In de komende gemeenteraad van 14 april zal de meerderheid (inclusief de VLD-coalitiepartner die zich daar vorig jaar nog hardnekkig tegen verzette, en misschien ook de SP.A-Groen-Spirit-fractie ) de gemeentelijke heffing op uw waterfactuur verdubbelen.
Betaalt onze Groendienst die voor alles en nog wat leidingwater gebruikt ook die heffing? De gemeentelijke VZW’s (IVA’s en EVA’s)? SOK? PARKO? De Buda-toren?

En nog wel tot het maximum toegestane tarief, voor kleinverbruikers zijnde 1,1851 euro per m³ (inclusief BTW). Met ingang van 1 mei, bij de viering van Rerum Novarum.
De kosten van die zogenaamde gemeentelijke saneringsbijdrage (GSB) vindt u terug op uw waterfactuur onder de post “afvoer drinkwater”. De andere taks is de zogenaamde “bovengemeentelijke saneringsbijdrage” (BGSB), te vinden onder de post “zuivering drinkwater”.
NIEMAND DIE DIT ALLEMAAL OOIT AAN IEMAND HEEFT UITGELEGD. Staat niet in de Stadskrant.

De opbrengst van de GSB is volgens de stadsbegroting 2008 nu nog geraamd op 1,4 miljoen euro. Men hoopt dus op een verdubbeling van die ontvangsten. Moeilijk te vinden in het budget. Die post (art. 877/161-01) wordt heel gecamoufleerd genoemd: “Rechtstreekse prestaties betreffende de functies”. Je moet er maar opkomen. ’t Is geen belasting hoor !
De verantwoordelijke schepen van milieu en lid van de Club van Rome Stefaan Bral nog niet gehoord in de pers over deze nieuwe heffing. Komt hij wel naar de aanstaande gemeenteraad?
Alain Cnudde (financiën) en Guy Leleu (openbare werken) steken de schuld van de verhoging op Europa. Op de zgn. Europese Kaderrichtlijn Water (KRW) die ons zogezegd voorschrijft dat tegen 2015 de saneringsgraad van oppervlakte- en grondwater 100 procent dient te zijn.

Goed water (Fait bon)

Hebben die schepenen wel de KRW gelezen?
Algemeen streeft de richtlijn naar een “goede water status” voor alle waterlichamen tegen 2015. Streven naar! Naar “een goed water status”.
Er is nog een andere streefdatum. Tegen 2010 zorgen de Europese lidstaten ervoor dat de diverse watergebruikerssectoren (huishoudens, bedrijven, landbouw alleszins) een redelijke bijdrage leveren aan de terugwinning van de kosten van waterdiensten. Wat is redelijk? Het maximumtarief??

Bovendien mogen de lidstaten de doelstelling betreffende kostenterugwinning via heffingen faseren en spreiden in de tijd. Zelfs uitzonderingen inzake milieu-maatregelen aanvragen voor meerdere jaren.
Kostenterugwinning van waterdiensten slaat volgens de KRW op drie soorten kosten. Niet enkel die voor het milieu, maar ook financiële kosten en kosten van hulpbronnen.

De KRW omschrijft totaal niet wat milieukosten precies inhouden.
In Vlaanderen worden ze gedefinieerd als zijnde de kosten van maatregelen om schade aan het milieu te voorkomen, te verminderen of teniet te doen.

P

Ter attentie van de schepen van Financiën even een aanbeveling van de Europese Commissie uit 2000.
Let nu even goed op, of de prijs (P) van onze waterfactuur in Kortrijk klopt met de formule.

P = F + a.Q + b.Y

Waarbij
F = aanduiding van de vaste kosten
a = de heffing per gebruikte volume-eenheid
b = de heffing per veroorzaakte vervuilingseenheid
Q = de totale hoeveelheid watergebruik
Y = de totale veroorzaakte vervuiling

In de raadscommissie van aanstaande dinsdag kan Alain Cnudde uitleggen of de factoren a en b resulteren in P.
Bral (of Groen?) zal er daarbij wel op wijzen dat Y in feite de toepassing is van het “vervuiler betaalt” – principe.

De Europese Kaderrichtlijn Water werd in 2003 geïmplementeerd door het Vlaams Parlement via het “Decreet betreffende Integraal Waterbeleid”.
Daarin staat gewoon dat men uiterlijk en uitgerekend tegen 22 december 2015 “een goede (chemische, ecologische, kwantitieve) toestand van watersystemen wil bereiken. Het cijfer 100 procent is nergens te vinden.
Hierbij hanteert de overheid de beginselen van “de vervuiler betaalt” en de “kostenterugwinning”. Onze schepenen doen dit in de pers ook om de verdubbeling van de gemeentelijke saneringsbijdrage te verantwoorden. In een volgende aflevering zullen we hierbij wat nuanceringen aanbrengen.

Alvast nog dit.
In Vlaanderen bedraagt het niveau van de kostenterugwinning voor drinkwaterproductie en distributie nu reeds 100 procent. Voor afvalzuivering ligt het rond 50 procent. En voor riolering is er te weinig informatie om het dekkingspercentage in te schatten. Dit zegt de SERV, de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen. Terwijl onze administratie dat blijkbaar wel kan.

________

Bronnen
Onnoemlijk veel.
Wat elk raadslid nog zeker dit weekend moet lezen is de scriptie van Steven Bielen over De Europese Kaderrichtlijn Water. Univ Gent, Fac. Economie en Bedrijfskunde, academiejaar 2005-2006. Dit keer in het algemeen belang niet naar de ‘Ronde van Vlaanderen’ in Bellegem gaan.
Het staat allemaal op tinternet. Zie ook de adviezen en aanbevelingen van de SERV. En het WATECO-richtsnoer.

Wees gerust!
Kan wel nog een tijdje duren.
Intussen kunt u met gerust gemoed het stuk van raadslid Marc Lemaitre (SP.A) lezen. Op zijn weblog http://kortrijklinksbekeken.skynetblogs.be.

______

Ben nog niet klaar. Nog honderden bladzijden te gaan.
In afwachting een gedicht.

The water flows in the rivulets and streams,
to the grid on the street corner,
it stagnates and swells…
Then it hides, disappears, becomes as one with the air we breathe.
It dims the light. It lengthens the hours for lovers, prolongs solitude, deepens misfortune.

Jaime Sabines
(1926-1999)

De site Kortrijk Weide (waar vroeger ‘bleekmeerschen’ waren) is gelegen tussen de Leie, de spoorweg, de Magdalenastraat en de Beheerstraat. U weet wel, aan de westkant met het gebied van het voormalig douane-entrepot en de NMBS-loods en oostelijk een gebied met rijwoningen en loodsen (Havenkaai, Meersstraat). Het geheel wordt doorsneden door de Westelijke Ring.

In 2003 gaf de stad Kortrijk de opdracht aan Stephane Beel om een masterplan voor de site uit te tekenen. Dit ontwerp (vorig jaar geactualiseerd) voorziet een gemengd programma van wonen, kantoren, cultuur, langparkeerplaatsen, commerciële activiteiten. Een evenementenplein, een esplanade, woontorens, parkwoningen, een park met hemelwaterbuffer, groene parking, misschien een fuifzaal in de goederenloods.

Zeer concreet komt er binnen afzienbare tijd het lang verwachte nieuwe politiegebouw. Het ontwerp is klaar. Te situeren op percelen van het oud goederenstation van de NMBS, tussen de Magdalenastraat en de nieuw aangelegde Westelijke Ring.
Om de kandidaat-ontwerpers van het politiegebouw wat bij te staan heeft Stad op ons kosten een akoestisch onderzoek laten uitvoeren over het omgevingsgeluid bij de inplantingszone van het complex. De uitslag daarvan is interessant om te weten. Niet enkel voor de politieagenten die in het nieuwe gebouw zullen moeten werken met open ramen, maar ook voor de
huidige én toekomstige bewoners. (Die toekomstige bewoners, bedienden, winkeliers, parkeerders en fuivers zullen overigens het omgevingslawaai later nog doen stijgen.)

Het omgevingslawaai wordt gedefinieerd als ongewenst of schadelijk geluid buitenhuis dat door menselijke activiteiten wordt veroorzaakt, inclusief geluid dat wordt voortgebracht door wegverkeer, spoorwegverkeer, luchtverkeer. Voor het te bouwen politiekantoor is dit lawaai hoofdzakelijk te wijten aan de Westelijk Ring en het spoorwegtraject Kortrijk-Kust (met die stalen brug !).
Het omgevingsgeluid is het geluid op een gegeven plaats en op een gegeven ogenblik.
Het is dit laatste geluid (de Leq-waarde) waar de akoestische studie bijzonder veel waarde aan hecht. Gemeten op vier punten van de site politiegebouw. Op maandag 09/07 – dinsdag 10/07/2007.

De site is tegelijk woon- en industriegebied. Voor woongebieden ligt de milieukwaliteitsnorm in dB(A) ‘open lucht’ resp. overdag en ’s nachts op 45,40 en 35 dB(A). Voor industriegebieden op 60,55 en 55 dB(A).

Meetpunt 1
Gelegen op 40 meter van het rondpunt Westelijke Ring-Blekerstraat. Het toeval wilde dat op de dag ven de meting het gedeelte Westelijke Ring tot aan het kruispunt “Appel” verkeersvrij was. Maar dat verkeer werd afgeleid aan het rondpunt. Er kwam wel net een sportvliegtuigje en een trein voorbij. Dit gaf een Lmax-waarde van 69,8 dB(a). En er was incidenteel geluid van werken met een vrachtwagen: Lmax: 72,6 dB(a).
Conclusie voor overdag rond 9u30 en het spitsuur rond 13u30 : het omgevingsgeluid overschrijdt wel degelijk de norm voor woongebieden maar NIET die voor industriegebied.

Meetpunt 2
Kant Magdalenastraat, halverwege de basis van de (driehoekige) site zelf.
Hier overschreed het omgevingsgeluid overdag (rond 10 u en 13u3) ook de milieunorm voor woongebieden ! (Niet die voor industriezones). Nochtans was er een keer een Lmax van 68,2 dB(A).
Op dit punt werd ook eens ’s avonds gemeten, tussen 22u15 en 22u30. Kwam daar wel een trein voorbij zeker ! Lmax 61,3 dB(A). Zonder dat incidenteel geluid werd de milieukwaliteitsnorm BIJNA gehaald. Die voor industriezones werd wel degelijk gehaald.

Meetpunt 3
Aan de noordpunt van de site, waar het spoorwegproject de site-omgeving verlaat, op 100 meter van de stalen brug.
Het omgevingsgeluid overdag overschrijdt de norm voor woongebieden alweer. Zelfs zonder treinverkeer ! (Niet die voor industriegebied.)

Meetpunt 4
Deze meetplaats lag aan de oude opslagplaats van het goederenstation ter hoogte van de spoorweglijjn.
Ook hier wordt de kwaleitsnorm overdag – zelfs zonder treinverkeer ! – voor woongebieden overschreden. Lichtjes, met 3,3 dB(A).
Met treinverkeer haalt men zelfs de norm niet voor industriegebied.

CONCLUSIE
De kwaliteitsnorm inzake omgevingsgeluid voor woongebieden op en rond de site politiegebouw wordt op alle vier de meetplaatsen overschreden. De norm voor industriezones niet altijd helemaal. Maar is een politiekantoor wel een industrie?

Bron
De website van Stad Kortrijk! Zie rubriek aanbestedingen, onderdeel: politiegebouw.
Voor de toekomst mogen we hopen dat Stad (of SOK, het stadsontwikkelingsbedrijf) bij woonprojecten ook weer zo’n akoestische studies zal publiceren. Dan weten we waaraan ons te houden. Zien of we daar wel willen wonen.

De Leuvense schepen van Openbare Werken heeft zopas met veel poeha aangekondigd werk te maken van een vijfjarig plasbeleid. Het aantal openbare toiletten wordt fors uitgebreid, ook voor andersvaliden. In de begroting voor 2008 en verder trekt men hiervoor een jaarlijks krediet uit van 50.000 euro.

Maandag 17 december aanstaande komt ons stadsbudget 2008 ter sprake in de gemeenteraad.
Daarbij kunnen raadsleden bij elk artikel voorstellen doen. Bedragen wijzigen. Bijvoorbeeld bij de post 878/724-60, in de rubriek milieu.
Tijd voor raadslid Bart Caron (Spirit) om het stadsbestuur te herinneren aan het antwoord op zijn schriftelijke vraag nr. 14 van 18 maart 2007. Kan hiermee de pers te halen. Over de cultuur van het plassen.
Bij die vraag drukte het raadslid er zijn spijt over uit dat ook de openbare toiletten (voor mannen) aan St.-Elooiskerk zouden verdwijnen. Hij wou hierbij weten welk beleid Stad in de toekomst zou voeren inzake openbare toiletten. Wat men in Nederland noemt: het “Integraal Toegankelijk Openbaar Toilet”-beleid. ITOT.
Het Schepencollege liet weten dat er naast het integreren van openbare toiletten in openbare gebouwen (stadhuis, bib, O.C’s) ook zou gedacht worden aan sanitair op het openbaar domein. Men zou de huidige toestand evalueren en zien of daar noodzaak aan was.

In de vorige eeuw zijn er hier in Kortrijk over deze problematiek al christelijke arbeidersvrouwen-acties op touw gezet. Interpellaties van ondermeer toenmalig raadslid Marie-Claire Vandenbulcke, nu schepen. Lacherig afgehandeld, maar schepen Hilde Demedts zou er toen waarlijk werk van maken. Sindsdien nooit meer van gehoord.

Er bestaat een Nederlandse brochure en een CD-rom als handleiding om na te gaan of en waar binnen een gemeente integraal toegankelijke openbare toiletten nodig zijn. Er is zelfs een World Toilet Association (WTA). Hield nog onlangs in Seoul (Korea) een algemene vergadering. Er is een Vlaams voorstel van decreet geweest. Van Kris Van Dijck (N-Va) houdende regeling omtrent openbare toiletten (Stuk 750, 1996-1997.) Met hoorzittingen. Prof. Dr. Koen Raes (ethicus) schreef een essay over de disriminatie van de vrouwelijke plas. In april vorig jaar vroeg Vera Dua aan Vlaams minister Kathleen Van Brempt om uitleg over openbare toiletten. In Gent werden petities door duizenden mensen ondertekend. Er is een website “plasactie”. De Raad van Gelijke Kansen voor Mannen en Vrouwen heeft zich over het onderwerp gebogen (13 december 2002). In 2004 is een prijs uitgereikt aan het Gentse project ‘PLassen met Klasse’.
Om maar te zeggen dat het mensen- of grondrecht op plassen nooit en nergens uit de lucht is geweest.

(…)
Ga nu maar even plassen.
In uw haewoojae, dat is Koreaans voor ‘een rustige plek waar men problemen kan oplossen’.
(…)
Suggestie voor het Horecaplan
Het decreet van Kris Van Dijck over toiletten d.d 2 september 1997 is vervallen verklaard en nooit meer hernomen.
De auteur stelde als regel dat gemeenten vanaf 5.000 inwoners minstens één openbaar toilet moeten hebben en dat het aantal daarvan zou stijgen tot minstens vijf in grote steden. (Voor Kortrijk:4.) Die openbare toiletten zouden dag en nacht toegankelijk zijn.
Handelszaken of overdekte winkelcentra met een oppervlakte van groter dan 300 m² moesten minstens één watercloset ter beschikking stellen van het publiek.
En artikel 8 stelde zelfs dat sanitaire installaties in cafés, restaurants, snackbars en dergelijke tijdens de openingsuren voor eenieder toegankelijk moeten zijn, ook voor niet-klanten.

Ons nieuwe stadsbestuur beloofde een horecaplan op te stellen. Komt er daar een art.8 in voor?

P.S.
Er zou een oude wet bestaan (uit 1953?) die vrije toegang tot toiletten in de horeca verplicht maakt, maar ik vind die niet terug.

Dat is veel hoor, in vergelijking met andere gemeenten. (De Panne is met 119 kg een ware uitschieter.)
Als het aan schepen Alain Cnudde ligt mag het nog wat méér worden. Want in de laatste gemeenteraad heeft hij beloofd om binnen de kortste keren nóg een vrijstelling van belasting op reclamedrukwerk te verlenen, nu aan handelaars die gehinderd worden door grote openbare werken. Zie nog infra, stuk van 05/12/2007.

Het hierboven geciteerde cijfer van 97,4 kg komt van de vzw Interventiefonds Oud Papier. (Uitleg volgt.) Dat fonds vindt dat we in Kortrijk in 2006 niet minder dan 7.185 ton (ton!) PAP en KAR hebben ingezameld. Dat is méér dan 7 miljoen kilogram. Daarmee heeft Stad recht op 2.526 euro als compensatie voor de kosten van de inzameling.
Het merkwaardige is dat in het jaarverslag 2006 van IMOG (de verbrandingsoven in Harelbeke) voor Kortrijk andere cijfers naar voor komen. Bij de huis-aan-huis inzameling van papier en karton haalde men 4,9 miljoen kg op, en uit de containerparken 1,7 miljoen kg. Totaal: 6.633.800 kg.
Of 88 kg per inwoner.

**************************************************************

Wat is dat Interventiefonds Oud Papier?

Het Vlaamse Gewest heeft in 1998 een milieubeleidsovereenkomst gesloten met een aantal overkoepelende representatieve organisaties van ondermeer de pers en uitgevers van reclamedrukwerk. (B.S. 10.02.1999.) Grote doel was allerhande milieuverontreiniging voorkomen of minstens beperken. Meer speciaal de afvalstroom van oud papier aanpakken en de recuperatie ervan bevorderen. Op jaarbasis ging het toen om 260.000 ton, waarvan 22 procent bestond uit reclamedrukwerk.
De uitgeverssector van reclame en pers en zo heeft zich hierbij geëngageerd om in een fonds een bijdrage te storten van 0,15 frank per kilo in verbruik gesteld papier. Dit is nu 0,37 eurocent. Het totale bedrag van het Interventiefonds wordt verdeeld onder de gemeenten à rato van de hoeveelheid PAP en KAR die zij in het betreffende jaar hebben ingezameld.
De overeenkomst werd afgesloten voor de duur van vijf jaar en is dus eigenlijk al afgelopen.

Voormalig minister van Leefmilieu Vera Dua beloofde al in februari 2003 een geheel nieuwe overeenkomst.
Blijkbaar gaat het om moeilijke onderhandelingen. Vermoedelijk wil de reclamewereld geen verhoogde bijdrage storten in het Fonds als de gemeenten niet tegelijk beloven om géén belasting meer te heffen op reclamedrukwerk. In 1998 stelde de SERV en NCMV (Unizo) en VEV zelfs voor dat gemeenten die een dergelijke belasting heffen geen vergoedingen zouden krijgen uit het fonds.

In de overeenkomst was nog afgesproken om jaarlijks een stand van zaken op te maken. Zo wou men met een aantal maatregelen (bijv. ook een stickeractie) de bedeelde oplages van publicaties al in 1999 met 6 tot 8 procent reduceren tegenover de oplages van 1994. Voor niet-geadresseerd drukwerk een reductie van 10 procent.

Nog ter attentie van schepen Cnudde.
Bij de nieuwe vrijstelling van belasting op reclamedrukwerk voor handelaars in door openbare werken getroffen gebieden zou hij voorwaarden kunnen koppelen. Gebruik van milieuvriendelijke inkten en millieuvriendelijk papier (min. 40 procent postconsumptie of TFC). Dat was al in 1998 zo overeengekomen.

P.S.
De directe kost voor gemeenten bij de inzameling van papierafval bedraagt gemiddeld 4,4 eurocent per kg.

Er is onderaan een update over met radionucliden behandelde personen. En nog een constructief voorstel.

****
Het idee of de proefballon van de Kortrijkse burgemeester om in ons toekomstig crematorium van Zuid-West-Vlaanderen de kwikuitstoot als het ware tot nul te herleiden door NOG VOOR de lijkverbranding de tanden te trekken van dode mensen gaf hier in een vorig stuk aanleiding tot minstens één prangende vaag.
(Altijd wel nooit vergeten dat Stefaan De Clerck over zeer bijzondere vormen van humor beschikt. Let op zijn soorten lachjes of lachbuien. Nu en dan niet om te lachen.)

Zal de begrafenisondernemer die gebitten nog tijdens de rouwplechtigheid plechtig en met uitgestreken gezicht overhandigen aan de jankende nabestaanden?
En mogen zij daar dan mee doen wat ze willen? Kusje geven? Bijvoorbeeld zelf bij de barbecue opstoken? Naar het containerpark brengen, voor een alternatieve verbranding in de oven van IMOG-Harelbeke?

Hoe gaat het er tot op heden aan toe met tanden gevuld met giftig amalgaam, en met andere hoogwaardige metalen die men als residu aantreft in die anderhalve kilo asse van gecremeerden? Wat doet men daarmee? Hoeveel brengt dat op?
Misschien gelooft u het niet.
Het is heel goed mogelijk dat u met een wagen rijdt of in een vliegtuig vliegt waarin metalen zijn verwerkt die bijeengescharreld zijn uit de asse van uw dierbare overledene. Of het kan dat uw trouwring is vervaardigd uit de gesmolten gouden tanden van uw eigenste vader.
’t Zit zo.
Een crematorium als “Westlede” (Lochristi) doet mee aan het Nederlandse – naar men beweert: internationale – ophalingsysteem bij de verwerking van metalen uit verbrande lijken. De gevonden hoogwaardige metalen zijn ingedeeld in twee fracties: de orthopedische metalen en de edele metalen.

Van kunstheup tot vliegtuigonderdeel

Het chirurgisch staal (implantaten) gaat naar OrthoMetals, een bemiddelingsbedrijf voor hergebruik van metalen en kunsstofafval. Dat bedrijf verkoopt al dat spul (chroom, titaan, zink, kobalt!) aan een smelterij die werkt voor producenten van de vliegtuig- en autoindustrie. Zo kan het dat de kunstheup van uw overleden vrouw gerecycleerd is tot een vliegtuigonderdeel van net dàt vliegtuig waarmee u een tweede huwelijkreis maakt.

In Nederland gaat één derde van de opbengst per kilo bij OrthoMetals naar de Landelijke Vereniging voor Crematie. Die LVC heeft in 1996 een fonds in het leven geroepen dat met de opbrengst van de metalen goede doelen steunt. Het Fonds draagt nu de naam Dr. Vaillant Fonds, want de stokoude arts Vaillant was in 1914 de eerste mens in Nederland die zich liet cremeren. Sinds 1997 kon het Fonds niet minder dan 900.000 euro wegschenken aan charitatieve doeleinden.
Het edel metaal (ook van gebitsvullingen) komt terecht bij een gespecialiseerd bedrijf Tjalling Wolthuis BV dat dan al dat goud en zilver, platina en palladium verhandelt op de edelmetaalmarkt van Londen. Uw trouwring komt daar vandaan !

Het crematorium van Oost-Vlaanderen althans doet dus mee aan dit, naar men beweert: internationale systeem .
In 2005 kon men hierbij 2.612,50 euro recupereren uit de verkoop van metalen. In 2006 evenwel slechts 832,50 euro. (Hoe komt dat?) Hiermee kon men projecten steunen van de vzw ’t Verlaten Kind, de kankerafdeling van het UZ Gent, het Kankerfond Hodgkin.
Wat de andere crematoria in Vlaanderen (Antwerpen, Turnhout, Vilvoorde, Brugge) uitrichten met hun gevonden metalen weet ik niet.
En dat zou niet mogen. Want onze crematoria zijn nu beheerd als een intercommunale vereniging. Een openbare instelling. Men zou dus kunnen verwachten dat de websites van die intergemeentelijke vereningingen (IVCA, Havicrem) wat toelichting hierover geven. De boeken opendoen: jaarrekeningen en begrotingen publiceren. Niets daarvan.

Update
Hoe kon de burgemeester dit probleem vergeten? Vernegligeren.
Er is niet enkel een kwikprobleem bij crematie. Er is ook nog jodium. In het geval dat een met radionucliden behandelde patiënt komt te overlijden zal bij crematie van het stoffelijk overschot radioactiviteit in het milieu terecht komen. Hoeveel?
In Nederland met zijn tientallen (64?) crematoria verwacht men niet dat de jaardosis voor leden van de bevolking zal uitkomen boven het secundair niveau (rad94). Maar in een crematorium dienen zwangere medewerkers geen werkzaamheden te verrichten als de overledene behandeld is met jodium-131, of ook niet met jodium-125. Dat staat vast. Anderen medewerkers dragen ipso facto een masker en handschoenen. En de reistijd bij vervoer naar het crematorium liefst beperken tot één uur. Zeker bij behandeling van I-131.
Awel ja.

P.S.
Positief voorstel.
Onze intercommunale crematorium Psilon doet niet mee, met die Hollanders. Geen commercie. Ollanders, over ons lijk.
Alle metalen van onze dierbare overledenen naar de zon schieten. Zon krijgt een retributie.

Tanden roven kan veel geld opbrengen.
Nog heel recent zijn in Nürnberg nota bene oud-medewerkers van een crematorium bestraft wegens het roven van gouden tanden bij gecremeerden. Van hun grootvaders uit het Derde Rijk geleerd zeker? De opbrengst van hun zeefwerk wordt op 135.000 euro geschat.

Onze Kortrijkse burgervader (hier past de term) wil om milieutechnische redenen al vóór het crematieproces in de toekomstige ovens van het te bouwen crematorium op ’t Hooghe de tanden laten trekken van onze dierbare overledenen. Het kwik moet uit de gebitsvullingen. Maar waar zit tegenwoordig dat kwik nog? In het haar? (Na de holocaust werd er bij de bevrijding van de nazi-uitroeiingskampen voor honderden ton aan afgeschoren haar teruggevonden.)

En wat heeft de burgemeester in petto bij het verzamelen van de gouden tanden?
Krijgen de nabestaande erfgenamen die dan als cadeau, tijdens de plechtigheid, nog vóór de daadwerkelijke verbranding? Dat wordt nog meer janken geblazen ! Wat stond er in het testament? (En bij het begrafenismaal achteraf dan een aangeschoten nonkel die via een nabijgelegen café de familie is gevolgd en de tafelrede begint met de woorden: “Laat ons nog een tandje bijsteken.”)

In heel de media-heisa rondom het ‘idee’ van de burgemeester wordt er nergens enige informatie gegeven over de vraag hoe het er in de bestaande Belgische crematoria aan toegaat bij het verzamelen van allerlei metaalresten uit de asse. Je kunt toch geen treurende familie naar huis sturen met een rammelende urne, vol kunstheupen, spijkers, schroeven, stukjes edelmetaal (oorringen en andere sieraden)?
Wat doet men met orthopedische en andere hoogwaardige metalen?
Wat brengt dat op? En waar gaat dat geld naartoe?

We zoeken het op.
Wordt vervolgd.
Nog vlug tussendoor hieraan toevoegen dat het idee van de burgemeester niet echt preventief is, noch milieuvriendelijk. Kwikdampen uit spaarlampen worden genegligeerd.
In de medische literatuur zijn de symptomen van kwikvergiftiging alom gekend. Leed uw overleden grootmoeder niet aan concentratiestoornissen? Had zij geen schimmels? Waarom liet u geen haartest uitvoeren voor ze doodging? Historisch kwikbelaste mensen zouden – nog voor ze in de oven worden geschoven – ontdaan moeten worden van de lever, de nieren, de hersenen, de beenderen. Daar zit namelijk dat Hg.
Burgemeester zou best een stadspremie kunnen beloven om testen op kwikvergiftiging bij nog levende Kortrijkzanen vast te stellen. DE TANDARTSEN ZELF. Kunnen we heelwat dure tandentrekkerij achteraf vermijden.

De expert die onze burgemeester heeft geadviseerd heeft duidelijk iets tegen amalgaan in zijn tanden.

(…)

De aanleg van een gemeentelijk rioleringsnet en meer speciaal de aanleg van een stelsel dat afvalwater en regenwater gescheiden afvoert eist ook voor Kortrijk een fikse hap uit het budget.
Zo heeft men in de de laatste gemeenteraad van deze maand eindelijk een openbare aanbesteding uitgeschreven voor de aanleg van een (pers)leiding voor de vuilwaterafvoer op de Marionettenberg. Voor een geraamd bedrag van niet minder dan 1,1 miljoen euro.
Maar wat is een persleiding? Schepen Bral, van milieu ?

Om de gemeenten aan te sporen in hun waterzuiveringsbeleid bestaat er sinds 1996 een gewestelijk (= Vlaams) subsidiebesluit. In 2002 grondig gewijzigd en in 2005 bijgestuurd. De subsidie bedraagt standaard 50 procent van de rioleringskost in een totaal project waarbij naast de riolerings- ook wegeniswerken dienen uitgevoerd. En de gewestbijdrage kan verhoogd worden tot 75 % voor de aanleg van een gescheiden stelsel.

We keren nu even terug in de tijd.
In de gemeenteraad van februari 2002 – vijf jaar geleden – werd bij hoogdringendheid een studiecontract voorgelegd voor de aanleg van een leiding voor vuilwaterafvoer op de Marionettenberg, én de (interne) sanering van riolen in de wijk Groenpark (Rollegemseweg-Groene Dreef). Bij hoogdringendheid want men wou geen subsidies verliezen door laattijdig indienen van dossiers. De kosten voor de werken op de Marionettenberg werden toen geraamd op 215.667 euro en de erelonen op 20.800 euro. Voor de werken in het Groenpark dacht men aan 371.840 euro plus 32.100 euro ereloon.

En de Vlaamse Milieumaatschappij (V.M.M) beloofde toen een subsidie van 241.417 euro , me dunkt toch voor de twee dossiers samen? Erratum gewenst.

Bij hoogdringendheid keren we nog altijd liefst wat verder terug in de tijd.
Reeds in 1996 vroeg de V.M.M. aan Stad welke riolingsdossiers men dacht in te dienen voor het subsidiëringsprogramma 1998-2002. Stad antwoordde daarop in 1997 en twee dossiers (Marionetten en Groenpark) werden goedgekeurd. De gemeenteraad van september 1997 sloot zich daarbij aan. Meer nog: men drukte tevens de intentie uit om de timing die de Vlaamse Gemeenschap voorstelde te respecteren. BESTUURSKRACHT.
En zoals gezegd werden in februari 2002 (vijf jaar later) bij hoogdringendheid de voorwaarden en wijze van gunnen voor de werken vastgelegd. De studieopdracht ging naar de NV Arcadis Gedas uit Kortrijk.
Een Ministerieel Besluit van 17 december 2004 kende een subsidie toe van 241.417 euro.

We keren nu terug uit de tijd en schrijven 9 juli 2007.
De gemeenteraad keurt zonder enig gemor een nieuw en nu definitief ontwerpdossier goed voor (enkel) de Marionettenberg.
Samengevat komt het hierop neer:
– de aanleg van een vuilwater- en regenwaterleiding, maar nu over de gehele lengte van de Marionetten;
– het aanleggen van een vuilwaterleiding in de Kennedylaan.
Het laatste meer speciaal voor het AZ Groeninge.

In het voorontwerp was er nog sprake van een langsgracht (Stefaan Bral, wat is dat?) achter de woningen van de Marionetten, kant Munkendoornstraat. Voor zoiets kan zelfs 100 procent subsidie verkregen worden. Maar de bewoners gingen niet akkoord. (Welke? Wanneer? Hoe?)

Er werd ook gekozen om de werken uit te voeren over heel de Marionetten, in plaats van enkel het ‘eerste stuk’. Het eerste stuk.
En nu komt het, voor het tweede stuk.
Voor deze uitbreiding van de werken wordt geen extra subsidie gevraagd. Waarom niet? Omdat dit tot een vertraging van het dossier zou leiden ! En gezien dit dossier belangrijk is voor de riolering van het AZ Groeninge kan hier niet meer op gewacht worden. WE ZIJN AL TIEN JAAR BEZIG MET HET DOSSIER. En in 2002 en in de vorige eeuw wist men toch al van dat nieuwe ziekenhuis? BESTUURSKRACHT !

(Een wijziging aan het subsidiebesluit in 2005 laat nochtans een soort spoedprocedure toe waarbij een aanbesteding kan doorgevoerd vooraleer het ontwerpdossier door de gouverneur is goedgekeurd.)

Het studiebureau NV Arcadis Gedas raamt de kosten voor de infrastructuurwerken nu op 1.108.455 euro, BTW inclusief.
In 2002 hadden we het nog over 215. 667 euro.
De begroting 2007 (dit is van dit jaar) voorziet voor de rioleringswerken op de Marionetten 525. 500 euro, en een subsidie van 241.462 euro.
Zet even in gedachten in de tijdsband de cijfers op een rij, afgerond.
* 215.000
* 525.000
* 1 miljoen.
Word nu maar goed gek.

Vraag.
Hoeveel gewestelijke subsidie zijn we kwijtgeraakt door een combinatie van traagheid van bestuur én onder druk van het AZ Groeninge?

Nog een vraag.
Hoeveel van de andere geplande rioleringswerken zullen door deze onvoorstelbare meerkost voor de Marionetten worden uitgesteld? In het programma van de werken 2007 is qua riolering een totaal budget voorzien van 4 miljoen. Erelonen 140.000 euro. Meerwerken: 100.000 euro. Welke verschuivingen mogen we verwachten?
Eén vierde van het totaal budget gaat nu ongeveer plots naar Marionetten. In die buurt wonen nogal wat invloedrijken.

P.S.
De oppositie – in het bijzonder Groen en Spirit- zou zich beter een keer inlaten met dit soort concrete en rare stadsdossiers. Inplaats van te lullen over punten die Stad overstijgen. Onlangs nog: dierenwelzijn, rassendiscriminatie, liberalisering van de energiemarkt. Brussel-Halle-Vilvoorde. Laat iedereen ophouden met het indienen van moties. Keep it simpel.
Meer spirit gevraagd. ’t Is zo al saai genoeg.

Zoals geweten mogen riolen niet al te veel scheute hebben. Het water loopt dan te snel weg, en de vaste substantie blijft achter.
Maar de realisatie van ons Totaal Rioleringsplan (TRP) – waar geen (groen) gemeenteraadslid of de nieuwe oude schepen van milieu iets van weet – verloopt wel uitermate traag. Door de traagheid van bestuur zullen we zelfs gewestelijke subsidies verliezen.

(Wordt vervolgd. Ben ook wat traag vandaag.)