verkiezingen

Nieuwe kandidaten over gemeentepolitiek

Eerder belangrijk geachte nieuwe kandidaten voor de komende raadsverkiezingen krijgen wel eens wat méér ruimte in de pers en begeven zich dan met hun uitspraken op glad ijs. En zij beseffen het niet. Terwijl de perse laat begaan. Geen corrigerende vraag stelt. Moet allemaal kunnen.

Herinner u dat VLD-kandidaat Arne Vandendriesche ooit op de VRT (De Redactie) in een zotte bui (hij is zo nu en dan wat “dronkig“) drie programmapunten wou verwezenlijkt zien. Ze bestaan al! Zijn in uitvoering.

Ja. Een enkele uitzondering of drie toch daargelaten weten de neofieten weinig of niets af van de Kortrijkse politiek.
Ze maakten nog nooit een gemeenteraad mee. Weten het stadhuis – de raadzaal – niet liggen. Zijn (waren) vaak nog geen lid van de partij waarbij zij kandideren. Maakten dus nog geen partijbestuur mee. Ze kennen de relevante politieke weblogs niet (“kortrijklinksbekeken”, “pär ongeluck”, “bart.caron”, “matti”). En daar zijn er nogal wat die au fond niet erg in politiek zijn geïnteresseerd. Politiek in de bredere of juiste zin van het woord dan. Zij hechten wel een keer enig belang aan een plaatselijk probleempje (dat speelplein, verkeersoverlast) of een feit dat hen persoonlijk raakt (een bepaalde retributie, een parkeerplaats). Bon. Eenmaal dan toch verkozen zitten ze zich stierlijk te vervelen in de zittingen.

De alom bekende restauranthouder Peter Declercq (café Leffe en Arte op de Grote Markt) is nu plots een totaal onverwachte N-VA-kandidaat, was algemeen aangezien als een pure VLD’er.

Het kerstgebeuren

“Neem nu het kerstgebeuren,” zegt hij. “Stad verspilt te veel geld aan evenementen die hun uitwerking missen.” “Dat kerstgebeuren kost 120.000 euro, terwijl iedereen al tevreden zou zijn met een gewone traditionele kerstmarkt.”
Kortrijkwatcher is aan Peter gaan vragen hoe hij aan dat bedrag van 120.000 euro kon komen. Wel, iemand die aan de stad werkt heeft hem dat in vertrouwen verteld.
Kw houdt van juiste cijfers. Ziehier.
– De organisator van de eindejaarsfeesten (de gemeentelijke vzw FIK, Feest In Kortrijk) had voor “Winter in Kortrijk” 2011 zowat 35.600 euro veil.
– Het Team Jeugd (de stuurgroep “Respectvol Samenleven”) gooide er nog 13.500 euro tegenaan, ondermeer voor dat heen en weer rijdend treintje. Dat maakt samen 49.100 euro.

Hoe komen we dan aan die 120.000?
– Stad zelf heeft voor dat “kerstgebeuren” van 2011 een bedrag begroot van 120.700 euro. Ja! Voor de deelgemeenten apart nog 11.250 erbij. Samen dus 131.950 euro. (Voor wie het wil weten: lightpainting werd geraamd op ca. 60.000 euro, de optredens op 25.000 euro, het elektriciteitsverbtruik op 14.000 euro.)
– Maar wat heeft de vzw Handelsdistrict Kortrijk Centrum (het BID) besteed aan “Winter in Kortrijk”? Dat mogen we dus niet weten. Peter. Help ons toch eens!
Het bestuur van het Handelstrict weigert kortrijkwatcher inzage van de rekening.
Alles bijeen geteld – en zonder de mogelijke bijdrage van het BID – kostte het laatste kerstgebeuren dus zowat 181.000 euro.
Vertel dat maar eens aan Peter !

De terrastaksen

Peter Declercq pakte in HLN nog uit met een ander cijfer over iets wat hem nou aan het hart ligt, als zaakvoerder van horecabedrijven op de Grote Markt. Hij wil de “terrastaksen” afschaffen. MAAR WELKE??
Ze brengen immers amper 30.000 euro op. Hoe weet Peter dat? Van zijn vriend, minister en raadslid Vincent Van Quickenborne!
Ach, die nieuwe kandidaten zullen nog moeten leren dat bestaande raadsleden ook niet altijd goed op de hoogte zijn van een en ander. (Hier op KW las u al dat Quickie verkeerdelijk meent dat de stadsbegroting 100 miljoen bedraagt.)

Weet je wat Peter? De stadsdiensten, noch de bevoegde schepen weten exact te vertellen wat de “terrastaksen” in hun totaliteit per jaar opbrengen. De reglementering is ingewikkeld en hanteert diverse tarieven volgens plaats en tijd. Inkohiering gebeurt laattijdig. Op de Grote Markt verschillen de tarieven voor extra-uitbreiding aan gene of andere zijde. Er zijn tegenkantingen van terrashouders. Er zijn laattijdige betalingen. Bepaalde toestanden (oppervlakten) veranderen, al of niet juist aangegeven en gecontroleerd.

Peter, ziehier de cijfers waarover we beschikken.
– “De belasting op het plaatsen van terrassen, stoelen en tafels” is sinds jaren telkens geraamd op 24.000 euro. Volgens de rekening 2011 viel er in werkelijkheid 10.477 euro te innen. In 2010 ging het om nog minder: 8.430 euro.
– Maar Peter, het geraamde bedrag hierboven slaat wel op de halfopen, vaste terrasconstructies, en waarschijnlijk ook op de onmiddellijke uitbreiding ervan op het voetpad. Dat weten we niet goed. Weet jij het?
– Er is daarnaast nog die retributie voor extra-uitbreiding van terrassen op de Grote Mark (het plein) zelf, waarover uw informant Q geen zicht op heeft. Tijdens de zomer en bij evenementen. Aan kant A (de uwe) betaalt men 60 euro/m², met maximum van 3.000 euro. Dit is geen belasting of taks, Peter. Dit is een retributie, omwille van het feit dat u openbaar domein inpalmt. En zoals u weet is die retributie contant te betalen in het stadhuis, van zodra de extra-uitbreiding is vergund. Nogmaals. Geen raadslid – en zelfs geen schepen – weet momenteel – nu – concreet te zeggen hoeveel die ingebruikname van openbaar domein voor terrassen op de Grote Markt per jaar opbrengt. In de rekeningen is daarvoor geen afzonderlijk artikel voorzien.

Maar dat de retributie voor extra-uitbreiding van terrassen aldaar mag afgeschaft, valt over te praten.
Dat wordt dus een programma van N-VA en VLD.
Peter, het beste hoor!

economie, vzw's

Kortrijkwatcher mag de rekening van het Handelsdistrict niet inkijken !

De vzw Handelsdistrict Kortrijk Centrum leeft van belastinggeld (de zgn BID-belasting van handelaars in het winkelgebied) en soms nog van toelagen van Stad. Zo staat op de begroting van dit jaar 200.000 euro ingeschreven.
De minste vereniging die van meer dan 10.000 euro (of is het 5.000?) publiek geld – subsidies – geniet moet jaarlijks aan het College en/of de gemeenteraad een jaarverslag met de rekening en de begroting indienen. De vzw Handelsdistrict (Busines Impovement District) doet dat dus niet.
Op 21 maart twitterde de centrummanager Maarten Decramer dat hij houdt van transparantie. En ter gelegenheid van de Algemene Vergadering van 25 maart gaf hij zowaar een link naar het activiteitenverslag 2011 en het programma voor 2012. Maar: geen spoor van de rekening 2011 en de begroting 2012. Ook niet op de website van het HD met die volkomen verkeerd gekozen naam shop-in-kortrijk. Op de uitnodiging van de Algemene Vergadering stond te lezen dat de leden-handelaars de boeken konden inkijken van 17u30 tot 19 uur. Hoeveel er dat hebben gedaan weten we niet. Niemand zeker? De opkomst was trouwen heel mager en er is nauwelijks over financies gepraat.

De centrummanager Maarten Decramer heeft er intussen de brui aan gegeven. Hij had dit al in april aangekondigd opdat men tijdig een opvolger zou kunnen vinden. We horen nu dat die functie voorlopig niet wordt ingevuld, maar weten niet waarom.

Onze KW-onderzoeksjournalist Dieppe Throot stootte vorige week in het bureau van de vzw dus op de assistente van de voormalige manager, de bevallige Nele Muylle. Die van de cadeaubonnen.
Zij kon hem niet helpen! Het bestuur (Yvon Vanden Abeele en Eric Wastyn) had immers nog dezelfde morgen (we hadden onze komst aangekondigd) beslist dat kortrijkwatcher geen inzage zou krijgen in de rekening. De reden kende zij niet. Zij verwees wel naar het Staatsblad en ook naar de Nationale Bank. En op onze vraag deed Nele een hulpeloze poging om die websites even te bereiken en te tonen waar we eventueel wat info zouden kunnen aantreffen. (Daar is overigens niets te vinden over de vzw, tenzij een benoeming en een ontslag van een bestuurder.)
Op een eenvoudige vraag naar een mogelijke uitgave van het BID voor het kerstgebeuren in de stad kon zij ook geen antwoord verschaffen.

P.S.
Op Tinternet is Maarten Decramer nog altijd centrummanager…

cultuur

Het Begijnhofpark: “Salon van de Stad”

De pers heeft er toch een karikatuur van gemaakt hoor ! Zo’n kop als “Mozart & co moeten hangjongeren verjagen” (Het Nieuwsblad, 13 juli) is zeer misleidend tendentieus. (Pers toont daarmee weer eens aan dat men niet de eenvoudige, professionele reflex heeft om in de eerste plaats de authentieke, primaire bronnen te raadplegen, in dit geval hier het besluit van het schepencollege van 4 juli en de uitwerking ervan op 12 juli.)

Op 4 juli gaf het College zijn principiële toestemming om het Begijnhofpark gedurende de maanden juli en augustus om te toveren tot “Salon van de Stad”. Een attractieve plaats in het centrum voor al wie rust en ‘relaxtie‘ (sic) zoekt. Te vergelijken met bijvoorbeeld Buda Beach. Men hoopt dit te bereiken door te zorgen voor enig zitcomfort (ook tafels) en door de creatie van een “geluidsdecor”. Dat geluidsdecor zal niet enkel opgetrokken worden met klassieke muziek. Er zal ook soft jazz te horen zijn en loungemuziek van het betere soort. Dansen mag dus.
Het doel is: “via de aanwezigheid van mensen, gezinnen te zorgen voor een permanentie die op natuurlijke wijze vandalisme en criminaliteit tegenwerkt vanwege de sociale controle.”
Zo.
Een voorbeeld van een zachte, preventieve aanpak, en het is in bepaalde kringen weer niet goed bevonden.
De burgemeester wordt in vele reacties (op facebook bijvoorbeeld, ook door raadslid Vincent Van Quickenborne) op een onrechtvaardige manier gepakt en belachelijk gemaakt.
Overigens zegt hij in Het Nieuwsblad nog: “We willen het park in de eerste plaats een aangename sfeer geven. ‘Salon in de stad’ noemen we het. Maar als daardoor ook de overlast verdwijnt is dat mooi meegenomen.”

Dat stuk in “De Morgen” (14 juli, pag.11) dan. Grote kop: “Kortrijk goes classic tegen hangjongeren“. Met een cartoon van ZAK.
Geschreven door ene Kim Van de Perre die meent dat het Parkjazz festival nog altijd doorgaat in het park.

P.S.
Een blinde gevel vlakbij het Begijnhofpark (het Boerenhol) is onlangs weer mooi wit geschilderd. Binnen de kortste keren alweer bezoedeld.

cultuur

Waarom 2 X Poëzie op blinde muren? (2)

Geheel niet omdat er daar aan de kluifrotonde nu eenmaal sinds jaren twee immense blinde muren staan te staan.
Wel omdat de burgemeester dit absoluut zo wou. Het is wel degelijk Stefaan De Clerck geweest die op het idee kwam om op zijn beurt alginder aan de rotonde uit te pakken met een door hem gebloemleesd gedicht “Nog een dag” van zijn goede kennis Achilles M. Surinx. Wat er ons aan herinnert dat onze burgemeester eerder is ingevoerd in beeldende kunsten dan in literatuur.

Kortrijkwatcher blikt even terug in de geschiedenis.
– Al in april 2000 (niet te geloven!) pakte VLD-raadslid Moniek Gheysens uit met het voorstel om in Kortrijk een poëzieroute te creëren. Het is er nooit van gekomen. Ondenkbaar was het dat een CVP-bestuur een voorstel uit de oppositie zou willen honoreren.
– In september 2007 (!) hernam Moniek vol hoop dit keer (VLD behoort nu tot de coalitie) haar project om poëzie aan te brengen in de openbare ruimte, maar zij spitste toen het voorstel concreet toe op die blinde gevels aan de kluifrotonde Den Appel. Zij had zelfs al een auteur gevonden die speciaal voor die muur enige poëtische regels had geschreven. De bekende dichteres Lut De Block. Met termen die tenminste wat met appels hebben te maken. En Moniek was desnoods bereid om de uitvoering van het voorstel zelf te bekostigen.
De burgemeester aanhoorde het voorstel met zijn roemruchte traditionele welwillendheid, maar leek niet meteen bereid om vaart te steken achter de uitvoering ervan. Eigenlijk had Stefaan De Clerck inmiddels een geheel ander project in gedachten, in combine met de Vlaamse Bouwmeester van toen. (Iedereen heeft dit nu vergeten.) Kunstenaar en goede kennis Jan De Cock (door Jan Hoet “de schrijnwerker” genoemd) was al aangezocht om op de site een houten constructie te planten. Een wirwar van planken van Unilin.

De zaak bleef intussen alweer jaren aanslepen. De burgemeester vond namelijk dat voor een muurschildering de toelating was vereist van de NV Waterwegen voor de ene gevel en de administratie Wegen en Verkeer voor de andere muur. (Er zouden daar billboards komen.) Kortrijkwatcher heeft aan het verhaal indertijd meerdere stukken gewijd onder de titel: “Een appeltje om te schillen”.
Binnen de VLD-fractie kreeg men uiteindelijk rond de laatste jaarwende – met het oog op de verkiezingen – zo stilaan het getreuzel van Stefaan en zijn ambtenaren hartsgrondig beu. Begin dit jaar ergens (geen idee bij KW hoor) eiste de partij (schepen Maddens) zo stilaan dat er absoluut nog voor het einde van de legislatuur een uitvoering zou komen van het VLD-voorstel. Uiteindelijk gaf de burgemeester toe, maar met de uitdrukkelijke voorwaarde dat hijzelf persoonlijk ook een gedicht zou kunnen kiezen en laten aanbrengen op die andere gevel vlakbij.
Op die manier is verijdeld dat enkel en alleen de VLD in de persoon van Moniek Gheysens een landelijke exposure krijgt. Aanstaande zaterdag, op de inwijding van de (twee) gedichten kan de burgemeester aan cherry picking doen.

P.S.
Het voornemen om op de site een sculptuur te laten plaatsen van en door Jan De Cock is officieel niet opgegeven hoor! Maar naar verluidt zou de schrijnwerker een gigantisch bedrag vragen voor zijn kunstwerk. Een dusdanig duizelingwekkend hoog bedrag dat geen kandidaat-burgemeester daar nu mee durft uitpakken.

cultuur

Waarom 2 X Poëzie op blinde muren? (1)

Aan de kluifrotonde vlakbij parking Den Appel prijken nu op twee blinde muren in grote letters twee gedichten. Ze worden officieel voorgesteld aan de Kortrijkse bevolking op aanstaande zaterdag 14 juli om 19u30.
Om onze lezers alweer een primeur aan te bieden zijn we die gedichten nu al stiekem gaan afschrijven.
Hiernavolgende tekst lazen we met stijgende verbazing. Niet enkel omwille van de zinsconstructie. Ja, dat zijn zinnen! Niet denken dat een zin noodzakelijk moet bestaan uit een onderwerp en een persoonsvorm. Een kreet is ook een zin, als de het geuite maar verstaanbaar is. Maar hier in de laatste strofe ontbreekt er wel een element.
De titel van het gedicht luidt: “Nog een dag”
Ja! En wat voor een! Lees maar.

De kat. Het bad.
De koffie. De bus.
De school. De dag.

De lucht. De stad.
Het plein. De straat.
De bomen. Het park.
Het huis. De deur.
De tafel. De stoel.
Het bed. En zij.

De droom. De daad.
De koffie. Het bad.
De kat. De nacht.

Wie met de wagen een enkele stond moet stilstaan in de file aan de beruchte rotonde zal alras merken dat er wel degelijk een chronologie steekt in het verhaal. De verteller staat op en gaat naar school. Aan het Plein? En dan keert hij terug bij moeder naar huis (ja?) en stelt ’s avonds de daad. Het gaat dus waarschijnlijk om een volwassen leerkracht.
Jawel. Inderdaad. Een onderwijzer. De maker van gedicht is met name Achilles M. Surincx. Geboren te Hasselt in 1941, maar Kortrijkzaan (Davidsfondsvoorzitter!).
Kortrijkwatcher vond het werkstuk terug in een onlangs verschenen dichtbundel van de auteur, getiteld “Wie nooit begint!”.

Maar wat ontbeekt er dan wel in die laatste strofe, zul je zeggen?
De WC! Je gaat toch ’s avonds naar de WC, voor of na de daad?
En waarom staat er nog een ander, een tweede gedicht te lezen op de blinde gevel, kant Zandstraat?
Goeie vraag.

(Wordt vervolgd.)

gemeenteraad

Dat agendapunt is niet vergeten…

Gisteren hadden we het hier over een vergeten agendapunt in de gemeenteraad.
Yves Vanneste, directeur van “Communicatie en Recht”, laat ons weten dat het agendapunt waarvan sprake totaal NIET is vergeten. De wijziging van de erfpachtovereenkomst tussen de zaakvoerder van restaurant “Dell’Anno” en Stad kan pas als de nieuwe erfpachter (Alain Vandesande, de bvba Beau M) zich akkoord verklaart met de Collegebeslissing.
We blijven de gang van zaken vreemd vinden.

Nog even de feiten op een rij. (Zie nog stuk van 1 juni in deze krant.)
In maart vraagt Vandesande om drie tegemoetkomingen.
Op 16 mei besluit het schepencollege dat men “de bvba Beau M erover zal informeren dat er gevolg kan gegeven worden aan zijn verzoekschrift conform wat is uiteengezet in het beschrijvende gedeelte”.
Dit is een principieel besluit, zo deelt directeur Vanneste ons nu mee.
Er is namelijk op 1 juni een brief gestuurd naar de bvba Beau M waarbij gevraagd is om een schriftelijk akkoord over twee punten: 1) de tegemoetkoming van de Stad inzake aanleg en onderhoud van een openbaar gedeelte van de tuin, 2) een bijkomende verlichting aan de gevel van de oude dekenij. Voor het derde punt – de vermindering van de bankwaarborg en de spreiding van de canon vraagt men aan Alain Vandesande om contact op te nemen met de stadsarchitect M. Desmet.

Merk op. In het beschrijvend gedeelte van het Collegebesluit van 16 mei wordt enkel voor het eerste verzoek van Vandesande (tussenkomst van Stad inzake de tuinaanleg) om zijn instemming gevraagd.

Is dat alles nu nog altijd niet gebeurd?
Dat is verbazingwekkend. Vandesande krijgt namelijk wat hij vroeg.
Er waren alleszins telefonische contacten met de directie “Communicatie en Recht”. Wat daarin is gezegd weten we niet.

gemeenteraad

Een vergeten agendapunt

Vandaag alweer gemeenteraadsdag. En alweer heeft het schepencollege een agendapunt vergeten.
De nieuwe zaakvoerder (Alain Vandesande) van het restaurant Dell’Anno (in de oude dekenij aan de Sint-Maartenskerk, stadseigendom) heeft van het stadsbestuur een aantal tegemoetkomingen verkregen waarvan er toch minstens twee een wijziging vergen van de bestaande erfpachtovereenkomst met Stad. De bankwaarborg is verminderd van 100.000 tot 15.000 euro. En de erfpachtvergoeding van 30.000 euro mag nu gespreid betaald worden.

P.S.
Bepaalde agendapunten vergen een uiterst grondige dossierkennis vanwege de raadsleden en derhalve veel voorbereiding: de nieuwe beheersvorm voor het vliegveld, de stedenbouwkundige verordening (eindelijk!), het RUP De Warande, alternatieve gerechtelijke maatregelen, het nieuwe toewijzingsreglement voor sociale woningen. Het autonoom gemeentebedrijf Buda (niet verwarren met Buda KC) kreeg intussen zijn jaarverslag 2011 klaar. Een erbarmelijk werkstuk.
En bepaalde vragen en voorstellen van raadsleden kunnen stof doen opwaaien: gebrekkig groenonderhoud, het uitblijven van het project Heulebeek en de heraanleg dorpskern, de problemen met het zigeunerpark.
Dus: allen daarheen. Want we naderen de gemeenteraadsverkiezingen. (In augustus is er geen zitting.) De profileringsdrang stijgt.

media, onbegrijpelijk

Zelfcensuur bij de locale pers

De KW-redactie heeft nog even gewacht op het verschijnen van het “Kortrijks Handelsblad” op vandaag alvorens te melden dat de locale persjongens (allemaal) verzaken aan hun taak.
Essentiële opdracht van de pers is het verschaffen van informatie (kan een verslag zijn) en duiding (uitleg). Eventueel kan er daar nog wat commentaar bij, tenminste als de journalist zich daartoe bevoegd acht en tevens meent dat hij iets heeft te vertellen.

Welnu, vorige zondag 1 juli hield het Vlaams Belang in het Begijnhofpark van onze guldensporenstad een hele dag lang een landelijk familiefeest. Daar waren een 600-tal aanwezigen. Aan het Groeningemonument hield partijvoorzitter Bruno Valkeniers in de voormiddag een “strijdrede”. Geen pers te bespeuren. In de namiddag grepen er in het park allerlei evenementen plaats. Er was muziek, kinderanimatie, dans, een optreden van een kleinkunstenaar en een imitator, een ballonwedstijd, een voorstelling van allerlei middeleeuwse ambachten. In de grote feesttent was er van alles te verkrijgen.

Om 16 uur hield parlementariër Gerolf Annemans een politieke toespraak. Pers afwezig.
Pers daagde om 12 uur ’s middags zelfs in het geheel niet op voor de persconferentie. De stapel persmappen bleef onaangeroerd…

CD&V heeft ook een keer een familiefeest gehouden in het Begijnhofpark. Daar kon u dus wél uitgebreid over lezen in de kranten en weekbladen en TV-beelden van zien.
En het jaarlijkse 1 mei-festival van de SP.A in het park gaat ook nooit onopgemerkt voorbij. Herinner u nog even de overweldigende opkomst van de pers toen de N-VA-voorzitter vorig jaar een toespraak kon houden aan het Groeningemonument.

De onafhankelijke redactie van kortrijkwatcher (zie ons statuut!) vindt de houding van de pers in dezen ronduit zielig. Een schending van de beroepsethiek ook.
En zelfcensuur is zowat het ergste dat een journalist kan overkomen. Een sluipende ziekte.

gemeenteraad, mandatarissen

Verhinderd raadslid laat zich niet vervangen

Maandag eerstkomend zal de gemeenteraad akte nemen van het feit dat VLD-raadslid Elisabeth Van Damme van 25 juli tot 7 november vanwege haar staat van zwangerschap verhinderd is om haar mandaat uit te oefenen. (In feite wil zij genieten van een moederschapsuitkering.) Bij een vorige zwangerschap liet zij zich wel vervangen. Nu niet. Dat een langdurig afwezig raadslid zich niet laat vervangen is zelden of nooit gezien. Zeg maar nooit, hier niet en andere gemeenten ook niet.

Waarom wil de partij nu geen vervanger? (Geloof de papieren perse niet.)
Bepaalde mogelijke opvolgers zijn niet beschikbaar. Bijvoorbeeld omdat ze al vervangend raadslid zijn (Anthony Vanden Berghe, Eline Brugman) of omdat ze alreeds zetelen in de OCMW-raad (Ann-Sophie Hoornaert, Vincent Salembier). Of ze hebben de partij verlaten (Ludo Halsberghe). Of ze hebben er geen zin meer in (de gewezen raadsleden Tony Descamps en Dirk Bossuyt). Of ze staan niet meer op de lijst van de komende verkiezingen (Romain Desmet) zodat het geen zin heeft om ze te lanceren in de gemeentepolitiek.

Dat is bijvoorbeeld het geval met de 7de opvolger die wel beschikbaar was: Romain Lefebvre, beter bekend als Mike Tattoo van de Vlasmarkt.
Maar de VLD was natuurlijk niet heel happig om die flamboyante figuur voor drie opeenvolgende gemeenteraden te laten zetelen. Spijtig zeg! Er zou nochtans veel volk komen opdagen om te genieten van zijn tussenkomsten en zijn dissident stemgedrag…

(Zie nog stuk alhier van 2 februari)

Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert