Category Archives: media

hersenscheet, media

De pers en het voetbal – een hersenscheet

Al geruime tijd geleden dat er hier op KW nog een bericht of gewone feitelijke mededeling zonder duiding of kommentaar is geplaatst onder de rubriek “hersenscheten”.
Een hersenscheet is een gedachte (feit mag ook) die je er plots uitflapt, en daarbij op hetzelfde moment denkt: gvd had ik dat maar niet gezegd !
Welnu.
Kortrijkwatcher heeft al vier stukken gewijd aan de gigantische miljoenen-uitgaven die Stad (dat zijn wij) besteedt aan de voetbalclub KVK. Eerste stuk en de vorige dateren van 3 maart. Alle gewone en investeringsuitgaven netjes op een rij. Niemand die daar weet van had. Geen supporter, geen raadslid, geen belastingbetaler, zelfs geen schepen. Zelfs Stefaan Bral niet. Misschien wel raadslid en fervente supporter van het eerste uur, Ph. De Coene naar we tegenwoordig mogen hopen. Of dinge, Patrick.

Een primeur van jewelste. Dat wel. Hier.
Alle plaatselijk bevoegde persjongens hebben die verhalen gelezen. Maar tot op de dag van vandaag nog niet als coverstory overgenomen. Over WTV hebben we het nu niet. Dat is sport.

Het is in de tradionele media tussen ons, lezers en kijkers, waarlijk een taboe-onderwerp.
Papieren Perse (van de dode bomen) krijgt nu nog twee kansen.
In het volgende schepencollege (morgen) vraagt schepen Stefaan Bral om aan KVK een “voorafname” uit te betalen van de zgn. gewone toelagen voor KVK. Zo’n College wordt dan over de middag gevolgd door een persbabbel. Veel lezers van kranten weten dit niet en kunnen het niet weten. Jammer.
Een uitgelezen moment voor de perse om te vragen naar de zin van die voorafname, gezien al die immense stadsuitgaven voor de club. Gezien de play-off nu ook. Aanstaande donderdag dus even de krant openslaan.

Tweede kans op verslaggeving in de gedrukte media is op woensdag 14 april na de gemeenteraad van volgende maand. Of misschien reeds des anderendaags den 13den april, als breaking news. Als er geen kink in de kabel komt zal de Raad op 12 april namelijk beslissen of er al of niet dit jaar NOG een toelage van 300.000 euro komt voor verfraaiende werken in het Guldensporenstadion. Werken waartoe Stad niet gehouden is om ze te financieren. Hier op KW door onze medewerker onderzoeksjournalist Dieppe Throot al goed uitgelegd. Door het Fonds Decroos voor bijzondere journalistiek betaald.
Maar zullen de raadsleden dan wel durven vragen of het hier voordien gepubliceerde cijfermateriaal misschien klopt?
Zeer veel sorry hoor.
Misschien is deze hersenscheet voorbarig.

media

Onze drie kemphanen in het Vlaams parlement aan het werk

Op 24 februari zat het er bovenarms op in de Commissie Media van het Vlaams parlement.
De voorzitter van die commissie is Kortrijks raadslid Philippe De Coene (SP.a) en dat zullen we geweten hebben. Ondervoorzitter: Groen raadslid Bart Caron. En oranje-raadslid Carl Decaluwé is gewoon lid.
Het was Bart Tommelein (VLD, Oostende) die de kat de bel aanbond. Het moet nu maar eens gedaan zijn met die VRT die gigantische inkomsten opstrijkt door aan steden geld te vragen bij opnamen van series of programma’s die zich in die steden zelf afspelen. Een openbare omroep dient zich te behelpen met de dotaties van de Vlaamse overheid.

De levendige discussie (niet genotuleerde opmerkingen, gelach) hieromtrent heeft niet rechtstreeks te maken met de Kortrijkse politiek, ware het niet van twee inhoudelijke zaken en één persoonlijke.
1.
De deelnemers aan het debat gingen akkoord met de zienswijze van Tommelein over (financiële) contracten die tussen commerciële omroepen en lokale entiteiten worden gemaakt. Moet mogen en kunnen. “Lokale mandatarissen moeten maar oordelen of dergelijke investeringen of sponsoring haalbaar zijn voor hun stad dan wel overbodig zijn.”
Carl Decaluwé in dit verband: “VTM kan doen wat ze wil.” Bart Caron: “Voor steden is het relatief onbelangrijk of het om de VTM of de VRT gaat. De stad wil in beeld komen en wie zijn wij om de stad het recht te ontnemen een marketingcampagne te voeren.”
Voorzitter De Coene hield zich in dit opzicht merkwaardig genoeg op de vlakte. (In een tweede agendapunt over de reclame-inkomsten van de openbare omroep laat hij zich tussendoor ontvallen dat steden en gemeenten bereid zijn om steeds verdere inspanningen te doen en dat dit een glijdend proces is, “een proces dat stilaan aan het afglijden is”.)

We denken hierbij nu spontaan aan de sponsoring en de logistieke steun van Stad Kortrijk bij de commerciële VTM-series “Mijn restaurant” (50.000 euro, half jaar gratis huur, 10.000 euro diversen) en “De Rodenburgs” (150.000 euro). En herinneren ons het persbericht van Bart Caron (20 februari!) waarbij hij fulmineert tegen een tweede serie van de Rodenburgs en nog meer tegen de organisatie van een zgn. Rodenburgdag in onze stad.

Carl Decaluwé stoort zich wel aan het feit dat betalende steden zich mengen in de programmatie. “De sponsor – en zeker een overheid – moet niet gaan bepalen hoe alles in beeld komt.” Wel Carl, zeg dat maar eens in de Kortrijkse gemeenteraad nu de burgemeester weer van plan is om een tweede serie van de Rodenburgs te financieren en hierbij wel degelijk beeld-eisen stelt.

2.
Commerciële zenders mogen van onze parlementariërs dus zoveel als ze kunnen graaien in de stadskassen en daarbij steden aan opbod laten doen. Daar is een simpele uitleg voor. Politiekers willen zeker niet in de clinch gaan met de commerciële regionale zenders. Bij ons dan: met WTV. Bart, Carl en ook Philippe zijn er als de dood voor om de WTV-redactie en Roularta tegen de haren te strijken. Stel u voor dat zij in Roeselare genadeloos van het scherm worden geweerd omwille van een onvertogen woord over de financiering van de zender. Geen raadslid dat het waagt om een keer na te gaan hoeveel geld Stad veil heeft voor bepaalde uitzendingen op WTV (bijv. voor Trefpunt, voor Transit).
Meer nog.
Waarom hield Philippe De Coene zich daarstraks nogal gedeisd?
Midden januari heeft hij vice minister en minister van Media Ingrid Lieten (soloslim) laten overkomen voor een werkbezoek in de regio Roeselare-Kortrijk. Daarbij kwamen zij samen langs bij Focus-WTV om te spreken over de toekomst van de regionale televisie. Geen ander lid van de commissie te zien.
Ja zeg. En daar kwamen de minister en de voorzitter van de Mediacommissie gezamenlijk tot de vaststelling dat de regionale omroepen het door teruglopende inkomsten een stuk moeilijker hebben om aan hun kerntaak te voldoen, met name het informeren over alles wat zich in de regio afspeelt. (Hebben zij de balansen, begrotingen en rekeningen van WTV kunnen inkijken?)

Philippe De Coene (persbericht van 18 januari): “Wij weten dat er vraag is naar structurele ondersteuning en ik denk dat we daar moeten op ingaan. Ik ben ook blij dat in de commissie bijna alle politieke partijen dat ondersteunen.” U leest het goed, voorzitter De Coene engageert zich om de commerciële zender WTV van overheidswege ook structureel te ondersteunen.

3.
In de Vlaamse mediacommissie heerst er bij een aantal leden een enigszins toenemende ergernis over het voorzitterschap van Philippe De Coene. Zijn geldingsdrang. Personal branding.
Bart Tommelein in de zitting van 24 februari: “U moet als voorzitter de neutraliteit bewaren en het debat leiden. U doet het telkens weer, u doet het in de plenaire vergadering, u gooit de knuppel in het hoenderhok.U zorgt voor meer discussie dan er oplossingen komen.”
Wat verwijt men aan de voorzitter?
Dat hij naar buiten uit meningen en standpunten ventileert waarbij hij zich impliciet aanstelt als soort woordvoerder van de mediacommissie. En dat hij intern van op zijn voorzittersstoel heel lange tussenkomsten houdt die de allure krijgen van een (niet ingediend) agendapunt. Vragen en voorstellen. Soms tovert hij – nadat het debat als het ware op zijn eind loopt – nog een informatie uit de hoed waar de commissieleden dan even van opkijken.
Kortom, onze Philippe gedraagt zich in Brussel niet anders dan zoals bij ons, in de gemeenteraad of daarbuiten.

media, quotes

Quote van de dag: Dell’Anno over “ranzige socioprogramma’s”

Claudio is nog steeds furieus over de persaandacht rondom de perikelen met zijn restaurant.
Niettemin laat hij zich in de kwaliteitskrant “De Standaard” (rubriek Cultuur, 27 februari, pag. C11) uitvoerig citeren.
“Ik beklaag het mij enorm dat ik aan dat ranzige sociopramma heb meegedaan.”
Dell’anno is vooral kwaad over de manier waarop sommige journalisten over hem en zijn vriendin Gaëlle Six schreven.

De TV-serie “Mijn restaurant” is dus een ranzig socioprogramma. Totaal nieuw begrip in de mediawetenschap.
Het kan niet anders of Claudio heeft zowel de term “ranzig” als “socioprogramma” van zijn Gaëlle geleerd. Zij studeert namelijk communicatiewetenschappen aan de Gentse universiteit. Het kan ook dat Claudio niet goed heeft geluisterd. Dat Gaëlle het had over “sociodrama’s”.

Zo weten we meteen waarover haar eindwerk zal gaan: over socioprogramma’s en de media. Zowel de geschreven pers als de audio-visuele. De bloggerswereld. Dus ook over zijn contacten en contracten met VTM en over de peripetieën met stad Kortrijk en de politiek.

P.S.
Lokale persjongens worden door Claudio afgesnauwd. Hij gooit de telefoon neer als zij hem ergens om kommentaar vragen. “Ik heb niets dan last met jullie,” zo schreeuwt hij dan.
Blijkt nu ook dat naast de drie officiële bouwovertredingen en de twee niet-officiële onze Claudie nog wat aanmaningen kreeg van het stadsbestuur. Zo heeft hij wat tegels laten uitbreken op openbaar domein.

media

Stad bevraagt bewoners naar gebruik van de portaalsite

UPDATE
De website van Leiedal is intussen heropgebouwd en fel verbeterd.

Begin februari krijgen 1.600 bewoners een vragenlijst in de bus waarbij gepolst wordt hoe het staat met de digitale dienstverlening en communicatie van stadswege.
Er is al in oktober vorig jaar zo’n bevraging verstuurd, maar dan naar 400 personen die daadwerkelijk al (digitaal) formulieren van burgerzaken hebben opgevraagd. Ietsje meer dan de helft respondenten, en bijna iedereen was tevreden over de gang van zaken. (Hier ter redactie weet de kuisvrouw nog niet dat zij bijvoorbeeld een uittreksel uit haar strafregister kan opvragen. Dat we een wilsverklaring voor euthanasie kunnen invullen.)

De “nieuwe” website is ondertussen zowat een jaar on-line. De opbouw ervan heeft nogal wat voeten in de aarde gehad, mede omdat men qua structuur absolute gelijkvormigheid beoogde bij de portaalsites van de (toen) twaalf gemeenten van Leiedal. Er was een investering mee gemoeid van 129.000 euro.
Me dunkt zijn Kortrijkzanen over het algemeen veeleer content over onze website. Dat komt eigenlijk omdat men geen andere kent. Een meer kritische houding is pas mogelijk als men bijvoorbeeld gaat vergelijken met de websites van Gent, Sint-Niklaas, Leuven, om van de Nederlandse gemeenten niet te spreken.

Indigov onderzocht vorig jaar weer eens de kwaliteit van de gemeentelijke websites in Vlaanderen en het Brusselse. In die zgn “e-GOV monitor” haalde onze website een goede score. We behaalden plaats 21, tegenover plaats 52 in 2008. Hiermee behoren we tot de 54 toppers. Qua e-community, interactiviteit en e-democratie kregen we veel punten. Maar inzake “e-loket” eindigden we met een nul-score. Onze ICT-dienst wijt dit evenwel aan de manier van quoteren. Méér weten we er ook niet over. De directie van kortrijkwatcher weigert de aankoop van de studie van Indigov. Die monitor kost namelijk 290 euro, excl. BTW. En niettegenstaande herhaaldelijk verzoek bij Stad krijgt onze onderzoeksjournalist Dieppe Throot geen inzage in het onderzoeksresultaat over de sterke en zwakke punten van www.kortrijk.be.

Bij ICT meent men dat de site toe is aan vernieuwing. De intercommunale Leiedal (dat zelf geen al te schitterende website publiceert!) heeft hiervoor een exclusieve opdracht gekregen. De raming van de kostprijs bedraagt 51.904 euro voor de ontwikkeling en 15.694 euro voor het jaarlijkse onderhoud. (Slaat dit op alle deelnemende gemeenten?)

Voor het opzetten van de komende enquête is 2.516 euro voorzien. ’t Is bijna niet te geloven hé? Al die postzegels alleen al.
Een en ander gebeurt in samenwerking met “Memori”, een onderzoekscentrum van KH Mechelen.
Memori heeft voor stad Mechelen in 2009 al een gelijkaardig grootschalig onderzoek verricht. Kostprijs niet gevonden. Wie een beetje zoekt, kan wel het synthese-rapport vinden op Tinternet. Zo krijg je al een idee over wat men zoal kan vragen, en kun je als respondent op voorhand wat suggesties bedenken ter verbetering van onze e-governementswerking.
Zeg bijvoorbeeld dat we hier nood hebben aan een beleidsplan over digitalisering. Dat er een interne analyse nodig is van onze digitale kanalen en van de ICT-dienst en de dienst communicatie meer in het bijzonder. Vooral dat we een eindredacteur en redactie (met inspraak van de gemeenteraad) nodig hebben voor de portaalsite. Dat er online dossieropvolging moet mogelijk gemaakt. Dat er meer gevorderde vormen van e-democracy kunnen opgezet.
Ja, zeg dat maar.
Vraag nog wat er zoal gemodereerd wordt bij reacties van de lezers. En door wie.
En wie maakt er nu eigenlijk “kortrijk blogt !“? (http://kortrijk.wordpress.com)

media

Pär Ongeluck, onze Kortrijkse compostmeester

Het ontgaat de lezer niet.
Van alle kanten uit men zijn tevredenheid over de stijgende kwaliteit en relevantie van de Kortrijkse politieke berichtgeving op de regionale bladzijden van onze papieren perse (die van de dode bomen) en zelfs die van de elektromagnetische golven. Maar naar de redenen daarvan heeft men het voor het gissen.
Het is simpel.
Steeds meer beroepen onze persjongens zich op wat zij hebben vernomen via de weblog van Marc Lemaitre (“kortrijklinksbekeken“) en van deze KW. Aangezien Lemaitre raadslid is citeert men hem meestal wel bij naam, maar men hoedt er zich voor om daarbij rechtstreeks te verwijzen naar zijn stadsblog.
Door KW laat de reguliere pers zich ook vaak inspireren om (soms na een week of zo) een of ander onderwerp aan te snijden. Om het stuk enigszins als origineel te laten uitschijnen voegt men er dan iets aan toe, bijvoorbeeld na raadpleging van een of ander schepen. Of men laat iets weg, dat kan ook. In “Het Kortrijks Handelsblad” heeft men het een keer gepresteerd om zonder bronvermelding ongeveer letterlijk een kommentaarstuk van onze senior writer over te nemen.

Niet dat we ons daar veel zorgen over maken.
De burgerjournalistiek is een niet meer weg te denken nieuw media-fenomeen waarbij de nieuwsgierige lezer enkel zijn voordeel kan mee doen. Reguliere media hebben gewoon teveel obediënties. Meer speciaal onze plaatselijke persjongens hebben daarbij nog de handicap dat het meestal gaat om freelancers met te weinig tijd. Of ook te weinig durf. En ze kregen de opdracht om zich bezig te houden met wat de lezers zogezegd interesseert: banaliteiten. En geen stuk zonder foto’s.

Zowat een jaar geleden is er een nieuwe Kortrijkse stadsblog verschenen. Van iemand die zich voordoet als compostmeester, maar dan pär ongeluck. U zult hem in onze regionale printedities waarschijnlijk nooit geciteerd zien want de papieren pers alhier is voor hem de gebeten hond. Journalisten zijn allergisch voor kritiek, gewoon als zij zijn om altijd en overal met veel eerbied en onderdanigheid benaderd te worden. De Perse is daar !

Zo nu en dan publiceert onze compostmeester heel informatieve stukken.
Bijvoorbeeld over de mythe dat Stefaan De Clerck ( “knackworst” is de koosnaam) in zijn vorige ambtsperiode als minister van Justitie tientallen wetsontwerpen heeft laten goedkeuren. De werkgelegenheid die ogenschijnlijk zal gecrëeerd worden door het winkelcentrum ‘K in Kortrijk” (“het Gouden Kalf“) volgt hij op de voet.

Zie dus http://perongeluck.wordpress.com.

cultuur, media

vzw De Kreun kreunt onder geldzorgen (3)

Puttend uit half goed ingelichte bronnen kon u hier gisteren lezen dat de nieuwe concertzaal (naam “De Kreun”?) op het Conservatoriumplein 2 miljoen zal kosten. Verondersteld mag worden dat we naar het dubbele gaan van de oorspronkelijk in 2004 geraamde kostprijs.
Al in februari 2007 lieten diverse kranten weten dat “het financiële plaatje zo goed als rond is”. De muziekclub zocht alleen nog naar een paar privé-partners om de rest van het budget rond te krijgen.
Onze onderzoeksjournalist Dieppe Throot heeft hier gisteren nog verslag uitgebracht van zijn moeizaam geturf in de pers om te achterhalen hoe men met subsidies van overheden allerhande (de belastingbetaler) het plaatje niet helemaal rond krijgt.

Betrouwbare bronnen zijn het College van Burgemeester en Schepenen (het CBS) en de notulen van de gemeenteraad.

Op 14 juli 2008 heeft de gemeenteraad de vzw De Kreun geholpen met het verlenen van een stadswaarborg ten bedrage van 600.000 euro voor (het saldo) van een lening bij Fortis Bank NV. Voor de vzw betekende dit een substantieel voordeel in de bankvoorwaarden. Fortis Bank bevestigde daarbij dat bij zo’n stadswaarborg geenszins een hypotecaire inschrijving of een hypotecair mandaat zal gevestigd worden op het gebouw.
Nu moet u een keer raden wat De Kreun hierbij belooft. Dat de jaarlijkse stadstoelage – die dient voor de werking van de club!! – bij voorrang zal gebruikt worden voor de terugbetaling van de lening. Dit jaar bedraagt die subsidie 26.000 euro.

De financiering van het nieuwbouwproject is sluitend hoor.
Immers, de Vlaamse Gemeenschap heeft volgens het CBS een subsidie toegezegd van 925.000 euro. De uitkering daarvan liep een aanzienlijke vertraging op wegens … de organisatie van de Vlaamse verkiezingen. Daardoor is pas in december een bedrag van 355.087 euro beschikbaar. Maar De Kreun had die 925.000 euro al in augustus nodig. Stad helpt met een overbruggingskrediet van 355.087 euro voor de periode van augustus tot december van dit jaar.

Nog een ander probleem rees op om het kostenplaatje rond te maken.
De Kreun heeft al jaren een zeer uitgebreide grensoverschrijdende werking (bijv. Passe Partout) en geniet hiervoor van cofinanciering vanuit de Europese vleespotten. Maar ook hier schort er iets met de uitbetaling. Pas voorzien in februari van volgend jaar. Voor de reguliere werking is een overbrugging nodig van 95.000 euro (voor de periode van juni ’09 tot februari ’10) en voor de investeringen gaat het om 126.000 euro (voor de periode van juni ’09 tot april ’10). Stad zal die 126.000 voorschieten.
Totaal van de prefinanciering: 481.087 euroots.

Conclusie, volledig in strijd met onze kop boven dit stuk : de vzw De Kreun heeft geen geldzorgen.
Komt ook omdat Stad al in 2007 een investeringstoelage van 125.000 euro heeft toegestaan.
Omdat werkingstoelagen besteed worden aan afbetalingen.
Omdat de vzw voor de bouw van de concertzaal op stadsgrond een opstalrecht kreeg waarbij men 25 jaar lang één euro per jaar betaalt.
Omdat de vzw van allerlei faciliteiten geniet (kantoren?) waarvan onze onderzoeksjournalist geen weet van heeft.

De vzw De Kreun heeft voor al die tegemoetkomingen van Stad vijf tegenprestaties beloofd. Te voldoen binnen een periode van 12 maand na ingebruikneming. Dus ten laatste tegen oktober 2010. Een ander CBS- besluit heeft het over een periode van vijf jaar.

Constructief voorstel:
Tussen de vzw en Stad wordt een gedetailleerde, officiële samenwerkingsovereenkomst afgesloten die aan de gemeenteraad wordt voorgelegd.
Wordt vervolgd.
Oei, die privé-partners vergeten.

gemeentefinanciën, media, quotes

Quote van de dag / BEGROTING STAD IS OK

Nog nooit gelezen dat een begroting OK is.
Volgens een kop in “Het Nieuwsblad” van 8 oktober is dit in Kortrijk wel het geval.

Overigens was de begroting niet OK.
Er ontbrak een essentieel document, zonder het welke in feite reglementair geen beraadslaging mogelijk is: het programma van de “werken” (de investeringen).
Raadslid Marc Lemaitre (SPa) was het die dit mankement vaststelde in de Raadscommissie.

De begroting is OK?
In gewone dienst is er voor dit dienstjaar een negatief saldo van 6,7 miljoen. Het algemeen begrotingsresultaat (over de jaren heen) is gedaald van bijna 2 miljoen naar 219.580 euro.
In buitengewone dienst: – 587.854 euro.
De investeringen dalen met 5,4 miljoen euro. Allerhande werken worden alweer uitgesteld. De gewone reserves zijn fel geslonken.

“Het Nieuwsblad” somt overigens zelf een aantal grote werken die alweer naar het volgend begrotingsjaar worden doorgeschoven. Maar de begroting is OK. (Waarschijnlijk gehoord op de persbabbel. Raadsleden zelf kunnen dat nog niet weten, gezien het ontbreken van het desbetreffend document.)

De begroting is OK?
Het is de tweede begrotingswijziging voor dit jaar; dus was de vorige althans niet helemaal OK.
Overigens spreekt men in Kortrijk sinds lang van het “budget”.

Volgende maandag bespreking van de budgetwijziging in de gemeenteraad.
Benieuwd wat de kop dan zal zijn in ons nieuwsblad.

media, schepencollege

Stad Kortrijk zit opgescheept met een vergiftigd relatiegeschenk

Maar eerst even wat voorgeschiedenis.
Glorieuze winnaars in de WTV-serie “Mijn restaurant” waren de intussen tot BV’s uitgegroeide Claudio-Junior Francesco Dell’Anno en het liefje, juffrouw Gaëlle Six, allebei (nog?) wonend te Knokke-Heist.
Hun exploten voltrokken zich in de zgn. Oude Dekenij in Kortrijk, een geklasseerd gebouw en eigendom van de stad. Voor de gluurders onder onze lezers, links van de Sint-Maartenskerk, vlakbij de Grote Markt. Goede uitkijkpost is Рconcurrent РCaf̩ Rouge.

Zowel tijdens als voor en na het verloop van de soap werden VTM en het productiehuis door het stadsbestuur in de watten gelegd. Met een huurovereenkomst die de allure heeft van een leeuwenbeding. Half jaar gratis. Nooit door de gemeenteraad goedgekeurd. Onvoorstelbaar financiële tegemoetkomingen, ook voor eventuele verbouwingen. De tuin kreeg men er ook bij. De bovenverdieping zonder huur te betalen. Allerlei logistieke en andere facilitaire steun van de ambtenarij en politie. Parkeerfaciliteiten waar niemand iets van afweet. Spandoeken alom. Ontelbare SMS’s van ambtenaren en mandatarissen met hun tools van Stad bij de eindstemming. Triomfantelijke ontvangst in het stadhuis en grootscheepse viering van de overwinning op de Grote Markt. Alle mogelijke politiekers, tot minister Q en Stefaan D.C. toe, verdrongen zich om mee opgenomen te worden in het succes. Op zoek naar ‘reflected glory‘. Schepenen en partners plus de secretaris van onze stad gingen uitgebreid eten op een officiële sluitingsdag. Lol zeg !!

Een eerste bouwovertreding (het verbreden van de toegangsdeur en het dichtmetselen van een raam) is nog voor het spel begon door het stadsbestuur ogenschijnlijk niet opgemerkt, zodat uiteindelijk een bouwinspecteur – helemaal uit Brussel overgewaaid – de werken kwam stilleggen. Net als in een Russisch toneelstuk. “De Revisor” van Gogol.

De vader van Gaëlle Six is een jurist. De raadsman van het koppel niemand minder dan witte ridder meester Marc Verwilghen. Ergens een nonkel van. Maar dat hield driftkikker en hardleerse Claudio blijkbaar niet tegen om intussen nog allerhande werken (binnen en buiten) de Oude Dekenij te laten verrichten, zonder toelating van Stad of van Monumentenzorg. Op de voorgevel is nu ook een logo van het restaurant Dell’Anno aangebracht zonder vergunning. Met zijn vuilniscontainers heeft Claudio een stukje openbaar domein ingepalmd. Volgens de kranten zijn er nu voor de derde maal werken stilgelegd in enkele maanden tijd.
Tot overmaat van ramp is er deze week weeral een totale leegloop van personeel (ook sous-chef en een woordvoerder) aan de gang. Dit is van belang voor wat hierna nog zal volgen over dat vergiftigd geschenk.

Bij waarnemend burgemeester Lieven Lybeer is het geduld nu bijna (bijna!) op. “Dit kunnen we niet blijven pikken.”
Maar Claudio snapt het probleem niet. Een Italiaan van deze generatie.

Laat ons – na deze inleiding – even uitleggen wat een marketing-probleem kan opleveren voor Stad Kortrijk zelf. PROBLEEM IS DAT OOK WIJ ERMEE OPGESCHEEPT ZITTEN, ONSCHULDIGE KORTRIJKZANEN. EN WE HEBBEN AL ZO EEN SLECHTE NAAM. (Dallas, Texas, Rodenburg nu. Dikke nekken.)

De voorheen goed aangevatte relaties (win-win) tussen Stad en de kok zijn tegenwoordig helemaal naar de knoppen, terwijl het Schepencollege nog in augustus een ongeziene mercantiele daad heeft gesteld ten voordele van de bvba Clausix en de uitgeverij Lannoo.

Sfeerboek

Geheel nog verkerend in een euforische stemming heeft Claudio maanden geleden aangekondigd dat hij een kookboek laat schrijven dat tegen de Boekenbeurs van oktober zou verschijnen. Zal dat nog lukken met al die perikelen, en nu hij laat weten oververmoeid te zijn?
Het moet méér dan een simpel kookboek worden. Een Kook- én Sfeerboek rond Dell’Anno. Met veel illustraties.
Vier hoofdstukken zijn (waren?) voorzien.
Eerst vertelt het koppel over hun wedervaren bij de strijd om de overwinning in de serie “Mijn restaurant”. Dan volgt een sfeerstukje over een bezoek van Claudio aan de vroegmarkt in Rengis. Verplicht toneelnummertje voor grote chefs. Een derde hoofdstuk behandelt de geschiedenis van de Oude Dekenij. En tenslotte zullen Gaëlle en Claudio vertellen hoe zij stad Kortrijk en zijn inwoners al die tijd hebben ervaren.

Nou, hier zal veel voorafgaande censuur bij nodig zijn. En aanvullingen?
Stad heeft immers aan de uitgeverij Lannoo beloofd om voor 7.500 euro exemplaren van het boek op te kopen. (Eerdere geruchten hadden het over 13.500 euro steun.) Stad vindt het verschijnen ervan een mooie opportuniteit om aan city-marketing te doen en zal die exemplaren in de periode oktober-december als relatiegeschenk aanbieden.
Maar er zijn twee voorwaarden aan verbonden!
De teksten en het fotomateriaal moeten op voorhand goedgekeurd zijn door het stadsbestuur. Soort imprimatur.
En het boek moet op de eerste bladzijde op een of andere wijze een “gepersonaliseerd” stuk krijgen.

Tja.
Dat betekent ondermeer dat Claudio en Gaëlle niets zullen mogen vertellen over de steeds verslechterende relatie met het stadsbestuur. Dat we niets zullen vernemen over de “perikelen” met de bouwinspectie en Monumentenzorg. Het huurcontract en andere overeenkomsten met VTM (en tussen VTM en het koppel) zullen we niet in extenso te lezen krijgen.

Claudio had of heeft grootse plannen met de Oude Dekenij. Wou er zelfs gaan wonen en op de bovenverdieping logies verschaffen. Zou graag het gebouw voor 99 jaar in erfpacht krijgen. Maar hij vindt dat Stad de zaak traineert en “koud en warm blaast”. Deze laatste uitlating komt zeker ook niet voor in het Kook- en Sfeerboek.
Als het stadsbestuur zijn belofte tegenover de uitgeverij stand houdt, zullen onze relaties van Stad een geschenk krijgen met een – laat ons zeggen – leugenachtige inhoud.

bvba CLAUSIX

Het koppel heeft in maart een bvba opgericht, intussen met zetel in de Oude Dekenij op het Sint-Maartenskerkhof. (Stadsbestuur weet dat nog niet lang.)
Het maatschappelijk kapitaal bedraagt 18.600 euro, verdeeld in honderd aandelen. Beide zaakvoerders hebben voorlopig elk 3.100 euro ingebracht.
Stel dat het niet goed afloopt met het restaurant?
De bvba heeft nog veel pijlen op de boog. Het maatschappelijk doel is enorm uitgebreid. Exhaustief. Niet limitatief. Congressen organiseren. Hotels, motels, jeugdherbergen en vakantiecentra exploiteren. Plezierboten en sport- en ontspanningsuitrustingen verhuren. Kunstwerken en antiek verkopen. Iets doen met immobiliën. Enzovoort, enzovoort. Toestaan van leningen aan ondernemingen en particulieren ook.
Zullen de auteurs van het Kook- en Sfeerboek al die plannen ontvouwen?

P.S.
Los van al het bovenstaande valt nog aan te merken dat dit Kookboek een potsierlijk relatiegeschenk is.
Daarenboven discriminerend tegenover andere horeca-zaken. (UNIZO-Kortrijk geeft geen kik.)
En wat als Dell’Anno – in de Oude Dekenij wel te verstaan – ter ziele gaat? Alle exemplaren naar De Slegte. Geen sprake meer van ‘reflected glory’, noch voor Stad, noch voor onze onze politiekers.
Dat is Kortrijk. Dit is city-marketing.

gemeenteraad, media

Naar een nieuwe vorm van verslaggeving over de Kortrijkse gemeenteraad ?

Met name de elektronische !
Sinds de Kortrijkse raadsleden allemaal een laptop cadeau kregen, brengen ze – althans zij die daar kunnen mee omgaan – het apparaat mee naar de raadszittingen. Niet om daarmee hun dossiers of mogelijke tussenkomsten te raadplegen, maar wel om ermee te spelen of persoonlijk thuiswerk te verrichten.
Maar nu het stadhuis een hotspot is geworden, gebeuren met die tool – staande de vergadering – de meest onwaarschijnlijke innovaties inzake communicatie, nog wel met de buitenwereld.

Iemand uit het publiek – laat ons hem Alex noemen – heeft toevallig (een nieuwigheid) ook zijn laptop bij en meldt aan zijn vrienden op facebook dat raadslid-minister Stefaan De Clerk weeral uitsluitend bezig is met zijn federale dossiers. Een stadsambtenaar (ja!) heeft een loodzware krat (een curverbox) vol mappen aangesleurd die Stefaan al vanaf het begin van de zitting naarstig doorneemt.
Het is maandag, 14 september, 20u27. Gemeenteraadsdag.

Nauwelijks drie minuten later krijgt genaamde Alex al een reactie op zijn facebook.
Er zit namelijk toevallig een vriend in de zaal die prompt schrijft dat hij de dossiers van de minister bijna kan meelezen.
Die vriend is niemand minder dan Koen Byttebier, raadslid en fractieleider van de VLD.

20u39.
Axel vraagt via Tinternet aan het VLD-raadslid of hij niet beter wat zou opletten in de vergadering.
Geen onmiddellijk weerwoord.
20u48.
Axel vindt het nu via zijn facebook jammer dat vriend Koen Byttebier niet tussen komt in het debat over de huisvestingspolitiek. (Het raadslid is immers bestuurder van een grote sociale huisvestingsmaatschappij.)
21u13.
De VLD-fractieleider riposteert eindelijk met een politieke bedenking zoals men die van hem gewoon is. “Niet tussenkomen is soms ook een strategie. Werken achter de schermen is efficiënter.”
Die zit.

Intussen is er nog iets anders aan de gang op datzelfde facebook van de vrienden.
Om 20u39 meldt Freddy Vermoere dat men een beetje moet opletten met dat internet want hij volgt (weerhouden thuis) de aan de gang zijnde dialoog op de voet. Hierbij is het interessant om te weten dat vriend Freddy de plaatselijke journalist is van “Het Nieuwsblad” en normaal gezien de gemeenteraad verslaat.

Het hiaat in de dialoog van Alex en Koen tussen 20u48 en 21u13 is te verklaren.
Om 20u57 heeft raadslid Byttebier het namelijk gepresteerd om een close-up foto van zijn papieren en vulpen op facebook te slingeren. Ter zitting gemaakt. Vers van de pers.
21u04. Zoon Bruno is aan de lijn. Berispt (of verwittigt?) vader Byttebier. “Opletten hé !”

E̩n minuut later. Een lid van de vriendenkring Рwiens naam er nu niet toe doet Рvraagt zich af of dat allemaal wel mag.
21u08.
De VLD-fractieleider argumenteert dat een gemeenteraad publiek is en dat iedereen welkom is.
21u10.
Fractieleider Koen verveelt zich tamelijk bij een nogal uitvoerige interventie van de fractieleider Maarten van het Vlaams Belang.
Meldt daarom op facebook dat tussenkomsten best kort worden gehouden en zichzelf niet moeten herhalen. Hij vindt ook dat hij het als lid van de meerderheid niet altijd gemakkelijk heeft. (Versta hieronder dat hij niet al te veel mag zeggen. Maar hij werkt achter de schermen.)

De gemeenteraad heeft nog geduurd tot vijf minuten voor middernacht.
Maar facebook bleef zolang stil. Er is die nacht achteraf nog lang onder de vrienden van facebook nog wel heel wat na- en bijgepraat.
Koen Byttebier meldde nog dat hij in tegenstelling tot anderen zijn communicatie openlijk voert. Niet achter de schermen. Dat er nog wel vijftien raadsleden ook bezig zijn met hun tools. (Achter de schermen.)

Een nawoordje?
Gemeenteraden zijn natuurlijk publiek toegankelijk.
Of dat nu betekent dat een raadslid staande de vergadering moet zitten tokkelen op facebook is van een andere orde.
Mag men tijdens de zitting foto’s nemen? Ja, op voorwaarde dat men dit heeft gevraagd aan de voorzitter van de Raad.
Mag men tijdens de zitting communiceren met de buitenwereld? Ja, op voorwaarde dat men hierbij de zaal verlaat. (In het huishoudelijk reglement stond vroeger zelfs dat men geacht werd zijn GSM uit te schakelen. Is dat artikel nog geldig? Menig raadslid zit verwoed te vingeren op zijn blackberry. Soms met een stiftje, wat wel opvalt.)

P.S.
Kortrijkwatcher zou graag ook eens een laptob hebben. Zoekt sponsors. Dan krijgt u nog tijdens de raadszitting een live-verslag van de Kortrijkse gemeenteraden op deze stadsblog.