U kunt dat doen vanaf 3 tot en met 11 november in Kortrijk Xpo (de vroegere Hallen). Voor slechts 12 euro. Uw kinderen jonger dan 12 jaar mogen gratis meehuilen.

Wat staat er namelijk te gebeuren op de elfde editie van de Biënnale Classic?
Lees eens goed de inleidende tekst op www.classic.be.

“De bezoeker komt de stad CLASSICA binnen door een historische stadspoort. Brede avenues met straatlantaars van weleer leiden naar drie grote pleinen met monumentale beelden en fonteinen, zitbanken en accenten van groen.
De oude stadskern is met zijn smallere straatjes een smeltkroes van antiquairs, juweliers, kunstgalarijen en interieurwinkels. Op achterliggende pleintjes zitten verrassende shops verborgen met mode, decoratieartikelen en parafernalia. Boekenstalletjes, gezellige terrasjes, een vintage catwalk en tal van boeiende ervaringen maken het stadsgevoel levendig en compleet.
De bezoeker ontdekt weer de grandeur van vroeger. Met het comfort van nu.”

In bovenstaand overzicht van Classica mangelt het nog aan speelruimte voor kindjes.
Ongetwijfeld begint u nu al te huilen?

Ja, “Hartje Kortrijk” had er waarlijk zo kunnen uitzien indien enkele Kortrijkse bewindslieden in Cannes nooit waren gebotst op de promotor Foruminvest.
Heeft de NV Sint-Janspoort ook een stand op de biënnale? Met een maquette van de appartementen in het te bouwen winkelmegacomplex?

De toegangsprijzen in onze musea (Broel, Vlas&Kant&Linnen, Kortrijk 1302) zijn nogal ondoorzichtig, verwarrend. Bepaalde kortingen zijn willekeurig.
En vooral is de prijszetting nergens op gebaseerd.
Goed.

Binnenkort zal de vernieuwde Raad van Bestuur van de Musea evenwel een nieuwe regeling goedkeuren. En – uitgezonderd voor schoolgroepen – zal die begin volgend jaar ingaan.
Daarbij worden een aantal principes gehanteerd.
* De prijszetting gebeurt op basis van een “waardeperceptie” in de ogen van de potentiële bezoeker, en niet op basis van de kosten van het museum.
* Men houdt de concurrentie in het oog.
* Er wordt gestreefd naar een vereenvoudiging en een zekere gelijkvormigheid in de tarieven.

Er komt een combi-ticket (één maand geldig) voor de drie musea samen en dat zal 8 euro kosten. Volwassenen doen daar al een voordeel mee als ze twee musea bezoeken. Bijvoorbeeld Vlas en 1302. Huidige en toekomstige prijzen zijn immers 3 euro (Broel), 3 euro (VKLM) en 6 euro (Kortrijk 1302).
Wie mag gratis binnen? Kinderen beneden de 13 jaar, leraren, De Vrienden van de Musea.
Senioren (55+) en studenten (tot 26 jaar) betalen 2 euro (Broel en VKLM) en 4 euro (1302).
Gidsen kosten overal 55 euro. Groepen in alle drie de musea: 2,5 euro.

Men opteert ervoor om géén gratis toegang te verlenen aan Kortrijkzanen. Ook al omdat dit moeilijk te controleren valt met elektronische identiteitskaarten.
Wel zullen musea gratis toegankelijk zijn op uitzonderlijke momenten en bij bijzondere incentives.

Volgens de kranten zal de befaamde kunstenaar Jan De Cock verzocht worden om het kruispunt “De Appel” even OP TE FLEUREN.
En is Jan De Cock, door Jan Hoet bijgenaamd “de schrijnwerker”, noodzakelijk een dure vogel?

Indien hij de opdracht krijgt zal Jan De Cock allerminst de rotonde “opfleuren” of “opleuken”.
Men leze nu toch eens de lulnota van het team van de Vlaamse Bouwmeester over de artistieke aanpak van de kluifrotonde. (Zie vorig stuk.)
In die nota staat toch alweer klaar en duidelijk dat een kunstwerk in de publieke ruimte uiteraard niet wil zeggen dat het werk aan autonomie moet inboeten.
Lic. in kunsten Rolf Quaghebeur zegt het onomwonden:
“Het gaat erom te ontsnappen aan de risico’s van enerzijds vrijblijvendheid en anderzijds het inschakelen van het kunstwerk in politieke of tendentieuze programma’s die er beide niet alleen voor zorgen dat het draagvlak van het beeld bijzonder klein wordt maar ook en vooral dat het kunstwerk slechts een heel beperkte autonomie bezit waardoor het op korte of middellange termijn geheel en al afglijdt naar het puur decoratieve opleuken van een bepaalde plek (het kers-op-de-taart-fenomeen) of gewoon geen lang leven beschoren is en al snel vergeten wordt.”

De cursivering is niet van ons.
En als het u helemààl wil verstaan, nog een citaat.
“Het is wel zo dat zijn sculpturen (van Jan, – KW) zich soms vermengen, als een soort parasitaire structuren met hun omgeving maar evengoed transformeren ze hun omgeving en scheppen ze de mogelijkheidsvoorwaarden, niet om een bepaalde ruimte te betreden, maar om in een bepaalde ruimte te zijn.”
De cursivering is nu wel van ons.
Dat men toch een keer leze wat er staat! Niks geen opleuken of opfleuren! Voor één keer bijna geen GEZWETS.
En zelf zegt De Cock dat hij zich in zijn atelier voortdurend bevraagt over wat er “vandaag gebeurt in tijd en ruimte, om dat te deconstrueren en te verplaatsen naar zijn oorsprong”.
Jan, Kortrijkwatcher doet niets anders.

Is Jan De Cock een dure vogel?
Laat ons eerst even proberen te achterhalen hoe het zo kan uitgedraaid zijn dat men alhier ter stede net bij die dure vogel uit Brussel is beland.
Enkele elementen die daar waarschijnlijk hebben toe bijgedragen.
Voor zijn sculpturen (“denkmals”) sleept de kunstenaar tonnen vezelplaten weg bij Unilin van Frans De Cock. (Het is ten andere via Unilin en Innergetic dat de sculpteur-fotograaf met Quickstep een project rond Paris-Nice kon opzetten.)
Jan wordt ook gesponsord door allerhande in de streek toch welbekende industriekapiteins: Christian Dumolin, Filiep Libeert, Stefaan Vandecasteele, Michel Moortgat enz.
Verder stond ooit in krant dat het gezin van Kortrijks arts Gerry Van Tendeloo woont in een ‘denkmal’ (nr. 39) van Jan De Cock. Want Jan mocht jaren geleden eens een tentoonstelling inrichten in Kortrijk: “Diasporal Thoughts”. Hij maakte toen een constructie bovenop een gebouw van Stéphane Beel. En bij Lannoo is een zwaarlijvig boek van De Cock verschenen. Voorts had het weekblad “Knack” een keer een cover van de kunstenaar.
Kortom, we bevinden ons toch wel even tussen of midden of in de kennissenkring van de burgemeester.

Bij de onderhandelingen van volgende maand tussen Stad en de kunstenaar hoeft dat allemaal geen handicap te zijn. We zijn onder vrienden.
Men kent het lef van de kunstenaar en kan daar rekening mee houden.
In de nochtans progressieve krant “De Morgen” (2 mei 2006) is het “handelsmerk” van De Cock beschreven. Hij gaat gebukt onder “boerse onbehouwenheid, stompe arrogantie, schaamteloos gebrek aan ironie en talent. (Hij is) ongelooflijk oninteressant “. Het is de publicist Christophe Vekeman die het zegt, onder de titel “Cockhalzen”.

Een bepaald soort kunstmarkt is ontzettend gemanipuleerd. Onderhevig aan speculatieve beleggers – mecenaat genoemd – waarbij men zichzelf vervullende spraakmakende artiesten kweekt die dan met opgeblazen prijzen worden verhandeld. Jan De Cock, na schilder Luc Tuymans in de Tate!
Vraagt Jan veel geld?
Concrete prijzen zijn uiterst moeilijk te vinden. Voor zijn ‘Denkmal 1’ in de kunstbeurs ARTBrussels zou hij “minstens” 25.000 euro hebben gekregen.
Pff.

Maar laat ons nagaan wat de kunstenaar zoal zelf oppert over zijn financiële besognes. Dat is broodnodige informatie, dienstig bij de komende onderhandelingen.
In “De Morgen” van 14 mei 2005: “Ik ben misschien wel de meest onafhankelijke kunstenaar die er rondloopt. Mijn werk laat zich nooit door de markt dicteren.”
In “De Tijd” (25 maart 2006) gaat het er in een interview zeer expliciet aan toe.
Journalist Marc Ruyters zegt eerst dat de sculpturen van Jan wel veel geld kosten en dat de financiering door musea of andere instellingen ruim onvoldoende is.
Antwoord van De Cock: ” Let op, dat mag de discussie niet zijn. De financiële doctrine van een museum mag nooit het werk dicteren dat de kunstenaar maakt. (…) Als ik een werk maak, hangt dat nooit af van wat ik aangereikt krijg door de plek waar ik voor werk. (…) Er wordt overigens vandaag te veel over productiekosten gesproken. Terwijl je beter een werk maakt en achteraf ziet hoe je het betaalt. Zo heb ik altijd gewerkt. (…) Het is belangrijk dat een kunstenaar voor zichzelf een financiële vrijheid kan opbouwen. En daar heb je anderen voor nodig, ja.”

Volgende vraag: “Moet een kunstenaar dan een beetje ondernemer zijn?”
De Cock: “Nee, dat heb ik niet gezegd. Een kunstenaar moet onafhankelijk zijn. (..) Maar door de schaal waarop ik wil werken, heb ik een schare van goeie vrienden moeten zoeken die mij daarin steunen. Zij geloven daarin, helpen me financieel. Gelukkig zijn er nog enkele industriëlen die zeggen: maak je geen zorgen, wij sponsoren je. Dat is een echte avantgarde van mensen. Zij staan in de tweede linie om me te steunen.”

Het is duidelijk.
Het werk aan de kluifrotonde kan volgens de kunstenaar niet gebonden zijn aan een op voorhand gelimiteerde prijs.
Vraag is of een openbaar bestuur wel zo kan handelen, in het kader van de wet op de overheidsopdrachten.
Stad zou toch wel een beetje moeten weten of er zal gewerkt worden met spaanderplaten.
En of Jan De Cock zijn atelier zal verhuizen naar De Appel. Want dat doet hij normaal gezien wel. Afstanden geen bezwaar. Stad moet daar dan een werkplaats voor voorzien.
Tenslotte er nog even aan herinneren dat het absoluut niet in de aard van de kunstenaar ligt om zijn opdrachtgevers op voorhand te confronteren met tekeningen of driedimensionele modellen (maquettes) van zijn werk.

Raadslid Moniek Gheysens (VLD) is een echt goeie ziel.
Ook zij had al geruime tijd gemerkt dat er door de werken aan het kruispunt De Appel storende blinde muren zijn ontstaan en heeft dientengevolge jaren geleden in de Raad een voorstel neergelegd om daar wat poëzie op aan te brengen. Bijvoorbeeld een gedicht van Lut de Block over, jawel: een appel. Dat voorstel werd toen door de burgemeester welwillend aanhoord.
Nu de VLD meeregeert in Stad zag Moniek haar kansen uitermate vergroot om uit te pakken met een nieuw voorstel: zet op de kluifrotonde een kunstwerk, met name een appel op een paal. In haar toespraak op de raadszitting van 24 september gaf ze grif toe dat zij “profiteert van de meerderheidspositie van mijn partij om dit voorstel te verwezenlijken”.

Consternatie alom ontstond bij de VLD-fractie (en de andere) bij het aanhoren van de repliek van de burgemeester.
Het voorstel van Moniek komt er niet door, en daar werd ook geen stemming over gevraagd terwijl dit volgens de gemeentewet noodzakelijk is.
Wat is er aan de hand?

Geheel onverwacht konden raadsleden en schepenen nu vernemen dat de NV Waterwegen en Zeekanaal (bouwheer van de Westelijke Ringbrug) die blinde muren commercieel wil uitbaten. Met billboards. De burgemeester betreurde dit enigzins maar voegde er aan toe dat Stad daar niets heeft over te zeggen.
Dat moet men maar aanvaarden.

Maar toch meent de burgemeester dat men er een mouw kan aan passen.
Waar het plan is gerijpt weet ik niet, maar in het comité “Sculpturen in de Stad” (waar Moniek toe behoort) is alreeds in mei een voorstel op de proppen gekomen.
Stad wil met de NV Waterwegen en Zeekanaal plus de Vlaamse Gemeenschap onderhandelen over twee zaken.
De publiciteitsborden mogen er komen, maar Stad wil de gelegenheid krijgen om daar op bepaalde tijdstippen een of ander “artistiek project” op te plaatsen. (Een gedicht?)
Ten tweede blijken er tussen de burgemeester en de Vlaamse Bouwmeester contacten te zijn geweest over de artistieke aanpak van de nieuwe kluifrotonde.
Burgemeester liet ter zitting onverhoeds een nota hierover uitdelen, opgemaakt door Rolf Quagehebeur. Dat is iemand – licentiaat in de kunst en tentoonstellingsmaker – die sinds februari behoort tot het team van de Vlaamse Bouwmeester, met name tot de “kunstcel”.
Het is een heel geleerde nota, vol oeverloos kunstgelul. Met voetnoten over de ‘Destructive Genesis of Meaning’ en de ‘metaforenmachine’.
Daar staat dan wel een zinnetje in waar bevoegde raadsleden of schepenen ook zullen van opkijken. “Het stadsbestuur van Kortrijk heeft heel terecht gekozen voor de optie om op de ronde punten geen kunstwerken te plaatsen.” (In de Raad zei de burgemeester: “Dat valt (immers) tegen.”)
Blijkt dus dat het team van de Vlaamse Bouwmeester al een kunstenaar in petto heeft om wat te doen met die blinde muren. Jan De Cock uit Brussel.

Ik citeer nu wat uit de zwetsnota van Rolf Quaghebeur.
” In de eerste discussie met kunstenaar Jan De Cock gaf de kunstenaar zelf aan (hijzelf zeg! – noot KW) dat het niet de bedoeling is om de stad te laten stoppen met stad te zijn omwille van een kunstwerk op een bepaalde plaats; integendeel. Voor hem staat een integrale aanpak van de directe omgeving rond de rotonde garant voor een kunstwerk dat voldoet aan het in de inleiding geschetste kader.”

Maar wat staat er dan in die inleiding? zo zult u vragen.
Ik citeer.
“Kunst en cultuur zijn niet langer per se de puzzelstukken waarmee onze (stedelijke) identiteit opgebouwd is. In die zin is elk kunstwerk in de publieke ruimte niet langer een beeld dat zomaar aan ons cultureel erfgoed of aan het stedelijke patrimonium toegevoegd kan worden zonder meer maar moet het kunstwerk zich integraal verweven met de stedelijke structuur en de specifieke ruimtelijke context. Dit wil uiteraard niet zeggen dat het kunstwerk aan autonomie moet inboeten, integendeel.”

Stad is intrensiek ongrijpbaar

Ik sla nu wel een alinea uit de lulnota over.
“Metaforisch zou je het kunnen uitdrukken als dat het beeld (dus toch een beeld? KW) zich als een virus of een parasiet gaat gedragen en de plek wel naar de hand zet en fundamenteel erop ingrijpt maar tegelijk de stad niet van haar functionaliteit wil ontdoen op die bepaalde plaats. Het gaat meer om het mentale afbreken en vernietigen – mét beelden – van een misschien te fel gedetermineerde ruimte dan om een poging te doen een bepaalde plaats volledig te gaan (her)definiëren.”

Dat Moniek daar niet heeft over nagedacht !
Citaat.
“Op de brokstukken hiervan – de voorwaarden die het kunstwerk bepaald (sic) – ontstaat op die manier automatisch ruimte om nieuwe betekenissen te doen genereren. Betekenissen evenwel die meegaan in de flexibiliteit en de fundamentele en intrinsieke ongrijpbaarheid van de stad.”

Wat komt er dan aan De Appel? zo zult u vragen.
Citaat.
“Kunst die intrensiek deel uitmaakt van het stedelijke weefsel, dit naar de hand weet te zetten zonder de ruimte te gaan definiëren maar wel de mogelijkheden schept om aan de roep van de hedendaagse stad voor flexibiliteit, diversiteit en multifunctionaliteit recht te doen is wellicht het meeste zinvolle kunstwerk voor een plaats als De Appel.”

Volgende maand is er over dit al dit gezwets plus commerce – overleg tussen Stad, de NV Waterwegen en Zeekanaal en het team van de Bouwmeester. Met Jan De Cock ook?
Kan Moniek Gheysens daar dan bij aanwezig zijn?

Houd alvast de avond van donderdag 20 september vrij. Vanaf 20 uur gaat er in het Arenatheater (Schouwburg) een debat door over het memorandum dat het ‘kunstenoverleg’ heeft opgesteld over het stedelijk kunstenbeleid.
(Kom maar afgezakt na halfnegen, van zodra burgemeester en Machteld hun zeg hebben gedaan.)

Het College kon op 17 juli akte nemen van de tekst en was van plan om daar een zgn. “strategisch college” aan te wijden. Of dit al is gebeurd weet ik niet.
(Een strategisch college is een thematische vergadering van de betrokken schepenen en ambtenaren.)

Het memorandum dateert eigenlijk al van mei, en nog van vroeger ook. Minstens van voorjaar 2006. Want ons aller vriend wijlen Willy Malisse die vorig jaar 11 juli uit het voetlicht is verdwenen heeft er nog de hand in gehad.

Vandaar ook dat de tekst nogal gedateerd aandoet. Het gaat om een memorandum, nietwaar?
Men vraagt om zaken die – ondermeer juist dankzij Willy zaliger -al min of meer zijn verwezenlijkt, of zeker in de steigers staan.

Het Kunstenplatform is samen met het Verenigingsplatform en het Erfgoedplatform een onderdeel van de Cultuurraad.
De concrete samenstelling – namen van de leden – ervan is mij volkomen onbekend. Nog nooit ook maar enig nieuws van dit orgaan vernomen, tenzij wat sporen van geruzie. (N.B. Voor wanneer is de vernieuwing van de gehele cultuurraad voorzien?)

MEMO

Het memorandum bevat niet minder dan 15 aanbevelingen. Zes krachtlijnen en goed geteld acht ‘acties’. Samen 16 puntjes.
U kunt die tegenwoordig allemaal vinden op www.budakortrijk.be. Plus op de webstek van de Markse humor.
Als krachtlijn dan vraagt het Kunstenoverleg ondermeer aan het College om de realisatie van een Strategisch Langetermijnplan. Ja!
En Kortrijk moet daarbij een leidinggevende rol spelen in de kunstensector van de eigen EU-regio (sic) en (sic) op termijn ook in Vlaanderen. Ja.
Inzake actiepunten wil het platform nog dat Stad een kunstenaarssite creëert met kunstenaarsresidenties. Cultuurinfrastructuur realiseert op Buda. Een Muziekcentrum uitbouwt. Beheersstructuren uitwerkt. Enzovoort, enzovoort. Ja.
Kortom alles wat momenteel ongeveer aan het geschieden is.
Is de voorzitter van het Kunstenplatform wel van Kortrijk?

VERGADERTIJGERS

Weet je wat? Ja toch?
Het Kortrijkse ambtelijke – wel te verstaan – cultuurbeleid lijdt tegenwoordig aan teveel gepraat, aan teveel teksten. Teveel bureaucratie, gepaard aan onverantwoordelijkheid. Tekort aan nederigheid.
Om het even anders uit te drukken: het gaat om een wespennest (meervoud).

Er zijn mensen (geen beesten) nodig met daadkracht. Organisatietalent. Werkkracht. Mensen die met hun voeten nog even de grond raken. Boekhouders ook. Plannenmakers. Doenders. Kundigen. Dagelijkse beheerders. Terreinwerkers.
(Het Vlasmuseum kun je tegenwoordig zonder een probleem ’s nachts bezoeken.)

En voor het overige wordt er paradoxaal genoeg te weinig gepraat. Het beloofde debat (mei 2007) over de drastische studie van prof. De Brabander inzake het museumbeleid is er niet van gekomen.
En weet je waarom? Een diagnose – én de daaruit voortvloeiende aanbevelingen – veronderstellen dat men het namelijk over FEITEN heeft. En onvermijdelijk over feitelijke personen.
Wie doet wat?

Nu ja.
Cultureel Kortrijk staat op een keerpunt, en het dubbeltje kan nog aan de goeie kant vallen.
Schaf maar al die platformen af.

P.S.
Raadslid Christine Depuydt (CD&V) wordt klaargestoomd om schepen van cultuur te worden. Na Bral zeg. Opgave!
Als zij nu wat minder kon gaan tateren in en buiten de gemeenteraad, wat dan?

Laatstleden 26 augustus ging de jaarlijkse cultuurmarkt door in Antwerpen. Dus niet bij ons.
Op dit evenement kon je ontdekken wat cultureel Vlaanderen het komende seizoen zoal in petto heeft.
175.000 bezoekers kwamen af op die markt. 197 infostanden, waaronder géén van de Kortrijkse musea, géén Kortrijkse cultuurcentra, géén Buda Kunstencentrum, géén Kortrijks Design, géén Muziekcentrum. Geen nieuwe bib.
Theater Antigone was wel vertegenwoordigd.

Op de website ‘Cultuurnet Vlaanderen’ krijgen we een aantal tips over niet te missen culturele gebeurtenissen in het komende seizoen.
Acht Bekende Vlamingen zeggen waar ze absoluut naartoe willen. Kortrijk – stad van creatie, innovatie en design – komt niet ter sprake. Tenzij zijdelings doordat Ozark Henry met zijn ‘Soft Machine’ ook even onze stad aandoet.

Het weekblad “Knack” bracht op 22 augustus in een apart katern zijn “geheime cultuurtips” voor 2007-2008. Verborgen schatten die we dreigen te missen in de overvloed aan manifestaties. We lezen wat er aan behartenswaardig valt te ontdekken in Borgerhout, Turnhout, Leut, Sint-Truiden, Herent, Hasselt, Teuven, Heusden-Zolder, Bechem, Zwalm, Stekene.
En Kortrijk?

HET MAG WEER: LACHEN IN HET THEATER

Waarlijk: theater Antigone krijgt een aparte vermelding met de opvoering van burleske eenakters van Georges Feydeau. Avant-première op 14 februari. Oudere TV-kijkers herinneren zich nog levendig die komedies van op de Franse televisie. Rechtstreeks in het theater opgenomen. “Hortense a dit je m’en fou”. “On purge bébe”. “Mais ne te promène donc pas toute nue!”

In “De Standaard” van 25 augustus verscheen een speciale selectie van de creacties omtrent ‘cultuur in het najaar’. Die bijlage werd op de cultuurmarkt van Antwerpen in duizenden exemplaren verdeeld.
Voor onze Kortrijkse cultuurliefhebbers breken weer zware tijden aan. Het aanbod in Gent, Antwerpen, Brugge, Brussel, Mechelen, Hasselt en Leuven is namelijk alweer even weelderig als gevarieerd. Allemaal centrumsteden. Vergelijkbare plaatsen met Kortrijk (zoals toch Brugge, Leuven, Hasselt) kregen een speciale bladzijde in de krant.
Van onze stad geen gulden spoor.

Er schort iets aan onze historische stad, studentenstad, toeristische stad, ondernemersstad, winkelstad, designstad, cultuurstad. Stad van innovatie. Film. Dans. Humor. Dichters.
Er klopt iets niet.
Maar wat?
Verantwoordelijken voor communicatie zijn er hier ter stede toch al genoeg?

Nog ter info.
In de maand juni verscheen er in “Knack” een speciale promotionele bijlage over het seizoen 2007-2008 van Theater Antigone. 35 bladzijden.

Het secretariaat van Antigone is gevestigd in de Tacktoren.
Tel. 056/ 24 08 87.
www.antigone.be
Voorstellingen gaan door in de Overleiestraat 47. Prachtige bar ! En goedkoop ook nog.
Er is een ‘jongerenwerkplaats’.
Het theatergezelschap van Jos Verbist zoekt nog vrijwilligers, weldoeners en sponsors.

Er bestaat een provinciaal reglement ter bevordering van het West-Vlaams wetenschappelijk onderzoek.
Het Bestuursmemoriaal nr.12 (dat is zowat het staatsblad van de provincie) publiceerde onlangs de lijst van geselecteerde thema’s.
Een hele resem!
Een aantal daarvan hebben rechtstreeks betrekking op Kortrijk of op onze regio.

Enkele voorbeelden.
* Uitwerken van educatieve initiatieven ten behoeve van scholen voor een nader te bepalen museum in de Leiestreek, rekening houdend met de leefwereld voor kinderen.
* Studie van het specifiek West-Vlaams karakter en invloed van de levensomgeving op het werk van een aantal West-Vlaamse auteurs. Waaronder: André Demedts, Fred Germonprez, Jaak Steverlynck.
* Onderzoek naar mogelijke regionale erfgoeddepots.
* Streekidentiteit: onderzoek van een case in de provincie. (Is het Kortrijkse een streek?)
* Onderzoek naar getuigen die in het vlas hebben gewerkt.
* Onderzoek naar city-marketing avant la lettre in de Leiestreek. (Bijvoorbeeld: ‘Courtrai, ville de lin’.)
* Tevredenheidsonderzoek bij de deelnemers aan pasagierstochten in de Leiestreek.

Studenten! Er zijn prijzen te winnen.

Eerst enkele goede intenties.

Moge dit zo verder gaan.
Dank u wel voor het leven, de familie, het Vlaamse cultuurleven, de aard van ons volk.
Veel succes met het nieuwe profiel.
Moge de H.Maagd nog lang over Kortrijk waken.
Dat alle mensen een goede gezondheid mogen hebben.
In stil gebed zullen we de Koning danken.
Moge het Begijnhof een voorbeeld zijn in onze moderne tijden.
Moge Jezus mij zegenen met een goede man en een kristelijk huwelijk.
En dat de poezen niet sterven

Enkele gevoelsuitingen.

’t Is ’t hersmeden waard.
Ik ben 7 jaar en met mama gekomen om te bidden.
Ik vind het hier heel mooi, en ook de steegjes.
Ik vind dat de Begijntjes nog steeds een van de slimste vrouwen zijn. Jammer dat er zo weinig zijn.
Niets in zinloos in het leven, ook het lijden niet.
We hebben hier iets gevonden dat elders is verloren gegaan.
Mooi gebed in steen.
Het schilderij “Hemelvaart” is het mooiste ooit gezien.
Ik heb de klok eens mogen luiden.
Spijtig dat alle begijntjes gestorven zijn.

Het Happy New Ears (HNE) muziekfestival ontstond in 1996 onder impuls van Joost Fonteyne van het vroegere kunstencentrum Limelight. Joost is nog altijd de zakelijke en artistieke directeur van de vzw (tegelijk zakelijk directeur van Buda Kunstencentrum), en de voorzitter is Walter Couvreur.
De bedoeling is dat HNE na 2009 opgaat in Buda Kunstencentrum. (Men wou dit tot zolang uitstellen om te genieten van afzonderlijke subsidies van de Vlaamse Gemeenschap.)

Voor de periode 2003-2006 ontving het festival van hedendaagse, niet-commercële muziek (al meegemaakt? Klinkende Stad?) een jaarlijkse subsidie van 100.000 euro. Voor de periode 2007-2009 vroeg men niet minder dan 265.000 euro. Jaarlijks. Bert Anciaux schonk 125.000 euro, me dunkt voor de gehele periode 2007-2009. (Niet juist te achterhalen op internet.)
HNE staafde de vraag naar meer middelen met een stijging van de loonkost en een stijging van de budgetten voor de receptieve én productieve werking.
Qua personeel wil men van 1 VTE naar 2,2 VTE gaan.
De administratie van Bertje vond dit allemaal niet gepermitteerd en bracht zelfs in oorsprong een voorlopig negatief advies uit over het beleidplan. Het was veel te weinig concreet uitgewerkt. Overigens kreeg het festival al 87.628 euro subsidies van de “internationale werking”. (Het bedrag van de stadstoelage en de provincie vind ik ook al niet terug.)
Na een verweerschrift van HNE is de administratie bijgedraaid. Er zijn wel degelijk veel huur-, reis- en verblijfkosten. Het communicatiebudget ligt hoog. En men wil verder internationaliseren en het evenement “Klinkende Stad” uitbreiden.

Het artistieke advies van de beoordelingscommissie was van meetaf aan positief, met evenwel een objectie over de gevraagde subsidies.
Het festival heeft een eigen identiteit opgebouwd die uniek is in West-Vlaanderen en die door samenwerking met Lille ook een duidelijk bovenlokaal élan heeft. Het programma is bijzonder boeiend en eigengereid en trekt daarenboven een ruim publiek aan.
(Is die beoordelingscommissie hier al wel geweest?)

Maar toch blijft de artistieke beoordelingscommissie met een aantal belangrijke vragen zitten.
Juist door de geplande fusie met Buda Kunstencentrum is de gevraagde stijging van de financiële middelen en van personen overdreven.
Ook het gecombineerde takenpakket van de directeur van BUDA KC (Joost) en HNE roept vragen op.
Na de repliek van HNE besluit de beoordelingscommisie toch akkoord te gaan met een zekere verhoging van de middelen, specifiek voor de internationale projecten.

Curieus hoeveel méér subsidies Buda KC dan zal krijgen na de incorporatie van het muziekfestival.
De administratie van de minister van Cultuur gaf nu al een schot voor de boeg: “Het verhogen van de samenwerking met Buda -eiland zou toch de vaste kosten moeten verlagen?”

“De Kreun” kende 25 jaar geleden een bescheiden begin in een Bissegems café met achterzaaltje.
Nu huist de club voorlopig in het voormalige Limelight. Want men hoopt in 2008 zijn intrek te nemen in een nieuwe concertzaal en het Muziekcentrum.
De artistieke leiding van de club is in handen van Bart Geldhof, de zakelijke leiding (directeur) berust bij Stijn Roggeman.
Voorzitter van de Vzw De Kreun is Henk Vandenbroucke. Frany Devos van Buda KC nam eind maart ontslag als bestuurder. Nico Haemers is de nieuwe secretaris.

Bij de laatste subsidieronde van minister Bert Anciaux voor de periode 2007-2009 kreeg De Kreun 240.000 euro, dat is 20 procent méér dan de vorige keer.
En het zag er nochtans niet goed uit.
De subsidie- aanvraag werd door de administratie van de minister van Cultuur totaal de grond ingeboord. Negatief geadviseerd.

Wat was er mis mee?
Het zakelijk beleidsplan was niet duidelijk en onvoldoende toegelicht. Er werd geen loonberekening bijgevoegd zodat de administratie niet kon checken of de ingebrachte loonkosten realistisch zijn. (Bij De Kreun werken 5,5 voltijdse equivalenten en men wil er 7 van maken.)
De toelichting bij de begroting was ondermaats. (Het boekjaar 2004 werd afgesloten met verlies, maar er was een gecumuleerde winst van 51.000 euro.
De Kreun vraagt veel te veel subsidies: 79 procent van de totale uitgaven. Nergens wordt nochtans een verwachte Europese steun ingebracht.
Qua infrastructuur is de samenwerking met Stad niet duidelijk en wordt niet gestaafd met de nodige documenten.

Gelukkig kon De Kreun nog een en ander rechtzetten bij de repliek.
Hieruit bleek dat er nu plots 4,5 voltijdse equivalenten werken bij de club. En die kosten elk 29.476,55 euro.
En nu is er voor 2005 sprake van een “internationale” subsidie van 25.000 euro.
Toch blijft de administratie bij haar standpunt dat de inkomstensamenstelling onevenwichtig is. Bepaalde subsidies (Interreg) en ander inkomsten (sponsoring) zijn zeer voorzichtig ingebracht. Er schort ook iets aan het publieksbereik.

Ook de oorspronkelijk nogal kritische artistieke beoordeling is na het verweerschrift van de club bijgedraaid.
De toekomstplannen met het Muziekcentrum zijn ambitieus. De Kreun zal een heel nieuwe organisatie worden. Met een nieuwe lijn in de concertprogrammering, een artistieke schaalvergroting, een muziekeducatief luik, nieuwe samenwerkingsverbanden.
“Maar omdat het af te wachten is hoe de plannen zullen worden gerealiseerd zal De Kreun zich opnieuw moeten bewijzen.”
Vandaar dat de artistieke beoordelingscommissie akkoord kon gaan met een eerder beperkte stijging van de subsidies.

Ter info: het “jeugdhuis “De Kreun” krijgt dit jaar van Stad 26.335 euro. Maar er zijn ook niet te achterhalen niet-financiële vormen van steun. En ook een toelage uit de stedelijke pot voor podiumkunsten.

P.S.
Een volgende keer hebben we het over de subsidiëring van het festival “Happy New Ears”.
Verwarring met ‘De Kreun’ is onvermijdelijk, en tevens Buda KC.