De vzw HorecaSol ijvert voor “een charmant Kortrijk” en wil daarvoor optreden als een soort tussenpersoon voor handelaars (horeca) en (centrum)bewoners met het stadsbestuur. Oprichters van de vereniging zijn Lode Bogaerts, Christine Nuyttens en Guillaume Coigné.

In maart heeft de vzw een bevraging gedaan naar het welzijn van kleine handelszaken uit het handelsdistrict rondom het winkelcentrum “K in Kortrijk”. (Aantal respondenten helaas niet opgegeven.)

Een leuk onderdeel van de enquête is een “actualiteitstest”.
Men legde de geïnterviewden een naam of een term voor waarop ze dan adequaat moesten reageren. “Waaraan denkt u bij..?”
Bij de item “waarnemend burgemeester” weet blijkbaar 80 procent van de ondervraagde handelaars wie dat dan wel zou kunnen zijn. Vier procent heeft half en half een juist antwoord, en 16 procent ging volledig in de fout.
24 procent heeft nog nooit gehoord van de centrummanager Maarten Decramer. (Overigens kreeg 88 procent nog nooit bezoek van iemand van het handelsdistrict, het BID).
Arne Quinze is gekend door 48 procent. En letterlijk niemand heeft ooit gehoord van de moskee Attakwa.

In het meer serieuze onderdeel van de bevraging vallen enkele zaken op.
– 52 procent gaat helemaal niet akkoord met de BID-belasting.
– 64 procent is geen voorstander van nocturnes (winkels tot 21 uur open op een donderdag). Anderzijds zegt 60 procent dat zij daar enthousiast hebben aan meegewerkt.
– 4 procent wil weg van K en 8 procent is dat min of meer van plan. Anderzijds vindt 68 procent de inplanting van K een goede zaak en denkt 52 procent dat men de concurrentie zeker aan kan.

Voor het volledige rapport van de bevraging, lees www.bloggen.be/horecasol.

Een updeetje onderaan.

Het bordje met deze tekst hangt vandaag aan de (indertijd illegaal verbrede) deur van de Oude Dekenij, het beschermd pand van Stad waar het restaurant van Claudio en Gaëlle is gevestigd. Diverse bronnen melden deze middag dat de bvba Clausix failliet is gegaan. Volgens de pers weten de zaakvoerders Claudio en Gaëlle nergens van. Morgen meer nieuws.

Even iets over die bvba met het ondernemingsnummer 0810 295 636. De akte is verleden op 6 maart 2009 bij notaris Eric Deroose uit Knokke-Heist. Het maatschappelijk kapitaal bedraagt 18.600 euro, verdeeld over 100 gelijke aandelen. Claudio en Gaëlle hebben elk 3.100 euro volgestort. Volgens de pers heeft ene Xavier P. (zijn familienaam werd vroeger nooit vermeld) een paar weken geleden het aandeel van Claudio Francesco junior overgenomen.

Met die bvba heeft de gemeenteraad van 7 december 2009 een erfpachtovereenkomst goedgekeurd.
De oppositiepartijen hebben zich hierbij gelukkigerwijze onthouden.
Wat nu? Zal men die overeenkomst nu van rechtswege ontbinden? Wat zijn de gevolgen voor Stad?
* In die erfpachtovereenkomst was de canon bepaald op 30.000 euro per jaar en was er een bankwaarborg vereist van 100.000 euro. Wat is hiervan al betaald?
* De erfpacht (voor 27 jaar) kan zonder toelating van Stad niet overgedragen worden. Toestaan van huur kan ook niet zonder toelating.
* De bvba kreeg niet alleen de toestemming om in het pand een restaurant te exploiteren, maar mocht daar ook een feestzaal van maken, een motel, een jeugdherberg, een vakantiecentrum en nog zo een en ander.
* Bij beëindiging van de erfpacht worden alle uitgevoerde werken kosteloos eigendom van Stad. (Claudio liet al eens uitschijnen dat hij voor een half miljoen euro heeft geïnvesteerd.)

Ja, hier ter KW-redactie hebben we altijd voorvoeld dat de affaire slecht zou aflopen. Meer nog. Van VOOR het circus city marketing begon. We lieten dat ook geregeld blijken.
Toen stad Kortrijk bijvoorbeeld nog wel achteraf meewerkte aan Claudio’s “kook-en sfeerboek” en daarvan 500 exemplaren kocht (voor een bedrag van 7.500 euro) en dienend als relatiegeschenk, hebben we er nog voor gewaarschuwd dat dit een vergiftigd geschenk kon worden. Hoe kan Stad daar nu nog mee uitpakken? Claudio is zelfs van het Kortrijkse toneel verdwenen.

Het stadsbestuur is – uit pronkzucht – altijd veel te coulant geweest ten opzichte van de fratsen van Claudio. Zijn bouwovertredingen, zijn laattijdige betalingen. Hij en metgezellen hebben het pand zelfs een keer gekraakt.
Coulant. Heel dat schepencollege is met partners ook eens uitbundig gaan eten in de Oude Dekenij. In ’t zwart. Op een sluitingsdag. Buren lagen er ongerust wakker van. Leek wel een op til zijnde orgie.

Stad heeft daarenboven nogal wat publiek geld gestoken in de zaak. Burgemeesters (Lieven Lybeer én IN EERSTE INSTANTIE Stefaan De Clerck, zonder de gemeenteraad daarbij te betrekken) en schepenen zochten naar “reflected glory” bij de uitzendingen van de VTM-serie “Mijn restaurant”. Enkele raadsleden van de regerende coalitie nog, waarbij vooral minister Q op ongeziene wijze in beeld kwam. Als een acute gek of ADHD’er – we wegen ons woorden -, dansend op de toog van een Kortrijks jeugdcafé. Daar zijn foto’s en bewegende beelden van op Tinternet. En Stefaan deed met die reuzefles valse champagne aan zijn mond ook maar raar.

Eerst heeft Stad toegelaten dat de huur van de Oude Dekenij voor een half jaar werd kwijtgescholden. Daarna heeft men de huur niet verhoogd, terwijl het koppel en VTM heel het gebouw ter beschikking kregen. Dan heeft Stad nog voor 50.000 euro een aantal verbouwingen gefinancierd. Bij de finale van “Mijn restaurant” is onvoorstelbaar veel logistieke steun verleend en kwam men nog tussen in de kosten voor flyers, spandoeken, advertenties, gebruik van de ledwall voor een bedrag van 3.382 euro.

City marketing !

P.S.
Wat nu met die oorverdovende koelkast achteraan, de vermorste tuin, het afval, de containers, de gevel die men zou herschilderen?
De advocaat van Clausix was vroeger althans de witte ridder Marc Verwilghen.
Moet alles weer in de oorspronkelijke toestand hersteld, zoals waarnemend burgemeester Lieven Lybeer morgen in de krant up to date beweert? Dus die toegangsdeur weer versmald? Dat raampje weer open? Lieven kent alweer het dossier niet, net zomin als de journalisten. Tijd dat de verantwoordelijke schepen Jean de Bethune van stadsgebouwen ingrijpt. Hij weet er alles van, van de historie van de Oude Dekenij.

Maak me niet wijs dat Forumvest als promotor van het megawinkelcentrum geen (voor)studies heeft gemaakt omtrent de impact van de komst van K-in-Kortrijk op andere handelszaken. En daarbij, voor de kandidaten om zich in dat centrum te vestigen geen bespiegelingen heeft gemaakt over passanten en potentiële omzetcijfers. Maar zelfs onze onderzoeksjournalist Dieppe Throot heeft die marktonderzoeken niet kunnen bemachtigen.

We weten ook niet cijfermatig hoeveel handelszaken er nog vóór de komst van K (tijdens de bouwwerken) de brui hebben aan gegeven. Of er faillissementen zijn uit voortgevloeid. (Zou UNIZO dit niet weten?)
Probleem is dat er zich nog ongelukken kunnen voordoen nu het winkelcentrum daadwerkelijk is geopend. We kennen NU al één moedeloos geworden kruidenier uit de Sint-Jansstraat die zijn zaak te koop stelt. Maar intussen lees je in de kranten niets dan bemoedigende berichten. UNIZO-Kortrijk liet zelfs op het Internet een videootje verspreiden waarbij voorzitter Stefaan Matton het had over de kernversterkende functie van het winkelcentrum. En Dominique Desmeytere, de manager van K, vindt dat zijn megazaak geen eiland is in de stad. Een krant meldt dat de kaap van 1 miljoen bezoekers is overschreden. Maar tegelijk dat er in de vlakbij gelegen Voorstraat nog nauwelijks voorbijgangers zijn te bespeuren.

We hebben niets aan indrukken en losse mededelingen.
Ten eerste is er een wetenschappelijke passantentelling nodig, minstens voor heel het centrum, en niet enkel in de straten behorend tot Handelsdistrict. Ferguson deed dat indertijd tweejaarlijks in Kortrijk, maar de laatste resultaten die we kennen dateren van 2004 en een beetje van 2006.
Er is dit jaar (en volgend jaar) een nieuwe telling nodig, te vergelijken met 2008, zo die bestaat.

Maar passanten zijn nog geen kopers. En we weten niet waarom zij precies dààr voorbijkomen en vanwaar ze komen.
Er is een koopstromenonderzoek nodig. Nu onmiddellijk nadat de eerste nieuwsgierigen uit K zijn verdwenen, en daarna jaar na jaar.
Indien niet, kunnen belanghebbenden alllerlei loze berichten blijven verspreiden, in negatieve of positieve zin.

Dat koopstromenonderzoek moet gedaan worden door een gerenommeerd, onafhankelijk bureau (bijvoorbeeld Goudappal Coffeng) en de resultaten moeten openbaar gemaakt worden.

Aandringen op openbaarheid doen we hier niet zonder reden.
In het voorjaar 2006 heeft het West-Vlaams Economisch Studiebureau (WES) een keer een grootschalig bezoekersstromenonderzoek uitgevoerd in onze provincie. Brugge en Roeselare waren toen de grootste commerciële aantrekkingspolen in de provincie. In het tijdschrift “West-Vlaanderen werkt” zijn toen slechts zéér summiere resultaten uit het rapport gepubliceerd. We hebben bij die gelegenheid de specifieke “gemeentelijke fiche” met detailgegevens voor Kortrijk opgevraagd, maar niet gekregen.

Stad Kortrijk, met het SOK en Parko, samen met het Vlaamse Gewest hebben er tientallen miljoenen euro voor over gehad om het winkelcentrum naar hier te lokken en alhier midden in de stad in te planten. Nu kan de overheid toch wel een keer een studie bestellen om de gevolgen van haar daden cijfermatig te berekenen. Ook qua de beloofde tewerkstelling. Ook qua gewijzigde bereikbaarheid en verkeersstromen. Ook over een mogelijk gewijzigd aanbod aan functies, of een gewijzigd verblijfsklimaat, en effecten op de huisvesting en bevolking.

Wat doet een koopstromenonderzoek zoal?
Onder meer het koopgedrag nagaan.
Hoe zit het met de koopbinding (percentage inwoners dat in eigen gemeente aankoopt, en waar), en omgekeerd met de koopvlucht? Wat koopt men eigenlijk? (Dagelijkse, periodieke of uitzonderlijke goederen.)
Hoe staat het met de koopattractie? In welke mate en waarom doen inwoners van andere gemeenten beroep op onze gemeente? Vanwaar komen ze? Tot waar reikt de invloedssfeer?
Wat is het bezoekmotief? (Prijs, kwaliteit, bereikbaarheid, sfeer, veelheid aan winkels, vrolijkheid?)

De uitkomsten van een koopstromenmodel kunnen ook economisch gepresenteerd worden in termen van omzet, verhouding bezoekers/kopers, vloerproductiviteit, werkverschaffing, faillissementen, leegstand.

Ja, pas als er op geregelde tijdstippen zo’n onderzoek wordt verricht, zullen we later op goede gronden kunnen argumenteren of de komst van K voor stad Kortrijk, de bewoners, de handelaars, de horeca, de algehele levenssfeer al of niet een zegen is (geworden).
Al wat nu in kranten, of op straat, of door Unizo en K zelf, of door het stadsbestuur wordt beweerd, steunt op los zand.

Maar wat lezen we nu weer in “Het Nieuwsblad” van vandaag?
Dat de werkloosheid in Kortrijk minder snel stijgt door het winkelcentrum K in Kortrijk. “Zonder de jobs die K kon aanbieden, zag de werkloosheid in de regio Kortrijk er nog slechter uit,” zegt de communicatieverantwoordelijke Flip Depoorter van de lokale RVA.
Tja. ’t Zal wel zijn zeker? Stel u voor dat het anders was…(Overigens slaan de vergelijkende cijfers in het artikel nergens op.)

De rest van het in meerdere opzichten opmerkelijk stuk beschrijft dan de evolutie van de RVA-uitgaven en de werkloosheidsgraad in 2009 voor het arrondissement. Allemaal negatieve tendensen!

Kijk eens.
Sinds maanden – en maand na maand – volgt de weblog van Pär Ongeluck (alias compostmeester) tot op heden maart 2010 heel gedetailleerd de werkloosheidscijfers voor Kortrijk en omstreken. Ook die van het werkaanbod (waarover “Het Nieuwsblad” niks zegt). En, wat in het kader van de invloed van K op die statistieken heel belangrijk is: de weblog volgt ook de evolutie van werkloosheid (en werkaanbod) bij de beroepsgroepen “horeca” en “verkoop” en bedienden. Zelfs specifiek voor Kortrijk.

Niettegenstaande alle plaatselijke journalisten wel degelijk heel goed de weblog van onze “compostmeester” kennen, vertikken zij het ALLE VIER om die als bron op te voeren voor het plegen van een gedegen stuk over “de mythe van de 800”. Doen het per ongeluk ook niet over andere onderwerpen, of feiten door de compostmeester aangebracht.
Ter herinnering. Bij de aanvang van de bouw van K heette het dat het project zou instaan voor meer dan 1000 voltijdse equivalenten. Later bedacht men iets van 800 jobs, zonder nog te spreken over voltijdse equivalenten.
Het zou een taak kunnen zijn van onze goed betaalde stadscentrummanager Maarten Decramer om in K zelf ter plekke een micro-economische telling uit te voeren van het aantal jobs aldaar, en vooral om hierbij aan al die juffrouwen en jonge heren te vragen of zij voorheen wel werkloos waren. Hoe zit het met die beloofde jobcreatie?

De compostmeester doet het noodgedwongen macro-economisch. Met relevante cijfers.
We kunnen ze hier niet allemaal weergeven.
Laat het ons even hier enkel houden bij het recente werkaanbod in Kortrijk. Voor verkopers in december 2009 (69), januari 2010 (98), februari 2020 (85). Voor de horeca: december 2009 (20), januari 2010 (16), februari 2010 (16). Heeft K daar iets mee te maken?

Voor meer informatie dan u uit de papieren perse (van de dode bomen) kunt halen, slechts één adres: http://perongeluck.wordpress.com.

Tot op heden in de dagbladpers nog maar één serieus kritisch stuk gelezen over ons gloednieuw megawinkelcomplex K in Kortrijk.
Het begint zo.
“Is het fair om architectuur te lijf te gaan met cultuurkritiek? Kunnen we met de filosoof Walter Benjamin een hedendaagse shopping mall bekijken als het product van een laat-kapitalistisch systeem? Of gaan we dan voorbij aan de weldadige werking van de winkelpromenade, als pacemaker voor een middenstandsstad?

Dat is de fundamentele vraag van architect en criticus Koen Van Synghel in “De Standaard” van 23 maart. Rubriek “Cultuur en Media” op pag. 31.
Wat een prachtig stuk. Ziehier de laatste zin.
“Dit complex houdt je gevangen in de logica van de rolband. De roltrap die de mens in slaap wiegt en herleidt tot een consument. Ten prooi aan het ‘warenfetisjisme’ waar Walter Benjamin ons nochtans voor wou behoeden.”

EVEN TUSSENDOOR. ARCHITECTEN WORDEN HIERTOE OPGELEID.

Denk nu vooral niet dat auteur Koen Van Synghel een zeurkous is.
Hij looft uitgebreid een aantal architectonisch-commerciële kwaliteiten, maar betreurt gewoon dat het in het nieuwe winkelcentrum als dat van Kortrijk ver zoeken is naar een extra culturele dimensie. “Ondanks zijn verdiensten kampt het Shopping K met een chronisch gebrek aan ‘stilteplekken’. Grote voorbeelden als de Emanuele II in Milaan of de Sint-Hubertusgalerij in Brussel hebben zijarmen of dode hoeken waar het goed pozen is met een koffie en een boek. Shopping K dompelt je echter in verdoving.”
(Van Synghel had er nog kunnen op wijzen dat Kortrijk zich al jaren wil promoveren tot stad van innovatie en creatie, plus design.)

Kortrijkwatcher heeft hier al onthuld dat Stad Kortrijk op ons kosten (20.000 euro?) middels een zgn.”klankbordgroep” naarstig bezig is met het maken van een prestigieuze brochure (‘cahier’ genaamd) gewijd aan K in Kortrijk. Om de schijn van reclame te vermijden zal men het daarnaast ook nog wat hebben over andere stadsprojecten. Onze designmeester Dubois werkt mee aan de stadspublicatie. Hij zou ervoor kunnen zorgen dat het stuk “Met de K van Koopmachine” integraal in het ‘cahier’ wordt overgenomen. Indien hij daar niet in slaagt, zullen we moeten besluiten dat hij zich laat censureren.

Op 24 maart verscheen op de webstek van Stad een oproep aan jongeren van minstens 17 jaar om zich aan te melden als jobstudent voor de komende zomerperiode. Intussen is dit bericht al 3010 keer aangetikt. Er blijken dus nogal wat gegadigden te zijn. Op het online in te vullen inschrijvingsformulier wordt plots de vraag gesteld of u misschien familielid bent van een of andere medewerker bij de Stad. Hoe komt dat?
Wel, vroeger maakte je als kandidaat werkstudent praktisch geen kans indien je geen Kortrijkzaan was. Nu heeft men de discriminatie zover gedreven dat zonen of dochters van stadspersoneel en/of raadsleden een voorkeursbehandeling genieten. De selectie van de kandidaten gebeurt op basis van de volgende (dalende) rangorde:
1. kinderen van personeelsleden en actieve (??) gemeenteraadsleden (de eerste prioriteit);
2. kinderen van leden van de OCMW-raad;
3. kleinkinderen van personeelsleden, raadsleden, OCMW-raadsleden (voormalige?);
4. andere familieverwanten en derden.

Wat zou het Centrum voor Gelijke Kansen daarvan denken? Merk nog op dat met die criteria in de feiten althans allochtonen praktisch worden uitgeschakeld. Dit is regelrecht in strijd met de beleden diversiteitspolitiek.
Je moet dus heel naïef zijn om nog te solliciteren voor de job. (Wie vorig jaar niet kwam opdagen krijgt overigens geen kans meer.)
Komt daarbij dat men eigenlijk niet zo erg veel jobstudenten zal aan het werk zetten.
Even tellen.
Het hoogste aantal jobs worden aangeboden vanuit de directie leefmilieu. Voor de cel afvalophaling, containerparken, “net tot en met” en groenonderhoud gaat het – afhankelijk van de periode – om 12 tot 14 plaatsen, per (drie) periodes. Voor de cel huisvuil en bedrijfsafval om 3 jobstudenten voor twee periodes. (In het Collegebesluit heeft men het over één periode.)
Bij de directie Burger en Welzijn gaat het in het totaal om 13 plaatsen. Directie Facility: 4 plaatsen. Directie Mobiliteit en Infrastructuur: 6. ICT: 1. Cultuur: 7. Sport: 8 (waarvan 3 redders). Stadsplanning: 1. Brandweer 1. Speelplein De Warande: 3. Voor een speciaal registratieproject van de Musea: 2.

Werkstudenten worden per gepresteerd uur bezoldigd. Het uurloon bedraagt 1/1976ste van de aanvangswedde van de weddeschaal E1 à 90 procent, verhoogd met de standplaatswedde. Voor de student die de leeftijd van 21 jaar heeft bereikt wordt het gewaarborgd minimumloon toegekend.

Een jobstudent jonger dan 21 jaar kost aan Stad 9,67 euro (tot 23 arbeidsdagen) of 12,06 euro (meer dan).
Ouder dan 21 jaar: 10,74 euro of 13,40 euro. Het gemiddelde is 11,64 euro.
In het kader van de besparingsmaatregelen heeft men alle directies gevraagd om enkel jobstudenten in te schakelen voor permanente taken en continu opdrachten. Vandaar dat de gemiddelde loonkost voor deze zomer slechts 102.321 euro zal bedragen in plaats van de geraamde 120.500 euro.
VZW De Warande en vzw Musea (voor het registratieproject dan) betalen zelf hun jobstudenten.

P.S.
Voor redders geldt de prioriteitenregel niet. Ja, die moeten natuurlijk in het bezit zijn van een brevet.