economie, gemeentefinanciën

Stad Kortrijk schenkt miljoenencadeau aan patronaat

Vandaag, tweede maandag van de maand is géén gemeenteraadsdag. Uitgesteld tot morgenavond, om de vele kandidaten-raadsleden bij de verkiezingen van gisteren tot rust te laten komen.
Morgen dus zal de meerderheid van de gemeenteraad (CD&V en VLD) 2,2 miljoen euro cadeau geven aan de VOKA-Kamer van Koophandel. Zeg maar aan het vroegere Vlaams Economisch Verbond. Er is hiervoor in deze elektronische krant al gewaarschuwd in juni vorig jaar. Zoekterm ‘voka’ of ‘casino’.

Het zit zo.
VOKA- West-Vlaanderen houdt ondermeer vergaderingen in Kortrijk, in dat statige gebouw dat in de volksmond “de casino” wordt genoemd, jawel op het Casinoplein 10. Voor zover men dat kan nagaan. In de buurt is VOKA nog eigenaar van een zogenaamde “dokterswoning” en een “kantoorgebouw” in de Koning Albertstraat. VOKA wil al geruime tijd die eigendommen kwijt en al zijn diensten (ook die van Brugge en Roeselare) onderbrengen op het Kennedypark. De vereniging heeft daartoe grond gekocht aan de intercommunale Leiedal, voor een prijs die nergens wordt aangegeven.
In elk geval, VOKA heeft geld nodig en afgevaardigd bestuurder Jo Lybeer is vorig jaar (kan al langer zijn) gaan praten met zijn vriend, burgemeester Stefaan De Clerck over de verkoop van “de casino”. Jo Libeer is een soort crypto christen-democraat.
En Jo dreigde er voor de vorm mee om de VOKA-diensten te centraliseren in Roeselare, indien Kortrijk geen bereidheid toonde om het casinogebouw te kopen. Stad is dan op zoek gegaan naar motieven die de aankoop van dit gebouw en de andere twee panden van VOKA zou kunnen rechtvaardigen.

Men heeft er nu twee gevonden.
Het Autonoom Gemeentebedrijf Parko (dat de parkeerboetes int) vindt nu plots dat er voor zijn activiteiten meer ruimte nodig is. Zal dus het kantoorgebouw in de Koning Albertstraat 17 verwerven. Schattingsprijs is 450.000 euro.
Stad zelf zal de dokterswoning (nr. 27) kopen. Die is in slechte staat zodat de schattingsprijs zowat die van de grond is: 300.000 euro. Men weet nog niet goed wat ermee aan te vangen. Doorverkopen? Te verwachten kosten op korte termijn: ca. 134.000 euro.
En Stad zelf koopt natuurlijk ook het zgn. casinogebouw met parking tegen een basisprijs van 1.750.000 euro.
Over het gebruik daarvan deden vorig jaar geruchten de ronde als zou men daar een nieuwe raadszaal installeren, en een concertzaal voor het Conservatorium. Nu heeft Stefaan De Clerck bedacht dat hij daar het secretariaat van zijn geliefde Eurometropool Lille-Kortrijk-Tournai zou kunnen onderbrengen. Vroeger opteerde men eerder voor het “Huis van de Streek” op ’t Hooghe.

Totaal van de drie basisprijzen: 2.500.000 euro.
Maar Stad heeft van die prijs wat kunnen afpingelen.
Ten eerste een compensatie van 100.000 euro voor het voorafbetalen van de koopprijs alvorens in het genot te kunnen treden. VOKA krijgt al in augustus het geld cash in handen, maar de gebouwen komen pas over een jaar in het genot van Stad. Ten tweede is er een aftrek van 200.000 euro voor de kosten die moeten gedaan worden aan het hoofdgebouw en het kantoorgebouw. (Dus niet voor de zgn. dokterswoning.)
Cadeau aan VOKA bedraagt dientengevolge 2.200.000 euro.
In de begroting 2009 is slechts 1.865.000 euro ingeschreven.

Wat zou de verhuring van een gedeelte van het casinogebouw aan de Eurometropool kunnen opbrengen?
Daarover is Stad nog niet zeker. Voorzitter Stefaan De Clerck onderhandelt hierover nog met zichzelf. Gehoopt wordt op zowat 30.000 euro per jaar. We gaan zien.
HET ZOU KUNNEN DAT WE HET NIET ZIEN.
De Oude Dekenij is verhuurd aan VTM voor de soap “Mijn restaurant” zonder de Raad te raadplegen.

cultuur, gemeentefinanciën

The secrets of the “Secret Gardens” (2)

Dit is een beetje ‘breaking news’.
Uitgerekend op de laatste Vlaamse ministerraad van vandaag is Hilde Crevits uit Torhout er toch in geslaagd om nog vlug 180.000 euro door te sluizen naar het Agentschap Voor Natuur en Bos, groene jongens die dan deze som geld zullen doorsluizen naar de vzw Designregio Kortrijk. En dat moet dan dienen voor het lopende project “Secret Gardens”, ook genoemd Tuinen voor de Stad, of nog iets anders.

De redactie van kortrijkwatcher staat unaniem achter dit evenement, maar wordt totaal balorig (knorrig, wrevelig, korzelig) als de bevolking verkeerd wordt voorgelicht.
Nog onlangs berichtte “Het Nieuwsblad” dat het hele gebeuren “de gemeenschap” 100.000 euro zou kosten, oftewel 10.000 euro per garden. De krant voegde daar nog aan toe dat Stad hiervan het grootste gedeelte zou inbrengen.

Wel, wel.
Het gehele project is geraamd op zowat 550.000 euro, dat is 55.000 euro per stuk. (Er is nog sponsoring, voor een voorlopig betwijfelbaar bedrag.)
Er is tevens een off-programma waarvan de kosten nog niet gekend zijn. 100.000 ? Onderdelen van dit programma zijn ook door Stad gesubsidieerd.

Wat is nu de bijdrage van de “gemeenschap”?
Eigenlijk zullen we het alweer nooit weten, maar ziehier nogmaals wat cijfergegevens.
Stad Kortrijk – om te beginnen – verleent uitgebreide logistieke en personele steun (dat is ook niet gratis) met daarnaast 150.000 euro in speciën. Van de provincie verwacht men ook subsidies. Bedrag nergens te vinden, maar vermoedelijk 20.000 euro.
Stad had gehoopt dat ook de vleespotten van Europa zouden bijspringen, via een netwerk genaamd “Creative Regions”. Met 150.000 euro. Dit voorstel werd vorig jaar al verworpen, tot grote ontsteltenis van iedereen. Maar in mei dit jaar heeft Stad een geheime gezant-ambtenaar naar een meeting van de “Creative Regions” in Limerick (JA!) gestuurd met de opgave om na te gaan of het voorstel niet kan worden bijgestuurd of heropgestart. Uitslag van deze diplomatieke missie blijft nog in het ongewisse. Reiskosten: 500 euroots.
De vzw Designregio Kortrijk doet natuurlijk ook zijn duit in het zakje, en die vzw wordt betoelaagd door Stad. Hoeveel daarvan naar de ‘geheime tuinen’ gaat, het staat allemaal niet in de pers.

Wat kost het evenement aan de gemeenschap?
Dat we het niet weten.
Marie De Clerck – dochter van, die je nergens ziet – staat in voor de communicatie (promotie) en heeft naar het verluidt hiervoor een budget van naar schatting 100.000 euro ter beschikking.

Zeau.
Dat weet u nu weer. Staat niet in de perse, en zal er ook nooit gedrukt staan. Perse van de dode bomen?
Het lijkt er soms op dat niemand deze elektronische krant KW gelooft.
En nog iets. Heel de bedoening is er gekomen vanwege instigatie van weeral huisvriend van Stefaan De Clerck. Dit is Kortrijk. De editorialist van de Elektronische Krant “Kortrijkwatcher” is vooral kwaad dat het voorstel van de redactie-secretaresse niet is overgenomen. Een drijvende tuin op de Leie. Met dieren en alles erop en eraan. Kortrijk op de kaart.

sport

Aanleg kunstgrasvelden voor KVK-jeugd kost slechts 16 procent meer dan gedacht

Momenteel in elk geval. Het is wachten geblazen op de eindafrekening, geruime tijd na de werken. (Het einde van de werken is voorzien op 13 augustus.)

Oorspronkelijk raamde de directie Facility (schepen Hilde Demedts) de kostprijs van twee kunstgrasvelden op het voormalige Stade op 1.261.432 euro (incl BTW.) Het is uiteindelijk 1.463.962 euro geworden.
De laagste inschrijver op de aanbesteding was de NV Lesuco uit Huldenberg, met oorspronkelijk 1.432.975 euro. Na rechtzetting van enige rekenfouten is het bedrag wat verhoogd.
Een andere inschrijver (met een ietwat hogere prijsofferte) werd uitgeschakeld omdat hij geen referentie FIFA**-label kon voorleggen. De Féderation Internationale de Football Association heeft namelijk steeds strengere kwaliteitsnormen opgelegd voor kunstgrasvelden. Een veld met 1 FIFA ster wordt pas na drie jaar nog eens bekeken en getest. Een veld FIFA** ieder jaar.

In bovenvermelde prijs is het honorarium van de ontwerper (Architecten- en ingenieursbureau D’Hondt) niet inbegrepen. Reken maar op 8 procent.

Vanwaar de toch nogal aanzienlijke overschrijding van de raming?
Volgens het stadsbestuur te wijten aan een tekort aan concurrentie. (Er waren slechts drie offertes, allemaal met méér dan 1,4 miljoen.)
Vanwege de hoge specialisatiegraad van de werkzaamheden is het aantal actieve spelers op de markt heel gering.
Komt daarbij “dat het gedeelte elektriciteit (lichtmasten en dergelijke) dat in onderaanneming zal gebeuren vrij hoge eenheidsprijzen kent”.

P.S.
Nog nooit begrepen hoe een stadsbestuur een raming kan maken van gecompliceerde werken of leveringen zonder insiders te raadplegen. De ons-kent-ons.

verkiezingen

En wat zegt de SLP over stedelijk beleid ?

Zeer bijzonder en historisch uniek aan dit programma is dat er een verklarende woordenlijst is aan toegevoegd.

“Durven veranderen, nu zeker”
Met deze slogan trekt de Sociaal-Liberale partij (van Geert Lambert en Compagnie) ten strijde bij de regionale verkiezingen.
Er zijn zeven uitdagingen gemeld, verspreid over 27 bladzijden.
De uitdaging die hier ter sprake komt is te lezen in het hoofdstuk met als titel “Een moderne overheid uitbouwen”.

Al onmiddellijk valt op dat ook de SLP de provincies “grotendeels” overbodig vindt. Men moet gaan naar andere vormen van bovenlokale samenwerking.
Hier past ook het begrip rasterstad in. (Een term die onze burgemeester Stefaan De CLerck ooit lanceerde.)
En wat is hier nu een rasterstad? Een samenwerkingsmodel tussen grote steden en omliggende gemeenten waarvan de inwoners gebruik maken van voorzieningen uit de steden. (Zie je bijvoorbeeld Kuurne al bijdragen in de kosten van bijvoorbeeld Buda-kunsteneiland?)

SLP durft nog niet zo direct zeggen dat we met teveel ambtenaren zitten opgescheept. Neen. We moeten naar nieuwe streefcijfers inzake de omvang van het ambtenarenkorps, na een evaluatie van de noden en taken van de overheid.

Kinderopvang wordt een volkomen gratis basisvoorziening.
We moeten de slagkracht van gemeenten verhogen. De planlast afbouwen. En de verzelfstandige agentschappen evalueren.
Niet al te gedurfd, althans dit programma over stedelijk beleid.

verkiezingen

Wat zegt de PVDA+ over stedelijk beleid ?

“Eerst de mensen, niet de winst” is de leuze van de PVDA, plus.
29 bladzijden, 20 programmapunten voor de regionale verkiezingen met 10 prioriteiten.
Het nogal kort uitgevallen 19de programmapunt handelt over “gemeentelijke solidariteit”. Meest markant is hier dat ook deze partij de dotaties van het Gemeentefonds wil verhogen, aan te passen aan de stijgende evolutie van de gemeentelijke uitgaven, vooral die voor het personeel. (Over een afslanking van het ambtenarenkorps rept men niet.)

Een marxistische geïnspireerde partij heeft uit de aarde der zaak niet zoveel aandacht voor puur staatkundige problematiek.
Des te meer voor de mensen.
In dit verband worden verspreid over een aantal programmapunten nog enkele merkwaardige voorstellen gelanceerd die betrekking op het leven in steden en gemeenten.

De PVDA wil dat er onafhankelijke huisinspecteurs komen die de maximum huurprijs bepalen. Voor sociale woningen alleszins niet hoger dan 20 procent van het inkomen.
In elke gemeente moet er minstens één kinderbewaarplaats komen, zodat ouders rustig hun boodschappen kunnen doen.
En in alle woonwijken komt er minimaal drie procent buitenspeelruimte.
En gemeenten moeten ophouden met het derdebetalerssysteem waarbij zij een deel van de kosten dragen voor het openbaar vervoer. Raar. (In Kortrijk gaat het om 84.000 euro, voor 55plussers, derde betalerssysteem, leerlingenvervoer.)

economie, gemeentefinanciën, media

Uitgerekend morgen krijgt VTM 50.000 euro van Stad

Het is puntje 75 op de agenda van het College van morgen. Dus laat toegevoegd. Zal even voor de middag goedgekeurd worden door burgemeester en schepenen. “Betaalbaarstelling toelage, bijlage 2 van de huurovereenkomst Oude Dekenij met VMMa.”
Onze lezers weten er alles over. (Zoekmachine gebruiken.)
Het was zo overeengekomen.
Voor de verbouwing van De Oude Dekenij in het kader van de soap “Mijn Resto” heeft Stad beloofd van maximaal 50.000 euro te storten ter compensatie van de verbouwingen. De stavingstukken zijn nu binnen. De werken (inclusief het verbreden van de inkom van het beschermd gebouw) kostten 50.000 euro.
Als Klauwdie en Haëlle willen kunnen zij – als winnaars wel te verstaan – een handelshuurovereenkomst sluiten. Met voorkooprecht? Voorkeurrecht?
Gemeenteraad beslist. Maar wil Haëlle wel?

verkiezingen

Wat zegt het LDD-verkiezingsprogramma over stedelijk beleid ?

Het programma van de Lijst Dedecker (die van Het Gezond Verstand) beslaat in totaal 92 bladzijden. Brussel krijgt er daarvan 14, en Europa niet minder dan 32. Het Vlaams programma bestaat uit acht hoofdstukken waarvan dat met de titel “Vlaanderen bestuurt” hier enkel ter sprake komt. Vier pagina’s.

Laten we maar meteen wijzen op een kemel van formaat.
LDD pleit ervoor om in besturen van intercommunales enkel nog burgemeesters en vakschepenen toe te laten. Zonder zitpenningen, wel met kilometervergoeding. Bon. Maar dan komt het. Gemeenteraadsleden worden wel nog toegelaten in de Algemene Vergaderingen. Nu zijn die AV’s al geruime tijd volkomen openbaar. Iedereen mag die bijwonen, ook de ‘gewone’ burger.

LDD wil ook de “besloten besluitvorming bij de autonome gemeentebesturen bestrijden”. Meer toezicht vanuit de gemeenteraden. Nou, die besluitvorming is nu net zo transparant als de raadsleden dat zelf willen. Zij zijn vertegenwoordigd bij die autonome gemeentebedrijven, kunnen daar verslag over uitbrengen, en de jaarverslagen en rekeningen komen voor de gemeenteraad. Heel het probleem is de desinteresse (en ondeskundigheid) bij vele gemeenteraden, ook voor gemeentelijke vzw’s trouwens.

LDD vindt dat (lokale) overheden zich moeten beperken tot hun kerntaken.
Hierbij wordt de Gouden Gids-methode toegepast. Een innovatie ! Wat zijn kerntaken? Wel, indien uit de Gouden Gids blijkt dat er bedrijven zijn die dezelfde taken vervullen als overheden, of dezelfde diensten en producten leveren, – dan zijn dit geen kerntaken meer voor openbare besturen.

Bijzonder markant is dat Dedecker de onroerende voorheffing op de eerste eigen woning wil afschaffen. Die OV is een grote bron van inkomsten voor gemeenten. In Kortrijk dit jaar begroot op zowat 26 miljoen, en dat is meer dan de ontvangsten uit de personenbelasting. Die minder ontvangsten wil men opvangen door een “besparings- en compensatieplan” dat niet heel duidelijk wordt toegelicht. Het Gemeentefonds moet groeien (dat betekent meer algemene middelen, dus belastingen). Het ambtenarenkorps moet afslanken. Wel zonder sociaal bloedbad: gewoon de gepensioneerden systematisch niet meer vervangen. En de provincies kunnen afgeschaft.

Hierbij gebruikt LDD een bij uitstek christen-democratische begrip: het subsidiariteitsbeginsel. Maximale overdracht van bevoegdheden. Minder toezicht van hogere overheden maar wel meer coaching en ondersteuning.

Om de fiscale concurrentie tussen gemeenten te bevorderen wil LDD een publieke databank waarin van iedere gemeente de aangerekende belastingen en retributies worden weergegeven. (Met een beetje zoeken vindt men die gegevens wel op internet. Bij Dexia bijvoorbeeld, of bij de VVSG.)

Tenslotte wil Lijst Dedecker een verbod op het dragen van uiterlijk herkenbare religieuze tekens op alle bestuurlijke niveaus.

ambtenaren

Over een spreekverbod en spreekplicht voor stadspersoneel

Maar eerst even dit.
A code is nothing, coding is everything.
Het gemeentedecreet verplicht gemeentebesturen tot het opstellen van een deontologische code voor ambtenaren en raadsleden, inclusief die van het College. Moest ten laatste gebeuren tegen eind 2006.
Voor het Kortrijks stadspersoneel (ook de brandweer?) is er nu pas een ontwerp opgemaakt.
Voor de raadsleden stond er in zitting van 11 februari 2008 een deontologische code op de agenda. Dusdanig belachelijk dat die is weggestemd. Beslist werd toen (in 2008) om een werkgroep met juridische assistentie op te richten ten einde een nieuwe code op te stellen. Niets meer van gehoord.
Niettemin – het is te gek voor woorden – besliste het College daags nadien om de code zoals goedgekeurd in de gemeenteraad (sic) ook van toepassing te brengen voor burgemeester en schepenen…

Ja, coding is everything.
Er is al van bij het begin van deze legislatuur een werkgroep ter zake opgericht!
En nu ligt er dus een ontwerp voor met een gedragscode voor het stadspersoneel.

Hierin krijgt het personeelslid een principieel spreekrecht en in een aantal gevallen ook een spreekplicht. Maar het spreekrecht zal steeds op een gereserveerde manier uitgeoefend worden. Wel, dat heeft elektronisch journalist kortrijkwatcher al meermaals ondervonden. Dit jaar alleen al tweemaal geen ambtelijk antwoord gekregen op twee puur informatieve vragen.

In de code staat nog dat er een spreekverbod geldt voor het bekendmaken van gegevens die betrekking hebben op de voorbereiding van beslissingen. Dat mag niet. Er is een omzendbrief van 1 december 2006 (VR/2006/2) van toenmalig minister-president Yves Leterme over openbaarheid van bestuur.
Die zegt: “Een document opgesteld in het kader van een besluitvormingsproces verkrijgt zijn definitieve status als het ondertekend is door de bevoegde persoon. Dat betekent dus NIET dat er een eindbeslissing moet zijn in het besluitvormingsproces. Ook tussentijdse rapporten, adviezen en dergelijke zijn openbaar.”

Art. 3 § 6 van het ontwerp vermeldt nog dat contacten met de pers en media verlopen via de communicatieambtenaar indien het initiatief uitgaat van het stadsbestuur. Niet verstaan. Betekent dit dat schepenen en burgemeester niet meer persoonlijk mogen bellen naar de pers om in de gazetten te komen?
En dit wordt ingewikkeld. “Als een personeelslid wordt gecontacteerd door de pers loopt de communicatie via de voor de communicatie aangestelde ambtenaar binnen de directie in overleg met de functioneel bevoegde schepen”.
Peter Lanssens van “Het Laatste Nieuws”, knoop dat maar eens goed in je oren.

Over de spreekplicht is de code bijzonder karig.
In die voor het stadspersoneel van Ronse staat er dit te lezen: “Wanneer de omstandigheden het rechtvaardigen is klokkenluiden een optie.”

infotainment, schepencollege

www.lievenlybeer.be

Iedere dag consulteren we die URL.
Plichtsgetrouw, als elektronisch onderzoeksjournalist. Je weet nooit. Wat onze waarnemende burgemeester nu weer weet of zegt? Wat hij doet? Waar hij is? Staat hij ergens op de foto? Hoe komt hij in de perse?

Al maandenlang lezen we de boodschap van onze nieuwe burgervader : TOT BINNENKORT !
Momenteel wordt aan mijn site gewerkt.

De oude webstek, – van toen Lieven nog schepen was – bestaat nog, met het bijvoegsel “mezelf“.

verkiezingen

Wat zegt het CD&V-verkiezingsprogramma over stedelijk beleid?

Het volledige programma (Vlaams, Brussels, Europees) STERK IN MOEILIJKE TIJDEN omvat 119 bladzijden. Daarvan zijn er een vijftal concreet gewijd aan de steden. De term “stedenbeleid” komt 5 maal voor. De term “lokale besturen” 23 maal.
Om te beletten dat onze kandidaten dit nu allemaal gaan lezen volgt hierna een opsomming van de meest markante punten.
(Later volgen nog excerpten van de andere partijprogramma’s.)

Eerst even dit.
Kunnen we hier en daar de pen vermoeden van onze burgemeester Stefaan De Clerck? Zo nu en dan vallen in het programma woorden als ‘creatief beleid’, ‘rasterstad’ en ‘innovatie’. ‘Grensoverschrijdende samenwerking’.

Waar men het meest kan van opschrikken is dat de CD&V een grootscheeps debat wil voeren over de kerntaken van steden en provincies. De resultaten daarvan moeten al zichtbaar zijn eind 2010 ! In Kortrijk vermijdt men al jaren angstvallig een dergelijk debat. Hoewel beloofd. Het zou de coalitie CD&V-VLD danig op de proef stellen.

Dit klinkt wel groen. In elke stad komt er binnen 500 meter een groen rustpunt.
En dit getuigt van christelijk fatsoen. Men wil de stadsetiquette vergroten. Een gemeenschappelijk kader van gedragsregels opstellen.

Een oude eis waar men in het verleden niet aan is toegekomen slaat op de “maximale” gelijkstelling van statutaire en contractuele personeelsleden. Zeker inzake pensioen.

Gemeenten willen meer geld (terwijl de kerntaken nog niet zijn vastgelegd). Een BTW-compensatiefonds. Verhoging van de middelen voor het Gemeentefonds. Uitbouw van een tweede Mercuriusplan.
Steden met specifieke functies (zeg maar centrumsteden) willen ook meer geld. Billijker compensaties.
Dit alles moet dan gepaard gaan met de afbouw van het specifiek toezicht op de lokale besturen. Specifiek toezicht. Geen gemeenteraadslid weet wat dit is.

Dit was het dan.
De zoektocht naar lacunes in het programma laat u maar over aan de kandidaten.
Wel opvallend is dat er geen gewag meer wordt gemaakt van een “gemeentelijk effectenrapport”. Daarmee wou de CD&V dat hogere overheden bij beslissingen met een weerslag op het gemeentelijk beleid een berekening zouden maken van de kosten voor de lokale besturen.

Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert