Dooizout gesmolten ?

Ten allen kante klagen Kortrijkzanen over de ontoereikende wijze waarop de stadsdiensten de gladheidsbestrijding ter stede hebben aangepakt.
Was er onvoldoende strooizout in stock bij onze dienst Wegen? Heeft de leverancier van de smeltmiddelen gefaald? Is de bestelling ervan misschien te laat gebeurd? Heeft Stad te weinig strooiwagens ter beschikking? Is de schepen van mobiliteit en wegenissen Guy Leleu gevallen met de fiets en opgenomen in het ziekenhuis? Heeft Stad wel een loods om al die zouttonnen te herbergen? En waar is dat?

Het College van Burgemeester en Schepenen (CBS) heeft in zitting van 10 november de wijze van gunnen bepaald voor de aankoop van chemische smeltmiddelen voor de winterperiode 2009-2010. Men opteerde toen voor een algemene offerte. Hierbij is niet enkel de prijs bepalend voor de toewijzing aan een of andere leverancier. Andere gunningscriteria kunnen dan een rol meespelen: de kwaliteit, de leveringstermijn, de geboden garanties, enz. Het CBS raamde toen de prijs van dat wegenzout op 50 euro per ton, exclusief BTW. En blijkbaar vroeg men aan de mogelijke leverancier dat er op het depot van de wegendienst steeds voldoende strooizout zou aanwezig zijn, op peil te houden door leveringen in bulk. (Bestek kent niemand.)

Ter info.
Tijdens de winterperiode van 2008-2009 heeft Stad 364 ton zout gestrooid.
In 2007 kocht men daadwerkelijk voor 7.876 euro strooizout. In 2008 voor 7.294 euro. De begrotingspost voor sneeuwopruiming en ijzelbestrijding van dit jaar 2009 voorzag in oorsprong 20.784 euro en na budgetwijziging 33.784 euro krediet. En voor 2010 : 25.000 euro.
Op 10 november laatsleden heeft het CBS dan uiteindelijk het leveren van chemische smeltmiddelen gegund aan de bvba Quatannens uit Gistel-Snaaskerke voor een bedrag van 58,44 euro per ton. Inclusief BTW. Dat was de laagste inschrijver, want de enige andere deelnemer, de NV Zoutman uit Roeselare, vroeg 67,16 euro per ton.

Nu iets voor juristen en rekenkundigen.
In de toelichting bij deze beslissing zegt het College plots dat er is gekozen voor een openbare aanbesteding die plaats greep op woensdag 28 oktober. Vandaar dat de laagste inschrijver het pleit won…
Onbegrijpelijk is nog dat het CBS opmerkt dat het bedrag van de offerte van de laagste inschrijver 14,45 procent boven de raming ligt. De raming was 50 euro, zonder BTW. De offerte bedraagt 58,44 euro, met BTW.

Prijzen voor strooizout liggen ver uit elkaar en schommelen volgens het seizoen.
(Zou er soms gespeculeerd worden? Zijn er kartels bij de makers van al dat soorten zout??)
Een Nederlandse firma bijvoorbeeld vraagt 175 euro per ton, weliswaar verpakt in 40 zakken van 25 kg.
Op marktplaats.nl is er zelfs een aanbod van 238 euro per ton.
Stad Brugge verkocht vorige winter zakken van 10 kg voor 1,60 euro.
In Beveren krijg je voor 5 euro een zak van 25 kg, en in Deinze betaal je daarvoor 7 euro. In Menen 2,5 euro voor 25 kg. In Assenede 2 euro voor 10 kg.
In Dendermonde krijgt ieder gezin gratis een zak van 10 kg. (In Rotterdam ook.)

Sint-Niklaas heeft recent ook dooizout gekocht, bij de firma ZOUTMAN nog wel. In één keer voor een totaal van 11.000 euro, inclusief BTW. Wat kreeg de stad daarvoor? Vier kipwagens met safe road salt. Tien paletten met zakken van 25 kg. Twee paletten met zakken van 10 kg. En vier paletten met zakken van 20 kg, speciaal voor de Grote Markt.
De firma Esco Benelux uit Diegem vroeg in de winter van 2007-2008 voor een ton 55,89 euro, exclusief BTW. Zelf af te halen.

Tja, het ene smeltmiddel is zeker het andere niet?
Het kan gaan om NaCl, CaCl2, MgCl2.
Bij Safe Road Salt Prewet zijn de zoutkorrels omgeven door een pekelrand en dat garandeerd een onmiddellijke werking zodat het gebruik ervan economischer is.

En de keuze van een dooimiddel kan door meerdere criteria bepaald: effectiviteit (per kg ijs) en bruikbaarheid bij lage temperaturen, beschikbaarheid, veiligheid (corrosief? irriterend? toxisch?), milieuvereisten (chloridegehalte).

Strooit Kortrijk nu driemaal? Preventief, curatief en na het ruimen van de sneeuw?
Timing is zeer belangrijk voor een succesvolle strooibeurt. Tijdig strooien – wanneer de sneeuw nog los op de weg ligt – zorgt voor het beste resultaat.
En hebben onze strooiwagens een tank met pekel? Nat strooien versus droog strooien? kan een mooi debat opleveren in de volgende gemeenteraad van januari. Die mooie winter is nog niet voorbij.

P.S.
In vele Vlaamse gemeenten behandelt men de aankoop van al dit soort bestrijdingsmiddelen in de gemeenteraad.

Cebuanen opgelet ! WIJ komen er weer aan ! (2)

Wie mag ditmaal op werkbezoek naar Cebu City, van 14 tot en met 23 januari volgend jaar?
Zoals gezegd Roos Desmet, als cultuurbeleidscoördinator. Opnieuw de schepen van ontwikkelingsamenwerking Alain Cnudde. Sonja Ackx, adjunct van de directeur Burger en Welzijn. Stijn Van Dierdonck, projectleider Noord-Zuid. Tine Mayeur, voorzitter Noord-Zuid raad. En dan nog iemand als vertegenwoordiger van het culturele middenveld om “op die manier het draagvlak bij de Kortrijkse bevolking te doen groeien”.
Maakt Franky Devos van Buda-kunsteneiland een kans? Op de website van de Noord-Zuidraad is het werkbezoek zelfs nog niet aangekondigd…

Waarom ligt er ditmaal een nieuw accent binnen de activiteiten van onze stedenband met Cebu City? Met name ditmaal: een vorm van culturele uitwisseling.
Wel, omdat iemand van de Noord-Zuid raad een studie van de Wereldbank heeft gelezen. Wat blijkt daar sindsdien en tot op heden uit vanuit het oogpunt van Kortrijk?
“Dat achtergestelde gemeenschappen de erkenning van hun waardigheid belangrijker vinden dan het materiële. Dat houdt in dat mensen hun eigen ontwikkeling in handen nemen zolang ze de hoop en het zelfvertrouwen hebben. Onderontwikkeling gaat ook over verlies van het geloof in de eigen kracht en creativiteit om de eigen problemen aan te pakken. Hier kan cultuur, in zijn verschillende facetten, een rol spelen.”
Bijkomend motief: ook Cebu kent zijn designers en designbeurs!

Weet u wat onze delegatie eens kan gaan vertellen aan de schatrijke en hoogbegaafde burgemeester van Cebu City? (Den Tommy.)
Dat wij alhier vanuit onze stad van creatie en design en innovatie zijn stad daar dan als een beetje onderontwikkeld beschouwen. Ja.

De hotelkosten van onze expeditieleden? Gedragen door het stadsbestuur van Cebu. (Graag eens de naam ervan op de website de Noord-Zuid raad.) De rest van de kosten neemt stad Kortrijk voor zijn rekening. Er is een dagvergoeding voorzien van 4.000 euro.
De vliegtickets kosten 8.000 euro.
De voorbereiding van de reis kostte al 700 euro.

Ons schepencollege meldt nog (ter verontschuldiging) dat de kosten voor vliegtickets “voor het grootste gedeelte” zijn opgenomen door de Vlaamse regering via ons convenant “gemeentelijke ontwikkelingssamenwerking 2008-2010”. Tja. Die subsidies uit het convenant konden natuurlijk anders en beter benut.

Tot slot alweer wat constructieve voorstellen.
* Schepen Alain Cnudde brengt aan de gemeenteraad verslag uit van het werkbezoek.
* In het bijzonder ook van het nieuw af te sluiten “agreement” met Cebu City (het oude heeft nog niemand gezien).
* Plus een overzicht van “de versterking van het netwerk van mogelijke stage-organisaties voor het post-graduaat Noord-Zuid”.
* Plus een overzicht van de concrete positieve resultaten VOOR CEBU zelf van onze bezoeken ter plekke. (Is die afvalberg nu al verkleind? Hebben de scavengers het nu beter?)
* Hoe staat het met de samenwerking met Haarlemmermeer, dat ook een stedenband heeft met Cebu?
* Tenslotte een copie van de persverslagen over ons bezoek in Cebuaanse kranten. (Lezer, u dacht toch niet dat er op dat onderontwikkeld eiland geen kranten en stadsedities zijn?)

P.S.
Onze sterreporter Dieppe Throot mag niet mee.
Lokale persjongens van de papieren perse van de dode bomen hebben geen tijd.

UPDATE.
Wereldwinkel vergeten.

Cebuanen opgelet ! WIJ komen er weer aan ! (1)

Nu weet ook cultuurbeleidscoördinator Roos Desmet waar Cebu en Cebu City ligt. Want Rooske mag ditmaal
mee op expeditie. De vorige missie van april 2008 naar het verre eiland (méér dan 10.000 km) bestond uit schepen Alain Cnudde, Sonja Ackx (Welzijnssecor), Stijn Van Dierdonck (noordzuidraad), André Desmet (Katho), en Paul Vandenberghe (Howest). Dat zijn al 6 Kortrijkzanen die weten dat wij een stedenband hebben met Ceby City en daarginder bijdragen leveren inzake kennis over materies als afvalverwerking, burgerparticipatie en administratieve vereenvoudiging. Ditmaal zal het werkbezoek van 14 tot en met 23 januari 2010 zich toespitsen op culturele uitwisseling met de stad van meer dan 1 miljoen inwoners (scavengers inbegrepen). Vandaar dat Roos nu ook een keer mag genieten van een welverdiende uitstap.

Hoeveel Kortrijkzanen weten iets af van onze stedenband met Cebu City?
Door al dat heen-en-weer gereis kwamen volgende ambtenaren en beleidsvoerders wel eens in contact met onze vrienden Filippino’s: Alain en Christine (schepenen), Sonja (Welzijnsdienst), Stijn en Tine (noordzuidraad), Maarten (handelsdistrict), Filip (stadsontwikkeling), Catherine en Davy (strategische cel), Isabelle (musea), Luc,Yves, Liesbeth (leefmilieu), Wouter, Berthiel (gebiedswerkers), Hans (jeugddienst) Mathieu (facility), Bernard (erfgoedcel), Geert (stadssecretaris). Verder nog: Katrijn, Marga, tweemaal Sarah (stage van het postgraduaat noord-zuid), Ilse (Goedkope Woning), Lieven (ACV), Lieven (Werkwinkel).

Kortom, een dertigtal Kortrijkzanen hebben weet van onze inspanningen inzake ontwikkelingshulp alginder in het Verre Oosten. Plus nog de talloze lezers van kortrijkwatcher die op deze stadsblog kommentaren hebben gelezen over de komst van Cebuanen naar hier (mei 2009, januari 2008) of omgekeerd van Kortrijkse zendingen naar ginder (bijvoorbeeld april 2008).

De hoofdgedachte was altijd: hou daar toch eens mee op ! Geldverspilling ! Geen nuttige of opzienbare resultaten !
Maak een stedenband die er voor “allochtone “Kortrijkzanen iets toe doet, met een stadje in het noorden van Marokko.

(Wordt vervolgd op een volgende bladzijde in deze krant.)

Quote van de dag: “niet goed voor de lijn”

“Het schepenambt is niet goed voor de lijn.”

Aldus Marie-Claire Vandenbulcke in “Het Kortrijks Handelblad” van vandaag 18 december.
De VLD-schepen neemt zoals voorzien halverwege deze legislatuur afscheid van haar ambt. En dat is nu net haar algemene conclusie na al die intensieve alhoewel mooie jaren.
Marie-Claire zal de geschiedenis ingaan als schepen van bruiloften, eerder dan die van administratieve vereenvoudiging en van begraafplaatsen of kiezerslijsten. Bijna duizend koppeltjes heeft ze in de echt verbonden. (Ook vele geweigerd!) En 263 huwelijksjubilea meegevierd, zowel thuis bij de jubilarissen als op het stadhuis. Dan kom je gemakkelijk aan 400 taartjes per jaar. In een centrumstad is dat een gemiddelde.

Schepen Bral verhoogt alle tarieven voor het gebruik van sportcentra

Het staat allemaal weer niet in de gazetten, zelfs niet op de sportbladzijden. Alsof dat onze duizenden sportfanaten niet zou interesseren of kunnen schelen. En dat komt omdat Stefaan Bral, onze schepen van sport, hierover ditmaal geen persconferentie gaf, maar ook omdat er tijdens het begrotingsdebat 2010 in de gemeenteraad nauwelijks 1 journalist aanwezig was.
We hebben het nog een keer goed nagezien: alle contributies voor het gebruik van bijvoorbeeld de sportcampus Lange Munte, voetbalvelden, atletiekvelden, tennisvelden, kleed- en doucheruimte, fitnesszalen, squash, leslokalen, enz. zijn verhoogd. Ik geloof dat er zelfs een nieuwe contributie is ingevoerd, voor het gebruik van cateringruimte of cafetaria (36 euro, en soms een keer 1.100 euro).
Het gaat om kleine bedragen zegt Bral. Terwijl hij ook wel weet dat voor dagdagelijkse gebruikers vele kleintjes een groot maken.

Scholen betalen pas vanaf volgend schooljaar de bijkomende kosten. Voor het gebruik van een sporthal 8,80 euro in plaats van 8 euro. Voor een voetbalveld 11,30 euro in plaats van 7,5 euro. (In 2008 ging het nog om 5 euro) . Enzovoort.
Instellingen voor gehandicapten betalen voor een voetbalveld 9 euro (vroeger 6 euro). Voor een leslokaal (sportklas) 8,80 euro (tegenover 8 ).
Sportverenigingen krijgen voor het gebruik van een sporthal (niet in de Lange Munte) op zon- en feestdagen een rekening van 52,80 euro (48). In de Lange Munte voor zaal 1: 66 euro (60). Een voetbalveld kost op deze dagen 67,50 euro (voorheen 45). Op gewone dagen 33,80 euro in plaats van 22,50.
Wie een sporthal gebruikt voor sportvreemde manifestaties krijgt bijvoorbeeld 5.500 euro te betalen in plaats van 5.000.

En zo kunnen we doorgaan. Eén tarief is onveranderd gebleven: de waarborg voor een minivoetbaldoel of voor een inklapbare basketbalstelling.
Eigenlijk zou schepen Bral graag zien dat de vzw Sportplus winst maakt. (In 2008 was er al een boni van 57.015 euro.) In het jaaractieplan 2010 van de vzw wordt met geen woord gerept over de verhogingen van de contributies. Wel wil men via een onderzoek nagaan waarom leden afhaken.

Zwembaden
De zwemtarieven blijven ongewijzigd, behalve voor het open zwembad waar niet-sportkaarthouders 7 euro zullen betalen in plaats van 6.

Geschrapte en uitgestelde investeringen van dit jaar

Vandaag bespreekt de gemeenteraad de begroting (het budget) voor volgend jaar.
Traditioneel zijn de ogen van de schepenen groter dan hun buik en moeten naar het eind van het jaar de ambities bijgesteld.
Vandaar dat we even een opsomming geven van de belangrijkste desinvesteringen die werden gedaan bij de tweede budgetwijziging van september dit jaar.

Soms gaat het echt om schrappingen. Bijvoorbeeld: de renovatie van de raadskelder (500.000 euro), de heraanleg van de Broelkaai (1.075.000), de voorstudie voor de heraanleg van het Heulepark (100.000), onderhoud facility (min 215.492), aankoop gronden (150.000), de haalbaarheidsstudie voor een nieuw zwembad (15.000).

Andere posten zijn verschoven naar volgend jaar. Bijvoorbeeld de site Callens voor onze stadsdiensten (2.700.000 euro).
Of uitgesteld naar “een later tijdstip”. De aanleg van een kampeerwagenterrein (80.000 euro), werken aan de kinderboerderij Marke (40.000), de aanleg van volkstuintjes (50.000), de ontsluiting van de Gravenkapel (25.000), het dienstgebouw op de Sint-Jansbegraafplaats (300.000), aankoop gronden Kortrijk-Weide (500.000) en Bad Godesberglaan (2.250.000) en Mellestraat (550.000), de heraanleg Zwevegemsestraat/Slachthuisstraat (1.400.000), restauratie Vlasmuseum (750.000).

Verder zijn er wijzigingen naar beneden toe voor erelonen en studies. Langwater (-150.000), Venning (-150.000), masterplan Eurostation (40.000), nieuwe bibliotheek (-300.000).
Enzovoort. Masterplan Bissegem:min 24.590 euro. Betonstudie zwembad Abdijkaai: min 160.000. Recuperatiepark Rollegem: min 142.000.

Het budget investeringen 2010 dat vandaag wordt goedgekeurd dus even met gematigd optimisme bekijken.

Schepen Jean de Bethune in verlegenheid gebracht door Vlaams Belang

In de gemeenteraad van laatstleden maandag 7 december liep schepen de Bethune (CD&V) een blamage op. Daar houdt hij niet van. (Jonkers zijn dit totaal niet gewoon.) Zijn voorstel tot aanpassing van het subsidiereglement voor alarmknoppen voor handelaars (juweliers) werd uitgesteld. Zoiets gebeurt uiterst zelden, en als de verdaging dan nog komt op aandringen van de oppositie dan is dit toch wel nieuws. Dit keer is het uitstel gevorderd en bekomen op aandringen van de fractieleider van het Vlaams Belang, wat de zaak voor de schepen des te erger maakt. U moet weten dat, telkenmale Maarten Seynaeve van het VB het woord neemt, onze Jean zich al begint op te winden nog vóór de eerste zin is uitgesproken.

Waarover ging het?
Schepen de Bethune is in het bezit van nog zowat 28 mandaten, waaronder enkele functies die zwaar wegen. Voorzitter van de provincieraad! Vandaar dat hij nu pas een Koninklijk Besluit heeft ontdekt, daterend van 25 april 2007 en in werking sinds 4 oktober van dat jaar.
Daarin staat (art.24) dat vaste personenalarmsystemen (geïnstalleerd na de inwerkingtreding van het K.B.) in voor het publiek toegankelijke plaatsen moeten uitgerust zijn met een systeem dat “visuele verificatie” mogelijk maakt.

Vroeger konden handelaars (het ging gewoon om juweliers) voor hun zgn. hold-up knoppen kiezen voor ofwel een basissysteem, of voor een gesofisticeerd systeem of voor een transmissiesysteem. De meeste aanvragen kozen voor het basissysteem zonder beeld, wat nu niet meer kan.
De enige en exclusieve leverancier van gesubsidieerde alarmknoppen voor handelaars en bepaalde vrije beroepen in Kortrijk is de bvba Korelec uit Kuurne. En die wist aan Maarten Seynaeve te melden dat digitale videotransmitters voor het basissysteem niet meer leverbaar zijn. En het andere nu nog toegelaten transmissiesysteem met camera’s is niet bruikbaar want de apparatuur in de dispatching van de politiezone is daarvoor niet geschikt.
Schepen de Bethune vroeg dus aan de gemeenteraad om een subsidieregeling voor alarmknopsystemen die 1) niet meer bestaan of 2) niet kunnen werken.
Is dat nu niet kluchtig? En het staat weerom niet in de perse. (Centrummanager weet het niet.)
Voorstel afgevoerd, na nog een vergeefse, rare sparteling van de schepen. Gelukkig voor hem liet men het niet tot een stemming komen over de vraag tot uitstel.
Maarten Seynaeve mag zich voorbereiden op een weerwraak. Een ware vendetta.

P.S.
De subsidie is bij aankoop van een alarmknop met transmissiesysteem merkbaar verlaagd. Nu 250 euro, vroeger 650 euro.
Au fond is al dit soort subsidies pure waanzin.

Meneer Pierre

Zo heb ik Pierre Lano (klemtoon eerste lettergreep) nooit aangesproken, maar dat kon hij velen.
Ik zei gewoon “Pierre, kan ik nu beschikken?” als we weer eens tot een gat in de nacht aan een tekst hadden gewerkt. Tot elf maal toe kon hij een kopij herwerken, en dan terugkomen op de oorspronkelijke versie. ’s Anderendaags bleek dan dat hij stiekem nog wat had gewijzigd aan de definitieve versie. Printer liep warm.
Ik was een tiental jaren zijn politiek secretaris op zijn politiek hoofdkwartier ’t Schuurke in Harelbeke-Stasegem en heb hem dag en nacht – ook op zaterdag en zondag – meegemaakt als federaal volksvertegenwoordiger en raadslid in Harelbeke en later in Kortrijk. “Meegemaakt” is hier wellicht de juiste term om te omschrijven hoe het is om (politiek) medewerker te zijn van zo’n mens.
Dat ultra-korte sollicitatie-gesprek in 1996 met hem vergeet ik nooit. Eén richtlijn gaf hij me mee: “Ik zeg de dingen geen twee keer.” Achteraf bekeken was dit geen sollicitatie, want hij had al lang een beslissing genomen. Het gesprek deinde dus nog een hele tijd uit, waarbij ik uitvoerig uitleg kreeg over hoe men een witte wijn serveert.

Pierre was op ALLE gebied een – laat ons zeggen – ‘ongebruikelijk’ iemand. Als politicus benoemde hij zichzelf tot een trouwe soldaat maar wees gerust dat hij niet in het gareel liep van de VLD-top. Alstublieft zeg, Verhofstadt (het konijn) kon hij niet uitstaan.
Vandaar ook dat hij het niet tot staatssecretaris heeft gebracht. Pierre kon over een of ander dossier op de meest onverwachte momenten met volstrekt alternatieve invalshoeken voor de dag of de nacht komen. Een soort buitenwereld beschouwde mij als zijn linkerarm. En als wij het dan weer een beetje of zwaar oneens waren, dan kon hij zonder het uitdrukkelijk te zeggen (want zo was hij wel!) zijn standpunt nog wat bijdraaien ook. Soort tolerantie. Coulant zijn.

Achter zijn nogal onbeholpen/onbehouwen openingszinnen stak een uiterst gevoelige en onvoorstelbaar gulle ziel.
Hij heeft mij altijd gezegd dat hij het vanaf dit jaar wat rustiger zou gaan doen. (Pierre werd 65 op 23 augustus.)
Was hij in 2000 niet gaan kandideren bij de gemeenteraadsverkiezingen in Kortrijk, dan was hij nu opnieuw burgemeester en burgervader in Harelbeke. Punt en geen andere lijn (regel).

P.S.
– Die telefoons van hem. “EN??… WAAR ZIT JE???
– Of dat briefje: “Mij hierover spreken.”
– Ga nu maar allemaal zaterdag ter kerke, totetrekkers.

Naar een verkort uniek nummer voor Kortrijkse stadsdiensten ?

Dat verkort nummer 1777 zou er toch komen op 15 december? En nog altijd geen communicatie daarover te bespeuren. Eigenlijk moest het nummer al halfweg november functioneren.
De invoering van dit uniek nummer is als actiepunt opgenomen in het bestuursakkoord van 2007. Een programmapunt van de VLD. En onder druk van de N-VA zou men opteren voor de Vlaams-nationaal viercijferige reeks:1302. Dat is niet gelukt want in de nationale nummeringsruimte van het Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecom (BIPT) is 13 (en 12 en 14) voorbehouden voor allerhande openbare diensten.
Wat een lijdensweg heeft dit dossier intussen meegemaakt. In het Schepencollege van juli 2007 had men het er al over maar de aanvraag bij het BIPT zou pas in januari van dit jaar zijn gebeurd. Goedgekeurd in april.

De bestaande gratisnummers 0800 – (voor Rap en Rein, Werk aan de Weg, twee meldpunten) en ook 056/27 70 00 zouden voorlopig nog wat blijven bestaan maar er wordt doorgeschakeld naar 1777. Openingsuren van 9 tot 17 uur. Maar nu breekt men zich het hoofd over de vraag of 1777 ook moet bereikbaar zijn tijdens de openingsuren van het stadhuis. Bijvoorbeeld op maandagavond tot 19 uur en op zaterdagvoormiddag tot 11u30.
Ander probleempje is de bemanning van het toestel. Er zijn alleszins twee personeelsleden vereist en om verloven en ziektes op te vangen komt dit neer op 2,4 VTE. Die telefonisten zouden best niet gehinderd worden door te weinig kennis van zaken, dus rijst of vooral reist de vraag of men niet beter kabinetsmedewerkers kan inschakelen.

Telenet staat in voor de activering en rekent daarvoor 6.382 euro aan. Daarnaast dient Stad nog aan BIPT een jaarlijks recht van 5.000 euro te betalen. Ja?

GEEKS !

Onze ICT-directie maakt het graag ingewikkeld en duur. Is continu over van alles met andere zeer smart cities dingen aan het bestuderen in het buitenland. Onlangs nog met een dienstwagen naar Bremershaven. In plaats van video-conferenties te houden of minder te telefoneren, koersen ze – die ijdeltuiten – over geografische en virtuele grenzen heen en weer. (Tot nog toe niet met de vlieger.) Reflected glory.
ICT-geeks vinden het nu plotseling nodig om voor allerhande metingen een evaluatie aan onze telefonie-infrastructuur met een call-center toe te voegen. Evenwel is daar geen krediet meer voor ter beschikking op de huidige begroting. Het gaat om 5.600 euro. Dus heeft men aan de integratiepartner NextiraOne uit Zaventem gevraagd om “op proef” en voor een tijdje gratis te mogen beschikken over een call-center. (Aanbesteding volgt nog wel.)
Als Stad over enkele dagen via onze communicatie-ambtenaar TOM – via weekblad Knack – nog geen publiciteit heeft gemaakt over het unieke nummer 1777 betekent dit dat er alweer een kink in de kabel is gekomen. We gaan zien.

P.S.
Probeer nu eens te bellen of iemand te bereiken na of kort voor 16 uur local time. Alleszins niet op vrijdag.

Stefaan De Clerck is een weinig-coachende scale-jumper

Ter inleiding.
Op 5 november vroeg een medewerker van het weekblad Knack aan de hoofdredacteur van kortrijkwatcher om hulp. De krant zou in december een stedenspecial wijden aan Kortrijk. Meer speciaal was men op zoek naar jonge beloften alhier om die in de kijker te zetten. Of wij zo’n potentials kenden, op alle mogelijke terreinen van het maatschappelijk leven? Het nummer 49 is intussen vorige woensdag 2 december verschenen. Ter redactie van KW steeg de verbazing metershoog bij het zien dat de stedenspecial opende met een levensgroot portret van ex-burgemeester en nu minister Stefaan De Clerck. Een jonge belofte geboren op 12 december 1951. Heel de editie is een soort bladzijden lange lofzang op de familie De Clerck. Ook vader Albert van Stefaan heeft Kortrijk groot gebracht. En dochter Marie die nota bene schepen is in Wevelgem sluit niet uit dat zij in Kortrijk nog iets wil betekenen. “Daar burgemeester worden zou uiteraard mooi zijn.”
Goede aanleiding om eens te memoreren wat een in maart gepromoveerde doctor in de politieke wetenschappen zoal meent te moeten zeggen over de figuur van Stefaan De Clerck. Zie het proefschrift van Thomas Block (Universiteit Gent) over besluitvormingsprocessen en beslissingsmacht bij (Kortrijkse) stadsontwikkelingprojecten.

Thomas Block nam voor zijn studie zowat dertig diepte-interviews af met bevoorrechte getuigen. Burgemeesters, schepenen, raadsleden, leidende ambtenaren, externe actoren. Opmerkelijk is dat in het hoofdstuk over De Clerck als burgemeester geen enkel letterlijk citaat wordt weergegeven uit die gesprekken met insiders. En weet u waarom? “Uit respect voor de betrokken actoren” (voetnoot, pag. 166, deel II). En om het hoofdstuk binnen de perken te houden! (Het proefschrift telt bijna 400 bladzijden.) Alleen dit gegeven wijst al op de machtige tentakels van Stefaan De Clerck. Hij slaagt erin om de inhoud van een doctoraatsthesis wat minder te laten opfleuren met pikante citaten. Doctor wist zeker al dat onze minister gemakkelijk gepikeerd raakt?

De getuigenissen zijn blijkbaar niet allemaal positief.
Maar goed. Moet kunnen. Hoge bomen, etc.
Algemeen is men het erover eens dat Stefaan als burgemeester zijn stempel heeft gedrukt op de “grote verhalen” inzake stadsprojecten, economische aangelegenheden, cultuur en architectuur. Men schat zijn strategische capaciteiten vrij hoog in. Hij is (was) een creatieve en dynamische burgemeester met ontzettend veel energie. En hij beschikt over een uitgebreid netwerk. {Ja, tot bij Roularta- KW.}

Maar maar maar.

Coach?

* Concrete uitvoeringsplannen bleven vaak achterwege. Een meerderheid van de geïnterviewden dichten hem weinig leiderscapaciteiten toe. Hij ontpopt zich niet echt als een coach van een hechte ploeg of als een stuurman. Het handelen van de burgemeester ervaart men veeleer als eigengereid en soms wat chaotisch.
* Ambtenaren verwijten hem een gebrek aan communicatie en zelfs respect voor de administratie. (Het is algemeen bekend dat de verhouding met stadssecretaris Hillaert een minder vlot verloop kende.) Over zijn plannen met het winkelcomplex K in Kortrijk bijvoorbeeld was de gemeenteraad en de ambtenarij nauwelijks op de hoogte. Idem met het project Buda-kunsteneiland: een warrige en beperkte communicatie. Zijn kabinetsmedewerkers {bedoeld is Chris Lecluyse, -KW} richten zich nauwelijks tot het schepencollege, maar veeleer naar private actoren.

Scale-jumper

De Clerck is lid geweest van alle drie de parlementen. Was CVP-voorzitter. Bestuurder bij alle mogelijke bovenlokale schaalniveaus. Was een soort minister-president van de Regio Kortrijk.
* Vandaar: regelmatig liet de burgemeester de teugels vieren en liet hij een project bij tijden een beetje slabakken.
* Doordat hij vaak op een andere schaal actief was sijpelden zijn plannen niet altijd tijdig door tot bij het schepencollege en het stadsbestuur.
* Sociale thema’s konden hem minder boeien. Hij was niet echt een burgervader. Hij spreekt (sprak) selectieve lagen van de bevolking aan. Zijn affiniteit met minder behoede {sic, niet: minder ‘begoede’- KW} lagen van de bevolking is (was) zoek.

Tot daar doctor Thomas Block.
In dat nummer van Knack met de stedenspecial Kortrijk wordt hij niet geciteerd.

P.S.
Over de lacunes en regelrechte fouten in de stedenspecial: zie de weblog “kortrijklinksbekeken”.

Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert