Category Archives: ambtenaren

Het verloop bij onze kabinetsmedewerkers: naar 26,6/38

Hoeveel kabinetsmedewerkers onze burgemeester en de acht schepenen met hart en ziel bijstaan, het is niet echt helemaal totaal te achterhalen. Ook niet nadat controleur-raadslid Maarten Seynaeve (Vlaams Belang) daarover een schriftelijke vraag heeft gesteld.
Ge moet u dat geloop in het oude stadhuis dan eens concreet proberen voor te stellen.

TIP.
Wat nu een keer goed zou zijn voor ons, gemiddelde Kortrijkzanen-kiezers, dat is dat de ons vertrouwde locale gedrukte pers én WTV een groepsfoto in kleuren publiceert met bewegende beelden van alle kabinetsmedewerkers met hun schepenen. De namen van links naar rechts en van boven naar beneden. Weten we tenminste wie het voor het zeggen heeft, als we iemand tegenkomen. Als we een dossiertje willen aankaarten.

Niet alle kabinetsbedienden zijn overigens voltijds voor een schepen aan het werk. Wat doen ze dan wel als nevenjob??? Nog ambtenaar zijnde? Dat zouden we wel eens willen weten. Hoe die “vierde macht” in de politiek (oude term voor ambtenarij, nu vervangen door de macht van de media) is samengesteld. Wie zijn de “duikboten“?
Hoe en op welke gronden kabinetsmedewerkers worden geselecteerd valt nu buiten het bestek van dit artikel.
Voorlopig denken we van alles over de modaliteiten. Bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen staan ze alleszins borg voor heel veel plakwerk.

Er zijn verhogingen en verminderingen van prestatiebreuken. Verloven voor een externe opdracht. JA! Overhevelingen. Vervangingen. Toevoegingen via vervangingsaanstellingen. Helaas ook einde tewerkstellingen.
Het verloop is in het verleden nog nooit zo groot geweest als onder deze legislatuur, en dit is heus niet enkel te wijten aan de stoelendans binnen het College. Enkel bij schepen Alain Cnudde is er geen wijziging gebeurd.

Voor de aardigheid geven we even aan wat voor wijzigingen er zo al konden geschieden in het kabinet van titelvoerend burgemeester Stefaan De Clerck, in 2007-2008.
– Bij de aanvang van de bestuursperiode kreeg hij één voltijds kabinetssecretaris, één voltijds attaché, twee bedienden (opgesplitst in een 4/5 en een 1/2 bediende), twee chauffeurs.
– In april 2007 kwam er een verhoging van de prestatiebreuk van de halve bediende naar 26,6/38.
– Nog in april kwam de aanstelling van 1/2 deskundige.
– In oktober 2007 werd de halve deskundige voltijds.
– Daarna kwam er een omschakeling van de voltijdse aanstelling van deskundige naar 7/10 adjunct van de directeur.
– In juli 2008 kregen we de aanstelling van een nieuwe chauffeur en vervanger. (De vorige ging met pensioen.)
– En in oktober 2008 tenslotte was er een omschakeling van de 7/10 adjunct van de directeur naar voltijds kabinetsattaché. Wat dat ook moge betekenen.

Probeer daar maar eens uit wijs te geraken.
Geen haan die daar allemaal naar kraait.

Maar hoe verging het intussen sinds begin 2009 met waarnemend burgemeester Lieven Lybeer?
– Januari 2009.
Zijn oorspronkelijke kabinetsattaché (als schepen) nam verlof voor een externe opdracht bij het kabinet van de Minister van Justitie, Stefaan De Clerck. Zijn vroegere 4/5 bediende werd overgeheveld naar het kabinet van schepen Christine Depuydt. Bleven verder ingeschakeld: één kabinetssecretaris, één attaché, één 26,6/38 bediende plus de chauffeur en zijn vervanger.
– Nog januari 2009.
Eén kabinetsattaché en één 3/4 bediende en 1/4 bediende worden overgeheveld vanuit zijn vroegere kabinet als schepen.
– Mei 2009.
Einde tewerkstelling 1/4 bediende.
– September-november 2009.
De kabinetssecretaris neemt verlof voor een externe opdracht. Aanstelling van nieuwe kabinetssecretaris.
– November 2010
Vervangingsaanstelling van de kabinetsattaché wegens zwangerschapsverlof.
– April 2011.
Einde tewerkstelling kabinetsattaché.
– Mei 1011.
Aanstelling van een deskundige ter vervanging van de kabinetsattaché.

Probeer nu maar eens te achterhalen hoeveel MENSEN er momenteel in dienst staan van onze loco- burgemeester, zowel vol- als deeltijds.

Schepen Wout Maddens heeft ook recht op twee medewerkers: een voltijds attaché en een voltijds bediende.
In de loop der jaren kwam er een einde aan de tewerkstelling van de bediende en zijn er aanstellingen gebeurd van een 3/10 bediende, een 1/2 bediende, een 1/5 bediende. En waarlijk, het klopt: de optelling van de drie breuken geeft 1 VTE.

Schepen Christine Depuydt heeft niettegenstaande al haar bevoegdheden slechts een 4/5 en een 1/5 bediende ter beschikking.

Raar is dit. Bij schepen Guy Leleu eindigde de tewerkstelling van zijn 1/5 bediende al in november 2008, en heeft hij enkel nog een 4/5 bediende. Hoe die Leleu het klaar speelt?

Nou. Dat is weer eens Kortrijk zeker?
Is dit slecht geleid bedrijf?

Meldpunt discriminatie bestaat ook

Stad Kortrijk heeft voor alles en nog wat een meldpunt. Voor algemene zaken (een los liggende tegel) , voor kinderopvang, voor wegen (“werk aan de weg”), voor milieuzaken (“Rap en Rein”).
Eerlijk gezegd, de redactie van Kortrijkwatcher wist tot voor kort niet dat er ook een meldpunt “discriminatie” bestaat. Moeilijk te vinden trouwens, op de website van Stad. Dat meldpunt bestaat al sinds oktober 2008. Tijdens het proefjaar (tot oktober 2009) kreeg Stad al onmiddellijk een subsidie van 36.000 euro voor het loon en de werkingskosten van een halftijdse medewerker. Er is toen ook een criminologe aangesteld om het experiment te begeleiden. Nooit geen rapport gezien.

Overigens ontbreekt nog altijd het jaarrapport 2010 van het algemene en de andere meldpunten. Waarschijnlijk heeft dat te maken met het feit dat meldpuntverantwoordelijke is vertrokken.
Kent het meldpunt “discriminatie” enig succes? Wat zijn de klachten? Raken die opgelost? We weten het niet. (In Brugge komen de aanklachten bijna uitsluitend van gehandicapten en slaan op moeilijke toegankelijkheid van gebouwen en openbaar vervoer…)

Er is iets aan de hand bij onze dienst “discriminatie”.
Al van in den beginne verkoos het schepencollege om het meldpunt discriminatie in te bedden in de eigen stadsorganisatie, bij het algemeen meldpunt. Dicht bij de bevolking! Nu is gekozen voor een geheel andere optie. Vanaf 1 juli zullen de klachten voor behandeling doorgestuurd worden naar de vzw Westkans uit Brugge. Dat is een West-Vlaams Bureau voor Gelijke Kansen én Toegankelijkheid. (Voorzitter is gedeputeerde Dirk De fauw.) Kortrijk zal een deel van de jaarlijkse toegekende subsidie (30.000 euro) doorstorten naar de vzw Westkans, zodat die non-profit vereniging nog maar eens een halftijdse medewerker kan aanwerven.
De discriminatie-medewerker van Westkans zal zo nu en dan naar het Kortrijkse stadhuis afzakken om de binnengelopen klachten te bekijken. Onze ambtenarij wordt daarbij niet helemaal uitgesloten: Westkans wordt alhier ondersteund door een “stuurgroep” en het diensthoofd van het zgn. D-team. Heeft iets te maken met de welzijnssector.

P.S.
– De vacature voor een nieuwe medewerker van Westkans is zopas verschenen. Geen halftime job, maar wel een 3/5. Want Brugge doet ook op hem beroep. Subsidies!
– Eigenaardig is dat het Kortrijkse meldpunt discriminatie ook dienstig is voor 23 gemeenten uit Zuid-West-Vlaanderen. Tot Kluisbergen en Poperinge toe.

Directeur stadsplanning neemt ontslag

Voor een aantal mensen misschien een donderslag bij heldere hemel, voor anderen wellicht niet.
De directeur van de dienst Stadsplanning en Ontwikkeling (bevoegde schepen Wout Maddens) verlaat ons. Zoals dat heet: op eigen verzoek en in onderling overleg.
Filip Canfyn is niet de eerste de beste. Van opleiding architect én burgerlijk ingenieur. Rijke ervaring als projectontwikkelaar en aannemer. Docent aan hogeschool Sint-Lucas te Gent. Veel gevraagd spreker op seminaries inzake stedenbouw. Duurzaam en goedkoop bouwen is zijn stokpaardje. Rugbyspeler.

Canfyn kwam hier in dienst begin januari 2008. Niet zonder moeite weggeplukt bij de projectontwikkelaar NV Vooruitzicht uit Antwerpen. Probleem is dat dit soort mensen in de private sector meer verdienen. Dat zij in het wereldje van promotoren en architecten meer gezag hebben als ervaringsdeskundige dan als ambtenaar van categorie A in een provinciestadje.

De personeelsdienst van Stad zal weer heel creatief moeten omspringen met het ambtenarenstatuut (verloning, anciënniteit, arbeidsvoorwaarden) om een vervanger te vinden van de ontslagnemende directeur, althans extern. De vorige (waarnemende) directeur Pieter Jacobs is het ook al afgetrapt. In de dienst stadsontwikkeling en planning is er wel tamelijk veel verloop.

P.S. (1)
Wat ons telkens weer verbaasde is dat Canfyn geregeld stukken publiceerde (in “De Morgen”) waarbij hij zich uiterst kritisch uitliet over wat in andere steden gebeurt op urbanistisch gebied. Over het station in Luik. Het MAS in Antwerpen. Het stedenbouwkundig erfgoed in Brugge. Over het nieuwe grond- en pandendecreet was hij ook niet echt te spreken.

P.S. (2)
Stel u voor dat Canfyn (zijn toekomstige werkkring) straks opdaagt met een project langs onze Leieboorden ! Iets met betaalbaar en energiezuinig wonen. En schepencollege moet daar dan over oordelen.
Stel u voor dat hij stadsambtenaar wordt in Brugge, zijn geliefkoosde geboortestad?

OCMW-personeelsbestand benadert dat van Stad

Sinds 2006 en tot vorig jaar groeide het aantal OCMW-medewerkers met 149. In dezelfde periode van vijf jaar daalde het aantal stadsambtenaren met 19.
Stad telde in 2006 989 effectieven (908 voltijdse equivalenten). Het OCMW 777 effectieven (614 VTE).
In 2010 tellen we in Stad 970 effectieven (897 VTE) en bij het OCMW 926 (755 VTE).

OCMW-raadslid Ludo Halsberghe (N-VA) heeft een resem cijfers boven water gehaald. Hij houdt van heikele onderwerpen en heeft dus over de personeelsevolutie bij het OCMW een uitgebreid persbericht verspreid. Benieuwd wat daarvan in de gazetten komt. Onze lokale persjongens schuwen cijfers als de pest, en zeker als die van de N-VA komen.

OCMW-voorzitter Francesca Verhenne wijt de personeelsstijging steevast aan de stijgende werkdruk bij de sociale dienst, de vraag naar meer hulpverlening als gevolg van de economische crisis. Meer speciaal wijst ze dan op het stijgende aantal dossiers inzake leefloon en het zgn. “equivalent leefloon” voor asielzoekers.
Een maatschappelijk werker zou nu op dagbasis af te rekenen hebben met 63 actieve cliëntsituaties, terwijl dat in 2009 nog ging om 58 dossiers.

Kortrijkwatcher heeft de argumentatie van de OCMW-voorzitter nader bekeken.

Het aantal dossiers “steun equivalent leefloon” steeg van 418 (in 2009) naar 569 (in 2010). De dossiers “gewoon leefloon” zijn daarentegen gedaald ! Van 1.176 naar 1.141…
Wat zou dat als “caseload” kunnen teweegbrengen: 116 dossiers in méér te behandelen?
Twee bijkomende voltijdse medewerkers kunnen dit toch aan ??
En we gingen in 2009-2010 van 704 naar 755 VTE !!

Overigens steeg het aantal OCMW-medewerkers al van VOOR de crisis.
2006: 777 (614 VTE)
2007: 803 (636 VTE)
2008: 826 (662 VTE)
2009: 827 (704 VTE)
2010: 926 (755 VTE)

Vorig jaar, bij de toelichting bij het meerjarenplan 2011-2013 (pag.6) vroeg het OCMW op basis van de dossiers inzake sociale dienstverlening van de periode 2008-2010 om “slechts” 3 bijkomende maatschappelijke werkers en 1 bediende.
Als “crisbijdrage” kreeg het OCMW van Stad vorig jaar 400.000 euro, dit jaar 600.000.

Maar goed. Heel de kwestie is dat noch Stad, noch OCMW zich afvragen: WAT WILLEN WE NU EIGENLIJK DOEN EN NIET DOEN?
Het kerntakendebat is onmogelijk. Het is te moeilijk en geen instelling (of politieker) wil daarover vragen stellen. Wie of wat wil zichzelf nu eenmaal afschaffen?

Stroompanne

Vanwege de lokale stroompanne van vorige donderdagochtend (vorige week) kunnen Kortrijkzanen op de site van Stad nog altijd geen agenda lezen van het schepencollege van morgen 27 april.
Tot daar dit bericht, op de officiële website van onze centrumstad.
Contacteer het meldingspunt voor klachten. Of bel naar den Tom, de stedelijke communicatie-deskundige en verantwoordelijke.

Het zijn niet allemaal schijnhuwelijken

Als een blonde del trouwt met een gefortuneerde oude heer in rolstoel spreken we niet van een schijnhuwelijk. Dat heet: een verstandshuwelijk.
Volgens de wet hebben we met een schijnhuwelijk te maken wanneer uit een geheel van omstandigheden blijkt dat de intentie van minstens één van de echtgenoten niet gericht is op een duurzame levensgemeenschap maar wel op het bekomen van een verblijfsrechtelijk voordeel.
Als er hieromtrent voldoende indicatoren zijn vraagt onze ambtenaar “burgerlijke stand” advies bij het Openbaar Ministerie. Dat advies is niet bindend maar volgt men wel in de praktijk.

De ambtenaar kan de voltrekking van een huwelijk weigeren.
Dit zal gebeuren wanneer de nodige documenten ontbreken om te voldoen aan de voorwaarden en hoedanigheden vereist om een huwelijk aan te gaan. Bijvoorbeeld: een bewijs van nationaliteit ontbreekt. Men kan hierbij beroep aantekenen. Stad wordt dan gedagvaard “zoals in kort geding”. Vorig jaar is dat driemaal gebeurd en de beschikking viel tweemaal ongunstig uit voor onze stedelijke raadsman.

De ambtenaar kan weigeren om een buitenlandse huwelijksakte over te schrijven in het bevolkingsregister.
Het huwelijk is dan niet erkend. Hierbij gaat het om echte schijnhuwelijken. Er is bijvoorbeeld een opmerkelijk leeftijdsverschil. Of de partners weten te weinig af van hun personalia. Ook hier kan men tegen deze weigeringsbeslissing een beroep instellen bij de rechtbank van eerste aanleg. Vorig jaar is onze raadsman voor dit soort gevallen achtmaal moeten optreden. De vonnissen (of arresten) vielen hierbij voor Stad zesmaal ongunstig uit.

Merkwaardig is wel dat Stad heel uitzonderlijk kennis krijgt van een ingesteld beroep en dus niet altijd kan beslissen om tussen te komen vooraleer het vonnis is uitgesproken. En Stad krijgt enkel kennis van uitspraken waarbij de rechtbank van oordeel is dat de ambtenaar wél moet overgaan tot overschrijving van de huwelijksakte in het register.
Met andere woorden: we weten niet altijd wanneer de ambtenaar gelijk kreeg???

P.S.
Voor dit soort zaken kiest Stad al jaren steeds dezelfde raadsman. Kosten kunnen oplopen van 1.500 euro tot 3.000 euro. En Ethias wil niet meer tussenkomen in de gerechtskosten.

Iedereen gebuisd

Het zgn. Bamfordrapport van 2007 bestudeerde de aard, de draagwijdte en de invloed van kunst- en cultuureducatie op Vlaamse kinderen. Daaruit resulteerde in 2008 een rapport “Verdieping/Verbreding” waarin een aantal beleidsaanbevelingen werden geformuleerd ten aanzien van het deeltijds kunstonderwijs. Daar moet dan straks een nieuw decreet over het DKO uit voortvloeien.
Bij ons is dat DKO om historische redenen in handen van de stad. We hebben een Conservatorium en een Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK).

Toen de KASK-directeur Luc Doutremont met pensioen ging (intussen in december vervangen door Petra Flamand als directeur Beeld en Media) vond het stadsbestuur dat een uitgelezen moment om de evolutie en de toekomst van ons DKO te verzekeren. Vooruitlopend op het nieuwe decreet bedacht men dat er een vernieuwing op drie vlakken nodig is.
1. Men wil de kunst- en cultuureducatie in het kleuter- en leerplichtonderwijs bevorderen.
2. De DKO-structuur moet vernieuwd.
De opleidingen moeten discipline-overschrijdend zijn. De opdeling in twee deelsectoren (beeldende kunsten en podiumkunsten) dient overstegen.
3. Het DKO moet aantrekkelijker gemaakt voor moeilijk bereikbare groepen (lees: allochtonen).

Zoals dat gaat bij vernieuwingen heeft men in de eerste plaats gedacht aan personeelsbenoemingen.
Er komt een nieuw managementteam.
Dat zal bestaan uit:
– een directeur Muziek, Woord en Dans (=Conservatorium);
– een directeur Beeld en Media (=KASK);
een coördinator Management, Ontwikkeling en Administratie;
– een hoofd administratie DKO;
– een vertegenwoordiger van de “cel onderwijs”.

Bon.
Een schepencollege van juni 2010 verklaarde de functie van voltijds coördinator voor twee jaar vacant.
Bij het afsluiten van de inschrijvingstermijn in september vorig jaar hadden er zich 45 kandidaten aangemeld.
Daarvan werden er 18 toegelaten tot de wervingsprocedure.
Bij een eerste sessie in de selecteprocedure daagden er in december 12 kandidaten op. Twee daarvan slaagden.
Bij de tweede sessie (presentatie van een case en interview) slaagden ook deze kandidaten niet.

Ons DKO zit dus zonder coördinator Management, Ontwikkeling en Administratie.
Overigens heeft de directie Cultuur van Stad nog altijd geen directeur. We hebben wel een cultuurintendant. Zijn beloofde eindrapport over ons cultuurbeleid blijft uit.

Loonkost 2007 van plaatsmeester is uitbetaald

In 2007 was Raphaël Vandenborre nog de plaatsmeester voor de wekelijkse markt en de paasfoor. Voor die opdracht was hij gedetacheerd vanuit de politiezone VLAS naar het stadsbestuur. Het schepencollege heeft nu beslist om zijn loonkost voor het jaar 2007 uit te betalen aan de politiezone. 59.454,28 euro. Dat is wel wat laat, maar het lijkt toch goed gehonoreerd.

Zouden graag een keer die prestatiefiche zien van den Raf. Wat was het (bruto)uurloon? In B-niveau toch niet meer dan 24 euro?
Vergelijking met de prestatiefiche van huidig plaatsmeester Filip Decock, moet kunnen.

Geen openbaarheid van bestuur als men het te druk heeft op het stadhuis

Het gebeuren dateert al van een tijdje geleden, maar dat doet er niet toe. Ook kortrijkwatcher krijgt nog altijd geregeld gewoon geen antwoord op bepaalde vragen aan het stadsbestuur.

Drie studenten van de Hogeschool Gent (departement bedrijfsmanagement- milieu) maakten een studie over de Leiewerken.
Zij wilden daarbij ook een aantal juridische aspecten belichten, over onteigeningen en bouwvergunningen. Om daar meer over te weten te komen stuurden ze een e-mail naar Stad om informatie op te vragen en een afspraak te regelen met de gepaste contactpersoon. Stad verwijst de studenten door naar Peter de Meyer van de NV Waterwegen en Zeekanaal. Dat doen ze dan maar. Aldaar krijgen ze alle mogelijke documenten over de geschiedenis van het project, de plannen, enz. Maar Waterwegen en Zeekanaal kan ze uiteraard weinig informatie verstrekken over de juridische kant van de zaak.
Dus nemen onze studaxen maar weer contact op met het Kortrijkse stadsbestuur.

Ze vertellen:
“Nu waren deze mensen plots heel wat minder vriendelijk. Er werd ons gevraagd om later nog eens contact op te nemen, ze hadden het te druk op dat ogenblik. Er werd ons wel gegarandeerd dat we alle informatie gingen krijgen. Alle info en cijfers over de onteigeningen, de bouwvergunningen, etc. De weken vliegen voorbij, dus tijd om het stadsbestuur nog eens te contacteren.”

De studenten trekken hun stoute schoenen aan.
Ze besluiten om te telefoneren naar het stadhuis ten einde een afspraak vast te leggen. Daarbij krijgen ze Tom Delmotte aan de lijn, de rastermanager, – nu verantwoordelijke voor de communicatie. Die verwijst naar Peter Tanghe, een ambtenaar bij de directie Stadsplanning en Stadsontwikkeling. Genaamde Peter verwijst op zijn beurt door naar directeur Frans Vandenbossche. Directeur Frans (die waarlijk ALLES weet over de Leiewerken) verwijst op zijn beurt door naar …Tom Delmotte.

De studenten trekken nog stoutere schoenen aan en beslissen om gewoon zelf lijfelijk naar het stadhuis te trekken.
Aan de balie worden ze afgewimpeld met de volgende woorden: “U moet begrijpen meneer, deze personen hebben het heel druk en kunnen zich niet bezig houden met zo’n futiliteiten.”

Stadsarchitect Vanacker nog niet helemaal met pensioen

Korte inhoud. Dan moet je niet verder lezen.
Stadsarchitect klust even bij. Staat niet in de pers.

Op 1 juli vertrok stadsarchitect Jean-Pierre Vanacker met pensioen. De lokale pers wuifde hem middels receptie en fotoboek uit en liet hierbij uiteraard niet na om te vragen hoe hij dacht te genieten van dat pensioen. In “Het Kortrijks Handelblad” van 2 juli kregen we bij deze het gebruikelijke antwoord van een pas gepensioneerde die nog veel van plan is. Jean-Pierre zal meer tijd vrij maken voor zijn kleinkinderen, wat meer reizen en zondagschilderen. Hij zal zeker niet in een zwart gat vallen en vreest zelfs dat hij dagen tekort zal komen.
Nu weten we waarom, terwijl de kranten daar geen melding van maakten.

Alreeds op 2 juni vroeg de intercommunale Psilon per brief aan het schepencollege en ongetwijfeld ook al vroeger mondeling aan Jean-Pierre zelf of de stadsarchitect kon verder gaan met zijn taak als projectleider bij de bouw van het nieuwe crematorium in het zuiden van de stad. Jean-Pierre heeft deze opdracht “positief aanvaard” om als zelfstandige verder in te staan voor de coördinatie en de supervisie van de ontwerp- en bouwwerkzaamheden.
Financieel wordt deze inzet van de gepensioneerde geraamd op 12.000 euro per jaar. En zoals voorheen wordt de stadsarchitect op ruste bij zijn supervisie begeleid door een stel ambtenaren die zorgen voor de dagelijkse werfleiding, het administratief en technisch toezicht.

Dit is toch wel een zeer vreemde en unieke bedoening. De eerstkomende gemeenteraad van 12 juli moet aan deze ongebruikelijke carrièrrewending nog zijn fiat geven.
Psilon onderbouwt zijn vraag met de vaststelling dat Vanacker praktisch onmisbaar is. Hij is zeer deskundig en gedreven, heeft technisch inzicht, is onderhandelingsvaardig en historisch betrokken bij het project. “Het is geen evidentie,” zo stelt Psilon, “om een iemand met die kwaliteiten te zien vertrekken tijdens het lopende bouwwerk.” (Voorzitter van de intercommunale is waarnemend burgemeester Lieven Lybeer.)

Maar wat is er nu nog curieus bij deze zaak?
J.P.Vanacker was ook directeur van de directie Facility. Die draagt zorg voor het stadspatrimonium.
Wel, voor deze taak is hij als directeur blijkbaar zodanig onvervangbaar dat er voorlopig geen nieuwe aanstelling voor deze functie is voorzien. De teamchefs moeten maar wat meer eindverantwoordelijkheid op zich nemen. En Mathieu Desmet krijgt tijdelijk de titel “stadsarchitect ad interim”.
De vervanging van Vanacker was in de wervingsplanning wel voorzien, maar wordt niet uitgevoerd omdat het schepencollege nog broedt op een mogelijk nieuw organogram. “Facility” zal pas volgende zomer een nieuwe directeur krijgen.

Directies zonder directeur

Sinds de Machteld Claerhout netjes op een zijspoor is gezet, heeft “cultuur” ook geen directeur meer.
En bij “burger en welzijn” vertrekt Paul Demarez officieel op 1 september. Hij gaat al wel met verlof vanaf 9 juli ! Ook hij wordt voorlopig niet vervangen.
Wie zit er nu eigenlijk nog in de directieraad en het managementeam?

Kortrijk is een centrumstad maar ook een bedrijf. Drie bazen van drie grote productie-afdelingen of plants zijn gewoon weg.
Tot minstens de zomer van volgend jaar. ’t Is niet te geloven. Maar dit is Kortrijk.