Toch veel volk verwacht op de gemeenteraad (2)? Stad in de clinch met de vakbonden !

Nog nooit gebeurd dat het stadsbestuur (Schepencollege) frontaal en openlijk in de gemeenteraad ingaat tegen een vakbondseis van het gemeentepersoneel.
Heeft de schepen van personeel Hilde Demedts haar aloude ietwat koele houding tegenover de syndicaten herwonnen?
Of komt het doordat nu ook twee schepenen van de VLD (liberalen!) zijn opgenomen in het College?

KOM ALLEN KIJKEN NAAR DE ZITTING. Puntje 1.26.

Eerst wat voorgeschiedenis instuderen.
Zie nog stuk van 30 september waarbij voor de zesde maal de vraag werd gesteld hoeveel personeelsleden Stad daadwerkelijk tewerkstelt.
In de gemeenteraadzitting van september kwam de personeelsformatie aan bod. Het punt werd evenwel verdaagd omdat in het overleg Stad/vakbonden een geheel ander punt nog niet was uitgeklaard: de aanpassing van het geldelijk statuut van het (extern aangeworven) personeel. Meteen werd ook de jaarlijkse toelage voor de kabinetsleden van burgemeester en schepenen afgeblazen, hoewel de vakbondsafgevaardigden daar dan wel mee akkoord gingen.

Het is een lange historie om uiteen te zetten, hoewel ze in feite slechts om één pas aangeworven personeelslid draait.
Maar ’t is een hoge piet. Iemand van niveau A5a. De totale (normale) gemiddelde loonkost van zo’n personeelslid bedraagt voor Stad jaarlijks algauw 83.773 euro. Bruto-jaarloon: zowat 54.000 gemiddeld. Zonder vakantiegeld, eindejaarspremie, maaltijdchecques.

Luister nu even naar de uitleg van agendapuntje 1.26. Hier, in plaats van in het stadhuis.
In mei van dit jaar werd een vacature gepubliceerd voor de functie van directeur Stadsplanning en Ontwikkeling.
Er kwamen daar tien kandidaten op af, waarvan vier uit de diensten zelf. Men ging over tot een tweede oproep omdat het bestuur vond dat er te weinig kandidaten waren opgedaagd, en om een bredere selectie mogelijk te maken. Evenveel kandidaten namen toen deel aan de selectieproeven… In de zomermaanden was alles voorbij.
Niemand van de bestaande ambtenaren slaagde erin om bevorderd te worden. (Goed tegen inteelt overigens.)

Filip Canfijn, burgerlijk ingenieur-architect uit Kortrijk, was de enige laureaat en werd in september voor drie jaar in vast verband aangenomen.
Maar Canfijn stond erop dat hij zijn ervaring en anciënniteit uit de privé-sector zou kunnen meenemen in zijn verloning bij Stad. Zodat hij niet moest beginnen met de aanvangswedde van een ambtenaar van datzelfde niveau. Dat klinkt redelijk.
Zoiets is al door diverse sectorale akkoorden van 1993 en later mogelijk gemaakt. Men noemt dit: de geldelijke valorisatie van privé-anciënniteit.
In het akkoord van 2002 is de mogelijkheid tot valorisatie nog versoepeld.

Let wel, de besturen kunnen een extern aangeworven ambtenaar valoriseren om zijn ervaring. Het moet niet !
Concreet zijn er volgende mogelijkheden:
– de besturen valoriseren de privé-ervaring geheel niet, voor niemand;
– de besturen valoriseren iedereen die aan de voorwaarden voldoet;
– de besturen valoriseren enkel voor werknemers in functies die moeilijk ingevuld geraken;
– de besturen valoriseren enkel de privé-ervaring die ze als aanwervingsvoorwaarde hebben vastgesteld.

Als er gevaloriseerd wordt dient het bestuur wel even met de budgettaire implicaties rekening te houden.

Het sectoraal akkoord van 2002 zegt nog twee zaken die bij de ontstane heibel tussen het College en de vakbonden alhier van groot belang zijn.
1. De gevalideerde rechtstreeks dienstige ervaring in de privé-sector blijft verworven voor het verdere verloop van de loopbaan.
2. Besturen die ervaring valoriseren bepalen verder zelf of de valorisatie slechts van toepassing is op nieuwe aanwervingen, dan wel op personeelsleden die al in dienst zijn. En voor deze laatste personeelsleden geldt de eventuele valorisatie nooit met terugwerkende kracht voor de beslissing tot valorisatie.

Standpunt College

Het Stadsbestuur wil dus de dienstige ervaring van Filip Canfijn valoriseren voor het verdere verloop van zijn loopbaan.
Tegelijk wil Stad hierbij de vakbonden achter zich krijgen.
Vandaar dit voorliggende gemeenteraadsbesluit: “De valorisatie is (nog) van toepassing op alle aanwervingen sedert 1 januari 2007. Voor personeelsleden die al in dienst waren vóór de datum van de raadsbeslissing tot valorisatie, geldt de eventuele valorisatie niet met terugwerkende kracht.”

Maar nu komt er hierbij een toch twijfelachtige uitzondering. Zullen er zich in de komende raadszitting juristen bevinden op de publieke tribune?
“Bij wijze van overgangsmaatregel en in afwijking op de regeling die geldt voor het personeel van de gemeentelijke diensten, geldt de terugwerkende kracht voor het kabinetpersoneel tot 1 januari 2007.” (Die kabinetsleden krijgen straks al een bijkomende retro toelage van 3.428 euro, omdat zij zoveel werken en geen overuren kunnen declareren.)

Hoeveel zal de voorgenomen valorisatie kosten op jaarbasis?
Men raamt de kostprijs van de maatregel op 86.000 euro.

Standpunt Vakbond

Met de vakbonden heeft men hierover driemaal onderhandeld.
De vakbonden (in feite enkel het ACOD, want anderen – de liberalen! – doen hun mond niet open of zijn al jaren afwezig bij het overleg) gaan niet akkoord met het onbeperkt in rekening brengen van de privé-anciënniteit en blijven de beperking tot 8 jaar propageren. In andere gemeenten op Tintrenet geraadpleegd houdt men het op 6 jaar.
Niettemin verklaren zgn. personeelsafgevaardigden (vanop het groen dakterras van het stadhuis zeker?) zich bereid om de aangelegenheid opnieuw te bespreken als het op handen zijnde nieuwe statuut (de rechtspositie) voor gemeentepersoneel door het Vlaams Parlement is goedgekeurd.

Maar wat staat er in dat ontwerp van decreet “rechtspositieregeling”?
Art. 60
De Raad kan bepalen dat graadanciënniteiet, niveauanciënniteit en dienstanciënniteit toegekend worden aan personeel met beroepservaring in de privésector, als die beroepservaring relevant is voor de functie.
Art. 61
De Raad kan bepalen dat relevante beroepservaring voor de functie waarin het personeelslid wordt aangesteld recht heeft op schaalanciënniteit.
Hoeveel méér zou deze regeling dan opbrengen voor toekomstige aan te werven ambtenaren met beroepservaring?
Meer dan wat een nieuwe directeur Stadsplanning nu beoogt?

ZO.
NU BENT U ALVAST OP EEN PUNTJE VAN DE GEMEENTERAAD ENIGSZINS VOORBEREID.
KOM MAAR AF. ’t Zal laat worden.
Als u nog van de vorige eeuw bent: altijd in gedachten houden en u daarbij neerleggen dat er geen ‘civil servants’ meer zijn.
Noch in graden, niveaus, schalen of anciënniteiten.
Amen.
Jonge potentialen, go east. Kijk ,wat u daar nog bij stadsbesturen in de wacht kunt slepen.
Ga nu toch een keer weg van ons, arme mensen.

Niet veel volk verwacht op de gemeenteraad van aanstaande 12 november (1)

We leggen nog wel eens uit waarom.
Webstek van Kortrijk-Stad, wat betreft de toelichting (memorie) bij de agenda van de komende gemeenteraad, is op het ogenblik van dit schrijven even spoorloos op Tintrenet. (Nieuwe benaming onder mandatarissen sinds ze 500 neuroos per jaar krijgen om hun PC op gang te krijgen.)

Er is vooreerst een lexiconologische kwestie voor wie met vrucht de debatten wil volgen.
Wat is een “extern verzelfstandigd agentschap”? Of een ‘intern’ ?
Wat is de afkorting MIG 864 ? Waarvoor staat ‘duurzame ontwikkeling’ ? B.U. ?

Dan zijn er de inhoudelijke (cognitieve) raadsels bij de te bespreken 66 agendapunten.
De weer opgedoken nieuwe personeelsformatie. De meesterproef. Het AGION-dossier. Wat is ‘desaffectatie’ ? Een ‘zorgluik’ ? De kerkfabrieken komen er aan, met jaarrekeningen en begrotingen. Pure rekenkundige fouten die ze hebben gemaakt.

In elk geval, als leraren uit onze onderwijsinstellingen er weer menen goed aan te doen om hun leerlingen a.s maandag 18u30 in volle puberteitscrisis naar de Raadszitting te sturen – om ze te leren wat democratie is en kan vermogen – zouden zij beter persoonlijk wat fysieke assistentie aan hun pupillen verlenen. Die jongens en meisjes zullen in zwijm vallen. Als het goed gaat, onmiddellijk in Den Trap.

En worden sommige, vorig jaar pas verkozen raadsleden, bij lezing van de stapels dossiers niet stilaan ook ietwat overstuur?
Zeker weten, na een goedgekeurd ‘haalbaarheidsonderzoek’. Tureluurs zijn ze.

Kortrijkzanen.
Lees nu maar eens waarover het volgende maandag allemaal gaat in het stadhuis.
Word maar eens goed gek. U verdient het.
Implimenteer het.

Persoonlijk heb ik steeds meer zin om hier flauw te doen.
Dat is politiek
.

Schepen van Gezin wordt een dr. Spock

Onze gemeenteraadsleden konden onlangs via de krant vernemen dat Stad Kortrijk bij het SOK een pand in de Pluimstraat (nr.7) heeft aangekocht om aldaar een opvoedingswinkel op te richten.
Volgens de perse heeft Stad daar een half miljoen euro voor veil. Dat klopt dan wel niet met het voorziene bedrag in de begroting. Voor de aankoop “grond” was 50.000 euro voorzien. En voor de aankoop “gebouw” 150.000 euro. (Oorspronkelijk ook 50.000 euro.)

Door “Het Laatste Nieuws” gevraagd naar de bedoeling van die opvoedingswinkel antwoordt schepen van Gezin Alain Cnudde dat de winkel zal openstaan voor allerlei vragen. Bijvoorbeeld over “wat te doen met kinderen die blijven bedwateren”.
Indertijd lazen we over dit probleem dat boek van dr. Benjamin Stock (+ 1998). En later over de zakgeldproblematiek van onze pubers het tijdschrift “Ouders van Nu”.
Vanaf 2010 zullen we in de Pluimstraat 7 allerhande lectuur qua “opvoedingsondersteuning” gratis kunnen lezen. En ouders die niet kunnen lezen zullen bijstand krijgen van de lokale opvoedingscoördinator. Een stadsambtenaar.
Tot over twee à drie jaar kunt u met uw opvoedingsproblemen nog altijd terecht bij personen waarbij u dat nu al doet. Uw buur, de schoolmeester, de pastoor, uw buitenechtelijke of ex-partner, den Aldi.

De opvoedingswinkels zijn een uitvinding van voormalig minister van Welzijn, Inge Vervotte (CD&V).
Vlaams parlementslid Tom Dehaene (CD&V) diende hiertoe een voorstel van decreet in, houdende de organisatie van opvoedingsondersteuning. Dit voorstel is ondermeer ondertekend door ons plaatselijk Spirit-raadslid Bart Caron. In volle zomervakantie behandeld, en daarom voor de publieke opinie wat ongemerkt voorbijgegaan. Bij de bespreking ervan in plenaire zitting van het Vlaams Parlement (10 juli) was Bart Caron curieus genoeg afwezig. Mieke Vogels durfde daarbij te stellen dat zijn afwezigheid niet toevallig was, aangezien “hij ook problemen had met het voorstel”.
Bart ! Kunt u die problemen (door u “manco’s” genoemd) nu even voorleggen in onze gemeenteraad ?

Loodzware structuur

Een eerste manco valt bij lezing van het decreet over opvoedingsondersteuning al onmiddellijk op. “De loodzware structuur”, dixit Caron.

Eerst even zeggen wat “opvoedingsondersteuning” is. Dat is een laagdrempelige, gelaagde ondersteuning van opvoedingsverantwoordelijken bij de opvoeding van kinderen. En opvoedingsverantwoordelijken zijn in de eerste plaats de titularissen van het ouderlijk gezag en ook personen die op grond van hun activiteiten mee verantwoordelijk zijn voor de opvoeding van een of meer kinderen. (Kinderopvang bijvoorbeeld.)

Het decreet voorziet voor al die ondersteuning een lokale coördinator, door de gemeente tewerkgesteld. Weeral een ambtenaar en surplus.

Die coördinator nu moet op regelmatige basis een lokaal overleg opvoedingsondersteuning organiseren.
Dat wordt een regelrechte praatbarak. Zie eens wie er zoal kan uitgenodigd worden om aan dat overleg deel te nemen.

Het OCMW. De erkende huisartsen. Scholen uit het secundair onderwijs. Regionale instituten en instellingen voor maatschappelijk opbouwwerk. Ouderverenigingen. Kleuterscholen, lagere scholen, basisscholen. Diensten voor gezinszorg. Centra voor Leerlingenbegeleiding. Lokale politie ! Verenigingen voor armen. Verenigingen voor sociaal-cultureel volwassenwerk en systematisch vormingswerk voor opvoedingsverantwoordelijken. Kind en Gezin. En eventueel nog andere actoren.
Voor zo’n vergadering is er onmogelijk voldoende ruimte in de Pluimstraat 7. Het lokaal overlegorgaan zou best de Schouwburg afhuren.

Per provincie komen er nog provinciale steunpunten voor opvoedingsondersteuning.
Die steunpunten faciliteren intergemeentelijke of regionale samenwerking rond opvoedingsondersteuning. Zorgen bijvoorbeeld voor informatie en materieel.
Folders en video’s over bedwateren.

De lokale coördinatoren krijgen nog ondersteuning van overkoepelende Vlaamse coördinatoren.

Boven dit alles is nog een Vlaams Expertisecentrum voor Opvoedingsondersteuning voorzien. Dat wordt een beetje het monopolie van Kind en Gezin.
De opdrachten van dit Expertisecentrum zijn velerlei. 11 in totaal. Materiaal aanmaken, een digitaal platform, een documentatiecentrum uitbouwen, trainingen organseren, enz. Hier kan weer een horde aan ambtenaren worden tewerkgesteld, temidden een oerwoud van computers.

En dit is nog niet alles. Losse projecten zijn mogelijk.
Buiten deze lokale, provinciale en Vlaamse opvoedingsondersteuningsinstellingen kunnen allerhande verenigingen die met kinderen bezig zijn nog initiatieven nemen die dan door de Vlaamse Regering “forfaitaire tegemoetkomingen” kunnen krijgen. Project: hoe zet ik mijn klakke scheef?

Werk aan de winkel

We hebben het nog niet specifiek gehad over de opvoedingswinkels.
Het decreet voorziet er (voorlopig) telkens één in de 13 centrumsteden.
Schepen van Gezin ! Zij vervullen inclusief bedwateren 8 opdrachten.
Hoe die ene lokale coördinator dat zal aankunnen is een raadsel.
Basisinformatie verstrekken, opvoedingsaanvragen beantwoorden, vraaggerichte adviezen aanbieden, ontmoetingen tussen opvoedingsverantwoordelijken organiseren, trainingen en opleidingen, opvoedingsproblemen detecteren, aan gegevensverzameling doen, ondersteuning aanbieden bij opvoedingsproblemen.

Financiering

Hoe heel die santeboetiek zal gefinancierd worden weet niemand en het was bij de bespreking van het decreet zeker niet opgelost.
Men had het over 1,7 miljoen. Het kan niet anders of lokale besturen zullen voor veel kosten moeten opdraaien.

Wet van Parkinson

Die zegt dat een bureaucratie als vanzelf ongebreideld groeit. Want het administratief orgaan schept de functie (men zoekt werk) en de functie schept het orgaan.
Dit laatste mechanisme ligt aan de basis van het decreet.
Men constateert opvoedingsproblemen en creëert nieuwe instellingen. Zonder de bestaande af te schaffen of te integreren.

Sociale kaart

U moet nu echt eens de zgn. Sociale Kaart van Kortrijk raadplegen. Staat helemaal op Tinternet. U vindt daar méér dan 400 instellingen die zich alhier op een of andere wijze bemoeien met ons welzijn en gezondheid.
Tik bij deze gelegenheid de resultaten aan met zoektermen als “jeugd”, “opvoeding”.
Puur onder de term “opvoedingsondersteuning” zult u al vier instellingen aantreffen.
Met de termen “opvoedingsproblemen” of “problematische opvoedingsituatie”: 21.
En er zijn nog zoektermen mogelijk: jeugdwerk, bijzonder jeugdzorg (allochtonen), kansarme jeugd, enz.

Er zijn hier begeleidingstehuizen, bemiddelingscommissies, dagcentra, centra voor thuisbegeleiding, zelfstandig wonen, gezinsondersteuning, incest.
Enzovoort.

Ja, het decreet heeft de achterliggende bedoeling om samenwerkingsverbanden te bevorderen. Jaja.
Maar zelfs dàt is niet nodig.
Alleen al zo’n plaatselijk CAW kan alle mogelijke problemen aan, en eventueel heel moeilijke gevallen doorverwijzen.
Heel die poespas van het decreet is totaal overbodig. (Vergelijk met de onbestaande bestaansreden van een gemeentelijke Werkwinkel.)

P.S.
Bij de stemming over het decreet heeft zelfs Groen zich onthouden. Wat Bart Caron (Spirit) heeft gedaan weet ik niet. Tussenkomsten van de kant van de SP.A waren ook niet echt enthousiast.

Doe mee met de verkiezing: de Lulligste Gemeenteslogan

(Nu met een update van jewelste.)

De afspraak dat “Kortrijk paard(t)” en strandt kent u ongetwijfeld al.
Maar tijdens dit te lange, Gerrit, intrieste herfstverlof krijgt u hier de kans om de meest tenenkrommende slogan voor Kortrijk en deelgemeenten te bedenken.

Aalbeke, in de reke.
Alle wegen leiden naar Bellegem.
Bissegem bralt.
Heule, werkplek voor creatie.
Kooigem, dichtbij Rijsel en vooral dichtbij mensen.
Marke, stad van kansen.
Rollegem kan het niet leuker maken. Straks vallen er doden.

Bij een wedstrijd voor Nederlandse gemeenten heeft de Vereniging van Nederlandse gemeenten (VNG) in juni Leeuwarden tot winnaar uitgeroepen.
Met de slogan: “Kijk, dat is ’t mooie van Leeuwarden!”
Een analoge inzending voor Kortrijk telt dus niet meer mee.
Heule hypsie, haha” begrijpt niemand. Terwijl niet slecht bedacht.

En er zijn er nog die bij de jury vanwege plagiaat niet in aanmerking komen voor de shortlist.

Kortrijk heeft het.
Kortrijk durft en siddert.
Samen Wonen, samen Werken, samen Worden, www. kortrijk.be
Marke MMM(t): Maakt Meer Mogelijk.
Bouwen, Binden, Bruisen, de drie B’s van Bissegem.
’t Hoghe, roos in de regio.
Hartje Kortrijk, historie bewust, meer toekomstgericht.
Aalpleke, een prima pleeke !
Stoom afblazen in Kortrijk, wil je meemaken.
Stad, natuurlijk smaakmakend clickspaand.
Kortrijk kaar(t).
Kooigem laat je genieten.
Wij zijn nog van Heule (jawel)!

Bedenk een slogan die tenminste veel dingen benadrukt, de dynamiek van Stad met een bruisend cultureel en ander leven onderstreept, maar ook een stad met een woonomgeving van rust, ruimte en water. Een veelzijdige stad die de moeite waard is.
Ziehier mijn inzending. Kortrijk,te RIJK ?
Is “Cortricum, tissum” niet beter? Het rijmt.

Nog een prettig weekend !
En vergeet niet: lief zijn voor mekaar.

Update

De inzendingen voor de wedstrijd stromen binnen.
Alweer één met een tikfout: “Kortreik, overantwoordt interressandt”.
Deze is wel lezenswaardig: “Kortrijk vergeet Stad niet.”

Van criminoloog tot mobiliteitsexpert

Ja, verkeer is crimineel. Moordend. En inderdaad, verkeer vergiftigt het milieu.
Maar is dat wel een goed argument om in Stad een bijkomend mobiliteitsexpert aan te stellen die licentiaat is in de Criminologische Wetenschappen en nog een postgraduaat milieu heeft gevolgd ?
Waarom kon er niet gezocht naar een echte verkeersdeskundige?

Aangezien er in Kortrijk al meer dan een halve eeuw (men vergeet dit) een groot aantal ruimtelijke ontwikkelingen op stapel staan met een evenveel groot impact op het mobiliteitsbeleid vond het College het al in februari 2007 nodig om een mobiliteitsexpert aan te werven. Met het vooruitzicht om leiding te geven aan het team Mobiliteit. Dat ook nog.

Niet minder dan 38 personen toonden belangstelling voor de job.
Daargeteld de populariteit van Stad namen er nauwelijks kandidaten (vijf?) deel aan het examen en vier daarvan slaagden in de trouwens beetje rare, nogal banale, ouderwetse proef. Je moest iets bedenken om vervoer naar iets. Zeker niets van of naar het stadhuis. Containerparken.?
Geheel geen berekeningen over toekomstige fileproblemen aan het Plein gevraagd. Niets over toegankelijkheid rolstoelen van gehandicapten.
Hoe een niet-Kortrijkzaan uit de stad loodsen? Kansberekening op kopstaartbotsingen in de Kortrijkse tunnels? Prijsberekening (kosten/baten) van oude en nieuwe parkings? Al die toeristenbussen. No problem.
Dat is allemaal niet aan ons, ambtenaren, besteed. Dat doen anderen.

Drie gasten door onze eigenste verkeersdeskundigen daarover niet ondervraagd kwamen terecht in de wervingsreserve. Dus werd er één in contractueel verband aangesteld als expert bij de directie Mobiliteit en Infrastructuur. Met ingang van 1 maart en voorlopig voor zes maanden. Die nieuwe ambtenaar (Bart Baeten) is tenminste iemand die een Graduaat Verkeerskunde op zak heeft en ook nog Politieke Wetenschappen studeerde. Hij heeft nog meegewerkt aan Vlaamse en Europese projecten rondom mobiliteit, en was ooit bestuurssecretaris in Kuurne.

We hadden hier wel nog een mobiliteitsmanager. Wat meer is dan een expert. Jan Gheldof, bekend omwille van het feit dat hij Gent overhoop heeft gehaald. Een dure vogel want woonachtig in het buitenland. Dit bracht hoge reis- en hotelkosten mee.
Maar Gheldof vertrekt eind deze maand op eigen verzoek uit de dienst.
Vandaar dat Stad uitkeek naar een bijkomend mobiliteitsexpert.
Dat is dan de criminoloog en milieudeskundige Jeroen Vanhoorne uit Kluisbergen geworden. De andere twee kandidaten uit de wervingsreseve – waarvan er één verkeersdeskundige was – hadden geen belangstelling meer voor de job.

Jeroen Vanhoorne lijkt me een groene jongen te zijn.
Zijn naam duikt op bij de vzw NME-Link en Green Belgium. Die organisaties doen aan “milieu-educatie”. ME. Duurzame ontwikkeling. Verkeersopvoeding. Maken bijvoorbeeld schoolvervoerplannen.
Zal Vanhoorne weer proberen om de stadskern autovrij te maken? Dat was namelijk de mobiliteitspolitiek die gewezen schepen Carmen Moulin op het oog had. En die nu geheel verlaten is omwille van de komst van het megawinkelcomplex in Hartje Kortrijk. Stadskern wordt niet eens meer autoLUW. Noch autoarm.

Intussen dit. (Info.)
De uitgaven voor het personeel Mobiliteit zijn bij de tweede begrotingswijziging van dit jaar gestegen van 68.000 euro naar 142.950 euro.
Schepen Guy Leleu zou eens kunnen uit de doeken doen hoeveel en welke verkeerstudies er nu lopen, uitbesteed aan, jawel, externe bureaus.
En wat dat allemaal niet kost. (Zie voetnoot.)
Daarbij van de gelegenheid gebruik maken om uit te leggen bij welke firma wij verkeerssignalisatie kopen. Het gunningssysteem uitleggen.
Voor wanneer een keer een grote schoonmaak bij de overvloed aan verkeersborden? Bepaalde Duitse steden zijn al jaren geleden tot de vaststelling gekomen dat tot 30 procent van die borden in feite overbodig zijn.
Schoon werkje voor milieudeskundige Jeroen Vanhoorne. Hij is er creatief genoeg voor.

Voetnoot.

Lees dagelijks het laatste jandoedelnieuws in het laatste nieuws.
Altijd prijs. Je weet alles. Schepen Leleu staat met zijn gratis mobiele telefoon rechtstreeks in contact met favoriete sterreporter Lanssens en zijn lief.
Nog nieuws, maar hier evenwel ongepast: waar min of meer gehandicapte rolstoelgebruikers zoal van genieten.
Het staat allemaal op Tinternet.

De kostprijs van een standplaats voor woonwagens

Het kluchtige aan onderstaande historie is dat woonwagenbewoners zich daar allemaal niets van aantrekken. Gypsies.

Als u weer eens wordt aangeklampt door een vlaamsblokker met de vraag hoeveel de inrichting van één standplaats op het doortrekkersterrein voor Rom, Manoesj of voyageurs op Heule-Watermolen (vlakbij de Ring R8) uiteindelijk zal kosten zegt u maar dat u het nog niet weet. Waarschijnlijk iets van 40 of 50.000 euro, als er daar 20 standplaatsen komen. Ooit dacht gewezen schepen Frans Destoop aan iets van 6.000 euro. Kreeg stante pede de VROEM-prijs.

Op de begroting van dit jaar is er 825.000 euro ingeschreven. Van de Vlaamse Gemeenschap verwacht men 90 procent subsidies. (Zie verder.) Het gemeentelijke aandeel zou dus 82.500 euro bedragen. Wout Maddens, schepen van stadsplanning, hoopt nog subsidies in de wacht te slepen vanuit de provincie, omdat andere gemeenten in West-Vlaanderen toch niet gelijktijdig werk maken van doortrekkersterreinen. Wat nochtans was overeengekomen met bijvoorbeeld Oostende en Roeselare.

Stad heeft al vroeger voor de aankoop van de gronden 318.000 euro betaald. De notarisfamilie Sabbe heeft daar toen vooral wel bij gevaren.
Er zijn nu aanbestedingen op til voor de inrichting van het terrein. Het is goed om enige cijfers bij te houden, om dan later de geraamde prijzen te vergelijken met de reële kosten.

Perceel 2 (wat is perceel 1 dan?) slaat op de verwezenlijking van een dienstgebouw.
Geraamde prijs is 323.302 euro, zonder BTW.
Perceel 4 (wat is dan 3?) is de plaatsing van een hoogspanningskabine.
30.000 euro, zonder BTW.
De offertes voor die aanbestedingen moeten binnen tegen 13 november. Bij de opening ervan in het stadhuis (salon) mag iedereen aanwezig zijn.

Een andere aanbesteding gaat over de ‘voorbereidende’ werkzaamheden van de omgevingsaanleg. Het nummer van het perceel is niet aangegeven.
30.043 euro, zonder BTW. Hier wordt niet gezegd dat de opening van de offertes op 12 november openbaar is.

Luister goed.
We hebben niets tegen dat doortrekkersterrein.
We vrezen zelfs dat er daar weinig zigeuners zullen opdagen als het reglement te streng is en de huurprijs te hoog.
Maar er is iets dat danig intrigeert, en daarom schrijven we er weer eens over.

In de bestekken van de hierboven aangehaalde aanbestedingen wordt telkens de klassieke vraag gesteld of “de opdracht verband houdt met een project dat met middelen van de gemeenschap wordt gefinancierd”.
En het antwoord is telkens: NEEN.
Hoe kan dat nu?
Waarom antwoordt men daar gewoon niet op dat er een aanvraag tot subsidiëring is ingediend bij de Vlaamse Gemeenschap?

P.S.
Maar weet u waarom we nooit de werkelijke, totale kostprijs van het doortrekkersterrein zullen kennen?
Ondermeer omdat we nergens zullen zien hoeveel honoraria er betaald zijn aan Leiedal, aan notarissen en architecten. Kosten van allerhande logistieke (voorbereidende) werkzaamheden, studies, vergaderingen. (Het project sleept al minstens tien jaar lang aan.)

Pastoor John Dekimpe is nog de slechtste niet

John Dekimpe is pastoor van Sint- Rochus. Was vroeger studentenpastor aan de KUL en dat is nog te merken.

Op de Kortrijkse weblog van “Het Nieuwsblad” reageert hij namelijk geheel onschuldig op ingezonden stukken naar aanleiding van het “slordig bestuur” van de kerkfabriek Sint-Eutropius- Heule bij de onderduimse verkoop van een onderpastorie. Email van 29 oktober om 11u44. Het is gewaagd.
Hierbij begint hij met te zeggen dat hij moeilijk kan oordelen of de kerkfabriek van Heule haar boekje is te buiten gegaan. “Ik ken dat dossier niet.”
Wel, eerwaarde, zoals iedere burger kunt u dat dossier gaan inzien op het stadhuis. Je moet zelfs geen belanghebbende partij zijn. Kan ook de weblog van SP.A-raadslid Marc Lemaitre en van Bart Caron (Spirit) dienaangaande raadplegen. En in november naar de eerstvolgende gemeenteraad komen.

Maar de heer Dekimpe – mogen we John zeggen? – wil met zijn reactie in feite van de gelegenheid gebruik maken om geheel iets anders te poneren. Aankaarten. Gelijk heeft hij.
Hij wenst in de eerste plaats een noodkreet te slaken. Over het ‘vreselijk probleem’ van de houtworm in zijn kerk. Schepen Jean de Bethune doet er niets aan. Voor zover hem bekend, is daar nooit een ‘eerlijk en open gesprek’ over gevoerd. Pastoor wil tot meer overleg komen tussen Stad (Imperium) en Kerk (Sacerdotium). Vroeger was er namelijk een jaarlijks gesprek van bewindslieden (Jean) met ‘bepaalde’ leden van kerkfabrieken.
Stad drong hierbij aan op besparingen omwille van budgettaire beperkingen.

In een of ander volgend stuk zal hier eens (nogmaals) uit de doeken worden gedaan hoeveel geld Stad spendeert aan de kerkfabrieken, in vroeger tijden en tot op heden. Alleen al in gewone uitgaven (dit is: zonder investeringen en buitengewone toelagen tegen houtwormen !) gaat het nu om 17 euro per inwoner, moslims en loge en ongedoopte baby’s inclusief.
Dekimpe is als pastoor dankbaar over het feit dat Stad de kerkfabrieken toch wel “royaal” steunt.

Maar pastoor oppert in zijn reactie op de blog van “Het Nieuwsblad” iets buitengewoon interessant-innovatief. Het zal hem ter dekenij en op het bisschoppelijk paleis te Brugge niet helemaal in dank worden afgenomen.
MISSCHIEN MOETEN ER KERKEN GESLOTEN WORDEN. In Kortrijk.
En ook daarover mag ooit wel eens een open en eerlijk gesprek gevoerd worden. Ja, vinden wij allen.
Dekimpe was voorheen een postconciliaire studentenpastoor die bij allerlei gelegenheden – tot moederkesdag toe – horden alternatieve kerkgangers aantrok.
Zou hij ook al dat gerucht hebben opgevangen – stond op kortrijkwatcher – dat schepen de Bethune van de O.L.Vrouwkerk een museum wil maken?

Dekimpe besluit.
“Bij de verkoop van eigendommen is de ‘enige’ winnaar de stad, zeker op een dubbele manier: minder toelagen en minder kosten in onderhoud van gebouwen (heu? KW), wat vroeg of laat toch zal moeten gebeuren. De winnaar is ‘financieel’ nooit de kerkfabriek…”
Tja.
Als Stad een andere functie geeft aan kerkgebouwen zouden daar ook wel eens inkomsten kunnen uit voortvloeien. Stad zou zelfs een gebouw kunnen verkopen. Iets wat in Nederland al meermaals is gebeurd, ook voor profane doeleinden.
Want hoeveel bedragen de gewone ontvangsten dit jaar terzake ‘eredienst’ voor Stad? Welgeteld 330 euro. En de zgn. buitengewone ontvangsten? NUL euro.

Het siert decanaal gezien John dat hij van zijn leven nog nooit een stadsbegroting heeft ingezien. Noch die van de kerkfabrica.
Nul komma nul weet van wat het Kortrijkse Imperium hier overgeeft aan het Sacerdotium. De pariochale werken.

BREAKING NEWS/ Gewezen journalist Gerrit Luts is overleden

Het is gisteren gebeurd…
Hij verdient een grootse hommage. Ook op WTV. Zelfs wat stilte in de komende gemeenteraad van november.
Gerrit was voor de regio en Stad Kortrijk een nogal redelijk plus of minus onafhankelijk journalist (voor zover dat hier ter stede mogelijk is , of was) – in casu van “Het Nieuwsblad” – zoals er intussen niet veel meer gemaakt zijn.
Zie nog stuk alhier van 4 januari 2005: “Het blijft wachten op een nieuwe Gerrit Luts”.
Het is erg.

Soms denk ik dat Gerrit ongeveer rond de eeuwwende (1999?) gemakshalve kon met pensioen gaan, om nog net niet geconfronteerd te worden met de nieuwe journalistieke zeden, en om daarbij aan de kant gezet te worden.
De huidige regionale jandoedeljournalistiek was niet aan hem besteed.
Volle bladzijden over de stadsbegrotingsdebatten, dat ging hem af. Lange interviews met bewindslieden. Boeiende verslagen van gemeenteraadszittingen. Het kwam in hem niet op om te doen wat men nu doet. Nooit ofte nooit zou hij verteld hebben over Kortrijkzanen die ergens met de fiets ver weg zijn geweest.

P.S.
Nu maar hopen dat er bij de begrafenisplechtigheid geen sprekerd het in zijn hoofd haalt om te zeggen dat hij een ‘scherpe pen’ had.
Hij zei wat er te zeggen viel. In het ‘droog’ en schoon standaard-nederlands hem eigen, en de tong in zijn kaak was voor insiders bedoeld, terwijl we het allemaal zagen.
Ja, het was wel een deugniet hoor.
Ook hij deed aan politiek. Maar niet slaafs. Het was een rakkerjournalist. Geen spreekbuis. Op zijn manier toch wel.

Coming up…

Van criminoloog tot mobiliteitsexpert.
Naar een deontologische code voor kabinetsmedewerkers en raadsleden.
Ouderlingen van kerkfabrieken mogen zich niet alles permitteren.
Nieuwe cultuurbeleidsplannen.
Het is begrotingstijd.
Personeelsformatie en tewerkstellingsmaatregelen.
Moraliteit en taxichauffeurs.
Wat doet een cultuurfunctionaris?
Bestuursdocumenten zijn openbaar.
Het weer in Wuxi.

Enzovoort, enzovoort, en niet noodzakelijk in deze volgorde.

Schepen Lieven Lybeer is nu even locoburgemeester

Ze zijn sinds vanmorgen weg, naar Wuxi.
(Zie nog stukken van 12, 13, 15 oktober.)

Hopelijk gebeurt er vanaf vandaag en gedurende volgende week gewoon niets of in elke geval niets ergs in Kortrijk.
Want de echte grote bazen van Stad zijn even naar China.
Dat wil zeggen: de burgemeester met zijn kabinetschef (Chris Lecluyse), de schepen van stedebouw en ruimtelijke ordening (Wout Maddens) en de schepen van mobiliteit en infrastructuur (Guy Leleu).

Het lot van Stad ligt bij afwezigheid van de burgemeester (dienstreis, ziekte, vakantie) normaliter bij de eerste schepen. Een concreet Collegebesluit over de aanstelling van een waarnemend burgemeester niet gezien, maar men mag veronderstellen dat schepen Lieven Lybeer spontaan zijn plicht vervult. De zitting van het College van volgende dinsdag gaat gewoon door. Gelukkig met weinig ergs op de agenda.

Raar is dat de delegatie slechts uit vier personen bestaat. Want oorspronkelijk dacht men aan een vijftal. Budget: vijf maal 1000 euro.
Nog raarder is dat er niemand uit de culturele sector tot het gezelschap behoort. Het Wuxi International Sister Cities Forum is immers geheel gewijd aan cultuur. Bij die gelegenheid is er ginder ook een ‘Folk Music Festival’.

P.S.
Het weer in Wuxi is niet zo best, maar het wordt wat beter. Hierover alvast niet bellen.
Maar is er daar op zondag een kerkdienst?

Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert