. En mobiliteitsexperten inschakelen. (Weydts! Werk aan de winkel! Circulatie- en mobiliteitsplan helpen maken voor de smalle, pittoreske en steile steegjes in “de blauwe stad”. Veel trappen hoor.)
2. Bewustmaking en betrokkenheid van burgers rond klimaat, energie en duurzame ontwikkeling.
Ja, met onze vorige stedenband is daar niets van terecht gekomen. En ook nu weer hebben we een heel valse start genomen.
3. Institutionele capaciteitsopbouw van beide steden.
Dat is ambtenarentaal. Het gaat uiteindelijk om het uitwisselen van studenten uit onderwijsinstellingen. (Bij ons zal dat ongetwijfeld Howest zijn.)
4. Educatieve, sportieve, culturele en toeristische uitwisselingen.
Hier gaat het dus om de fameuze snoepreisjes. Met Cebu zijn er heel veel (wederzijds) georganiseerd, zelfs nog nadat de stedenband al was opgeheven. (Eén keer een verslag gevonden van een groep Kortrijkse bakvissen op bezoek op het Filipijnse eiland. Hebben niet eens een uittreksel daarvan gepubliceerd. Te beschamend hilarisch!…)

Tot daar de vier assen waarrond men een en ander wil verwezenlijken. Duur van de stedenband: vanaf 1 januari van dit jaar tot en met uiterlijk 31 december 2025. Stopzetting of verbreking van de overeenkomst mogelijk., bijvoorbeeld als de contractvoorwaarden niet worden nageleefd.
Zoals u weet is de samenwerkingsovereenkomst aan onze zijde ondertekend door de gemeenteraadsvoorzitter Helga Kint, niet door onze burgemeester. Interessant is dus te weten tot welke engagementen zij zich (samen met haar gemeenteraad) zoal heeft verbonden.
We gaan er nog een apart stukje van maken, want bepaalde artikels uit het contract zijn verrassend. Pikant ook. Helga zal moeten bij de pinken blijven.

Intussen permitteren we ons nog een tweetal algemene bedenkingen. Wat ons van het hart moet.
* Vooreerst kan men zich afvragen waarom Kortrijk per se een stedenband wil.
En wie dat eigenlijk wel wil ? Een fractie, een schepen? De burgemeester? Een Kortrijkse VIP? Een organisatie? Wie is of zijn de initiator(s)? Dat weten we dus niet.
Jawel, in het bestuursakkoord van de tripartite is er een keer sprake van “een beste stad, met de strafste plannen voor meer biodiversiteit en minder vervuiling“. Maar behelst dat impliciet en noodzakelijk het sluiten van een stedenband? Men kan natuurlijk altijd teruggrijpen naar de grote woorden. Een plechtige, hoogdravende terminologie die een hele kamer kan vullen. In de trant van “steden spelen overal ter wereld een belangrijke rol in de ontwikkeling van hun regio of land.” En: “ze worden meer dan ooit geconfronteerd met dezelfde uitdagingen en problemen.” En: “stad Kortrijk wil een beleid uitwerken dat iedereen omarmt én effect heeft op alle Kortrijkzanen over alle grenzen van de verschillende doelgroepen heen.” (We citeren nog altijd!) En: “we streven naar een samenleven waarbij niemand uitgesloten wordt. Een cultuur waarin gelijke kansen, gesprek en respect vooropstaan en waar geen plaats is voor haat, onverdraagzaamheid en racisme.” Enzovoort. Enzovoort.
Let wel, dat bloemrijk woordgebruik staat allemaal te lezen in het samenwerkingsakkoord! (Art. 11: “Clausule samenleven.”)
* Tweede punt dat we eventjes willen maken.
Waarom moet een (Kortrijkse) stedenband (zie de vorige met Cebu) altijd gaan over een thema als “milieu”? Zeg het eens.
En waarom altijd met een partner uit “het zuiden”? Zeg het eens.





buitenland, milieu, noordzuid

De samenwerkingsovereenkomst tussen Kortrijk en Chefchaouen is ondertekend (3)

Stom hé? We moeten nog VOOR we het over de inhoud hebben van dat contract even een heikel puntje aanraken. Iets dat we aan onszelf en anderen niet kunnen uitleggen, terwijl sommigen wellicht zullen denken dat het om juridische haarkloverij gaat.
Dat samenwerkingsakkoord is aan Marokkaanse zijde afgesloten door het stadsbestuur van Chefchaouan, “rechtsgeldig vertegenwoordigd” door de burgemeester Mohamed Sefiani. Volstrekt normaal te noemen.
Evenwel.
Aan onze zijde is de overeenkomst weliswaar ook afgesloten door het stadsbestuur (het schepencollege van 12 december 2022), maar dan wel vertegenwoordigd door de gemeenteraad, “voor wie optreden” Helga Kint (raadslid-voorzitter van de gemeenteraad) en Carlo Daelman (algemeen directeur). Dat zou dus betekenen (art. 279 §1 van het decreet lokaal bestuur) dat het document specifiek, zeg maar ‘louter en alleen’ betrekking heeft op de gemeenteraad. Dat is toch van de pot gerukt?
Hoeveel actoren zijn er niet gemoeid met die samenwerking? Het thema is: klimaat, duurzame energie en ontwikkeling! Daar zijn bijvoorbeeld ongetwijfeld experten inzake mobiliteit uit beide steden bij betrokken. Stagiairs uit meerdere onderwijsinstellingen. Een provinciale instelling als het “Wereldhuis”. Een bevoegde commissie. Lokale culturele, toeristische en zelfs sportieve verenigingen. Burgers dus. Afvalexperts. Tuinarchitecten. Specialisten inzake zonne-energie. “Mooimakers”. Kortom, allerhande heel deskundige personen, uitgezonderd gemeenteraadsleden, tenzij die leden-uitverkorenen van de Raad die mogen deelnemen aan eventuele snoepreisjes naar Marokko.
En zie, de overeenkomst is letterlijk ondertekend door Helga Kint, gemeenteraadsvoorzitter. Niet door de burgemeester, niet door de bevoegde schepen Bert Herrewyn. Dat hebben we nog niet meegemaakt, dat Helga in persoon een samenwerkingsovereenkomst sluit die eigenlijk stad verbindt. Ook financieel. Moeten wij haar dan (persoonlijk) verantwoordelijk achten voor de engagementen die al of niet zijn genomen in dit partnerschap? Het jaaractieplan van de overeenkomst wordt jaarlijks geëvalueerd. Wat als de contractvoorwaarden niet worden nageleefd? Zullen we Helga dan op het matje roepen?

O ja.
Weet u hoe men bij de ambtenarij het feit motiveert dat de samenwerkingsovereenkomst niet werd (of mag) ondertekend door Ruthie Vandenberghe, onze burgemeester? Omdat het stadsbestuur van Kortrijk zelf in de loop van het laatste contractjaar (eind 2025) de samenwerking zal evalueren. Men vindt het vreemd dat het stadsbestuur finaal aan zichzelf moet rapporteren. Nou, als men die redenering doortrekt kan de burgemeester bijna geen enkele samenwerkingsovereenkomst meer ondertekenen, over om het even wat en met om het even wie. Trouwens dat evaluatieverslag zal niet zomaar uit de lucht vallen. Het zal opgemaakt worden door de bevoegde stadsdiensten van beide steden, jawel, én natuurlijk gebaseerd zijn op wat al die actoren te rapporteren hebben die aan het project konden meewerken.
Overigens stelt zich nu ook de vraag of het stadsbestuur de overeenkomst op eigen houtje kan verbreken (beëindigen) zonder de toestemming van een raadslid, zijnde onze Helga…

P.S.
Tja, het Pietje Precies van onze redactie moest dit absoluut even kwijt…Hij is nu weer gelukkig.
Volgende editie gaat zeker over de inhoud van het samenwerkingsakkoord. Beloofd!


buitenland, milieu, noordzuid

Stedenband met Chefchaouen mag niet weer mislukken ! (2)

Het is heus niet zonder reden dat we er in een vorige editie van deze krant hebben op aangestuurd opdat vele Kortrijkzanen in hun bucketlist het pittoreske Marokkaanse stadje Chefchaouen als reisdoel zouden opnemen. Anderzijds is het bijna zeker dat u niet weet waarom we deze oproep deden. En omgekeerd is het ook onwaarschijnlijk dat er ook maar één Marokkaanse bewoner ginder in “de blauwe stad” al ooit heeft gehoord van Kortrijk (Courtrai).
En nochtans, al op 12 december 2022 heeft het schepencollege een uitgebreide samenwerkingsovereenkomst met Chaouen (vereenvoudigde, familiaire benaming) goedgekeurd. En in de gemeenteraad van januari van dit jaar is hetzelfde gebeurd, geheel geruisloos. (De VB stemde tegen o.a. omdat het stadje zowat aanzien wordt als een paradijs voor wiet-gebruikers. Andere fracties namen niet eens de moeite om het woord te voeren over deze actie, een nochtans goed bestudeerde actie die kadert in ons ambitieus “lokaal mondiaal beleid”, – ook VLD-raadslid Mohamed Ahouna niet.)

Een stedenband is niet hetzelfde als een jumelage. Een jumelage heef een protocollair karakter, vooral gericht op het onderhouden van een vriendschappelijke band met een andere, in principe Europese stad.
Men bezoekt wederzijds elkaars kermissen, bijvoorbeeld. Pinten drinken en schransen. Een stedenband is véél serieuzer, gaat op zoek naar een inhoudelijke werking rondom een bepaald thema, met de hoop van over die materie wederzijds iets te leren.
Kortrijk heeft nog altijd vier “zustersteden” (waar we overigens niets meer van horen) maar onderhield ‘daarnaast’ van 2004 tot 2019 een stedenband met de megastad Cebu-city, gelegen op het gelijknamige Filipijnse eiland. Ook weer iets waar al die jaren geen Kortrijkzaan iets van afwist, tenzij die enkele tientallen inwoners die konden genieten van de zéér vele (dure) snoep- en inleefreizen naar dat verre eiland.
Die stedenband met Cebu-city is een totale flop geworden. We hebben zelfs enige moeite om ons nog te herinneren wat de doelstelling was. Had iets met afvalbeleid te maken, geloof ik. Sorteren!
Kortrijkwatcher stond niet zonder reden van in den beginne sceptisch tegenover dat project met Cebu en heeft op bepaalde gronden (die we nu niet meer zullen herhalen) meerdere malen gepleit om die broddelactie stop te zetten en te zoeken naar een andere stedenband in bijvoorbeeld…Marokko. Jawel ! ONS VOORSTEL.

Pas begin 2020 (of eind 2019) heeft het stadsbestuur ingezien (toegegeven) wat hier altijd al werd beweerd: dat er in Kortrijk niet het minste draagvlak bestond voor de stedenband met Cebu, daar nog niemand echt kon voor gemobiliseerd worden. Heeft ook inhoudelijk niets teweeg gebracht. Allez zeg, we zouden de Cebuanen een keer leren sorteren…(Op de Filipijnen zijn er steden waar mensen juist leven op vuilnisbelten…)
En nu !
Nu dreigt weer helemaal eenzelfde fiasco te gebeuren. We zagen al dat de goedkeuring van de nieuwe stedenband met Chaouen in de gemeenteraad van januari in de grootst mogelijke onverschilligheid is gepasseerd. Niemand (tenzij de VB-fractieleider Wouter Vermeersch) had het over de voorgeschiedenis (vanwaar die keuze?), de doelstelling (ook weer iets dat met het milieu heeft te maken, maar Groen gaf geen kik), de financiering (waar wij dan wel nog iets over hebben te vertellen).
Verantwoordelijke schepen voor het gebeuren is opnieuw Bert Herrewyn (van ‘Vooruit’ met de SP.a) , bijgestaan door Margot Vervaeke als ‘projectleider’.
Welnu, zoek nu maar eens als gewone maar geïnteresseerde Kortrijkzaan (of als inwoner met Marokkaanse roots!) naar meer informatie over die stedenband. Op onze website van stad. In het Stadsmagazine. In de gazetten. Wist u dat er al (vorig jaar dus?) wederzijds “verkennende” werkbezoeken zijn geweest? Deelnemers? Verslagen (evaluaties) daarover gelezen? Is er soms dit jaar al een concreet plan uitgevoerd? Is de “Mondiale Raad” al een keer bijeengekomen?
Meer nog: kunt u wel ergens de integrale tekst van de samenwerkingsovereenkomst dd. 12 december 2022 vinden? (We geven er een samenvatting van in een volgende bijdrage.)

(Wordt vervolgd.)

P.S.
Als u een keer ter plekke in Chefchaouen bent, en per se zoekt naar iemand die al van “la ville de Courtrai” (of van schepen Bert Herrewyn) heeft gehoord, vraag dan naar Aziz. Hij rijdt nu als “agent municipal” rond met een elektrische fiets. En geel hesje. Dit alles in het kader van het streven van de burgemeester om van zijn stad een “commune modèle” te maken: “Une commune modèle et initiatrice d’un changement citoyen en matière de gestion énergétique durable.”
Bij Houda Hadjji maakt u ook kans. Zij staat in voor de werking van het “centre de l’écologie”.
In het stadhuis kunt u vragen naar Abdelali El Bakali. Dat is onze contactpersoon aldaar.
Burgemeester Mohamed Sefiani heeft het waarschijnlijk te druk. Dat is een hoge piet hoor! Qua milieu-zaken alleen al is hij president van de “Maroccan Association For Eco-cities” en regionaal ambassadeur van het “Global Covenant of Mayors for Climate and Energy.




Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert