cultuur

Naar leuke straatnamen te Kortrijk ?

We hebben er geen. Of men zou er de Mosselbank en de Koeiekop (verdwijnt) moeten bijsleuren.
(Die Cyriel Verschaevestraat is nu echt niet om te lachen.)Te Puurs is er een straat die gewoon “Leuk” noemt.
En in Wevelgem is er de Kijkuitstraat en een Reutelstraat. In Sint-Niklaas de Plezantstraat.
In Brussel: de Duizendmeterlaan. Frisse Hoeken in Mol. Te Aarschot is een Bekaflaan.
Er zijn onvoorstelbaar veel Wipstraten (Antwerpen, Kortenberg, Willebroek, Berlaar, enz.)
Zeer ondeugend is de Geilroedestraat te Kampenhout. En de Lusthuizenlaan te Dilbeek.
Nog leuk zijn: Kernenergiestraat (Wilrijk), Elektricstraat (Mechelen), Kwakkelstraat (Bierbeek), Tweede straat (Maaseik), Ginderbuiten (Mol), Keuvelhoekstraat (Knokke-Heist).
Bizar toch wel zijn: Poiel (Geel), Kauliak (Herentals), Knutsegemstraat (Zottegem), Kohostraat (Tienen), Fijfelweg (Aalst), Sepulkrijnenstraat (Hasselt).Onze oubollige straatnaamcommisie heeft geen inspiratie meer.
De laatste tijd – in het kader van het” gelijkekansenbeleid” – zoekt men wel naar vrouwelijke straatnamen. Zo kreeg recent Marietje Desmet een heel eigen pleintje.
Wie daar meer wil over weten leest maar de website van raadslid Marc Lemaitre (http://kortrijklinksbekeken.skynetblogs.be). Stuk van 17 februari met de vele bijhorende reacties.

Straatnamen als Tsoekule, Vliemwekblie, Kriwie, Partlojke, Kloenoe, enz. bestaan bij mijn weten in heel de wereld niet.
En dat is nu zeker toch wel iets dat ik een keer heb voorgesteld: aan straten en pleinen namen geven met woorden die gewoon niet bestaan. Maar aangenaam klinken.
Plietsjielaan. Klaaiwaairieplein.
Het voorstel werd weggewuifd.

Kunt u zich dat al voorstellen? Dat u aan een kennis uw adres opgeeft: Atsiriralastraat.
WAT ? ZEG DAT NOG EENS!
Kortrijk zou op de wereldkaart staan. Alle gazetten zouden erover berichten. Een stad met straatnamen zonder betekenis!

Een goeie dijenkletser zou ook zijn: een straatnaam met de naam “Straatnaamstraat“.
Nu nog die straatnaamcommissie opdoeken en vervangen door een stelletje echte halve garen.

verkiezingen

Stemrecht voor niet-Europese Kortrijkzanen (2)

We starten met een rare vraag, opdat u nu een keer verder héél dit stuk zou lezen.Stel dat Johan Vande Lanotte, inwoner van Oostende, een “vreemdeling” was. Zou hij dan kunnen genieten van stemrecht bij de gemeenteraadsverkiezingen?
NEEN !
En nu gelooft u me niet. Ziehier de uitleg.
Vreemdelingen die wensen te genieten van het actief kiesrecht moeten ondermeer schriftelijk te kennen geven dat zij instemmen met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. (Zie vorig stuk.) Daarin staat ook een verbod op foltering (art.3).
Welnu. In een interview met het weekblad “Humo” (17 december 1996, pag. 15) heeft toenmalig minister Vande Lanotte ter gelegenheid van de Dutroux-affaire letterlijk uitgeroepen: “Hadden ze hem (Dutroux) maar gefolterd!”

DAT IS EEN PUBLIEKE BEKENTENIS VAN EEN INTENTIE OM EEN MISDRIJF MINSTENS TE BILLIJKEN. Heeft er dat al iemand ergens (bijvoorbeeld in de USA) meegemaakt? Van een minister in functie?Tot daar onze peptalk.
En nu gaan we weer over tot de orde van de dag.

Hoeveel “vreemdelingen” zijn er te Kortrijk?
Daarover doen de meest wilde geruchten de ronde.
Volgens de laatst gekende gegevens (eind 2004) telt onze stad 3.688 vreemdelingen. Op een totaal van 74.643 inwoners. Sinds 2001 stijgt dat aantal nauwelijks. Nog in 2004 waren er hier 122 zogenaamde UNO-vluchtelingen. De hoogste aantallen zijn Afghanen (23) en Russen (14).
Het wordt een beetje tijd dat onze administraties de statistieken bijhouden of beter definiëren. Op internet vind ik op de website “lokale statistieken” voor 2004 welgeteld 2.604 vreemdelingen en voor 2005: 2.668.
Zelfs als men de personen op het wachtregister aftrekt kloppen de cijfers nog niet.
Van die 3.688 vreemdelingen dus komen er 32 procent uit Afrika, 28 procent uit EU-landen en nog 21 procent uit niet EU-landen in Europa. Azië is goed voor 15 procent.
Maar met die procenten moet men een beetje oppassen.
De stadsadministratie weet namelijk niet goed wat EU-landen zijn.
Zwitserland wordt daartoe gerekend! En omgekeerd weet onze dienst bevolking nog niet dat in 2004 bijvoorbeeld Polen, Estland, Letland, Hongarije, enz., lidstaten van Europa zijn geworden. Voorts rekent men een aantal staten aan onze zijde van de Oeral gewoonweg tot Azië zelf.

De meeste echte Europeanen alhier zijn Fransen (601) en Nederlanders (154).
Uit de rest van Europa komen er bijvoorbeeld 173 uit Rusland en 115 uit Armenië.
Georgië: 71. Oezbekistan: 47.
Uit Azië vallen de Iranezen op (81), Pakistanen (59), Irakezen (31).
Uit Zuid-Amerika komen vooral Brazilianen (19).
Er zijn hier ook nog 15 Amerikanen uit Canada en de USA.
Zwart-Afrika is goed vertegenwoordigd met Congo (77) en Ghana (26).
De Maghreb interesseert u natuurlijk het meest. Er wonen hier (in 2004) 596 Marokkanen, 119 Algerijnen en 17 Tunesiërs.
En tenslotte wilt u zeker iets horen over het aantal Turken: 95.

Hoeveel van die niet-Europese “vreemdelingen” zullen er nu een aanvraag doen om te mogen stemmen op 8 oktober?
Als ze zich gedragen zoals Europese kiezers de vorige keer: heel weinig. Op een potentieel van 994 waren er te Kortrijk slechts 50 ingeschreven. Dat is 5 procent.
Voor dit jaar verwacht men op dit ogenblik 708 potentiële niet-Europese kiezers. (Men moet vijf jaar ononderbroken in België wonen.) Vijf procent daarvan is slechts … 35 kiezers.
Dit is een redenering die waarschijnlijk niet opgaat. Net zoals die van schepen Philippe De Coene die een vroeger landsgemiddelde hanteerde van 15 procent ingeschreven echte Europeanen en daarmee toen in de Kamer aan ca. 200 daadwerkelijke kiezers kwam voor Kortrijk.
We zitten met een totaal nieuw gegeven.

Veel zal afhangen van de wijze waarop het stadsbestuur de zaak zal aanpakken. Zal men de potentiële kiezers rond de Veemarkt, de Venning, de Stasegemstraat gericht sensibiliseren?
Zullen de politieke partijen zich bewust ook tot die niet-Europeanen richten?

En wat zal men in moslimmiddens zoal bedenken om de geloofsgenoten naar de stembus te krijgen?
Wat als men aldaar even de aandacht richt op het feit dat men bij inschrijving ook akkoord moet gaan met onze Grondwet, de Europese rechten voor de mens en de Belgische wetten?

Maar nogmaals: niet enkel moslims kunnen het hier moeilijk mee hebben.
Er is hier naar het schijnt één Cubaan. Staat die achter dictator Fidel Castro (met zijn concentratiekampen omgeven door Bekaert-prikkeldraad)?
En die acht Amerikanen? Wat denken die over het verbod van folteringen en de afschaffing van de doodstraf?
Onze acht Thais zullen ook met gewetensproblemen zitten. Die moordenaars van het Engelse meisje op Koh Samui werden recent zonder veel complimenten met een nekschot afgemaakt.
En de 34 Chinezen moeten instemmen met de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vergadering.
En alle katholieken met de scheiding van Kerk en Staat. En de Belgische abortus- en euthanasiewetgeving.

verkiezingen

Stemrecht voor niet-Europese Kortrijkzanen (1)

Maar hoe zit het met ondermeer Amerikanen, Zwitsers, Noren, Chinezen en Marokkanen ?De Kamer heeft op 19 februari 2004 het wetsontwerp tot toekenning van het actief kiesrecht bij gemeenteraadsverkiezingen aan “vreemdelingen” goedgekeurd. In de Vlaamse volksmond ietwat verkeerdelijk “migrantenstemrecht” genoemd.
Het gaat dus enkel om actief kiesrecht (een stem uitbrengen), niet om het recht om verkozen te worden (passief kiesrecht). En de stemgerechtigden zijn zogenaamde niet-Europese niet-Belgen. (Voor de provincie geldt dit niet.)

Het wordt stilaan tijd dat het stadsbestuur (bijv. onze nieuwe integratie-ambtenaar, het OCMW, buurtwerkers) begint met een voorlichtings- en sensibiliseringscampagne.
“Vreemdelingen” die een stem willen uitbrengen bij de komende raadsverkiezingen van 8 oktober moeten immers aan een aantal voorwaarden voldoen. Zo moeten zij ten laatste op 31 juli een schriftelijke aanvraag indienen bij de gemeente.

En er zijn er nog, – van die voorwaarden.
Vreemdelingen die de hoedanigheid van gemeenteraadskiezer willen verwerven dienen daarbij nog hun adres van hun hoofdverblijfplaats aan te geven en hun nationaliteit. Ook moeten zij bij de aanvraag bewijzen dat ze al gedurende vijf jaar hun hoofdverblijfplaats ononderbroken in België hebben gevestigd. Bewijs dat maar een keer, Amerikaan of Turk of Kongolees (m/v) ! Of student, of seizoenarbeider. (Zoek die gele of groene of oranjekaarten of bijlage nr. zoveel, of hoe die documenten allemaal heten.)

Tenslotte is er nog een uiterst belangrijke voorwaarde waarover complete radiostilte heerst.
De indiener van de aanvraag moet er zich namelijk nog toe verbinden om 1) de Grondwet, 2) de wetten van het Belgische volk en 3) het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens de fundamentele vrijheden (EVRM) na te leven.

Die voorwaarde is er gekomen onder druk van de MR (Mouvement Réformateur, de franstalige liberalen).
En zeer curieus is dat die bepaling zowel in de Senaat als in de Kamer nauwelijks werd besproken.
Voor een aantal vreemdelingen (niet-vluchtelingen) is deze uitdrukkelijke verklaring natuurlijk een zeer vervelende en verscheurende zaak. Als ze tenminste weten wat er in die wetten en Verdragen staat.

Vandaar dat we hier op eigen houtje starten met een informatiecampagne.
De wetten van het Belgische volk laten we even achterwege. Teveel.

Maar wat staat er zoal te lezen in onze GRONDWET ?
Art. 10.
De Belgen zijn gelijk voor de wet. De gelijkheid van vrouwen en mannen is gewaarborgd.
Art.14bis.
De doodstraf is afgeschaft.
Art. 19.
De vrijheid van eredienst, de vrije openbare uitoefening ervan, alsmede de vrijheid om op elk gebied zijn mening te uiten, zijn gewaarborgd, behoudens bestraffing van misdrijven (…).
Art. 20.
Niemand kan worden gedwongen op enigerlei wijze deel te nemen aan handelingen en aan plechtigheden van een eredienst of de rustdagen ervan te onderhouden.
Art. 21.
Het burgerlijk huwelijk moet altijd aan de huwelijkszegening voorafgaan.
Art. 23.
Ieder heeft het recht een menswaardig leven te leiden. (…) Die rechten omvatten (…) het recht op culturele en maatschappelijke ontplooiing.
Art. 24 §.
Ieder heeft het recht op onderwijs.
Art. 25.
De drukpers is vrij. De censuur kan nooit worden ingevoerd.

Nu even kijken waartoe niet-Europese vreemdelingen zich verbinden als ze het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en Fundamentele Vrijheden (EVRM) en zijn aanvullende Protocollen aanvaarden.
Min of meer hetzelfde als wat in de Belgische Grondwet staat.
In de Protocollen wordt er aan niemand het recht op onderwijs ontzegd. En de doodstraf is afgeschaft. Er zijn gelijke rechten van echtgenoten, zowel onderling als in hun betrekkingen met de kinderen, ook na het huwelijk.
Er is een algemeen verbod op discriminatie op grond van geslacht, ras, kleur, taal, godsdienst, politieke of andere mening, nationale of maatschappelijke afkomst, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte of andere status.
In het Verdrag zelf is er nog sprake van een verbod op foltering, recht op een eerlijk proces, vrijheid van gedachte, geweten en godsdienst. Het is zelfs zo dat het tot de fundamentele rechten behoort om van godsdienst of overtuiging te veranderen. En de vrijheid van meningsuiting is gewaarborgd.

Zoals gezegd is men in het Parlement stilzwijgend voorbij gegaan aan die noodzakelijke voorwaarde om de onze wetten en fundamentele rechten en vrijheden te aanvaarden. Men deed alsof men het artikel niet had gelezen ! (Om Belg te worden moet men daaraan al voldoen, maar dat is een heel andere zaak.)

Denk nu vooral niet dat enkel moslims hiermee moeite kunnen hebben. In bepaalde staten van Amerika bestaat de doodstraf nog.
En allerhande religies of ideologieën (orthodoxe fundamentalistische katholieken, neo-cons, getuigen van Jehova, leden van Opus Dei) zijn toch ook geen felle aanhangers van het EVRM ?

Nu, wat er ook van zij, ons stadsbestuur zou aan de inschrijvers-vreemdelingen kunnen een kort overzicht geven van een aantal artikels uit onze wetgeving waarmee zij moeten instemmen.

Om hoeveel Kortrijkse vreemdelingen zou het hier kunnen gaan?

Kamerlid en schepen Philippe De Coene dacht aan nauwelijks 200 mogelijke inschrijvers (Kamerdebat, 10 februari 2004).
Wel, volgens de meeste recente gegevens (4 februari) van Binnenlandse Zaken zijn er in Kortrijk 57.387 Belgische kiezers.
Voor wat enkel de Europese Unie aangaat zijn er 994 potentiële kiezers. Dat zijn vooral Fransen.
Het aantal potentiële kiezers van buiten de Europese Unie zou 708 personen bedragen.
Hoeveel daarvan zullen zich inschrijven?

Welke partij alhier (de SP.A?) zal het wagen om hiervoor propaganda te maken?
Gaan onze straathoekwerkers op pad met inschrijvingsformulieren?
Zal de Stad een sensibiliseringsactie ondernemen?

(wordt vervolgd in een volgend stuk)

noordzuid

Kortrijkse zustersteden

Door enkele stomme toevalligheden die niemand zich nog herinnert is Kortrijk met vier Europese steden verzusterd: Bad Godesberg (1964), Frascati (1967), Windsor-Maidenhead (1981), Saint-Cloud (1993).
Bijna geen Kortrijkzaan die dit weet.
Wie het wel weet en en bijvoorbeeld op bezoek gaat naar zo’n jumelagestad kan daar wat geld voor krijgen.
In 2004 ging er 1.112 euro naar de Jonge Kamer, de Eglantier, Sint-Amandscollege, de harmonie Eendracht Aalbeke en Polyhymnia.
In 2005 was er 557 euro beschikbaar voor CVO Drie Hofsteden Hantal en de Frans-Belgische Vriendenkring.
In 2004 werd er nog 4.619 euro besteed aan reis- en verblijfkosten voor gemeentepersoneel en mandatarissen, en 4.275 euro aan receptie- en representatiekosten.
In 2005 ging er in totaal 15.164 euro naar “investeringen” in de relaties met Europese zustersteden, maar ook naar relaties met niet-Europese partners als Tasjkent, Greenville, Wuxi. Reis- en verblijfkosten bijvoorbeeld bijna 5.000 euro en receptie en dergelijke kostten 5.698 euro.Voor pure jumelageprojecten is er in 2004 en 2005 geen subsidie toegekend. Maar dit zal veranderen.
Dit jaar nog neemt Kortrijk de gastrol op zich voor de organisatie van internationale jeugdsportfeesten. (Welke?) . Hiervoor verwacht men Europese subsidies.
En momenteel werken de jumelagesteden samen aan een meerjarenplan om de inwoners nauwer bij Europa te betrekken. Ook weer met de bedoeling om subsidies te krijgen van het Europees jumelagefonds.
Verder komt er in mei een vergadering waarbij elke zusterstad twee “proposals” uitwerkt.
Kortrijk denkt aan een project rondom sociale economie en afvalbeleid. Bad Godesberg ook. Saint-Cloud ziet iets in cultuur. En Windsor-Maidenhead heeft iets met studenten. Van Frascati nog geen nieuws.

Er zijn ook een soort jumelagebanden met niet-Europese steden.
Wuxi ligt in China.
We zijn daar een keer op handelsmissie geweest en daarvoor werd 2.342 euro uitgetrokken.
(Onlangs nog nodigde de burgemeester van Wuxi onze burgemeester uit maar daar is niet op ingegaan.)
De verkenningsreis naar Tasjkent (Oezbekistan) kostte in 2004 de stad 6.341 euro.
De geplande grote groepsreis is vorig jaar niet doorgegaan omwille van “incidenten” (dixit de stadsadministratie) in Oezbekistan.
Er is ook nog een relatie met Greenville. Eigenlijk eerder een relatie tussen de Kulak en de Furman University. Tot voor kort kreeg de Kulak daarvoor subsidies. (Te lui om op te zoeken om hoeveel dat ging.) Kunstenaar Johan Tahon is uitgenodigd naar het kunstenfestival Artisphere. En er zouden ook contacten zijn van de KTA en PTI met middelbare svcholen aldaar. (Alweer te lui om navraag te doen.)

Cebu (Filippijnen) is nog een heel ander geval. Hier gaat het om een STEDENBAND, in het kader van onze ontwikkelingssamenwerking.
Voor nadere informatie hieromtrent volgt u maar de wakkere kortrijkwatcher.

Wat hier zoal is verteld steunt op het antwoord op een schriftelijke vraag van raadslid Depauw (Vlaams Blok) in het zgn. “Bulletin van Vragen en Antwoorden” van deze maand.
Dat Bulletin bestaat al 15 jaar, maar wordt nauwelijks gebruikt door onze raadsleden.
De vraag van Depauw dateert al van november vorig jaar en kreeg nu pas een antwoord.
Tekenend, niet?

jeugd

Jeugdwerkbeleidsplan (3): blinde vlekken ?

Als je als gemeenteraadslid morgen maandag het nieuwe jaarplan 2006 binnen het kader van het jeugdwerk moet bespreken, wat verwacht je dan in dat plan te kunnen lezen?

1. Alleszins dat het bij de opstelling van dat plan al in de bedoeling lag om de jeugddienst te verhuizen vanuit het JOC en volledig onder te brengen in het nieuwe stadhuis.
2. Ook dat men van plan was om een nieuwe jeugdcoördinator (jeugddeskundige) aan te stellen en nieuwe medewerkers én een nieuw organigram. (Ik geloof dat de Kortrijkse jeugddienst nu 17 medewerkers telt, zonder de zgn. externe deskundigen.)
3. Ook zou je in dat plan toch graag gelezen hebben dat schepen Alain Cnudde (die nietniet voor Onderwijs) het voornemen had om alle scholen speelkoffers te bezorgen.
4. En nog vanwaar het plan komt om de vzw’s Jongerencentrum en Jeugdinfra samen te smelten. bevoegd is voor Jeugd, en ook

NIETS DAARVAN ! Dat staat er allemaal niet in.
Gemeenteraadsleden moeten dit uit de krant vernemen.
En nu van kortrijkwatcher.
Er zijn nog veel zaken die niet vermeld staan of niet expliciet worden uitgelegd in het jaarplan.
En we leggen heus niet op alle slakken zout.

Hoe zit het bijvoorbeeld met dat masterplan voor het speelplein De Warande?
Wat doet het zgn. Vlaams Expertisecentrum SBB (skate, blade en bike)?
Krijgt de vzw Habbekrats nu al of niet een toelage? En wat doet die? En komt die er wel? En waar? (In een aanvullende versie van het jaarplan is de VZW niet meer vermeld.)
Wat zijn al die werkgroepen nu eigenlijk concreet van plan? En bestaan ze nog wel?
Ik vernoem er enkele: werkgroep F, SBB, maatschappelijke achteruitstelling, ruimte in de buurt, Play Day, communicatie.
Wat is het project “30 % wol”?
Komt er nu al of niet een jeugdlokaal voor de KSA Adelaars en de Chiro Sint-Elisabeth? (Het moest er al staan volgens de voorziene timing.)

Telkenjare zegt het jaarplan binnen het Jeugdwerkbeleidsplan (JWBP) dat er “blijvend onderzoek wordt gedaan naar blinde vlekken” in de jeugdwerkinitiatieven. En men komt dan meestal niet verder dan de gedachte dat er meer moet gebeuren voor kleuters.
Er zijn er nog – van die vlekken – , en ze komen misschien wel ter sprake, maar nauwelijks met concrete plannen: allochtonenwerking, kwetsbare jongeren, speelbossen, niet-georganiseerde jeugd, een studentendorp in het centrum.

Nu, naar mijn gevoel heeft de jeugddienst al werk genoeg .
Om 1) zichzelf intern te bevragen, 2) om extern na te gaan wat er door die jeugddienst zelf al of niet is verwezenlijkt van het JWBP 2005-2007.
En dat doet men niet.

Wat de interne werking betreft kan men zich afvragen waarom er voor allerhande zaken (kwetsbare groepen, tieners, jeugdadviseurs) telkens opnieuw nood is aan “externe deskundigheid” en werkgroepen. Waarom er vanuit de jeugd geklaagd wordt over een tekort aan info over mogelijke financiële en materiële ondersteuning.

Een bureaucratie controleert zichzelf niet, maar wel graag andere instanties.
Men is nu van plan om intensere controle uit te oefenen op de financiering van jeugdbewegingen.
Van enkele (niet alle?) zal men de rekeningen 2005 opvragen.
Tevens zal men de vzw’s die nominaal vanuit de stadsbegroting betoelaagd worden (De Kreun, Grabbelpas en zo) als het ware eisen dat die tegen 15 februari een evaluatie van de werking van vorig jaar voorleggen plus een jaarplan 2006. Waarom niet van de vzw Fietsrijk, het Jongerenatelier, het Oranjehuis, Aktraktie, de CAW Piramide?

In het jaarplan 2006 zijn nog “blinde vlekken”.
Telkenjare komt daar de zinsnede in voor: “Stad zorgt voor de bouw van een wind- en waterdicht gebouw (voor jeugdwerk) met een maximale kost van 100.000 euro”. Wel, wat gaat men dit jaar concreet uitvoeren?
Intrigerend is nog dat er niet meer gerept wordt over een Fonds waarvan het OCMW geniet.
Het “Fonds voor de Bevordering van sociale en culturele participatie”. Hoeveel krijgt dat Fonds? Hoeveel daarvan wordt besteed aan kansarme kinderen en jongeren? Participeert de jeugddienst in die werking?
In het jaarplan is ook sprake van de aanleg van nieuwe speelpleinen (Rodenburg) en de renovatie van bestaande, plus de aanleg van een “tienerzone” (Pradopark). Er is evenwel telkens sprake van een “vermoedelijk” budget. Wat betekent dit precies?

P.S.
Begin 2005 waren er 20.857 inwoners jonger dan 25 jaar.
Het waren er ooit bijna 23.000 (in 2001).

geschiedenis

Heel de Orde van den Prince wordt ereburger (4)

Even opletten.
Aan het eind van dit stuk komen we alweer aandraven met een positief voorsteLDeze kop vergt heelwat uitleg.
Eén van de nieuwe vier ereburgers van de stad wordt Guido Van Gheluwe.
Dat is de stichter-president van de Orde van den Prince. (Is ook baas geweest van de SERV, de Sociaal-Economische Raad voor Vlaanderen.)

Raadsleden die op de komende gemeenteraad (13 februari) de kandidatuur zullen goedkeuren kunnen dat doen met de ogen dicht, iets wat bijvoorbeeld Marc Lemaitre (SP.A) van plan is.
Zij kunnen ook kortrijkwatcher lezen, en www.ovdp.net , en de tweemaandelijkse nieuwsbrief van de Orde, of de “PrincEzine”. Of de geschiedenis van de Orde (“Vlaanderen ontmoet Nederland”door Kristin Van Der Wee en Edward De Maesschalck) of dat fameuze boek van Jan Puype (“De elite van België”). Of het opstel van Felix Comer: “Hoe de Orde van den Prince een kwarteeuw lang geworsteld heeft met zichzelf”. Artikels Van Henk Dheedene in “De Tijd”.

De Orde van de Prince ontleent zijn naam aan Prins Willem van Oranje. Beter: Wilhelm, Prinz zu Uranien, want zijn brieven waren meestal in het Duits, zijn moedertaal. (De hoftaal was Frans.)
Zijn bekende lijfspreuk “Je maintaindrai” luidde in zijn volledigheid: “Je maintiendrai l’honneur, la foy, la loi du Roy, de mes amis et moy.”

Het gaat om een bewust elitaire club van Nederlandstaligen over heel de wereld die in “amicitia et tolerantia” de “Nederlandse” cultuur (en taal) wil bevorderen. (Collectieve standpunten – bijv. over de staatshervorming – worden niet ingenomen. Koudwatervrees?)

Gewezen Kortrijkzaan (alweer brain drain) Guido Van Gheluwe uit de Goedendaglaan toonde van jongs af aan karakter.
Bijvoorbeeld toen hij als leerling en als lid van de fanfare van Sint-Amandscollege tijdens een schoolfeest zijn tuba ostentatief naast zich op de grond zette en halsstarrig weigerde nog mee te blazen, omdat een van de bonzen van de instelling in een toespraak Vlaanderen onvoldoende recht had laten wedervaren naar het oordeel van de jeugdige Guido. (In zijn studententijd aan de universiteit van Gent werd Guido ook lid van de KVHV, wat in de jaren kort na WOII -repressietijd ! – niet vanzelfsprekend was. )

We citeren verder uit de Nieuwsbrief van de Orde, jg. 25, nr. 3, pag. 11 e.v. Een artikel van Daniël Vandepitte, ererector van de universiteit Gent. Een rede uitgesproken op de goudenjubileum-ledendag van de Orde, op zondag 25 september 2005 in Kortrijk zelf.

Hiermee willen we uitleggen waarom onze burgemeester in dit verkiezingsjaar wil dat Guido Van Gheluwe ereburger wordt van onze stad.
En we blijven citeren uit de huldigingsrede voor de stichter van de Orde.
Toen de volwassen Guido op 2 november 1955 met vijf medestanders de Orde stichtte in onze stad was hij jong (29 jaar pas) advocaat en al privé-secretaris van de Minister van Koloniën. (Voor onze jonge lezer: dat was Dries Dequae !)
Bij die eerste vijf leden behoorden toen twee alhier hoog aangeschreven artsen: Karel Goddeeris (flamingant) en Felix Comer (orangist uit de franstalige burgerij). En nog andere invloedrijke lieden als Michiel Vandekerckhove, Gerrit Van der Wiele, Julien de Zegher.
Men stond te Kortrijk in de rij om lid van de Orde te worden: Jan Sabbe, Pol Provost, Adolf De Coene, Antoon Bekaert.
De stichter-president van de Groot-Nederlandse Orde met “buitenlandse” koninklijke naam (oorspronkelijk “Prince van Oranje”) werd door een ontstemde wijlen koning Boudewijn op het matje geroepen. Maar toen bleek dat Guido het niet slecht voorhad met België (geen Vlaams-nationalisme) en de franstalige bourgeoisie en gewoon een beetje seculier pendant wilde van de franstalige adel en ook geen publieke collectieve standpunten zou uitdragen was het ijs gebroken.
Belgische hofkringen wilden dat de Orde het wat meer had over de zeventien provinciën die immers reikten tot in het Groothertogdom en Noord-Frankrijk. Reden ook om in de Orde het Frans als voertaal te kunnen gebruiken.
(Ik ben nu wel een beetje aan het interpreteren van de geschiedenis.)
Voor de goede Orde. In de club is alles “buitenland” – dus ook Walenland- , uitgenomen wat men noemt : West-Vlaanderen, Oost- en Zeeuws-Vlaanderen, Schelde Mark (!), nog een soort Scheldeland, Brabant (West en Oost), Limburg, Oost-Nederland en Holland-Groningen.
De club telt naar schatting 3000 leden in 93 afdelingen. Daarvan zijn er 27 in Nederland en 12 in het “buitenland” (Zuid-Afrika).
Leden uit de catacombentijd waren bijv. Maurice Gilliams, Albert Maertens, Robert Van de Putte, René Victor, Olivier Vanneste, Hendrik Cappuyns, Frans Wildiers, Lode Claes, Fernand Collin (ja!), Herman Candries, Johan Fleerackers, Vast Leysen, Marc Galle, Herman Balthazar, Raf Renard.
Meer hedendaagse namen: Lionel Vandenberghe, Luc Martens, Hugo Schiltz, Dirk Frimout, Vic Nachtergaele, Godfried Lannoo, en zelfs Henri d’Udekom d’ Acoz. Paul Buysse (van Bekaert) hield het na enige tijd bekeken.
De voorzitter van de Kortrijkse afdeling is Jan Vandromme.
Kortom, niet onmiddellijk het gezelschap van notabelen waarin schepen Philippe De Coene en raadslid Marc Lemaitre (SP.A) zich heel soepel bewegen.
Waarom en hoe is het gezelschap tot stand gekomen?
Die vraag is door de stichter zelf ooit beantwoord bij het 50-jarig bestaan van de Orde.
Men moet dat in zijn tijd zien.
In het naoorlogse Vlaanderen werd het culturele en sociaal-economische leven beheerst door een franstalige bovenlaag. (In Kortrijk was er een sterke franssprekende bourgeoisie.) Ook was er een kloof tussen katholieken en niet-katholieken. Daarenboven sloegen in de jaren ’50 de collaboratie en de repressie diepe wonden. De Orde wou daar allemaal iets aan doen.

Guido Van Gheluwe werd hiervoor niet enkel door de koning op het matje geroepen.
En dit is iets wat onze burgemeester zou kunnen memoreren bij de ontvangst van de nieuwe ereburgers op 20 maart.
De toenmalige West-Vlaamse bisschop (Guido Van Gheluwe vertelt niet wie dat was) vond zelfs dat de stichter geen lid kon blijven van de Orde!! De “neutraliteit van de Orde” was namelijk niet verenigbaar met zijn lidmaatschap van de kerkfabriek !
Niettemin beëindigde de stichter- voorzitter intussen zijn lustrumtoespraak van vorig jaar nog met de woorden “Mijn schild ende betrouwen zijt Gij, o God, mijn Heer”.

IK ZOU DEZE SERIE OVER DE KEUZE VAN DE EREBURGERS WILLEN BESLUITEN MET EEN POSITIEF VOORSTEL.
Zoals de keuze van de ereburgers van de stad nu is gebeurd gaat het om een politieke daad.
Als we een keer wisten wie de consultatieve commissie NIET heeft voorgedragen of aan wie zij totaal niet heeft gedacht zou dit pas heel duidelijk worden.
Vooreerst is de keuze ideologisch getint. Kandidaten als Mia Doornaert en Guido Van Gheluwe zijn zeker geen linkse makkers.
Ten tweede gaat het om een partijpolitieke daad. In dit verkiezingsjaar wil onze burgemeester via zijn kandidaten genieten van “reflected glory” en doet hij aan “personal branding”. Dat ook Pierre Mauroy ereburger wordt is daar een pertinente illustratie van.

Hoe moet het dan in de toekomst?
1. Het aantal ereburgers moet beperkt worden. Bijvoorbeeld één per legislatuur. Twaalf benoemingen in één bestuursperiode devalueert de titel verschrikkelijk.

2. Kortrijkse adviesraden of minstens vijf raadsleden mogen nu al kandidaten ereburgers voordragen. Maar niemand die dit wist. Misschien moeten we overwegen of niet ELKE Kortrijkzaan zou kunnen de gelegenheid krijgen om kandidaten naar voor te schuiven.
En dan kan hierover bij ELKE Kortrijkzaan een stemming worden gehouden.

3. De kandidaat (meervoud) met de meeste stemmen wint dan. Niet zoveel kandidaten zullen de eretitel weren, wetende dat de keuze gedragen wordt door de bevolking en niet door een consultatieve commissie of een Burgemeester en Schepencollege waar ze wellicht niet van houden.)

geschiedenis

“Gros Quinquin” wordt ereburger van de stad (3)

(Zie vorige stukken over de nieuwe ereburgers.)

De koosnaam voor Pierre Mauroy, gewezen burgemeester van Lille, is “Gros Quinquin“.

“Quinquin” is Picardisch patois voor “kindje”.
En de lieve bijnaam die Mauroy kreeg van zijn stadsgenoten verwijst naar een volks wiegeliedje “P’tit quinquin”. Het is zowat de officieuze hymne van Rijsel.
(Standbeeldje toch al gezien van de arme kantwerkster met haar kindje? Liedje al gehoord op de carillon van Beffroi op de Place Salengro?)
Het kindje wordt allerlei spullen beloofd maar raakt uiteindelijk pas in slaap als moeder dreigt met de “martinet”.
De tekst van het lied en de muziek zelf is te vinden op allerhande websites.

Bij de ontvangst van de nieuwe ereburgers van de stad (20 maart) zou de burgemeester best Pierre Mauroy begroeten met de koosnaam “Gros Quinquin”. Dat is alleszins juister dan de aanspreking “Monsieur le Président de la France”. (Onze stadsadministratie meent dat hij dat is geweest!)
Mauroy was ooit wél eerste minister, onder president Mitterand. In 1981 en in het kader van de veelbelovende “union de gauche”.
Zal de VLD-fractie in de gemeenteraad zich dit verleden van Mauroy herinneren ?
Vier communistische ministers in zijn regering! (In mijn herinnering dacht iedereen toen dat de klassenstrijd nu wel definitief was gewonnen door het proletariaat.) Al onmiddellijk werd de 39-urenweek ingevoerd, een vermogensbelasting, een vijfde week “congé payé” en pensioen op 60 jaar.
Een beroemd citaat van de “blumiste” (aanhanger van Léon Blum) Mauroy uit die jaren is nog altijd memorabel: “Face au chômage, la solution de la sagesse, c’est que les travailleurs travaillent moins” (Cambrai, 11 juni 1981).

Mauroy maakte ook al onmiddellijk werk van de terugbetaling voor de IVG (interruption volontaire de grossesse). Onze burgemeester zou er best aan doen om dit in zijn motivatie voor de keuze van Mauroy als ereburger niet al te uitvoerig te belichten in de christen-democratische gemeenteraad.

Certes.
De verdiensten van Mauroy als burgemeester van Lille (van 1973 tot 2001 !) zullen breed uitgesmeerd worden.
Zijn TGV, zijn metro, Euralille, Grand Palais, kulturele hoofdstad.
De meer zwarte punten uit zijn bilan laten we dan maar achterwege: hoge belastingen, gedefavoriseerde wijken, volstrekt ondemocratisch bestuur, hoge werkloosheid, verloedering en onveiligheid in bepaalde buurten.
Maar goed. Het was (is) “un grand magicien politique”. “Maire d’une ville pas si rose que ça, il a réussi à faire croire aux Lillois qu’il n’était pas de gauche, mais d’abord Lillois. ” (Christian Decocq, een RPR-kandidaat in 2001.)

Mauroy heeft nog altijd veel macht in stad en regio.
Hij (en niet de nieuwe burgemeester Martine Aubry, dochter van Jacques Delors) is de echte grote baas van de Métropole”. De “communauté urbaine”. Een soort Frans Destoop (van Leiedal), maar dan in het groot.
En dat komt onze burgemeester goed uit.
Want één van de grootse ideeën van Stefaan De Clerk is letterlijk “Kortrijk op de wereldkaart zetten”. Daartoe wordt samen met Mauroy in vele coulissen gewerkt aan een groot grensoverschrijdend project: een Euro-district.

Reflected glory

Mauroy moet te vriend worden gehouden. En terecht.
Anderzijds is het ook zo dat het ereburgerschap toekennen aan een politicus van het formaat van Mauroy ook afstraalt op de uitreiker van de onderscheiding. In de politiek en ook in het gewone leven noemt men dit “reflected glory”.
Vanwege de burgemeester is de aanstelling van ereburgers (nu al 12 in één bestuursperiode! dat is een devaluatie van het begrip) in het kader van de nakende verkiezingen bijkomend te aanzien als een vorm van “personal branding”.

(Een volgende keer wellicht nog iets over de andere nieuwe ereburgers.)

geschiedenis

Geen Hugo Claus als ereburger ! Gewezen Frans president wel ! (2)

De nieuwe kandidaten voor het Kortrijks ereburgerschap zijn nu gekend.
(Zie nog een vorig stuk.)

Mia Doornaert
Redactrice buitenland bij “De Standaard”.
Guido Van Gheluwe
Oprichter van de Orde van de Prince.
Luc Glorieux
Organisator van de beurs “Busworld”.
Pierre Mauroy
Ex-premier in Frankrijk en gewezen burgemeester van Lille.

In het officiële verslag van de raadscommissie (dd. gisteren) over dit punt wordt Mauroy gewezen Frans PRESIDENT genoemd.
Ongelooflijk. Kortrijk kent zijn (toekomstige) ereburgers niet.
De nieuwe ereburgers worden op 20 maart verwacht op een plechtigheid in de stad.
Hopelijk zal Mauroy zal dan door de burgemeester niet worden aangesproken als monsieur le Président !
Daarmee zal hij Kortrijk zeker op de wereldkaart zetten.

Laat ons even iets zeggen over barones (jawel!) MIA DOORNAERT.
(Het prototype van de brain drain uit Kortrijk.)
Geboren in een moederhuis te Kortrijk maar wat zij met onze stad verder heeft te maken is een raadsel. In het verleden kwam zij (of komt ze nog) vanuit stad Harelbeke naar hier afzakken om wel eens te gaan winkelen met haar moeder. Zij is immers van de streek (nu Roeselare). En Mia ziet ons stadje graag. Maar ik ook !
Als redactrice buitenland bij “De Standaard” heeft zij in haar columns (bijv. “Doorgeprikt staat netjes”) bij mijn weten ook nog geen “internationale uitstraling” aan de stad gegeven.

Mia is van de jaargang 1945 en studeerde tijdens de woelige 60’er jaren klassieke filologie te Leuven. Een frivool hippie meisje toen. Kon goed squashen.
Heeft ooit nog les gegeven in het H.Hartinstituut te Heverlee.
Begin de jaren ’70 is zij bij “De Standaard” beland en werd ook de levensgezellin van een onlangs overleden collega.
Van 1984 tot 1987 was La Doornaert voorzitter van de Algemene Vergadering van Beroepsjournalisten (AVBB) en van 1986 tot 1992 presideerde ze zelfs de Internationale Federatie van Journalisten (EFJ). Groot voorvechtster van de persvrijheid.
Vandaar dat ze ooit nog onder schuilnaam heeft geschnabbeld voor “WIJ”, het partijblad van de Volksunie.
(NV-A raadslid Lieve Vanhoutte kan dus met goede redenen achter de kandidatuur staan van Mia.)

Nu blijkt ze al geruime tijd belgicist en werd daarvoor in juli 2003 beloond met een adellijke titel.
Uit de aard der zaak zijn er niet zoveel journalisten die zich in de adelstand laten verheffen. Het is geweldig comprommiterend. (Ene Maria Rosseels kwam als schrijfster in de adelstand, niet als journaliste.)
De Nederlandse nestor uit de journalistiek zei ooit dat de deontologische code van journalisten zou kunnen voorschrijven dat een dagbladschrijver niet mag rechtstaan bij het aanhoren van het volkslied en ook niet bij het binnenschrijden van de koninklijke hofhouding.

Hoe kon barones Doornaert ooit die titel aanvaarden? In het tijdschrift “De Journalist” wordt dit zo gemotiveerd: “Onze dynastie staat voor waarden waarvoor ik ook sta.” En: een dergelijke titel doet deuren opengaan. (Nummer van augustus 2003.)
Een fervente feministe die geen deurtje open krijgt zonder gebruik te maken van haar adellijke titel??

La Doornaert is ook pro-Bush (atlantist) en ook uiterst begaan met Israël.
Allemaal redenen opdat de fractie van het Vlaams Blok tegen het ereburgerschap kan stemmen.
Niettemin. Het is voor het Blok een verscheurende keuze.
De redactrice buitenland geeft ook nogal een keer af tegen (fundamentalistische) moslims.
Is van mening dat in een democratie het volk de macht heeft en bij de islam: god. Schaarde zich in het kader van de rellen in Parijs achter de stoere taal van Sarkozy.
Daar heeft zij op de webstek van het Vlaams Blok en die van het neo-nazistische “Stormfront” al complimenten voor gekregen. Wordt geloofd om haar “moedige artikels”.

Hoe zal Spirit stemmen in de Kortrijkse Raad?
Mia vindt het programma van deze partij namelijk destructief voor België. Kreeg daar al een reprimande voor van partijvoorzitter en Kamerlid Geert Lambert.
De wapenspreuk van de barones is: “Calamus furtior ense.”

In een volgende kolom vragen we ons af welke van de Kortrijkse fracties in de gemeenteraad objecties kan hebben tegen de kandidatuur van Pierre Mauroy, alhier ex Frans President genoemd.

jeugd

Jeugdwerkbeleidsplan (2): uitgaven maar ook ontvangsten

Alleen ware cijfermaniakken vinden in stadsdocumenten allerhande mogelijke ontvangsten voor de Stad (belastingen, subsidies). Over de uitgaven daarentegen kan men alles vernemen. Herinner u dat magnifieke schijfje dat stak bij de voorlaatste Stadskrant. Nog altijd geen schijfje over de evolutie van de belastingen. Het jaarplan 2006 opgemaakt in het kader van het het jeugdwerkbeleidsplan (JWBP) 2005-2007 geeft netjes een overzicht van alle mogelijke uitgaven, maar over de subsidies die we voor jeugdwerk krijgen geen woord.
In de stadsbegroting geeft men voor dit jaar een totaalbedrag van 225.455 euro als ontvangsten. Dat is al jarenlang en telken jare iets in die orde van grootte. Gewoon omdat we een JWBP maken.
Op een website van Vlaanderen www.wvc.vlaanderen.be (niet op die van de stad) is de verdeling te vinden. Tachtig procent daarvan dient aangewend voor het “gewone” jeugdbeleid, twintig procent voor een prioriteit (“ruimte voor jeugd”) en de rest (ongeveer 67.000 euro) gaat naar zgn. maatschappelijk achtergestelde jeugd.
En dan.
Het jaarplan vermeldt totaal niet wat we nog van hogere overheden krijgen inzake bijdragen in weddelasten, personeelsuitgaven, investeringen in verband met jeugdzorg. Ook geen woord over andere inkomsten als huurgelden en prestaties (retributies) en toegangsgelden. (De dienst Financiën kan de berekening daarvan zeker aan.)De drankverkoop in het Jongerenontmoetingscentrum brengt 40.000 euro op. Inkomsten uit verblijf op de Warande: 55.000 euro. Fuifaccomodatie vanwege Jeugdinfra: 60.000 euro.

Het jaarplan is door de Jeugdraad zoals altijd positief onthaald. (Die jongens hebben niet zoveel tijd om bijvoorbeeld actieplannen te vergelijken met oorspronkelijke budgetten en de intenties uit 2004 of 2005.)
Inzake budgettering zijn er merkwaardige verschillen op te merken met de initiële begroting 2004-2007 van het JWBP. Ze worden nergens aangeven en dus ook niet van kommentaar voorzien.Het jaarplan is door de Jeugdraad zoals altijd positief onthaald. (Die jongens hebben niet zoveel tijd om bijvoorbeeld actieplannen te vergelijken met oorspronkelijke budgetten en de intenties uit 2004 of 2005.)Inzake budgettering zijn er merkwaardige verschillen op te merken met de initiële begroting 2004-2007 van het JWBP. Ze worden nergens aangeven en dus ook niet van kommentaar voorzien.Voor het onderhoud van “gebouwen jeugd” stijgt het bedrag (in de gewone begroting) van ca. 123.000 naar ca. 172.000 euro. Naar de reden daarvan blijft het gissen. Bij de toelagen aan VZW’s krijgt het speelplein de Warande bijna 40.000 euro minder dan verwacht.
En het Groeningeheem plots 15.000 euro meer.
Geheel nieuw is de totaal onverwachte uitgave voor de vzw “Habbekrats”. 40.000 euro. (Bijna niemand weet waarop dit slaat en nog minder hoe men daartoe is gekomen.)

Tsjoef !
De buitengewone uitgaven (voor gebouwen en voertuigen) lopen op van (initieel geraamd) 130.000 euro naar niet minder dan 659.000 euro. Dat is ondermeer te wijten aan aankopen gronden en gebouwen voor de kinderopvang (450.000 euro). Zal die investering wel doorgaan?
De Jeugdraad heeft dit allemaal blijkbaar niet echt in de gaten. Er is slechts één objectie inzake buitengewone uitgaven: men vindt dat de kosten voor de buitenschilderwerken van de Watermolenmal (30.000 euro) er teveel aan. “Er zijn andere meer prangende dossiers inzake lokalen” (Zeker! De Warande!) Een toelichting voor de niet-insiders: dat geld is voor het Chirolokaal Tsjoef in Heule. Een electoraal lonende investering.
De buitengewone post van 100.000 euro voor toerisme wordt niet toegelicht. Gaat dit over de jeugdherberg? Over de omgevingsaanleg rond de skatebowl is niets te vinden.
De investering voor voertuigen is met 5.000 euro gedaald tot 25.000 euro.

We vatten samen.
Het JWPB vooziet in het totaal 2,2 miljoen aan gewone uitgaven. Personeelskosten ca. 750.000 euro. Werkingskosten ca. 420.000. Overdrachten aan VZW’s die om de jeugd bekommerd zijn ca. 780.000 euro. Het Jongerenatelier krijgt niet minder dan 313.000 euro. De totaal ongecontroleerde VZW Fietsrijk/Kantwerk: 121.000 euro. Jeugdinfra: 137.000 euro.

Laat ons nu nog wat specifieke zaken uit het jaaractieplan aanraken.
Een grote lacune is dat in het Jaarplan bijna nergens wordt aangegeven hoe het zit met de timing van datgene wat men al die tijd wou verwezenlijken. Er wordt ook niet nagegaan in hoeverre bepaalde middelen zijn opgebruikt. En in hoeverre de resultaatsindicatoren van lopende projecten zijn bereikt.
In de toekomst zal daaraan worden verholpen. In plaats van een jaarplan zal het stadsbestuur een “verantwoordingsnota” moeten voorleggen. En de Jeugdraad kan dan zelfs bezwaar aantekenen tegen de uitvoering.

(wordt vervolgd – zie een volgend stukje)

cultuur

Wordt Hugo Claus eindelijk ereburger van de stad ? (1)

In de komende gemeenteraad van 13 februari worden opnieuw een aantal kandidaten uitgeroepen tot ereburger van de stad. (Gelieve dit nu wel een keer in te kaderen in de verkiezingscampagne van de burgemeester.)Dit vergeet ik nooit.
Ergens in april 1998 wou raadslid Philippe De Coene (nu schepen voor de SP.A) weer eens in de belangstelling komen door Hugo Claus voor te dragen als ereburger van de stad. Tevens wou het raadslid nog in de gauwte een Clausmuseum oprichten.
Wie ook maar één passage gelezen heeft van “Het Verdriet van België” wist dat dit een onmogelijke opgave zou zijn. (In de roman is Walle=Kortrijk.)
Na veel zoeken kreeg ik toen in april 1998 uiteindelijk Claus zelf in Frankrijk aan de telefoon te pakken. Met de mare dat hij ereburger zou worden van Kortrijk en een museum krijgen.
Ook zijn Veerle was uiterst geschokt door het bericht. En Hugo was op zijn beruchte beschaafde manier in alle staten. Hij wist nergens van en vond het aanbod beneden alle peil. Uit piëteit heb ik het kommentaar van de schrijver over de stad en in het bijzonder over De Coene nooit in extenso publiek weergegeven.

De namen van de nieuwe kandidaten voor het ereburgerschap van de stad houden we nu maar weer in petto. Want ze zijn opnieuw nog niet allemaal gecontacteerd en wie weet welke surprises ons weer te wachten staan.
Formeel gezien kan de komende gemeenteraad de kandidaturen niet goedkeuren. In het dossier ontbreken de namen. Een gemeenteraad kan geen geldig besluit nemen op grond van een onvolledig dossier.

Niemand wist dat, maar in het najaar van 2005 is er opnieuw een consultatieve commissie aangesteld met het oog op het toekennen van de titel. De leden zijn: Boudewijn Delaere, Filip De Rynck, Hilde Laga, Jan Deleu, Petra Santy, Philippe Vlerick, Piet Goddaer, Piet Vanden Abeele, en de burgemeester. Bij de naam Philippe Vlerick staat heel merkwaardig tussen haakjes: (of Ignace Gheysens). Allemaal uit de kennissenkring van de burgemeester.

De vorige commissie bestond uit Manu de Bethune, Antoon Sansen, Luc Vandewalle (BBL), Vic Nachtegaele (ere-rector Kulak), Jozef Vermandere (ere-stadssecretaris), Eric Soete (idem).

Wie zijn tot op heden onze ereburgers?
In 1945 vier Engelse officieren.
1959: Stijn Streuvels.
1964: Etienne Sabbe (rijksarchivaris)
1972: drie CVP’ers (Gaston Eyskens, Theo Lefevre, Pieter De Somer) en voor de vorm ook iemand van de loge (Piet Vermeylen).
1996: Maurice De Bevere (Morris!).
2002: Bernardo Secchi (urbanist), Hugo Vandamme (ex-manager Bekaert), André Vannecke (Katho), François Glorieux (musicus), Chris Lomme (actrice), Brigitte Becue (zwemster), Johan Leman (Centrum van Gelijke Kansen en Racismebestrijding), en waarlijk ook nog Luc Huyse (beetje progresief-linkse prof-emeritus).
Zouden ze het nog weten?

Maakt auteur André Demedts nog een kans?
NEEN. Want op het ogenblik van de aanstelling dient men nog in leven te zijn.
Benieuwd of er op de komende gemeenteraad nog kandidaten zullen opduiken buiten het lijstje van de consultatieve commissie. Want het initiatief tot toekenning van het ereburgerschap kan ook komen van 1) minstens vijf leden van de gemeenteraad, 2) een erkende stedelijke adviesraad. Jeugdraad! Stel iemand voor!
Kandidaten mogen geen inwoner (meer) zijn van de stad.

Weblog over het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek door Frans Lavaert